Επίκαιρη Ερώτηση Αλέξη Χαρίτση προς τον Πρωθυπουργό για την Θεσσαλία

Ο κ. Μητσοτάκης εμφανίστηκε στην Βουλή έναν μήνα μετά για να απαντήσει στην Επίκαιρη Ερώτηση που του κατέθεσα για την Θεσσαλία. Όταν η αντιπολίτευση πιέζει και οι άμεσα ενδιαφερόμενοι κινητοποιούνται, η κυβέρνηση αναγκάζεται να εμφανιστεί.

Οι πολίτες της Θεσσαλίας βιώνουν μια κατάσταση συνεχούς ανασφάλειας. Αγωνίζονται να επιβιώσουν στο σήμερα και δεν ξέρουν πώς θα εξελιχθεί το αύριο. Και η κυβέρνηση αδυνατεί να καθησυχάσει τις αγωνίες τους. Ποιο είναι το σχέδιό σας για τη Θεσσαλία; Για τη θωράκιση και την ανασυγκρότησή της; Για την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή; Θα καταστήσετε κοινωνούς τους πολίτες και τους φορείς της Θεσσαλίας για να συνδιαμορφωθεί δημοκρατικά το μέλλον τους;

Στα μπλόκα στο Ζάρκο, στον Πλατύκαμπο, στον κόμβο της Καρδίτσας, στον Ριζόμυλο, οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι της Θεσσαλίας έχουν να αντιμετωπίσουν τα επιπλέον προβλήματα, που άφησαν πίσω τους οι καταστροφικές πλημμύρες. Όχι «σημειακά», όπως είπε ο Πρωθυπουργός στην πρόσφατη συνέντευξή του αλλά προβλήματα που αφορούν την ίδια την επιβίωσή τους.

Η κυβέρνηση απαντάει με ΜΑΤ και με τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης να μιλάει για «κομματικά υποκινούμενες» κινητοποιήσεις. Είναι προσβολή σε αυτούς τους ανθρώπους να λέγονται τέτοια πράγματα.

Μήπως ανοίγετε δεύτερο κύκλο αυξάνοντας το ποσό της πρώτης αρωγής δείχνοντας έτσι «γενναιοδωρία» για να κατευνάσετε την οργή των αγροτών στα μπλόκα της Θεσσαλίας;

Τρεις μήνες για να κατατεθεί στη Βουλή η τροπολογία σχετικά με τις οφειλές στο αγροτικό ρεύμα.

Αν έβαζα έναν τίτλο στην ομιλία του Πρωθυπουργού θα έλεγα «ουδεμία έκπληξις». Ο κ. Μητσοτάκης προσπάθησε να μας περιγράψει μια εικόνα ότι η κυβέρνησή του κάνει καθετί το δυνατό και ακόμα περισσότερα. Όλα τα έχει κάνει, όλα τα έχει κάνει καλά.

Δεν μπορεί να είναι και δικαιολογημένες οι κινητοποιήσεις και όλα να έχουν γίνει καλά.

Θα περίμενα να ακούσω μια ομιλία στην οποία θα παρουσιαστεί επιτέλους ένα ολοκληρωμένο σχέδιο, το οποίο και στο ζήτημα των αποζημιώσεων και της αποκατάστασης των ζημιών και στο ζήτημα του στρατηγικού σχεδιασμού θα είχε αρχή, μέση και τέλος.

Η αγωνία των κατοίκων είναι πώς και αν, η περιφέρεια της Θεσσαλίας – ο «σιτοβολώνας της Ελλάδας» – θα μπορέσει να ορθοποδήσει μετά την απόλυτη καταστροφή. Πώς και αν θα αντιστραφούν οι τεράστιες οικονομικές, κοινωνικές και περιβαλλοντικές συνέπειες που υπονομεύουν όχι μόνο τις τρέχουσες, αλλά και τις μελλοντικές συνθήκες διαβίωσης των ανθρώπων της Θεσσαλίας.

Η κλιματική αλλαγή, η κλιματική κρίση δεν είναι έννοιες αφηρημένες για να τις χρησιμοποιούμε ως δικαιολογίες όταν μας βολεύει, για να καμουφλαριστεί η ανεπάρκεια ή η κατάρρευση του κρατικού μηχανισμού. Είναι μια νέα, μια σκληρή και αναντίρρητη πραγματικότητα που απαιτεί εγρήγορση και ολιστική στρατηγική.

Χρειαζόμαστε ένα κράτος με εντελώς διαφορετικές δομές, με εντελώς διαφορετικούς πόρους. Ένα αναπτυξιακό κράτος το οποίο θα μπορεί να σχεδιάζει, να συντονίζει, το οποίο θα μπορεί να ελέγχει και να εκτελεί.

Η γη της Θεσσαλίας απειλείται με εκποίηση. Η κυβέρνηση γνωρίζει πολύ καλά ότι βρίσκεται σε εξέλιξη μια διαδικασία μεταβίβασης περιουσιακών στοιχείων από τα χέρια των τοπικών παραγωγών, των απελπισμένων σήμερα τοπικών αγροτών, σε επιχειρήσεις, πολλές φορές και του εξωτερικού.

Η Νέα Αριστερά προτείνει την υλοποίηση μιας στρατηγικής για την ανασυγκρότηση της Θεσσαλίας με τέσσερις άξονες:

• Δημιουργία Φορέα που θα διαβουλευτεί την όποια μελέτη και θα κληθεί να την υλοποιήσει σε βάθος δεκαετίας.
• Εκπόνηση και υλοποίηση ενός σχεδίου αποκατάστασης και σχεδίου μετασχηματισμού του σημερινού παραγωγικού υποδείγματος της περιοχής.
• Αποκατάσταση της παραγωγής με ταυτόχρονη ενίσχυση της #ανθεκτικότητας των υποδομών. Όχι στην αναθέρμανση σεναρίων φαραωνικών έργων για την περιοχή. Τα έργα #υποδομής θα πρέπει να αποκαθιστούν το #φυσικό #περιβάλλον και να γίνονται παρεμβάσεις στην κλίμακα του ίδιου του τόπου και των φυσικών αντοχών της.
• Οι βραχυπρόθεσμες παρεμβάσεις αποκατάστασης στην περιοχή θα έπρεπε να είναι απολύτως ενταγμένες στον μακροπρόθεσμο σχεδιασμό με στόχο να μείνουν οι άνθρωποι στον τόπο τους. Διατήρηση των ενισχύσεων, με τη μορφή του κοινωνικού μισθού ή επ’ αμοιβή επιμόρφωσης, για νέες καλλιεργητικές μεθόδους, για νέες παραγωγικές δομές και μονάδες.

Τα video της Ομιλίας