Όπως είναι γνωστό, η “Καλαμάτα Τόπος Ζωής”, η παράταξη με την οποία είχα την τιμή να εκλεγώ Δημοτικός Σύμβουλος, δε θα συμμετάσχει στις επικείμενες δημοτικές εκλογές. Το όραμα, όμως, της “Καλαμάτα Τόπος Ζωής” για ένα Δήμο ανθεκτικό, σύγχρονο, δραστήριο, αναπτυγμένο, φιλικό και προσβάσιμο, παραμένει ζωντανό στο μυαλό όλων μας.

Με στόχο, τα όνειρα που έχω για τον τόπο μας, να γίνουν πραγματικότητα, έχω αποφασίσει να παραμείνω πολιτικά ενεργός και να αναζητήσω το σχήμα εκείνο που θα με εκφράσει και που πιστεύω ότι εντός του θα μπορέσω να λειτουργήσω δημιουργικά.

Για αυτό το λόγο, σήμερα το πρωί, υπέβαλα την παραίτησή μου από Δημοτικός Σύμβουλος του Δήμου Καλαμάτας, νιώθοντας ότι είναι η ηθικά σωστή πράξη, ώστε, να μην είμαι υποψήφιος με μια παράταξη, εκπροσωπώντας μια άλλη.

Το να εκπροσωπώ την “Καλαμάτα Τόπος Ζωής” και τους πολίτες που μας εμπιστεύθηκαν, είναι για εμένα ύψιστη πολιτική τιμή και θεωρώ απαραίτητο να παραδώσω τη θέση μου στο επόμενο άξιο μέλος της παράταξης.

Με εκτίμηση,

Γεώργιος Λαζαρίδης

Με αφορμή τις πρόσφατες εκδηλώσεις της δημοτικής αρχής για τους σεισμούς του 1986, και κυρίως, την υποβολή της πρότασης για τις 100 κλιματικά ουδέτερες πόλεις, ακούσαμε παρουσιάσεις αλλά και τοποθετήσεις εκ μέρους της συμπολίτευσης, της αντιπολίτευσης, των φορέων και των πολιτών.

ΣΥΝ–εργιες, ΣΥ-μμετοχή, ΣΥ-μμετοχικός σχεδιασμός, ΣΥΝ-διαμόρφωση, ΣΥΝ-απόφαση, είναι κάποιες από τις λέξεις που ακούστηκαν πολλές φορές σχεδόν από το σύνολο των “υπευθύνων” της πόλης. Η χρήση του προθήματος «ΣΥΝ» στις τοποθετήσεις όλων, είναι κατανοητή μια και είναι σαφές ότι τίποτα δεν μπορεί να οδηγήσει με ασφάλεια την αυτοδιοίκηση στην επόμενη δημιουργική της ημέρα αν δεν βρεθούν τα «ΣΥΝ».

Έχουμε ωστόσο την κουλτούρα της συνεργασίας που απαιτείται ή την επικαλούμαστε στις ημερίδες και την αναζητούμε μόνο προεκλογικά;

Η κουλτούρα συνεργασίας που χτίστηκε στην προετοιμασία για την Πολιτιστική Πρωτεύουσα έγινε συντρίμμια από την επόμενη κιόλας ημέρα και συνθλίβεται ακόμα περισσότερο με το ΣΒΑΚ, τα Πάρκα Τσέπης, και τις υπόλοιπες παρεμβάσεις που έρχονται.

Στο άμεσο παρελθόν, η διαδικασία εκπόνησης του Σχεδίου Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας κατέλυσε το σπουδαιότερο παράγοντα επιτυχίας του, που δεν ήταν άλλος από την συμμετοχή και τη μύηση των ανθρώπων της πόλης στην έννοια της παραγωγής του δημόσιου χώρου.

Ήταν σπουδαιότερο να επιτευχθεί η συμμετοχή και η διάδραση των πολιτών, από το να παραχθεί ακόμη ένα στείρο σχεδιαστικό και πολεοδομικό αποτέλεσμα σε κλειστούς γραφειακούς χώρους. Και εν τέλη, αυτό παράχθηκε από τη διεπιστημονική ομάδα που το ανέλαβε. Οι χάρτες σχεδιάστηκαν, ωστόσο ο βασικός στόχος απέτυχε παταγωδώς. Ο στόχος ήταν η παραγωγή του σχεδίου από κάτω προς τα πάνω, από τον πολίτη και κάτοικο προς τον μελετητή και όχι το αντίθετο. Ο ορισμός του επιτυχούς, κοινωνικά αποδεκτού,  σχεδιασμού είναι όχι η κοινοποίηση- παρουσίαση της ιδέας στον άνθρωπο της πόλης εφόσον έχει δημιουργηθεί, αλλά η συμμετοχή στη δημιουργία της ιδέας από τη σύλληψη της και η παρακολούθηση της μέχρι το τελικά παραγόμενο αποτέλεσμα.
Παρόμοια τύχη είχαν και τα Πάρκα Τσέπης, που από ευκαιρία έκφρασης του πολίτη, σε μια κλίμακα πλήρως αντιληπτή, αυτή της γειτονιάς του, παρερμηνεύτηκαν σε επεμβάσεις καλλωπισμού και καθαρισμού κενών σημείων της πόλης. Και σε αυτή την περίπτωση η εξαιρετική ιδέα υιοθεσίας κάθε πάρκου τσέπης από έναν νέο αρχιτέκτονα της πόλης σχεδιαστικά, εγκαταλείφτηκε μετά την πρώτη συνάντηση και το παραγόμενο αποτέλεσμα είναι απλοϊκές σε σύλληψη παρεμβάσεις με την αισθητική του δημόσιου χώρου να απουσιάζει.
Σε ακόμη μεγαλύτερη κλίμακα γινόμαστε αποδέκτες έτοιμων σχεδόν παραδοτέων και μάλιστα με λεπτομερείς φωτορεαλιστικές απεικονίσεις επεμβάσεων στο Ανατολικό Κέντρο της πόλης, αλλά και στη Δυτική παράκτια ζώνη. Άλλες δυο χαμένες ευκαιρίες κοινωνικού διαλόγου, διαλόγου στο δημοτικό συμβούλιο, διαλόγου στις περιοχές παρέμβασης με τους κατοίκους και τους μελετητές που θα άκουγαν την άποψη και θα τη μετασχημάτιζαν σε εικόνα, σε σχέδιο, σε μελέτη θα ΣΥΝ-εργάζονταν με την κοινωνία τη πόλης. Εδώ βεβαίως ανακύπτει και το μείζων ζήτημα του τρόπου ανάθεσης αυτών των μελετών σε μελετητικές ομάδες. Σημαντικοί δημόσιοι χώροι σχεδιάονται όχι μέσα από διαγωνιστική διαδικασία, αλλά ανατίθενται απευθείας, για λόγους που όλοι μπορούμε να αντιληφθούμε.

Όλα τα παραπάνω πρόσφατα παραδείγματα έρχονται να ενισχύσουν την ομολογουμένως μεγάλη δυσπιστία και απογοήτευση των πολιτών, κυρίως μετά την εμπλοκή τους στη διαδικασία προετοιμασίας του φακέλου διεκδίκησης της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας. Αυτό ακριβώς είναι το παράδειγμα προς αποφυγή, μιας και σε αυτή την προσπάθεια ο πολίτης ενεργοποιήθηκε, έκανε το Project δικό του, οργανώθηκε, συνεργάστηκε, κατέθεσε ιδέες και υπηρέτησε το σκοπό του με απόλυτη συνέπεια.
Η ενεργός συμμετοχή των κατοίκων εξασφαλίζει την απόδοση ενός ιδιαίτερου στοιχείου σε κάθε σχεδιαστική επίλυση – πρόταση, που μόνο ο χρήστης του δημόσιου χώρου μπορεί να αποδώσει με επιτυχία.

Στη δική μας αντίληψη, δεν μπορεί κάθε πρόσκληση ενδιαφέροντος, κάθε ευρωπαϊκό πρόγραμμα, κάθε νέα ανάγκη να παράγει και έναν νέο, διαφορετικό οραματισμό για την πόλη. Περιμένουμε διακαώς το ΟΡΑΜΑ στην τουριστική ταυτότητα, το ΟΡΑΜΑ στο ΣΒΑΚ, τώρα το ΟΡΑΜΑ ξανααναζητείται για τη συμμετοχή μας στις 100 κλιματικά ουδέτερες πόλεις.
Ο τρόπος που ονειρεύομαι την πόλη μου οφείλει να είναι ένας μοναδικός, ασφαλώς να επιδέχεται επικαιροποιήσεων, δυναμικά να αντιλαμβάνεται το νέο και να ενσωματώνει νέες ιδέες και πρακτικές, αλλά δεν μπορεί να γεννάται εκ του μηδενός σε κάθε νέα πρόσκληση. Αυτό καταδεικνύει το ακριβώς αντίθετο: την απόλυτη αδυναμία όλα τα παραπάνω «ΣΥΝ» να παράξουν το τι ακριβώς θέλουμε για την πόλη μας, τι ονειρευόμαστε και αυτό να είναι τόσο ξεκάθαρο ώστε να μην είναι διαπραγματεύσιμο.
Οι ομάδες που κάθε φορά χειρίζονται τα νέα προγράμματα, πρέπει αναγκαστικά να αναφέρονται σε ένα κοινό τόπο: το διαμορφωμένο ήδη από τη ΣΥΡΡΑΦΗ των υφιστάμενων σχεδιασμών ΟΡΑΜΑ για την πόλη μας.  Πρέπει να είναι ισχυρό , διακριτό να βασίζεται στην ανάγνωση των ιδιαιτεροτήτων του δικού μας τόπου, να έχει ΣΥΝδιαμορφωθεί από όλους εμάς.

Εμείς, οι άνθρωποι του τόπου, είμαστε το ισχυρό ΣΥΝ σε κάθε πρόταση.
Το «ΣΥΝ» πρέπει να σταματήσει να είναι ένα πρόθημα σε τυπικές, κενές ουσίας, λέξεις εξαγγελιών και να γίνει το σύμβολο πρόσθεσης των ονείρων και αναγκών των πολιτών που θα ισούται με το ρεαλιστικό μέλλον της Καλαμάτας.

Τόνια Κουζή
Επικεφαλής παράταξης Καλαμάτα Τόπος Ζωής

Με αφορμή την συζήτηση που έγινε εχτές στο Δημοτικό Συμβούλιο Καλαμάτας σχετικά με τον νέο σχέδιο νόμου για την «Εκλογή Δημοτικών και Περιφερειακών Αρχών»:

Η Καλαμάτα Τόπος Ζωής υπάρχει σήμερα στο αυτοδιοικητικό σκηνικό γιατί πιστέψαμε, εγώ και μια ομάδα νέων, ότι μπορούμε – αρκεί να το θελήσουμε –  να έχουμε φωνή και ως εκ τούτου να έχουμε λόγο για το αύριο της πόλης μας. Να έχουμε λόγο με όχημα μια αναλογική εκπροσώπηση, τις ικανότητες και τα όνειρα μας, απόλυτα ανεξάρτητοι κομματικά.

Την επομένη της εκλογής μας η χαρά μας περιορίστηκε, όταν το παραδοσιακό πολιτικό σύστημα εκδήλωσε περίτρανα το φόβο προς την πολυφωνία που είχε στόχο η απλή αναλογική. Ο νόμος Θεοδωρικάκου, βαπτίζοντας αποτυχημένη μια διαδικασία που δεν αφέθηκε να δοκιμαστεί, απέκλεισε προκλητικά, εμάς και όλους τους “μικρούς” σε ποσοστά εκλεγμένους, από τις επιτροπές – Οικονομική Επιτροπή και Επιτροπή Ποιότητας Ζωής. Εκεί δηλαδή που ουσιαστικά πραγματεύονται όλα τα σοβαρά ζητήματα του Δήμου, αφαιρώντας ταυτόχρονα, εσκεμμένα και αντιδημοκρατικά, αρμοδιότητες από την πολυφωνία του Δημοτικού Συμβουλίου.

Στα μάτια μας σε αυτή την εκλογική περίοδο “έκλεισαν τα μικρόφωνα” του δημοτικού μας συμβουλίου.

Ο νέος νόμος που σχεδιάζεται, και φυσιολογικά θα ψηφιστεί, αποδεικνύει ότι η πολιτική φοβάται τις πολλές απόψεις και ουσιαστικά δείχνει, και σε εμένα αλλά και σε όσους νέους ανθρώπους προσπάθησαν να εκφραστούν από διάφορα πόστα, ότι έκαναν λάθος.

Ο νέος νόμος δεν κάνει τίποτα άλλο από το να μας ανοίγει την πόρτα της εξόδου. Σε εμάς και όλους τους “νέους”, “δραστήριους”, “ονειροπόλους”, “φρέσκους”, “καταρτισμένους”, σε εμάς και όλους τους “ερασιτέχνες πολιτικούς” που οραματίζονται ένα μέλλον για την πόλη τους και με αυτό και μόνο το κριτήριο θα έμπαιναν στην διαδικασία να ασχοληθούν με τα κοινά. Τα κοινά θα μείνουν υπόθεση “επαγγελματιών πολιτικών” που εκτελούν εντολές κομμάτων και τα κριτήρια τους είναι θολά σαν τα νερά στις λακούβες που κάνουν ταμπέλα του οράματός τους.

Τόνια Κουζή
Επικεφαλής παράταξης Καλαμάτα Τόπος Ζωής

Δελτίο τύπου από τον συνδυασμό “Καλαμάτα – Τόπος Ζωής” με επικεφαλής την Τόνια Κουζή

Οι επιλογές του Δημάρχου ήταν από την αρχή κάτι παραπάνω από προφανείς και απαράδεκτες:
Συμμετοχή στο ψηφοδέλτιό του πρώην μελών της Χρυσής Αυγής, προεκλογικές δηλώσεις αδελφικών σχέσεων ανάμεσά στους συνδυασμούς Κουκούτση & Βασιλόπουλου, φωτογραφίες αντιδημάρχου από το 2013 σε συνάθροιση της Χρυσής Αυγής, συνεργασία με τον υπόδικο Κουκούτση με την ανάληψη της δημοτικής εξουσίας, διορισμό του στο ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΥΔΡΕΥΣΗΣ και θέσεις σε νομικά πρόσωπα του Δήμου, κατάληψη θέσης στα έδρανα της πλειοψηφίας, απόλυτή ταύτιση των δυο παρατάξεων σε κάθε επίμαχο ζήτημα, ιδεολογική υπεράσπιση του από τον Δήμαρχο και αντιδημάρχους, προκλητική ανοχή στις συνεχείς απαράδεκτες λεκτικές του προκλήσεις.

Πολλές συμπτώσεις για να παραμένουν συμπτώσεις. Δεν είναι απλά αναφαίρετο δικαίωμά μας αλλά, κυρίως, υποχρέωσή μας να ορθώνουμε παράστημα για όλα τα παραπάνω.
Λυπούμαστε πολύ αν η, εύκολη και γρήγορη, αντίδραση του Δημάρχου είναι πως συκοφαντούμε. Κάτι τέτοιο υποβιβάζει τη φωνή μας και τον δημοκρατικό μας ρόλο. Κυρίως όμως υποδηλώνει ένα πολύ σημαντικό κίνδυνο για την πόλη μας:

Ή ο Δήμαρχος δεν αντιλήφθηκε το γραμμάτιο που υπόγραψε προεκλογικά ή προσποιείται ότι δεν το αντιλαμβάνεται και κατά την προσφιλή του τακτική πετάει το μπαλάκι στην εξέδρα.
Εμείς δεν ξέρουμε ποιο είναι το πιο επικίνδυνο.

Σε ένα όμως έχει δίκιο ο Δήμαρχος. Αισθανόμαστε ντροπή.

Αισθανόμαστε μεγάλη ντροπή που η πόλη μας εκπροσωπείται από έναν τέτοιο Δήμαρχο που επικαλείται την δημοκρατία που ο ίδιος προσβάλει για να κουκουλώσει τα τεράστια λάθη του.

Καλαμάτα Τόπος Ζωής

Επιλέγουμε μόνο το Δημοτικό Συμβούλιο

Πριν δυόμιση μήνες είχαμε ξεκαθαρίσει ότι «Η Καλαμάτα Τόπος Ζωής θα παίρνει μέρος μόνο σε θεσπισμένα όργανα και σε συναντήσεις ουσίας»

Ο Δήμαρχος Καλαμάτας επιμένει να συγκαλεί σε συνεδριάσεις ένα άτυπο όργανο, χωρίς καμία θεσμική υπόσταση, χωρίς κανένα κανονισμό λειτουργίας, βαθιά αντιδημοκρατικό μιας και αποκλείεται κάθε άλλος δημοτικός σύμβουλος πλην των επικεφαλής, που λειτουργεί πίσω από κλειστές πόρτες χωρίς να εξασφαλίζεται καμία δημοσιότητα και του οποίου οι συζητήσεις και οι “αποφάσεις” ΔΕΝ έχουν οποιαδήποτε βαρύτητα.

Αν ο Δήμαρχος θεωρεί, τελικά, το θέμα των αρχαίων της Υπαπαντής, τόσο σοβαρό, οφείλει να το φέρει στο Δημοτικό Συμβούλιο καλώντας όποιο θεσμικό πρόσωπο ή φορέα χρειάζεται και εκεί να γίνει τόσο ενημέρωση όσο και συζήτηση με τον πλέον επίσημο και θεσμοθετημένο τρόπο.
Είναι ο μόνος υπεύθυνος για τη διαχείριση του θέματος και καιρός είναι να σταματήσει τους εκβιασμούς, να σταματήσει να κρύβεται πίσω από επικοινωνιακά τεχνάσματα όπως είναι οι “διαπαραταξιακές” και να μετακινεί τη ευθύνη στις μειοψηφίες, οι οποίες παρόλα αυτά, προσπαθούν να φέρουν έστω και μόνες τους το θέμα προς συζήτηση.

Ο Δήμαρχος πρέπει επιτέλους να αρχίσει να σέβεται το Δημοτικό Συμβούλιο και το ρόλο του και να αντιληφθεί ότι είναι το ΜΟΝΟ όργανο διοίκησης του Δήμου και μόνο εκεί μπορεί να συζητάει τα σοβαρά θέματα της πόλης.

Καλαμάτα Τόπος Ζωής

Για άλλη μια φορά η δημοτική πλειοψηφία και ο Δήμαρχος κρατούν μια στάση εμμονική, παράλογη, παρωπιδική και μικρόψυχη και αντί να δουν την ουσία και το χρέος τους, βλέπουν απλά εχθρούς.Εδώ και 2 εβδομάδες απασχολεί την πόλη ένα θέμα πολύ πιο βαθύ από τα θέματα που συνήθως μας απασχολούν. Τα αρχαία της Υπαπαντής και ο κίνδυνος να μείνει μαζί τους θαμμένη και η ιστορία της πόλης, δεν έχουν διχάσει την πόλη, όπως συνήθως συμβαίνει με τα σημαντικά ζητήματα. Αντίθετα, έχουν ενώσει πολλές δυνάμεις που ζητάνε το αυτονόητο: να σεβαστούμε την ιστορία μας και η ανάπλαση της πλατείας Υπαπαντής να μην είναι άλλη μια πανάκριβη ανάπλαση βιτρίνας, αλλά να αποτελέσει βάση ανάδειξης της ιστορικής μνήμης και συνέχειας της πόλης μας.

Στο Δημοτικό Συμβούλιο όμως πλέον, όσο και αν, νόμοι που ψηφίστηκαν μετά τις δημοτικές εκλογές επέβαλλαν το αντίθετο, έχει σχηματιστεί μια εν δυνάμει δημοκρατική σύνθεση 7 παρατάξεων που θα μπορούσε να σταθεί απέναντι στην δημοτική αρχή όταν αυτή αποδεικνύεται ανίκανη να σεβαστεί το ρόλο της και την αξία της πόλης μας.

Ο μόνος τρόπος ουσιαστικής παρέμβασης, που πλέον ο νόμος επιτρέπει, είναι μέσω της κατάθεσης από 14 δημοτικούς συμβούλους θέματος στην επόμενη συνεδρίαση του Δ.Σ.

Η Καλαμάτα Τόπος Ζωής καλεί άμεσα τις δημοτικές παρατάξεις της αντιπολίτευσης σε διάλογο και συνεννόηση για την σύνταξη και κατάθεση θέματος σχετικά με την τροποποίηση της διαδικασίας ανάπλασης της πλατείας Υπαπαντής.

Είναι μια εξαιρετική αφορμή να επαναπροσδιορίσουμε το ρόλο και τη δύναμή μας ως αντιπολίτευση. Με κοινή και ισχυρή άποψη επί του σπουδαιότατου αυτού ζητήματος θα δοθεί ένα ισχυρό μήνυμα : είμαστε παρόντες και σε όλα τα σημαντικά ζητήματα βρίσκουμε κοινά πατήματα και εκφράζουμε τους ανθρώπους που μας έδωσαν λόγο.

Αυτή η στάση είναι υποχρέωση όλων μας, δεν αποτελεί αντιπολίτευση και αν κάποιοι θελήσουν να βγάλουν τις παρωπίδες τους, θα δουν ότι είναι και η απόλυτη προσφορά στο θεσμό του Δημοτικού Συμβουλίου.

Του Συμβουλίου μας που πρέπει να εκφράζει τους ανθρώπους του Δήμου και όχι να αποτελεί αυλή κομματικών επιδιώξεων και αντιπαραθέσεων.

Ας γίνει το θέμα των αρχαίων κάτω από την πλατεία Υπαπαντής η αφορμή σχηματισμού μιας δημιουργικής συμμαχίας πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων της πόλης ενάντια στην πλέον αποδεδειγμένη ανικανότητα της Δημοτικής Αρχής να διαχειριστεί τόσο τα σύνθετα όσο και τα απλά.

Η ιστορία είναι σκληρή. Ό,τι και να γίνει θα μας ακολουθεί και θα μας στοιχειώνει. Η ιστορία επίσης είναι το ανεμολόγιο που μας δείχνει από που ξεκινήσαμε και που πάμε. Η αρχαία ιστορία της πόλης είναι θαμμένη κάπου κάτω από την παλιά πόλη και μας περιμένει να την ανακαλύψουμε. Η σύγχρονη ιστορία της πόλης γράφεται από εμάς και μας περιμένει να την τιμήσουμε.
Ας το κάνουμε λοιπόν.

Καλαμάτα – Τόπος Ζωής

Σχετικά με το έργο

«Ανάπλαση ιστορικού κέντρου Καλαμάτας Γ’ φάση, πλατεία Υπαπαντής»

Πρόσφατα έγινε προκήρυξη του ανοιχτού διαγωνισμού για την ανάπλαση της πλατείας Υπαπαντής.

Η σχεδιαζόμενη ανάπλαση είναι πολύ υψηλού κόστους (1.600.000 €), σχεδιαστικά δεν φαίνεται να λειτουργεί με ένα σύγχρονο τρόπο, τόσο αισθητικά όσο και λειτουργικά και δεν περιλαμβάνει καμία πρόβλεψη για την ανάδειξη των αρχαίων ευρημάτων που είναι καταχωμένα και φαίνεται να πιστοποιούν την θέση των αρχαίων Φαρών.

Η ιστορική αξία και η θέση της πλατείας, μπροστά στην μητρόπολη της πόλης, εντός του ιστορικού κέντρου και ανάμεσα σε πολλά σημαντικά κτίρια της Καλαμάτας, απαιτούν έναν εξαιρετικά προσεκτικό σχεδιασμό και μια οραματική προσέγγιση, που η συγκεκριμένη προκήρυξη, παρά το τεράστιο κόστος της , δεν φαίνεται να επιτυγχάνει.

Για το λόγο αυτό ζητάμε την απόσυρση της προκήρυξης του έργου και την διακοπή της διαδικασίας. Είναι απαραίτητος ο επανασχεδιασμός του έργου ώστε και να εντάσσεται σε ένα γενικότερο στρατηγικό σχεδιασμό του κέντρου της πόλης, αλλά και να περιλαμβάνει οπωσδήποτε την ανάδειξη των αρχαιολογικών ευρημάτων και τον εξορθολογισμό του προϋπολογισμού, καθώς θεωρούμε εξαιρετικά́ υψηλό το κόστος εκτέλεσης του έργου με αυτά τα χαρακτηριστικά́.

Το χρέος που έχουμε απέναντι και στο παρελθόν και στο μέλλον της πόλης μας είναι τεράστιο και τέτοιες παρεμβάσεις είναι εύκολο και να μην σεβαστούν το παρελθόν και αυτονόητα να μην υπηρετήσουν το μέλλον.

Καλαμάτα Τόπος Ζωής

Όλο αυτό το χρονικό διάστημα, από την ανακοίνωση της πρόθεσης επέμβασης με κυκλοφοριακές ρυθμίσεις – προτάσεις fast track της δημοτικής αρχής, μέχρι και χθες που ολοκληρώθηκε το σύνολο των τριών φάσεων στην οδό Ναυαρίνου, αναγκαστικά μείναμε απλοί παρατηρητές.

Παρότι, όπως εκτιμώ, ανήκω σε όσους έχουν άποψη για το δημόσιο χώρο και τους τρόπους που αυτός επαναπροσδιορίζεται και αποδίδεται εκ νέου στο χρήστη, όντας η μοναδική αρχιτέκτονας στο Δημοτικό Συμβούλιο, και παρότι οι απόψεις μου αλλά, κυρίως, οι προτάσεις της Καλαμάτας Τόπος Ζωής, με τους τόσους ειδικούς σχετικούς επιστήμονες, για το συγκεκριμένο θέμα έχουν παρουσιαστεί και αναλυθεί πάρα πολλές φορές, ούτε αυτή τη φορά ελήφθησαν υπόψιν. Αυτό βέβαια είναι πλέον συνηθισμένο για εμάς, αλλά και για σύσσωμη την αντιπολίτευση του Δήμου, μιας και οι προτάσεις μας αντιμετωπίζονται μονίμως είτε με αδιαφορία είτε, συχνότερα, με απαξίωση. Έχουμε πλέον κουραστεί να ακούμε τους πάντες να τοποθετούνται επί παντός επιστητού και να αποφασίζουν για ζητήματα για τα οποία γνωρίζουν ελάχιστα, αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα.
Ασφαλώς δεν είναι επιλήψιμο να μην γνωρίζεις κάποιο αντικείμενο. Επιλήψιμο και άκρως επικίνδυνο είναι να νομίζεις ότι γνωρίζεις, να μπαίνεις σε αχαρτογράφητα νερά και να αποφασίζεις, με βάση γνωμοδότηση τοπικών υπηρεσιακών παραγόντων, αντικείμενα που εκ των πραγμάτων, λόγο πολυπλοκότητας, μας ξεπερνούν γνωστικά όλους.

Όταν η επιλογή σου καθορίζει την καθημερινότητα, την εργασία και τις συνήθειες πολλών ανθρώπων μιας πόλης, δεν αρκεί μια απόφαση εντός ερμητικά κλειστών γραφείων. Καθημερινά σε παγκόσμιο επίπεδο ο δημόσιος χώρος της πόλης, πόσο μάλλον η ιδιαίτερη λωρίδα γης ανάμεσα σε γη και θάλασσα, το παράκτιο μέτωπο, η δική μας Ναυαρίνου, είναι τόποι που εξειδικευμένες διεπιστημονικές ομάδες προσπαθούν να χειριστούν με πολύ προσεκτικούς ελιγμούς. Η πλειοψηφία αυτών των επιστημόνων δεν είναι μόνο συγκοινωνιολόγοι, το ζήτημα δεν μια είναι μόνο μια κυκλοφοριακή παρέμβαση και επομένως δεν αρκεί η δική τους εισήγηση. Οι ομάδες που πραγματεύονται και τελικά επιλύουν και επανακαθορίζουν τέτοια δύσκολα σημεία της πόλης, αποτελούνται από αρχιτέκτονες– πολεοδόμους, κυρίως όμως διαθέτουν κοινωνικούς επιστήμονες. Το γιατί είναι προφανές: γιατί στόχος είναι ο άνθρωπος και η εξυπηρέτηση του, με ότι αυτό συμπαρασύρει (το ΜΜΜ, το ΙΧ, το ποδήλατο, τη στάση & την κίνηση, την οικονομική δραστηριότητα, την ψυχολογία κάτοικου & επισκέπτη, τις χρήσεις, τις αξίες γης, τις κοινωνικές ανισότητες).

Τους όρους, «συμμετοχικός σχεδιασμός» και «αποδοχή από τον ίδιο το χρήστη», επιταγές του αστικού σχεδιασμού ανά την Ευρώπη, είναι αδιανόητο να τους αφαιρούμε από τη συζήτηση για να γίνουν τα έργαγρήγορα, ώστε απλά, να επιδείξουμε πολιτική ετοιμότητα.
Αν το κάνουμε, καταλήγουμε σε αυτό που καταλήξαμε χθες το βράδυ: σε απεγνωσμένους πολίτες, να θέτουν αναμενόμενα σε εμάς ερωτήματα: Ποιος μας ρώτησε; Ποιον εξυπηρετούν τα έργα; Ποιοι συγκοινωνιολόγοι; Γιατί τώρα;

Στη πόλη μας εξελίσσεται (εξελίσσεται όμως;), με βούληση της τέως αλλά και της νυν δημοτικής αρχής, ένα ΣΒΑΚ. Τι είναι αυτό; Είναι η διαμόρφωση ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ που θα επανακαθορίσει στην πόλης μας τα στοιχεία της κινητικότητα της με όρους βιωσιμότητας και ισονομίας για όλους. Αν μέναμε σε αυτό και τηρούσαμε τις διεθνείς προδιαγραφές σύνταξης του – δηλαδή κάναμε εκτεταμένες διαβουλεύσεις και όχι τις τραγελαφικές συναντήσεις μεταξύ δυο τριών ανθρώπων – τότε όταν προέκυψε η αναστάτωση με τον covid, θα είχαμε επί χάρτου το όραμα για την πόλη, κάτι που άλλωστε υποτίθεται θα έπρεπε να υπάρχει από τις αρχές Φεβρουαρίου. Επί αυτού, μια ενεργή ομάδα πολιτών με καθοδήγηση από την διεπιστημονική ομάδα του ΣΒΑΚ (στη δική μας περίπτωση ο διεπιστημονικός χαρακτήρας και του ΣΒΑΚ αγνοείται), θα οδηγούσε με ασφάλεια στην «επόμενη ημέρα».

Στην επόμενη ημέρα. Όχι στα τέλη του Ιουλίου, όπου δημοτική αρχή και οι υπηρεσιακοί παράγοντες, με στόχο την προβολή και την εσφαλμένη τουριστικοποίηση του μετώπου, πατώντας σε ευαίσθητες ΚΥΑ περί πολιτικής προστασίας, παρερμηνεύουν τον σκοπό και την χρησιμότητα αυτών των τυπικών διευκολύνσεων.

Για τέτοιου είδους παρεμβάσεις, για την ακρίβεια για κάθε είδους παρεμβάσεις στην πόλη, χρειάζονται μερικά βήματα που δυστυχώς δεν παρακάμπτονται με όσες ΚΥΑ και αν εκδοθούν: χρειάζεται όραμα, χρειάζεται στρατηγική, χρειάζεται διασφάλιση της μετάβασης από τη μια πραγματικότητα στην επόμενη. Αλλιώς δημιουργούμε αρνητικά συναισθήματα και αβεβαιότητα στον πολίτη για σχεδιαστικά εργαλεία που αποδεδειγμένα είναι προς όφελος του. «Καίμε» δηλαδή σοβαρές μελλοντικές προσπάθειες με αποσπασματικούς, ανοργάνωτους και χωρίς πολεοδομικά και κοινωνιολογικά δεδομένα πειραματισμούς.

Η ηγεσία μιας πόλης οφείλει να κοιτάζει στο μέλλον, να βλέπει το μεγάλο, αλλά κάθε κίνηση προς αυτό να δικαιώνεται στο τώρα, στο καθημερινό, στο μικρό.

Αλλιώς είναι μια ηγεσία κοντόφθαλμη και ανίκανη να διαχειριστεί και το παρόν και το μέλλον της πόλης.

Τόνια Κουζή
Επικεφαλής παράταξης Καλαμάτα Τόπος Ζωής

Καλαμάτα Τόπος Ζωής

18.11.2019: Συγκροτείται “επιτροπή τουρισμού και επιχειρηματικότητας” (ΑΠΟΦΑΣΗ 546/2019) με σκοπό να βοηθήσει την οργάνωση της τουριστικής προβολής της πόλης που υποτίθεται είναι εξέχουσας σημασίας για το Δήμο.

12.12.2019: 1η Συνεδρίαση της επιτροπής Τουρισμού όπου παρουσιάζεται ο προγραμματισμός δράσεων τουριστικής προβολής 2020

03.01.2020: 2η Συνεδρίαση της επιτροπής Τουρισμού όπου η επιτροπή γνωμοδοτεί θετικά για τον προγραμματισμό δράσεων τουριστικής προβολής 2020

13.1.2020: Το Δημοτικό Συμβούλιο ψηφίζει τον “‘Προγραμματισμό δράσεων τουριστικής προβολής Δήμου Καλαμάτας για το έτος 2020” (ΑΠΟΦΑΣΗ 006/2020)

Κενό Νο 1: ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΣΤΟ ΕΝΔΙΑΜΕΣΟ; ΤΙ ΔΡΟΜΟΛΟΓΗΘΗΚΕ; ΤΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΗΚΕ; 2 μήνες (13/1 με 23/3) τι ενέργειες έγιναν; Η προβολή ενός προορισμού πρέπει να ξεκινάει προφανώς νωρίτερα από την έναρξη της σεζόν, πράγμα που σημαίνει ότι μέχρι τον Μάρτιο θα έπρεπε να έχουν δρομολογηθεί όλες οι τυπικές διαδικασίες. Η βιασύνη του Δήμου να έχει έτοιμο το πρόγραμμα μέσα στον Ιανουάριο τι σκοπό είχε;

23.03.2020: Eπιβολή γενικής απαγόρευσης λόγω covid

Κενό Νο 2: Αυτό το χρονικό διάστημα που όλοι κάτ οικόν περιορισμένοι αγωνιούσαμε για το μέλλον της αγοράς, τι έγινε σε σχέση με την οργάνωση της επόμενης δύσκολης ημέρας για τον τουρισμό & την επιχειρηματικότητα ευρύτερα; Έγιναν webinars; Έγιναν τηλεδιασκέψεις; Έγινε προετοιμασία; Έγινε κάτι; Έστω και με άδειες, έστω και με τηλεργασία ο Δήμος τουλάχιστον σε επίπεδο πολιτικών προϊσταμένων λειτουργούσε, ή μήπως όχι;

29.05.2020: Τηλεδιάσκεψη επιτροπής τουρισμού (χωρίς απαρτία)

01.06.2020: Συνεδρίαση επιτροπής τουρισμού όπου η επιτροπή γνωμοδοτεί θετικά για τον τροποποιημένο-προσαρμοσμένο λόγω covid, προγραμματισμό δράσεων τουριστικής προβολής 2020 με βασική αιτιολόγηση την αναγκαιότητα επίσπευσης των ενεργειών και των αναθέσεων.

10.06.2020: Το δημοτικό συμβούλιο ψηφίζει τον Ανασχεδιασμό στο «Πρόγραμμα τουριστικής προβολής του Δήμου Καλαμάτας για το 2020» (ΑΠΟΦΑΣΗ 114/2020) με πρόθεση την δημιουργία υποέργων με κατάλληλες αμοιβές, ώστε να είναι εφικτή η απευθείας ανάθεση με την αιτιολόγηση του κατεπείγοντος λόγω covid. Σεβαστό ως πρόθεση, πάντοτε μέσα από το πρίσμα της ανάγκης για κινητοποίηση.

Κενό Νο 3 – 03.07.2020: Ένα μήνα μετά είμαστε όλοι σε αναμονή κάποιων δράσεων που θα δρομολογούσαν την εξαιρετικά αναγκαία και επείγουσα τουριστική προβολή της πόλης για την οποία και έχουν δεσμευτεί τόσο μεγάλα ποσά – 171.000 ευρώ. Τη στιγμή που η δημοτική αρχή, με την αντίστοιχη θεματική αντιδημαρχία, δηλώνει εδώ και μήνες ότι είναι ψηλά στη δημοτική ατζέντα η ενίσχυση του τουρισμού & της επιχειρηματικότητας,  τη στιγμή που δηλώνει έτοιμη και διασφαλίζει την απευθείας ανάθεση των υποέργων προφασιζόμενη την υγειονομική κρίση και το κατεπείγοντα χαρακτήρα, βρισκόμαστε στο μηδέν. Και εδώ βεβαίως ανακύπτει το ερώτημα μας: σε ποια χρονιά έχουμε στοχεύσει; Γιατί αυτή τη χρονιά, πρώτη εβδομάδα του Ιουλίου, δεν είναι δυνατόν να περιμένουμε κάτι. Εκτός κι αν ο στόχος του προγράμματος τουριστικής προβολής, ήταν και είναι, τα Χριστούγεννα του 2020…

8 μήνες για κάτι τόσο απαραίτητο και επείγον, με εξασφαλισμένα κονδύλια κατόπιν θετικής γνωμοδότησης από το δημοτικό συμβούλιο, παρά τις όποιες ενστάσεις, με την βοήθεια μιας επιτροπής που φαίνεται να μπορεί να βοηθήσει, είναι υπερβολικά μεγάλο διάστημα. Τη στιγμή που ο Δήμος και η αρμόδια αντιδημαρχία δεν έχουν κάνει απολύτως τίποτα για να βοηθήσουν την τουριστική αγορά της πόλης, που διανύει τη χειρότερη χρονιά των τελευταίων δεκαετιών, αποδεικνύεται η ανεπάρκεια διαχείρισης αυτού του ζητήματος, και ταυτόχρονα, το πάγιο αίτημα μας για δημιουργία Φορέα Διαχείρισης του τουριστικού προϊόντος, καθίσταται πιο επίκαιρο από ποτέ.

Οι συσκέψεις, οι επιτροπές και οι αποφάσεις είναι κανονιστικά εργαλεία. Το ανθρώπινο δυναμικό και οι ικανότητες διαχείρισης ή όχι, των ζητημάτων σε καιρούς κρίσης, αποδεικνύουν ξανά και ξανά την επάρκεια ή την ανυπαρξία της διοίκησης.

Καλαμάτα Τόπος Ζωής

Φωτογραφία S.E.S.

Καλαμάτα Τόπος Ζωής – Παραλιακό μέτωπο

Με δελτίο τύπου ο συνδυασμός Καλαμάτα Τόπος Ζωής, ενημερώνει πως  επιθυμεί να ανοίξει συζήτηση με όλους τους εμπλεκόμενους, παρουσιάζοντας τον σχεδιασμό του παραλιακού μετώπου της πόλης όπως προεκλογικά είχε κάνει ως ένα από τα πιο σπουδαία έργα για την παράταξη αλλα και για  την ανάπτυξη της Καλαμάτας.

Αναλυτικά:

Παραλιακό μέτωπο: μπορούμε καλύτερα & θα το απαιτήσουμε

Προεκλογικά ακούγαμε πολλές φορές ότι πάνω – κάτω όλα τα προγράμματα είναι τα ίδια. Ευτυχώς για εμάς, δυστυχώς για την πόλη αποδεικνύεται ότι δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Σαφώς κάποιοι από εμάς δεν είχαμε την πολυπόθητη εμπειρία & τις πολιτικές πλάτες για να μετράμε ψήφους, είχαμε όμως κάποια γνώση και σαφή άποψη για την πόλη και προσπαθήσαμε φιλότιμα να το περάσουμε αυτό στην προεκλογική μας πορεία.

Όταν δείχναμε ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΤΟΜΕΣ στο ΣΧΕΔΙΟ 631 σε σχέση με την πρόθεση μας να ανοίξουμε με ειλικρίνεια τη συζήτηση με όλους τους εμπλεκόμενους για την αξιοποίηση του παραλιακού μετώπου, όταν οργανώναμε επιστημονικού επιπέδου συζητήσεις για το παραλιακό μέτωπο με απόψεις διακεκριμένων αρχιτεκτόνων, όταν ξετυλίγαμε τους χάρτες με τον συγκοινωνιολόγο Ζέκκο που ξέρει τις χαράξεις της πόλης καλύτερα από τον καθένα μας, όταν αναλύαμε και παρουσιάζαμε την υφιστάμενη και την επιδιωκόμενη κατάσταση σε όλο το μήκος της ακτογραμμής μας από Ανατολή έως Δύση, δυστυχώς πολλοί δεν ήταν εκεί.
Το εξαιρετικά ανησυχητικό είναι ότι κανείς δεν άγγιξε το θέμα ένα χρόνο μετά τις εκλογές.

Έρχεται τώρα μια ακόμη πανάκριβη μονοδρόμηση μερικών μέτρων να προκαλέσει σύγχυση στους πολίτες για άλλη μια φορά, να τους διαφημίσει την πολυπόθητη ανάπτυξη που για ακόμη φορά δεν θα έρθει ποτέ γιατί ο δημόσιος χώρος δεν είναι μια στρώση κυβόλιθοι, προκάτ παγκάκια και μια σειρά φωτιστικών. Ο δημόσιος χώρος είναι αγαθό, είναι δικαίωμα όλων μας και οφείλει να έχει εξαιρετικά ποιοτικά χαρακτηριστικά για να γίνει αποδεκτός από τον πολίτη.

Διαχρονικά, δυστυχώς, οι τελευταίες διοικήσεις της πόλης συγχέουν τη μελετητική προσέγγιση του συνόλου με την αποσπασματικότητα της ροής των χρημάτων.

Η συζήτηση για το μέτωπο πρέπει να πραγματοποιηθεί με γνώμονα την άποψη ειδικών και θα ήταν ευχής έργο να το αντιληφθεί η δημοτική αρχή και να το πράξει άμεσα.

Η αναγκαιότητα για ουσιαστική επίλυση του ζητήματος είναι περισσότερο από προφανής και σκόπιμο θα ήταν ακόμη και αν δεν δρομολογηθεί άμεσα από τη δημοτική αρχή να κινητοποιηθούμε όλοι μειοψηφίες και πολίτες απαιτώντας δράση και προτείνοντας τον τρόπο. Ας μη χαθούν ακόμη 4 χρόνια.

Δεν μένουμε παρατηρητές, συμμετέχουμε και σχεδιάζουμε την αλλαγή.

Καλαμάτα Τόπος Ζωής

Η Τόνια Κουζή, Επικεφαλής του συνδυασμού “Καλαμάτα Τόπος Ζωής” για το τι έχει καταφέρει η δημοτική αρχή Καλαμάτας αλλα και για την εμπειρία με την οποία έπεισαν τους πολίτες της Καλαμάτα να τους επιλέξουν στις πρόσφατες εκλογές.

Αναλυτικά:

Κατά τη διάρκεια ίσως της χειρότερης περιόδου των τελευταίων δεκαετιών για τη χώρα και για την πόλη, η δημοτική αρχή είναι αλήθεια ότι κατάφερε πολλά.

Κατάφερε, με την επιλογή να δώσει έμμισθη θέση σε έναν υπόδικο Χρυσαυγίτη, να διαχειριστεί με αναποτελεσματικότητα ένα από τα σημαντικότερα τεχνικά έργα της πόλης, με αποτέλεσμα να αφεθεί η πόλη δύο ημέρες χωρίς νερό.

Κατάφερε να υποτιμήσει επιστήμονες δημοτικούς συμβούλους, αφήνοντας γραφικές φιγούρες να τους δασκαλεύουν με τις προσωπικές τους ιδεοληψίες, παριστάνοντας τους συγκοινωνιολόγους.

Κατάφερε να κάνει κουρέλι τον κανονισμό και να υποβιβάσει όσο δεν πάει το επίπεδο του δημοτικού συμβουλίου, επιτρέποντας ύβρεις και ειρωνείες.

Κατάφερε να δυσφημίσει την πόλη, λέγοντας ψέματα για τον λόγο καθυστέρησης της ανάπλασης της οδού Ιατροπούλου και αναγκάζοντας τον πρόεδρο του πρασίνου ταμείου να βγει στα κανάλια για να αποκαταστήσει την αλήθεια.

Κατάφερε να δώσει για πολλοστή φορά παρατάσεις σε έργα που θα έπρεπε να έχουν τελειώσει πριν μήνες, για να μην δυσαρεστήσει τους μόνιμους εργολάβους που εδώ και χρόνια ταλαιπωρούν την πόλη με τις καθυστερήσεις τους.

Κατάφερε, αφού έδωσε θέση στον κουμπάρο του δημάρχου, να δώσει θέση και στην κουμπαρά του.

Κατάφερε να προσπεράσει παράνομα την ιεραρχία στις υπηρεσίες του Δήμου και να διορίσει διευθύντρια την τρίτη στην σειρά και τώρα να διασύρεται σε πειθαρχικά όργανα και να αναγκάζεται να ανακαλέσει.

Κατάφερε να κηρυχθεί η πόλη σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης και να είναι παραπάνω από ορατός ο κίνδυνος η πόλη το καλοκαίρι να πνιγεί στα σκουπίδια, κρύβοντας τις συζητήσεις που προφανώς γίνονταν για μήνες και φέρνοντας προ τετελεσμένου τους Δημοτικούς Συμβούλους.

Κατάφερε να μην έχει απολύτως κανένα σχέδιο και κανένα εναλλακτικό σενάριο για την, προσωρινή έστω, διαχείριση των σκουπιδιών επιλέγοντας να αποφεύγει το όποιο πολιτικό κόστος αντί να νοιαστεί για την πόλη.

Μόνο ένα πράγμα δεν κατάφερε η δημοτική αρχή αυτή την περίοδο. Να προσπαθήσει, έστω να μετατρέψει την κρίση σε ευκαιρία. Να προωθήσει αλλαγές και να ξεκινήσει σχεδιασμούς, ώστε όλη αυτή η διαδικασία που περάσαμε όλοι, να αλλάξει την πόλη προς το καλύτερο. Δεν κατάφερε να εκφράσει ούτε μία ιδέα για το πως ο δήμος θα στηρίξει τους πολίτες και τις επιχειρήσεις, με ένα επιχειρησιακό σχέδιο διαχείρισης της επόμενης ημέρας παρά το ότι το ζητήσαμε, παρά το ότι αυτό γίνεται σε κάθε μικρή και μεγάλη ευρωπαϊκή πόλη.

Στις εκλογές η παράταξη του δημάρχου θεωρούσε ως το δυνατό της χαρτί την εμπειρία της και ιδιαίτερα στη διαχείριση του τομέα της καθαριότητας για την οποία για πολλά χρόνια υπεύθυνος ήταν ο νυν Δήμαρχος. Με αυτή την ταμπέλα έπεισαν τους πολίτες στην Καλαμάτα να τους επιλέξουν.

Αυτή είναι η εμπειρία τους;

Εμπειρία στο να κηρύττουν την πόλη σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης γιατί για χρόνια δεν έχουν κάνει το παραμικρό;

Εμπειρία στις προσβολές και τις συκοφαντίες; Εμπειρία στις συνεργασίες με ακραίους;

Εμπειρία στον εξευτελισμό των θεσμών;

Εμπειρία στις πατέντες και τις παρανομίες;

Εμπειρία στο διορισμό των δικών τους παιδιών;

Αν για αυτή την εμπειρία μιλούσαν τότε ναι, είναι σίγουρα πάρα πολύ έμπειροι. Εμείς λοιπόν είμαστε πολύ χαρούμενοι που δεν έχουμε την εμπειρία που ευαγγελίζονταν όλοι αυτοί. Εμείς μπήκαμε στην διαδικασία να ασχοληθούμε σε πολιτικό επίπεδο με τον τόπο μας, ακριβώς γιατί είχαμε βαρεθεί όλη αυτή τη σήψη που βλέπαμε τόσα χρόνια. Δεν συμμετέχουμε στις αντιπαραθέσεις από άποψη, αντίθετα συμμετέχουμε όσο μας δίνεται η ευκαιρία στο σχεδιασμό της επόμενης ημέρας, γιατί την έχουμε ανάγκη την επόμενη ημέρα. Δηλώσαμε παρόντες με προτάσεις και σχολιασμό στο ΣΒΑΚ, στο master plan, στον τουριστικό σχεδιασμό της πόλης με κατάθεση προτάσεων και συγκεκριμένου βηματισμού, προτείναμε την εβδομάδα της γειτονιάς, είμασταν αυτοί που στο τεχνικό πρόγραμμα μιλήσαμε για την ανάγκη της πράσινης διαδρομής και την ανάδειξη του ελεύθερου δημόσιου χώρου, λίγο πριν αρχίσει η υγειονομική κρίση που κατέδειξε την αναγκαιότητα τέτοιας ματιάς.

Δυστυχώς ένα χρόνο μετά τις εκλογές καλούμαστε σε διαπαραταξιακές, στις οποίες απλά ενημερωνόμαστε κατόπιν εορτής, δεν συν-διαμορφώνουμε δεν συναποφασίζουμε, δεν προσφέρουμε ουσιαστικά. Αντίθετα, η μη τήρηση πρακτικών μας φέρνει αντιμέτωπους με δημοσιεύματα που ούτε λίγο ούτε πολύ μας κάνουν συνυπεύθυνους σε πολιτικές αποφάσεις, μέσω ενός άτυπου οργάνου. Μετά την αρχική καλή μας διάθεση για γνώση και συμμετοχή με όποιο τρόπο μπορούμε, δηλώνουμε ότι δεν θα συμμετάσχουμε άλλο σε αυτές τις άτυπες συσκέψεις-άλλοθι πολιτικών επιλογών και όχι ουσιαστικού διαλόγου.

Δυστυχώς, ένα χρόνο μετά τις εκλογές ο διάλογος γύρω από την επόμενη ημέρα δεν ανοίγει και το σημαντικότερο όργανο της πόλης, το Δημοτικό Συμβούλιο, περιορίζεται σε ύβρεις και απειλές ανάμεσα στους έμπειρους.

Εμείς οι άπειροι φτάσαμε μόλις ένα χρόνο μετά τον ενθουσιασμό της εκλογής να αναρωτιόμαστε ποιος είναι ο ρόλος μας μέσα σε όλο αυτό.
Μήπως τελικά δεν έχουμε θέση;

Τόνια Κουζή
Επικεφαλής Καλαμάτα Τόπος Ζωής

Καλαμάτα Τόπος Ζωής – Κορονοϊός

Τις τεχνολογικές λύσεις προτείνει η δημοτική παράταξη Καλαμάτα – Τόπος Ζωής ως μέτρο για επιτροπές και όργανα που πρέπει να συνεδριάσουν

Αναλυτικά:

Σύμφωνα με την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου της 11ης Μαρτίου 2020 που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ Α’55 και συγκεκριμένα στις διατάξεις του άρθρου 10, οι δήμοι θα πρέπει να φροντίσουν ώστε ακόμα και οι συνεδριάσεις τον οργάνων, επιτροπών αλλά και του ΔΣ να γίνονται υπό συνθήκες τέτοιες που να εξασφαλίζεται η υγεία των συνανθρώπων μας. Μέσα σε αυτές αναφέρονται και οι τηλεδιασκέψεις σαν λύση.

Έτσι λοιπόν οφείλουμε να αναφερθούμε σε απλές λύσεις που θα μπορούσαν να εφαρμοστούν, λύσεις που εκτός των αρμοδίων οργάνων θα μπορούσαμε προσωρινά να εφαρμόσουμε εφόσον είναι εφικτό και στην καθημερινότητά μας αυτό το διάστημα.
Έτσι οι ολιγομελείς επιτροπές και όργανα που πρέπει να συνεδριάσουν θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν λύσεις όπως είναι το Skype ή τα Google Hangouts. Πρόκειται για λύσεις δωρεάν τηλεδιάσκεψης που προσφέρουν πολύ υψηλή ποιότητα μετάδοσης εικόνας και ήχου μέχρι έναν αριθμό συμμετεχόντων 6-8 άτομα.

Αντίστοιχα για το ΔΣ όπου τα άτομα που καλούνται να συμμετάσχουν είναι πολλά, υπάρχουν εξαιρετικές λύσεις πολύ χαμηλού κόστους που δίνουν τη δυνατότητα συμμετοχής μέσω τηλεδιάσκεψης. Οι λύσεις αυτές όπως είναι το Zoom ή το Webex (by CISCO) και δίνουν τη δυνατότητα συμμετοχής με εικόνα και ήχο σε 50-100 άτομα με κόστος της τάξης των 20ευρώ ανά μήνα. Παράλληλα δίνουν πληθώρα δυνατοτήτων διαχείρισης της συζήτησης ώστε ακόμα και με τεράστιο αριθμό συμμετεχόντων να μπορεί να γίνει ουσιαστική συζήτηση.

Σχεδόν όλες οι παραπάνω λύσεις προσφέρουν τελικές εφαρμογές χρήσης για κινητά τηλέφωνα ώστε να είναι εύκολες στη χρήση ακόμα και από ανθρώπους που δεν έχουν ιδιαίτερη εξοικείωση με την τεχνολογία, αν και σε ένα δήμο όπως αυτός της Καλαμάτας θεωρούμε πως δεν τίθενται θέματα τεχνολογικού αναλφαβητισμού στους εκλεγμένους δημοτικούς συμβούλους ή ακόμα και αυτά είναι εύκολο να ξεπεραστούν.

Η ΚΤΖ δε συμμετέχει, λοιπόν, σε συνεδριάσεις δια ζώσης, σεβόμενη τις οδηγίες που υπάρχουν και καλεί τους συμπολίτες να καταλάβουν τη σοβαρότητα της κατάστασης και να προσπαθήσουμε χρησιμοποιώντας την τεχνολογία να συνεχίσουμε την καθημερινότητά μας που αφορά θέματα που δύνανται να πραγματοποιηθούν εξ αποστάσεως, λαμβάνοντας παράλληλα τις απαραίτητες προφυλάξεις.

Η εβδομάδα της γειτονιάς μου

Προεκλογικά, όλες οι παρατάξεις μιλούσαν για την καθημερινότητα και τη σπουδαιότητα της, με την ΚΤΖ να εστιάζει σ’ αυτό, λιγότερο από όλες τις άλλες παρατάξεις. Ωστόσο, σήμερα 5 μήνες από την αλλαγή στο τιμόνι διοίκησης του Δήμου, η αίσθηση μας αλλά και των πολιτών, εξακολουθεί να είναι η ίδια: ελάχιστο ενδιαφέρον για τη γειτονιά και τα ζητήματα της. Κυρίαρχο πρόβλημα παραμένει η ανυπαρξία άμεσης επικοινωνίας του πολίτη για το μικρό καθημερινό του πρόβλημα με τον Χ αρμόδιο, που θα οδηγήσει και στην ενδεχόμενη επίλυση του. Και αμέσως μετά ο πολίτης παραιτείται. Παύει να συμμετέχει.

Τα προβλήματα συνήθως εντοπίζονται στο τόπο που γνωρίζουμε καλά, που κινούμαστε καθημερινά, που ζούμε ή εργαζόμαστε. Το πρόβλημα του καθενός μας βρίσκεται στη γειτονιά του, και αυτή βρίσκεται απομονωμένη – αποκομμένη από τον κορμό του Δήμου.

Στο κέντρο της συζήτησης όλων μας πρέπει να τοποθετηθεί η επανασύνδεση της γειτονιάς με αυτόν τον κορμό, με τη διοίκηση δηλαδή.

Με στόχο αυτή την επανασύνδεση προτείνουμε την εβδομάδα της γειτονιάς.

Κοιτώντας από ψηλά και γνωρίζοντας την πολεοδομική διάρθρωση του αστικού ιστού, θα προκύψει μια διαίρεση της πόλης σε 12 γειτονιές – ενότητες. Σε κάθε μια από αυτές τις ενότητες θα αφιερώνονται συνολικά δυο εβδομάδες, μια στην έναρξη του χειμώνα
(τρίμηνο Σεπτέμβριος, Οκτώβριος Νοέμβριος ) και μια στην αρχή της άνοιξης
(Φεβρουάριος, Μάρτιος, Απρίλιος),  και εκεί θα χτυπάει η καρδιά της πόλης.

Θα χτυπάει η διοικητική καρδιά της πόλης, μια και βασικός στόχος είναι την εβδομάδα αυτή στη συγκεκριμένη γειτονιά να συγκεντρώνονται τα επιτελεία όλων των αρμόδιων υπηρεσιών: Διεύθυνση γεωτεχνικών υπηρεσιών, Διεύθυνση Διαχείρισης Απορριμμάτων και Οχημάτων, ΔΕΥΑΚ, Διεύθυνση τεχνικών υπηρεσιών, καθώς και οι πολιτικοί τους προϊστάμενοι αρμόδιοι αντιδήμαρχοι τεχνικών έργων, συντήρησης υποδομών καθώς και ο  αντιδήμαρχος Περιβάλλοντος & Πολιτικής Προστασίας.

Η πρώτη ημέρα της εβδομάδας θα αφιερώνεται στην επί τόπου καταγραφή της υφιστάμενης κατάστασης, με τη συμμετοχή όλων των παραπάνω, αλλά και εκπρόσωπων της γειτονιάς. Την ίδια ημέρα τα προβλήματα- ζητήματα, θα κατηγοριοποιούνται σε δυο διακριτές ομάδες.

ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Α : προβλήματα που μπορούν άμεσα να επιλυθούν εντός της εβδομάδας

ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Β : προβλήματα που χρειάζονται περαιτέρω οργάνωση, επιστημονική μελέτη & ως εκ τούτου έργο μεγαλύτερης κλίμακας και μεταφέρονται εντός των υπηρεσιακών γραφείων.

Η επόμενη μέρα θα βρίσκει όλο το εργατοτεχνικό προσωπικό των ομάδων σε εργασιακό οργασμό στους δρόμους της γειτονιάς, προκειμένου να επιλύσουν τα προβλήματα της κατηγορίας Α .

Προτεινόμενες παρεμβάσεις ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ Α :

• Γενική επιμέλεια αλσύλλιων, πάρκων και παιδικών χαρών : καθαρισμός και ενίσχυση πρασίνου, αντικατάσταση λαμπτήρων, επισκευή παιχνιδιών – παγκακίων.
• Επιμέλεια δημοτικού φωτισμού: αξιολόγηση επάρκειας, αντικατάσταση καμένων λαμπτήρων
• Καθαρισμός – αποφράξεις φρεατίων & γενική συντήρηση δικτύου αποχέτευσης και απορροής όμβριων υδάτων.
• Δίκτυο καθαριότητας: γενική συντήρηση κάδων – πλύση, αξιολόγηση της κατάσταση τους, εύρεση ανταλλακτικών ή αντικατάσταση όλου του κάδου. Περιοχή περιμετρικά των κάδων: καθαρισμός της περιοχής – πλύσιμο με υδροφόρα του δήμου.
• Αξιολόγηση συνοικιακού δικτύου οδοποιίας & πεζοδρομίων. Τοπική επέμβαση σε λακκούβες & αντικατάσταση πλακών πεζοδρομίων. Καθαρισμός πεζοδρομίων – απομάκρυνση εμποδίων.

Προτεινόμενες παρεμβάσεις ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ Β :

• Εντοπισμός ετοιμόρροπων – επικινδύνων κτιρίων
• Εξεύρεση χώρων στάθμευσης
• Εξασφάλιση ελεύθερων δημόσιων χώρων – πάρκο, πλατεία, παιδική χαρά
• Διανοίξεις οδών
• Προβλήματα σχολικών μονάδων
• Προσβασιμότητα , φιλική σε όλους γειτονιά

Παράλληλα, με την εβδομάδα δουλειάς για τις αρμόδιες υπηρεσίες, οι εθελοντικές οργανώσεις της πόλης θα μπορούν να ασχολούνται με τον πολίτη της γειτονιάς με εκδηλώσεις και δράσεις ευαισθητοποίησης και ενημέρωσης. Ημερίδες εξεύρεσης τρόπων μετατροπής της συγκεκριμένης γειτονιάς σε πράσινη γειτονιά, ενεργοποίησης της συνοικιακής κομποστοποίησης και εφαρμογή πιλοτικού τρόπου διαλογής στην πηγή. Οι τέχνες και ο αθλητισμός της πόλης, μέσω συλλόγων και σωματείων, θα μπορούν να έρχονται στη γειτονιά, να ανοίξουν σχολικά κτίρια & προαύλια να προσεγγίζουν τα νέα παιδιά της περιοχής

Την τελευταία ημέρα η γειτονιά ανοίγει τις πόρτες στο Δημοτικό συμβούλιο και κυρίως στον Δήμαρχο της πόλης, ο οποίοι ενημερώνονται για τα όσα έγιναν επί τόπου, αλλά και για τα όσα εκκρεμούν και επιβάλλουν την πολιτική τους διάθεση ώστε να επιλυθούν. Ενημερώνονται από τους αρμόδιους αντιδημάρχους, αλλά και από τους υπηρεσιακούς παράγοντες παρουσία και των κατοίκων της γειτονιάς και καταγράφουν τυχόν παράπονα τους ή προτάσεις βελτίωσης της διαδικασίας. Ανανεώνεται το ραντεβού για την επόμενη εβδομάδα ενασχόλησης με τη γειτονιά.

Η εβδομάδα της γειτονιάς θα διασυνδέσει υπηρεσίες πέρα και έξω από έγγραφα και διαδικασίες.

Η εβδομάδα της γειτονιάς θα γεφυρώσει υπηρεσιακούς παράγοντες και πολιτικούς προϊστάμενους.

Η εβδομάδα της γειτονιάς μου θα ενεργοποιήσει πρώτα εμένα τον ίδιο να ασχοληθώ με τον τόπο μου. Θα υποδείξω το πρόβλημα, θα βοηθήσω στην επίλυση του, θα επιβλέψω, θα συνεργαστώ, θα κατευθύνω, θα απαιτήσω.

Θα είμαι εκεί για τη γειτονιά μου. Θα είμαι εκεί για την πόλη μου.

Η Καλαμάτα χρειάζεται ένα RESTART στον τομέα της τεχνολογίας

Τοποθέτηση της δημοτικής παράταξης Καλαμάτα Τόπος Ζωής ως “Θέατρο του Παραλόγου” για τα όσα συμβαίνουν τις τελευταίες ημέρες με το 5G

Αναλυτικα:

Αυτό που παρακολουθούμε να συμβαίνει τον τελευταίο καιρό στην Καλαμάτα είναι πραγματικά ανησυχητικό. Και είναι περισσότερο ανησυχητικό κάποιοι άνθρωποι της τεχνολογίας να βλέπουμε η τεχνολογία να γίνεται βορά στο στόμα ανθρώπων που δε μπορούν να την κατανοήσουν – κυρίως στο τεχνικό της κομμάτι – πράγμα βέβαια το οποίο συμβαίνει με το θέμα του 5G.

Ας πάρουμε τα πράγματα όμως με τη σειρά. Το 5G είναι μια τεχνολογία που σχετίζεται με τον τρόπο λειτουργίας των κινητών συσκευών, είναι λοιπόν ένα δίκτυο επικοινωνίας και ανταλλαγής δεδομένων και φωνής μέσω του αέρα. Λειτουργεί με την ίδια φιλοσοφία όπως λειτουργούν τα δίκτυα 3G και 4G (τα οποία σαν όρους γνωρίζουμε και χρησιμοποιούμε – χωρίς απαραίτητα να τους καταλαβαίνουμε) έχει όμως κάποια διαφορετικά τεχνικά χαρακτηριστικά. Μέχρι αυτού του σημείου θεωρητικά μπορεί να υπάρξει γενικευμένη αντίληψη. Επειδή όμως ακριβώς δεν είναι δυνατόν να μπορεί ο γενικός πληθυσμός να αντιληφθεί αναλυτικά τεχνικά στοιχεία για το τι είναι ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία, υπάρχουν σε κάθε κράτος εξειδικευμένες δομές που ασχολούνται με αυτό το ζήτημα.

Ας δούμε τι ισχύει στην Ελλάδα στο πλαίσιο λειτουργίας ασύρματων δικτύων στην ξηρά. Σύμφωνα με την νομοθεσία στην Ελλάδα υπάρχουν δύο όργανα:

Α. η Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων (ΕΕΤΤ) η οποία είναι αρμόδια σύμφωνα με το υπάρχον θεσμικό πλαίσιο για την έκδοση, τροποποίηση και ανάκληση των αδειών κατασκευής κεραιών στην ξηρά καθώς και για τον έλεγχο των ραδιοεκπομπών. Αποτελεί τη ρυθμιστική αρχή στον τομέα των τηλεπικοινωνιών, δηλαδή τηρεί πλήρες αρχείο των αδειοδοτημένων κατασκευών κεραιών και εποπτεύει τη χρήση του φάσματος συχνοτήτων.

Β. η Ελληνική Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας (ΕΕΑΕ) η οποία είναι υπεύθυνη για τα μέτρα προφύλαξης του κοινού από τη λειτουργία κεραιών εγκατεστημένων στην ξηρά.

Στο πλαίσιο αυτό προβαίνει αυτεπαγγέλτως σε ελέγχους σε τουλάχιστον 20% των αδειοδοτημένων κεραιών εντός πόλεως αλλά και εντός 20 ημερών κατόπιν αιτήματος από την ΕΕΤΤ (που με τη σειρά της δέχεται ανοιχτά καταγγελίες για ελέγχους). Είναι αξιοσημείωτο πως ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η εγκατάσταση κεραίας για την οποία δεν έχει εγκριθεί από την ΕΕΑΕ μελέτη που να αποδεικνύει ότι δεν υπάρχουν χώροι γύρω από την κεραία ελεύθερα προσπελάσιμοι από το γενικό πληθυσμό, στους οποίους τα όρια να μην υπερβαίνουν το 70% που ορίζει η ΚΥΑ 53571/3839/00 καθώς και η νομοθεσία στο άρθρο 30 παρ 9 του ν. 4070/2012, ενώ σε περίπτωση που οι κεραίες εγκαθίστανται σε απόσταση μέχρι 300 μέτρων από την περίμετρο κτιριακών εγκαταστάσεων βρεφονηπιακών σταθμών, σχολείων, γηροκομείων και νοσοκομείων τα όρια δεν πρέπει να υπερβαίνουν το 60% των ως άνω αναφερόμενων εγγράφων. Τα όρια καθορίζονται από το κράτος και συγκεκριμένα από τους εξειδικευμένους φορείς του κράτους που λειτουργούν με γνώμονα το συμφέρον των πολιτών και με οδηγίες που πηγάζουν από διεθνείς οργανισμούς.

Ευελπιστούμε πως αυτό είναι κάτι το οποίο δεν αμφισβητείται, σίγουρα όχι από εμάς. Αν, λοιπόν, κάποιος είναι υπεύθυνος για την εγκατάσταση, την εύρυθμη λειτουργία και την προστασία των πολιτών από κάθε κεραία που εγκαθίσταται αυτός είναι η ΕΕΤΤ και η ΕΕΑΕ – επ ουδενί ο δήμος Καλαμάτας. Αν, λοιπόν, κάποιος νιώθει ότι καταστρέφεται η υγεία του από τα δίκτυα τηλεπικοινωνιών θα πρέπει να απευθυνθεί στα αρμόδια όργανα και όχι στα αναρμόδια.

Προχωρώντας λίγο περισσότερο στο δια ταύτα και ακριβώς επειδή στην Καλαμάτα η κατάσταση ξέφυγε από πολλά όρια και οδηγήθηκε σε εξαιρετικά επικίνδυνα μονοπάτια. Ο δήμος Καλαμάτας αποφάσισε να κάνει ένα άλμα προς την κατεύθυνση της καινοτομίας που εισάγει η τεχνολογία του 5G κάνοντας ένα βασικό λάθος. Αν είσαι διατεθειμένος να κάνεις άλματα πρέπει να έχεις μάθει τους πολίτες σου πως ακριβώς πραγματοποιείται αυτό. Και δυστυχώς, κυρίως λόγω ελλιπούς ενημέρωσης, οι πολίτες δεν είναι σε θέση να αντιληφθούν τα οφέλη της τεχνολογίας και της καινοτομίας στη ζωή τους …γιατί κανείς δεν τους έχει ενημερώσει γι’ αυτά. Φτάσαμε να ακούμε πράγματα έξω από κάθε πραγματικότητα και ο δήμος σαν θεατής περίμενε να τελειώσει όλο αυτό για να κάνει τι; Κανείς δε γνωρίζει.

Η πόλη χρειάζεται ένα RESTART στον τομέα της τεχνολογίας – στον οποίο πάσχει – και κυρίως θα πρέπει να δημιουργηθεί κουλτούρα καινοτομίας και επιχειρηματικότητας. Και ο δήμος μπορεί να γίνει αρωγός σε αυτό το κομμάτι ξεκινώντας από εκεί που βρισκόμαστε, από το μηδέν δηλαδή, χτίζοντας σιγά σιγά το δρόμο για αυτό που σήμερα λέγεται 5G και για την κάθε τεχνολογική καινοτομία που μπορεί να ωφελήσει τον τόπο και τους πολίτες, χωρίς να τους βλάψει, πάντα σύμφωνα με το νόμο και τις ανεξάρτητες ρυθμιστικές αρχές.

Αν, λοιπόν, το 5G είναι κακό ή όχι για την υγεία μας δεν είμαστε αρμόδιοι να απαντήσουμε. Υπάρχουν τα αρμόδια όργανα του κράτους που οφείλουν να απαντήσουν. Αν χρειαζόμαστε τεχνολογίες και καινοτομίες όπως είναι αυτές που προσφέρει ένα δίκτυο όπως το 5G η απάντηση είναι πως ναι, τις έχουμε ανάγκη, και σαν πόλη και σαν τόπος. Κάθε τι που μπορεί να μας προσφέρει ένα καλύτερο μέλλον, χωρίς να μας το καταστρέφει είναι καλοδεχούμενο. Πρέπει όμως να υπάρχει ένα πολυετές – τουλάχιστον 10ετές – πλάνο ώστε η πόλη να αποκτήσει ψηφιακή στρατηγική, που της λείπει. Και ίσως τότε να μπορούμε να δούμε τεχνολογίες όπως το 5G στην πράξη, με εφαρμογές που θα κάνουν την καθημερινότητά μας καλύτερη. Η τεχνολογία είναι το μέσον και ο άνθρωπος το κέντρο. Πρέπει όμως να διδάξουμε τον άνθρωπο πως μπορεί η τεχνολογία και η καινοτομία να γίνει το μέσον του και όχι να του επιβάλουμε πυροτεχνήματα για το θεαθήναι.

Η στάση μας ήταν σαφής προκειμένου να τελειώσει όλο αυτό το θέατρο του παραλόγου. Η σύμβαση που φαίνεται πως έχει υπογραφεί έχει αρκετές ελλείψεις συγκριτικά με ενδεδειγμένες συμβάσεις δημοσίου χαρακτήρα (εγγυήσεις, αντισταθμιστικά οφέλη, κ.α.) και απέναντι σε αυτή είμαστε αρνητικοί, όχι όμως και απέναντι στην τεχνολογία. Ας ασχολούμαστε με σοβαρότητα για σημαντικά θέματα του τόπου μας κάνοντας τις διαδικασίες και τα βήματα με τον τρόπο που πρέπει να γίνουν. Ξεκινώντας από το μηδέν, συζητώντας και εκπαιδεύοντας τους πολίτες, κάνοντάς τους συμμέτοχους στο αύριο που φανταζόμαστε, δίνοντας ξεκάθαρα μηνύματα για το σκοπό μας, την ευημερία του τόπου και των πολιτών.

Για περισσότερες πληροφορίες για όσους αναζητούν περισσότερες απαντήσεις, ο οδηγός της ΕΕΑΕ για την κινητή τηλεφωνιά είναι αρκετά αναλυτικός:  https://eeae.gr/files/%CE%B5%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CF%81%CF%89%CF%83%CE%B7/%CE%BA%CE%B9%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%AE-%CF%84%CE%B7%CE%BB%CE%B5%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%AF%CE%B1.pdf

Η Καλαμάτα χρειάζεται ένα RESTART στον τομέα της τεχνολογίας

Καλαμάτα Τόπος Ζωής: Να καθιερωθεί ένας “Μήνας για τον τόπο”

Μετά από την σχεδόν τρίμηνη παρουσία μας στα δημοτικά έδρανα έχουμε την αίσθηση ότι κάτι γίνεται λάθος και σκεφτήκαμε να κάνουμε μία πρόταση καθώς θεωρούμε πως εύκολα μπορεί να οδηγηθούμε σε τέλμα.

Προτείνουμε λοιπόν να αφεθεί πίσω το εκλογικό αποτέλεσμα, όλοι εμείς να ξεχάσουμε τις τυπικές θέσεις και να σταθούμε στο ουσιαστικό, τον τόπο μας.Προτείνουμε να θεσπιστεί ο Μήνας για τον Τόπο. Σε ένα αμφιθέατρο της επιλογής μας (π.χ Φιλαρμονική) να οργανωθούν διαδοχικά θεματικά διήμερα. Δυο μέρες για τον Τουρισμό, δυο μέρες για τον Πολιτισμό, για το Περιβάλλον, για τον Αθλητισμό, για την Καινοτομία. Σε αυτά τα διήμερα οι παρατάξεις που μετέχουν στο Δημοτικό Συμβούλιο, με εκλεγμένους – και μη – ανθρώπους τους, καλούνται να ξεδιπλώσουν τη φιλοσοφία τους ανά θεματική. Επιλέγουν από την προεκλογική τους καμπάνια και όχι μόνο, όσα θεωρούν επιβεβλημένα ανά τομέα και τα προσφέρουν για υιοθεσία.

Σε αυτή τη γιορτή ο ρόλος της εκλεγμένης δημοτικής αρχής θέλουμε να είναι διττός: ΠΟΜΠΟΣ ΚΑΙ ΔΕΚΤΗΣ.

Θα γίνουν πομποί. Πομποί πληροφοριών, ανοίγοντας όλα τα δεδομένα του τόπου που θα ζητούν οι εκάστοτε δημοτικές ομάδες προκειμένου να μπορούν να κάνουν σωστές και ρεαλιστικές προτάσεις θεμάτων προς παρουσίαση. Ο Δήμος θα είναι ανοιχτός σε κάθε ερώτηση, σε κάθε πληροφορία, ώστε να βοηθήσει στην εξέλιξη των προτάσεων και θα συμμετέχει στη συνδιαμόρφωση.

Θα γίνουν δέκτες. Δέκτες βοήθειας ανά κατηγορία, δέκτες ιδεών, δέκτες προτάσεων, δέκτες γνώσης, δέκτες προσφοράς.

Σε αυτή την προσπάθεια ο Δήμαρχος θα είναι παρών, αποδέκτης των όσων γίνονται. Θα απορροφά όλη την πληροφορία, ο ίδιος και η ομάδα του, με στόχο την επιλογή και προσαρμογή όσων θελήσουν να υιοθετήσουν.
Μέσα από το Μήνα για τον Τόπο θα έχουν αποκρυσταλλωθεί οι ιδέες και οι ικανότητες της αντιπολίτευσης, θα έχει παραχθεί ένα σημαντικό ποιοτικό έργο σαν τράπεζα πληροφορίας. Αυτή η τράπεζα θα είναι μια δεξαμενή ιδεών και προτάσεων για τον τόπο.

Η Καλαμάτα Τόπος Ζωής είναι πρόθυμη, έχοντας όλα τα δεδομένα στα χέρια της, να αναπτύξει το πρόγραμμά της και τις ιδέες της σε ουσιαστικές κοστολογημένες προτάσεις για το καλό του τόπου, συνδιαμορφώνοντας το τελικό αποτέλεσμα μέσα από συνεργασίες ουσίας.

“Οι κακοί καλλιτέχνες αντιγράφουν. Οι καλοί καλλιτέχνες κλέβουν”, Πάμπλο Πικάσο

Καλαμάτα Τόπος Ζωής: Να καθιερωθεί ένας “Μήνας για τον τόπο”

Καλαμάτα Τόπος Ζωής: Περί του ισοθερμικού καλύμματος του κολυμβητηρίου

Γύρω από το ζήτημα υπάρχει μια σαφέστατη σύγχυση και για αυτό ζητάμε σήμερα διευκρινήσεις από όσους χειρίζονται το εν λόγω θέμα.

Τα δεδομένα με χρονική σειρά είναι:

Αρχικά δίδεται ως επιπλέον επιχορήγηση στον Αθλητικό Φορέα Δήμου Καλαμάτας το ποσό των 70.000€ και εγκρίνεται από το ΔΣ. Από το επιπλέον ποσό που έχει εγκριθεί από το ΔΣ ο ΑΦΔΚ αποφασίζει να διαθέσει 49.500€ για το περιβόητο ισοθερμικό κάλυμμα της δεξαμενής του κολυμβητηρίου. Το ποσό αυτό, εξ όσων μπορούμε να γνωρίζουμε, στηρίζεται σε δυο ανταγωνιστικές οικονομικές προσφορές της οικείας αγοράς.

Ωστόσο, ψηφίζεται τελικά στην τελευταία συνεδρίαση του ΦΟΡΕΑ το ποσό των 20.000€ πλέον ΦΠΑ – ΣΧΕΔΟΝ 50% έκπτωση – διότι εμφανίστηκε μια νέα προσφορά αυτής της τάξεως.
Σε προσπάθεια να κατανοήσουμε πως αιτιολογείται η απευθείας (με αυτό το ποσό πλέον) ανάθεση διαβάζουμε στην 118/2019 ΜΕΛΕΤΗ της τεχνικής υπηρεσίας για το συγκεκριμένο ζήτημα. Συγκεκριμένα, ο μελετητής καταγράφει τεχνικές προδιαγραφές από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού – που αφορούν σε τεχνικά χαρακτηριστικά καλυμμάτων δεξαμενών κολύμβησης – στις οποίες εμπεριέχεται το ελάχιστο πάχος 6μμ, καθώς και σειρά άλλων πολύ αναλυτικών προδιαγραφών, όπως π.χ. ανοξείδωτα συρματόσκοινα στις άκρες, που καθιστά εξαιρετικά εύκολη την παραλαβή του τελικού προϊόντος και από μη τεχνικούς.

Μια και η τελευταία προσφορά ως τρίτη κατά σειρά, και με τεράστια απόκλιση από τις άλλες, γεννά ερωτήματα, θα θέλαμε τις σχετικές διαβεβαιώσεις από τον προμηθευτή, όπως έχουμε το δικαίωμα ως αγοραστής:

ΘΑ τηρηθεί με αυστηρότητα η παράγραφος 8 ΠΕΡΙ ΚΑΛΗΣ ΕΚΤΕΛΕΣΗΣ στην οποία προαπαιτούμενο είναι η εγγύηση του 5%;

Θα ζητηθεί κατά την παράγραφο 10 κάθε στοιχείο που θα αποδεικνύει ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΟΤΑΙΡΩΝ τη συμφωνία των τεχνικών στοιχείων με τις προδιαγραφές της συνημμένης μελέτης;
Θα ζητηθεί το ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟ αναγνωρισμένου ΟΙΚΟΥ ΠΟΙΟΤΙΚΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ & το ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΕΓΓΥΗΣΗΣ 2 ΕΤΩΝ που αναφέρεται προκαταβολικά;

Ποια είναι η εταιρεία ανάθεσης τελικά και έχει αντίστοιχα έργα προκειμένου να διασφαλιστεί η ποιότητα του παρεχόμενου καλύμματος, ώστε η επιλογή της απευθείας ανάθεσης μας να είναι στεφθεί με επιτυχία;

Καλαμάτα Τόπος Ζωής: Περί του ισοθερμικού καλύμματος του κολυμβητηρίου

Καλαμάτα – Παιχνίδι για όλους

Μια σύγχρονη πόλη πρέπει να σχεδιάζεται με τέτοιο τρόπο, ώστε όλοι να μπορούμε να κινηθούμε αβίαστα, ελεύθερα, χωρίς εμπόδια, χωρίς αποκλεισμούς.

Άρθρο της δημοτικής παράταξης ΚΑΛΑΜΑΤΑ ΤΟΠΟΣ ΖΩΗΣ

Η Καλαμάτα μπορεί και πρέπει να γίνει ένας ουσιαστικός τόπος για ανθρώπους όλων των δυνατοτήτων και των ιδιαιτεροτήτων. Σκοπός όλων μας να γίνει η πόλη μας ένας τόπος πρότυπο ως προς τη  διαχείριση του δημόσιου χώρου της,  ώστε να συνυπάρχουμε όλοι και η έννοια της ανθρώπινης αξιοπρέπειας να γίνει έννοια αυτονόητη.

Για να συμβεί αυτό πρέπει να ξεφύγουμε από την απλή τήρηση των όσων μας καθιστούν τυπικά νομότυπους, αλλά δεν επιλύουν το πρόβλημα στην ουσία του και να κάνουμε από επιλογή την υπέρβαση.
Ας μιλήσουμε για το χώρο δημόσιου υπαιθρίου παιχνιδιού, ένα σημείο που αντικατοπτρίζει την κουλτούρα και την ευαισθησία όλων μας. Μέχρι πρότινος το σύνολο των παιδικών χαρών δεν εναρμονιζόταν με τις αρχές της προσβασιμότητας ούτε στο ελάχιστο, ήταν μη φιλικοί χώροι σε ανθρώπους με κινητικά ή άλλα προβλήματα, αποτελούσαν την πρώτη φάση αποκλεισμού τους από την κοινωνική ζωή.

Μόλις το 2009 το Υπουργείο Εσωτερικών προκειμένου να εξασφαλίσει συνθήκες ασφάλειας και πρόσβασης στους χώρους παιδικής αναψυχής, προχώρησε στην έκδοση της Υπουργικής Απόφασης 28492/18.5.2009 (ΦΕΚ 931 Β΄) σχετικά με τον καθορισμό των προϋποθέσεων και των τεχνικών προδιαγραφών για την κατασκευή και λειτουργία των παιδικών χαρών των Δήμων και Κοινοτήτων. Το ΦΕΚ ορίζει την απόλυτη προσαρμογή των παραπάνω χώρων έως και την 31.12.2012 στις οδηγίες του ΦΕΚ, μια από τις οποίες είναι και η συμμόρφωση με τις Οδηγίες Σχεδιασμού, «Σχεδιάζοντας για όλους», του Γραφείου Μελετών για ΑμεΑ του Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε.

Διαβάζοντας κανείς την απόφαση και συγκεκριμένα το ΑΡΘΡΟ 3, παράγραφος 2 εντοπίζει όσα επιβάλλεται να έχει μια παιδική χαρά και στέκεται «στις εξωτερικές και εσωτερικές προσβάσεις για ΑΜΕΑ», «καθώς και τη Ζώνη όδευσης στο εσωτερικό της, πλάτους 1,50μ.». Συνεχίζοντας στην παράγραφο 6γ. εντοπίζουμε και την ελάχιστη απαίτηση  να προβλέπεται σε κάθε παιδική χαρά μία θέση τουλάχιστον χρήστη ΑμεΑ ανά 10 τουλάχιστον θέσεις χρηστών,  με τις κατάλληλες προσβάσεις και διατάξεις ασφαλούς χρήσης κάθε οργάνου σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στις ευρωπαϊκές και  διεθνείς προδιαγραφές (ASTM κλπ). Σε διαφορετική περίπτωση θα πρέπει  οπωσδήποτε να προβλέπονται θέσεις  ΑμεΑ στο σύνολο των θέσεων χρηστών όλων των παιδικών χαρών της περιφέρειας του δήμου ή κοινότητας.

Και αναρωτιόμαστε αρκεί αυτή η θέση;

Όχι δεν αρκεί. Η πόλη μας θέλουμε να διαφοροποιήσει τη θέση της από την απλή τήρηση της παραπάνω υποχρέωσης. Θέλουμε και προτείνουμε οι παιδικές χαρές της δικής μας πόλης να μετασχηματιστούν σε πρότυπα. Να αντικαταστήσουμε την απλή υποχρέωση τήρησης του νόμου με την τοποθέτηση ενός μεμονωμένου απλού παιχνιδιού στις κεντρικές παιδικές χαρές, από τη ουσιαστική διάθεση να κάνουμε τις δημόσιες παιδικές χαρές της πόλης τόπους κοινωνικοποίησης, τόπους όπου όλα τα παιδιά έχουν θέση. Τόπους χαράς.

Και τα παιδιά θα βρουν τον τρόπο.

Ας επιδιώξουμε λοιπόν την υπέρβαση, ας στοχεύσουμε στη νέα σχεδίαση των πολύ σημαντικών αυτών τόπων. Πρόταση μας τα παιχνίδια ΑΜΕΑ να μην είναι ατομικά, αλλά πολλών θέσεων διαδραστικά όργανα, ώστε τα παιδιά να ενισχύσουν την ομαδικότητα τους, να αλληλεπιδράσουν, να χαρούν. Όχι αποκομμένα παιχνίδια που ενδεχομένως τηρούν τις προδιαγραφές του νόμου και βεβαία πιστοποιούνται, ωστόσο δεν ακολουθούν τις προδιαγραφές της παιδικής ψυχής.
Ασφαλώς, μιλάμε για απόλυτη διασφάλιση κύλισης των αμαξιδίων, αλλά ταυτόχρονα ικανότητα κίνησης παιδιών με τυφλότητα και εξυπηρέτηση παιδιών με προβλήματα ακοής. Στη νέα αντίληψη σχεδιασμού δεν μπορούμε να αφήνουμε εκτός των προθέσεων μας μια μεγάλη ομάδα ανθρώπων που κινούνται στο φάσμα του αυτισμού και έχουν ανάγκη παιχνιδιού που θα τους παρέχει πολυαισθητηριακές εμπειρίες και απόλυτη ασφάλεια.

Ας κάνουμε μια βόλτα στις παιδικές χαρές της πόλης και ας αναλογιστούμε αν θα εξυπηρετούμασταν και πολύ περισσότερο αν θα διασκεδάζαμε σε αυτές, αν για κάποιο λόγο εμείς ή δικός μας άνθρωπος αντιμετώπιζε δυσκολίες κίνησης, όρασης ή ακοής.

Το αποτέλεσμα μιας τέτοιας βόλτας δεν μας τιμά. Δεν τηρούνται κανόνες στοιχειώδους ασφαλείας, σήμανσης ή προσβασιμότητας ούτε σε μια από τις νεότερες παιδικές χαρές στο Φραγκοπήγαδο, αλλά ούτε και σε μία από τις κεντρικότερες στο πάρκο ΟΣΕ. Πίνακες ΔΕΗ ξεκλείδωτοι σε σημεία προσβάσιμα από παιδιά, κιγκλιδώματα υπό κατάρρευση, ανύπαρκτοι διάδρομοι κύλισης, καμία σήμανση αναφορικά με την πρόσβαση ΑΜΕΑ, μεμονωμένα παιχνίδια ατομικού παιχνιδιού περιορισμένου ενδιαφέροντος.

Η ανάγκη για επανακαθορισμό στο σχεδιασμό είναι άμεση. Ας ξαναρχίσουμε και ας μην κρυβόμαστε πίσω από τις τυπικές πιστοποιήσεις. Ας μπούμε στη θέση των εμποδιζόμενων ατόμων και ας απαιτήσουμε το χώρο μας.

Οι ίσες ευκαιρίες είναι η βάση της κοινωνικής δικαιοσύνης. Το να στερείς την ευκαιρία σε εμποδιζόμενα άτομα, και πόσο μάλλον παιδιά, να παίξουν και να κοινωνικοποιηθούν είναι μια τραγική κοινωνική αδικία που κανείς μας δεν θα έπρεπε να επιτρέπει να υπάρχει.

Καλαμάτα – Παιχνίδι για όλους

Ο ΣΧΟΛΙΚΟΣ χώρος δεν είναι ένα απλό κτίριο, είναι “ο δρόμος μάθησης” του παιδιού μας

Το σχολείο δεν είναι μια έννοια απλή, παραπέμπει σε πολλές έννοιες, σε πολλές εικόνες, σε πολλαπλές εμπειρίες. Μάθηση, αίθουσα, αυλή, κτίριο, δραστηριότητες, διάδρομος, σχέσεις ζωής, έρωτας, φιλία. Ο σχολικός χώρος αποτελεί τη βάση που παράγονται και αναπτύσσονται μια σειρά ψυχοκοινωνικών δράσεων. Τα παιδαγωγικά χαρακτηριστικά του χώρου μπορούν και πρέπει να αποτελούν τον πυρήνα της εκπαιδευτικής διαδικασίας.

Ο σχολικός χώρος είναι το ενδιάμεσο βήμα του παιδιού από την προστατευμένη οικογενειακή ζωή στην κοινωνική ενήλικη ζωή. Στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, η σημασία του σχολικού χώρου στην αναπτυξιακή πορεία του παιδιού παίζει καθοριστικό ρόλο.  Για αυτό η πλαστικότητα και η κεντρική ιδέα πάνω στην οποία αναπτύσσεται αποτελούν καθρέφτη του εκπαιδευτικού συστήματος και εν τέλει του κοινωνικοπολιτικού επιπέδου της εκάστοτε χώρας.

Ο αρχιτέκτονας προσδίδει στο χώρο ποιότητες μοναδικές και αυτό ανάγει τη δουλειά του σε έμμεσο εκπαιδευτικό ρόλο, γίνεται μια βουβή εκπαιδευτική διδασκαλία λιγότερο ή περισσότερο επιτυχημένη. Επιτυχημένη κρίνεται όταν καταφέρνει να ξεφύγει των στερεότυπων σχεδιασμού και αποδίδει στο χώρο μοναδικά χαρακτηριστικά, κάνοντας την καθημερινή εκπαιδευτική διδασκαλία από απλή μετάβαση, κίνηση και στάση σε διαρκή εναλλαγή εμπειριών.

Μια ενδιαφέρουσα προσέγγιση ήταν αυτή του HERTZBERGER που εισήγαγε την έννοια του «δρόμου της μάθησης» μετασχηματίζοντας το σκοτεινό διάδρομο κυκλοφορίας σε ένα πολυεπίπεδο χώρο εκθέσεων, παραστάσεων με γωνιές παιχνιδιού και διδασκαλίας.

Στην ελληνική πραγματικότητα το σχολικό κτίριο ταυτίστηκε με τις εναλλαγές στο εκπαιδευτικό σύστημα, με λίγα δυστυχώς παραδείγματα να διαθέτουν ποιότητες χώρου και αρχιτεκτονική κεντρική ιδέα και αυτά να εντοπίζονται στην πρωτεύουσά.

Κορυφαίες στιγμές στην εξέλιξη του σχολικού χώρου είναι το πρόγραμμα του 1930 και η ίδρυση του ΟΣΚ.

Στο μεν πρόγραμμα του 1930 κάτω υπό την γενική εποπτεία του Γάλλου αρχιτέκτονα Emmanuel Hebrard, εκπονούνται νέα κτιριολογικά προγράμματα, όπου επιχειρούνται υπερβάσεις στην αντίληψη  του σχολικού χώρου. Ένα από τα πιο γνωστά είναι το Δημοτικό σχολείο στα Πευκάκια, του Δ. Πικιώνη, με βασική επιδίωξη την απόλυτη ένταξη του κτίσματος στο φυσικό ανάγλυφο.

Στη δε ίδρυση του ΟΣΚ το 1962 αποδίδεται στην υπηρεσία όλη η σχεδιαστική ευθύνη των σχολικών μονάδων της χώρας. Ο ΟΣΚ παράγει συγκεκριμένα μοντέλα – τύπους σχολείων με ελάχιστες δυνατότητες απόκλισης από αυτά. Χαρακτηριστικό είναι το Στρογγυλό Γυμνάσιο Αγίου Δημητρίου, του Ζενέτου, με 7 διαλέξεις του γνωστού αρχιτέκτονα προκειμένου να πείσει για τη λειτουργικότητα της στρογγυλής κάτοψης το επιτελείο του ΟΣΚ ώστε να γνωμοδοτήσει θετικά.

Σε αυτά τα πλαίσια η ελληνική επαρχία αδυνατεί ακόμη περισσότερο να διαφοροποιηθεί, να συνειδητοποιήσει τη σπουδαιότητα του σχολικού κτιρίου και να παράξει έστω και κάποια δείγματα καλύτερων αρχιτεκτονικά σχολικών μονάδων. Στην ίδια μοίρα και η πόλη μας που φτάνει την τελευταία δεκαετία να μελετά και να κατασκευάζει αδιάφορα μη αρχιτεκτονημένα σχολικά συγκροτήματα, γεγονός που αποτελεί ουσιαστική υποβάθμιση της εκπαιδευτικής δραστηριότητας.

Τα παραπάνω ως γενικές σκέψεις βρήκαν πεδίο αναφοράς στην ημερήσια διάταξη του προηγούμενου Δημοτικού Συμβουλίου, όπου συζητήθηκε το ζήτημα προέγκρισης ενός νέου Δημοτικού σχολείου και μάλιστα του νέου Ειδικού Δημοτικού Σχολείου της πόλης.

Δυστυχώς, ακόμη και η ιδιαιτερότητα των χρηστών του εν λόγω σχολείου δεν αποτέλεσε αφορμή για διεύρυνση της οπτικής μας, ώστε να παραχθεί ένας χώρος μοναδικός ως προς τις παρεχόμενες εμπειρίες και την αισθητική.

Αντίθετα, καταφύγαμε στη λύση της στενά υπηρεσιακής διευθέτησης, τη στιγμή που διεθνώς οι χώροι αυτοί αποτελούν αντικείμενα πανελλήνιων και διεθνών αρχιτεκτονικών διαγωνισμών με εξαιρετικά αποτελέσματα. Απουσιάζει, παρά το ότι αναφέρεται στην τεχνική έκθεση, ουσιαστική βιοκλιματική προσέγγιση ήπιας τεχνολογίας, που θα πρέπει να αποτελεί προαπαιτούμενο στα νεοαναγειρόμενα δημοτικά κτίρια. Ο προσανατολισμός δεν είναι ο ενδεδειγμένος,  μια και μόνο οι μισές αίθουσες είναι προσανατολισμένες στο Νότο, ο φυσικός αερισμός είναι έμμεσος εφόσον δεν επιτυγχάνεται διαμπερότητα στον άξονα Βορά – Νότου, δεν προβλέπεται προστασία από το ανελέητο Δυτικό ήλιο της Πόλης μας με ανακλαστήρες, σκίαστρα ή κατάλληλη φύτευση. Επίσης δεν υπάρχει πρόβλεψη εκμετάλλευσης των πολύ μεγάλων δωμάτων ή έστω φύτευσης τους, δεν γίνεται αναφορά σε επανάχρηση βρόχινου νερού (κύκλος νερού), δεν προβλέπονται ή τουλάχιστον δεν αναφέρθηκαν παθητικά συστήματα θέρμανσης και δροσισμού, θερμοκήπια στις νότιες όψεις, τοίχοι Trombe ή παθητική γεωθερμία.

Τα παραπάνω είναι τα κοινώς αποδεκτά από όλους, μια και λίγο πολύ όλοι γνωρίζουμε τα νέα δεδομένα βιοκλιματικού σχεδιασμού. Ωστόσο, πως να αποδείξω τα όσα στερείται αρχιτεκτονικά ο χώρος, στα όσα δεν παραπέμπει, τα ενδιαφέροντα που δεν συμβαίνουν στη καθημερινή κίνηση, τις εναλλαγές που δεν εντοπίζονται, την ψυχοκοινωνική επίδραση που δεν θα γίνει και που ήταν τόσο αναγκαία στον ιδιαίτερο αυτό χρήστη;  Λείπει το χρώμα, λείπει η φαντασία, λείπει η διάδραση, λείπει  η μετάβαση, παράγονται σκληρά όρια διαχωρισμών που αποκλείουν το άνοιγμα των ματιών.

Είναι η ώρα, έστω και σε τοπικό επίπεδο, να βγούμε από τα κουτάκια της αυστηρής παραγωγής ανούσιων οικοδομημάτων για το δημόσιο χώρο. Είναι ιδιαίτερα, επιβεβλημένη η αλλαγή στην οπτική όσον αφορά το σχολείο.

Προτείνουμε να γίνει κοινή απαίτηση όλων μας οι νέες σχολικές μονάδες του Δήμου, αλλά και όλες οι προτάσεις ανακαίνισης υφιστάμενων μονάδων να απαντούν σε ένα και μοναδικό ερώτημα: τι είδους πολίτες επιδιώκουμε να έχουμε στο αύριο της πόλης;  Με φαντασία ή χωρίς; Δημιουργικούς ή άνευρους αποδέκτες;

Η απάντηση θα δρομολογήσει την αλλαγή.

ΤΟΝΙΑ ΚΟΥΖΗ
Αρχιτέκτων, Δημοτική Σύμβουλος
Επικεφαλής της Δημοτικής παράταξης
ΚΑΛΑΜΑΤΑ ΤΟΠΟΣ ΖΩΗΣ

Ο ΣΧΟΛΙΚΟΣ χώρος δεν είναι ένα απλό κτίριο, είναι “ο δρόμος μάθησης” του παιδιού μας

Κέντρο αθλητισμού και πολιτισμού VS στρατόπεδο καλών κλιματολογικών συνθηκών

Με επιστολή του προς τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας, ο νέος Δήμαρχος Καλαμάτας ζητάει το στρατόπεδο Παπαφλέσσα να παραμείνει σε λειτουργία μόνο για στρατιωτικούς σκοπούς. Πριν από μόλις πεντέμιση μήνες η απάντηση του στο ερώτημα “Ποια είναι η άποψή σας για την αξιοποίηση των 220 στρεμμάτων που θα ελευθερωθούν στο Στρατόπεδο της Καλαμάτας;” ήταν η εξής: “πρόθεσή μας είναι η διεκδίκηση της παραχώρησής του, μέσω ειδικού πρωτοκόλλου με το υπουργείο Εθνικής Άμυνας, προς το δήμο μας” και “η δυναμική του χώρου δεν είναι μονοσήμαντη, αλλά έχει πολλαπλές συντεταγμένες, όπως η τουριστική, οικολογική, πολεοδομική, αθλητική, πολιτιστική κ.ά.”
Από την πολλαπλή δυναμική του χώρου ο Δήμαρχος κατέληξε να δασκαλεύει την στρατιωτική ηγεσία της χώρας εμπλεκόμενος σε θέματα εκτός της αρμοδιότητας του και μάλιστα χωρίς να έχει ενημερώσει τους εκπροσώπους των πολιτών μέσω του Δημοτικού Συμβουλίου και κυρίως ερχόμενος σε πλήρη αντίθεση με τα όσα προεκλογικά υποστήριζε.

Οι πολιτικές μικροσκοπιμότητες δεν θα έπρεπε σε καμία περίπτωση να επηρεάζουν το στρατιωτικό σχεδιασμό της χώρας και θα πρέπει να αφήνονται αποκλειστικά και ελεύθερα στους γνώστες της στρατιωτικής ηγεσίας.
Ταυτόχρονα θα πρέπει μάλλον να επαναξιολογήσουμε τις προτεραιότητες με τις οποίες ξοδεύονται τα χρήματα του Δήμου που σύμφωνα με τα λεγόμενα του Δημάρχου ο Δήμος “δεν εφείσθη κόπων και εξόδων για να διατηρήσει τις υποδομές αυτές σε καλή κατάσταση” την ώρα που υπάρχουν σχολεία του Δήμου που βρίσκονται ακόμα και σήμερα σε ΤΡΑΓΙΚΗ κατάσταση.

Αν ο Δήμαρχος ήταν πιστός στις προεκλογικές του δεσμεύσεις και κυρίως αν δεν φοβόταν να φύγει από την πεπατημένη, να υιοθετήσει νέο τρόπο σκέψης αλλά και να αγωνιστεί για να γίνει μια σημαντική αλλαγή – η αξιοποίηση του παλιού στρατοπέδου είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα – θα μπορούσε να διεκδικήσει μια σαφώς αναπτυξιακή κατεύθυνση για την αξιοποίηση του χώρου του στρατοπέδου.
Θυμίζουμε ότι ο αναπτυξιακός Νόμος και το ΕΣΠΑ προωθούν και χρηματοδοτούν τα Κέντρα Προπονητικού Αθλητικού Τουρισμού (ΚΕΠΑΤ) τα οποία χρειάζονται συγκεκριμένες προδιαγραφές και τις οποίες ο χώρος του στρατοπέδου καλύπτει. Ο Δήμος λοιπόν θα μπορούσε να  προσφέρει στην πόλη μια χρηματοδοτούμενη αναπτυξιακή επένδυση που θα διαμόρφωνε σε ένα βαθμό και την – μέχρι σήμερα ανύπαρκτη – τουριστική στρατηγική και θα προσέφερε και αξιόλογες (και ασφαλείς…) αθλητικές εγκαταστάσεις στους πολίτες.

Η Καλαμάτα Τόπος Ζωής είναι διαθέσιμη για να συμβάλει με όλες τις δυνάμεις της στην προετοιμασία ενός πλήρους φακέλου αξιοποίησης του χώρου του Στρατοπέδου, αξιοποίησης όμως που θα υπηρετεί ένα ευρύτερο σχέδιο προς το καλό της πόλης. Άλλωστε για το συγκεκριμένο θέμα έχουμε ήδη τοποθετηθεί σε σχετική ερώτηση που έχει γίνει προεκλογικά αναφέροντας τα εξής:

“Η έκταση του στρατοπέδου ανήκει στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Αν αυτό αποφασίσει να μην τη χρησιμοποιήσει ή να τη χρησιμοποιήσει εν μέρει, η έκταση αυτή θα πρέπει να αξιοποιηθεί με τον ιδανικότερο τρόπο προς όφελος της περιοχής και των κατοίκων. Ενας σχεδιασμός για το σύνολο της έκτασης θα μπορούσε να περιλαμβάνει μια μικτή αξιοποίηση, με τη μισή έκταση να παραχωρείται έναντι τιμήματος για δημιουργία τουριστική μονάδας (για παράδειγμα, το Navarino Waterfront στην Γιάλοβα γίνεται σε έκταση 130 στρεμμάτων) και την υπόλοιπη να στεγάζει ένα τεχνολογικό πάρκο με στόχευση στην πράσινη ενέργεια (γειτνιάζει άλλωστε με το περιβαλλοντικό πάρκο Νέδοντα), που ενταγμένο σε ένα ευρύτερο στρατηγικό πλάνο θα προσέλκυε αντίστοιχες εταιρείες και πανεπιστημιακά ιδρύματα και η χρηματοδότηση του οποίου θα πρόκυπτε εν πολλοίς από το προαναφερθέν τίμημα.
Η όποια πρόταση βέβαια τελικά προκριθεί θα πρέπει να είναι αποτέλεσμα εξαντλητικής σκέψης και συζήτησης. Η διαχείριση της δημόσιας περιουσίας είναι τεράστια ευθύνη και πρέπει να γίνεται ιδιαίτερα προσεκτικά”.

Ο συνδυασμός Καλαμάτα Τόπος Ζωής, μετά την ανακοίνωση των αντιδημάρχων από τον δήμαρχο καλαματας, Θανάση Βασιλόπουλο και τις συνεργασίες με τις παρατάξεις της κας Αλειφέρη και κας Οικονομάκου εξέδωσε ανακοίνωση

Αναλυτικά:

Όταν απέχεις από το οργανωμένο πολιτικό σκηνικό πολλά είναι αυτά που θα σου φανούν αστεία και παράλογα. Όταν όμως αποφασίσεις να μετέχεις στα κοινά τα αστεία και παράλογα καταλήγουν να γίνουν η θλιβερή πραγματικότητα σου.

Οι πατέντες “ελαφράς συνεργασίας” με τις οποίες 3 παρατάξεις του Δημοτικού Συμβουλίου προσπαθούν να επιβάλουν αλλοιωμένες ισορροπίες δεν πείθουν κανέναν. Οι παρατάξεις της Κας Οικονομάκου και της Κας Αλειφέρη πρέπει να ξεκαθαρίσουν αν συνεργάζονται ολοκληρωτικά με την παράταξη του Δημάρχου και άρα να προχωρήσουν σε όσα ο νέος νόμος ορίζει και προφανώς να ανακοινώσουν και τις βάσεις της συνεργασίας τους. Σε ποια θέματα πλέον συμφωνούν και ποιες είναι οι νέες ΚΟΙΝΕΣ τους δεσμεύσεις. Οτιδήποτε άλλο αποτελεί υποκρισία και αλλοιώνει την ίδια την έννοια της δημοκρατίας. Αν ο νέος δήμαρχος ξεκινάει την θητεία του με στημένα σκηνικά το μόνο που θα καταφέρει θα είναι να είναι σκηνοθέτης ενός έργου που δεν θα έχει happy end ούτε για τον ίδιο αλλά, κυρίως, ούτε για την πόλη μας. Μια πόλη δεν διοικείται από θιάσους αλλά από σοβαρούς πολιτικούς που έχουν το θάρρος να εκτεθούν και να είναι ειλικρινείς. Και τα πρώτα δείγματα μόνο σοβαρότητα δεν δείχνουν. Ας μην αποδείξουν ότι η προεκλογική τους πορεία ήταν απλά μια ακόμα παράσταση και τα λογύδρια περί συνεργασίας όλων απλά ατάκες στο σενάριο. Γιατί αν νομίζουν ότι θα μετατρέψουν τις υπόλοιπες παρατάξεις σε κομπάρσους είναι πολύ γελασμένοι.

Η Καλαμάτα Τόπος Ζωής από την αρχή επένδυσε στην δύναμη της ειλικρίνειας. Για εμάς η πολιτική δεν είναι υποκρισία. Για εμάς η πολιτική είναι πίστη στις ιδέες, τις δεσμεύσεις, στην δύναμή μας και στους ανθρώπους μας. Καλούμε τις 3 παρατάξεις να επιδείξουν την ίδια πίστη στις επιλογές τους και να επαναφέρουν την ισορροπία στο αυτοδιοικητικό σκηνικό της Καλαμάτας. Να επιδείξουν επιτέλους την τιμιότητα που τόσα χρόνια όλοι αναζητάμε.