Εδώ και περίπου τρία χρόνια ολόκληρος ο πλανήτης είναι αντιμέτωπος με έναν αόρατο εχθρό που δεν μπορούσε να τον αντιμετωπίσει ακριβώς γιατί δεν τον έβλεπε, Δεν ήξερε πώς να τον πολεμήσει. Δεν μπορούσε να υπολογίσει τις συνέπειες, τα μεγέθη και τον χρονικό διάστημα που θα κρατούσε. Κι όσο περνούσε ο καιρός τόσο πιο πολύ αγρίευε και έμπαινε πιο βαθιά στις κοινωνίες.

Γράφει ο Γιώργος Αθανασόπουλος

Απόφοιτος του Τμήματος Κοινωνικής Πολιτικής του Παντείου Πανεπιστημίου

Μεταπτυχιακός Φοιτητής στο Τμήμα Κοινωνιολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου

Ο κορωνοϊός αναμφισβήτητα αποτέλεσε μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις του 21ου αιώνα. Με την έλευση του γρήγορα επεκτάθηκε στις περισσότερες χώρες του κόσμου δημιουργώντας υγειονομική κρίση που ταυτόχρονα εξελισσόταν σε κοινωνική κρίση, μια κρίση που άγγιξε ακόμα και την σκληροπυρηνική δημοκρατία.

Ιδιαίτερα, η Ευρώπη δέχθηκε πολυμέτωπες απειλές για τις αξίες που πρέσβευε από την αρχή της ίδρυσης της μέχρι σήμερα.

Μέσα σε αυτά τα πολύ δύσκολα χρόνια πάρθηκαν μέτρα υγειονομικής προστασίας και ασφάλειας που πολύ συχνά προκαλούσαν ερωτηματικά και δέχονταν αμφισβητήσεις. Η ανησυχία για τον αντίκτυπο των μέτρων που πάρθηκαν για την πανδημία στην δημοκρατία και τις βασικές ελευθερίες μεγάλωνε ολοένα και περισσότερο και κλυδώνιζε τους βασικούς δημοκρατικούς θεσμούς.

Ο εγκλεισμός στο σπίτι, η αποφυγή των κοινωνικών επαφών, η στέρηση πρωτοβουλιών και η έλλειψη ελευθεριών ήταν κάποιες από τις βασικές δοκιμασίες που είχε να αντιμετωπίσει ο σύγχρονος άνθρωπος που είχε συνηθίσει στην πληθώρα ελευθεριών και την κατάχρηση της δημοκρατίας.

Δεν μπορούσε να εργαστεί, να εκπαιδευτεί, να βγει έξω, να ψωνίσει, να ζήσει. Για όλα αυτά χρειαζόταν να στείλει sms σε έναν αριθμό ή να έχει έτοιμο έγγραφό, το οποίο να το δείχνει στην αστυνομία όποτε αυτή το ζητά.

Ο άνθρωπος έμαθε να ζει πιο μόνος του, ενώ του δόθηκε η ευκαιρία να συστηθεί και να γνωρίσει καλύτερα την τεχνολογία και τις εφαρμογές της. Τα πάντα τα έκανε ηλεκτρονικά. Η ανθρώπινη επαφή με τον συνάνθρωπο ήταν είδος υπό εξαφάνιση.

Κατά την διάρκεια του Covid-19 αναπτύχθηκαν πολλών ειδών βίας και παραβιάστηκαν πολλά από τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ούτως ή άλλως οι κρατικές πολιτικές για την αναχαίτιση του ιού ήταν αντιδημοκρατικές και εχθρικά προσκείμενες στα ανθρώπινα δικαιώματα.

Η έμφυλη βία, η ενδοοικογενειακή βία, ο ρατσισμός και η ξενοφοβία γνώρισαν τεράστια αυτά τα τρία χρόνια, ενώ οι αυτοκτονίες και τα ψυχολογικά νοσήματα αυξήθηκαν πολύ σημαντικά. Επρόκειτο για πραγματικό πόλεμο, εάν σκεφθεί κανείς πως τα θύματα και οι χαμένοι αντιστοιχούσαν σε αριθμό ισάξιο με εκείνον ενός Παγκόσμιου Πολέμου.

Η διευρυμένη τρομοκρατία απέναντι στους πληθυσμούς βάθαινε προοδευτικά και ουσιαστικά με πολλούς ανθρώπους να αποκτούν άγχος, ενοχικά σύνδρομα και  ψυχολογικά προβλήματα ή να γίνονται αφόρητα εσωστρεφείς.

Οι ακόμα πιο πληττώμενοι από την υγειονομική και κοινωνική κρίση ήταν οι ευάλωτες ομάδες, οι οποίες έχουν ελάχιστη πρόσβαση στα ανθρώπινα δικαιώματα, ενώ δέχονται κοινωνικό και οικονομικό αποκλεισμό.

Η εμμονική τάση των γιατρών να θέτουν σε προτεραιότητα όσους έχουν κορωνοϊός παραγκώνιζε ανθρώπους με αναπηρία και χρόνια προβλήματα υγείας, όπως σακχαρώδη διαβήτη, καρδιαγγειακά προβλήματα, καρκίνο και λοιμώξεις. Παρόλο που αυτοί οι άνθρωποι χρειάζονται πάντα την βοήθεια όλων, το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα παραμερίστηκαν, όπως και οι υγιείς.

Τα νοσοκομεία και οι κοινωνικές υπηρεσίες βρίσκονταν σε πολύ δεινή κατάσταση, ενώ ιδιαίτερα στα νοσοκομεία, που βρίσκονταν στην πρώτη γραμμή, η οργάνωση ήταν ανύπαρκτη .

Τώρα, πλέον, βρισκόμαστε σε ένα αμφιλεγόμενο τέλος της πανδημίας, αλλά την έλευση της ενεργειακής κρίσης που δημιουργεί νέες προκλήσεις, νέα διλλήματα και σίγουρος ο τρόπος ζωής μας θα αλλάξει δραματικά, όπως συνέβη και με την πανδημία

Κύμα δυσαρέσκειας από εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες που περίμεναν να πάρουν το Powerpass και τελικά οι τραπεζικοί τους λογαριασμοί ήταν «τρύπιοι».

Γράφει ο Γιώργος Αθανασόπουλος

Απόφοιτος του τμήματος Κοινωνικής Πολιτικής του Παντείου Πανεπιστημίου

Μεταπτυχιακός Φοιτητής του Τμήματος Κοινωνιολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου με ειδίκευση την «Ελληνική και Ευρωπαϊκή Κοινωνία»

Απέτυχε το επίδομα ηλεκτρικής ενέργειας να καλύψει ακόμα και τις βασικές ανάγκες των πολιτών, ενώ η εικόνα τους για την ελληνική κυβέρνηση αντί να καλυτερεύει χωλαίνει ολοένα και περισσότερο.

Σύμφωνα με αρκετό κόσμο οι προϋποθέσεις για να το διεκδικήσουν έκαναν φτερά, αφού παρόλο που τις πληρούσαν δεν κατάφεραν να το λάβουν.

Μία μεγάλη μερίδα ανθρώπων άλλα χρήματα περίμενε να πάρει μετά από λεπτομερείς υπολογισμούς και εν τέλει αυτά που έλαβαν ήταν πολύ λιγότερα.

Αρκετοί το χαρακτήρισαν «κοροϊδία», καθώς υπήρχαν και περιπτώσεις που το επίδομα δεν άγγιζε ούτε τα 10 ευρώ.

Πολλοί παραπονέθηκαν για την ανεξήγητη ρήτρα αναπροσαρμογής, ενώ υποστήριξαν πως η διαδικασία υποβολής τους παίδεψε αρκετά.

Σε μια περίοδο που η ακρίβεια έχει γονατίσει τα ελληνικά νοικοκυριά και τις ελληνικές επιχειρήσεις, ένα μίνι επίδομα δεν φέρνει την άνοιξη αλλά ούτε μπορεί να αποτρέψει τον βαρύ χειμώνα των ανατιμήσεων στα πάντα και της ενεργειακής κρίσης που δεν πρόκειται να μας εγκαταλείψει σύντομα.

Οι πανάκριβοι λογαριασμοί ρεύματος «σβήνουν» το Powerpass  με τους πολίτες να το θεωρούν ένα ανεπαρκές μέτρο κατά της αύξησης της τιμής της ηλεκτρικής ενέργειας.

Σύμφωνα με πολλούς οικονομικούς αναλυτές τα δύσκολα δεν έχουν έρθει ακόμα, αφού ο χειμώνας προμηνύεται δυσβάσταχτος και με πολλές δυσάρεστες εκπλήξεις.

Είναι πασιφανές πως οι υποκλοπές έχουν γίνει το πιο καυτό θέμα συζήτησης τόσο σε πολιτικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο, αφού με αυτό τον τρόπο ξεδιπλώνονται διάφορες υποθέσεις και αλλοιώνεται η διαφάνεια του κράτους και των θεσμών.

Γράφει ο Γιώργος Αθανασόπουλος
Απόφοιτος Κοινωνικής Πολιτικής του Παντείου Πανεπιστημίου
Μεταπτυχιακός Φοιτητής στο τμήμα Κοινωνιολογίας του Παντείου με ειδίκευση στην « Ελληνική και Ευρωπαίκή Κοινωνία»

Απανωτοί πονοκέφαλοι για το τί μέλλει γενέσθαι την επόμενη ημέρα και για το τί θα δείξουν οι πρώτες δημοσκοπήσεις μετά το ξέσπασμα των αντιδράσεων από τις παρακολουθήσεις έχουν προκληθεί το πολιτικό σύστημα.

Το μόνο σίγουρο είναι πως θα υπάρξουν αλλαγές. Απλώς επειδή αυτές θα λάβουν ως πολύ βασική παράμετρο την νέα συμπεριφορά των ανθρώπων τα πράγματα θα είναι πιο θολά.

Ο δείκτης που θα ληφθεί πολύ σοβαρά υπόψη είναι αυτός της εμπιστοσύνης η οποία αναμφισβήτητα έχει κλονιστεί.

Παρόλα αυτά εικάζεται πως η διαφορά μεταξύ των δύο πρώτων  δεν επηρεάζεται ιδιαίτερα., κάτι που θεωρείται κακό. Η αντιπολίτευση επενδύει σε αυτή την τροπή των εξελίξεων προκειμένου να αναπτύξει την δική της δυναμική απέναντι στην κυβέρνηση, να αντλήει επιχειρήματα και να μικρύνει την ψαλίδα που τη χωρίζει από το πρώτο κόμμα.

Εδώ όμως η λεπτομέρεια που κάνει τη διαφορά είναι πως επειδή ακριβώς οι παρακολουθήσεις δίνουν τον χώρο στον ΣΥΡΙΖΑ να χαράξει διακριτή ιδεολογική και πολιτική γραμμή με την κυβέρνηση, αυτό δεν θα είναι εύκολο στα έτερα θέματα, όπως ενέργεια, ιός, εθνικά και άλλα.

Περισσότερο όμως από ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, εκείνος που θα περιμένει με μεγαλύτερο ενδιαφέρον τις μετρήσεις που έρχονται είναι ο Νίκος Ανδρουλάκης, αφού οι παρακουθήσεις αφορούσαν τον ίδιο..

Από ό,τι φαίνεται για ακόμα μια φορά η ψηφιακή τεχνολογία έρχεται να αλλάξει τα πάντα αυτή τη φορά στο σύστημα με το οποίο λειτουργούσε η τροχαία.

Γράφει ο Γιώργος Αθανασόπουλος
Απόφοιτος Κοινωνικής Πολιτικής του Παντείου Πανεπιστημίου
Μεταπτυχιακός Φοιτητής στο τμήμα Κοινωνιολογίας του Παντείου με ειδίκευση στην

« Ελληνική και Ευρωπαίκή Κοινωνία»

Μέχρι πρότινος η Τροχαία έστελνε τα γνωστά σε όλους μας «ραβασάκια», τις κλήσεις στα παρμπρίζ των αυτοκινήτων, ενώ πάντα υπήρχαν διέξοδοι για να σβήσει κάποιος την κλήση της τροχαίας.

Λίαν συντόμως οι κλήσεις θα γίνονται μόνο ηλεκτρονικά χωρίς να κόβεται η κλήση επί του χαρτιού και όσοι θα την λάβουν δεν θα την γλιτώνουν.

Επίσης, για όσους είναι λάτρεις της ταχύτητας και της ασφάλτου και ξεχνούν πού και πού τα φανάρια μάλλον τα νέα είναι δυσάρεστα και τα φανάρια θα τα προσέχουν πιο πολύ και από τα μάτια τους.

Τα νέα έξυπνα φανάρια, που έρχονται, θα καταγράφουν τους παραβάτες κόκκινου.

Οι παραβάσεις και οι κλήσεις θα περιλαμβάνονται πλέον στην ηλεκτρονική ταυτότητα του αυτοκινήτου, η οποία εκτός των άλλων θα εμπεριέχει την γενικότερη κατάσταση του οχήματός του, δηλαδή, άδεια κυκλοφορίας, εάν έχει πληρώσει τέλη, εάν βρίσκεται σε κίνηση ή ακινησία και πολλά άλλα.

Ήδη το πρώτο έξυπνο φανάρι έχει τοποθετηθεί στην λεωφόρο Ποσειδώνος και καταγράφει με εξι διαδοχικές φωτογραφίες τις παραβάσεις των οχημάτων.

Για αυτό οι οδηγοί τα μάτια σας χίλια δεκατέσσερα!

Θεωρείται πασιφανές πως οι σύγχρονες κοινωνίες αντιμετωπίζουν πολυάριθμες και πολλών ειδών προκλήσεις που απειλούν αναδιαμορφώνουν ή να αλλάζουν τον πυρήνα τους.

Ιδιαίτερα από την έλευση της πανδημίας αλλά πόσο μάλλον μετά τις πρόσφατες αποκαλύψεις για κατασκοπίες και την παραίτηση του Γενικού Γραμματέα του Πρωθυπουργού η νέα πρόκληση των κοινωνιών ακούει στο επιτήρηση.

Ανέκαθεν οι κοινωνίες δημαγωγούνταν, ελέγχονταν και άρα δέχονταν καταπίεση. Παλαιότερα, οι κοινωνίες ήταν πειθαρχικές με βασικό τους γνώρισμα τον άμεσο πειθαρχικό εγκλεισμό, ενώ αυτή την στιγμή βρίσκονται σε μεταβατικό στάδιο με την εξουσιαστική σχέση να λαμβάνει πιο διάχυτες μορφές από την απλή πειθαρχία.

Θα μπορούσε να πει κανείς πως το γεγονός πως η απελευθέρωση των αγορών και των ροών των κεφαλαίων έχουν περισσότερο επεμβατικό ρόλο στην δομή των κοινωνιών αυτό δεν συνδέεται με την παρακμή της χειραγώγησης ή καλύτερα επιτήρησής της.

Τουναντίον, η ένταση του καπιταλιστικού χαρακτήρα της παγκόσμιας οικονομίας έδωσε την ευκαιρία στις ισχυρότερες δυνάμεις του πλανήτη να επιβληθούν με έναν περίεργο τρόπο.

Η συγκέντρωση του πλούτου στις Μεγάλες Δυνάμεις και η διάνοιξη της ψαλίδας μεταξύ των φτωχών και των πλούσιων βοήθησε τις ισχυρές οικονομικά χώρες να επενδύσουν στην αναβαθμισμένη χρήση τεχνολογικών μέσων παρακολούθησης ως τρόπου επέκτασης των πρακτικών επιτήρησης και κατά συνέπεια ελέγχου στο πλαίσιο συνολικότερων μετασχηματισμών.

Παρόλο που η πρόοδος ως προς την προστασία των προσωπικών δεδομένων είναι πράγματι μεγάλη με ένα ισχυρό νομικό πλαίσιο που αφορά στην επεξεργασία τους, καθώς και τον εμπλουτισμό νέων δικαιωμάτων ένεκα των κλιμακούμενων εξελίξεων δεν σημαίνει αυτομάτως πως όλα τα προβλήματα έχουν λυθεί και πως η ασφάλεια έχει αποκατασταθεί πλήρως.

Εκείνο που απασφαλίζει την ασφάλεια, ενεργοποιεί την αβεβαιότητα και εγείρει ερωτηματικά γύρω από την επιτήρηση των κοινωνιών είναι η νέα ψηφιακή πραγματικότητα.

Κάποιος μπορεί, πλέον, με ένα πολύ απλό κλικ να αναζητήσει τα πάντα, ενώ παράλληλα δύναται να καταγράψει και να παρακολουθήσει με περισσότερη ευκολία κάποιον που για κάποιο λόγο έχει στοχοποιήσει.

Σε αυτό το σημείο έχει γίνει λόγος για ένα σύστημα επιτήρησης των κοινωνιών πιο διευρυμένης κλίμακας και πιο εύκολα προσβάσιμο στους ανθρώπους (μυστικές εταιρείες, οργανωμένα κυκλώματα παρακολούθησης, κλπ).

Ένα ολόκληρο φάσμα από εθνικές νομοθεσίες αλλά και συμβάσεις διεθνούς συνεργασίας, μαζί με όλη τη διευκόλυνση που προσφέρει ο ψηφιακός χαρακτήρας του συνόλου σχεδόν των επικοινωνιών μας, σημαίνουν ότι η νόμιμη καταγραφή των επικοινωνιών και της ζωής μας, στη δημόσια και την ιδιωτική διάστασή της, έχει επίσης διευρυνθεί πολύ περισσότερο.

Μέσα από την παγκόσμια τρομοκρατία, την εμφάνιση της πανδημίας και τώρα την ενεργειακή κρίση η δημοκρατία υφίσταται στενό έλεγχο και περιορισμούς και οι πολίτες επιτηρούνται, ενώ ο κορωνοϊός και ένα σύστημα μάρκετινγκ και προπαγάνδας των ανήγαγαν ως την μεγαλύτερη παγκόσμια απειλή ικανή να τιθασεύσει και να ελέγξει τις μάζες.

Η εποχή στην οποία ζούμε θεωρείται αντιφατική από πολλές απόψεις, μία εκ των σημαντικοτέρων και η ελευθερία.

Παρατηρείται πως η ελευθερία είναι ένα συνταγματικό δικαίωμα που παραμένει μόνο στα κείμενα του Συντάγματος.

Επί του πρακτέος το κράτος προσπαθεί να προστατέψει με λανθασμένο τρόπο, ή καλύτερα, να ελέγξει τον άνθρωπο παρεμβαίνοντας στις βασικές του ελευθερίες. Η κατασκοπία είτε μικρών είτε μεγάλων προσώπων, είτε άσημων είτε διάσημων, είτε επιφανών είτε μη επιφανών προσώπων είναι κάτι που δεν σταμάτησε να ισχύει αλλά το αντίθετο συνεχίζεται με ένταση.

Το Παγκόσμιο Σύστημα διαθέτει τους κατάλληλους εκείνους μηχανισμούς που μπορούν ανά πάσα στιγμή να επιτηρήσουν τον οποιονδήποτε με το τίμημα της καχεκτικής δημοκρατίας και μιας ιδιότυπης παγκόσμιας δικτατορίας να αναδύεται με ταχείς ρυθμούς

Ο Covid-19 ήρθε και ακόμα και εάν πάψει να μας απασχολεί ο ίδιος, το μόνο σίγουρο είναι πως οι συνέπειες του στην σύγχρονη πραμάτικότητα δεν θα κάνουν το ίδιο.

Γράφει ο Γιώργος Αθανασόπουλος

Απόφοιτος Κοινωνικής Πολιτικής του Παντείου Πανεπιστημίου

Μεταπτυχιακός Φοιτητής στο τμήμα Κοινωνιολογίας του Παντείου με ειδίκευση στην « Ελληνική και Ευρωπαίκή Κοινωνία»

Δυόμισυ χρόνια μετά το ξέσπασμα της πανδημίας οι απολογισμοί είναι πολλοί και οι αλλαγές ακόμα περισσότερες.

Πέρα από την μετάβαση στην ψηφιακή εποχή, η πανδημία επανέφερε στην επιφάνεια πολύ σημαντικά προβλήματα που προσπαθούσε το Παγκόσμιο Σύστημα να θάψει στο βωμό της παγκοσμιοποίησης, ένα Σύστημα που από μόνο του δημιουργεί προβλήματα στις κοινωνίες γιατί πολύ απλά οι κοινωνίες λόγω των διαφορετικών στοιχείων που τις απαρτίζουν δεν μπορούν να συγχρωτιστούν με τις επιταγές του στον ίδιο χρόνο και τον ίδιο βαθμό,

Οι παγκόσμιες ανισότητες, που γίνονταν προσπάθειες να παραμεριστούν ή να μην ορατές, τώρα επανέρχονται ξανά στο προσκήνιο ακόμα πιο ενισχυμένες.

Μπορεί τον πρώτο καιρό του κορωνοϊού, οι μεγάλες οικονομίες του πλανήτη να βρίσκονταν στο επίκεντρο, αφού δέχθηκαν τεράστιο πλήγμα στον πυρήνα τους, ωστόσο, όσο η παρουσία του ιού έδειχνε ανυποχώρητη, η κρίση εξαπλώθηκε ραγδαία και οι φτωχές χώρες βρέθηκαν σε ακόμα πιο δεινή θέση. Υπήρξε μία απότομη μετατόπιση των επιπτώσεων σε αυτές τις χώρες.

Έτσι, η ψαλίδα μεταξύ των πλούσιων και φτωχών χωρών διευρύνθηκε πολύ σημαντικά.

Ενδεικτικά, οι πλουσιότερες χώρες είχαν καλύτερη πρόσβαση σε εμβόλια από τις φτωχότερες και ήταν πιο ικανές να διατηρήσουν τις δαπάνες για προγράμματα για την στήριξη των εισοδημάτων και την ενίσχυση της ανάκαμψης.

Επί της ουσίας το επίπεδο των ανισοτήτων άγγιξε πάλι τα επίπεδα προ δεκαετίας, δηλαδή του 2010.

Χρόνιες προσπάθειες που γίνονταν από τις αρχές του 1990, τότε που μεσουρανούσε η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση  και η παγκοσμιοποίηση μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, για να εξαλειφθούν οι ανισότητες που αυτόματα γεννά το καπιταλιστικό σύστημα, φάνηκε πως κατέρρεαν με γεωμετρική πρόοδο κατά την διάρκεια της πανδημίας.

Σε γενικότερο επίπεδο οι συντελεστές της ανάπτυξης τόσο των χωρών όσο και ολόκληρου του παγκόσμιου συστήματος παρουσίαζαν μία θετική προοπτική για ανάπτυξη στους περισσότερους τομείς ένας εκ των οποίων και οι παγκόσμιες κοινωνικοοικονομικές ανισότητες μέχρι τις αρχές του 2000. Έπειτα και μετά το 2010 οι ισορροπίες άρχισαν να αλλάζουν υπέρ της αστάθειας και των ανισοτήτων

Κατά τη διάρκεια της πανδημίας, τα εμβόλια και τα πιο γενναιόδωρα κίνητρα του πλούσιου κόσμου διεύρυναν το χάσμα μεταξύ των χωρών. Ακόμη χειρότερα,  το βάρος των απωλειών εισοδήματος στις φτωχότερες χώρες έπεσε δυσανάλογα σε εκείνες που βρίσκονται στο κάτω μέρος του εισοδηματικού φάσματος. Ως αποτέλεσμα, η αύξηση της παγκόσμιας ανισότητας αντανακλούσε τόσο το διευρυνόμενο χάσμα μεταξύ πλούσιων και φτωχών χωρών όσο και την αυξανόμενη ανισότητα στις φτωχές οικονομίες.

Οι επικίνδυνες συνέπειες της πανδημίας, συμπεριλαμβανομένης της εγκατάλειψης του σχολείου και της μείωσης των επενδύσεων, αναμένεται να περιορίσουν την ανάπτυξη, όπως και τα μεγάλα βάρη του χρέους και οι προκλήσεις που θέτει ο πόλεμος της Ρωσίας στην Ουκρανία.

Έτσι, όσο καλλιεργείται η αβεβαιότητα και οργιάζει η πανδημία και η ενεργειακή κρίση, οι παγκόσμιες ανισότητες θα βρίσκουν ευκαιρία όχι μόνο να «φωλιάζουν» αλλά και να αναπτύσσονται με όλο και περισσότερες μορφές και υποδιαιρέσεις.

Μία από τις προτεινόμενες λύσεις αυτής της τρομακτικής μελλοντικής τάσης είναι να υπάρξει αναδιανομή του πλούτου και οικονομικές ενισχύσεις σε ιδιαίτερα εκτεθειμένες χωρες.

Την ώρα που η πολιτική ιστορία της χώρας μας είναι έτοιμη να γράψει μία ακόμα μαύρη σελίδα στην πορεία της ενόψει του νέου σκανδάλου που βρίσκεται προ των πυλών να ξεσπάσει λόγω των αποκαλύψεων για παρακολουθήσεις και την παραίτηση του Γενικού Γραμματέα του Πρωθυπουργού, κ. Γρηγόρη Δημητριάδη, η απαγκύστρωση της Ελλάδας από την ενισχυμένη εποπτεία των Θεσμών πλησιάζει και ίσως αυτό να είναι μια κάπως θετική ένδειξη για την οικονομία.

Γράφει ο Γιώργος Αθανασόπουλος
Απόφοιτος Κοινωνικής Πολιτικής του Παντείου Πανεπιστημίου
Μεταπτυχιακός Φοιτητής στο τμήμα Κοινωνιολογίας του Παντείου με ειδίκευση στην « Ελληνική και Ευρωπαίκή Κοινωνία»

Η έξοδος της Ελλάδας από την εξωτερική εποπτεία θα πραγματοποιηθεί στις 20 Αυγούστου ολοκληρώνοντας έναν κύκλο τεσσάρων χρόνων.

Στην δάρκεια των τεσσάρων αυτών χρόνων η χώρα μας βρέθηκε ανάμεσα στις συμπληγάες πέτρες μιας υγειονομικής και μίας ενεργειακής κρίσης που ακόμα είναι σε εξέλιξη.

Παρόλο που τίθενται πολλά ερωτηματικά για την πορεία των σχέσεων της Ελλάδας με τους θεσμούς και τις αγορές που πραμένουν άλυτα, η απέμπλοκή της χώρας μας από την στενή παρακολούθηση των «έξω» σε εμάς δείχνει να ευνοεί το κλίμα εμπιστοσύνης που τα τελευταία 15 χρόνια δεν ήταν και το πιο ιδανικό.

Τι σημαίνει η έξοδο από το καθεστώς της ενισχυμένης εποπτείας;

Η Ελλάδα θα αξιολογείται κάθε 6 αντί για κάθε 3 μήνες. Πρακτικά, αυτό σημαίνει πως οι έλεγχοι δεν θα είναι τόσο συχνοί. Δηλαδή επί της ουσίας στην πραγματική οικονομία δεν θα έχει κάποιο ιδιαίτερο θετικό αντίκτυπο ακόμα τουλάχιστον, αφού το μόνο που αλλάζει είναι η συχνότητα.

Αξιζει να ξεκαθαριστεί πως η χώρα θα παρακολουθείται και θα συνεχίσει να εκπληρώνει τους μνημονιακούς της στόχους μεχρι το 2059 ιατηρώντας τη συνετή δημοσιονομική πολιτική πολιτική χώρι να θέσει σε κίνδυνο την μείωση του χρέους και την επιστροφή στο πρωτογενές πλεόνασμα.

Το τέλος της ενισχυμένης εποπτείας αποτελεί ένα έναυσμα για να εξακολουθήσει η Ελλάδα να συμβαδίζει με την ευρωπαίκή κανονικότητα. Αναμφισβήτητα, η νέα αυτή αυτή εξέλιξη με την μειωμένη εποπτεία θα είναι σταγόνα στον ωκεανό για μια οικονομία που υπέφερε όσο καμία άλλη ευρωπαίκή χώρα από την οικονομική κρίση..

Μέχρι να  «ξαναμαζευτούν τα σπασμένα» ο δρόμος είναι μακρύς και το έργο σκληρό.

Ωστόσο, το 2022 είναι ένα έτος που δεν θα χαρακηριζόταν άσχημο, καθώς αποπληρώθηκε πρόωρα το δάνειο του πρώτου Μνημονίου, κάτι που κάνει τους επενδυτές να βλέπουν σιγά σιγά με άλλο μάτι την Ελλάδα.

Σε καμία περίπτωση, όμως, δεν θα αποφύγει την εποπτεία, αφού θεωρείται ακόμα ευάλωτη χώρα.

Εκείνο που μένει να δούμε είναι το πώς θα εξελιχθεί η νέα πολιτική κρίση, και το πώς θα επηρεάσει την εικόνα της χώρας στο εξωτερικό γιατί κάθε νέα εξέλιξη πυροδοτεί ένα ντόμινο άλλων εξελίξεων

Πολλά είναι τα ερωτήματα για την πορεία της ευρωπαίκής, αρά και ελληνικής οικονομίας που διεγείρονται ενόψει της ενεργειακής κρίσης και του άκρατα αυξανόμενου πληθωρισμού.

Γράφει ο Γιώργος Αθανασόπουλος

Απόφοιτος Κοινωνικής Πολιτικής του Παντείου Πανεπιστημίου

Μεταπτυχιακός Φοιτητής στο τμήμα Κοινωνιολογίας του Παντείου με ειδίκευση στην « Ελληνική και Ευρωπαίκή Κοινωνία»

Αυτή τη φορά το ενδιαφέρον  στρέφεται στα της Ελλάδας μιας και οι εκλογές δεν είναι μακριιά είτε διενεργηθούν το φθινόπωρο του 2022 είτε την άνοιξη του 2023.

Τα λουριά έχουν σφίξει για τα καλά και η κυβέρνηση πρέπει να κάνει γενναία βήματα προκειμένου όχι μόνο να έχει το προβάδισμα αλλά ακόμα και να ολοκληρώσει την τετραετία.

Τα πράγματα είναι πολύ κρίσιμα και όλα κρίνονται από τους πολίτες στις λεπτομέρειες.

Η ακρίβεια και η ενεργειακή – οικονομική κρίση έχουν φέρει τα νοικοκυριά στο ζενίθ.

Μια ευχάριστη αλλά αμφίβολη είδηση που ακούγεται είναι ότι ο κατώτατος μισθός θα επιστέψει σε επίπεδα προ μνημονίων, δηλαδή στα 751 ευρώ. Το στοίχημα είναι μεγάλο αλλά οι διαδικασίες τρέχουν ολοταχώς για να καταφέρει να φθάσει στα 751 ευρώ ο μισθός την άνοιξη του 2023. Με άλλα λόγια πριν τις εθνικές εκλογές, έτσι ώστε η κυβέρνηση να παίξει ένα από τ δυνατά της χαρτιά.

Αξίζει να σημειωθεί πως ήδη ο κατώτατος μισθός αυξήθηκε στα 713 ευρώ από 663 που είχε διαμορφωθεί παλαιότερα, ενώ η νομοθετική διάταξη πρόκειται να έρθει το φθινόπωρο για να συντομέψουν οι διαδικασίες.

Ο μισθός θα αυξηθεί κατά περίπου 40 ευρώ. Οι λοιπές λεπτομέρειες των διαδικασιών είναι συνεχώς ρευστές λόγω των γρήγορων κινήσεων και των συνεχών αλλαγών.

Το μόνο σίγουρο είναι πως μέχρι τις πολυπόθητες εκλογές θα πουλήσουν γη και ύδωρ. Το θέμα είναι πόσα από αυτά θα είναι σαν πυροτέχνημα που έσκασε μέχρι και λίγο μετά τις εκλογές και πόσα θα ξεχαστούν την ίδια στιγμή που ειπώθηκαν.

Από ό,τι φαίνεται τα τροχαία αποτελούν και θα αποτελούν μια διαχρονική μάστιγα για τον ελληνικό πληθυσμό.

Γράφει ο Γιώργος Αθανασόπουλος

Η βασική αιτία για αυτό είναι η απροσεξία των παλιών αλλά κυρίως των νέων οδηγών.

Άκρως ανησυχητικά ήταν τα στοιχεία του περασμένου Μαΐου με βάση τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας.

Σύμφωνα, λοιπόν, με την ΕΛ.ΣΤΑΤ τα οδικά τροχαία ατυχήματα δεν αυξήθηκαν ούτε κατά 1 ή 2 ποσοστιαίες μονάδες, αλλά κόντεψε να πλησιάσει το 10% με τον αριθμό να ανέρχεται στα 1.060 στα οποία καταγράφηκε αύξηση των βαρέων τραυματιών, αύξηση των ελαφρά τραυματισμένων αλλά μείωση των θανάτων .

Η κατάσταση, όπως έχει διαμορφωθεί, έχει καταλήξει τρομακτική.

Πέρα από την άσχημα συμπεριφορά των οδηγών που οφείλεται στην ελλιπή οδική παιδεία που έχουν λάβει οι βασικές αιτίες είναι πολλές.

Η τραγική κατάσταση στους δρόμους, η χαλεπή κατάσταση των αυτοκινητοδρόμων που φθείρονται ή χαλάνε και παραμένουν άφτιαχτοι με λακκούβες και στην καλύτερη των περιπτώσεων με «μπαλώματα» στις πολύ κεντρικές οδούς έχουν οδηγήσει εκτός από την υλική καταστροφή των οχημάτων, στην λάθος οδήγηση γιατί ο οδηγός ΙΧ προκειμένου να αποφύγει την λακκούβα, που αντιλαμβάνεται την τελευταία στιγμή πως υπάρχει, κάνει ελιγμούς για να την αποφύγει χωρίς να παρατηρεί εάν δίπλα του ή από πίσω του υπάρχει άλλο όχημα.

Ωστόσο, δύο θα μπορούσαν να είναι οι πιο βασικοί παράγοντες της άσχημης συμπεριφοράς οδήγησης.

Ο πρώτος παράγοντας, όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, συνδέεται με την έλλειψη παιδείας. Ιδιαιτέρως οι νέοι οδηγοί παίρνουν το δίπλωμα οδήγησης για τυπικούς λόγου. Η εμβάθυνση της γνώσης της οδήγησης είναι ανύπαρκτη. Δεν γνωρίζουν από μέτρα προστασίας (ζώνη, αερόσακος, κράνος)

Πέρα από αυτό, όμως, η ψυχολογία του οδηγού διαδραματίζει τον ύψιστο ρόλο. Ο σύγχρονος άνθρωπος βάλλεται από άγχος, πίεση, κατάθλιψη και αβεβαιότητα λόγω των εργασιακών και βιοτικών του συνθηκών.

Αυτό σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογεί την λανθασμένη και επιπόλαιη συμπεριφορά του στο δρόμο.

Δεν πρέπει κανείς να ξεχνάει πως με αυτό τον τρόπο δείχνει ασέβεια όχι μόνο στα υποψήφια θύματα του δρόμου που θα τραυματίσει αλλά και απέναντι στον ίδιο του τον εαυτό που μπορεί να έχει άσχημη κατάληξη.

Ως εκ τούτου το συμπέρασμα είναι ένα και δεν είναι καθόλου καινούριο: Όταν πιάνουμε το τιμόνι προσέχουμε εις πολλαπλούν και δεν κουβαλάμε κανένα πρόβλημα μέσα στο αυτοκίνητο, όσο δύσκολο και εάν ακούγεται.

Το 2022 θα μείνει στην ιστορία ως ένα από τα έτη ορόσημο για την έναρξη και την λήξη πολλών γεγονότων. Βρισκόμαστε, ήδη, στο τέλος ή στην μέση (κανένας ακόμα δεν γνωρίζει) μιας πανδημίας, που είτε έχει μέλλον ακόμα είτε όχι δεν θα πρωταγωνιστεί παρά μόνο ησύχως, κι αυτό επειδή από τον Φεβρουάριο του 2022 λενα άλλου είδους δεινό θα επισκιάσει την ανθρωπότητα, ενεργειακή κρίση, που μέσα σε λίγες ημέρες κατέληξε σε οικονομική κρίση, φθάνοντας ακόμα και στο σημείο να μιλάμε για εποικιστική κρίση.

Γράφει ο Γιώργος Αθανασόπουλος
Απόφοιτος Κοινωνικής Πολιτικής του Παντείου Πανεπιστημίου
Μεταπτυχιακός Φοιτητής στο τμήμα Κοινωνιολογίας του Παντείου με ειδίκευση στην « Ελληνική και Ευρωπαίκή Κοινωνία»

Δεν αποτελεί σενάριο επιστημονικής  φαντασίας αλλά ένα από τα  επικρατέστερα σενάρια ως επακόλουθο της ακρίβειας και της ρωσοουκρανικής εμπόλεμης κατάστασης. Αυτό είναι και κάτι που φοβούνται τόσο οι αναλυτές όσο και ο υπόλοιπος επιστημονικός κόσμος.

Η ανεπάρκεια στα τρόφιμα και οι νέες αυξήσεις σε βασικά δεν είναι καθόλου καλοί οιωνοί για μια παγκόσμια οικονομία που είναι, ήδη, εύθραυστη.

Ήδη από τον Ιούλιο  το χονδρικό εμπόριο υπέστη ένα σοβαρότατο πλήγμα σε μία εποχή του χρόνου που όλοι ο κλάδοι της οικονομίας περιμένουν να αναπτυχθούν.

Πολλοί κάνουν λόγο πως θα φτάσουμε στο σημείο να αγοράζουμε ακόμα και με δελτίο πολλά βασικά είδη διατροφής, όπως το γάλα.

Οι προειδοποιήσεις για αποθήκευση τροφίμων, όπως έκαναν κάποτε στον πόλεμο, γίνονται πολύ συχνά και απευθύνονται στον μέσο καταναλωτή.

Τα προβλήματα προκαλούνται και από τον παραγωγικό κλάδο, την παραγωγή, όπου τα έξοδα έχουν πολλαπλασιαστεί και οι βιομηχανίες είναι δύσκολο να απορροφήσουν τις αυξήσεις.

Τα ράφια των σουπερμάρκετ αδειάζουν και παρουσιάζονται πολλές ελλείψεις.

Πηγή της ακρίβειας παραμένει  η ενέργεια με τις τιμές να έχουν αυξηθεί ακόμα και πάνω του 50%

Εκείνο που ανησυχεί τους ειδικούς είναι πως η επισιτιστική κρίση δεν είναι κάτι μακρινό κι εάν συμβεί κάτι τέτοιο τότε δεν θα διαφέρει σε τίποτα η εποχή μας από εκείνη της Κατοχής.

Πέρασαν δέκα χρόνια από τότε που έγινε η τελευταία απογραφή, μία απογραφή, που παρόλο που έχει πολύ ιδιαίτερη σημασία για τους πολίτες, κάθε φορά που γίνεται, οπως όλα δείχνουν, χάνει την σημασία της όσο περνούν τα χρόνια.

Γράφει ο Γιώργος Αθανασόπουλος
Απόφοιτος Κοινωνικής Πολιτικής του Παντείου Πανεπιστημίου
Μεταπτυχιακός Φοιτητής στο τμήμα Κοινωνιολογίας του Παντείου με ειδίκευση στην « Ελληνική και Ευρωπαίκή Κοινωνία»

Αυτή τη χρονιά που πέρασε η απογραφή είχε πολλές διαφορές σε σχέσεις με μια δεκαετία πριν.

Αυτά τα δέκα χρόνια η Ελλάδα μαζί με τον υπόλοιπο πλανήτη βίωσε πολλές και διαδοχικές αλλαγές που επηρέασαν στον μέγιστο βαθμό την δομή του πληθυσμού της.

Ελεούσης της οικονομικής κρίσης που βρισκόταν τότε στο χειρότερο σημείο της και την μειωμένη ποιότητα ζωής αυξήθηκαν οι αυτοκτονίες και οι γεννήσεις έπεσαν κατακόρυφα σε ετήσια βάση αλλά και σε σύνολο δεκαετιών.

Οι προτεραιότητες των ανθρώπων έχουν αλλάξει με την δημιουργία οικογένειας να αποτελεί μία από τις τελευταίες προτεραιότητες.

Μετά από την οικονομική κρίση την σκυτάλη πήρε η υγειονομική κρίση που θα μείνει ανεξίτηλη στο νου όσων την βίωσαν αλλά και όσων θα τη διαβάσουν σε βιβλία στα επόμενα χρόνια.

Η χώρα μας ήρθε αντιμέτωπη με πρωτόγνωρες καταστάσεις, ενώ οι ανθρώπινες απώλειες για λόγους υγείας πολλαπλασιάστηκαν για όλες τις παθήσεις συν της πανδημίας του κορωνοϊού.

Ωστόσο, πολλοί άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και για λόγους ψυχικής υγείας.

Με την έλευση της πανδημίας δόθηκε χώρος στην μετάβαση για την νέα ψηφιακή πραγματικότητα.

Οι άνθρωποι έμαθαν σε έναν τρόπο εντελώς διαφορετικό από τον παραδοσιακό.

Στην λαίλαπα αυτής της ψηφιακής μετάβασης παραδόθηκε και η απογραφή του 2021, η οποία για πρώτη φορά από τότε που θεσπίστηκε έγινε ηλεκτρονικά.

Οι περισσότεροι άνθρωποι απογράφηκαν μόνοι τους μέσα από την διαδικτυακή πύλη του gov.gr, τον προάγγελο της ψηφιακής διακυβέρνησης. Βέβαια, οι απογραφείς διατήρησαν τον ρόλο τους, όπως και παλαιότερα, απλώς αυτός ήταν περισσότερο συντονιστικός παρά διεκπαιρεωτικός.

Τα προβλήματα που αντιμετωπίστηκαν ήταν αρκετά και διαφόρων ειδών, τόσο επειδή κάτι τέτοιο συνέβαινε για πρώτη φορά όσο και επειδή η  χώρα μας δεν ήταν κατάλληλα προετοιμασμένη για να ενσωμτώσει τα παλιί με τα νέα δεδομένα. Οι ίδιοι οι άνθρωποι δυσκολεύονταν να απογραφούν, ενώ η παραπληροφόρηση κόχλαζε σαν ηφαίστειο έτοιμο να εκραγεί.

Όλες οι αλλαγές σε βάθος δεκαετίας αποτυπώθηκαν σε μία απογραφή που λόγω των δυσκολιών και των καθυστερήσεων που είχε έφτασε να μας απασχολεί μέχρι τους πρώτους μήνες του 2022. Πολλές εποπτείες στη χώρα αντιμετώπισαν τεράστια προβλήματα που υφίστανται ακόμα και τώρα ου η απογραφή έχει ολοκληρωθεί.

Η απογραφή ολοκληρώθηκε και τα κοντέρ δεν είχαν καθόλου ενθαρρυντικά αποτελέσματα, κάτι που πρέπει να προβληματίσει τόσο την πολιτική ηγεσία της χώρας όσο και τον ίδιο το άνθρωπο.

Ο πληθυσμός της Ελλάδας μειώθηκε περίπου 4%, μια μείωση που αφορά σε 12 από τις 13 περιφέρειες της χώρας.

Σύμφωνα με τα προσωρινά επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ όλες οι περιφέρειες πλην του Νοτίου Αιγαίου, είδαν των πληθυσμό τους να συρρικνώνεται.

Στην Μεσσηνία, ο συνολικός πληθυσμός αγγίζει τους 144.920 μόνιμους κάτοικους μειωμένος κατά 9,4% σε σχέση με την απογραφή του 2011, με το μόνο δήμο που αυξήθηκε ο πληθυσμός να είναι αυτός της Καλαμάτας.

Πιο αναλυτικά, η Αττική έχασε πάνω από 35.000 κατοίκους, ενώ η Κεντρική Μακεδονία έχασε πάνω 90.000 ανθρώπους.

Συνολικά, η Ελλάδα ήταν λιγότερη κατά 383.805 άτομα την τελευταία δεκαετία, κάτι που μόνο απαρατήρητο δεν μπορεί να μείνει.

Οι πιθανές αιτίες είναι πολλές. Το μεγάλο μεταναστευτικό ρεύμα λόγω της μόνιμα δύσκολης οικονομικής κατάστασης της χώρας, η ραγδαία πτώση των γεννήσεων, οι θάνατοι από την πανδημία και τις υπόλοιπες παθήσεις, ο ανθυγιεινός τρόπος ζωής, το άγχος και η κλιματική αλλαγή έχουν συμβάλει σημαντικά όχι μόνο στην μείωση του πληθυσμού, αλλά και στην αλλαγή της σύνθεσης του ενυπάρχοντος ενεργού πληθυσμού.

Αξίζει να σημειωθεί πως η πλήρης πληθυσμιακή εικόνα της χώρας θα αποτυπωθεί οριστικά με το τέλος του 2022.

Μήπως η έξοδος από τα Μνημόνια ήταν ένα όνειρο που το είδαμε απλά και ήρθε η ώρα να ξυπνήσουμε; Πράγματι, ακόμα και η Ελλάδα, που δέχθηκε  το χειρότερο πλήγμα κατά τη διάρκεια της προηγούμενης εξελθούσας παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, κατάφερε να βγει από τα μνημόνια.

Γράφει ο Γιώργος Αθανασόπουλος
Απόφοιτος Κοινωνικής Πολιτικής του Παντείου Πανεπιστημίου
Μεταπτυχιακός Φοιτητής στο τμήμα Κοινωνιολογίας του Παντείου με ειδίκευση στην « Ελληνική και Ευρωπαίκή Κοινωνία»

Βέβαια, κανείς δεν μπορεί να ξέρει την πραγματική αλήθεια, αφού οι όροι των μνημονίων έχουν πολύ μεγάλο χρονικό ορίζοντα ακόμα και 50 ετών. Επομένως, βγήκαμε κάπου στο 2017 από τα μνημόνια, αλλά απλώς η χώρα δεν υπέγραφε από ένα σημείο και μετά για τα παρεπόμενα χρόνια μετά την λήξη των  χρονικών προθεσμιών των όρων που ήδη έχουν κλειδώσει.

Τα πρόσφατα νέα για την διακοπή της στενής εποπτείας της Ευρώπης στην Ελλάδα μάλλον θα πάψουν πολύ σύντομα να ισχύουν.

Όλα αυτά με αφορμή τις πολύ άσχημες πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις στην Ευρωζώνη με τις αγορές να εντοπίζουν ένα πολύ μεγάλο ρήγμα μεταξύ Βορρά και Νότου και μία οικονομική ύφεση έτοιμη να ξεσπάσει την πιο ακατάλληλη στιγμή που όλες οι χώρες βρίσκονται σε αδιέξοδα.

Και το χείριστο όλων είναι πως όλα θα συμβούν «στον ύπνο».

Το ευρωπαϊκό οικοδόμημα θα χρειαστεί, όπως όλα δείχνουν, να δώσει για ακόμα μία φορά εξετάσεις για να δοκιμάσει την ανθεκτικότητά του.

Η ενεργειακή κρίση, που φέρνει μαζί της πολλά είδη κρίσεων, ακόμα και επισιστική,  πλήττει ολόκληρο τον πλανήτη, ενώ ειδικά για την Ευρώπη τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα, αφού η άμεσα πληττόμενη από την στάση της Ρωσίας είναι η ισχυρότερη οικονομία της Ευρώπης, η Γερμανία.

Όταν τα θεμέλια ενός κτιρίου πέφτουν, τότε είναι θέμα να χρόνου να κατεδαφιστεί όλο κτίριο απότομα

Το ευρώ βρίσκεται στην χειρότερη εποχή του από το 2002, αφού ήρθε σε ισοτιμία με το δολάριο, επηρεασμένο από τις εσωτερικές εξελίξεις της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

Το κόκκινο φωτάκι άναψε και για τις υπερχρεωμένες χώρες (Ελλάδα, Ιταλία, κλπ), ώστε να μην αποκλίνουν των δημοσιονομικών τους στόχων  εξαιτίας  των κυβερνήσεων που αναγκάζονται να βάζουν νερό στο κρασί τους και να παίρνουν μέτρα ελαφρύνσεων για τα επιβαρυμένα νοικοκυριά.

Οι εντάσεις μεταξύ του γερμανικού λόμπι και των χωρών του Νότου εξελίσσεται σε ένα πραγματικό ντέρμπι, αφού η Γερμανία τώρα που αντιμετωπίζει δυσκολίες τρέχει για να προλάβει προβαίνοντας σε ενέργειες που είναι μεν υπέρ της αλλά δεν υπολογίζουν τις χώρες της Νότιας Ευρώπης.

Αξίζει να σημειωθεί πως η Γερμανία μπορεί να καταφέρνει να ξεγλιστράει από κάθε δυσκολία (Δύο Παγκόσμιοι Πόλεμοι, οικονομική κρίση του 2007, κλπ) και να βρίσκει τις ισορροπίες της, ωστόσο, οι χειρισμοί της στην πρόσφατη οικονομική κρίση την έκανε πολύ αντιπαθή για τις υπόλοιπες χώρες.

Έτσι, τα τελευταία χρόνια, οι φιλοευρωπαϊκές χώρες επιθυμούν όλο και περισσότερο να «στριμώξουν» τη Γερμανία με σκοπό να υπάρξει αναθεώρηση των δημοσιονομικών κανόνων και να δημιουργηθεί ένα μόνιμο ταμείο ανάκαμψης.

Πάντως, εάν το αρνητικό κλίμα εξακολουθήσει να υπάρχει και μάλιστα να ανατροφοδοτείται, τότε τα χειρότερα σενάρια δεν είναι μακριά.

Κανένας δεν γνωρίζει εάν φτάσουμε σε σημείο να μιλάμε ακόμα και για διάλυση του ευρώ, όμως το ότι η Ευρωζώνη θα σπάσει σε δύο κομμάτια, το Βόρειο και το Νότιο με τις όποιες συνέπειες, αυτό δεν βρίσκεται και πολύ εκτός πραγματικότητας.

Όχι απλά «Κόλαση» αλλά παρανάλωμα του πυρώς έχει στόχο να κάνει το καλοκαίρι μας ο Γιώργος Αθανασόπουλος

Αίσθηση έχει προκαλέσει τις τελευταίες ημέρες με το νέο του τραγούδι που πραγματικά έχει όλες τις προϋποθέσεις για να γίνει το φετινό smash hit του καλοκαιριού.

Μετρά ήδη εδώ και ούτε μια εβδομάδα χιλιάδες προβολές στο YouTube και έχει αρχίσει να γίνεται χαμός και στις ψηφιακές πλατφόρμες! Σε άκρως dance λαϊκό ρυθμό τσιφτετελιού και με πολύ ανεβαστική διάθεση έρχεται να μας συστήσει την δική του «Κόλαση» που υπόσχεται να προκαλέσει κόλαση, αυτό είναι το μόνο, φέτος το καλοκαίρι!

 Σε μουσική Βαγγέλη Νικολή και στίχους του Θωμά Κεφοκέρη θέλει να μας ξεσηκώσει μέχρι τελικής πτώσεως. Το τραγούδι μπορείτε να το απολαύσετε στο Youube  «Γιώργος Αθανσόπουλος  = Κόλαση» και μπορείτε να το αναζητήσετε σε Spotify, itunes, Deezer, Amazon και σε όλα τα ψηφιακά μέσα για να κάνετε δικό σας και να το ακούτε συνέχεια!

Το μότο για αυτό το καλοκαίρι είναι «Κολαστείτε άφοβα και χωρίς ενοχές φέτος! Επιβάλλεται!»

Να ευχηθούμε καλή επιτυχία στο Γιώργο, που θα την έχει σίγουρα!!!

*Ένας παραπάνω λόγος να αγαπήσουμε το τραγούδι…..Ο Γιώργος κατάγιεται από την Καλαμάτα!

Σήμερα είναι μια πολύ σημαντική ιστορικά ημέρα και επέτειος για τον Ελληνισμό μας και τον Πόντο.

Γράφει ο Γιώργος Αθανασόπουλος

Παρόλο που ζούμε στον 21ο αιώνα, την εποχή του εκσυγχρονισμού, όταν κοιτάμε για λίγο πίσω στο παρελθόν ανακαλύπτουμε τις σημαντικές εκείνες πτυχές της ιστορίας, οι οποίες εάν δεν συνέβαιναν, όπως συνέβησαν, αυτή τη στιγμή δεν θα ήμασταν εδώ που είμαστε.
Κάνοντας μία ιστορική αναδρομή 100 χρόνων μεταφερόμαστε σε ένα γεγονός της ιστορίας που συνδέει συναισθηματικά δύο λαούς, της Ελλάδας και του Πόντου, τότε που στο στόχαστρο της κεμαλική πολιτική βρισκόταν η εξολόθρευση των Ελληνοποντίων.

Πρόκειται για ένα τμήμα του Ελληνισμού που ζούσε στα βόρεια της Μικράς Ασίας, στην περιοχή του Πόντου, από το διάστημα μετά την διάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

Παρόλο που το 1461 η Τραπεζούντα «έπεσε» από τους Οθωμανούς, αυτό δεν αποτέλεσε εμπόδιο στο να χάσουν το φρόνημα και την ελληνική τους συνείδηση. Τουναντίον, αναδείχθηκαν πολύ γρήγορα σε μία πολύ αξιόλογη οικονομική δύναμη της περιοχής.

Με την πάροδο του χρόνου κατάφεραν να εξελιχθούν πνευματικά, οικονομικά και πληθυσμιακά, αφού προς το τέλος του 19ου αιώνα ξεπέρασαν κατά πολύ το μισό εκατομμύριο αριθμητικά.
Η αύξηση του πληθυσμού δημιούργησε την ανάγκη να αναπτυχθεί και ο τομέας της εκπαίδευσης. Μέχρι το 1919 είχαν χτιστεί 1401 σχολεία, ανάμεσά τους και το Φροντιστήριο της Τραπεζούντας. Εκτός από τα σχολεία δημιουργήθηκαν λέσχες, περιοδικά, εφημερίδες και θέατρα.
Μετά την επικράτηση του κινήματος των Νεότουρκων ξεκίνησε η περιπέτεια των Ελλήνων του Πόντου. Οι Νεότουρκοι, αφού περιθωριοποίησαν το Σουλτάνο, εκπόνησαν ένα σχέδιο διωγμού των χριστιανικών πληθυσμών και επομένως τον εκτουρκισμό της περιοχής.

Με σύμμαχο τις συγκυρίες εκείνης της εποχής, δηλαδή την εμπλοκή των ευρωπαϊκών χωρών στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και την απασχόληση της Ελλάδας με το Κρητικό Ζήτημα, και με το πρόσχημα της ασφάλειας του κράτους κατάφεραν να εκτοπίσουν ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού πληθυσμού στην Μικρά Ασία μέσω των λεγόμενων «ταγμάτων εργασίας».
Οι Ελληνοπόντιοι μαζί με τους Αρμένιους αντιδρώντας στις κακουχίες και στις άσχημες συνθήκες διαβίωσης ανέβηκαν στα βουνά για να περισώσουν ό,τι μπορούσαν. Μετά την Γενοκτονία των Αρμενίων στόχος των εθνικιστών υπό τον Κεμάλ ήταν οι Ελληνοπόντιοι.
Το 1919 η Ποντιακή Γενοκτονία περνάει στην δεύτερη πιο σοβαρή φάση της. Μέχρι το 1922 με την Μικρασιατική Καταστροφή είχαν χάσει τη ζωή τους πάνω από 200.000 Ελληνοπόντιοι, κάτι που γράφτηκε στην Μαύρη Ιστορία του Πόντου και του Ελληνισμού.

Όσοι κατάφεραν να διασωθούν, κατέφυγαν είτε στη Νότια Ρωσία είτε στην Ελλάδα.

Η επόμενη σελίδα στην Ιστορία του Πόντου γράφτηκε το 1994, όταν οι 19η Μαϊου ανακηρύχθηκε ως η Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού.
Ωστόσο, κάθε χρόνος που περνά αποτελεί μία νέα σελίδα στις μνήμες όλων των ανθρώπων που έχασαν τους δικούς τους ανθρώπους σε εκείνη την εφιαλτική περίοδο.
Εκείνο που πρέπει να θυμόμαστε, να διδασκόμεθα και να παραδειγματιζόμαστε είναι η πυγμή και η ρώμη εκείνων των ανθρώπων να διεκδικούν παρά το οποιοδήποτε κόστος.

Καθόλου καλά δεν είναι τα μαντάτα για τον πληθωρισμό ο οποίος ανεβαίνει αλματωδώς, φθάνοντας σχεδόν σε ρεκόρ 30ετίας.

Αν αναλογιστεί κανείς ότι βρίσκεται σε διψήφιο ποσοστό ξεπερνώντας το 10% για τον Απρίλιο, μόνο ενθαρρυντικό δεν είναι για την εγχώρια οικονομία.

Όπως ήταν αναμενόμενο, ενόψει της ενεργειακής κρίσης, οι μεγαλύτερες ανατιμήσεις εντοπίστηκαν στον κλάδο της ενέργειας με πρωτοπόρο το φυσικό αέριο.

Το ντόμινο της οικονομίας συμπαρασείρει σχεδόν αμέσως τα προϊόντα πρώτης ανάγκης με το λάδι, το κρέας, τα λαχανικά και τα γαλακτοκομικά να δέχονται τις μεγαλύτερες αυξήσεις.

Οι ανατιμήσεις συνεχίστηκαν και τον Απρίλιο με το φυσικό αέριο να αυξάνεται με ποσοστό πάνω από το 20%, ενώ ανατιμήσεις μικρότερης κλίμακας είχαν και τα υπόλοιπα είδη ενέργειας και βασικά αγαθά.

Παρόλα αυτά, στον αντίποδα των ανατιμήσεων, με μειώσεις των τιμών αντί για αυξήσεις βρίσκονται οι αεροπορικές πτήσεις, τα κρασιά, τα ζυμαρικά, τα νωπά ψάρια και το πετρέλαιο κίνησης.

Ο ρωσοουκρανικός πόλεμος αναμφισβήτητα έχει προκαλέσει αλυσιδωτές επιπτώσεις στην οικονομία με τα προβλήματα να βαθαίνουν ολοένα και περισσότερο και τους πολίτες να βρίσκονται σε πλήρη απογοήτευση και απαισιοδοξία για το τί μέλλει γενέσθαι.

Είναι, πλέον, σαφές πως τα έως τώρα μέτρα δεν έχουν βοηθήσει σημαντικά ούτε τους πολίτες αλλά ούτε τα νοικοκυριά.

Με έναν πόλεμο να εξελίσσεται ακόμα και την ακρίβεια να καλπάζει οι πολίτες δεν μπορούν παρά να είναι επιφυλακτικοί σε κάθε οικονομική τους κίνηση με όποιες περαιτέρω συνέπειες θα έχει αυτό στην οικονομική κατάσταση της χώρας.

Οι διακοπές του Πάσχα πέρασαν και οι πρώτες εκτιμήσεις για την κίνηση κατά την διάρκεια του Πάσχα ήρθαν με τους περισσότερους επιχειρηματίες της Μεσσηνίας να δηλώνουν πως η εικόνα της εστίασης ήταν βελτιωμένη έως ικανοποιητική.

Γράφει ο Γιώργος Αθανασόπουλος

Η διετής πανδημία ταλαιπώρησε πολύ τον κόσμο τόσο ψυχολογικά όσο και οικονομικά. Παρόλο που  υπάρχει ένα κλίμα αισιοδοξίας για την αρχή του τέλους της ήδη από τον περασμένο Φεβρουάριο η κινητικότητα δεν είχε αυξηθεί πολύ σημαντικά μέχρι πριν τις ημέρες του Πάσχα.

Εν τω μεταξύ το ξέσπασμα του πολέμου στην Ουκρανία χτύπησε για μια ακόμα φορά την πόρτα της παγκόσμιας οικονομίας με την κρίση να χτυπά τον ενεργειακό τομέα.

Η άκρατη ακρίβεια στο φυσικό αέριο, τα καύσιμα και στα βασικά ήδη πρώτης ανάγκης προκάλεσε γενικευμένη ανησυχία και δυσφορία για τις επιχειρήσεις που από την μία πλευρά αυξάνονταν τα κόστη παραγωγής των προϊόντων και των εξόδων τους και από την άλλη πλευρά την διστακτικότητα του κόσμου να διαθέσει ένα ποσό των χρημάτων του για την κατανάλωση και την διασκέδαση.

Ιδιαίτερα, οι απλοί πολίτες τρομοκρατήθηκαν και συρρίκνωσαν σημαντικά τις καταναλωτικές τους συνήθειες πόσο μάλλον τις εξόδους τους σε μαγαζιά.

Όλες αυτές οι ενδείξεις έκαναν τους επιχειρηματίες να είναι πολύ περισσότερο εγκρατείς στην αισιοδοξία τους για την πορεία της αγοράς.

Έτσι, αν και η κίνηση δεν πήγε καθόλου άσχημα κατά την διάρκεια των πασχαλινών εορτών επισημαίνουν πως δεν λύθηκε το πρόβλημα.

Η αύξηση των εσόδων  δεν καθίσταται ικανή να καλύψει το λειτουργικό κόστος το όποιο έχει φθάσει σε δυσθεώρητα ύψη.

Μπορεί το καλοκαίρι να παρηγορήσει κάπως  την οικονομική κατάσταση της εστίασης και να τονώσει την νευραλγική κατανάλωση, εάν δεν συμβεί κάτι απρόοπτο ή μεσολαβήσει κάποιος αστάθμητος παράγοντας, αλλά εάν δεν ληφθούν δραστικά μέτρα ελάφρυνσης μετά το καλοκαίρι, τότε πολλές επιχειρήσεις θα αντιμετώπίσουν σοβαρά προβλήματα επιβίωσης με καθόλου απίθανο το ενδεχόμενο να βάλουν λουκέτο.

Τον δρόμο της Δικαιοσύνης έχουν πάρει οι διεκδικήσεις των αναδρομικών των γιατρών του Εθνικού Συστήματος Υγείας.

Σύμφωνα με την Ολομέλεια του Αρείου Πάγου οι περικοπές που έγιναν στα αναδρομικά πενταετίας εξαιτίας των μνημονιακών δεσμεύσεων  του νόμου του 2012 κρίθηκαν αντισυνταγματικές.

Πιο συγκεκριμένα, στο στόχαστρο έχει βρεθεί ο νόμος 4093/2012, όπου βάσει των αεροπαγιτών η μείωση των αποδοχών των υγειονομικών της Πρωτοβάθμιας Υγείας θεωρείται παράνομη μετά τις περικοπές που υπέστησαν εξαιτίας του μνημονίου.

Ειδικότερα, οι αρεοπαγίτες έκριναν ότι ο επίμαχος μνημονιακός νόμος είναι αντισυνταγματικός και δεν πρέπει να εφαρμοσθεί καθώς:

α) Δεν προέβη σε «εκτιμήσεις για τις επιπτώσεις από τις εν λόγω μειώσεις», ούτε «αν το αναμενόμενο οικονομικό όφελος που θα προκύψει από τις μειώσεις είναι μικρότερο ή μεγαλύτερο από τις επιπτώσεις των μειώσεων». Δηλαδή νομοθετήθηκαν μειώσεις που μπορούσαν να προκαλέσουν συνολικά ζημία αντί για όφελος και πιθανότατα προκάλεσαν ζημία.

β) Δεν εξετάστηκε από το νόμο «αν θα μπορούσαν να ληφθούν άλλα μέτρα ισοδύναμου αποτελέσματος» ως προς τη μείωση των δημοσίων δαπανών, αλλά με μικρότερο κόστος για τους γιατρούς του ΕΣΥ.

γ) Δεν εξετάστηκε αν οι αποδοχές των γιατρών του ΕΣΥ παραμένουν μετά τις νέες μειώσεις επαρκείς για την αντιμετώπιση του κόστους αξιοπρεπούς διαβίωσής τους και ανάλογες της αποστολής που τους έχει ανατεθεί με το άρθρο 5 παρ. 5 του Συντάγματος.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η απόφαση του Αρείου Πάγου αποτελεί έναν ακόμα κρίκο στην «αλυσίδα» των δικαστικών αποφάσεων Πρωτοδικείων και Εφετείων που δικαίωναν τους γιατρούς, ήδη από το 2017, αλλά και άλλες της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου (437/2014) και της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας (431/2018).

Από ό,τι φαίνεται μετά από αρκετά χρόνια οι γιατροί δικαιώνονται για την προσφυγή τους στη Δικαιοσύνη για ένα πολύ σημαντικό θέμα που έθιγε τους μισθούς τους.

Αξίζει να σημειωθεί πως οι γιατροί αντιμετωπίζουν και άλλο ένα ζήτημα, την υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού τους και την αναστολή όσων δεν έχουν εμβολιαστεί, καθώς και την μη καταβολή των μισθών τους.

Οι προσφυγές στην Δικαιοσύνη είναι χιλιάδες, επομένως και αυτό το πολύ σημαντικό ζήτημα πρέπει να διευθετηθεί άμεσα

Τα νέα έρχονται από το Υπουργείο Οικονομικών και δή από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, κ. Γιάννη Οικονόμου.

Γράφει ο Γιώργος Αθανασόπουλος

Αφορμή στάθηκε ένα μήνυμά του στον προσωπικό του λογαριασμό γνωστό μέσο κοινωνικής δικτύωσης στο ανέφερε: «Συμμετοχή ρεκόρ για το “Εξοικονομώ 2021”, καθώς ήδη υποβλήθηκαν 87.578 αιτήσεις ενώ είναι και το πρώτο πρόγραμμα ενεργειακής αναβάθμισης με ξεχωριστό προϋπολογισμό 100 εκατ. Euro για ευάλωτα νοικοκυριά. Με σχέδιο συμβάλουμε στην αντιμετώπιση της ενεργειακής φτώχειας».

Το νέο δεν άργησε να κάνει το γύρο του Διαδικτύου.

Η ελληνική κοινωνία βάλλεται συνεχώς από κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα.

Το πολύ πρόσφατο ξέσπασμα της ενεργειακής κρίσης απορρέουσας από τον ρωσοουκρανικό πόλεμο έχει προκαλέσει αλυσιδωτές επιπτώσεις στην καθημερινότητα των πολιτών.

Η ακρίβεια και η αβεβαιότητα βρήκαν απροετοίμαστο ένα πολύ μεγάλο τμήμα του ελληνικού πληθυσμού.

Επομένως, η αναζήτηση φθηνών τρόπων αγοράς προϊόντων και η οποιαδήποτε ένταξη σε πρόγραμμα κοινωνικής βοήθειας κάνει χιλιάδες πολίτες να τρέχουν κυριολεκτικά να αδράξουν την ευκαιρία =, να δούν εάν πληρούν τις προϋποθέσεις να ενταχθούν στο κάθε πρόγραμμα.

Κάτι αντίστοιχο έγινε και με το πρόγραμμα «Εξοικονομώ 2021», που είχε πράγματι κοσμοϊστορική ανταπόκριση.

Κάθε ευάλωτη οικογένεια χρειάζεται στήριξη και πόσο μάλλον όταν αυτή συνδέεται με τον βιοπορισμό της.

Ας ελπίσουμε η εφαρμογή του προγράμματος να φέρει πολλά χαμόγελα σε πολλούς πολίτες μας ου το έχουν αρκετή ανάγκη.

Η ψηφιακή τεχνολογία δεν σταματά να εξελίσσεται και να καινοτομεί. Μέσα από μία ποικιλία νέων ψηφιακών υπηρεσιών έρχεται για να κάνει την καθημερινότητα του δημότη πιο εύκολη.

Γράφει ο Γιώργος Αθανασόπουλος

Η αρχή γίνεται από τον Δήμο του Παλαιού Φαλήρου με τις ψηφιακές θυρίδες του gov.gr να εγκαινιάζουν από σήμερα ημέρες ένα καλύτερο πλαίσιο δυνατοτήτων και διευκολύνσεων που θα τις βρίσκει κάποιος με ένα απλό κλίκ.

Η ενεργοποίηση των θυρίδων θα γίνει μέσα στις επόμενες ημέρες σε επιπλέον 46 δήμους που έχουν ήδη υποβάλει σχετικό αίτημα.

Αξίζει να σηειωθεί πως οι υποδομές και οι εφαρμογές έχουν δημιουργηθεί ήδη και για όλους τους δήμους της χώρας, επομένως και για το δήμο της Καλαμάτας.

Πολλοί δήμοι θα αναπτύξουν μία πιο απομακρυσμένη μεν αλλά σίγουρα πιο ισχυρή σχέση με τους δημότες.

Σε μια προσπαθεια μείωσης της γραφειοκρατίας στις υπηρεσίες των δήμων, που παρατηρείται έντονα ακόμα και σήμερα, η αξιοποίηση αυτών των θυρίδων θα μεώσει την χρήση των σφραγίδων και θα μπορει ο πολίτης να εκδίδει το πιστοποιητικό του αυτεπάγγελτα.

Ο δημότης θα μπορεί να μπαίνει στην εφαρμογή και θα μπορεί να καταθέτει αλλά και να χρησιμοποιεί και ο ίδιος πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης, πιστοποιητικό γέννησης, πιστοποιητικό ληξιαρχικής γέννησης, πιστοποιητικό ιθαγένειας, πιστποιητικό ληξοαρχικής πράξης γάμου ή συμφώνου συμβίωσης και ληξιαρχική θανάτου.

Οι πολίτες απλά συμπληρώνουν ηλεκτρονικά τα έγγραφα και η εκδοση καταχωρείται στο σύστημα και μπορεί να εκδόση όταν δώσει στο σύστημα την συγκεκριμενη λειτουργία να εκτελέσει.

Τα έγγραφα που θα έχουν αποθηκευθεί θα μπορεί να χρησιμοποιεί και το υπαλληλικό προσωπικό του δήμου όταν τα χρειάζεται.

Έτσι, ο δημότητς δεν θα χρειάζεται να συλλέγει, πλέον, τόσες πολλές σφραγίδες.  Θα μπορεί είτε ηλεκτρονικά είτε με επίσκεψή του στο δήμο να παραδίδει στο προσωπικό το έγγραφο από το gov.gr ή θα μπορεί ανάλογα με τις οδηγίες να το καταθέτει και ηλεκτρονικά χώρίς κάν να χρειάζεται να πάει από το δήμο.

Τα πιστοποιητικά αυτά είναι έγκυρα σε φυσική αλλά και σε ψηφιακή μορφή, τόσο στη Δημόσια Διοίκηση όσο και κατά την προσκόμισή τους σε ιδιωτικούς φορείς.

Επί της ουσίας, οι δήμοι θα μπορούν να βρίσκουν τα πιστοποιητικά των πολιτών μέσα από αυτές τις θυρίδες, χωρίς να χρειάζεται η πολύωρη επίσκεψη του δημότη και η μεταφορά του από την μια υπηρεσία στην άλλη. Με άλλα λόγια, η αναζήτηση των πιστοποιητικών συρρικνώνεται και αυτοματοποιείται.

Αυτό θα προκαλέσει μεγάλη αποσυμφόρεση από τους δήμους όχι μόνο από τις ουρές του κόσμου που περίμεναν να μαζέψουν τις σφραγίδες και τις υπογραφές, αλλά θα διευκολύνει κατά πολύ αυτή την πολυδαίδαλη κατάσταση που επικρατουσε, κατά την οποία ένα εγγραφο έπρεπε να περάσει από πολλά γραφεία.

Ο δημότης θα μπορέσει να αποκτήσει μια καλύτερη σχέση με το δήμο του γιατί η εξυπηρέτηση θα ειναι πολύ πιο γρήγορη και αποτελεσματική.

Στο άμεσο μέλλον στα πλαίσια του έργου για τις «έξυπνες» πόλεις θα δοθούν 320 εκατομμύρια ευρώ συνολικά στους δήμους της χώρας για να μπορέσει ο καθένας να πετύχει τον δικό του δρόμο για την ψηφιακό μετασχηματισμό.

Όλα αυτά δείχνουν πως η Τοπική Αυτοδιοίκηση περνάει σταδιακά σε μία νέα εποχή, την Ψηφιακη Εποχή.

Έχει μπερδευτεί ο καιρός και από Μάιο θα μας θυμίζει Νοέμβριο. Με βροχερό καιρό θα μας υποδεχτεί η φετινή πρωτομαγιάτική αργία.

Γράφει ο Γιώργος Αθανασόπουλος

Συννεφιά υπήρχε από τις μεταμεσονύκτιες ώρες, ενώ από νωρίς το μεσημέρι εκδηλώνονται ασθενούς έως μέτριας έντασης βροχοπτώσεις.

Το ίδιο μοτίβο του καιρού θα συνεχιστεί καθ’ όλη την διάρκεια της ημέρας με πολύ λίγα μικρά ανοίγματα.

Θερμοκρασιακά ο υδράργυρος δεν θα ανέβει πάνω από τους 20 βαθμούς Κελσίους με την  υγρασία να κυμαίνεται μεταξύ 60% και 90%.

Οι άνεμοι θα είναι ασθενείς από Βόρειο = Βορειοανατολικές διευθύνσεις 2- 3, ενώ από τις μεσημβρινές ώρες θα στραφούν σε Νότιο = Νοτιοδυτικούς με ένταση 1-2 μποφόρ.

Η αφρικάνικη σκόνη δεν θα λείπει από καιρικό περιβάλλον.  Μέτριες ποσότητες θα υπάρχουν, με αποτέλεσμα να προκληθεί κάποια θολούρα στην ατμόσφαιρα, ενώ θα πέσει και λασποβροχή.

Από ό,τι φαίνεται οι εκδρομείς του Πάσχου, που σκέφτηκαν να παρατείνουν την επιστροφή τους στην εργασία και στην καθημερινότητά τους λόγω της Πρωτομαγιάς, αλλά και όσοι εργαζόμενοι περίμεναν με αγωνία να χαρούν την συγκεκριμένη ημέρα, ο καιρός είχε άλλα πλάνα.

Ελπίζουμε ο καθένας από εσάς να αξιοποιήσει την συγκεκριμένη ημέρα, έστω και υπό αυτές τις συνθήκες, όπως εκείνος επιθυμεί.