Αντωνία Μπούζα: Είναι επαρκές το νέο λογότυπο ( place brand) της τουριστικής Πελοποννήσου;

Με την πάροδο των ετών και σύμφωνα με τα νέα μεταβαλλόμενα δεδομένα  της επισκεψιμότητας και των αναγκών – επιλογών των επισκεπτών ενός τουριστικού προορισμού, αποτελεί σώφρονα πρακτική η αναζήτηση μίας σύγχρονης προσέγγισης για κάλυψη κάποιων υστερήσεων της μέχρι σήμερα ακολουθούμενης εξωστρεφούς πολιτικής στον τουρισμό.

Γράφει : Η Αντωνία Μπούζα

Για να κάνουμε μία αναδρομή, εξ αρχής η φιλοσοφία της εξωστρέφειας του τουριστικού προορισμού της Μυθικής Πελοποννήσου, ήταν η διατήρηση της αυθεντικότητας , με τη βαθιά σύνδεση με τον πλούσιο πολιτισμό του τόπου , την ανάδειξη της τοπικής ταυτότητας, την προστασία και προβολή του φυσικού πλούτου και της τοπικής γαστρονομίας .

Το σύνολο των τουριστικών προϊόντων και εμπειριών, η βιώσιμη χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη, η επιλογή του μοντέλου του ποιοτικού και όχι του μαζικού τουρισμού, ήταν το πλαίσιο στο οποίο κινήθηκε η εξωστρέφεια της Πελοποννήσου μέχρι το 2019 και ήταν αυτό που προσέλκυσε για πρώτη φορά στην Ελλάδα , το Παγκόσμιο Φόρουμ της Λουκέρνης το Μάρτιο του 2018 στην Πύλο Μεσσηνίας, με τη συμμετοχή των παγκόσμιων ηγετών στον τομέα του τουρισμού, που καθορίζουν τις τάσεις του τουρισμού για την επόμενη 10ετία.

Εκεί τέθηκαν βασικές παράμετροι στις οποίες η Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση Πελοποννήσου θα έπρεπε να δώσει βαρύτητα, ώστε να επιτευχθεί ο πολυπόθητος στόχος της τουριστικής ανάπτυξης.

Κάποιες από αυτές ήταν η ανάπτυξη των υποδομών που θα επιφέρουν υψηλές τουριστικές εμπειρίες πχ. εθνικά και θεματικά πάρκα, μουσεία,  αξιοποίηση ανθρώπινων πόρων, εκπαίδευση κ.α. πολλά.

Σήμερα βλέπουμε , πως οι σύγχρονες τάσεις στον τουρισμό, έχουν διαφοροποιηθεί εντελώς από την προηγούμενη 10ετία. Όταν επιλέγεται ένας αυθεντικός προορισμός ο επισκέπτης επιθυμεί να έρθει σε επαφή με την τοπική κοινωνία, να βιώσει συναισθήματα και εμπειρίες και να γευτεί τοπικές γεύσεις . Οι αυθεντικές εμπειρίες άλλωστε υπερτερούν έναντι του βομβαρδισμού της ψηφιακής πληροφόρησης, που έχει επιλεγεί πλέον ως πρακτική από κάποιους προορισμούς.

Η επικαιροποίηση του παλιού λογοτύπου της Μυθικής Πελοποννήσου ήταν αναγκαία και χρήσιμη για την πορεία του τουρισμού μας. Θα ήταν χρήσιμη μία νέα εκδοχή , ώστε να λειτουργεί καλύτερα στα ψηφιακά μέσα και να υποστηρίζει καλύτερα καμπάνιες , εμπειρίες , sub-brands και γενικότερα τις σύγχρονες ανάγκες του μάρκετινγκ.

Αντί όμως της σύνθεσης , επιλέχθηκε η απόλυτη αντικατάσταση  από το επιτυχημένο λογότυπο της Μυθικής Πελοποννήσου και τη φράση Beyond the obvious (Πέρα από το προφανές), που εμπεριείχε όλο το ισχυρό αφήγημα της Πελοποννήσου, τη σύνδεση με τον πολιτισμό και την ιστορία, όπως και την ξεκάθαρη  διαφοροποίηση από άλλους προορισμούς της πατρίδας μας, βασισμένο σε ένα ισχυρό τρίπτυχο, όπως  μύθο-εμπειρία-αυθεντικότητα.

Αντικαταστάθηκε με ένα εντελώς νέο λογότυπο και τη φράση (Εδώ το αδύνατο είναι μόνο η αρχή), κάτι που  όμως, δεν δίνει στον επισκέπτη την ξεκάθαρη αντίληψη σε ότι επιζητά . Εμφανώς λείπει η αισθητηριακή ενίσχυση , παραμένει αυστηρά «εργαλείο μάρκετινγκ» αντί για «ταυτότητα» και δεν δημιουργεί συναισθήματα .

Παρεμφερείς αυθεντικοί προορισμοί στην Ευρώπη πχ Ανδαλουσία, Τοσκάνη, Προβηγκία κλπ έχουν επενδύσει και προβάλλουν τα συγκριτικά τους πλεονεκτήματα, με στοχευμένη στρατηγική  πχ. έμφαση σε πολιτισμό, πάθος για ζωή, χορό, τοπία, τρόπο ζωής , αμπελώνες, φως, γεύσεις και αρώματα (λεβάντες) .

Η Πελοπόννησος τι προβάλλει άραγε;  Πάσχει αισθητηριακά , δεν ξεχωρίζει, δεν «φωνάζει» την ιστορία , την πολυποίκιλη φύση, τις εμπειρίες και τη διαφορετικότητα , ούτε δίνει το σαφές στίγμα του τι μοναδικό προσφέρει στον επισκέπτη .

Η λογική της διάλυσης και αντικατάστασης των πάντων, ώστε να «εξαφανιστεί» κάθε τι θετικό και χρήσιμο και να σβηστεί κάθε ίχνος των προκατόχων σε φορείς και θεσμούς , αποτελεί τη μεγάλη παθογένεια της πατρίδας μας. Οφείλουμε τα θετικά να τα επικροτούμε, να τα βελτιώνουμε και  να τα εμπλουτίζουμε, αλλά όχι να τα εξαφανίζουμε.

Η πατρίδα μας έχει υποστεί πολλά δεινά από τέτοιες νοοτροπίες .

Ας αλλάξουμε , μπορούμε!