Connect with us

Σχέσεις

Η στιγμή της αλήθειας! Πως θα καταλάβεις ότι σε έχει βαρεθεί! Αντέχεις να μάθεις;

Kalamata Times

Published

on

Η στιγμή της αλήθειας! Πως θα καταλάβεις ότι σε έχει βαρεθεί! Αντέχεις να μάθεις; 1

Σε έναν απλούστερο κόσμο, αν το έτερο σου ήμισυ δεν σε ήθελε πια, απλώς θα σου το έλεγε. Χωρίς μελοδραματισμούς, χωρίς υπεκφυγές, χωρίς να προβληματιστεί για το πού-να-τρέχει-τώρα. Μόνο που ο πραγματικός κόσμος των σχέσεων όπως τις ξέρουμε εμπεριέχει έννοιες κατάπτυστες (αλλά ο αναμάρτητος ας βρει μια πέτρα να τη ρίξει) όπως η ανασφάλεια, το «βόλεμα», οι παράλληλες σχέσεις και η τεχνική μονόζυγο –μένω στη δυσλειτουργική μου σχέση μέχρι να βρω την επόμενη, γιατί δεν θέλω να μείνω μόνος/η ούτε για μια μέρα.

Συνηθισμένα και ανθρώπινα όλα αυτά. Αυτό που θα έπρεπε να είναι ασυνήθιστο, είναι να συνεχίζεις να μένεις/ παραμένεις ερωτευμένος/ προσπαθείς με κάποιον που (ξέρεις ότι) δεν σε θέλει πια. Δεν είναι δύσκολο να «διαβάσεις» τα σημάδια και να τον/την διευκολύνεις, τρέχοντας προς την πλησιέστερη έξοδο κινδύνου. Το δύσκολο είναι να (παρα)δεχτείς ότι όντως αυτά τα σημάδια δείχνουν το απευκταίο. Συνήθως ο νούμερο ένα, αλάνθαστος κριτής ότι δεν σε θέλει πια είναι το ένστικτό σου, που σου το φωνάζει ενώ εσύ κλείνεις αυτιά μουρμουρίζοντας ιδέα-σου-είναι-ιδέα-σου-είναι. Κι επειδή το ένστικτο είναι κάτι τόσο αόριστο που μπορείς εύκολα να το διαψεύσεις, συγκεντρώνουμε παρακάτω έξι πολύ συγκεκριμένα και αδιάψευστα σημάδια ότι δεν σε θέλει πια. Διαβάστε παρακάτω…

Δεν κάνει πια μακροχρόνια σχέδια: Υπάρχουν άνθρωποι που δεν κάνουν μακροχρόνια σχέδια γενικώς. Αν το αντικείμενο του πόθου σας εμπίπτει στη συγκεκριμένη κατηγορία, προχωρήστε στην επόμενη παράγραφο. Όσοι μείνατε εδώ, απαντήστε με το χέρι στην καρδιά: Αν μέχρι πέρυσι ξέρατε πού θα πάτε (μαζί) διακοπές από τον Απρίλιο, δεν είναι παράξενο που όταν τον ρωτήσατε τι θα κάνετε το Σάββατο απάντησε «μέχρι τόοοτε, θα δούμε» –και ήταν Τετάρτη;

Αποφεύγει να βλέπει τους δικούς σου ανθρώπους: Φίλους και οικογένεια που μέχρι πρότινος συμπαθούσε, πλέον τους αποφεύγει συστηματικά. Ακολουθεί όλο και λιγότερο σε κοινές εξόδους, αποφεύγει να τους μιλήσει στο τηλέφωνο, και κάθε φορά που τον ρωτούν απαντά μέσα από τα δόντια του κάτι του τύπου «ναι ναι, θα το κανονίσουμε». Δεν είναι ότι μαζί με εσένα σταμάτησε να θέλει και εκείνους, είναι αφενός ότι αισθάνεται τύψεις απέναντί τους επειδή (συνειδητά ή υποσυνείδητα) σε πληγώνει και αφετέρου ότι προσπαθεί να «κόψει τις γέφυρες» με το περιβάλλον σου, γιατί ετοιμάζεται να φύγει.

Τον/την ενοχλούν τα πάντα: Διόρθωση, τον ενοχλούν τα πάντα που έχουν να κάνουν με εσένα: Τα ρούχα σου, οι απόψεις σου, οι φίλοι σου, ο τρόπος που οδηγείς/ μιλάς/ μασάς τσίχλα, το ότι βάζεις τα βιβλία οριζόντια και όχι κάθετα στη βιβλιοθήκη. Όλες εκείνες οι μικρές καθημερινές λεπτομέρειες που ήταν χαριτωμένες όταν πρωτο-ερωτευτήκατε, τώρα είναι κουραστικές ή εκνευριστικές ή και τα δύο. Και αν δεν το λέει, το βλέπεις στο βλέμμα του που στρέφεται προς το ταβάνι ή στα χείλη του που σουφρώνουν σε ένδειξη αποδοκιμασίας.

Δεν τον ενοχλεί τίποτα: Και τι είναι χειρότερο από κάποιον που μοιάζει απηυδισμένος με όλα όσα κάποτε αγαπούσε πάνω σου; Κάποιος που αδιαφορεί πλήρως για την ύπαρξή σου. Δεν μπαίνει στον κόπο να διαφωνήσει μαζί σου ούτε καν για θέματα με τα οποία ξέρεις ότι παθιάζεται (και για τα οποία μερικούς μήνες πριν θα είχε ξεκινήσει μεταξύ σας ο Γ’ Παγκόσμιος Πόλεμος), δεν ρωτάει τι σχέδια έχεις, δεν τον πειράζει αν αυτά τα σχέδια δεν τον περιλαμβάνουν, δεν θα το πρόσεχε καν αν έπαιρνες πέντε κιλά κι έβαφες τα μαλλιά σου πράσινα.

Η γλώσσα του σώματός του το δείχνει ξεκάθαρα: Σταυρώνει τα χέρια στο στήθος όταν σου μιλάει, κοιτάζει αλλού όταν μιλάς εσύ, οι ώμοι του δεν κλείνουν ελαφρώς προς τα μέσα όταν κάθεται απέναντί σου (σε ένα τραπέζι πχ), τα γόνατα και οι ώμοι είναι στραμμένοι προς άλλη κατεύθυνση από εκείνη που είσαι εσύ. Γενικώς, τι λέει εδώ; Κάνει ακριβώς τα αντίθετα.

«Ξεχνάει» τους κοινούς σας κώδικες: Τα περισσότερα ζευγάρια, με το πέρασμα του χρόνου, αναπτύσσουν έναν τύπο «ενδο-επικοινωνίας», με inside jokes που είναι αστεία μόνο για τους δυο τους, τραγούδια που «σημαίνουν κάτι» μόνο γι’ αυτούς, λέξεις ή φράσεις που υποδηλώνουν κάτι άλλο από το κανονικό τους νόημα, και πάει λέγοντας. Συνήθως, εκείνος/η που ετοιμάζεται να φύγει από την σχέση, σταματά σταδιακά να χρησιμοποιεί αυτούς τους «κώδικες». Σε extreme περιπτώσεις φτάνει και να τους «ξεχνά», να μην τους αντιλαμβάνεται όταν τους χρησιμοποιείς εσύ, και κάθε προσπάθεια να τους υπενθυμίσεις με απορημένο βλέμμα θα εισπράξει για απάντηση στην καλύτερη περίπτωση ένα βεβιασμένο γέλιο.

Continue Reading
Advertisement

Σχέσεις

Οι μπαμπάδες που μεγαλώνουν κόρες ζουν περισσότερο!

Kalamata Times

Published

on

Οι μπαμπάδες που μεγαλώνουν κόρες ζουν περισσότερο! 2

Μπαμπάδες με κόρες

Δεν φέρνουν μόνο χαρά και ομορφιά σε αυτόν τον κόσμο τα κορίτσια –όπως δείχνει επίσημη έρευνα, αποδεικνύονται και πολύτιμα στο προσδόκιμο ζωής των μπαμπάδων τους!

Πιο συγκεκριμένα, ειδικοί από το Πανεπιστήμιο Jagiellonian της Κρακοβίας, μελέτησαν την επίδραση που έχει ο ερχομός παιδιών στη ζωή των ανδρών και κατέληξαν, έπειτα από μεγάλο όγκο δημογραφικών δεδομένων (περισσότερα από 4.310 άτομα, εκ των οποίων 2.147 μαμάδες και 2.163 μπαμπάδες) σε ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον συμπέρασμα:

Ο συνολικός αριθμός παιδιών ή αγοριών που μπορεί να έχει ένας άντρας, δεν έχει καμία επίδραση στη ζωή του. Έχει, όμως, επίδραση ο αριθμός των κοριτσιών που έχει στη μακροβιότητά του.

Οι επιστήμονες ισχυρίζονται, ότι οι πατεράδες που μεγαλώνουν κόρες τείνουν να ζουν περισσότερο και -το καλύτερο;- όσο περισσότερες κόρες έχουν, τόσο περισσότερο ζουν! Και μπορεί αυτά να είναι εξαιρετικά νέα για τους μπαμπάδες με κόρες εκεί έξω, όμως για τις μαμάδες τα συμπεράσματα που προέκυψαν δεν είναι εξίσου ενθαρρυντικά.

Η ίδια έρευνα, λοιπόν, η οποία δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό American Journal of Human Biology, λέει ότι τόσο οι κόρες όσο και οι γιοι έχουν αρνητική επίδραση στην υγεία της μαμάς και μειώνουν το προσδόκιμο ζωής της. Το συμπέρασμα αυτό επισφραγίζεται από μία πρόσφατη μελέτη, η οποία αποκάλυψε πως οι γυναίκες που παραμένουν single όσο το δυνατόν περισσότερο, είναι πιο ευτυχισμένες.

Ωστόσο, υπάρχει και η αντίθετη άποψη, άλλης έρευνας, που ισχυρίζεται ότι το να έχεις παιδί, ανεξαρτήτως φύλου, αυξάνει το προσδόκιμο ζωής και των δύο γονιών. Η έρευνα αυτή που βασίστηκε σε μελέτες 14 ετών έδειξε, ότι τα ζευγάρια με ένα ή περισσότερα παιδιά έχουν πιθανότητες να ζήσουν περισσότερο, συγκριτικά με αυτά που επιλέγουν να μείνουν άτεκνα.

Εσείς τι λέτε; Τι από όλα ισχύει τελικά;

Πηγή: www.newsone.gr

Continue Reading

Σχέσεις

Οι καλοί άνθρωποι είναι ερωτεύσιμοι…

Kalamata Times

Published

on

Οι καλοί άνθρωποι είναι ερωτεύσιμοι… 3

Καλός άνθρωπος

Σε μία κοινωνία που η αδιαφορία αποτελεί πρωταρχικό χαρακτηριστικό της, οι καλοί άνθρωποι είναι αυτοί που κάνουν τη διαφορά και που ξεχωρίζουν μες στο πλήθος. Αν είναι άγνωστοι θα βάλεις τα δυνατά σου για να μπουν στη ζωή σου με τον οποιονδήποτε τρόπο. Αν απ’ την άλλη, είναι δικοί σου θα κάνεις τα πάντα για να τους κρατήσεις ακριβώς στη θέση στην οποία βρίσκονται. Να μην κάνουν ρούπι μακριά σου.

Όχι, δεν είναι απ’ αυτούς που πασχίζουν να φανούν καλοί. Άλλωστε το «φαίνεσθαι» δεν ταιριάζει με τη φιλοσοφία της ζωής τους. Ως εκ τούτου, βασικό στοιχείο του χαρακτήρα τους είναι η αυθεντικότητα. Δεν ξέρουν τι θα πει δόλος ούτε τρέφονται απ’ το κράξιμο σε οτιδήποτε κινείται. Αντιθέτως, κάνουν πάντα focus στα θετικά στοιχεία των γύρω τους. Ακόμα κι όταν τα αρνητικά είναι, σχεδόν, εξώφθαλμα. Δεν υποβιβάζουν και δεν υποτιμούν κανέναν, κι αυτό όχι λόγω καλών τρόπων ούτε επειδή θέλουν να τα ‘χουν καλά με όλους. Η αιτία είναι πολύ πιο απλή: αυτό τους βγαίνει. Συνήθως τους αναγνωρίζεις απ’ την πρώτη στιγμή που θα τους κοιτάξεις. Απ’ τη λάμψη στα μάτια τους και τη ζεστασιά στο χαμόγελό τους.

Στο βλέμμα τους δεν υπάρχει κακία ή φθόνος, παρά μόνο ευγένεια. Οι κινήσεις τους δεν είναι σε καμία περίπτωση κατευθυνόμενες. Δρούν αυθόρμητα, χωρίς να κάνουν την παραμικρή, δεύτερη σκέψη. Είναι κάτι σαν τη χαραμάδα φωτός που διαλύει το σκοτάδι, κι αν μη τι άλλο δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη. Είναι εκεί για να σου υπενθυμίζουν πως έχεις δίκιο που πιστεύεις στην ύπαρξη αυτών των ατόμων. Ουσιαστικά αποτελούν την απτή απόδειξη αυτού του πιστεύω. Σου κράτησαν το χέρι όταν το χρειάστηκες, κι ας σε είδαν πρώτη φορά πέντε λεπτά νωρίτερα. Δε γύρισαν το κεφάλι αδιάφορα, αλλά έτρεξαν να βοηθήσουν.

Μ’ όποιον τρόπο μπορούσαν. Και δίνουν. Πολλά και παντού. Όχι μόνο σ’ εκείνους που αγαπάνε. Κι αν τύχει να πετύχεις κάποιον, δεν τον ξεχνάς ποτέ. Θυμάσαι, έστω μετά από χρόνια, και την παραμικρή λεπτομέρεια του προσώπου του. Απ’ την άλλη, δε θα μπορούσες να κάνεις κι αλλιώς, δε σε κοιτάνε κάθε μέρα άγνωστα μάτια γεμάτα ανησυχία. Σε βοήθησαν να μεταφέρεις τις βαλίτσες σου όταν έβλεπαν πως κόντευες να πέσεις κάτω απ’ το βάρος ή έκαναν χώρο στην ομπρέλα τους την ημέρα που πετούσε καρέκλες κι εσύ είχες ξεχάσει τη δική σου. Ναι, είναι αυτά τα τόσο μικρά και παράλληλα σημαντικά πράγματα που σ’ αγγίζουν.

Η θετική τους ενέργεια μεταδίδεται, αυτομάτως, σ’ όποιον βρίσκεται κοντά τους. Είναι ικανοί να σε κάνουν ν’ αλλάξεις κοσμοθεωρία και νοοτροπία. Σου αλλάζουν τη διάθεση και σ’ απαλλάσσουν από κάθε είδους ματαιοδοξία και κυνικότητα. Χρωματίζουν κάθε γκρίζα πτυχή της ζωής σου απλά και μόνο μ’ ένα χαμόγελο -το οποίο ξέρεις πως σίγουρα είναι αληθινό- , ένα αστείο ή μία καλημέρα.

Ταυτόχρονα, είναι κι ειλικρινείς, αλλά η διαφορά είναι πως η ειλικρίνειά τους δεν πληγώνει, μόνο εκτιμάται. Κι αυτό επειδή έχουν βρει τον τρόπο να δρουν, μονίμως, καλοπροαίρετα. Όλα αυτά τους κάνουν ερωτεύσιμους. Γοητεύουν με το βάθος και την καθαρότητα της ψυχής τους, αφοπλίζουν με τις ματιές τους, ζεσταίνουν με τα λόγια τους. Η καλοσύνη τους είναι το δυνατό σημείο τους. Το πλεονέκτημά τους που κανένα άλλο δεν το ξεπερνάει. Αυτή η αύρα που κανείς δεν μπορεί να της αντισταθεί. Οι καλοί άνθρωποι κάνουν την κάθε στιγμή πιο όμορφη, πιο γεμάτη. Βγάζουν απ’ τον καθένα τον καλύτερο του εαυτό. Κι όσο συνηθισμένο και ν’ ακουστεί, μπορούν κι αλλάζουν τον κόσμο. Και τον κάνουν καλύτερο. Μέρα με τη μέρα.

ΠΗΓΗ

Continue Reading

Σχέσεις

Έρευνα: 3 στους 10 έλληνες τρώνε ξύλο από τη γυναίκα τους

Kalamata Times

Published

on

Έρευνα: 3 στους 10 έλληνες τρώνε ξύλο από τη γυναίκα τους 4

Άνδρες τρώνε ξύλο από τις γυναίκες τους

Συνταρακτικά είναι τα ευρήματα πανευρωπαϊκής έρευνας που εμφανίζει τρεις στους δέκα άντρες στην Ελλάδα να κακοποιούνται σωματικά από τη γυναίκα τους ,ενώ επτά στους δέκα πέφτουν θύματα ψυχολογικής βίας.

Οι Έλληνες άνδρες πέφτουν θύματα ψυχολογικής βίας σε ποσοστό 72%, ενώ έχουν υποστεί σωματική βία σε ποσοστό 31,7%.

Πρόκειται για ελαφριάς μορφής σωματική βία, δηλαδή η γυναίκα τραβάει απότομα τον άνδρα, τον σπρώχνει, του πετάει αντικείμενα, τον χαστουκίζει και όλα αυτά συνδέονται με την οικονομική κρίση και την αποδόμηση των ανδρών.

Τα στοιχεία γνωστοποίησε η συμβουλευτική ψυχολόγος-ψυχοθεραπεύτρια Φρόσω Φωτεινάκη, στο «Πρακτορείο FM».

Η κ. Φωτεινάκη από το κλινικό της έργο την τελευταία εξαετία, διαπιστώνει περισσότερο μορφές ψυχολογικής ή οικονομικής βίας, γιατί όπως λέει, σπάνια ένα ζευγάρι φέρνει στο γραφείο το θέμα της σωματικής βίας και δυστυχώς είναι κάτι που συνήθως καλύπτεται πίσω από κλειστές πόρτες.

Ερ.: Τι στοιχεία έχετε για την ενδοοικογενειακή βία, στην ελληνική πραγματικότητα, έτσι όπως αυτή διαμορφώνεται τα τελευταία χρόνια;

Απ.: Η ενδοοικογενειακή βία με την οικονομική κρίση, έχει αυξηθεί τόσο για τον άνδρα όσο και για τη γυναίκα. Όσον αφορά τη βία την οποία υφίσταται η γυναίκα, η πιο πρόσφατη έρευνα που έχουμε στα χέρια μας είναι του 2013 από την Εταιρεία Μελέτης Ανθρώπινης Σεξουαλικότητας, η οποία μας δείχνει ότι τα κρούσματα βίας, σωματικής, λεκτικής ή σεξουαλικής έχουν αυξηθεί κατά 47% μέσα στην οικονομική κρίση, με μία στις τρεις γυναίκες πια, να έχει πέσει θύμα σωματικής βίας. Τώρα όσον αφορά τον άνδρα -γιατί πλέον και ο άντρας λαμβάνει βία- κατά την περίοδο της οικονομικής κρίσης έχουμε στοιχεία, μέσα από μία ευρωπαϊκή μελέτη, της οργάνωσης Domestic Violence in Europe, η οποία έγινε σε Ελλάδα, Βρετανία, Βέλγιο, Ουγγαρία, Σουηδία, Πορτογαλία, Γερμανία και Ισπανία. Βλέπουμε λοιπόν από τη μελέτη ότι οι Έλληνες άνδρες πέφτουν θύματα ψυχολογικής βίας σε ποσοστό 72%, ενώ έχουν υποστεί σωματική βία σε ποσοστό 31,7%. Στην Ελλάδα, την Ουγγαρία, το Βέλγιο και την Ισπανία, εντοπίστηκαν μάλιστα τα συχνότερα κρούσματα ψυχολογικής βίας στον άνδρα, ενώ όσον αφορά τη σωματική βία η Ελλάδα έρχεται πρώτη με το 31,7% και ακολουθεί η Αγγλία με 15,1% και το Βέλγιο με 14,2%. Τα στοιχεία της μελέτης ουσιαστικά σταματούν το 2010, ωστόσο οι εκτιμήσεις των ειδικών, είναι ότι αυτά τα ποσοστά έχουν αυξηθεί, αλλά δεν έχουμε νεότερες καταγραφές.

Και τονίζω το μεγάλο ποσοστό της ψυχολογικής βίας, αλλά και της σωματικής βίας -γιατί πραγματικά ο άνδρας λαμβάνει και σωματική βία μέσα στο σπίτι του και μάλιστα μία μορφή βίας που σπάνια θα παραδεχτεί γιατί αισθάνεται ότι απειλείται ακόμα περισσότερο η εικόνα του, αν βγει προς τα έξω και αποκαλύψει κάτι τέτοιο.

Ερ.: Δηλαδή τρεις στους δέκα Έλληνες τρώνε ξύλο;

Απ.: Ακριβώς. Και μάλιστα μιλάμε για ελαφριάς μορφής σωματική βία, δηλαδή η γυναίκα τραβάει απότομα τον άνδρα, τον σπρώχνει, του πετάει αντικείμενα, τον χαστουκίζει. Αυτές είναι οι μορφές σωματικής βίας που παρατηρούμε όλο και πιο συχνά πια, από τη γυναίκα προς τον άνδρα.

Ερ.: Και ο λόγος είναι ότι πια ο άνδρας «δεν τα φέρνει»; Απ.: Ο λόγος είναι ότι ο άνδρας αποδομείται όλο και περισσότερο ως προς το ρόλο του, ως προς την εικόνα του, η γυναίκα αγανακτεί πολύ συχνά, γιατί έχει μείνει μόνη σε όλο αυτό και φυσικά αυτές οι καταστάσεις αφορούν σχέσεις που ούτως ή άλλως δεν είχαν γερά θεμέλια επικοινωνίας και κατανόησης.

Ερ.: Εσείς από το κλινικό σας έργο τι παρατηρείτε από το 2010 και εντεύθεν;

Απ.: Αυτό που βλέπω εγώ είναι πιο πολύ οι μορφές ψυχολογικής ή οικονομικής βίας. Σπάνια θα δούμε ένα ζευγάρι να φέρνει το θέμα της σωματικής βίας στο γραφείο, δυστυχώς. Δεν μιλάνε, για αυτό. Είναι σκοτεινοί αριθμοί. Βλέπω ότι η οικονομική κρίση έχει φέρει μία κρίση ρόλων, κρίση ταυτότητας στο ζευγάρι, αλλά και ένα θυμό, μία επιθετικότητα, μέσα στις σχέσεις και φαίνεται πως το χρόνιο πλέον άγχος, έξι χρόνια μετά, έχει εξαντλήσει το άτομο, έχει εξαντλήσει τον αυτοέλεγχο, έχει καταργήσει το διάλογο και βέβαια η επιθετικότητα είναι το μέσο επιβολής πια στα ζευγάρια.

Ερ.: Η οικονομική βία πώς σχηματοποιείται και πιο πολύ από ποιον ασκείται: από τον άνδρα προς τη γυναίκα ή από τη γυναίκα προς τον άνδρα;

Απ.: Περισσότερο παρατηρούμε κρούσματα οικονομικής βίας, οικονομικού ελέγχου από τον άντρα προς τη γυναίκα. Και να σας πω με ποιον τρόπο σχηματοποιείται: Όταν ο σύντροφος απαιτεί τον απόλυτο έλεγχο, των εσόδων και των εξόδων της γυναίκας, για παράδειγμα και της αφαιρεί το δικαίωμα να διαχειρίζεται μόνη το μισθό ή το μερίδιο που της αναλογεί από τα έσοδα του σπιτιού, κάνοντάς την να χάνει κάθε αυτονομία. Βλέπουμε λοιπόν πολλά κρούσματα οικονομικού ελέγχου από τον άνδρα προς τη γυναίκα, ενώ στην αντίθετη περίπτωση, όπου η γυναίκα μπορεί να έχει τα ηνία του οικονομικού ελέγχου, όταν ο άνδρας μένει άνεργος, δεν παρατηρούμε τη γυναίκα να ασκεί στον άνδρα οικονομική βία σε τέτοιο βαθμό. Ίσως γιατί η γυναίκα έχει μάθει να μοιράζεται ούτως ή άλλως ή και να παραχωρεί τη διαχείριση. Αυτό που βλέπουμε όμως για τον άνδρα, που περισσότερο έχει γαλουχηθεί με τον κοινωνικό ρόλο του κουβαλητή, είναι ότι το να χάνει αυτό το ρόλο, φέρνει επιθετικότητα. Για να εξισορροπήσει δηλαδή αυτό το έλλειμμα που αποκτά ψυχολογικά, επιτίθεται στη γυναίκα και προσπαθεί να τη μειώσει.

Ερ.: Για να επανέλθω στο θέμα της σωματικής βίας: Μπορεί ένας άνδρας με τη βοήθεια ειδικού να αλλάξει και να «κοντύνει το χέρι του»;

Απ.: Εδώ πραγματικά θα είμαι κάθετη. Ο μόνος τρόπος για να αλλάξει συμπεριφορά ένα βίαιο άτομο είναι να αντιληφθεί το ίδιο ότι έχει πρόβλημα και ότι κάνει κακό στον εαυτό του και στο περιβάλλον του. Μόνον τότε και μόνο με την κατάλληλη βοήθεια του ειδικού ψυχιάτρου, ή ψυχολόγου, το άτομο μπορεί να αλλάξει τη συμπεριφορά του. Πρέπει δηλαδή να απευθυνθεί σε ειδικό. Και πρέπει εδώ να πω ότι κάποιες φορές πίσω από μία κακοποιητική συμπεριφορά, ενδέχεται να κρύβεται και ψυχοπαθολογία και δυστυχώς η οικονομική κρίση έχει παίξει και εδώ καταλυτικό ρόλο, με τους ανθρώπους να μη μεριμνούν για την ψυχική τους υγεία, προς αποφυγή οικονομικού κόστους. Επίσης θα πρέπει να πούμε ότι η σύντροφος, ή το περιβάλλον δεν θα πρέπει να δείχνουν ανοχή. Βλέπω πολλές γυναίκες να λένε ότι ίσως φταίνε αυτές, να αισθάνονται ότι αυτές είναι κακοί σύντροφοι, για αυτό κακοποιούνται. Μεγάλο λάθος και μεγάλη παγίδα. Οι γυναίκες πρέπει να βλέπουν το πρόβλημα του συντρόφου τους και να καταλαβαίνουν ότι αυτός ο άνθρωπος νοσεί για να κακοποιεί και χρειάζεται να καταλάβει ο ίδιος το πρόβλημά του για να αναζητήσει βοήθεια. Δεν μπορούμε να σώσουμε κανέναν. Πρέπει ο καθένας να σώσει τον εαυτό του. Μπορούμε μόνο να υποστηρίξουμε.

Ερ.: Το ίδιο ισχύει και για τη γυναίκα που κακοποιεί τον άνδρα;

Απ.: Ακριβώς. Το βίαιο άτομο μπορεί να αλλάξει μόνο αν αντιληφθεί το πρόβλημα του και αποταθεί στον ειδικό για να δουλευτεί η αιτία, πίσω από αυτή την κακοποιητική συμπεριφορά. Να τονίσω εδώ ότι η κακοποίηση είναι συμπεριφορά, είναι επιλογή. Άρα ο θυμός είναι συναίσθημα. Μπορούμε να βρούμε πολύ πιο υγιείς τρόπους να βγάλουμε προς τα έξω το θυμό μας, από το να κακοποιούμε το σύντροφό μας, την οικογένειά μας, τα παιδιά μας, το σύντροφό μας.

* Η κ. Φρόσω Φωτεινάκη είναι ειδικευμένη στην Ψυχοδυναμική Προσέγγιση.

Πηγή: theTOC

Πηγή

Continue Reading

Facebook

Πρόσφατα Άρθρα

ΔΗΜΟΦΙΛΗ