Ένα από τα μεγαλύτερα έργα υποδομής πουν έγιναν το περασμένο αιώνα το υδραγωγείο του συνδέσμου Ύδρευσης θεωρείται ένα μνημειακό εμβληματικό έργο, το οποίο θεμελιώθηκε με τους πλέον άρτια επιστημονικούς σχεδιασμούς της εποχής εκείνης. Σήμερα καλούμαστε να αποφασίσουμε αν θα το αναβαθμίσουμε και με ποιο τρόπο.
Από Μ. Αντωνόπουλο, γεωλόγο – γεωτεχνικό περιβάλλοντος Μ.Sc. .
Δημοτικό Σύμβουλο Καλαμάτας
Το πρώτο μετέωρο βήμα της δημοτικής αρχής αποτελεί η αντικατάσταση του κεντρικού αγωγού που εξελίσσεται σε γεφύρι της Άρτας, με επώδυνες επιπτώσεις. Περιβαλλοντικές και οικονομικές.
Ένα έργο που μέχρι τώρα έχει καταναλώσει περισσότερο χρόνο υλοποίησης από το υδραγωγείο της εποχής εκείνης την περίοδο του μεσοπολέμου. Αναμένεται δε υπερκοστολογημένο και χωρίς χρηματοδότηση στο σύνολο του.
Το μεγάλο ζήτημα της προμήθειας σωληνώσεων αλλά και κατασκευής του κρίσιμου αγωγού μεταφοράς νερού από το Πήδημα η τον άγιο Φλώρο, στην Καλαμάτα θα απασχολήσει το δήμο μας, τα επόμενα τουλάχιστον 10 χρόνια.
Στην μελέτη και κατασκευή του έργου έχουν προκύψει μια σειρά από αστοχίες οι οποίες επιβεβαιώνονται με την δήθεν πιστοποίηση ενός κινεζικού δικτύου σωληνώσεων, προφανώς αμφιβόλου ποιότητας.
Γιατί η πιστοποίηση αν δεν υπάρχει δεν μπορεί να γίνει από την ΔΕΥΑΚ με απόφαση του δημάρχου και της υπηρεσίας.
Δεν μπορεί να πάρει την ευθύνη ο αγοραστής για τον προμηθευτή.
Πρόκειται για σωλήνες ύδρευσης που πρέπει να έχουν αντοχή και καταλληλότητα υλικών για δεκάδες χρόνια. Υπάρχουν τέτοια πιστοποιητικά. Έχει η ΔΕΥΑΚ ικανότητα πιστοποίησης η εργαστήρια δοκιμών αντοχής υλικών καταλληλότητας για ύδρευση.
Είναι αλήθεια ότι είναι φθηνότερες όπως πολλά κινέζικα προϊόντα σε σχέση με αντίστοιχες Ευρωπαϊκές.
Που αλλού έχουν χρησιμοποιηθεί για αντίστοιχο έργο.
Υπάρχει απόφασης ΔΣ για αγορά τους και ευθύνη της πιστοποίησης από την υπηρεσία της ΔΕΥΑΚ.
Είναι γνωστό ότι πολλές επιχειρήσεις αποφεύγουν κινέζικα μη πιστοποιημένα προϊόντα.
Δεν μπορούν να τοποθετηθούν στο έργο άμεσα στο σύνολο του, που έχει σοβαρά προβλήματα μελετητικά με αποτέλεσμα την υπερβολική καθυστέρηση και τμηματική ίσως υλοποίηση του. Επιβεβαιώνεται αυτό από την μεγάλη καθυστέρηση και την παραγγελία των σωληνώσεων στο 50%. Δηλαδή αν πάμε έτσι πότε θα έρθουν οι υπόλοιπες.
Το έργο της ύδρευσης της Καλαμάτας θα πρέπει να μελετηθεί στο σύνολο του με τα νέα δεδομένα που έχουμε στη διάθεση μας.
Δηλαδή τη μελέτη για τη νέα θέση και τις υδραυλικές παραμέτρους της εξισωτικής δεξαμενής που καταστράφηκε στο Πήδημα, λόγω πλημμελούς συντήρησης.
Τη νέα δεξαμενή αποθήκευσης της υψηλής ζώνης στο Αη Γιάννη τον Καρβούνη.
Τα δίκτυα τροφοδοσίας από το Πήδημα στην νέα εξισωτική δεξαμενή και από τον αγωγό μεταφοράς Φ800 στη δεύτερη στον Καρβούνη και μετά στις Τούρλες η το Κάστρο.
Τις συνδέσεις μεταξύ τους που συνολικά εκτιμώνται σε 5.000 μέτρα το λιγότερο και δεν αναφέρονται σε καμιά μελέτη σχεδιασμού. Τη μεταφορά νερού από τον Άγιο Φλώρο με αντλιοστάσιο, στον Φ800.
Την αντικατάσταση του δικτύου από Μ. Μαντίνεια μέχρι Κιτριές που είναι από αμίαντο σε πολλά τμήματα. Τις νέες δεξαμενές σε αντικατάσταση των παλαιών στους παραπάνω οικισμούς με πρόβλεψη πεντηκονταετίας τουλάχιστον. Την άδεια χρήσης νερού για όλα αυτά που δεν υπάρχει. Και το κυριότερο τη χρηματοδότηση που δεν υπάρχει και υπερβαίνει τα 35 με 40 εκατομμύρια ευρώ.
Συμπερασματικά το νέο υδραγωγείο για να λειτουργήσει θέλει νέα υδραυλική μελέτη και περιβαλλοντική αδειοδότηση. Που προφανώς δεν υπάρχουν. Ακόμα και η μελέτη του αγωγού Φ800 δεν έχει τις νέες συνδέσεις σε αντλιοστάσια και δεξαμενές όπως όλοι γνωρίζουμε.
Άρα είναι έωλο και άτοπο να ισχυρίζεται κανείς και να επιχειρηματολογεί, ότι ένα τέτοιο έργο μπορεί να αδειοδοτηθεί και να λειτουργήσει αν δεν περάσουν το λιγότερο 4 χρόνια η μπορεί να λειτουργήσεις αποσπασματικά αφού συνέχεια μέχρι και σήμερα γίνονται κυριολεκτικά αλλαγές και προκύπτουν νέα δεδομένα. Που σημαίνει εκκωφαντική και επιλήψιμη απουσία σχεδιασμού στο σύνολο του υδραγωγείου, κάτι που δεν έγινε 100 χρόνια πριν όταν άρχισε και η μελέτη του υφιστάμενου Εμβληματικού έργου.
Άρα τέσσερα χρόνια που χάθηκαν λόγω ελλιπούς σχεδιασμού και ολιγωρίας και τέσσερα για να ολοκληρωθούν οι νέες μελέτες και αδειοδοτήσεις με τις νέες αναθέσεις η μία συμπληρωματική εργολαβία κλπ. Σύνολο 8 χαμένα χρόνια.
Με λίγα λόγια η προμήθεια σωληνώσεων με φωτογραφίες και υποσχέσεις και δήθεν πιστοποιήσεις από αναρμόδιους, δημιουργεί μεγαλύτερη ανησυχία στους Καλαματιανούς και στις επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στην περιοχή μας.
Βλέπουν εικόνες στις ειδήσεις αλλά όχι σχεδιασμό και έργα. Βλέπουν τη δεξαμενή και το υδραυλικό σύστημα τροφοδότησης 80.000 κατοίκων να καταρρέει. Βλέπουν συνεχόμενες βλάβες στο δίκτυο που δεν αντικαθίστανται μέχρι σήμερα. Βλέπουν το νερό δυο και τρεις φορές παραπάνω από ισοδύναμους οργανισμούς κοινής ωφέλειας. Βλέπουν ότι όλα θα φτιαχτούν με την έναρξη της προεκλογικής περιόδου. Βλέπουν τη ΔΕΥΑΚ με ένα σωρό προβλήματα και χωρίς προσωπικό. Όλα αυτά είναι γνωστά και έχουν γίνει αντικείμενο συζήτησης στο δημοτικό συμβούλιο χωρίς μέχρι σήμερα να υλοποιηθούν.
Βέβαια όλοι γνωρίζουμε ότι τα περισσότερα που γίνονται η λέγονται προεκλογικά δεν έχουν βαρύτητα και αξία στην πραγματικότητα που βιώνουν οι συμπολίτες μας.
Ισχύει το γνωστό αυτά που λέγονται δεν γίνονται και αυτά που γίνονται δεν λέγονται.
