Connect with us

πρέπει να δεις

Ο φιλελεύθερος μπαμπούλας και άλλα παραμύθια

Ανέβηκε

στις

ο φιλελεύθερος μπαμπούλας και άλλα παραμύθια 1
Κοινοποιησέ το

kafemauroeidis

Ο φιλελεύθερος μπαμπούλας και άλλα παραμύθια

Ακούω παντού γύρω μου τη λέξη «νεοφιλελεύθερος» και δε νομίζω κανείς να ξέρει περί τίνος ομιλεί. Στην Ελλάδα, οι λαϊκιστές χρησιμοποιούν τη λέξη σα μπαμπούλα(από την άκρα δεξιά και την χρυσή αυγή και τον Προκόπη Παυλόπουλο έως το ΣΥΡΙΖΑ την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και το ΚΚΕ ένας είναι ο εχθρός ο νεοφιλελευθερισμός) , χωρίς -βέβαια- να εξηγούν τι εννοούν. Ειδικά οι λαϊκιστές της «αριστεράς», οι οποίοι και αγνοούν πως η Αριστερά βασίζεται στον Φιλελευθερισμό.  Ο φιλελευθερισμός είναι μια πολιτική ιδεολογία που διακρίνεται από τις υπόλοιπες ως προς το γεγονός ότι αποδίδει πολύ μεγαλύτερη πολιτική σημασία και αξία στην ανθρώπινη ελευθερία, την οποία και αντιλαμβάνεται ως μια συνθήκη όπου το άτομο υπόκειται σε όσο γίνεται λιγότερους επιβαλλόμενους από άλλους ανθρώπους περιορισμούς. Όλοι οι φιλελεύθεροι συμφωνούν ότι αν δεν υπάρχει κάποιο σύστημα νόμων που να περιορίζει την ισχύ του ενός ατόμου επί του άλλου, τότε οι άνθρωποι θα υφίστανται εσκεμμένους περιορισμούς από τους συνανθρώπους τους. Ομοίως, οι φιλελεύθεροι θεωρούν ότι οι νόμοι που απαγορεύουν αυτούς τους περιορισμούς προάγουν, και δεν καταστέλλουν, την ελευθερία.

Ο φιλελευθερισμός απέκτησε το όνομά του μόλις στις αρχές του 19ου αιώνα, περισσότερο από έναν αιώνα μετά την απαρχή της διαμόρφωσης της ιδεολογίας του. Ο κλασικός φιλελευθερισμός είναι η αρχική εκδοχή της ιδεολογίας αυτής. Έλαβε το επίθετο “κλασικός” μόλις σχετικά πρόσφατα, λόγω της ανάγκης να διακριθεί αυτή η αρχική εκδοχή από άλλες μετέπειτα μορφές φιλελευθερισμού που διαφέρουν σημαντικά απ’ αυτήν.

ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΥ

1. Ατομική ελευθερία

Ο Φιλελευθερισμός είναι η πρώτη ιδεολογία η οποία έδωσε τεράστια έμφαση στην ατομική ελευθερία. Ο κύριος δρώντας πλέον είναι το άτομο και όχι το σύνολο, η κοινωνική ομάδα, η κοινωνία. Ο καθένας έχει δικαιώματα και υποχρεώσεις. Όλοι θεωρούνται ίσοι απέναντι στο κράτος διότι όλοι έχουν τα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις. Τα βασικά ατομικά δικαιώματα για τα οποία πάλεψαν οι πρωτεργάτες της Γαλλικής Επανάστασης, είναι το δικαίωμα στην ιδιοκτησία, η ελευθερία του λόγου και η ελευθερία του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι.

2 Δικαίωμα της ιδιοκτησίας

Το δικαίωμα της ιδιοκτησίας για τους Φιλελευθέρους σημαίνει ότι το κάθε άτομο μπορεί να έχει περιουσιακά στοιχεία στην κατοχή του. Το δικαίωμα της ιδιοκτησίας δείχνει ακριβώς την αλλαγή της έμφασης του πολιτικού συστήματος από συλλογικό σε ατομικό σύστημα. Όλα τα άτομα μπορούν να κρατούν περιουσιακά στοιχεία στην κατοχή τους τα οποία, μάλιστα, είναι απαραβίαστα. Κάτι τέτοιο ήταν αδιανόητο στα προηγούμενα φεουδαρχικά και μοναρχικά συστήματα. Η ιδιοκτησία δεν είναι μόνο το δικαίωμα να αποκτά και να προστατεύει κανείς την περιουσία αλλά αποτελεί και την εγγύηση για την ελευθερία του ατόμου.

3 Οικονομία της αγοράς

Μια πολιτική ιδεολογία δεν ασχολείται μόνο με τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των πολιτών σε ένα πολιτικό σύστημα. Ένα από τα πιο βασικά σημεία διαφοροποίησης των πολιτικών ιδεολογιών είναι το πώς πιστεύουν ότι πρέπει να κατανέμεται ο πλούτος στην κοινωνία. Στην περίπτωση του Φιλελευθερισμού, η πεποίθηση ότι το κράτος δεν πρέπει να παρεμβαίνει στην οικονομία είναι βασικό διαφοροποιητικό στοιχείο από τις υπόλοιπες πολιτικές ιδεολογίες. Αυτό, με απλά λόγια, σημαίνει, ότι η αγορά αυτορρυθμίζεται χωρίς να πρέπει η κυβέρνηση να θεσπίζει κανόνες ως προς την λειτουργία της. Ο Φιλελευθερισμός, με αυτόν τον τρόπο, ευνοεί την οικονομική πολιτική του laissez-faire (ένα οικονομικό σύστημα όπου οι συναλλαγές μεταξύ ιδιωτών δεν επηρεάζονται από την κρατική παρέμβαση όπως νομοθεσίες και επιχορηγήσεις).

4. Κοινωνικό συμβόλαιο

Ο Φιλελευθερισμός θέλησε να αντικαταστήσει τον απολυταρχικό τρόπο διακυβέρνησης με το κράτος δικαίου και την αντιπροσωπευτική δημοκρατία. Για αυτό το λόγο, ο διανοούμενος Jean–Jacques Rousseau ανέπτυξε την έννοια του κοινωνικού συμβολαίου.

Το κοινωνικό συμβόλαιο σημαίνει ότι οι δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις υπόσχονται να προστατέψουν τα ατομικά δικαιώματα και τις ελευθερίες των πολιτών. Οι κυβερνήσεις πρέπει, όχι μόνο, να προστατεύουν τα δικαιώματα αυτά, αλλά και να μην τα παραβιάζουν κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες.

5. Μικρή παρέμβαση του κράτους στην οικονομική και κοινωνική ζωή Όσο πιο μικρή γίνεται!

Οι Φιλελεύθεροι ακούν κρατική παρέμβαση και βγάζουν σπυράκια. Προτιμούν να ζουν ανενόχλητοι από παρεμβάσεις στην οικονομική και κοινωνική τους ζωή. Η οικονομική ζωή τους δεν δέχεται παρεμβάσεις λόγω της ύπαρξης της οικονομίας της αγοράς. Η κοινωνική ζωή τους φυσικά και δεν δέχεται παρεμβάσεις λόγω της ύπαρξης δημοκρατικού πολιτεύματος και κράτους δικαίου. Αυτός είναι ο τρόπος τους να αφήσουν πίσω τους τις μνήμες από τα μοναρχικά και απολυταρχικά καθεστώτα στα οποία το άτομο δεν μπορούσε να εκφραστεί ελεύθερα. Η προσωπική ζωή του καθενός, οι επιλογές του και οι ιδέες του είναι απαραβίαστες από τους άλλους και κυρίως από το κράτος.

Οι σύγχρονοι φιλελεύθεροι αναζητούν αυτό που λέγεται και <<μικτή οικονομία>>, όπου η ανάμιξη της πολιτείας είναι ρυθμιστική και όχι παρεμβατική. Προέχει ο ελεύθερος ανταγωνισμός, ενώ -αντιθέτως- όχι η ασύδοτη αγορά. Στην ασύδοτη αγορά οι μεγάλοι παίκτες φτιάχνουν μονοπώλια, ολιγοπώλια και καρτέλ, τα οποία μειώνουν την οικονομική ελευθερία. Ο φιλελεύθερος θέλει κάθε μικρός επιχειρηματίας να μπορεί να μπει στην αγορά και να παλέψει επί ίσοις όροις. Επομένως, απαιτείται η Πολιτεία να αποτρέψει τη χειραγώγηση της οικονομίας από όσους εκμεταλλεύονται τη δεσπόζουσα θέση τους (ή τις γνωριμίες τους στο πολιτικό σύστημα).  Για τον φιλελεύθερο, το κράτος υπάρχει για να προστατεύει τους αδύναμους, όχι για να κάνει μπίζνες με τα κόμματα και τους κολλητούς τους. Για τον φιλελεύθερο, το κράτος είναι ένα εργαλείο ασφάλειας, σταθερότητας, και δικαιοσύνης. Μέχρι εκεί.

 

Ο φιλελεύθερος μπαμπούλας και άλλα παραμύθια

 

Ο ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ

kafemauroeidis
Κοινοποιησέ το

Facebook

Πρόσφατα Άρθρα

ΔΗΜΟΦΙΛΗ