Connect with us

πρέπει να δεις

Από πότε η ομολογία Χριστού συνδέεται με το Ουκρανικό;

Kalamata Times

Ανέβηκε

στις

Από πότε η ομολογία Χριστού συνδέεται με το Ουκρανικό; 1

Καθημερινά δεχόμαστε ηλεκτρονικά μηνύματα. Ειδήσεις, ενημερώσεις, υπενθυμίσεις κ.ο.κ. Φυσικά, δεν αντιμετωπίζονται όλα με την ίδια διάθεση και με τον ίδιο τρόπο. Άλλα ενδιαφέροντα, άλλα ανωφελή, άλλα αδιάφορα, άλλα ύποπτα.

Έρχομαι στο μήνυμα που έλαβα προ ημερών. Το μήνυμα αυτό αναφερόταν στο Ουκρανικό, ένα θέμα που προέκυψε όταν ο Οικουμενικός Πατριάρχης παραχώρησε το αυτοκέφαλο στην Εκκλησία της Ουκρανίας, ένα δικαίωμα που έχει αποκλειστικά το Οικουμενικό Πατριαρχείο εδώ και αιώνες. Ως αντίποινα, το Πατριαρχείο της Ρωσίας προχώρησε σε ακοινωνησία με το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Αντίθετα, ο Οικουμενικός Πατριάρχης μνημονεύει στα Δίπτυχα τον Προκαθήμενο της Ρωσικής Εκκλησίας.

Από πότε η ομολογία Χριστού συνδέεται με το Ουκρανικό; 2

Το μήνυμα δεν καλλιεργεί την αγάπη, την ομοψυχία. Αντίθετα, καλλιεργεί τον φόβο, τις ενοχές, τις τύψεις, διαχωρίζοντας τους χριστιανούς σε «εμείς» κι «εσείς». Κάνει λόγο για τις ‘’«αντιρρήσεις» υπεύθυνων Χριστιανών και Θεολόγων’’. Και οι άλλοι; Ανεύθυνοι; Έσχατοι; Αδιάφοροι; Μήπως και προδότες; Χωρίς κανένα θεολογικό ενδιαφέρον και καμία εκκλησιαστική ευαισθησία για όσα συμβαίνουν; Ποιοι είναι οι «εμείς» και ποιοι οι «άλλοι»; Βλέπετε, πάντοτε αυτό το «άλλος», σκανδάλιζε τις αντιλήψεις και ωθούσε στην εκφορά διχαστικών λόγων μέσα στην Εκκλησία.

Έρχομαι στο, περισσότερο, σκανδαλιστικό σημείο του μηνύματος. Σημειώνεται, συγκεκριμένα: «Ο Χριστός θα μας ζητήσει λόγο για τις θέσεις μας ή την σιωπή και τον εφησυχασμό μας σε θέματα ομολογίας πίστεως, σύμφωνα με τον λόγο Του: ‘’Πᾶς οὖν ὅστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὁμολογήσω κἀγὼ ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τοῦ Πατρός μου τοῦ ἐν  οὐρανοῖς’’ (Ματθ. 10, 32). Εδώ, τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο ξεκάθαρα. Προκειμένου να στηριχτεί η θέση περί υπογραφών κατά της θέσεως του Οικουμενικού Πατριάρχη να παραχωρήσει το αυτοκέφαλο στην Ουκρανική Εκκλησία, επιχειρείται με αθεολόγητο και άκρως παραπλανητικό τρόπο η στήριξη της ενέργειας αυτής (της συλλογής υπογραφών) πάνω στο ευαγγελικό χωρίο, το οποίο αναφέρεται στην ομολογία του Χριστού. Αλήθεια, από πότε η ομολογία στο πρόσωπο του Χριστού, συνδέεται με το Ουκρανικό;

Στην έρευνα που ακολουθείται σε κάθε καινοδιαθηκικό χωρίο, κανένα σημείο δεν είναι ανεξάρτητο από τα προηγούμενα και τα επόμενα. Θέλω να πω, δηλαδή, πως για να εξετάσουμε το πλαίσιο πάνω στο οποίο κινείται η ομολογία προς το πρόσωπο του Χριστού στο κατά Ματθαίον (10, 32), (όπως συμβαίνει για το ίδιο θέμα και στον άλλον συνοπτικό ευαγγελιστή (Λουκ. 12,8), χρειάζεται να εξετάσουμε αφενός μεν την εποχή στην οποία διαδραματίζονται όλα αυτά, αφετέρου δε τα προηγούμενα, κυρίως, γεγονότα, με το οποίο συνδέεται η ομολογία προς τον Χριστό.

Ο Χριστός αναφέρεται στο θέμα της ομολογίας του προσώπου Του, την οποία συνδέει με τον Πατέρα Του. Αν διαβάσουμε τους στίχους που προηγούνται, θα διαπιστώσουμε με σαφήνεια, πως ο Χριστός ενδυναμώνει τους μαθητές Του για όσα θα πάθουν. Από ποιους; «Προσέχετε δε τους ανθρώπους θα σας παραδώσουν σε δικαστήρια και θα σας μαστιγώσουν στις συναγωγές τους και θα οδηγηθείτε σε ηγεμόνες και βασιλείς εξ’ αιτίας μου, για να μαρτυρήσετε δι’ εμέ ενώπιον αυτών και των εθνών» (Ματθ. 10, 17-18). Όλοι αυτοί με ποιον τρόπο σχετίζονται με το Ουκρανικό; Ο Χριστός αναφέρεται στην ομολογία πίστης. Γι’ αυτό και στη συνέχεια των λόγων του περί ομολογίας (Ματθ. 10, 32) λέει πως «εκείνος που αγαπά πατέρα ή μητέρα περισσότερο από εμέ, δεν μου είναι άξιος…» (Ματθ. 10, 37).

Βλέπουμε, λοιπόν, πως η ομολογία στο χωρίο του κατά Ματθαίον είναι ομολογία στο πρόσωπο του Χριστού. Ο Χριστός ενθαρρύνει τους μαθητές Του και τους δείχνει πως θα πάθουν πολλά για το άγιο Όνομα Του. Το ζήτημα του αυτοκεφάλου της Ουκρανικής Εκκλησίας είναι ζήτημα μεταξύ ορθοδόξων προσώπων, όχι μεταξύ αιρετικών, και ως εκ τούτου δεν τίθεται κανένα θέμα ομολογιακής τάσης. Αντιθέτως, στο χωριό του κατά Ματθαίον (10,32), το θέμα αφορά την ομολογία των μαθητών του Ονόματος του Χριστού επειδή, ακριβώς, θα διωχθούν από πολέμιους, διώκτες, εχθρούς του Ονόματος Του και της πρώτης χριστιανικής Εκκλησίας.

Ο θρησκευτικός φανατισμός καπηλεύεται καινοδιαθηκικά χωρία, προκειμένου να καλλιεργήσει το αίσθημα της φοβίας, της ενοχής, των τύψεων, προς όλους εκείνους που συντάσσονται με τη θέση του Οικουμενικού Πατριαρχείου και του Οικουμενικού μας Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου. Και, φυσικά, προς όλους εκείνους που δεν θα υπογράψουν την επιστολή που διαδίδεται στο διαδίκτυο και θα σταλεί στην Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος, η οποία εναντιώνεται στην ενέργεια του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Έτσι, τα διλλήματα που καλλιεργούνται από τα μηνύματα περί ομολογίας, πέρα από το γεγονός του διαχωρισμού των ορθοδόξων χριστιανών, αναδεικνύουν τα φοβικά σύνδρομα του ανεύθυνου, εντός των τειχών της ορθοδοξίας.

Εν κατακλείδι, σημειώνοντας πως δεν θα λύσουμε εμείς αυτά τα θέματα και πως δεν έχουμε κανένα είδους πλεονέκτημα (ηθικό, πνευματικό κ.ο.κ.) ώστε να παρακινούμε τους άλλους εναντίον του Οικουμενικού Πατριάρχη, αναφέρομαι στους λόγους μιας ήσυχης και άγιας μορφής του Οικουμενικού μας Πατριαρχείου, του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πισιδίας κ.κ. Σωτηρίου, ο οποίος σχετικά με την επιστολή που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο, γράφει: «Απορώ πώς ο συντάκτης της επιστολής, δίκην Δημοψηφίσματος, παρακινεί τον ευσεβή Ελληνικό λαό σε τέτοια ενέργεια! Και ο κάθε ευσεβής Χριστιανός καλείται να το υπογράψει, για να διαφωτίσει (!) τον Αρχιεπίσκοπο και όλους τους Μητροπολίτες, ποια απόφαση πρέπει να πάρουν, λες και όλοι αυτοί που ασχολούνται σε όλη τους τη ζωή με τα θέματα αυτά, δεν γνωρίζουν τίποτε από Ιερούς Κανόνες, δεν αισθάνονται την αρχιερατική τους ευθύνη και έχουν ανάγκη από ένα υποβολιμαίο κείμενο να τους διαφωτίσει ποδηγετήσει στις αποφάσεις τους, για ένα τόσο σοβαρό εκκλησιαστικό πρόβλημα. Και είναι θλιβερό, ένα πρόσωπο, που ασφαλώς αγαπά την Εκκλησία, να καταφέρεται, κατά τρόπον αντιδεοντολογικό και αντιεκκλησιαστικό, εναντίον του Οικουμενικού Πατριάρχου και των περί Αυτόν. Και για να δώσει εγκυρότητα στην πολεμική του αυτή επιδιώκει να συμπαρασύρει και ευλαβείς πιστούς να συνυπογράψουν τις αυθαίρετες και λανθασμένες απόψεις του».

Κληρικός Ι.Μ. Σταγών & Μετεώρων

Πρεσβύτερος Ηρακλής Αθ. Φίλιος (Βαλκανιολόγος, Θεολόγος)

πρέπει να δεις

ΕΟΔΥ: 31 νέα κρούσματα από τον κορονοϊό! Ανησυχία για τα «ορφανά» και τα εισαγόμενα

Kalamata Times

Ανέβηκε

στις

ΕΟΔΥ: 31 νέα κρούσματα από τον κορονοϊό! Ανησυχία για τα «ορφανά» και τα εισαγόμενα 13

Νέα κρούσματα κορονοϊού

Σε «κόκκινο συναγερμό» βρίσκονται οι υγειονομικές αρχές λόγω της ραγδαίας αύξησης των κρουσμάτων, όπως επίσης και εκείνου στην κατασκήνωση αλλά περισσότερο λόγων των 9 «ορφανών» που εμφανίστηκαν στην Κοζάνη.

«Δυστυχώς δεν συνδέονται με άλλα κρούσματα και χαρακτηρίζονται ως “ορφανά”», ανέφερε ο αντιπεριφερειάρχης κοινωνικής ανάπτυξης Δυτικής Μακεδονίας, Ηλίας Τοπαλίδης. Τα 9 κρούσματα «είχαν συμπτώματα και πήγαν στο νοσοκομείο της Κοζάνης και μετά πήγαν στο νοσοκομείο αναφοράς στο Μποδοσάκειο με ορισμένους να νοσηλεύονται και άλλους να έχουν τεθεί σε κατ’ οίκον περιορισμό».

Σήμερα ο ΕΟΔΥ ανακοίνωσε 31 νέα κρούσματα:

Σήμερα ανακοινώνουμε 31 νέα κρούσματα του νέου ιού στη χώρα, εκ των οποίων τα 4 εντοπίστηκαν κατόπιν ελέγχων στις πύλες εισόδου τις χώρας. Ο συνολικός αριθμός των κρουσμάτων είναι 3803, εκ των οποίων το 54.5% άνδρες αφορά άνδρες.

998 (26.2%) θεωρούνται σχετιζόμενα με ταξίδι από το εξωτερικό και 1989 (52.3%) είναι σχετιζόμενα με ήδη γνωστό κρούσμα.

10 συμπολίτες μας νοσηλεύονται διασωληνωμένοι. Η διάμεση ηλικία τους είναι 59 ετών. 3 (30.0%) είναι γυναίκες και οι υπόλοιποι άνδρες. To 80.0% έχει υποκείμενο νόσημα ή είναι ηλικιωμένοι 70 ετών και άνω. 122 ασθενείς έχουν εξέλθει από τις ΜΕΘ.

Τέλος, δεν έχει καταγραφεί κανένας νέος θάνατος ενώ έχουμε 193 θανάτους συνολικά στη χώρα. 62 (32.1%) γυναίκες και οι υπόλοιποι άνδρες. Η διάμεση ηλικία των θανόντων συμπολιτών μας ήταν τα 76 έτη και το 95.9% είχε κάποιο υποκείμενο νόσημα ή/και ηλικία 70 ετών και άνω.

Πηγή

Συνέχεια ανάγνωσης

πρέπει να δεις

Ο συνδικαλισμός πολλά χρόνια «άκομψα» διαχειρίστηκε την Αξιοκρατία

Kalamata Times

Ανέβηκε

στις

Σταυριανόπουλος Θεόδωρος

Σταυριανόπουλος Θεόδωρος

Μαθηματικός-MSc Ηθ. Φιλοσοφίας

Ο Αντρέας Παπανδρέου μετά την μεταπολίτευση μίλησε πρώτος για αξιοκρατία. Έκανε όμως λάθος που παρέδωσε την διαχείρισή της στους συνδικαλιστές. Αυτοί στη συνέχεια λειτούργησαν συντεχνιακά εφαρμόζοντας τον συνδικαλισμό κάθετα και όχι οριζόντια που είναι το σωστό. Με αποτέλεσμα ο κάθε κλάδος να διεκδικεί κατά το δοκούν παραβλέποντας τα συνολικά συμφέροντα των εργαζομένων. Έτσι οδηγηθήκαμε σε εργασιακές συμβάσεις και αποδοχές μη αξιοκρατικές. Εργαζόμενοι με ίδια προσόντα και παρόμοιες εργασιακές συνθήκες να έχουν δυσανάλογες αποδοχές καθώς και εργαζόμενοι με υποδεέστερα  προσόντα να αμείβοντα περισσότερο. Οι απεργίες, διεκδικήσεις και αγωνιστικές πορείες των εργαζομένων βίωναν επί σειρά ετών μετά την μεταπολίτευση μια εικονική πραγματικότητα. Έτσι φθάσαμε στην απαξίωση του συνδικαλισμού και στην μη συμμετοχή των εργαζομένων στις κινητοποιήσεις με αποτέλεσμα την ελαχιστοποίηση των ποσοστών των απεργιών. Έτσι λοιπόν οδηγηθήκαμε σε αυτό που λέγεται «50 άνθρωποι» κάνουν πορεία στο κέντρο της Αθήνας και δημιουργούν κυκλοφοριακή συμφόρηση. Πολλές φορές συνέβαινε στις πορείες των απεργιακών κινητοποιήσεων να παρεισφρήσουν διάφορες ομάδες ατόμων  καταστρέφοντας περιουσίες αθώων ανθρώπων. Στο «νόμισμα πορεία» βλέπουμε μόνο την μία πλευρά που αναγράφεται η διεκδίκηση καλό είναι να βλέπουμε και την άλλη πλευρά που αναγράφεται το αποτέλεσμα. Εκτιμώ ότι μέχρι σήμερα στις  διεκδικήσεις δεν έλαβε σοβαρά την αξιοκρατία ο συνδικαλισμός.

Η ανάγκη αποτελεσματικότητας αλλά και συνοχής της κοινωνίας επιβάλλει συντονισμό και διοίκηση. Σε κάθε ανθρώπινη κοινωνία ισχύει από παλιά  ο νόμος της επικράτησης των ισχυρότερων.  Έτσι κάποιοι (οι λίγοι) διοικούν και άλλοι (οι πολλοί) διοικούνται. Και για να έχει ευστάθεια αυτή η διάκριση θεσπίζονται νόμοι και παραχωρούνται στους διοικούμενους διάφορες εγγυήσεις, όπως η ασφάλεια, το επίπεδο διαβίωσης, η δικαιοσύνη, το κοινωνικό κράτος, τα εργασιακά δικαιώματα κλπ. Όμως, αυτός ο διαχωρισμός,  επισωρεύει με τον καιρό στρεβλώσεις και αδικίες. Έτσι λοιπόν τα συμφέροντα της κάθε κοινωνικής τάξης γίνονται “ιδεολογία”, ως μέσο κοινής έκφρασης αλλά και καθοδήγησης των μελών της.

Ένα σύγχρονο κράτος δικαίου οφείλει να δημιουργεί συνθήκες ασφάλειας για τον πολίτη με σεβασμό στα ατομικά δικαιώματα και τις ελευθερίες του. Όμως  η ελπίδα δεν πέφτει από τον ουρανό. Καλλιεργείται από μια αγωνιστική διάθεση, από μια ορθολογική αντίληψη της ζωής. Η ελπίδα ανήκει σε όσους αγωνίζονται συστηματικά και μεθοδικά για να δημιουργήσουν το μέλλον τους όπως αυτοί θέλουν και όχι όπως το έχουν ετοιμάσει οι «άλλοι» εξυπηρετώντας το δικό τους συμφέρον. Γνώση και αγώνας, δημιουργικότητα και ορθολογισμός είναι συστατικά στοιχεία για κάθε κοινωνική πρόοδο. Αυτή την σκέψη πρέπει σπερματικά να την έχουμε μέσα στο μυαλό μας και να μην την ανακαλύπτουμε ξαφνικά κάποια στιγμή.

Το κράτος παραδοσιακά λειτουργεί ταυτόχρονα ως «πλοηγός» και ως «κωπηλάτης», συνθέτοντας ένα εξαιρετικά σύνθετο μόρφωμα, που παραμένει περίπλοκο υπό την επίδραση αλλεπάλληλων νομοθετικών ρυθμίσεων, ταξικών συμφερόντων και κομματικών επιδιώξεων. Οι όποιες μεταρρυθμίσεις γίνονται, αν τις επιτρέπει ο συνδικαλισμός και έχουν ως στόχο να μετατρέψουν το κράτος από «πλοηγό» σε «κωπηλάτη» και αντιστρόφως.

Στις κρατικές δημόσιες υπηρεσίες, πρέπει να υπάρχουν συστήματα μέτρησης της αποτελεσματικότητας και της αποδοτικότητας. Στη χώρα μας, η μέτρηση και η αξιολόγηση της απόδοσης δεν υφίσταται.

Ο συνδικαλισμός, αλλά κυρίως το κομματικό σύστημα, όπως έχει δομηθεί σ’ όλη τη διάρκεια της μεταπολίτευσης, αποτελεί ένα σύστημα κλειστών ακροατηρίων, με την ανάπτυξη των μηχανισμών ως βασικών εργαλείων της σύστασής τους και με μοναδικό σκοπό την  ανέλιξη των στελεχών τους σε διοικητικές θέσεις. Αυτό συνέβαινε και συνεχίζει να συμβαίνει και δεν βοηθά να συμβεί η επανίδρυση ούτε στο κράτος, αλλά ούτε και στην κοινωνία.

Ωστόσο, πρέπει να σημειωθεί ότι η αριστερή ιδεολογία  πάντα είναι ενδιαφέρουσα, πάντα έχει την αξία της. Οι ιδεολογίες είναι κοινωνικές κατασκευές προκειμένου να  οριοθετήσουν κινητοποιήσεις, βάζοντας διεκδικητικό πρόσημο στην κοινωνική και πολιτισμική εξέλιξή μας.

Ο χώρος της αριστεράς υπήρξε πάντα υπέρμετρα διεκδικητικός, αγνοώντας τον κρατικό υπερδανεισμό. Ποτέ δεν τον κατήγγειλε ούτε αυτόν αλλά ούτε και την κρατική σπατάλη. Πάντα η αριστερή φωνή ήταν αρωγός στην οποιαδήποτε διεκδίκηση ακόμα και αν αυτή ήταν υπερβολική ή παράλογη. Έτσι αναπτύχθηκε ο λαϊκισμός που άδειασε τον εργαζόμενο από υποχρεώσεις.

Η αριστερή σκέψη σίγουρα έχει φαντασία και παράγει ιδεολογία. Αν θέλει όμως να μην οδηγηθεί σε φθίνουσα οριακή χρησιμότητα, θα πρέπει οι άνθρωποι που κινούνται στο χώρο της ευρύτερης αριστεράς να προσανατολίσουν την πυξίδα τους κατά τέτοιον τρόπο ώστε  να αποτυπώνουν σωστά την πραγματικότητα λέγοντας τα σύκα-σύκα και την σκάφη-σκάφη.

Πολλές φορές ξεθωριάζει  η αντίληψη ότι το αριστερό είναι και καλό. Αυτό γίνεται πιο ορατό όταν το αριστερό γίνει εξουσία.

Τελικά κάποιοι «ελλαδέμποροι» και «πλασιέδες» σωτηρίας χρησιμοποιούν τη Δημοκρατία όπως ο μεθυσμένος το φανοστάτη: «όχι για να φωτίσουν το δρόμο τους, αλλά για δεκανίκι που θα στηρίξει τα σαθρά τους επιχειρήματα». Θέλουν μια Δημοκρατία στην οποία να «ξακρίζει» ο καθένας όπως τον βολεύει;

Το ερώτημα που τίθεται είναι: Μπορεί να μετασχηματιστεί το όλο κομματικό εποικοδόμημα, να αναιρέσει συστατικά του στοιχεία, να αντιστοιχηθεί στις κοινωνικές διεργασίες και εξελίξεις και να οδηγήσει τη χώρα μέσα από μια νέα αντίληψη διακυβέρνησης, στην οποία θα κυριαρχεί η συναίνεση, η σύνθεση των απόψεων αλλά και η ουσιαστικοποίηση του πολιτικού λόγου και της πολιτικής πράξης ;Μπορεί να επικρατήσει μια κοινωνική συμφιλίωση;

                                                                                                                                                   

ΕΡΩΤ.1   Αν πληγεί μια μεσαία επιχείρηση, αν, δηλαδή, κλείσει κάτω από την πίεση των συνδικαλιστών που δέχονται οι επιχειρήσεις στην Ελλάδα, αυτό είναι ταξική νίκη;

ΕΡΩΤ.2   Όταν κάποιοι  διαδηλωτές καταστρέφουν την περιουσία αθώων ανθρώπων τότε η αντίδραση τους φτάνει άμεσα σε αυτόν που καταγγέλλουν ;

ΥΓ.1   Η Δημοκρατία μας αυτοκαταστρέφεται, διότι κατεχράσθη το δικαίωμα της ελευθερίας και της ισότητας, διότι έμαθε τους πολίτες να θεωρούν την αυθάδεια ως δικαίωμα, την παρανομία ως ελευθερία, την αναίδεια του λόγου ως ισότητα και την αναρχία ως ευδαιμονία.             «ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ»

Συνέχεια ανάγνωσης

πρέπει να δεις

Πέθανε ο γνωστός αστρολόγος Πητ Παπαδάκος

Kalamata Times

Ανέβηκε

στις

Πητ Παπαδάκος

Πέθανε ο Πητ Παπαδάκος

Την τελευταία του πνοή σε ηλικία 61 ετών άφησε ο γνωστός αστρολόγος Πητ Παπαδάκος.

Η είδηση έγινε γνωστή έπειτα από αναρτήσεις συγγενικών του προσώπων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

«Θειουλη μου δεν μπορώ να το πιστέψω ακόμα ότι έφυγες θυμάμαι όλα τα ταξίδια που με πήγαινες μικρή δώσε χαιρετίσματα εκεί πάνω σε όλους εκεί ψηλά θα μου λείψεις πολύ..άγγελε μου», έγραψε στο Facebook η ανιψιά του Μαριαλένα Παπαδάκου, ενώ αντίστοιχο μήνυμα ανέβασε κι ο ανιψιός του Τάσος.

Ο Πητ Παπαδακος γεννήθηκε στη Νίκαια του Πειραιά και καταγόταν από το Γύθειο Λακωνίας. Ήταν καθηγητής ψυχολογίας με μάστερ και ντοκτορά καθώς αστρολόγος και συγγραφέας διεθνούς φήμης.

Επιπλέον, ο Πητ Παπαδάκος έγινε γνωστός για την αγάπη του για τον Ολυμπιακό και τις προβλέψεις του αναφορικά με την κατάκτηση τίτλων από τους «ερυθρόλευκους».

 

Συνέχεια ανάγνωσης

Facebook

Πρόσφατα Άρθρα

ΔΗΜΟΦΙΛΗ