Connect with us

Βιβλία

Η πιο συγκινητική ιστορία της Πρωτοχρονιάς γράφτηκε πριν 171 χρόνια από τον Χανς Κρίστιαν Άντερσεν

Kalamata Times

Ανέβηκε

στις

Η πιο συγκινητική ιστορία της Πρωτοχρονιάς γράφτηκε πριν 171 χρόνια από τον Χανς Κρίστιαν Άντερσεν 1
Κοινοποιησέ το

Έκανε κρύο φοβερό, έπεφτε χιόνι πυκνό και είχε αρχίσει να νυχτώνει· το βράδυ, το τελευταίο βράδυ του χρόνου, πλησίαζε. 

Αλλά παρά το κρύο και το σκοτάδι, ένα φτωχό κοριτσάκι, ξεσκούφωτο και ξυπόλυτο, γύριζε στους δρόμους. Όταν έφυγε από το σπίτι της φορούσε παντόφλες, αλλά ήτανε πολύ μεγάλες – αφού ανήκαν στη μητέρα της – και της έφυγαν από τα ποδαράκια κάποια στιγμή που διέσχιζε τρέχοντας το δρόμο για ν’ αποφύγει δυο άμαξες. Η μία παντόφλα χάθηκε, την άλλη την άρπαξε ένα παιδί που ήθελε να την κάνει κούνια για την κούκλα του.

Έτσι λοιπόν το κοριτσάκι περπατούσε ξυπόλυτο και τα πόδια του είχανε μελανιάσει από το κρύο. Κρατούσε ένα ματσάκι σπίρτα στο χέρι, και στην τσέπη τής φθαρμένης της ποδιάς είχε κι άλλα. Κανένας δεν είχε αγοράσει ούτ’ ένα σπίρτο όλη την ημέρα, κανένας δεν της είχε δώσει μια δεκάρα. Έτρεμε από το κρύο και την πείνα καθώς σερνόταν εδώ και εκεί – προσωποποίηση της δυστυχίας – το κακόμοιρο το κοριτσάκι.

Νιφάδες χιονιού κάθονταν στα μακριά, ξανθά μαλλιά της, που έπεφταν χυτά σε μπούκλες ως τους ώμους της· αλλά η μικρή δεν σκεφτότανε ούτε την ομορφιά της ούτε το κρύο. Σε όλα τα παράθυρα έλαμπαν φώτα κι η μυρωδιά της ψητής χήνας έβγαινε από μερικά σπίτια: ήτανε παραμονή Πρωτοχρονιάς, κι αυτό μόνο σκεφτότανε το κοριτσάκι.

Σε μια γωνία που σχημάτιζαν δυο σπίτια, επειδή το ένα προεξείχε από το άλλο, το κοριτσάκι κάθισε και ζάρωσε τα ποδαράκια του όσο γινόταν πιο σφιχτά, όμως δεν μπορούσε να τα ζεστάνει. Δεν τολμούσε να γυρίσει στο σπίτι, γιατί δεν είχε πουλήσει ούτε ένα σπίρτο, δεν είχε κερδίσει ούτε μια δεκάρα, και ίσως ο πατέρας της την έδερνε· άλλωστε, η σοφίτα που μένανε δεν ήτανε πιο ζεστή από το δρόμο, και παρ’ όλο που είχανε φράξει πολλές τρύπες στη στέγη με άχυρα και κουρέλια, ο παγωμένος αέρας και το χιόνι έμπαιναν μέσα. Τα χεράκια του κοριτσιού ήτανε ξυλιασμένα· ένα μονάχα σπίρτο αν άναβε, μπορεί και να τα ζέσταινε λιγάκι.

Πήρε ένα από το μάτσο και το ‘τριψε στον τοίχο: μπράβο! Έβγαλε μια φωτεινή, ζεστή φλόγα και η μικρή πλησίασε τα χέρια της. Τότε της φάνηκε σαν να φωτίστηκαν όλα γύρω από τη μαγική φλόγα· και η μικρή νόμισε ότι στ’ αλήθεια καθότανε μπροστά σε μια μεγάλη σιδερένια θερμάστρα με μπρούντζινα στολίδια, που μέσα της κόρωνε η φωτιά. Η μικρή τέντωσε και τα πόδια της για να ζεσταθούν· όμως, τι κρίμα, μέσα σε λίγες στιγμές η φλόγα έσβησε, χάθηκε κι η θερμάστρα, και το κοριτσάκι βρέθηκε πάλι ξυλιασμένο με την κάφτρα του σπίρτου στο χέρι.

Η πιο συγκινητική ιστορία της Πρωτοχρονιάς γράφτηκε πριν 171 χρόνια από τον Χανς Κρίστιαν Άντερσεν 2

Έτριβε και δεύτερο σπίρτο στον τοίχο, που άναψε και λαμποκόπησε, και σ’ όποιο σημείο του τοίχου έπεφτε το φως του, τον έκανε διάφανο σαν πέπλο, έτσι που το κοριτσάκι μπορούσε να δει τι γινότανε μέσα στο σπίτι. Στο τραπέζι ήταν στρωμένο ένα κατάλευκο τραπεζομάντιλο από δαμασκηνό ύφασμα και πάνω του σερβίτσιο πορσελάνινο· η ψητή χήνα, γεμισμένη με μήλα και ξερά δαμάσκηνα, μοσχομύριζε. Αλλά τότε ξαφνικά η χήνα, που είχε ακόμα μπηγμένα στο στήθος της ένα μαχαίρι κι ένα πιρούνι, πήδηξε απ’ την πιατέλα στο πάτωμα και προχώρησε κουνιστή και λυγιστή προς το μέρος του φτωχού κοριτσιού. Όμως εκείνη τη στιγμή έσβησε το σπίρτο και η μικρή βρέθηκε πάλι δίπλα στον χοντρό, κρύο τοίχο.

Άναψε τρίτο σπίρτο. Πάλι άστραψε η φλόγα, κι αυτή τη φορά βρέθηκε κάτω από ένα πανέμορφο χριστουγεννιάτικο δέντρο, πολύ μεγαλύτερο και πολύ πλουσιότερο από εκείνο που είχε δει ανήμερα τα Χριστούγεννα μεσ’ από τις γυάλινες πόρτες στο σπίτι του πλούσιου εμπόρου. Εκατοντάδες κεράκια φώτιζαν τα πράσινα κλαδιά του, όπου ήτανε κρεμασμένες μικροσκοπικές κούκλες, απ’ αυτές που βλέπουμε στις βιτρίνες των καλών καταστημάτων. Η μικρή τέντωσε τα χέρια της να τις αγγίξει, αλλά εκείνη τη στιγμή το σπίρτο έσβησε· όμως τα χριστουγεννιάτικα κεράκια ανέβηκαν ψηλά, πολύ ψηλά, η μικρή τα έβλεπε σαν να ήταν αστέρια στον ουρανό. Κι έν’ απ’ τ΄αστέρια έπεσε, αφήνοντας πίσω του μια φωτεινή ουρά.

Η πιο συγκινητική ιστορία της Πρωτοχρονιάς γράφτηκε πριν 171 χρόνια από τον Χανς Κρίστιαν Άντερσεν 3

«Κάποιος πεθαίνει ετούτη τη στιγμή», είπε το κοριτσάκι· αυτό της το είχε μάθει η γιαγιά της – ο μοναδικός άνθρωπος που της είχε φερθεί καλά, αλλά τώρα ήτανε πεθαμένη -, ότι δηλαδή, όποτε πέφτει έν’ αστέρι στη γη, κάποια ψυχή ανεβαίνει στο Θεό.

Έτριψε κι άλλο σπίρτο στον τοίχο, κι όταν άναψε, είδε να στέκεται μπροστά της η αγαπημένη της γιαγιά, ευγενική και τρυφερή όπως πάντα, αλλά και γελαστή και χαρούμενη όσο δεν την είχε ξαναδεί ποτέ της.

«Γιαγιάκα μου!» φώναξε η μικρή. «Αχ, πάρε με μαζί σου! Ξέρω ότι θα χαθείς κι εσύ μόλις σβήσει το σπίρτο, όπως χάθηκε η ζεστή φωτιά στη σόμπα και το υπέροχο πρωτοχρονιάτικο τραπέζι και το πανέμορφο χριστουγεννιάτικο δέντρο!» Κι άρπαξε όλα τα υπόλοιπα σπίρτα και τ’ άναψε για να μη χαθεί η γιαγιά της. Και τα σπίρτα έκαναν μια μεγάλη φλόγα και τα φώτισαν όλα γύρω σαν να ήτανε μέρα-μεσημέρι. Ποτέ η γιαγιά της δεν είχε παρουσιαστεί τόσο ψηλή και καλοντυμένη, τόσο ωραία κι ευγενική· πήρε το κοριτσάκι στην αγκαλιά της και πετάξανε μαζί, χαρούμενες κι οι δύο, ψηλά, πολύ ψηλά, εκεί όπου δεν υπάρχει ούτε κρύο ούτε πείνα ούτε βάσανα: στον Παράδεισο.

Το άλλο πρωί βρέθηκε το κοριτσάκι κουρνιασμένο στη γωνία. Τα μάγουλά της ήταν ρόδινα, τα χείλη της χαμογελαστά· αλλά το κρύο της τελευταίας νύχτας του παλιού χρόνου είχε ξυλιάσει το κορμάκι της. Ο ήλιος της Πρωτοχρονιάς έλαμψε πάνω από το άψυχο παιδί, που έγερνε στον τοίχο μ’ ένα μάτσο καμένα σπίρτα στην αγκαλιά του. «Προσπαθούσε να ζεσταθεί το κακόμοιρο!» έλεγε ο κόσμος. Αλλά κανένας δεν μπορούσε να φανταστεί τα υπέροχα πράγματα που είχε δει, ούτε ότι εκείνη την ώρα κάπου πολύ ψηλά η μικρή και η γιαγιά της χαιρόντουσαν την ωραιότερη Πρωτοχρονιά τους.


Κοινοποιησέ το
Συνέχεια ανάγνωσης
Advertisement

Βιβλία

“Η φωτογραφία για ερασιτέχνες” το πρώτο βιβλίο του Ρόμπερτ Ζερβού είναι γεγονός

Kalamata Times

Ανέβηκε

στις

Η φωτογραφία για ερασιτέχνες του Ρόμπερτ Ζερβού
Κοινοποιησέ το

Η φωτογραφία για ερασιτέχνες του Ρόμπερτ Ζερβού

Το πρώτο βιβλίο του φωτογράφου και δάσκαλου φωτογραφίας, Ρόμπερτ Α. Ζερβού είναι γεγονός. Όπως δηλώνει και ο τίτλος του « Η φωτογραφία για ερασιτέχνες» απευθύνεται σε όσους θέλουν να ασχοληθούν με την δημιουργία εικόνας, αλλά και σε όλους όσους ήδη ασχολούνται, δίνοντας με εύληπτο τρόπο όλη την τέχνη αλλά και την τεχνική της φωτογραφίας. Με πληθώρα εικόνων και παραδειγμάτων, αλλά και με ασκήσεις σε κάθε κεφάλαιο, είναι ένα βιβλίο που δίνει όλες τις απαραίτητες γνώσεις στους αναγνώστες του.

Το βιβλίο έχει ήδη κυκλοφορήσει σε ηλεκτρονική μορφή μέσω internet και τώρα, που ολοκληρώθηκε η εκτύπωση, κυκλοφορεί και σε έντυπη μορφή.

Η παρουσίαση του βιβλίου θα γίνει στις 23 Ιουλίου μετά τις 9:00 μμ στον χώρο του Φωτογραφικού εργαστηρίου στην οδό Μπενάκη 5, στο ιστορικό κέντρο της Καλαμάτας.

Την παρουσίαση θα κάνουν οι:

Γιώργος Καράμπελας (Συγγραφέας-δημοσιογράφος) με πολλά γνωστά βιβλία στο ενεργητικό του, όπως την σειρά ταξιδιωτικών βιβλίων «Οδοιπορικό στον κόσμο» Νεπάλ, Ιμαλάϊα, Βενεζουέλα, νησί του Πάσχα, Παταγονία, το «Ιερό χόρτο» το «Αντάρτικο των Πόλεων» κ.ά .

Βασιλική Κατέρη ιδρύτρια και πρόεδρος του Πολιτιστικού Σωματείου για την τέχνη και τη φύση «ΝΑΡΤΟΥΡΑ» καθώς και εκπρόσωπος της επιχείρησης «Καλλίεργον»  και

Δημήτρης Φίλντισης


Κοινοποιησέ το
Συνέχεια ανάγνωσης

Βιβλία

Προκήρυξη θέσεων μεταπτυχιακών σπουδαστών στη Νέα Ελληνική Γλώσσα και Φιλολογία

Kalamata Times

Ανέβηκε

στις

Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου
Κοινοποιησέ το

Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου

Το Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών «Αρχαία και Νέα Ελληνική Φιλολογία» με Ειδίκευση: «Νέα Ελληνική Γλώσσα και Φιλολογία», που οργανώνει το Τμήμα Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, καλεί τους ενδιαφερομένους να υποβάλουν αίτηση για την κάλυψη τριάντα πέντε (35) θέσεων μεταπτυχιακών φοιτητών. Οι σπουδές, οι οποίες διαρκούν τρία (03) ακαδημαϊκά εξάμηνα, οδηγούν στο αντίστοιχο Δίπλωμα Μεταπτυχιακών Σπουδών (Δ.Μ.Σ.) (Φ.Ε.Κ. 3123/τ. Β΄/31.07.2018).

Προθεσμία υποβολής αιτήσεων: 10 Αυγούστου 2020

Αναλυτικές πληροφορίες: http://phil.uop.gr/index.php/metaptyxiakes-spoudes/2017-05-08-19-59-47

Προκήρυξη θέσεων μεταπτυχιακών σπουδαστών


Κοινοποιησέ το
Συνέχεια ανάγνωσης

Βιβλία

Εκπαίδευση Ενηλίκων κόντρα στο ρεύμα

Kalamata Times

Ανέβηκε

στις

Εκπαίδευση Ενηλίκων κόντρα στο ρεύμα 4
Κοινοποιησέ το

Εκπαίδευση Ενηλίκων

Εμπειρίες από τα προγράμματα εκπαίδευσης ενηλίκων προς μελλοντική χρήση. Μια μη μαθητοκεντρική προσέγγιση.. και με εσκεμμένη αντίθεση προς όλες τις αρχές εκπαίδευσης ενηλίκων, που κυριαρχούν αυτή την εποχή….

1. Για τους εραστές της γνώσης κάθε ερέθισμα είναι ευκαιρία για μάθηση. Όποιος επιλέγει τι θα μελετήσει βάσει στρεβλών αντιλήψεων για το περιεχόμενο ή για τη βεβαίωση που θα λάβει, δεν αξίζει εκπαίδευσης, αλλά συμβουλευτικής παρέμβασης

2. Οι ενήλικες υπερεκτιμούν την αξία των προσωπικών τους εμπειριών ή της προγενέστερης γνώσης, στοιχεία που αν πραγματικά υπάρχουν, σπάνια μπορούν να τη συστηματοποιηθούν, ώστε να τύχουν επιστημονικής τεκμηρίωσης. Το γεγονός ότι κάποιες παγιωμένες συμπεριφορές είναι λειτουργικές, δεν τις καθιστά αυτόματα και έγκυρες.

3.Τα κίνητρα για μάθηση ποικίλουν από ανάγκη για αλλαγή, πλήξη, μοναξιά, κοινωνικά δίκτυα, μόδα μέχρι επίδειξη, κυνήγι τίτλων, προσωπική ανάπτυξη και φιλομάθεια. Δυστυχώς, το κοινό αυτό συλλήβδην εντάσσεται στην ίδια ομάδα, με αποτέλεσμα οι μεν να παρακωλύουν την εξέλιξη, όσων πραγματικά ενδιαφέρονται. Αν ο διαχωρισμός δεν επιτρέπεται σε σχολικό επίπεδο, είναι απαραίτητος στην εκπαίδευση ενηλίκων.

4. Προγράμματα που διεξάγονται σε περιοχές με χαμηλό πολιτισμικό και κοινωνικό κεφάλαιο είναι καταδικασμένα να υποβαθμιστούν λόγω των περιορισμένων εμπειριών συλλογικότητας των εκπαιδευομένων ή της αδυναμίας του εκπαιδευτή να δράσει εύκαμπτα, αντισταθμιστικά και δημοκρατικά.

5. Η γνώση πολλές φορές συγχέεται με αυτοπαρουσίαση, προβολή του εγώ, επίδειξη, επιπολαιότητα, επιδερμική θεώρηση. Οι ημιμαθείς ναρκοθετούν τη διαδικασία, επειδή δεν ενδιαφέρονται για βελτίωση, αλλά για εκτόνωση των συμπλεγμάτων τους και παρασύρουν τους υπόλοιπους σε συγκρουσιακά σκηνικά, μέσα από τα οποία αναδεικνύονται.

6. Η μάθηση δεν είναι αναίμακτη διαδικασία. Οι άνθρωποι καλύπτονται πίσω από τον πνευματικό μεσαίωνα των ερμηνειών τους και δύσκολα δέχονται να πειραματιστούν ή να εφαρμόσουν την καινοτομία. Πολύ ευκολότερα διδάσκεται ο μυστικισμός παρά το πείραμα και η εξαντλητική επιστημονική διαδικασία.

7. Οι μαθητές αξιώνουν να αποκτήσουν τα πάντα με την ελάχιστη δυνατή προσπάθεια, επειδή αυτή η κουλτούρα καλλιεργήθηκε στο σχολείο και στο οικογενειακό περιβάλλον.

8. Όταν δεν υπάρχουν επιχειρήματα εναντίον μιας πληροφορίας, οι περισσότεροι θα επιχειρήσουν να γελοιοποιήσουν και να αμφισβητήσουν την πηγή του μηνύματος.

9. Η τάξη λαμβάνει το ύφος που της προσδίδει η προσωπικότητα του εκπαιδευτή και όχι το επίπεδο των μαθητών.

10. Εκπαιδευτής που δε χειρίζεται ορθά τη γλώσσα είναι επικίνδυνος, ακόμα κι αν διδάσκει για το οπλισμένο σκυρόδεμα.

11. Οι περισσότεροι εκπαιδευτές επαναλαμβάνονται αφόρητα, επειδή δε διαθέτουν γενική μόρφωση ή θεωρούν πως δεν οφείλουν να προετοιμαστούν επαρκώς. Ήδη μετά τις δύο πρώτες συναντήσεις η ανεπάρκεια γίνεται προφανής. Για κάθε μια ώρα διδασκαλίας αντιστοιχούν εκατό ώρες μελέτης και εμπειρίας.

12. Εκπαιδευτής, που δεν μπορεί να δώσει αναλυτικές, πρωτότυπες σημειώσεις για όσα διδάσκει, απλά είναι ένας ευκαιριακός ομιλητής και βλαβερός για τους μαθητές του

13. Για να εμπεδωθεί το διδακτικό υλικό πρέπει οπωσδήποτε να υπάρχει διαρκής αυστηρή αξιολόγηση και ερευνητική εργασία. Η απομνημόνευση βασικών εννοιών είναι απαραίτητη για κάθε επιστήμη και η βάση, πάνω στην οποία θεμελιώνεται η μετέπειτα κριτική ικανότητα. Αν καταργηθεί, ο ανθρώπινος νους θα αντικατασταθεί από υπολογιστές.

14. Εκπαιδευτής που δεν μπορεί να διδάξει χωρίς PowerPointκατά πάσα πιθανότητα δεν μπορεί να διδάξει ορθά

15. Αν ο μαθητής και ο εκπαιδευτής δεν διαθέτουν γενική παιδεία, κάθε προσπάθεια εξειδίκευσης μετατρέπεται σε φαύλη και στείρα διαδικασία

16. Οι μαθητές προτιμούν έναν αυστηρό, αλλά δίκαιο εκπαιδευτή, παρά έναν ανασφαλή δάσκαλο, που θα λαϊκίζει, για να γίνεται αρεστός.

17. Οι εκπαιδευόμενοι έχουν την τάση να αποδέχονται αξιώματα και δογματικά αποφθέγματα, αρκεί να τους κεντρίζουν το συναίσθημα

18. Δυστυχώς, η γνώση πολλές φορές προϋποθέτει βαρετές και επίπονες λεπτομέρειες, όπως και κάθε ανθρώπινη ασχολία. Όποιος δε θέλει να περάσει από αυτές, αλλά θεωρεί πως ο δάσκαλος είναι θεατρίνος, που θα τους τέρπει, καλύτερα να παραμένει στάσιμος σε όσα ήδη γνωρίζει.

Ευστράτιος Παπάνης, Πανεπιστήμιο Αιγαίου


Κοινοποιησέ το
Συνέχεια ανάγνωσης

Facebook

Πρόσφατα Άρθρα

ΔΗΜΟΦΙΛΗ