Χριστίνα Καντζιλιέρη: «Η Δημοτική Αρχή απέτυχε να καλύψει τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας»

Η δημοτική σύμβουλος της Λαϊκής Συσπείρωσης άσκησε συνολική κριτική στον απολογισμό της Δημοτικής Αρχής για το 2025, εστιάζοντας σε υποδομές, σχολεία, πρόνοια, πολιτική προστασία και κοινωνικές υπηρεσίες.

Σκληρή κριτική στον απολογισμό της Δημοτικής Αρχής Καλαμάτας για το 2025 άσκησε κατά τη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου η δημοτική σύμβουλος της Λαϊκής Συσπείρωσης, Χριστίνα Καντζιλιέρη, υποστηρίζοντας ότι η δημοτική πολιτική δεν ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες των κατοίκων και ότι οι βασικές υποδομές και κοινωνικές υπηρεσίες παραμένουν σε δεύτερη μοίρα.

Η κ. Καντζιλιέρη ξεκίνησε την τοποθέτησή της αναφερόμενη στον τρόπο λειτουργίας του Δημοτικού Συμβουλίου, εκφράζοντας την άποψη ότι περιορίζεται ο ρόλος της αντιπολίτευσης, ενώ υποστήριξε πως η σημερινή δημοτική αρχή φέρει πολιτική ευθύνη όχι μόνο για τη σημερινή θητεία της αλλά και για τη διοίκηση των προηγούμενων ετών.

Στη συνέχεια αναφέρθηκε στην υποστελέχωση των δημοτικών υπηρεσιών, σημειώνοντας ότι οι μειωμένες κρατικές χρηματοδοτήσεις και η μεταφορά αρμοδιοτήτων χωρίς τους αντίστοιχους πόρους έχουν οδηγήσει τον Δήμο σε αδυναμία κάλυψης βασικών αναγκών, ενώ έκανε ειδική αναφορά στην κατάσταση της υπηρεσίας Πρασίνου και στην αυξημένη ανάθεση εργασιών σε εργολάβους.

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στα ζητήματα πολιτικής προστασίας, υποστηρίζοντας ότι δεν έχουν προχωρήσει ουσιαστικά αντιπλημμυρικά έργα, παρά την εμπειρία των καταστροφικών πλημμυρών που έχει βιώσει η περιοχή, ενώ έκανε λόγο και για σημαντικές καθυστερήσεις στον αντισεισμικό έλεγχο των σχολικών κτιρίων.

Για τη ΔΕΥΑ Καλαμάτας, η δημοτική σύμβουλος υποστήριξε ότι συνεχίζεται η ίδια οικονομική πολιτική χωρίς ουσιαστικές ελαφρύνσεις για τους πολίτες, ασκώντας κριτική τόσο στις χρεώσεις όσο και στη λειτουργία της επιχείρησης, ενώ έκανε αναφορά και στις καθυστερήσεις του έργου του αγωγού Φ800.

Αναφερόμενη στα έργα ανάπλασης της πόλης, χαρακτήρισε προβληματικές παρεμβάσεις όπως αυτές στην Πλατεία 23ης Μαρτίου και την Πλατεία Υπαπαντής, ενώ σχολίασε αρνητικά και την προβολή των δράσεων που σχετίζονται με τον στόχο των «100 Κλιματικά Ουδέτερων Πόλεων», υποστηρίζοντας ότι δεν αντιμετωπίζουν τις βασικές ανάγκες της καθημερινότητας.

Η κ. Καντζιλιέρη άσκησε επίσης κριτική στη λειτουργία του Συμβουλίου Νεολαίας, εκφράζοντας την άποψη ότι πρόκειται περισσότερο για έναν συμβουλευτικό θεσμό χωρίς ουσιαστικές αρμοδιότητες, ενώ τόνισε πως οι νέοι χρειάζονται καλύτερες σχολικές και αθλητικές υποδομές και περισσότερες δυνατότητες πρόσβασης στον πολιτισμό.

Στον τομέα της κοινωνικής πολιτικής, αναφέρθηκε στη λειτουργία των δημοτικών υπνωτηρίων, υποστηρίζοντας ότι δεν ανταποκρίνονται στον σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκαν, ενώ ζήτησε τη δημιουργία δεύτερου ΚΔΑΠ-ΜΕΑ, περισσότερων παιδικών και βρεφικών σταθμών και σχολίασε τη χρήση του όρου «λαθρομετανάστες» σε εισήγηση του Δημοτικού Φαρμακείου, εκφράζοντας τη διαφωνία της με τη συγκεκριμένη διατύπωση.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στα σχολικά κτίρια της Καλαμάτας, επισημαίνοντας ότι εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικές ελλείψεις και προβλήματα σε σχολικές μονάδες, ενώ στάθηκε στις καθυστερήσεις για την ανέγερση του νέου Ειδικού Δημοτικού Σχολείου και στην κατάσταση του πρώην Πολυκλαδικού και των ΕΠΑΛ.

Η δημοτική σύμβουλος αναφέρθηκε ακόμη στα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο Ταΰγετος μετά τις πρόσφατες καταστροφές, στο ζήτημα των αδέσποτων ζώων, ζητώντας τη δημιουργία Δημοτικού Κτηνιατρείου και εκτεταμένες στειρώσεις, ενώ στον τομέα του πολιτισμού αναγνώρισε θετικά τη μείωση των διδάκτρων στη Δημοτική Σχολή Χορού, προτείνοντας αντίστοιχες μειώσεις και στις υπόλοιπες δημοτικές σχολές. Παράλληλα, επανέφερε το αίτημα για την αξιοποίηση του κινηματοθεάτρου «Ηλέκτρα», τη μετεγκατάσταση της Σχολής Χορού στο Μέγαρο Χορού και τη δημιουργία κατάλληλου χώρου για τη Δημοτική Πινακοθήκη και το αρχείο του Τάσσου.

Ολοκληρώνοντας την τοποθέτησή της, η Χριστίνα Καντζιλιέρη υποστήριξε ότι η Λαϊκή Συσπείρωση καταψηφίζει τον απολογισμό της Δημοτικής Αρχής, εκτιμώντας ότι δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες των δημοτών και ότι απαιτείται διαφορετικός προσανατολισμός στις προτεραιότητες του Δήμου.