Ο όρος Μάης του ’68 (γνωστός και ως Γαλλικός Μάης) περιγράφει την πολιτική και κοινωνική αναταραχή που ξέσπασε στη Γαλλία κατά τη διάρκεια των μηνών Μαΐου-Ιουνίου του 1968. Τα γεγονότα ξεκίνησαν από κινητοποιήσεις των Γάλλων μαθητών και φοιτητών, επεκτάθηκαν με γενική απεργία των Γάλλων εργατών και τελικά οδήγησαν σε πολιτική και κοινωνική κρίση, που άρχισε να παίρνει διαστάσεις επανάστασης και οδήγησε στη διάλυση της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης και την προκήρυξη εκλογών από τον τότε πρόεδρο Σαρλ Ντε Γκωλ.

Μερικοί φιλόσοφοι και ιστορικοί έχουν υποστηρίξει ότι η εξέγερση ήταν το πιο σημαντικό επαναστατικό γεγονός του 20ού αιώνα, επειδή δεν πραγματοποιήθηκε από μεμονωμένο πλήθος, όπως οι εργαζόμενοι ή οι φυλετικές μειονότητες, αλλά ήταν μια παλλαϊκή εξέγερση, άνευ φυλετικών, πολιτιστικών, ηλικιακών και κοινωνικών διακρίσεων.

Άρχισε ως σειρά απεργιών και καταλήψεων, που ξέσπασαν σε διάφορα πανεπιστήμια και γυμνάσια στο Παρίσι, μετά από τη διαμάχη με τους διοικητές των πανεπιστημίων και την αστυνομία. Οι προσπάθειες της κυβέρνησης του Σαρλ Ντε Γκωλ να λύσει τις απεργίες με τη δράση της αστυνομίας κατάφεραν μόνο να οξύνουν την κατάσταση περαιτέρω, οδηγώντας σε οδομαχίες με την αστυνομία στο Καρτιέ Λατέν. Ακολούθησε γενική απεργία από τους σπουδαστές και απεργίες σε όλη τη Γαλλία από δέκα εκατομμύρια Γάλλους εργαζομένους, κατά προσέγγιση τα δύο τρίτα του γαλλικού εργατικού δυναμικού. Κατά συνέπεια, ο Σαρλ Ντε Γκωλ διέλυσε την Εθνοσυνέλευση και προκήρυξε νέες κοινοβουλευτικές εκλογές για τις 23 Ιουνίου 1968.

Η κυβέρνηση βρέθηκε υπό κατάρρευση, αλλά ο επαναστατικός αναβρασμός έπαψε να υπάρχει σχεδόν τόσο γρήγορα όσο προέκυψε. Οι εργαζόμενοι επέστρεψαν στις εργασίες τους, ωθημένοι από τη Γενική Συνομοσπονδία Εργατών και το Γαλλικό Κομμουνιστικό Κόμμα, που είχε καταδικάσει την εξέγερση και δεν συμμετείχε. Όταν τελικά πραγματοποιήθηκαν εκλογές τον Ιούνιο, το κόμμα του Ντε Γκωλ προέκυψε ακόμα ισχυρότερο από πριν.

Τα γεγονότα μπορεί να κατέληξαν σε πολιτική αποτυχία, αλλά είχαν τεράστιες κοινωνικές συνέπειες: μπορεί να μη διήρκεσαν έναν μήνα, αλλά ο όρος «Μάης του ’68» έγινε συνώνυμο με την αλλαγή των κοινωνικών αξιών.

Η Εργατική Πρωτομαγιά

Την πρώτη Μαΐου γιορτάζεται η μέρα των εργατών. Είναι στην πραγματικότητα η καθιερωμένη γιορτή της εξέγερσης των εργατών του Σικάγου. Τον Μάη του 1886 τα εργατικά συνδικάτα στο Σικάγο ξεσηκώθηκαν διεκδικώντας ωράριο εργασίας στις 8 ώρες και καλύτερες συνθήκες εργασίας. Γιορτάζεται επίσης και ως μέρα των λουλουδιών και της Άνοιξης. Η μέρα έχει θεσπιστεί ως αργία και όλες οι υπηρεσίες και οι επιχειρήσεις παραμένουν κλειστές.

Η Πρωτομαγιά, ως εργατική γιορτή, καθιερώθηκε στις 20 Ιουλίου 1889, κατά τη διάρκεια του ιδρυτικού συνεδρίου της Δεύτερης Διεθνούς (Σοσιαλιστικής Διεθνούς) στο Παρίσι, σε ανάμνηση του ξεσηκωμού των εργατών του Σικάγου την 1η Μαΐου 1886, που τότε κατέληξε σε αιματοχυσία λίγες μέρες αργότερα, με την επέμβαση της αστυνομίας και των μπράβων της εργοδοσίας.

Τα γεγονότα του Σικάγου

Τα εργατικά συνδικάτα των ΗΠΑ αποφάσισαν την έναρξη απεργιακών κινητοποιήσεων την 1η Μαΐου 1886 για το οκτάωρο, ωθούμενα από τις επιτυχημένες διεκδικήσεις των Καναδών συντρόφων τους. Την περίοδο εκείνη το κανονιστικό πλαίσιο εργασίας στις ΗΠΑ ήταν σχεδόν ανύπαρκτο και οι εργοδότες μπορούσαν να απασχολούν το προσωπικό τους κατά το δοκούν, ακόμη και τις Κυριακές.

Στην απεργία πήραν μέρος περίπου 350.000 εργάτες σε 1.200 εργοστάσια των ΗΠΑ. Την Πρωτομαγιά του 1886 έγινε στο Σικάγο η πιο μαχητική πορεία, με τη συμμετοχή 90.000 ανθρώπων. Στην κεφαλή της πορείας ήταν ο αναρχοσυνδικαλιστής Άλμπερτ Πάρσονς, η γυναίκα του Λούσι και τα επτά παιδιά τους.

Το πρώτο αίμα χύθηκε δύο ημέρες αργότερα έξω από το εργοστάσιο ΜακΚόρμικ στο Σικάγο. Απεργοσπάστες προσπάθησαν να διασπάσουν τον απεργιακό κλοιό και ακολούθησε συμπλοκή. Η Αστυνομία και οι μπράβοι της επιχείρησης επενέβησαν δυναμικά. Σκότωσαν τέσσερις απεργούς και τραυμάτισε πολλούς, προκαλώντας οργή στην εργατική τάξη της πόλης.

Την επομένη αποφασίστηκε συλλαλητήριο καταδίκης της αστυνομικής βίας στην Πλατεία Χεϊμάρκετ, με πρωτοστατούντες τους αναρχικούς. Η συγκέντρωση ήταν πολυπληθής και ειρηνική. Το κακό, όμως, δεν άργησε να γίνει. Οι αστυνομικές δυνάμεις πήραν εντολή να διαλύσουν διά της βίας τη συγκέντρωση και τότε από το πλήθος των απωθούμενων διαδηλωτών ρίφθηκε μια χειροβομβίδα προς το μέρος τους, η οποία εξερράγη, σκοτώνοντας έναν αστυνομικό και τραυματίζοντας δεκάδες. Η αστυνομία άνοιξε πυρ κατά βούληση κατά των συγκεντρωμένων, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν τουλάχιστον τέσσερις διαδηλωτές και να τραυματιστεί απροσδιόριστος αριθμός, ενώ έξι αστυνομικοί έχασαν τη ζωή τους από πυρά (φίλια ή των διαδηλωτών παραμένει ανεξακρίβωτο), ανεβάζοντας τον αριθμό τους σε επτά.

Για τη βομβιστική επίθεση, που προκάλεσε τον θάνατο του αστυνομικού, κατηγορήθηκαν οι αναρχοσυνδικαλιστές Άουγκουστ Σπις, Γκέοργκ Έγκελ, Άντολφ Φίσερ, Λούις Λινγκ, Μίκαελ Σβαμπ, Σάμουελ Φίλντεν, Όσκαρ Νίμπι και Άλμπερτ Πάρσονς, που ήταν από τους οργανωτές της διαδήλωσης. Όλοι, εκτός του Πάρσονς και του Φίλντεν, ήταν Γερμανοί μετανάστες. Η δίκη των οκτώ ξεκίνησε στις 21 Ιουνίου 1886. Ο εισαγγελέας Τζούλιους Γκρίνελ ζήτησε τη θανατική ποινή και για τους οκτώ κατηγορουμένους, χωρίς να προσκομίσει κανένα στοιχείο που να τους συνδέει με τη βομβιστική επίθεση. Απλώς είπε ότι οι κατηγορούμενοι ενθάρρυναν με τους λόγους τους τον άγνωστο βομβιστή να πραγματοποιήσει την αποτρόπαια πράξη του, γι’ αυτό κρίνονται ένοχοι συνωμοσίας.

Από την πλευρά της, η υπεράσπιση έκανε λόγο για προβοκάτσια και συνέδεσε τη βομβιστική επίθεση με το διαβόητο πρακτορείο ντετέκτιβ «Πίνκερτον», που συχνά χρησιμοποιούσαν οι εργοδότες ως απεργοσπαστικό μηχανισμό. Οι ένορκοι εξέδωσαν την ετυμηγορία τους στις 20 Αυγούστου 1886 κι έκριναν ενόχους και τους οκτώ κατηγορούμενους. Οι Σπις, Έγκελ, Φίσερ, Λινγκ, Σβαμπ, Φίλντεν και Πάρσονς καταδικάστηκαν σε θάνατο, ενώ ο Νίμπι σε κάθειρξη 15 ετών. Μετά την εξάντληση και του τελευταίου ενδίκου μέσου, ο κυβερνήτης της Πολιτείας του Ιλινόις, Ρίτσαρντ Όγκλεσμπι, μετέτρεψε σε ισόβια τις θανατικές ποινές των Σβαμπ και Φίλντεν, ενώ ο Λιγκ αυτοκτόνησε στο κελί του. Έτσι, στις 11 Νοεμβρίου 1887 οι Σπις, Πάρσονς, Φίσερ και Έγκελ οδηγήθηκαν στην αγχόνη, τραγουδώντας τη «Μασσαλιώτιδα». Η δίκη των οκτώ θεωρείται από διαπρεπείς Αμερικανούς νομικούς ως μία από τις σοβαρότερες υποθέσεις κακοδικίας στην ιστορία των ΗΠΑ.

Στις 26 Ιουνίου 1893 ο κυβερνήτης του Ιλινόις, Τζον Πίτερ Άλτγκελντ παραδέχθηκε ότι και οι οκτώ καταδικασθέντες ήταν αθώοι και κατηγόρησε τις αρχές του Σικάγου ότι άφησαν ανεξέλεγκτους τους ανθρώπους του «Πίνκερτον». Ως μια ύστατη πράξη δικαίωσης έδωσε χάρη στους φυλακισμένους Φίλντεν, Νίμπε και Σβαμπ. Αυτό ήταν και το πολιτικό του τέλος. Αργότερα, ο επικεφαλής της αστυνομίας του Σικάγου, που έδωσε την εντολή για τη διάλυση της συγκέντρωσης, καταδικάστηκε για διαφθορά. Μέχρι σήμερα παραμένει ανεξακρίβωτο ποιος ήταν ο δράστης της βομβιστικής επίθεσης.

Η Εργατική Πρωτομαγιά στην Ελλάδα

Το 1892 διοργανώθηκε η πρώτη πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση στην Ελλάδα, από τον Σοσιαλιστικό Σύλλογο του τότε 25χρονου φοιτητή του Πολυτεχνείου Σταύρου Καλλέργη. Το 1893, 2.000 διαδήλωσαν ζητώντας οχτάωρο, Κυριακή αργία και κρατική ασφάλιση στα θύματα εργατικών ατυχημάτων. Το 1894, γίνεται μια μεγάλη συγκέντρωση με τα ίδια αιτήματα που λήγει με 10 συλλήψεις και τον Αύγουστο ακολουθεί σύλληψη του σοσιαλιστή Σταύρου Καλλέργη.

Το 1936 έχουμε τους καπνεργάτες της Θεσσαλονίκης. Τα γεγονότα ξεκίνησαν γύρω στον Φεβρουάριο, με κατάληψη ενός εργοστασίου ύστερα από την απόρριψη των αιτημάτων των εργατών και συνεχίστηκε με συμπαράσταση καπνεργατών από άλλα εργοστάσια. Εναντίον τους χρησιμοποιήθηκε τόσο η αστυνομία όσο και ο στρατός. Δεν υπήρχε κεντρική συγκέντρωση, αλλά μικρές συγκεντρώσεις με ομιλητές σε διάφορα μέρη της πόλης. Σε μια συγκέντρωση στη διασταύρωση Εγνατίας και Βενιζέλου, χωροφύλακες πυροβόλησαν και σκότωσαν επτά με οκτώ εργάτες. Σε αυτό το σημείο έχει στηθεί το μνημείο του καπνεργάτη.

Με πυροβολισμούς προσπάθησαν να διαλύσουν και τις άλλες συγκεντρώσεις και συνολικά είχαμε τουλάχιστον 12 νεκρούς και 300 τραυματίες. Οι δολοφονίες των εργατών ήταν η έμπνευση του Ρίτσου για τον «Επιτάφιο».

Υπενθυμίζεται ότι φέτος η Πρωτομαγιά, θα εορταστεί στις 2 Μαΐου.

ΠΗΓΗ

ντετεκτιβ αθηνα

Πραγματοποιήθηκε σήμερα ο αγωνιστικός εορτασμός της Πρωτομαγιάς και ταυτόχρονα η πρώτη απεργιακή απάντηση στον νέο νομοσχέδιο που έχει χαρακτηριστεί ως αιτία πολέμου από τα συνδικάτα.

Στο κάλεσμα των συνδικάτων – σωματείων στην κεντρική πλατεία της Καλαμάτας ανταποκρίθηκε πλήθος απεργών, ανέργων, νεολαίας, γυναικών και συνταξιούχων.

Ακολούθησε πορεία προς το λιμάνι της Καλαμάτας και το μνημείο των νεκρών λιμενεργατών του Μάη του 1934, όπου κατατέθηκαν στεφάνια από τα σωματεία.

Δείτε βίντεο:

Συνέντευξη τύπου παραχώρησαν την Τετάρτη 28 Απριλίου, εκπρόσωποι των συνδικάτων του Ν. Μεσσηνίας (Συνδικάτο υπαλλήλων στον Ιδιωτικό τομέα Ν. Μεσσηνίας, Συνδικάτο οικοδόμων και συναφών επαγγελμάτων Ν. Μεσσηνίας, Σωματείο Εργαζομένων στις ΔΕΥΑ Μεσσηνίας, Συνδικάτο Γάλακτος Τροφίμων και Ποτών Ν. Μεσσηνίας, Συνδικάτο Εργατοϋπαλλήλων Ξενοδοχείων, Επισιτισμού Τουρισμού και συναφών επαγγελμάτων Ν Μεσσηνίας) και εκπρόσωπος του Ν.Τ. της ΑΔΕΔΥ Μεσσηνίας για την προετοιμασίας της απεργίας στις 6 ΜΑΗ και της απεργιακής συγκέντρωσης.

Αναλυτικά:

Το μήνυμα ήταν ξεκάθαρο : “135 χρόνια μετά το Σικάγο, ο τροχός της ιστορίας πίσω δεν πάει!

Κόντρα στην εργοδοτική πλειοψηφία της ΓΣΕΕ και το Εργατικό Κέντρο Καλαμάτας που είναι σύμμαχοι της κυβέρνησης και της εργοδοσίας σε αυτή την επίθεση, οι εργαζόμενοι οργανώνουμε μόνοι μας το μεγάλο απεργιακό μέτωπο. Σε όλη την Ελλάδα εργατικά κέντρα ομοσπονδίες και σωματεία, συνεδριάζουν και συντονίζουν την δράση τους δίνοντας την 1η απάντηση σε Κυβέρνηση – Κεφάλαιο. Η ΑΔΕΔΥ, δεκάδες Εργατικά Κέντρα και Ομοσπονδίες, εκατοντάδες Εργατικά Σωματεία έχουν πάρει απόφαση για προκήρυξη απεργίας για της 6 ΜΑΗ”.

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ:

· Να μην κατατεθεί το Νομοσχέδιο έκτρωμα της Κυβέρνησης για τα εργασιακά.

· Σταθερό ημερήσιο χρόνο δουλειάς, με μείωση του εργάσιμου χρόνου 7ωρο- 5νθήμερο-35ωρο.

· Ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις χωρίς καμία εμπλοκή του Κράτους.

· Συλλογικές συμβάσεις εργασίας, με αυξήσεις στους μισθούς και κατοχύρωση δικαιωμάτων

· Προστασία της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων, με ευθύνη του κράτους και των επιχειρηματικών ομίλων.

· Κατοχύρωση της ελεύθερης και ανεμπόδιστης δράσης των συνδικάτων και συνδικαλιστών, κόντρα συνολικά στην κρατική, εργοδοτική παρέμβαση και καταστολή.

Το Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ Μεσσηνίας καλεί τους εργαζόμενους του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα να συμμετάσχουν μαζικά στην απεργιακή συγκέντρωση που διοργανώνουν το Ν.Τ. και τα σωματεία του δημοσίου, μαζί με εργατοϋπαλληλικά σωματεία του ιδιωτικού τομέα, την Πέμπτη, 6 Μάη, στις 9.30 π.μ., στην κεντρική πλατεία Καλαμάτας.

135 χρόνια μετά την Πρωτομαγιά του Σικάγο και τους αιματοβαμμένους αγώνες των συναδέλφων εργατών για την καθιέρωση του 8ώρου και για καλύτερες συνθήκες δουλειάς, σήμερα, ο κόσμος της μισθωτής εργασίας βλέπει να ξηλώνονται κατακτήσεις του, να γενικεύονται οι ελαστικές σχέσεις εργασίας, οι ατομικές συμβάσεις, να κυριαρχούν οι μισθοί πείνας των λίγων εκατοντάδων ευρώ.

Μέσα σε συνθήκες πανδημίας και τις δυσκολίες που βάζει μια τέτοια κατάσταση στη λειτουργία των σωματείων, η κυβέρνηση, αντί να ασχολείται πώς θα θωρακίσει το λαό από τον κορονοϊό, βρίσκει ευκαιρία για λογαριασμό της εργοδοσίας, να περάσει αντιδραστικά νομοσχέδια που περιορίζουν ακόμα περισσότερο τα δικαιώματα των εργαζομένων.

• Καταργεί το οκτάωρο και το πενθήμερο με παράλληλη θεσμοθέτηση της δεκάωρης εργασίας, κατά το «πρότυπο» του εβδομαδιαίου 60ώρου των γιατρών, ή τη σταδιακή κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας για τους εμποροϋπαλλήλους που ήδη έχει γενικευτεί. Καταργούνται έτσι έμμεσα και οι υπερωρίες.
• Καταργεί τις συλλογικές συμβάσεις, γενικεύοντας το καθεστώς των ατομικών.
• Προωθεί τον έλεγχο του μητρώου μελών και των διαδικασιών των σωματείων από το κράτος και τους εργοδότες.
• Παρακωλύει περεταίρω το δικαίωμα στην απεργία, αυξάνοντας στο 33% το ελάχιστο ποσοστό προσωπικού ασφαλείας.
• Μετατρέπει τη συνδικαλιστική δράση σε ιδιώνυμο αδίκημα, κατά το «πρότυπο» που ψηφίστηκε πριν λίγα χρόνια για όσους αντιστέκονται στους πλειστηριασμούς.

Απέναντι σε όλα αυτά, ο μόνος δρόμος είναι η οργανωμένη και συντονισμένη απεργιακή απάντηση από το σύνολο της εργατικής τάξης. Στο δρόμο που έδειξαν με τις αποφάσεις τους, η ΑΔΕΔΥ, δεκάδες Εργατικά Κέντρα, Ομοσπονδίες και σωματεία, κόντρα στην κυβέρνηση και την εργοδοσία, κόντρα στην εκφυλιστική γραμμή της ΓΣΕΕ (όπως και του Ε.Κ. Καλαμάτας) που σφυρίζει αδιάφορα και αντί να βγει μπροστά στην οργάνωση του αγώνα των εργαζομένων, τον απεργιακό εορτασμό της Πρωτομαγιάς, αρκείται σε συμβολική κατάθεση στεφάνων στα πλαίσια της αργίας που έχει θεσπίσει το κράτος για τη μέρα σύμβολο των εργαζομένων, μακριά από το πραγματικό αγωνιστικό της περιεχόμενο.

ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ ΤΙΜΑΜΕ ΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ ΜΑΣ!

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΔΙΚΑΤΩΝ!

 Πέμπτη, 6 Μάη, 9.30 π.μ.

Κεντρική πλατεία Καλαμάτας

Θανάσης Πετράκος για την Εργατική Πρωτομαγια

Ο επικεφαλής της «Αγωνιστικής Συνεργασίας Πελοποννήσου» Θανάσης Πετράκος ο οποιος συμμετείχε στον συμβολικό γιορτασμό των συνδικάτων στο μνημείο των λιμενεργατών στη Καλαμάτα, για την Εργατική Πρωτομαγια τονίζει:

«Τιμάμε την φετεινή Εργατική Πρωτομαγιά η οποια γιορτάζεται μέσα σε πρωτοφανείς συνθήκες λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού. 134 χρόνια από τους εργατικούς αγώνες που συντάραξαν τον κόσμο και άνοιξαν το δρόμο για ιστορικές κατακτήσεις για την εργασία και τη ζωή της εργατικής τάξης, ζούμε ένα ιστορικό πισωγύρισμα.

Το κεφάλαιο σε όλο τον κόσμο θέλει να φορτώσει την κρίση που γεννούν οι συνθήκες της πανδημίας στις πλάτες των εργαζομένων και ολων των λαϊκών στρωμάτων .Η Ε.Ε. με τις αποφάσεις της τις οποίες αποδέχτηκε χωρίς καμία αντίσταση η κυβέρνηση της Ν.Δ. οδηγεί τη χώρα και το λαό μας σε ένα νέο 5ο βαρύ μνημόνιο με μεγάλη λιτότητα, με μείωση μισθών και συντάξεων , διαλυση των εργασιακών σχέσεων και συνέχιση των πολιτικών φτωχοποίησης του Λαού και της σκληρής εποπτείας της τρόικα.

Τι μορφή και τι κατεύθυνση θα πάρει ο μετα- κορωνοϊό κόσμος δεν είναι εκ των προτέρων δοσμένο, ούτε εξαρτάται μόνο από τη δύναμη και τη βούληση των κυρίαρχων. Θα κριθεί, τελικά, από τη βούληση και τη δύναμη των κυριαρχούμενων. Θα κριθεί από την ενότητα και τον αγώνα των εργαζομένων, των ανέργων, των αγροτών, των μικρομεσαίων ελεύθερων επαγγελματιών, των συνταξιούχων και πάνω από όλα της νεολαίας.Ολα τα λαϊκά στρώματα και οι ζωντανές δυνάμεις της Αριστεράς, πρέπει ενωτικά να αγωνιστούν την επόμενη ημέρα για :

Αποφασιστική στήριξη του δημόσιου συστήματος υγείας και των ανθρώπων του, με καθολική ασφάλεια υγείας. Εξασφάλιση στοιχειώδους εθνικής αυτάρκειας σε φάρμακα, υγειονομικό εξοπλισμό και τρόφιμα, με ικανά αποθέματα για καταστάσεις πανδημίας. Ανάταξη της αγροτικής οικονομίας και της βιομηχανίας με υιοθέτηση επιλεκτικού εμπορικού προστατευτισμού και ενίσχυση της τοπικής παραγωγής, υπερβαίνοντας την παρασιτική υπερδιόγκωση των υπηρεσιών, ιδιαίτερα των χρηματοπιστωτικών. Αντιμετώπιση της πανδημίας της ανεργίας με μεγάλες κρατικές επενδύσεις, κυρίως στις δημόσιες υποδομές. Αναδιανομή του πλούτου με δραστική φορολόγηση των ανώτερων εισοδημάτων και των μη επενδυόμενων κερδών. Δίωξη και παραδειγματική τιμωρία των σύγχρονων μαυραγοριτών, που θρέφονται από τη δυστυχία των πολλών. Αντιμετώπιση της οικολογικής καταστροφής και της κλιματικής αλλαγής, που ευνοούν και την εξάπλωση φονικών ιών. Υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων από τα προσωπικά μας δεδομένα μέχρι το χώρο εργασίας και τη δημόσια σφαίρα. Αλληλεγγύη με τους πιο ευάλωτους, τους ανθρώπους που χάνουν τις δουλειές τους, τους μετανάστες και τους πρόσφυγες, τα θύματα του ρατσισμού και της εθνικιστικής τύφλωσης. Αυτά είναι τα οδικά σήματα, που υψώνονται σε κοινή θέα και μπορούν να μας βγάλουν από τον σημερινό ζόφο σε ένα πιο ελπιδοφόρο μέλλον.»

ΠΑΜΕ Μεσσηνίας – Εργατική Πρωτομαγιά

• Συνδικάτο οικοδόμων και συναφών επαγγελμάτων Μεσσηνίας
• Συνδικάτο Υπαλλήλων στον ιδιωτικό τομέα Μεσσηνίας
• Σωματείο εργαζομένων στις ΔΕΥΑ Μεσσηνίας
• Συνδικάτο εργατοϋπαλλήλων επισιτισμού – Τουρισμού Μεσσηνίας
• Σωματείο Φαρμακοϋπαλλήλων Μεσσηνίας
• Σύλλογος γυναικών Καλαμάτας

διοργάνωσαν συμβολική κινητοποίηση με σύνθημά “πληρώσαμε πολλά – δε θα πληρώσουμε ξανά, ορατός εχθρός είναι ο καπιταλισμός”.

Συγκεκριμένα, με πέντε προσυγκεντρώσεις περιμετρικά της κεντρικής πλατείας, συγκεντρώθηκαν αντιπροσωπείες των σωματείων και με πορεία φτάσανε στην κεντρική πλατεία, τηρώντας όλα τα μέτρα προστασίας, φορώντας μάσκες και γάντια. Εκεί πραγματοποιήθηκαν χαιρετισμοί από τους:

• Βαγγέλη Μπάκα, μέλος της διοίκησης του ΕΚ Καλαμάτας
• Παναγιώτη Καράμπελα, πρόεδρο του συνδικάτου οικοδόμων και συναφών επαγγελμάτων Μεσσηνίας και μέλος της διοίκησης του ΕΚ Καλαμάτας
• Γιάννη Λαγογιάννη, γραμματέα του συνδικάτου υπαλλήλων στον ιδιωτικό τομέα Μεσσηνίας.

Ακολούθησε ενός λεπτού σιγή και στη συνέχεια οι συγκεντρωμένοι τραγούδησαν τη διεθνή.

Μεταξύ άλλων ο Γιάννης Λαγογιάννης στο χαιρετισμό του ανέφερε:

Κυβέρνηση και εργοδοσία με το βλέμμα στραμμένο στην “επόμενη μέρα” και στην “επανεκκίνηση” της οικονομίας ετοιμάζουν νέα,πιο σφοδρή επίθεση στους εργαζομένους.

Δεν πρέπει να δεχτούμε να πληρώσουμε για ακόμα μια φορά τα σπασμένα. Να μην επιτρέψουμε, το ξήλωμα των εργασιακών δικαιωμάτων και την ένταση της εκμετάλλευσης, με αφορμή την πανδημία! Δεν πρέπει να γίνουμε ξανά τα θύματα στο βωμό της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων,στην ανάπτυξη που οραματίζονται.

Δεν μένουμε μόνοι! Καλούμε τους εργαζόμενους να δυναμώσουν τα σωματεία,να γίνουν μέλη των συνδικάτων και να οργανώσουμε τη δράση μας, δίνουμε την μάχη για την προστασία της υγείας του λαού, για την υπεράσπιση όλων των εργατικών και λαϊκών δικαιωμάτων,για την αναχαίτιση της εργοδοτικής και κυβερνητικής επίθεσης.

Τιμούμε την εργατική πρωτομαγιά, οργανώνοντας τη δική μας απάντηση στην επίθεση που δέχεται η ζωή μας! Μπορούμε να ανατρέψουμε τις αρνητικές εξελίξεις, να γίνουμε εμείς πρωταγωνιστές των εξελίξεων!

Διεκδικούμε τη ζωή μας,τα δικαιώματα μας, εργασία με πλήρη δικαιώματα και ασφαλείς συνθήκες, δωρεάν υψηλού επιπέδου δημόσια υγεία, δωρεάν δημόσια παιδεία για τα παιδιά μας!

Αρκετά πληρώσαμε.

Να πληρώσει η μεγαλοεργοδοσία και το κράτος.

Η ανασφάλεια,η ανεργία, η εξαθλίωση και οι κρίσεις δεν είναι η μοίρα των εργαζομένων.

Στη συνέχεια, τα εκλεγμένα μέλη της διοίκησης του ΕΚ Καλαμάτας και του ΝΤ της ΑΔΕΔΥ που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ, μετέβησαν στο μνημείο των δολοφονηθέντων λιμενεργατών και κατέθεσαν στεφάνι.

Δήμαρχος Καλαμάτας – Εργατική Πρωτομαγιά

Ο φετινός εορτασμός της Εργατικής Πρωτομαγιάς μας βρίσκει αντιμέτωπους με μία πρωτόγνωρη κατάσταση, λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού.

Σήμερα, είναι περισσότερο από ποτέ αναγκαίο να προστατευτεί η εργασία. Να διασφαλιστούν οι θέσεις απασχόλησης και να υπάρξει ένα πλαίσιο ικανό να υπερασπιστεί τα κεκτημένα δικαιώματα των εργατών. Οφείλει όμως και η πολιτεία να συμβάλει από τη δική της πλευρά στην κατεύθυνση αυτή. Δημιουργώντας ικανές συνθήκες ενίσχυσης της απασχόλησης, παρέχοντας κίνητρα στις επιχειρήσεις που καλούνται να αντέξουν σε μία νέα οικονομική καταιγίδα.

Στη χώρα μας η πολυετής κρίση πλήγωσε βαθιά τον κοινωνικό ιστό, τους εργάτες, τους αυτοαπασχολούμενους, τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις.

Σε μία εποχή που τα πάντα αλλάζουν, η προάσπιση της εργασίας αποτελεί πάγια κοινωνική απαίτηση και ισχυρό εφαλτήριο που οδηγεί το λαό στο μέλλον.

Καλή Πρωτομαγιά!

Θανάσης Βασιλόπουλος

Δήμαρχος Καλαμάτας

Εορτολόγιο

Εορτολόγιο: Ποιοι γιορτάζουν σήμερα 1η Μαΐου; Οι Ιερεμίας, Ισιδώρα, Τάμαρα (Ταμάρα), Φιλόσοφος, Σοφός, Φιλοσοφία (Φιλοσοφή).

Ανταρσία στο Μωριά Συμπόρευση για την Ανατροπή

«Διεκδικούμε τον πλούτο που παράγουμε, για τα δικαιώματα στην δουλειά, την υγεία, την παιδεία και τα δημόσια αγαθά. Κανένα βήμα πίσω στον ταξικό γιορτασμό της Πρωτομαγιάς. Η 1η Μάη είναι ΑΠΕΡΓΙΑ» αναφέρει στην ανακοίνωσή της η «Ανταρσία στο Μωριά Συμπόρευση για την Ανατροπή» για την Εργατική Πρωτομαγιά τονίζοντας πως δεν πρέπει να γίνει «Καμιά νέα θυσία για τα κέρδη του κεφαλαίου».

Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

«Εν μέσω υγειονομικής και οικονομικής κρίσης, που βρίσκεται σε εξέλιξη και αξιοποιείται ως ευκαιρία για την προώθηση αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων, οι εργαζόμενοι την φετινή πρωτομαγιά θα δώσουμε δυναμικό και αποφασιστικό παρόν δηλώνοντας ξεκάθαρα: Δεν θα πληρώσουν ΠΑΛΙ την κρίση οι εργαζόμενοι!

Κυβέρνηση, ΕΕ και κεφάλαιο έχουν κηρύξει τον πόλεμο στον κόσμο της εργασίας, με απολύσεις, εντατικοποίηση και ελαστικοποίηση της εργασίας, μειώσεις και αναστολή μισθών, άρση των ΣΣΕ, διαμορφώνοντας έναν εργασιακό μεσαίωνα στον ιδιωτικό τομέα. Αλλά και στο δημόσιο, δεν διστάζουν να απολύσουν τους 17 συμβασιούχους της Υπηρεσίας Ασύλου, μεταξύ αυτών και την πρόεδρο του σωματείου, ενώ επιχειρούν την άλωση της δημόσιας δωρεάν παιδείας σε όλες τις βαθμίδες με το πολυνομοσχέδιο – έκτρωμα. Την ίδια στιγμή ελάχιστα έχουν κάνει για την ουσιαστική ενίσχυση της δημόσιας δωρεάν υγείας και την ικανοποίηση των αιτημάτων των μαχόμενων υγειονομικών.
Στην πρωτοφανή αυτή επίθεση, ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ βρίσκονται σε γενικό «σιωπητήριο», δηλώνουν συμμόρφωση και υποταγή στις προσπάθειες της κυβέρνησης να εξαφανίσει τις εργατικές διεκδικήσεις και στέλνουν σαφές μήνυμα για τη στάση τους την «επόμενη ημέρα» με το πέρας της καραντίνας. Ούτε αρκούν φυσικά οι συμβολικές δράσεις.

Οι προσπάθειες της κυβέρνησης να βάλουν στο γύψο τις κοινωνικές και πολιτικές ελευθερίες, την συνδικαλιστική δράση και παρουσία σε μια περίοδο όξυνσης της επίθεσης, αμφισβητήθηκαν όλο το προηγούμενο διάστημα από τις κινητοποιήσεις στην υγεία στις 7/4, την συγκέντρωση στο Υπ. Εργασίας στις 14/4, τις κινητοποιήσεις των εκπαιδευτικών στις 16 και 24/4, στις μικρότερες και μεγαλύτερες παραστάσεις διαμαρτυρίας σε χώρους δουλειάς σε όλη τη χώρα, στην αποφασιστική απεργία διαρκείας των συμβασιούχων στην Υπ. Ασύλου.

Τώρα η κυβέρνηση θέλει να καταργήσει ουσιαστικά την Πρωτομαγιά την ώρα που οι εργοδότες αλωνίζουν σε βάρος των εργατικών δικαιωμάτων. Θέλουν να μεταφέρουν την Πρωτομαγιά από τη μια λες και πρόκειται για αργία και έναν τυπικό εορτασμό κι από την άλλη, κυβέρνηση και εργοδοσία θέλουν σε μόνιμη καραντίνα τα συνδικαλιστικά δικαιώματα και ελευθερίες των εργαζόμενων και των σωματείων. Όμως δεν αποφασίζει η κυβέρνηση και το κεφάλαιο για την εργατική Πρωτομαγιά.

Απάντηση στην κρίση μπορεί να δώσει μόνο η ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος και η δημιουργία ενός κέντρου αγώνα, που να οργανώνει πραγματικούς αγώνες, απεργίες και μάχες. Οι εργαζόμενοι και τα αγωνιστικά συνδικάτα να βρεθούν στην πρώτη γραμμή του αγώνα, στους δρόμους και τους χώρους δουλειάς για την οργάνωση μιας πραγματικής απεργιακής εργατικής Πρωτομαγιάς!

Γιατί το διαχρονικό μήνυμα της ανειρήνευτης πάλης ενάντια στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, ενάντια στο κεφάλαιο και το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα, είναι η διεθνιστική αλληλεγγύη των εργατών όλου του κόσμου, ο αγώνας για τα εργατικά δικαιώματα και ελευθερίες, προτάσσοντας έναν άλλο δρόμο, αυτόν της χειραφέτησης της εργατικής τάξης και της απελευθέρωσής της από τα δεινά της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, ιδιαίτερα σήμερα που μεγάλα τμήματα του κεφαλαίου και η κυβέρνηση θέλουν για άλλη μια φορά να πληρώσουν την κρίση οι εργαζόμενοι και ο λαός.
Το αγωνιστικό συνδικαλιστικό κίνημα δεν υποτάσσεται στις αντιδραστικές κυβερνητικές απαγορεύσεις, δεν υποστέλλει την σημαία του αγώνα, παλεύει στην πρώτη γραμμή για τα εργατικά δικαιώματα, συγκρούεται με την αντιλαϊκή πολιτική κυβέρνησης – κεφαλαίου

Οι εργαζόμενοι κρατάμε τη κοινωνία όρθια. Ο κόσμος αυτός θα γίνει δικός μας!»

Έλληνες εκπαιδευτικοί – Εργατική πρωτομαγιά

Σε αγώνα για μόρφωση – δουλειά – ζωή με δικαιώματα καλούν οι Έλληνες εκπαιδευτικοί εν όψει της εργατικής πρωτομαγιάς που φέτος θα τιμηθεί διαφορετικά αλλά με την ίδια αποφασιστικότητα.

«Οι εκπαιδευτικοί, όλο αυτό το διάστημα, δίνουμε τη μάχη δίπλα στους μαθητές μας με όλα τα μέσα. Ενώνουμε τη φωνή μας με τους εργαζόμενους σε όλους τους χώρους δουλειάς, ώστε να ληφθούν άμεσα όλα τα αναγκαία μέτρα για την προστασία της υγείας και τη διασφάλιση των δικαιωμάτων της εργατικής τάξης και του λαού. Στεκόμαστε αλληλέγγυοι προς όλους τους ασθενείς και υγειονομικούς που δίνουν άνιση μάχη με την πανδημία, εξαιτίας των τεράστιων ελλείψεων στη Δημόσια Υγεία, αποτέλεσμα την εγκληματικής πολιτικής όλων των καπιταλιστικών κυβερνήσεων σε όλη τη γη.

Παλεύουμε ενάντια στους σχεδιασμούς της κυβέρνησης για την παιδεία,πουεν μέσω πανδημίας, με κλειστά τα σχολεία και αντικειμενικές δυσκολίες στη λειτουργία και δράση των σωματείων, έφερε στη ζούλα ένα αντιδραστικό νομοσχέδιο, για να αποτελειώσει τη δουλειά που άφησαν στη μέση οι νόμοι των προηγούμενων κυβερνήσεων. Ένα ακόμα νομοσχέδιο που ως στόχο έχει και αυτό, να αναδιαρθρωθεί η δομή και το περιεχόμενοτης εκπαίδευσης, σύμφωνα με τις απαιτήσεις των Βιομηχάνων και τις κατευθύνσεις της Ε.Ε.

Μέσα σε αυτές τις σύνθετες και δύσκολες συνθήκες τιμάμε την 1Η ΜΑΗ, μέρα σύμβολο στον αγώνα για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Τιμάμε τους νεκρούς της τάξης μας. Τους νεκρούς του Σικάγο, της πρώτης Πρωτομαγιάς το 1924, το Μάη του ‘36, τους 200 κομμουνιστές της Καισαριανής.

Τιμάμε τα χιλιάδες θύματα της εργατικής τάξης, στη χώρα μας αλλά και σε όλο το κόσμο, που βρέθηκαν εκτεθειμένα στην πανδημία του κορωνοϊού για τα κέρδη των λίγων.

Γιατί στην ουσία, ο πραγματικός εχθρός δεν είναι ο κορωνοϊός, αλλά ο ίδιος ο καπιταλισμός. Αυτός που φορτώνει τα βάρη της κάθε κρίσης στους λαούς, αυτός που μπροστά στη διασφάλιση της κερδοφορίας, δεν λογαριάζει ούτε δικαιώματα, ούτε ανθρώπινες ζωές.

Σε μια εποχή που με την ανάπτυξη της επιστήμης και της τεχνικής θα μπορούσε η εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα σε κάθε μέρος της γηςνα καλύπτουν πλήρως τις σύγχρονες ανάγκες τους σε διατροφή, παιδεία, υγεία, πολιτισμό,αντίθετα στενάζουν από τη φτώχια, την ανεργία, τις ασθένειες, τους πολέμους.

Στεκόμαστε λοιπόν απέναντι στους μονοπωλιακούς ομίλους, τις κυβερνήσεις, αλλά και τα δεκανίκια τους, τον κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό και παλεύουμε με άξονα τα σύγχρονα δικαιώματα τα δικά μας και των παιδιών μας.

Διεκδικούμε:

• Να αποσυρθεί το νομοσχέδιο για την Παιδεία

• Να καταργηθούν οι ΠΝΠ και οι αντεργατικές διατάξεις

• Να ανακληθούν οι απολύσεις και να διασφαλιστούν όλα τα δικαιώματα στην εργασία και τον συνδικαλισμό

• Να ανασταλούν οι πληρωμές προς Δημόσιο-τράπεζες, να διαγραφούν τα χρέη, να προστατευτεί η κύρια κατοικία για τις εργατικές-λαϊκές οικογένειες

• Να χρηματοδοτηθεί από το κράτος το δημόσιο σύστημα υγείας, ώστε να καλυφθούν όλες οι ανάγκες σε υποδομές αναλώσιμα και μόνιμο προσωπικό

• Να παρθούν όλα τα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας στους χώρους εργασίας

Παλεύουμε για ένα σχολείο αποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν, με μόνιμο εκπαιδευτικό προσωπικό, με την αναγκαία υλικοτεχνική υποδομή, που θα μορφώνει ολόπλευρα τους μαθητές, με επιστημονικό και παιδαγωγικό τρόπο.

Διαπαιδαγωγούμε τους μαθητές μας, τη νέα γενιά, με τις αξίες της τάξης μας! Συζητάμε μαζί τους για την ιστορία της Πρωτομαγιάς και το νόημα της σήμερα. Δεν κάνουμε μάθημα την 1η Μάη και συμμετέχουμε πολύμορφα στον εορτασμό της.

Λαμβάνοντας όλα τα απαραίτητα μέτρα προστασίας, και με παρακαταθήκη τους αγώνες και τις θυσίες των συναδέλφων μας δεκαετίες τώρα, έτσι θα τιμήσουμε και φέτος την Εργατική Πρωτομαγιά!!»

Η αλληλεγγύη το αντίδοτο της κρίσης

Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ Μεσσηνίας – Εργατική πρωτομαγιά

Αγαπητοί συνάδελφοι!

Η 1η Μάη είναι η μέρα της εργατικής τάξης, είναι η μέρα που σύσσωμος ο κόσμος της εργατιάς και του μόχθου τιμά όσους αγωνίστηκαν για το δικαίωμα στη εργασία, για να απολαμβάνουν όλοι οι εργαζόμενοι τα αυτονόητα και αναπαλλοτρίωτα δικαιώματα του οκταώρου, της κοινωνικής ασφάλισης και των ανθρώπινων συνθηκών εργασίας.

Τη μέρα αυτή η παγκόσμια εργατική τάξη τιμά τους πρώτους νεκρούς των αιματοβαμμένων εξεγέρσεων του 1886 στο Σικάγο, αλλά τους δικούς μας νεκρούς καπνεργάτες στη Θεσσαλονίκη το 1936. Και η πόλη μας έχει δώσει και αυτή το δικό της φόρο αίματος στο εργατικό κίνημα με τους νεκρούς λιμενεργάτες το 1934. Όλοι αυτοί δεν αγωνίστηκαν μόνο για τη διεκδίκηση και κατοχύρωση των εργατικών δικαιωμάτων, πάλεψαν και θυσιάστηκαν για μια πιο δίκαιη κοινωνία, που θα κυριαρχεί η αλληλεγγύη, η συναδέλφωση και θα εξαλειφθεί μια για πάντα η αδικία και η εκμετάλλευση του ανθρώπου από άνθρωπο.

Δυστυχώς όμως, αν και έχουν περάσει τόσες δεκαετίες, τα αιτήματα των πρώτων αυτών αγωνιστών είναι πιο επίκαιρα από ποτέ. Οι ελαστικές μορφές εργασίες διευρύνονται, τα εργασιακά δικαιώματα απειλούνται και η συνδικαλιστική δράση στοχοποιείται. Τα τελευταία χρόνια οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές είτε με πρόσχημα την οικονομική κρίση είτε με πρόσχημα την πρόσφατη πανδημία έχουν βάλει στο στόχαστρο την εργατική τάξη επιδιώκοντας την κατακρήμνιση των μισθών και την καταστρατήγηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας με σκοπό την ανεξέλεγκτη αύξηση των εργοδοτικών κερδών εις βάρος των εργαζομένων.

Είναι, αγαπητοί συνάδελφοι, καθήκον και χρέος όλων μας να φανούμε άξιοι συνεχιστές των αγώνων των πρωτοπόρων του εργατικού κινήματος. Και το χρέος μας είναι διπλό: πρέπει να διαφυλάξουμε και να περιφρουρήσουμε όσα με αίμα και θυσίες μας κληροδότησαν, ταυτόχρονα όμως πρέπει να απαντήσουμε στις προκλήσεις των καιρών και να αγωνιστούμε, για να διευρύνουμε τα εργασιακά δικαιώματα.

Το Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ Μεσσηνίας σεβόμενο τα μέτρα κατά της πανδημίας και τις υποδείξεις των αρμοδίων αποφάσισε κατά πλειοψηφία να μην πραγματοποιήσει φέτος συγκέντρωση, αλλά ολιγομελής αντιπροσωπεία του να καταθέσει στεφάνι την Παρασκευή, 1 Μαΐου 2020, στις 11.00 π.μ. στο μνημείο των Λιμενεργατών στο λιμάνι.