Ο Πεζόδρομος της Αριστομένους

Ο Πεζόδρομος της Αριστομένους

Ποιος θα το αρνιόταν; Μια βόλτα στον πεζόδρομο της οδού Αριστομένους είναι μια όμορφη διακοπή από την σκοτούρα της καθημερινότητας που χαρίζει ανάσα ξεκούρασης και φυγής από τα προβλήματα.

Είναι μια ευκαιρία για αγορές στα καταστήματα του κέντρου, για να συναντηθούμε με φίλους και γνωστούς στις όμορφες καφετέριες που κοσμούν τον δρόμο αυτό. Μόνο που στην βόλτα μας στην πόλη γινόμαστε δυστυχώς μάρτυρες συμβάντων που όχι μόνο δεν μας τιμούν αλλά και χρήζουν άμεσης αντιμετώπισης από τους αρμόδιους και εξηγούμαι.

Παρά την πεζοδρόμηση λίγοι είναι αυτοί που την σέβονται. Αυτοκίνητα που περνούν με ιλιγγιώδη ταχύτητα και την παραβιάζουν, ποδηλάτες που επεκτείνουν ετσιθελικά τον ανύπαρκτο ποδηλατόδρομο, κάνοντας σούζες και τρομάζοντας τους περαστικούς, γυναίκες που ακόμη και τις πρωινές ώρες εκδίδονται στα στενά, παραβατικοί που τις βραδινές ώρες κάνουν χρήση ναρκωτικών. Δεν λείπει φυσικά και η συνοδεία του πλανόδιου μουσικού που ξεκουφαίνει με το παράφωνο και ξεκούρδιστο βιολί του τους καταστηματάρχες πέριξ του ξενοδοχείου Ρέξ όπου είναι κυριολεκτικά ριζωμένος.

Και ερωτώ εγώ και πολλοί από τους φίλους καταστηματάρχες που επίσης διαμαρτυρήθηκαν χωρίς να λάβουν απάντηση. Ποιος είναι αρμόδιος για όλα αυτά; Ας το δουν κι οι φιλόδοξοι υποψήφιοι δήμαρχοι, παρακαλώ.

Πιστεύουμε πως μια συχνή αστυνομική περιπολία στο πεζοδρομημένο τμήμα της οδού Αριστομένους ημέρα και νύχτα, θα λειτουργούσε ανασταλτικά για παρόμοιες συμπεριφορές και θα βελτίωνε την εικόνα που πρέπει να έχει ένα τόσο νευραλγικό για την τουριστική προβολή της πόλης μας κομμάτι της.

Μήπως και έτσι γλυτώσουν και από τις εξαιρετικές συνθέσεις και του φιλόμοσου, τρόπος του λέγειν, πλανόδιου μουσικού, οι φίλοι καταστηματάρχες και οι πελάτες τους.

Επιτέλους!!!

Ένας φιλήσυχος δημότης

βαθειά προβληματισμένος