Καλαμάτα έξυπνη πόλη αλλά… το λιμάνι βυθίζεται στο σκοτάδι

Το λιμάνι της Καλαμάτας θα έπρεπε να αποτελεί σημείο αναφοράς για την πόλη και βασικό πυλώνα της τουριστικής και αναπτυξιακής της ταυτότητας. Αντί γι’ αυτό, σήμερα εκπέμπει εικόνα εγκατάλειψης, με το παραλιακό μέτωπο να βυθίζεται στο σκοτάδι τις βραδινές ώρες, δημιουργώντας συνθήκες ανασφάλειας και υποβάθμισης σε έναν από τους πιο νευραλγικούς χώρους της πόλης.

Η μοναδική φωτεινή εξαίρεση σε αυτή τη θλιβερή πραγματικότητα είναι τα καταστήματα εστίασης και αναψυχής της περιοχής. Από την οδό Ακρίτα έως και την οδό Φαρών, οι επαγγελματίες κρατούν με νύχια και με δόντια τη βιτρίνα της Καλαμάτας, επενδύοντας σε φωτισμό και αισθητική με ίδιους πόρους, καλύπτοντας στην πράξη την απουσία ουσιαστικής μέριμνας από τους αρμόδιους φορείς.

Η επικινδυνότητα της κατάστασης έγινε ξεκάθαρη με το ατύχημα που σημειώθηκε πριν από λίγες ημέρες. Οδηγός οχήματος, κινούμενος καθοδικά στην οδό Ακρίτα, εν μέσω κακοκαιρίας και με ανεπαρκή έως ανύπαρκτο φωτισμό, δεν αντιλήφθηκε καμία σαφή σήμανση που να προειδοποιεί για το τέλος του δρόμου και την είσοδο στον μόλο. Συνεχίζοντας την πορεία του, βρέθηκε πάνω στον μόλο και, κατά την προσπάθεια αναστροφής, το αυτοκίνητο κατέληξε στη θάλασσα. Ένα περιστατικό που θα μπορούσε να έχει τραγικές συνέπειες και το οποίο ανέδειξε με τον πιο σκληρό τρόπο τα σοβαρά κενά ασφάλειας.

Την ίδια στιγμή, η κατάσταση επιβαρύνεται περαιτέρω από την ύπαρξη ακινήτου υπό κατασκευή στην περιοχή. Για λόγους ασφαλείας, το κτίριο είναι καλυμμένο με δίχτυ προστασίας, περιορίζοντας αισθητά το πλάτος του πεζοδρομίου και την ορατότητα. Δημιουργούνται έτσι επικίνδυνα «τυφλά» σημεία, τα οποία δυσχεραίνουν την κίνηση πεζών και οδηγών, ιδιαίτερα τις νυχτερινές ώρες και σε συνθήκες κακοκαιρίας.

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, έρχεται να προστεθεί και μια κραυγαλέα αντίφαση. Την ώρα που σε πολλές γειτονιές της Καλαμάτας κατασκευάζονται «έξυπνες» διαβάσεις πεζών, στον απολύτως νευραλγικό κόμβο των οδών Ακρίτα και Ναυαρίνου –στην ουσιαστική είσοδο του λιμανιού– η εικόνα είναι απογοητευτική. Εκεί, εκτός από το σκοτάδι, ακόμη και η υπάρχουσα διάβαση πεζών είναι σβησμένη και σχεδόν αόρατη, αυξάνοντας τον κίνδυνο ατυχημάτων σε ένα σημείο αυξημένης κυκλοφορίας.

Η σύγκριση με άλλα ελληνικά λιμάνια είναι αναπόφευκτη και αποκαλυπτική. Σε πόλεις όπως το Ναύπλιο, τα Χανιά ή ακόμα και σε μικρότερα λιμάνια της Πελοποννήσου, το παραλιακό μέτωπο φωτίζεται επαρκώς, διαθέτει σαφή σήμανση, σύγχρονες διαβάσεις και υποδομές που ενισχύουν τόσο την ασφάλεια όσο και την αισθητική. Εκεί, τα λιμάνια λειτουργούν ως πραγματικές πύλες των πόλεων, ενισχύοντας τον τουρισμό και την καθημερινότητα των πολιτών. Στην Καλαμάτα, αντίθετα, η είσοδος του λιμανιού εκπέμπει εικόνα απαξίωσης που δεν συνάδει ούτε με τη δυναμική της πόλης ούτε με τις φιλοδοξίες της.

Το λιμάνι της Καλαμάτας δεν μπορεί να συνεχίσει να λειτουργεί με όρους προχειρότητας και αδιαφορίας. Ο φωτισμός, η σήμανση, οι διαβάσεις και η συνολική ασφάλεια στον χώρο δεν είναι ζητήματα δευτερεύοντα, αλλά βασικές υποχρεώσεις της Δημοτικής Αρχής, του Λιμενικού Ταμείου και όλων των συναρμόδιων υπηρεσιών.

Είναι πραγματικά κρίμα, στην είσοδο του λιμανιού της πόλης, να κυριαρχεί αυτή η εικόνα εγκατάλειψης. Οι πολιτικές και διοικητικές ευθύνες είναι συγκεκριμένες και δεν μπορούν πλέον να αγνοούνται. Απαιτούνται άμεσες παρεμβάσεις, με σαφές χρονοδιάγραμμα και ουσιαστικές λύσεις, πριν ένα ακόμη ατύχημα μετατραπεί σε τραγωδία. Η Καλαμάτα αξίζει ένα λιμάνι φωτεινό, ασφαλές και αντάξιο της εικόνας της – όχι μια σκοτεινή υπενθύμιση αδράνειας.