Connect with us

Γυναίκα & Παιδί

«Μαμά, ήρθα»… Αν ξενυχτάς με το μωρό σου, ρίξε μια ματιά στο μέλλον

Kalamata Times

Ανέβηκε

στις

«Μαμά, ήρθα»… Αν ξενυχτάς με το μωρό σου, ρίξε μια ματιά στο μέλλον 1
Κοινοποιησέ το

Μαμά ήρθα… Αυτό περίμενα να ακούσω χθες τα ξημερώματα και όσο ήμουν ξύπνια αναλογιζόμουν τις άγρυπνες νύχτες όταν είχα τα παιδιά μου μωρά. Αν ξενυχτάς με το μωρό σου, επειδή κλαίει, επειδή δεν χορταίνει, επειδή βράχηκε, να ξέρεις ότι δεν είναι αυτά τα χειρότερα ξενύχτια της ζωής σου ως μάνα.

Ξενυχτάς με το μωρό σου; Υπάρχουν και χειρότερα, φίλη μου!

Υπάρχουν και χειρότερα: Να ξενυχτάς, επειδή το μωρό σου (22 χρονών, αλλά μωρό σου θα είναι πάντα) έχει βγει έξω για βράδυ και επειδή έχει φτάσει η ώρα 04:23 και δεν απαντά στα μηνύματά σου. Ούτε στις κλήσεις σου.

Και τι να κάνεις η μάνα; Όταν ήταν μωρό και ξενυχτούσε κλαίγοντας, το έπαιρνες αγκαλιά, το κουνούσες, του τραγουδούσες, το τάιζες, το άλλαζες… έκανες κάτι. Όταν όμως το «μωρό» σου έχει πλέον ενηλικιωθεί, αλλά εξακολουθεί να μένει στην οικογενειακή εστία, τότε τα πράγματα γίνονται πιο περίπλοκα.

«Ξέρεις πόσος καιρός χωρίζει το «μαμά, κούνιες» από το «μαμά, θα πάω στη Γαλλία»; ΣΤΙΓΜΕΣ.»

Οπότε απλά σηκώνεσαι από το κρεβάτι και κόβεις βόλτες περιμένοντας. Και με το κινητό ανά χείρας. Και μετά, πας και ξαπλώνεις και κάνεις όλες τις θετικές σκέψεις -το παιδί είναι μια χαρά, διασκεδάζει με την παρέα του γι’ αυτό δεν δίνει καμία σημασία στα μηνύματα της μαμάς- και τα meditation που έχεις μάθει. Έλα όμως που το άγχος πάντα βρίσκει μια τρυπούλα και χώνεται πάλι στο μυαλό σου. Και η νύχτα δεν βοηθάει για να σκεφτείς λογικά.

Στέλνεις ένα ακόμη μήνυμα και σηκώνεσαι ξανά. Πίνεις ένα ποτήρι νερό, περπατάς πάλι μέσα στο σπίτι, χαζεύεις το άλλο σου παιδί που κοιμάται. Τουλάχιστον το ένα παιδί είναι σπίτι, 50% επιτυχία το λες αυτό και γελάς μέσα σου.

Ξενυχτάς με το μωρό σου; Εγώ ξενυχτάω επειδή ξενυχτάει το δικό μου μωρό…
Και κάποια στιγμή που σε έχει πάρει ο ύπνος, με το ένα μάτι και το ένα αφτί ανοιχτό και τεντωμένο, ακούς το πολυπόθητο «μαμά, ήρθα» και βγαίνει από μέσα σου ένα τεράστιο ουουουφ. «Καλώς το», λες, γιατί δεν έχει νόημα αυτή την ώρα να του γκρινιάξεις για την αγωνία που πέρασες και επιτέλους αλλάζεις πλευρό και βυθίζεσαι σε έναν γαλήνιο ύπνο.

Και κάπου εκεί στο μεταίχμιο μεταξύ ύπνου και ξύπνιου, σκέφτεσαι ότι θα γράψεις γι’ αυτό το «μαμά, ήρθα» στο site, για να δώσεις κουράγιο στις φίλες σου αναγνώστριες που ξενυχτάνε με το μωρό τους. Αλλά και για να τις προειδοποιήσεις ότι στο μέλλον θα υπάρχουν μερικά πολύ πιο ζόρικα ξενύχτια.

ΠΗΓΗ


Κοινοποιησέ το

Γυναίκα & Παιδί

Αγαπητοί γονείς ο σκοπός της πειθαρχίας πρέπει να είναι η μάθηση και όχι η τιμωρία

Kalamata Times

Ανέβηκε

στις

Αγαπητοί γονείς ο σκοπός της πειθαρχίας πρέπει να είναι η μάθηση και όχι η τιμωρία 10
Κοινοποιησέ το

Η πειθαρχία αφορά πάνω απ’ όλα τη μάθηση. Η λέξη πειθαρχία στα αγγλικά (discipline) προέρχεται από το λατινικό discίplina, που σημαίνει «εκπαίδευση, διδασκαλία ή γνώση». Η αγγλική λέξη dίscίple, που σημαίνει «ο οπαδός ή μαθητής ενός δασκάλου», έχει επίσης την ίδια λατινική ρίζα.

Αφού ο σκοπός της πειθαρχίας είναι η μάθηση, η πειθαρχία δεν είναι το ίδιο με την τιμωρία, η οποία είναι «η επιβολή ποινής ως δίκαιη ανταπόδοση για ένα παράπτωμα».

Υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα στην πειθαρχία και την τιμωρία.

Μπορεί να μην έχουμε πρόθεση να τιμωρήσουμε τα παιδιά μας, ωστόσο πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί όσον αφορά τη δική μας ψυχική κατάσταση και τα δικά μας κίνητρα για να βεβαιωθούμε ότι δρούμε με πρόθεση να διδάξουμε και όχι να τιμωρήσουμε. Αν αισθανόμαστε θυμωμένοι ή αγχωμένοι όταν πειθαρχούμε τα παιδιά μας, είναι πιο πιθανό να γίνουμε τιμωρητικοί. για παράδειγμα, μπορεί να επιβάλουμε μια συνέπεια που είναι δυσανάλογη του σφάλματος ή να χρησιμοποιήσουμε σωματική βία απέναντί τους (πχ. σφίγγοντας υπερβολικά το μπράτσο τους όταν τα οδηγούμε στο δωμάτιό τους), ακόμα και αν δε φτάσουμε στο σημείο να τα δείρουμε ή να τα χαστουκίσουμε.

Όταν είμαστε επιθετικοί με τα παιδιά μας ή τους επιβάλλουμε συνέπειες που είναι υπερβολικά αυστηρές, αυτό εστιάζει την προσοχή των παιδιών στη δική μας ανάρμοστη συμπεριφορά ή στην άδικη αντίδρασή μας, αποσπώντας τα από το το πραγματικό μάθημα που προσπαθούμε να τους διδάξουμε.

Αντιθέτως, όταν κάνουμε τη μάθηση σκοπό της πειθαρχίας, αυτή η πρόθεσή μας μπορεί να αλλάξει και την προσέγγιση και τη θεώρησή μας. Με αυτόν τον στόχο κατά νου, είναι πιο πιθανό να επιβάλουμε δίκαιες και λογικές συνέπειες, να πειθαρχήσουμε με αγάπη, να δείξουμε ενσυναίσθηση και να εστιάσουμε στη συμπεριφορά των παιδιών.

Όταν πιστεύουμε ότι σκοπός της πειθαρχίας είναι η μάθηση, είναι πιο πιθανό η σχέση με τα παιδιά μας να συνεχίζει να «ανθίζει», ακόμα και όταν πρέπει να τους επιβάλουμε συνέπειες.

Τι μπορείτε να κάνετε

Βάλτε στόχο να χρησιμοποιείτε την πειθαρχία ως ένα μέσο για να διευκολύνετε το παιδί σας να μάθει • για παράδειγμα, να μάθει για τα όρια, τον σεβασμό για τους άλλους, τη δικαιοσύνη και ούτω καθεξής. Δώστε ιδιαίτερη προσοχή στη δική σας συναισθηματική κατάσταση και αποφύγετε να πειθαρχήσετε τα παιδιά σας όταν είστε θυμωμένοι ή αγχωμένοι. Σε αυτές τις περιπτώσεις, χρησιμοποιήστε έναν «σηματοδότη» και επανέλθετε στο ζήτημα όταν θα είστε όλοι πιο ήρεμοι.

Για να αποφύγετε να επιβάλετε δυσανάλογες συνέπειες χωρίς περίσκεψη όταν είστε αναστατωμένοι, α ποφασίστε εκ των προτέρων μια σειρά από κατάλληλες συνέπειες για το παιδί σας σε διάφορες καταστάσεις.

ΠΗΓΗ


Κοινοποιησέ το
Συνέχεια ανάγνωσης

Γυναίκα & Παιδί

Γιατί μαλώνουν τα αδέρφια

Kalamata Times

Ανέβηκε

στις

Γιατί μαλώνουν τα αδέρφια 11
Κοινοποιησέ το

Οι διαφωνίες μεταξύ των παιδιών είναι κάτι κοινό. Είναι απλά κομμάτι του να μεγαλώνεις μέσα σε μία οικογένεια. Όταν η διαφωνία ενταθεί και γίνεται επιθετική, τότε έχουμε τσακωμό, ο οποίος ξεκινά συνήθως επειδή τα παιδιά κρίνουν άδικη μία κατάσταση ή επειδή θέλουν να διατηρήσουν τα δικαιώματά τους. Μπορεί να βλέπουν κάτι διαφορετικά και ό,τι είναι αστείο για το ένα, να είναι ενοχλητικό για το άλλο.

Οι διαφωνίες και οι καυγάδες όμως αποτελούν ευκαιρίες για το παιδί να εξασκήσει τις κοινωνικές δεξιότητές του. Αν δεν τραυματίζεται κανείς, τα παιδιά μαθαίνουν πώς να λύνουν προβλήματα και να διαπραγματεύονται. Επίσης σέβονται την ιδιοκτησία και τα δικαιώματα των άλλων.

Όπως είναι αναμενόμενο, κάποια παιδιά τείνουν να μαλώνουν περισσότερο από άλλα. Αυτό οφείλεται στο ταπεραμέντο κάθε παιδιού και γι αυτό κάποια παιδιά θυμώνουν πιο εύκολα αλλά δεν γεννιούνται με την ικανότητα της διαπραγμάτευσης. Είναι σημαντικό να θέτετε δίκαιους κανόνες και να καθοδηγείτε τα παιδιά σας στο πώς να επικοινωνούν. Εσείς είστε το πρότυπό του και από εσάς μαθαίνει πώς να συνεργάζεται, να παραμένει ψύχραιμο, να μην αντιδρά ακατάλληλα και να ακούει την οπτική των άλλων.

Συγκρούσεις σε παιδιά κάτω των 2 ετών: τείνουν να τσακώνονται για παιχνίδια και όταν κάποιος τους τα παίρνει, δυσκολεύονται με το να περιμένουν τη σειρά τους και δεν κατανοούν γιατί πρέπει να ακολουθούν οδηγίες. Τα παιδιά 3-4 ετών μαθαίνουν σιγά σιγά αλλά θέλουν συνεχή υπενθύμιση, τα παιδιά που ξεκινούν το σχολείο θέλουν ενθάρρυνση ενώ οι προέφηβοι γίνονται πιο κοινωνικοί και ανήκουν σε κάποια κοινωνική ομάδα.

ΠΗΓΗ


Κοινοποιησέ το
Συνέχεια ανάγνωσης

Γυναίκα & Παιδί

Οι μπαμπάδες προτιμούν τους γιους

Kalamata Times

Ανέβηκε

στις

Οι μπαμπάδες προτιμούν τους γιους 12
Κοινοποιησέ το

Υπάρχει μια αντίληψη πως οι μητέρες έχουν περισσότερη αδυναμία στους γιους και οι μπαμπάδες λιώνουν για τις κόρες τους. Κι όμως! Δεν είναι ακριβώς έτσι. Έρευνα Φιλανδών επιστημόνων δείχνει πως αν και οι γονείς δεν πρέπει να κάνουν διάκριση στην αγάπη για τα παιδιά τους.

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Τούρκου στην Φινλανδία έκαναν τις σχετικές μελέτες κι έβγαλαν τα συμπεράσματα τους.

Ο επικεφαλής της έρευνας Δρ. Ρόμπερτ Λυντς και οι συνεργάτες του διαπίστωσαν πως οι γυναίκες έβλεπαν περισσότερο τα κορίτσια ως «καλά» και επένδυαν περισσότερα χρήματα σε αυτά, ενώ οι άντρες έβλεπαν με τον ίδιο τρόπο τους γιους του.

Σύμφωνα με τα όσα έδειξαν οι έρευνες, «οι άνθρωποι μπορεί να μιλούν για τις προτιμήσεις τους, αλλά δεν ξέρουν πάντα και μπορεί να ψεύδονται ακόμα και στον ίδιο τους τον εαυτό».
Κι ενώ δεν πειράζει για τα παιδιά να περνούν ξεχωριστά χρόνο με το γονέα του ίδιου φύλου, δεν είναι και τόσο δίκαιο για τα παιδιά που μεγαλώνουν σε μονογονεική οικογένεια, με το γονέα του αντίθετου φύλου.

ΠΗΓΗ


Κοινοποιησέ το
Συνέχεια ανάγνωσης

Facebook

Πρόσφατα Άρθρα

ΔΗΜΟΦΙΛΗ