Δομικές αντιφάσεις της Ελληνικής οικονομικής πραγματικότητας – Εταιρικά υπερκέρδη VS κόστους ζωής

    Η Χώρα μας τα τελευταία χρόνια πέρασε δια πυρός και σιδήρου στην οικονομική της πραγματικότητα, με χρεοκοπία, μνημόνια, κατάρρευση εισοδημάτων των Ελλήνων πολιτών και σκληρά μέτρα δημοσιονομικής πειθαρχίας.

Γράφει :Η Αντωνία Μπούζα

Μετά αυτή τη σοβαρή περιπέτεια της περασμένης 10ετίας κι ενώ άλλες Χώρες με παρόμοια οικονομικά προβλήματα δείχνουν να ξεπερνούν κάθε οικονομική δυσκολία,  η Ελληνική οικονομία, παρά το ότι  δείχνει να ευημερεί σε αριθμούς, αφήνοντας πίσω όσα η κρίση επέφερε, στην πραγματικότητα  παραμένει σε ιστορικά χαμηλά η στοιχειώδης διαβίωση και ευημερία των πολιτών.

Ένα παράδειγμα που πρέπει να μας προβληματίσει είναι πχ η πορεία της Ρουμανίας, μίας πάμφτωχης Χώρας , που κατάφερε την ίδια περίοδο που κι εμείς αντιμετωπίσαμε δυσκολίες, να σταθεί καλύτερα στα πόδια της, ακολουθώντας ένα διαφορετικό μείγμα πολιτικής .

Στη Χώρα αυτή, το κατά κεφαλήν εισόδημα από το 26% του ευρωπαϊκού μέσου όρου το 2000, ανέβηκε στο 79% το 2024-2025.

Η οικονομία της έχει στραφεί στη μεταποίηση που αυξάνει τις εξαγωγές  και τις υπηρεσίες τεχνολογίας (Ιnformation-Τechnology), προσελκύοντας τεράστια κεφάλαια και δημιουργώντας νέες θέσεις εργασίας. Μάλιστα  μας ξεπέρασε κατά πολύ σε αγοραστική δύναμη, με διαφορά που πλέον παγιώνεται.

Η φορολογία των πολιτών είναι ιδιαιτέρως χαμηλή, τα είδη πρώτης ανάγκης το ίδιο, ενώ η σταθερότητα στους χαμηλούς φορολογικούς συντελεστές προσελκύει πολλές ξένες επενδύσεις.

Με έξυπνα μέτρα δίνει σαφές προβάδισμα στο επιχειρείν, αφού επενδύει στην ελκυστικότητα, την εμπιστοσύνη και τη σταθερότητα.

Στην Ελλάδα που ενώ παρουσιάζει σαφώς βελτιωμένη οικονομική κατάσταση, νοικοκυρεμένους οικονομικούς δείκτες και υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ είναι πολύ χαμηλό (70% ) σε σχέση με το μέσο όρο της Ε.Ε. και η πάλαι ποτέ μεσαία τάξη της Χώρας, όπως και τα φτωχότερα νοικοκυριά πιέζονται πλέον αφόρητα.

Η Χώρα παραμένει σταθερά στην παροχή  Υπηρεσιών, επιδιώκει την επένδυση στην εξωστρέφεια, ενώ κυρίως μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης, επιχειρεί αύξηση των επενδύσεων.

Έχει όμως επιτρέψει με πολιτικές που στηρίζει, συσσώρευση τεράστιου πλούτου σε λίγους και ασφυκτική μείωση της αγοραστικής δύναμης των πολιτών.

Αποτέλεσμα αυτής της ανισότητας και του χάσματος στην Ελληνική κοινωνία, είναι λίγοι όμιλοι να αποκομίζουν υπερκέρδη, αντί για κέρδη, να εμμένει ο πληθωρισμός και η ακρίβεια και να ροκανίζονται τα εισοδήματα των Ελλήνων, που πλέον αδυνατούν να επιβιώσουν αξιοπρεπώς.

Η ευημερία των αριθμών δυστυχώς στην περίπτωση της Ελλάδος, δεν δείχνει απόλυτα την ευρωστία της Ελληνικής οικονομίας, αλλά τη στρέβλωση που επιτρέπει πχ στις 4  συστημικές Τράπεζες να εμφανίζουν υπερκέρδη 6 δις ευρώ, όπως επίσης τεράστια κέρδη οι παραγωγοί ενέργειας, τα διυλιστήρια, τα σούπερ μάρκετ κ.α.

Θα πει κάποιος είναι στρέβλωση η κερδοφορία;

Όχι φυσικά, όταν τηρούνται κάποιοι απαράβατοι κανόνες που υπάρχουν διεθνώς στο επιχειρείν, όπως πχ η καινοτομία, οι επανεπενδύσεις σε τεχνολογική αναβάθμιση που θα βελτιώνει την ανταγωνιστικότητα, η προσέλκυση νέων επενδυτών κ.α.

Πρόβλημα που επιτείνει τις ανισότητες είναι το νομοθετικό-ελεγκτικό κενό, που έχει επιτρέψει τη  δημιουργία καρτέλ και τις μονοπωλιακές πρακτικές που οδηγούν σε δυσλειτουργία το οικονομικό μοντέλο της Χώρας, αφού η απουσία ανταγωνισμού οδηγεί σε αυθαιρεσίες .

Βλέπουμε πως γίνονται κάποιες προσπάθειες, όμως πρέπει να ληφθούν επιπλέον μέτρα, διότι αν δεν αλλάξει κάτι, οι πολίτες είναι σίγουρο πως θα δυσκολευτούν περισσότερο.

Η αυτορρύθμιση της οικονομίας, δεν δείχνει να λειτουργεί, άρα θα πρέπει να ισχύσουν κάποια υποβοηθητικά μέτρα ώστε το χάσμα που δημιουργήθηκε να διορθωθεί.

Ποία είναι αυτά; Ενδεικτικά αναφέρω τη γενναία αύξηση των εισοδημάτων πολιτών, τη μείωση φόρων, ελέγχους και  περιορισμό της αισχροκέρδειας και  παρέμβαση του κράτους σε περιπτώσεις αυθαιρεσιών, υπερτιμολογήσεων και τεχνητής ανόδου των τιμών ειδών πρώτης ανάγκης. Επίσης άμεσα μέτρα για τιθάσευση της στεγαστικής κρίσης , μέσω ελκυστικών φορολογικών κινήτρων, ενισχύσεων και νομοθετικών πρωτοβουλιών.

Η οριστική επίλυση όμως επέρχεται, όταν υπάρχει βούληση,  κανόνες, ελεγκτικά όργανα, τσουχτερά πρόστιμα, πλαφόν στο περιθώριο κέρδους  και γενικά εποπτεία της αγοράς.

Οι επερχόμενες εκλογές δεν βοηθούν τη διόρθωση της οικονομικής στρέβλωσης, διότι βλέπουμε έναν ρηχό ανταγωνισμό των  πολιτικών δυνάμεων, που επενδύουν ελαφρά τη καρδία στο λαϊκισμό και στην παροχολογία, προσπερνώντας τα σοβαρά ζητήματα της οικονομίας και εστιάζουν σε διενέξεις που αφορούν μόνο την επόμενη ημέρα των κομμάτων τους και όχι την επόμενη ημέρα των πολιτών .-