Connect with us

πρέπει να δεις

Ο Θεός, ο άνθρωπος, τα χαρίσματα.

Kalamata Times

Ανέβηκε

στις

Ο Θεός, ο άνθρωπος, τα χαρίσματα. 1

Μία όμορφη παραβολή, με μεγάλη σημασία για την προσωπική και κοινωνική ζωή του καθενός, μας διηγείται αυτή την Κυριακή ο Χριστός (Ματθ. 25, 14 -30). Αφενός μεν, χρήσιμη για την προσωπική ζωή σε επίπεδο αυτογνωσίας, αφετέρου δε, χρήσιμη για το κοινωνικό σύνολο, τους συνανθρώπους.

Κατ’ αρχάς, η διδασκαλία του Χριστού διαφέρει από κάθε κοινωνική, φιλοσοφική διδαχή. Οι αρετές στον ορθόδοξο ανθρωπισμό, αποκτούν ουσία, αποκτούν περιεχόμενο, όταν ανταποκρίνονται στο πρόσωπο του Χριστού. Οι αρετές στις αρχές του Διαφωτισμού και σε άλλα φιλοσοφικά – ηθικά συστήματα, αποκτούν ουσία όταν εξυπηρετούν τον άνθρωπο. Ο Χριστός με τη διδασκαλία Του δεν ήρθε για να αποκτήσει θαυμαστές, χειροκροτητές, οπαδούς, όπως, συχνά, συμβαίνει στις μέρες μας με το φαινόμενο του γεροντισμού. Η διδασκαλία του Χριστού υπήρξε απλή. Γι’ αυτό μιλούσε με παραβολές, ώστε τα υψηλά σε περιεχόμενο μηνύματα να καταστούν προσιτά σ’ όλους.

Η παραβολή των ταλάντων έχει να κάνει με τα χαρίσματα. Ο Θεός που «ανατέλλει τον ήλιο του για τους πονηρούς και αγαθούς και βρέχει για τους δικαίους και αδίκους» (Ματθ. 5, 45) αγαπάει όλους τους ανθρώπους, επισκέπτεται τον καθένα προσωπικά, φροντίζει για όλους. Δεν παραμελεί κανέναν. Από την άλλη, σέβεται απολύτως την ελευθερία του κάθε ανθρώπου και η σχέση του μαζί του τίθεται σε αναλογική βάση, όπως θα πουν οι Πατέρες. Ο Θεός, λοιπόν, που αγαπάει τον καθένα, ακόμη κι αν ο άνθρωπος επαναστατεί κατά του Θεού, ακόμη κι αν οι επιλογές του δεν ταιριάζουν στο ήθος του ορθόδοξου ανθρωπισμού, δίνει χαρίσματα.

Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει χαρίσματα από τον Θεό. Ακόμη και μία αμελητέα, για τους πολλούς, διάθεση της ψυχής, είναι χάρισμα για κάποιον άνθρωπο. Ο καθένας, μέσα από μία εσωτερική αναζήτηση και διεργασία, μπορεί να αντιληφθεί την κλίση που ο Θεός του έχει δώσει. Δεν είναι μόνο η καλλιφωνία, η ευφυΐα, ο τρόπος γραφής, ομιλίας κάποιου, χαρίσματα. Υπάρχουν χαρίσματα που αποτελούν αρετές. Άλλος έχει το χάρισμα της διακονίας προς τον πλησίον, άλλος είναι ευγενικός με όλους, άλλος έχει πολύ υπομονή, άλλος προσεύχεται χωρίς να δραπετεύει ο νους του, άλλος δεν κατακρίνει, άλλος γίνεται φιλάνθρωπος με τον κάθε ξένο, άλλος ταπεινώνεται, άλλος ησυχάζει, άλλος σιωπά, άλλος συγκρατεί τον θυμό του και δεν παρεκτρέπεται. Αυτά όλα είναι χαρίσματα.

Τα χαρίσματα αποτελούν, πράγματι, δωρεές του Θεού. Επισκέπτεται ο Θεός τον άνθρωπο ποικιλοτρόπως και του προσφέρει ικανότητες που έχουν δύο δυνατότητες. Αφενός μεν, να χρησιμοποιεί ο άνθρωπος τα χαρίσματα προς πνευματική προσωπική πρόοδο, αφετέρου δε, να τα χρησιμοποιεί για το κοινό καλό, δηλαδή, για να ωφελήσει τους συνανθρώπους του. Βέβαια, ο Θεός είναι Εκείνος που γνωρίζει τι δίνει σε κάποιον και για ποιο λόγο το δίνει. Αυτή η ενέργεια του Θεού εντάσσεται στο θέλημα Του, το οποίο δεν εκβιάζει την ανθρώπινη ελευθερία αλλά την οδηγεί σε μία παιδαγώγηση. Ο Θεός δίνει και ο άνθρωπος δέχεται. Για παράδειγμα, ο Θεός δίνει σε έναν άνθρωπο το χάρισμα της σιωπής. Από τον άνθρωπο εξαρτάται, πλέον, κατά πόσο γίνεται δεκτικός του χαρίσματος και πόσο αυξάνει αυτό το χάρισμα. Ο τρόπος αντίληψης, αξιολόγησης και χρήσης ενός χαρίσματος είναι ζήτημα του ανθρώπου και επαφίενται της ανθρώπινης ελευθερίας.

Θεωρώ πως ένα πολύ όμορφο στοιχείο που συνοδεύει τον άνθρωπο των χαρισμάτων, τα οποία εκείνος με τη σειρά του ανάγει στον Θεό, είναι η απλότητα. Σκεφτείτε πόσο όμορφο και ευλογημένο είναι, η ύπαρξη ενός ανθρώπου να κοσμείται από χαρίσματα, τα οποία αναγνωρίζει ως δωρεές του Θεού, αλλά προσεγγίζει την μεγάλη αυτή από τον Θεό ευεργεσία με απλότητα. Ο άνθρωπος της απλότητας είναι κερδισμένος άνθρωπος. Γιατί όλα γύρω μας είναι όμορφα; Έχω την αίσθηση πως αυτό συμβαίνει επειδή είναι απλά. Ο Θεός, εξάλλου στους ταπεινούς και ήσυχους «κρύβεται».

Συμβαίνει κάποιος άνθρωπος να έχει πολλά χαρίσματα. Όταν αναγνωρίσει, πως όσα έχει οφείλονται στην ευεργεσία του Θεού, τότε αυτός ο άνθρωπος δεν θεωρεί τίποτε δεδομένο και αγαπάει να διατηρεί και να αυξάνει όσα ο Θεός του έχει δώσει. Αν ο άνθρωπος πιστέψει πως ό,τι έχει πετύχει στη ζωή του και έχει αποκτήσει, αποτελούν προσωπική υπόθεση, τότε θεωρώ πως παραγκωνίζει τον Θεό και εξυψώνει τον εαυτό του. Αυτό δημιουργεί εγωισμό και εξορίζει τον Θεό. Ο Θεός δίνει και ο Θεός παίρνει. Ό,τι έχουμε ως άνθρωποι δεν είναι δικό μας κατόρθωμα. Ακόμη και η διατήρηση ενός κατορθώματος, είναι αποτέλεσμα δύο παραγόντων∙ της δικής μας ελευθερίας και της κατάφασης του Θεού. Αυτό το «ναι» του Θεού είναι που ομορφαίνει και κάνει την υπόθεση χαρμόσυνη.

Στον χώρο της Εκκλησίας υφίσταται ένα θέμα που αξίζει προσοχής. Ακούμε συχνά για φωτισμένους γέροντες, χαρισματικούς πνευματικούς, που κάνουν θαύματα, έχουν φώτιση από τον Θεό, είναι πολύ πνευματικοί κ.ο.κ.. Αλήθεια, από πότε η πνευματικότητα αποτελεί κατάσταση που μετριέται; Ο χαρισματικός πνευματικός είναι ο ήσυχος άνθρωπος του Θεού, ο ανυποψίαστα άγιος! Πόσες φορές ακούμε παράλογα πράγματα για το θέμα των χαρισματικών πνευματικών και γερόντων; Δεν είναι κοσμικό γεγονός το θέμα του χαρισματικού γέροντα, μήτε ο διάσημος γέροντας είναι ένας ακόμη celebrity. Αυτά δημιουργούν το φαινόμενο του γεροντισμού, το οποίο, δυστυχώς, εντοπίζεται σε μεγάλο βαθμό μέσα στην Εκκλησία. Το αποτέλεσμα; Να δημιουργούνται ανέραστοι άνθρωποι, καταθλιπτικοί χριστιανοί, που στα όρια της προσωπικής πάλης με το ενθουσιώδες, καθίστανται ανάπηροι πνευματικά, τσαλακωμένοι υπαρξιακά, απροκάλυπτα ενταγμένοι στο θόρυβο των κραυγών που πασχίζουν αγωνιωδώς για σωτηρία χωρίς τον Σωτήρα. Ένα είδος εκστασιασμένων χριστιανών που αναζητούν βεβαιωμένη σωτηρία από έναν θρησκευτικό γκουρού, στον οποίο μεταθέτουν τα πάντα, τις ευθύνες, τη ζωή τους, την ελευθερία τους, χωρίς οι ίδιοι να μοχθήσουν για τη σωτηρία.

Τα πράγματα είναι απλά. Ο Θεός παίζει μπάλα σε άλλο γήπεδο. Ευεργετεί τον άνθρωπο, του δίνει ευκαιρίες, του δίνει χαρίσματα και αναμένει την ανταπόκρισή του. Είναι στο χέρι του ανθρώπου αν αυξήσει τα χαρίσματα του ή όχι, προς όφελος της ύπαρξης του, προς όφελος των ανθρώπων. Με άλλα λόγια, είναι στο χέρι του ανθρώπου εάν θα παίξει μπάλα στο γήπεδο που παίζει ο Θεός.

διάκονος Ι.Μ. Σταγών & Μετεώρων

π. Ηρακλής Αθ. Φίλιος (Βαλκανιολόγος, Θεολόγος)

πρέπει να δεις

Σαν σήμερα: Η άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς Τούρκους

Kalamata Times

Ανέβηκε

στις

Σαν σήμερα: Η άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς Τούρκους 14

Άλωση της Κωνσταντινούπολης

Αν και η Βυζαντινή Αυτοκρατορία δεν είχε καμία σχέση με την αίγλη και την δύναμη του παρελθόντος, και είχε περιοριστεί στην ευρύτερη περιοχή της Κωνσταντινούπολης και στο δεσποτάτο του Μυστρά, οι κίνδυνοι ήταν πολλοί. Η Κωνσταντινούπολη, μετά από την πρώτη άλωσή της το 1204 από τους Σταυροφόρους, είχε αποδειχτεί και στην πράξη πως δεν ήταν απόρθητο φρούριο. Η ταλαιπωρημένη αυτοκρατορία είχε περάσει πολλά και είχε αντέξει. Αλλά ήταν κάτι σαν «φάντασμα του παρελθόντος».

Το Βυζάντιο υπό των φόβο των Οθωμανών, που επεκτείνονταν παντού, μπορούσε να ελπίζει μόνο σε βοήθεια. Η βοήθεια αυτή θα ερχόταν από την καθολική Ευρώπη, που όμως κάθε κάτοικος του Βυζαντίου μισούσε περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Οι κάτοικοι είχαν χωριστεί στους «Ενωτικούς» και τους «Ανθενωτικούς». Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, στην απέλπιδα προσπάθειά του να προστατεύσει την αυτοκρατορία, έστειλε στον πάπα Νικόλαο Ε’, μια επιτροπή. Ο πάπας έβαλε ως όρο την Ένωση των Εκκλησιών για ακόμα μια φορά. Ωστόσο, δέχθηκε να στείλει ιερείς στην Κωνσταντινούπολη, ώστε να προσπαθήσουν να πείσουν τον λαό, να ταχθεί υπέρ της «Ένωσης».

Σαν σήμερα: Η άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς Τούρκους 15

Οι απεσταλμένοι του Πάπα, ο καρδινάλιος Ισίδωρος και ο Αρχιεπίσκοπος Μυτιλήνης Λεονάρδος, τέλεσαν λειτουργία μέσα στην Αγία Σοφία. Ο κόσμος εξαγριώθηκε και γέμισε τις εκκλησίες όπου είχαν μαζευτεί οι «Ανθενωτικοί», με επικεφαλής τον μετέπειτα Πατριάρχη, Γεννάδιο Σχολάριο.

Το μίσος που έτρεφαν για τους Λατίνους, όπως τους έλεγαν, δεν ήταν μόνο δογματικό και θρησκευτικό. Η βαρβαρότητα που είχαν επιδείξει οι Σταυροφόροι στην πρώτη Άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1204, δεν είχε ξεχαστεί ποτέ από τους βυζαντινούς, οι οποίοι αντιδρούσαν και για την καταπίεση των Ορθόδοξων στις περιοχές που είχαν επικρατήσει οι Καθολικοί.

Οι Οθωμανοί, μέχρι τότε τουλάχιστον, είχαν καλύτερη συμπεριφορά απέναντι στους Χριστιανούς. Οι τελευταίοι κυριαρχούσαν στο εμπόριο, ενώ πολλοί είχαν υψηλές θέσεις και στην Οθωμανική διοίκηση. Στην Κωνσταντινούπολη, μια μερίδα του πληθυσμού, ήταν θετικοί απέναντι στους Οθωμανούς.

Όμως από τις αρχές του 1453, ο Μωάμεθ ετοιμαζόταν για την κατάληψη της πόλης. Συγκρότησε στρατό 150.000 ανδρών στην Ανδριανούπολη και ναυτικό που είχε στόλο 400 πλοίων. Στις 7 Απριλίου, έστησε την σκηνή του μπροστά από την Πύλη του Αγίου Ρωμανού και ξεκίνησε την πολιορκία της Κωνσταντινούπολης.

Σαν σήμερα: Η άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς Τούρκους 16

Οι Βυζαντινοί είχαν μόλις 7.200 άνδρες. Οι 2.000 από αυτούς ήταν μισθοφόροι, Ενετοί και γενουάτες, ενώ ο πληθυσμός έφτανε τις 50.000 και είχε σοβαρότατη έλλειψη τροφής. Η πόλη είχε γύρω γύρω ένα διπλό τείχος με τάφρο. Για περισσότερα από 1.000 χρόνια, το τείχος αυτό είχε βοηθήσει ώστε η Βασιλεύουσα να αποκρούει επιτυχημένα όλες τις εχθρικές επιθέσεις. Ο Σουλτάνος το έβαλε στο στόχαστρο και από τις 12 Απριλίου ξεκίνησε να ρίχνει με τα κανόνια του. Οι Οθωμανοί προσπάθησαν να σπάσουν την αλυσίδα που έφραζε τον Κεράτιο Κόλπο και προστάτευε την ανατολική πλευρά της πόλης.

Στις 20 Απριλίου, ο στολίσκος του πλοιάρχου Φλαντανέλλα έσπασε τον τουρκικό κλοιό και μπήκε στον Κεράτιο, αναπτερώνοντας το ηθικό και την ελπίδα των πολιορκημένων. Ο Μωάμεθ κατάλαβε πως έπρεπε να πλήξει τον Κεράτιο, αφού μόνο με το πυροβολικό, το τείχος μπορούσε να κρατήσει για πολύ καιρό. Στις 22 Απριλίου περίπου 70 πλοία έφυγαν από τον Βόσπορο και έπλευσαν προς τον Κεράτιο Κόλπο. Η κατάσταση έγινε απελπιστική. Σε εκείνη την πλευρά δεν υπήρχαν τείχη και οι κάτοικοι αναγκάστηκαν να αποσπάσουν δυνάμεις από τα τείχη.

Κράτησαν ακόμα 5 εβδομάδες. Στις 29 Μαΐου του 1453, οι Τούρκοι έκαναν μαζική επίθεση. Η πόλη ήταν σχεδόν ανυπεράσπιστη. Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος έπεσε ηρωικά στην μάχη, έχοντα αρνηθεί τις προτάσεις συνθηκολόγησης που του έκανε ο Μωάμεθ. «Εάλω η Πόλις» ακούστηκε και η βασιλεύουσα έπεσε στα χέρια των Οθωμανών Τούρκων. Την ίδια ημέρα ο Μωάμεθ μπήκε πανηγυρικά στην Κωνσταντινούπολη, μπήκε στον ναό της Αγίας Σοφίας και προσευχήθηκε στον Αλλάχ…

ΠΗΓΗ

Συνέχεια ανάγνωσης

πρέπει να δεις

Έρχεται χαράτσι και σε αυτοκίνητα δεκαετίας

Kalamata Times

Ανέβηκε

στις

Έρχεται χαράτσι και σε αυτοκίνητα δεκαετίας 17

Περιβαλλοντικό τέλος σε αυτοκίνητα δεκαετίας

Το υπουργείο Μεταφορών σε συνεργασία με το υπουργείο Περιβάλλοντος εκτός από κίνητρα για αγορά ηλεκτροκίνητου αυτοκινήτου σχεδιάζουν την επιβολή περιβαλλοντικού τέλους σε όλα τα αυτοκίνητα δεκαετίας.

Στο νομοσχέδιο για τα κίνητρα που αφορούν την απόκτηση ηλεκτροκίνητων αυτοκινήτων, περιλαμβάνεται διάταξη για επιβολή περιβαλλοντικού Τέλους έως και 4.000 ευρώ, στα εισαγόμενα μεταχειρισμένα ενώ παράλληλα θα απαγορεύεται η εισαγωγή πολύ παλαιών οχημάτων.

Στα οχήματα που πληρούν την οδηγία ρύπων Euro5 το υπουργείο Περιβάλλοντος εξετάζει να επιβάλλει Περιβαλλοντικό Τέλος ύψους 2.000 ευρώ.

Αντίστοιχα στα οχήματα που πληρούν την οδηγία ρύπων Euro4 το αντίστοιχο Περιβαλλοντικό Τέλος αυξάνεται στις 4.000 ευρώ.

Όσον αφορά στα οχήματα που πληρούν την οδηγία ρύπων Euro3, Euro2, Euro1 ή Euro 0 το υπουργείο Περιβάλλοντος εξετάζει να μην επιτρέπει την εισαγωγή τους.

Ηλεκτροκίνηση

Έρχεται χαράτσι και σε αυτοκίνητα δεκαετίας - Εικόνα 1

Για το πρόγραμμα επιδότησης για την αγορά ηλεκτροκίνητων αυτοκινήτων, σκούτερ και ποδηλάτων, μίλησε ο υπουργός Ενέργειας και Περιβάλλοντος Κωστής Χατζηδάκης στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ.

Εξήγησε ότι τα ακριβή ποσά θα ανακοινωθούν όταν ολοκληρωθούν πλήρως οι ενδοκυβερνητικές συνεννοήσεις. «Μέχρι και την επόμενη εβδομάδα θα μπορούμε να κάνουνε ανακοινώσεις αναλυτικές και θα αφορούν όχι μόνο τα αυτοκίνητα, αλλά και τα ποδήλατα και τα σκούτερς», τόνισε ο κ. Χατζηδάκης. Εξήγησε ότι σε κάθε περίπτωση οι επιδότηση δεν θα είναι κλιμακωτή προκειμένου να υπάρχει κοινωνικό πρόσημο, δηλαδή «δε σημαίνει ότι όταν πάρεις ακριβότερο αυτοκίνητο θα σου δίνουμε μεγαλύτερη επιδότηση».

Για τα δίτροχα, ο υπουργός είπε ότι η επιδότηση θα είναι πιο συμφέρουσα συγκριτικά με την τιμή αγοράς. Πρόσθεσε ότι η κυβέρνηση ενδιαφέρεται να γίνει ένα άνοιγμα στα ποδήλατα «γιατί αυτός είναι ο σύγχρονος τρόπος μετακινήσεως» και αναφέρθηκε στην ρύθμιση για τη δημιουργία προσωρινών ποδηλατοδρόμων λόγω του κορωνοϊού.

Πηγή

Συνέχεια ανάγνωσης

πρέπει να δεις

Η Ανάληψη του Κυρίου

Kalamata Times

Ανέβηκε

στις

Η Ανάληψη του Κυρίου 18

Της Αναλήψεως

Δεσποτική εορτή, που αναφέρεται στην ανάβαση του Χριστού στους ουρανούς και θεωρείται στην εκκλησιαστική παράδοση ως η ολοκλήρωση της αποστολής του Κυρίου επί της Γης.

Η Ανάληψη εορτάζεται από την Εκκλησία την 40η ημέρα από την Ανάσταση του Κυρίου (28 Μαΐου 2020). Την ημέρα αυτή γιορτάζουν όσες φέρουν το όνομα Ανάληψη.

Το εκκλησιαστικό γεγονός της Αναλήψεως περιγράφεται από τους ευαγγελιστές Μάρκο (ιστ’, 19), Λουκά ( κδ’, 50-52) και Ιωάννη (στ’, 62 και κ’, 17), στις Πράξεις των Αποστόλων (α’ 2-9), στις επιστολές του Αποστόλου Παύλου (Προς Εφεσίους δ’ 8-10, Προς Εβραίους δ’,14 και ζ’, 26, Α’ Προς Τιμόθεον γ’, 16) και στην Α’ Καθολική Επιστολή του Αποστόλου Πέτρου (γ’ 22). Μόνο ο ευαγγελιστής Ματθαίος παραλείπει κάθε μνεία για το γεγονός αυτό.

Σύμφωνα με τις ως άνω περιγραφές της Καινής Διαθήκης, η Ανάληψη έγινε στο Όρος των Ελαιών στην Ιερουσαλήμ μπροστά στους μαθητές του Χριστού, οι οποίοι παρακολούθησαν με δέος την απομάκρυνση του Διδασκάλου. Η πατερική παράδοση τονίζει ιδιαίτερα τον υπερφυσικό χαρακτήρα της Αναλήψεως του Κυρίου, το όποιο περιλήφθηκε στη δογματική διδασκαλία της Εκκλησίας με τη χαρακτηριστική αναφορά στο Σύμβολο της Πίστεως («και ανελθόντα εις τους ουρανούς και καθεζόμενον εκ δεξιών του Πατρός και πάλιν ερχόμενον μετά δόξης…»). Τόσο στις Πράξεις των Αποστόλων, όσο και στο Σύμβολο της Πίστεως («Πιστεύω») διακηρύσσεται η σχέση της Αναλήψεως με τη Δευτέρα Παρουσία.

Η Ανάληψη του Χριστού συνεορταζόταν με την Πεντηκοστή, κατά τους πρώτους αιώνες. Από τον 4ο αιώνα, όμως, άρχισε η προοδευτική διάκριση και ο αυτοτελής εορτασμός της.

Απολυτίκιο

Ανελήφθης εν δόξη, Χριστέ ο Θεός ημών, χαροποιήσας τους μαθητάς, τη επαγγελία του Αγίου Πνεύματος· βεβαιωθέντων αυτών δια της ευλογίας, ότι συ ει ο Υιός του Θεού, ο λυτρωτής του κόσμου.

Λαογραφία

Η γιορτή της Αναλήψεως εκτός από την επίσημη ονομασία της έχει και πολλές λαϊκές ονομασίες όπως:

  • Αναληψού, στη Σαντορίνη.
  • Αναληψιός, στη Θράκη.
  • Τ’ Αγιού Αναληψιού, στην Ίμβρο.
  • Συναληψιού, στη Ρόδο.
  • Τα Σαράντα της Πασκαλιάς, στην Κομοτηνή.
  • Γαλατοπέφτη, στη Μύκονο, στη Σίφνο, στη Σκύρο κ.α, διότι την ημέρα αυτή οι τσοπάνηδες συνηθίζουν να μοιράζουν γάλα δωρεάν στα χωριά τους «για το καλό του κοπαδιού».

Η ονομασία της γιορτής χρησιμοποιείται και μεταφορικά σε λέξεις και φράσεις που δηλώνουν την εξαφάνιση και την κλεψιά: «αναλήφθηκε το αρνί», «έγινε της Αναλήψεως». Λέγεται και για άνθρωπο που αναχώρησε απροειδοποίητα και ξαφνικά.

Είναι γνωστή η παλαιότερη συνήθεια να πηγαίνουν της Αναλήψεως στη θάλασσα για το πρώτο μπάνιο και να περνούν από σαράντα κύματα (Ίσως να σχετίζεται με το γεγονός αυτό η παροιμία «πέρασε από σαράντα κύματα»,που αναφέρεται σε αυτόν που αντιμετωπίζει πολλά εμπόδια ή δυσκολεύεται από μια χρονοβόρα και γεμάτη εμπόδια κατάσταση). Μάλιστα, σε ορισμένα μέρη γέμιζαν με θαλασσινό νερό, τα «σαράντα κύματα», ένα μπουκάλι που το φύλαγαν για φάρμακο σε πρηξίματα, δαγκώματα και διάφορους πόνους.

Πηγή

Συνέχεια ανάγνωσης

Facebook

Πρόσφατα Άρθρα

ΔΗΜΟΦΙΛΗ