Ο Δήμος Ξυλοκάστρου – Ευρωστίνης, Η Περιφερειακή Ομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία Πελοποννήσου και οι φορείς μέλης της καθώς και το Σωματείο Γονέων Κηδεμόνων Φίλων Παιδιών και Ατόμων με Αυτισμό Κορινθίας “ΦΑΣΜΑ” με το παρόν ηλεκτρονικό μήνυμα σας αποστέλλουν συνημμένα την πρόσκληση και την αφίσα της ενημερωτικής δράσης που θα πραγματοποιηθεί στα πλαίσια της Παγκόσμιας Ημέρας Ευαισθητοποίησης για τον Αυτισμό, με θέμα «Ενημερώσου και Δράσε για τον Αυτισμό», την Τετάρτη 2 Απριλίου 2025 και ώρα 18.30, στο Κ.Α.Π.Η Ξυλοκάστρου.

Διοργάνωση: Δήμος Ξυλοκάστρου- Ευρωστίνης,  Περιφερειακή Ομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία Πελοποννήσου και οι φορείς μέλης της, Σωματείο Γονέων Κηδεμόνων Φίλων Παιδιών και Ατόμων με Αυτισμό Κορινθίας “ΦΑΣΜΑ”

Ομιλίες: 

Η Παγκόσμια Ημέρα Κοινωνικής Εργασίας αποτελεί μια ευκαιρία να αναδείξουμε τον καθοριστικό ρόλο του κοινωνικού λειτουργού στην ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής και ευημερίας. Φέτος, 18 Μαρτίου, η ημέρα είναι αφιερωμένη στη Διαγενεακή Αλληλεγγύη, έναν θεμελιώδη άξονα που συνδέει τις διαφορετικές γενιές και προάγει τη συνεργασία, την αλληλοϋποστήριξη και την κοινωνική συνοχή. Σε μια εποχή όπου οι δημογραφικές αλλαγές, η γήρανση του πληθυσμού και η κοινωνική απομόνωση αποτελούν αυξανόμενες προκλήσεις, ο κοινωνικός λειτουργός αναλαμβάνει έναν πολυδιάστατο ρόλο, διευκολύνοντας τη σύνδεση των γενεών μέσα από στοχευμένες παρεμβάσεις.

Η Διαγενεακή Αλληλεγγύη δεν αφορά μόνο τη συναισθηματική υποστήριξη, αλλά και την ανταλλαγή γνώσεων, εμπειριών και δεξιοτήτων. Οι ηλικιωμένοι διαθέτουν έναν τεράστιο πλούτο εμπειριών, ιστορικής μνήμης και κοινωνικών αξιών που μπορούν να μεταδώσουν στους νεότερους, ενώ οι νέες γενιές, μεγαλωμένες σε έναν κόσμο που αλλάζει ραγδαία, μπορούν να βοηθήσουν τους μεγαλύτερους να προσαρμοστούν σε νέες τεχνολογίες και σύγχρονες πρακτικές. Οι κοινωνικοί λειτουργοί διαδραματίζουν κεντρικό ρόλο στη διευκόλυνση αυτής της ανταλλαγής, σχεδιάζοντας και υλοποιώντας δράσεις που ενισχύουν τη διαγενεακή συνεργασία. Μέσα από προγράμματα που φέρνουν σε επαφή μαθητές με ηλικιωμένους, οικογένειες με κοινότητες και εθελοντικές ομάδες με ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, ενισχύουν το αίσθημα της συλλογικότητας και καταπολεμούν τα στερεότυπα που συχνά διαχωρίζουν τις γενιές.

Παρά τη σημασία αυτών των παρεμβάσεων, η εφαρμογή τους αντιμετωπίζει σοβαρά εμπόδια λόγω της υποστελέχωσης των κοινωνικών υπηρεσιών. Οι κοινωνικοί λειτουργοί καλούνται καθημερινά να ανταποκριθούν σε ένα ευρύ φάσμα κοινωνικών αναγκών, συχνά με περιορισμένους πόρους και ανεπαρκές προσωπικό. Οι ελλείψεις αυτές δεν επιτρέπουν την οργάνωση σταθερών και μακροπρόθεσμων δράσεων που θα μπορούσαν να διασφαλίσουν τη διαρκή στήριξη των ευάλωτων ομάδων και να εδραιώσουν τη διαγενεακή αλληλεγγύη ως αναπόσπαστο κομμάτι της κοινωνικής πολιτικής. Σε πολλές περιπτώσεις, οι κοινωνικοί λειτουργοί εργάζονται κάτω από δύσκολες συνθήκες, εξυπηρετώντας πολλαπλές δομές ταυτόχρονα, χωρίς να έχουν τη δυνατότητα να σχεδιάσουν και να υλοποιήσουν ουσιαστικές δράσεις που θα είχαν θετικό αντίκτυπο στην κοινωνία.

Η Παγκόσμια Ημέρα Κοινωνικής Εργασίας αποτελεί μια υπενθύμιση ότι η Διαγενεακή Αλληλεγγύη είναι ζωτικής σημασίας για τη δημιουργία μιας πιο δίκαιης και αλληλέγγυας κοινωνίας. Είναι επιτακτική ανάγκη η ενίσχυση των κοινωνικών υπηρεσιών, ώστε οι κοινωνικοί λειτουργοί να μπορούν να επιτελούν το έργο τους αποτελεσματικά. Η πολιτεία, η τοπική αυτοδιοίκηση και όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς οφείλουν να επενδύσουν στη στελέχωση και τη χρηματοδότηση των κοινωνικών δομών, διασφαλίζοντας ότι κάθε γενιά θα έχει τη στήριξη και τις ευκαιρίες που της αναλογούν. Μόνο έτσι μπορούμε να προχωρήσουμε προς μια κοινωνία όπου οι διαφορετικές γενιές δεν θα ζουν αποκομμένες η μία από την άλλη, αλλά θα  συνεργάζονται, θα αλληλοϋποστηρίζονται και θα δημιουργούν ένα κοινό μέλλον βασισμένο στην αλληλεγγύη και τον αλληλοσεβασμό.

Τώρα είναι η στιγμή να αναγνωρίσουμε τον ανεκτίμητο ρόλο των κοινωνικών λειτουργών και να διεκδικήσουμε την ενίσχυση των δομών που στηρίζουν την κοινωνική συνοχή, για μια κοινωνία απαλλαγμένη από εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Γιατί μόνο μέσα από τη συνεργασία των γενεών μπορούμε να χτίσουμε ένα ισχυρό και ανθεκτικό κοινωνικό δίκτυο, ικανό να ανταποκριθεί στις προκλήσεις του σήμερα και του αύριο. Τώρα το σύγχρονο και το αναγκαίο είναι μόνιμο προσωπικό όλων των ειδικοτήτων, με υπηρεσίες δωρεάν και με κύριο προσανατολισμό την πρόληψη, σύμφωνα με τις σύγχρονες κατακτήσεις της επιστήμης. Γιατί η ζωή και η ψυχή μας δεν είναι πεδίο κερδοφορίας.

Ο τρόπος που αντιδρά ένας ψυχοπαθής στην αντιπαράθεση: 13 στρατηγικές στάσεις που ξεγελούν και χειραγωγούν

Οι ψυχοπαθείς είναι άτομα με μια μοναδική προσωπικότητα, που τους επιτρέπει να κυριαρχούν στις κοινωνικές αλληλεπιδράσεις με σκοπό να χειραγωγούν, να αποφεύγουν την ευθύνη και να κατακτούν ό,τι θέλουν, χωρίς να επιδεικνύουν ενοχές ή μεταμέλεια. Όταν τίθενται υπό πίεση ή αντιμέτωποι με την αλήθεια, οι τακτικές τους είναι πολύ πιο περίπλοκες από μια απλή άρνηση. Εδώ είναι οι 13 κύριες στάσεις που χρησιμοποιούν για να αποτρέψουν τη διαφυγή της αλήθειας και να αποπροσανατολίσουν τους αντιπάλους τους.

1. Η αποφυγή ευθύνης

Όταν ένας ψυχοπαθής βρίσκεται αντιμέτωπος με κατηγορίες, σπάνια θα παραδεχτεί το λάθος του. Θα προσπαθήσει να μεταθέσει την ευθύνη σε άλλους, κατηγορώντας θύματα ή τρίτους. Η στρατηγική αυτή έχει σκοπό να μπερδέψει τον αντίπαλο και να προκαλέσει αμφιβολίες, ενώ παράλληλα απομακρύνει την προσοχή από τον ίδιο.

2. Γκάσλαιτινγκ

Μια πολύ γνωστή τακτική είναι το γκάσλαιτινγκ. Ο ψυχοπαθής διαστρεβλώνει την πραγματικότητα και επιμένει ότι οι ενέργειές του είτε δεν έγιναν ποτέ, είτε παρερμηνεύτηκαν. Αυτό προκαλεί αβεβαιότητα και σύγχυση στον αντίπαλο, κάνοντάς τον να αμφιβάλλει για τη δική του κρίση.

3. Αναστροφή ρόλων

Αντί να υπερασπιστεί τον εαυτό του, ο ψυχοπαθής συχνά προσποιείται ότι είναι το θύμα, αποδίδοντας τις κατηγορίες στον άλλον. Αυτή η τακτική όχι μόνο αποσπά την προσοχή, αλλά προσπαθεί να προκαλέσει ενοχές και ενσυναίσθηση στον αντίπαλο.

4. Ψυχρή ηρεμία

Ενώ οι περισσότεροι άνθρωποι θα ένιωθαν άγχος ή νευρικότητα, ο ψυχοπαθής παρουσιάζει μια αφύσικη ηρεμία, κάνοντας τον αντίπαλο να αμφιβάλλει για την ίδια του την αντίδραση. Αυτή η ήρεμη στάση επικοινωνεί έναν υπαινιγμό ελέγχου, σαν να λέει ότι δεν έχει τίποτα να κρύψει.

5. Αντιφάσεις

Μια άλλη στρατηγική είναι η σκόπιμη σύγχυση μέσω αντιφατικών δηλώσεων. Αυτές οι αντιφάσεις δεν είναι λάθη, αλλά μια τακτική για να προκαλέσει σύγχυση και να καθυστερήσει την αποδοχή της αλήθειας.

6. Σαρκασμός και χιούμορ

Ο ψυχοπαθής συχνά υποβαθμίζει τη σοβαρότητα της κατάστασης με χιούμορ ή σαρκασμό. Αυτό βοηθά στο να κάνει τον αντίπαλο να αισθανθεί αδύναμος ή να αμφισβητήσει την ίδια τη βαρύτητα των κατηγοριών του.

7. Απειλές

Όταν οι άλλες τακτικές αποτυγχάνουν, οι ψυχοπαθείς δεν διστάζουν να χρησιμοποιήσουν απειλές ή εκφοβισμό. Οι απειλές αυτές μπορεί να είναι φυσικές ή ψυχολογικές, προκαλώντας φόβο και τρόμο στους άλλους.

8. Προβολή

Σε αυτή την τακτική, ο ψυχοπαθής κατηγορεί τους άλλους για τις ίδιες ενέργειες για τις οποίες είναι εκείνος ένοχος. Η αντιστροφή αυτή κάνει τον άλλον να αμύνεται και απομακρύνει την προσοχή από τον ψυχοπαθή.

9. Αναθεώρηση της ιστορίας

Οι ψυχοπαθείς είναι ειδικοί στη διαστρέβλωση των γεγονότων. Αλλάζουν μικρές λεπτομέρειες και αφήνουν έξω κρίσιμες πληροφορίες, ώστε η ιστορία να φαίνεται ευνοϊκή για εκείνους.

10. Έκρηξη θυμού

Όταν τίθεται υπό έντονη πίεση, ο ψυχοπαθής μπορεί να καταφύγει σε μια ξαφνική έκρηξη θυμού. Αυτή η τακτική είναι τρομακτική και σιωπά την αντιπαράθεση.

11. Ψεύτικες υποσχέσεις

Όταν όλες οι άλλες τακτικές αποτυγχάνουν, ο ψυχοπαθής μπορεί να προσφέρει ψεύτικες υποσχέσεις για αλλαγή. Αυτές οι υποσχέσεις είναι πάντα κενές και έχουν στόχο να κερδίσουν χρόνο.

12. Άρνηση

Ο ψυχοπαθής θα αρνηθεί κατηγορηματικά τις κατηγορίες, ανεξάρτητα από το πόσο ξεκάθαρες είναι οι αποδείξεις. Αυτό προκαλεί σύγχυση και αμφιβολία.

13. Απομόνωση

Τέλος, όταν χάνει τον έλεγχο, ο ψυχοπαθής προσπαθεί να απομονώσει τον αντίπαλο από την υποστήριξή του. Δημιουργεί καταστάσεις όπου οι άλλοι απομακρύνονται από το θύμα, αφήνοντάς το αβοήθητο.

Την τελευταία δεκαετία οι ψυχολογικοί όροι και οι ψυχολογικές θεωρίες έχουν γίνει πολύ δημοφιλείς και χρησιμοποιούνται καθημερινά από το ευρύ κοινό.

Οι πολιτικοί ειδήμονες, για παράδειγμα, συχνά κάνουν λόγο για την «προκατάληψη επιβεβαίωσης» (confirmation bias), δηλαδή για την τάση των ανθρώπων να επικεντρώνονται επιλεκτικά στα στοιχεία εκείνα που επιβεβαιώνουν τις προϋπάρχουσες αντιλήψεις τους. Από την άλλη, πολλοί απλοί άνθρωποι γνωρίζουν πια για το ρόλο της σεροτονίνης στην αίσθηση ευεξίας.

Οι ψυχολογικές ανακαλύψεις διευκολύνουν τους ανθρώπους ολοένα και περισσότερο να εντρυφούν και να εμβαθύνουν στην κατανόηση του ανθρώπινου πόνου και της ανθρώπινης κατάστασης γενικότερα. Παρόλα αυτά, πολλοί μύθοι για την ψυχολογία επιμένουν, σύμφωνα με άρθρο του αναπληρωτή καθηγητή ψυχολογίας Στέφεν Ιλάρντι του Πανεπιστημίου του Κάνσας στην Ουάσινγκτον Ποστ, που αναδεικνύει πέντε από αυτούς:

Μύθος 1ος: Χρησιμοποιούμε μόνον το 10% του εγκεφάλου μας

Η ιδέα ότι ένα μεγάλο μέρος του εγκεφάλου μας παραμένει αδρανές είναι μια από τις πιο διαδεδομένες στρεβλώσεις.

Πώς δημιουργήθηκε;

Ο μύθος αυτός έχει πιθανώς τις ρίζες του στην άποψη του αμερικανού ψυχολόγου Ουίλιαμ Τζέιμς (1907) ότι «χρησιμοποιούμε μόνο ένα μικρό κομμάτι των πιθανών πνευματικών και φυσικών μας πόρων». Το ποιο είναι αυτό το ποσοστό πιθανότατα προήλθε από το συγγραφέα Λόουελ Τόμας, ο οποίος, παραφράζοντας τον Τζέιμς, έγραψε πως «ο μέσος άνθρωπος αναπτύσσει μόνο το 10% της λανθάνουσας πνευματικής του ικανότητας» (1936). Αργότερα πολλές ήταν οι ταινίες επιστημονικής φαντασίας που υποστήριξαν πως, αν κάποιος καταφέρει να χρησιμοποιήσει περισσότερο από το 10% του εγκεφάλου του, θα γίνει κοινωνός ιδιαίτερων γνωστικών ικανοτήτων.

Ποια είναι η αλήθεια;

Η νευροεπιστήμη δεν επιβεβαιώνει αυτές τις αντιλήψεις. Αντίθετα, παρά το ότι ο εγκέφαλος αποτελεί μόνο το 2% της ανθρώπινης σωματικής μάζας, αντιπροσωπεύει το 20% των θερμιδικών δαπανών. Αυτό συμβαίνει διότι στον εγκέφαλο υπάρχουν πάνω από 86 δισεκατομμύρια νευρώνες, οι οποίοι είναι προγραμματισμένοι να αυτοκαταστρέφονται, αν δεν μπορούν να είναι λειτουργικοί και να συμμετέχουν σε κάποιο χρήσιμο κύκλωμα δραστηριοτήτων. Αν, λοιπόν, καταστρέφονταν όλοι οι νευρώνες εκτός του 10% που υποτίθεται ότι χρησιμοποιούνται, τότε θα επρόκειτο για έναν εξαιρετικά συρρικνωμένο εγκέφαλο και για ένα άτομο με μη φυσιολογικές νευρογνωστικές λειτουργίες.

Μύθος 2ος: Μας βοηθάει το να μιλάμε για τα προβλήματά μας

Πώς δημιουργήθηκε;

Πριν από περίπου έναν αιώνα ο Σίγκμουντ Φρόυντ μίλησε για τη «θεραπεία μέσω του λόγου», γνωστή ως ψυχοθεραπεία. Σύμφωνα με τον ίδιον, όλοι έχουμε την κακή συνήθεια να καταπιέζουμε τις σκέψεις και τα συναισθήματα που μας προκαλούν αναστάτωση. Η πεποίθηση αυτή συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Υποτίθεται ότι είναι πάντα βοηθητικό να μιλήσει ένας άνθρωπος που περνάει δυσκολίες. Όπως έγραψε ένας ψυχοθεραπευτής στο περιοδικό ψυχολογίας Psychology Today, είναι τόσο απελευθερωτικό να μοιράζεσαι αυτά που σε προβληματίζουν.

Ποια είναι η αλήθεια;

Τα ερευνητικά δεδομένα όχι μόνο δεν επιβεβαιώνουν αυτή την πεποίθηση, αλλά υπάρχουν ενδείξεις ότι η θεραπεία διά του λόγου μπορεί να έχει και αρνητικά αποτελέσματα. Αυτό υποστηρίζει π.χ. ο Σκοτ Λίλλιενφελντ, καθηγητής του Πανεπιστημίου του Έμορι στην Ατλάντα, στην έρευνά του «Ψυχολογικές θεραπείες που προκαλούν βλάβες». Περίπου το 10% των ατόμων που κάνουν ψυχοθεραπεία χειροτερεύουν εξαιτίας της και μόνο οι μισοί εμφανίζουν βελτίωση. Ο λόγος κατά τον ίδιον είναι ότι πολλοί ψυχοθεραπευτές δεν χρησιμοποιούν τεχνικές επιστημονικά τεκμηριωμένες και επιβεβαιωμένες από κλινικές μελέτες.

Μύθος 3ος: Η ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή εκδηλώνεται με υπερ-οργανωτικότητα

Αυτοί που έχουν εμμονή με την τάξη και την καθαριότητα χαρακτηρίζονται από το ευρύ κοινό ως ιδεοψυχαναγκαστικοί.

Πώς δημιουργήθηκε;

Πλήθος τηλεοπτικών σειρών και ταινιών έχουν φτιάξει μια αναπαράσταση αυτής της διαταραχής με τέτοιον τρόπο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η Μόνικα Γκέλερ από τα «Φιλαράκια», η οποία είχε 11 διαφορετικές κατηγορίες πετσετών για ξεχωριστή χρήση της καθεμιάς.

Ποια είναι η αλήθεια;

Οι άνθρωποι που πάσχουν από ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή συνήθως δεν είναι τακτικοί. Κατακλύζονται όμως από μια σειρά ανεξέλεγκτων δυσάρεστων σκέψεων και εικόνων, τις οποίες αισθάνονται υποχρεωμένοι να απομακρύνουν με χρονοβόρες τελετουργίες. Μια μικρή μειονότητα των πασχόντων έχει πραγματικά καταναγκαστικές τελετές για το πλύσιμο των χεριών. Αλλά ο υπερβολικός καθαρισμός είναι μόνο μία πιθανότητα σε ένα ευρύ σύμπλεγμα συμπτωμάτων της ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής (OCD).

Mύθος 4ος: Οι μεταβολές της διάθεσης είναι το σήμα κατατεθέν της διπολικής διαταραχής

Πώς δημιουργήθηκε;

Πέρα από το γεγονός ότι πολύ γνωστές προσωπικότητες έχουν διαγνωσθεί με αυτήν τη διαταραχή, παλαιότερα γνωστή ως μανιοκατάθλιψη (π.χ., Κάθριν Ζέτα Τζόουνς, Ράσελ Μπραντ, Μαράια Κάρεϊ, Κάρι Φίσερ κ.ά.), ένα μεγάλο κομμάτι των διαδικτυακών μέσων στηρίζει αυτόν το μύθο για τις γρήγορες εναλλαγές διάθεσης ως ένα από κλασικά συμπτώματα. Ακόμη και η ιστοσελίδα της γνωστής αμερικανικής κλινικής Mayo περιγράφει τη διπολική διαταραχή ως «κατάσταση ψυχικής υγείας που προκαλεί ακραίες μεταβολές της διάθεσης».

Ποια είναι η αλήθεια;

Οι εναλλαγές της διάθεσης δεν συγκαταλέγονται στα επίσημα συμπτώματα και διαγνωστικά κριτήρια της διπολικής διαταραχής. Οι πάσχοντες βιώνουν βέβαια ακραίες φάσεις μανίας και κατάθλιψης, αλλά διαρκούν επί εβδομάδες και μήνες και σπάνια μεταβάλλονται γρήγορα. Επίσης, συνοδεύονται από άλλες -πολύ πιο ανησυχητικές από την αλλαγή διάθεσης- συμπεριφορές. Οι κρίσεις της κατάθλιψης συχνά προκαλούν συντριπτική αίσθηση εξάντλησης, αδιαπέραστη ομίχλη στον εγκέφαλο, μεγάλη αγωνία και άλλα. Η μανία μπορεί να προκαλέσει παρορμητικές, ακανόνιστες συμπεριφορές σεξουαλικού ή καταναλωτικού περιεχομένου, οδηγώντας σε απερισκεψίες, καταστροφικές δαπάνες, ακόμη και βίαιες φιλονικίες.

Μύθος 5ος: Η φαρμακευτική αγωγή είναι ο μόνος τρόπος για να διορθωθεί μια χημική ανισορροπία

Πώς δημιουργήθηκε;

Οι φαρμακευτικές εταιρείες διαφημίζουν ότι τα μη φυσιολογικά επίπεδα των χημικών ουσιών στο σώμα και οι ανισορροπίες τους στον εγκέφαλο είναι υπεύθυνα για τις ψυχικές ασθένειες και ότι μέσω των φαρμάκων μπορούν να αντιμετωπιστούν.

Ποια είναι η αλήθεια;

Πρόκειται για υπεραπλούστευση. Αφενός μεν οι ψυχικές διαταραχές, όπως η κατάθλιψη, σχετίζονται με μια σειρά διαταραχών του εγκεφάλου και όχι απλώς με μια χημική ανισορροπία, αφετέρου δε τα φάρμακα είναι μεν μια από τις υπάρχουσες θεραπείες, αλλά υπάρχουν πολλοί άλλοι τρόποι αλλαγής του νευροχημικού προφίλ μας, όπως η τακτική άσκηση, η σωστή διατροφή και η ψυχοθεραπεία.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ – ΜΠΕ

Είναι ψέμα πως αν δίνεις πάρα πολλά, μπορεί να μείνεις χωρίς τίποτα. Είναι από αυτά τα ψέματα μάλιστα που καλλιεργούν φόβους για πλάκα και υποσυνείδητα περνούν στο DNA μας εξίσου εύκολα.

Το ακούσαμε μια, το ακούσαμε δυο, το ακούσαμε τρεις. Ευχαριστούμε πολύ, μα αφήστε μας να «κάνουμε τα λάθη μας» κι εμείς. Παιδιά είμαστε. Όταν αγαπάς πραγματικά, δεν αδειάζεις. Όταν αγαπάς πραγματικά, αφήνεσαι. Όταν αγαπάς πραγματικά, υπάρχει μόνο το «θέλω». «Μη», «πρέπει», «όχι», καταρρίπτονται με μιας. Μόνο όταν αγαπάς πραγματικά.

Όταν αγαπάς πραγματικά, το παιδί μέσα σου χορεύει και γελά, το είναι σου λούζεται από φως. Είσαι φως. Είσαι φως, ήλιος, σύμπαν και άνθρωπος απλός μαζί.

Γιατί η αγάπη είναι λιτή. Και μαζί το όλον. Είναι ένωση και συνάμα μια υπόθεση ατομική. Από μέσα ξεκινά άλλωστε προς εμάς. Ακούμε και άλλα ωραία ανά διαστήματα: «Είναι εγωιστής, αγαπά μόνο τον εαυτό του!». Ε και λοιπόν; Μπράβο του! Έκανε μόλις μια καλή αρχή. Εσύ, τον αγαπάς;

Αγάπησε τον εαυτό σου στο έπακρο, Λάτρεψε την καρδιά σου, άκουσέ τη, νιώσε τη. Αν όχι εσύ πρώτα, ποιος; Φλέρταρε με την όψη σου. Με όσους-ες και αν σου έχουν πει ότι μοιάζεις είσαι μοναδικός στον κόσμο. Το ξέρεις; Ξεκίνα από εσένα λοιπόν και δε θα αδειάσεις ποτέ. Στο υπόσχομαι.

Μόνο τότε σαν ολόκληρο σωστό, θα βρεις το ολόκληρό σου. Γιατί στην αγάπη χρειάζονται δύο ολόκληρα και όχι δυο μισά. Η αγάπη δεν είναι εξάρτηση, δεν είναι ανάγκη για «κάλυψη». Αυτό είναι μια σχέση τοξική και σίγουρα είναι κάτι άλλο.

Δεν θα αδειάσεις ποτέ στο υπόσχομαι. Άρχισε από… χτες να σε αγαπάς ένα κλικ παραπάνω, Για την ευγένειά σου, για τα μακριά σου υπέροχα μαλλιά, για τα γοητευτικά μάτια σου, για την εκκεντρικότητα, ή για τη ζήλια σου. Για το ότι ξεχνάς σχεδόν πάντα το θερμοσίφωνο ανοιχτό όταν κάνεις μπάνιο, για το ότι μαγειρεύεις πάντα ακούγοντας Elvis Presley.

Είσαι μοναδικός. Ξεχωριστός. Και όσο σε γεμίζεις χρώματα, εικόνες, μυρωδιές, ταξίδια, αγάπη, γίνεσαι ολόκληρος. Θα μου πεις, δεν ζούμε μόνοι μας. Έχουμε «ανάγκη» και τους άλλους. Είμαστε όντα κοινωνικά.

Ακόμα απορώ ποιος ταύτισε τα όντα «κοινωνικά» με την «ανάγκη». Οι λέξεις έχουν βαρύτητα, πρόσεξε. Η φυσική ροή των πραγμάτων του κόσμου γέννησαν επιθυμία για σύνδεση και μοιράζειν. Καμία «ανάγκη».

Όπως φυσικά λοιπόν θα σε αγαπήσεις, έτσι φυσικά και θα αγαπηθείς. Και όταν ξεκινήσει αυτό να συμβαίνει, μη ξεχάσεις ούτε μια μέρα να αισθανθείς ευγνωμοσύνη. Γιατί τότε δε θα αδειάσεις ποτέ, όταν αγαπάς πραγματικά.

Επιμέλεια: Μάρη Γαργαλιάνου

ΠΗΓΗ

Χαρακτηριστικές συνήθειες των πανέξυπνων ανθρώπων – Σκεφτείτε όμως κι αυτό: δεν είναι πάντα προτέρημα να είστε ο πιο έξυπνος από τους γύρω σας

1. Οι έξυπνοι άνθρωποι μένουν ήρεμοι

Οι άνθρωποι με υψηλό δείκτη IQ χάνουν την ηρεμία τους, αλλά λιγότερο συχνά από τους ανθρώπους με χαμηλό δείκτη. Έχουν καλύτερο έλεγχο του εαυτού τους.

Σύμφωνα με έρευνα, τα παιδιά που μαθαίνουν από μικρά να αντιδρούν με θυμό και μεγαλώνουν σε περιβάλλον με καβγάδες, παρουσιάζουν μικρότερη αναπτυξη στον εγκέφαλο.

2. Οι έξυπνοι άνθρωποι δεν πιστεύουν ότι είναι καλύτεροι από τους άλλους

Οι λιγότερο έξυπνοι άνθρωποι δεν έχουν καθαρή εικόνα των ταλέντων τους και πιστεύουν ότι είναι καλύτεροι από τους άλλους. Τείνουν συχνότερα να είναι ομοφοβικοί και ρατσιστές και να κατηγοριοποιούν τους ανθρώπους πρόωρα. Οι έξυπνοι, από την άλλη, γνωρίζουν την αξία τους και δεν χρειάζονται την επιβεβαίωση των άλλων. Το αντίθετο: είναι πρόθυμοι να βοηθήσουν και τους άλλους να πετύχουν.

3. Οι έξυπνοι άνθρωποι παραδέχονται τα λάθη τους

Οι λιγότερο έξυπνοι άνθρωποι φορτώνουν στους άλλους τις δικές τους αποτυχίες. Οι γονείς που θεωρούν τα λάθη σαν αμαρτίες κάνουν κακό στα παιδιά τους, γιατί τους δημιουργούν στρες. Οι έξυπνοι έχουν μάθει να παραδέχονται τα λάθη τους και να αναλαμβάνουν την ευθύνη για την συμπεριφορά τους. Δεν βλέπουν τα λάθη σαν κάτι κακό, αλλά σαν ευκαιρία να μάθουν.

4. Οι έξυπνοι άνθρωποι είναι συμπονετικοί

Οι άνθρωποι με μικρότερο IQ συχνά νοιάζονται μόνο για τα δικά τους συναισθήματα και δεν μπορούν να κατανοήσουν τις ανάγκες των άλλων. Δεν έχουν την ικανότητα να προβάλλουν τις εμπειρίες των άλλων πάνω τους ώστε να τους καταλάβουν. Η συμπόνια είναι απαραίτητη για μια αρμονική σχέση. Οι έξυπνοι άνθρωποι μαθαίνουν από μικρή ηλικία να αισθάνονται συμπόνια και να προσφέρουν την βοήθεια τους. Στην πραγματικότητα, η σχέση με τους γονείς και το μεγάλωμα των παιδιών επηρεάζει τον τρόπο που αναπτύσσεται ο εγκέφαλος και κατά συνέπεια, ολόκληρη την ζωή μας.

5. Οι έξυπνοι άνθρωποι είναι ανήσυχοι και δεν εμπιστεύονται εύκολα

Οι έξυπνοι άνθρωποι ανησυχούν περισσότερο και τους παίρνει περισσότερο καιρό να κάνουν φίλους. Δεν εμπιστεύονται τους άλλους ευκόλα. Επίσης, εχουν την ικανότητα να κατανοούν σύνθετες έννοιες και να βλέπουν στο μέλλον – φαντάζονται ότι όλα μπορούν να πάνε στραβά. Ωστόσο, είναι καλοί και στο να αναλαμβάνουν δράση ώστε να κάνουν σχέδια για το μέλλον και να απογεύγουν λάθη. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν έχουν την ικανότητα να χτίζουν γερές φιλίες.

6. Οι έξυπνοι άνθρωποι είναι ακατάστατοι

Η ακαταστασία δεν είναι απαραίτητα σημάδι τεμπελιάς. Κοιτάξτε τα γραφεία των φίλων και των συναδέλφων σας και θα καταλάβετε ποιος είναι έξυπνος και ποιος όχι. Σύμφωνα με έρευνες, όσοι εκτιμούν λιγότερο την τάξη, τείνουν να είναι πιο δημιουργικοί και πρόθυμοι να δοκιμάσουν κάτι καινούριο.

7. Οι έξυπνοι άνθρωποι βρίζουν περισσότερο

Οι έξυπνοι άνθρωποι δεν θυμώνουν εύκολα, αλλά όταν θυμώνουν, βρίζουν. Μπορεί να ακούγεται παράξενο, αλλά σύμφωνα με έρευνες, αυτό είναι σημαδι εξυπνάδας. Ίσως η διαφορά είναι ότι ξεσπάνε με λέξεις και όχι με βία ή θυμό.

8. Οι έξυπνοι άνθρωποι είναι νυχτοπούλια

Έρευνες έχουν δείξει ότι οι άνθρωποι που μένουν ξύπνιοι ως αργά είναι πιο έξυπνοι.

9. Οι έξυπνοι άνθρωποι είναι τεμπέληδες

Το περιμένατε; Οι άνθρωποι που μερικές φορές κάθονται χωρίς να κάνουν τίποτα είναι πιο έξυπνοι. Σύμφωνα με έρευνα, οι έξυπνοι άνθρωποι χρησιμοποιούν αυτόν τον χρόνο για να σκεφτούν, ενώ οι λιγότερο έξυπνοι βαριούνται και θέλουν να κάνουν κάτι.

10. Οι έξυπνοι άνθρωποι πατάνε αναβολή στο ξυπνητήρι

Και ποιος δεν γνωρίζει αυτή την κατάσταση: όταν χτυπά το ξυπνητήρι και δεν μπορείς να σηκωθείς. Έτσι, πατάς αρκετές φορές αναβολή. Και δεν χρειάζεται να αισθάνεσαι άσχημα γι’αυτό, γιατί σύμφωνα με έρευνα, οι έξυπνοι άνθρωποι αγνοουν το ξυπνητήρι τους πιο συχνά. Αν είστε χαλαροί, συμπονετικοί, ακατάστατοι, τεμπέληδες, νυχτοπούλα και εμπιστεύεστε δύσκολα, υπάρχει πιθανότητα να είστε πανέξυπνοι. Όσοι πάλι δεν είστε, μην ανησυχείτε. Το σημαντικό είναι να είστε ο εαυτός σας, όπως κι αν είστε!

ΠΗΓΗ

Όνειρα, ή αλλιώς εικόνες και ιστορίες ακατανόητες, πλούσιες σε συναισθήματα και αισθήσεις. Ένας κόσμος μαγικός, ένα παράλληλο σύμπαν, που ζούμε μέσα του ή υπάρχει μέσα μας για ένα μεγάλο μέρος της ζωής μας.

Κάποιοι λένε πως δεν βλέπουν όνειρα, μα αυτό δεν αληθεύει. Όλοι μας βλέπουμε πολλά όνειρα, και όχι μόνο κατά τη διάρκεια του σταδίου REM, όπου θεωρούταν παλιότερα το στάδιο του ύπνου που ονειρευόμαστε. Κάποιοι θυμούνται τα όνειρά τους μόλις ξυπνήσουν αλλά μετά από λίγο χάνονται απ’ την μνήμη σαν να μην έχουν υπάρξει ποτέ, όσο αληθινά κι αν τους φάνηκαν. Πολλές φορές βλέπουμε επαναλαμβανόμενα όνειρα, ακόμα κι επί σειρά ετών. Τα τρομακτικά όνειρα, οι γνωστοί εφιάλτες, μας ταλαιπωρούν κάποιες νύχτες και ίσως να επηρεάζουν τη διάθεση μας κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Είτε τα όνειρα που βλέπουμε μας δημιουργούν μια ευχάριστη αίσθηση, είτε μας γεμίζουν φόβο και αγωνία μήπως και γίνουν προφητικά, ας ονειρευτούμε ελεύθερα και άφοβα. Γιατί τα όνειρα είναι η συμβολική γλώσσα του ασυνείδητου. Είναι η ψυχή μας που μας μιλάει, που θέλει να μας δείξει με σοφό τρόπο το δρόμο που εκείνη θα ήθελε να ακολουθήσουμε ώστε να βρούμε την εσωτερική μας γαλήνη και αρμονία. Είναι ο τρόπος της για να διαχειριστεί τα ερεθίσματα της καθημερινότητας και τα έντονα συναισθήματα που προκύπτουν.

Αν επιθυμούμε να ακούσουμε την ψυχή μας, να έρθουμε σε επαφή με τον βαθύτερο εαυτό μας και τις επιθυμίες του, ας αφουγκραστούμε τα όνειρά μας. Sleep over it, λένε οι αγγλοσάξονες και εννοούν πως όταν κάτι μας απασχολεί, ας κοιμηθούμε και όταν ξυπνήσουμε θα έχουμε βρει τη λύση. Όταν λοιπόν, θέλουμε να πάρουμε μια απόφαση, όταν έχουμε να επιλέξουμε έναν δρόμο και έχουμε μια εσωτερική σύγκρουση, μια αντίφαση μέσα μας, τότε λίγο πριν κοιμηθούμε ας ζητήσουμε από τον εαυτό μας να μας δώσει την απάντηση. Να μας οδηγήσει στο δρόμο που χαράζει η ψυχή μας.

Αν έχουμε επαναλαμβανόμενα όνειρα, αυτό σημαίνει πως η ψυχή μας προσπαθεί κάποιο μήνυμα να στείλει στον συνειδητό εαυτό μας, αλλά εμείς επιμένουμε να το αγνοούμε. Το καλύτερο για εμάς είναι να σκύψουμε πάνω απ’ το όνειρο και να προσπαθήσουμε να το αποκωδικοποιήσουμε. Πολλές φορές μας είναι δύσκολο να βρούμε το νόημα του ονείρου μας. Σ’ αυτή την περίπτωση, η βοήθεια ενός ειδικού ψυχικής υγείας που έχει εκπαιδευτεί στην ανάλυση ονείρων, θα είναι πολύτιμη, ώστε να μπορέσουμε να γνωρίσουμε τον πλούσιο κόσμο της ψυχής μας. Ο ειδικός θα μας καθοδηγήσει να βρούμε τι συμβολίζει για εμάς προσωπικά η κάθε εικόνα, και σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να επιβάλλει τη δική του ερμηνεία.

Μπορούμε και μόνοι μας να αποκωδικοποιήσουμε τα όνειρά μας, σημειώνοντάς τα αμέσως μόλις ξυπνήσουμε. Ένα χαρτί και ένα μολύβι δίπλα στο κομοδίνο θα μας βοηθήσουν να καταγράψουμε με κάθε λεπτομέρεια το όνειρο που είδαμε. Σημαντικό είναι το συναίσθημα που κυριαρχεί στο όνειρο και μας δείχνει πως νιώθει η ψυχή μας, ακόμα κι αν εμείς δεν νιώθουμε έτσι, γιατί επί της ουσίας τείνουμε να απωθούμε τα επώδυνα συναισθήματα. Τα πρόσωπα, τα αντικείμενα και οι καταστάσεις συμβολίζουν κομμάτια του εαυτού μας που συνήθως δεν τους δίνουμε φωνή, ή δεν θέλουμε καν να δούμε. Χρειάζεται να αναρωτιόμαστε τι σημαίνει για μας για παράδειγμα η θάλασσα, ο σκύλος, το ασανσέρ. Αποκωδικοποιώντας τα σύμβολα και διερωτώμενοι κάθε φορά τι σημαίνουν για εμάς, ενώνουμε τα κομμάτια σε μια ιστορία που μπορεί να μας φανερώσει που βρισκόμαστε στο σήμερα, να μας δείξει κάτι που δεν θέλουμε να δούμε συνειδητά, ή να μας δώσει μια απάντηση σε κάτι που μας απασχολεί.

Ας ονειρευτούμε λοιπόν ελεύθερα και άφοβα. Ας αναζητήσουμε τα όνειρά μας, γιατί σε αυτά θα βρούμε τη σοφία της ψυχής μας. Όσο περισσότερο γνωρίζουμε τον βαθύτερο εαυτό μας και τον αφουγκραζόμαστε, τόσο περισσότερο θα αναπτυσσόμαστε ψυχικά και πνευματικά, βρίσκοντας τη γαλήνη που θα μας οδηγήσει στην προσωπική ολοκλήρωση και πληρότητα.

Γράφει η Τατιάνα Τουζλούκωφ

ΠΗΓΗ

Μπούγιο οι άνθρωποι γύρω μου. Άλλοι έρχονται, άλλοι φεύγουν, άλλοι παραμένουν ακούνητοι πλάι μου μέχρι που έρχεται η στιγμή που κάποιον έχεις ανάγκη, κάποιος θέλεις να σε στηρίξει όταν νιώθεις down, όταν η ψυχολογία σου για τον οποιοδήποτε λόγο είναι χάλια και κάπου θέλεις να στηριχτείς και απλά να παραμείνει

Γράφει η Ιωάννα Ντρε

δίπλα σου ένας από όλους αυτούς που στα ωραία και στο χαβαλέ είναι εκεί και να σου πει απλά δυο κουβέντες.Κι εγώ όταν είμαι στα καλά μου νιώθω πλήρης. Όλοι είναι παρόν ανα πάσα ώρα όμως η ζωή δεν είναι πάντα όμορφη. Έχει σκαμπανεβάσματα και κάπου εκεί που κατρακυλώ στην απογοήτευση από διάφορες δοκιμασίες ψάχνω γύρω μου, αναζητώ το συγγενή, τον φίλο που θα τηρήσει τις υποσχέσεις που μου είχε δώσει και θα είναι πάντα εδώ μαζί μου, σε όλα.
Με τα λύπης μου διαπιστώνω ότι κάποιες λέξεις μερικοί τις έχουν για καραμέλες και τις λένε χωρίς να τις εννοούν.

Πάντα θα είσαι εδώ; Ποτέ δε θα με στενοχωρήσεις; Με αγαπάς;

Καλύτερα να λες θα προσπαθήσω να μη σε στενοχωρήσω ποτέ και θα είμαι εδώ όσο αντέξω, όσο μου το επιτρέψουν οι συνθήκες και οι δυνατότητές σου. Πιο ειλικρινές μου ακούγεται. Και με αγαπάς λες ε; Πως το ανακάλυψες αυτό αφού δεν πάλεψες καν για να διατηρήσεις το ρόλο που σου έδωσα στη ζωή μου.
Είμαι μόνη και νιώθω άδεια.

Τελικά δε πρέπει να βασίζεσαι σε κανέναν. Πρέπει να στηριζόμαστε στα δικά μας πόδια, στις δικές μας δυνάμεις και όταν είσαι ολοκληρωμένη σαν προσωπικότητα και όταν τα έχεις βρει με τον εαυτό σου κάτσε και κάνε ένα ξεκαθάρισμα αυτών που έχεις επιλέξει να έχεις κοντά σου.

Γιατί βρίσκονται εκεί, τι ρόλο έχουν σε σχέση με σένα και που ήταν όταν τους χρειαζόσουν και αν δεν ήταν εκεί υπήρχε σοβαρός λόγος απουσίας ή απλά δεν ήθελαν να χαλάσουν τη ζαχαρένια τους και βρήκαν μια πρόχειρη δικαιολογία να σου ξεφουρνίσουν. Εκεί να δώσεις τη βαρύτητα για να αποφασίσεις ποιος αξίζει να πορεύεται μαζί σου. Ούτε πλάι σου, ούτε κοντά σου, ούτε γύρω σου αλλά μαζί σου…

Μην απογοητευτείς όταν συμπεράνεις ότι ελάχιστοι παρέμειναν στη λίστα σου. Θα ξέρεις τουλάχιστον ότι είναι λίγοι αλλά αληθινοί γιατί με την αξία τους κέρδισαν τη θέση αυτή.

Πηγή: loveletters.gr

Ατομικισμός, ένας τρόπος ζωής που συνδέεται με την  αποκλειστική ενασχόληση με τον εαυτό μας και στην αδιαφορία μας για τους άλλους ανθρώπους.

Το ατομικό συμφέρον κυριαρχεί σε βάρος του κοινού καλού. Εστιάζουμε στο εμείς να είμαστε καλά, κι ας υποφέρουν οι άλλοι. Αντικρίζουμε το κακό, αλλά μένουμε αμέτοχοι, δεν κάνουμε τίποτα για να το εξαλείψουμε, αλλά αντιθέτως επαινούμε την βία. Αποτελέσματα του ατομικισμού είναι η αδικία, το συμφέρον και η αδιαφορία για το κοινωνικό σύνολο. Ταυτόχρονα, δημιουργείται πρόσφορο έδαφος για πολύ άσχημα συναισθήματα όπως το μίσος, η ζήλια και η κακία.

Σε μια κοινωνία που η συνειδητή προσωπικότητα χάθηκε και το φυλετικό ασυνείδητο κυριαρχεί. Το σύνολο ενεργεί από άγρια ένστικτα, είναι πνευματικά κατώτερο, και ο νους είναι άρρωστος, παρασύρεται από συναισθήματα και πάθη. Δηλαδή,  χάνεται η προσωπική ευθύνη για τις πράξεις του , και ακολουθείτε ο μιμητισμός. Ο άνθρωπος στερείται της βούλησης του, και ο ένας επηρεάζει τον άλλον με συναισθηματική υποταγή.

Κάθε μέρα που ξημερώνει  συμβαίνει κάτι δυσάρεστο ή φρικτό. Όπως και με την δολοφονία του Αντώνη που τον πέταξαν στα βρώμικα νερά του Πειραιά. Τέτοια συμβάντα ενώ στην αρχή γίνονται ντόρος, μετά ξεχνιούνται και ο καθένας επιστρέφει στην κανονικότητα του. Πίσω από αυτή την κτηνωδία κρύβεται κάτι πολύ βαθύτερο, που είναι η ιδεολογία που έχει κυριαρχήσει τα τελευταία χρόνια η ατομικότητα και η ιδιώτευση, για να μπορεί να εφαρμόζεται ο νεοφιλελευθερισμός.

Γεννήθηκαν «κοινωνικά τερατουργήματα» που ισοπέδωσαν τις κοινωνίες και το ανθρώπινο είδος. Έχουμε υιοθετήσει την πεποίθηση ότι το σπουδαιότερο πράγμα είναι να εξυπηρετεί κάνεις το ατομικό του συμφέρον, να κερδίζει, να ωφελείται, και να βολεύεται με τις πληγές που προκαλεί στο σύνολο του λαού και στην οργανωμένη Πολιτεία.

Κανείς δεν αναρωτιέται ποιοι είναι οι πνευματικοί λόγοι και οι αιτίες που οδήγησαν τους Έλληνες, ηγέτες και λαό σε αυτή την χαοτική κατάσταση και παρουσίασαν καθοδική πορεία.  Τους κατεύθυναν στο επίπεδο της πνευματικής διαφθοράς, που είχε ως αποτέλεσμα τη διαστροφή της σχέση τους με τον Θεό  και τους συνανθρώπους, την πώρωση της συνείδησης και τελικά την εκτέλεση όλων αυτών των αποτρόπαιων πράξεων που στιγματίζουν την ταυτότητα μας.

Σε μία κοινωνία,  που  οι παραδοσιακές αξίες και ιδανικά έχουν εξαλειφθεί και η εξουσιαστική μορφή του ατομικισμού, εμποτίζει όλες τις ανάγκες της ανθρώπινης ύπαρξης , η  φιλανθρωπία και προσφορά έπαθαν πια να είναι αξίες και στη θέση τους αντικαταστάθηκαν  νέες αξίες-απαξίες. Δίνουμε έμφαση στην  ανάδειξη, την κατοχή πλούτου η την αποτίμηση της προσωπικής αξίας .

Για να ορθοποδήσει ο λαός μας πρέπει να γίνει μία προσπάθεια ανάπτυξης, ώστε να ξεφύγουμε από το πνευματικό πάθος του ατομικισμού. Ο μόνος τρόπος για να, απαλλαγούμε από τον εγκλωβισμό του συμφέροντος, είναι ότι πρέπει να εντάξουμε στη ζωή μας, τις αρετές εκείνες που έχουν να κάνουν με το κοινό συμφέρον, τη συγχώρεση, την αγάπη, την κατανόηση και την συμπαράσταση.

Γεωργία Ρήγα

Μήπως τα αναγνωρίζεις στον εαυτό σου;

Ας ξεκινήσουμε από μια γενική παραδοχή! Οι έξυπνοι άνθρωποι «πλασάρουν» λιγότερο τον εαυτό τους και αυτό συμβαίνει ακριβώς επειδή δεν έχουν ανάγκη να αποδείξουν κάτι. Υποτιμούν συχνά τις ικανότητές τους και αν ταυτίζεσαι με τα παρακάτω σημάδια, είναι πολύ πιθανό να ανήκεις ανάμεσά τους.

Δύο νευροεπιστήμονες ρίχνουν φως μέσω του The Healthy @Reader’s Digest, στις συνήθειες και τις συμπεριφορές που υιοθετούμε και υποδηλώνουν ότι η νοημοσύνη μας ξεπερνά τον μέσο όρο.

1. Διακρίνεσαι για το ανοχτό σου μυαλό

«Τα άτομα με υψηλότερο δείκτη νοημοσύνης γενικά τείνουν να είναι πιο ανοιχτά σε νέες εμπειρίες και ιδέες», εξηγεί ο ψυχολόγος, Τζοέλ Φρανκ. «Έχουν επίσης μεγαλύτερη περιέργεια και προσπαθούν να κατανοήσουν τους μηχανισμούς πίσω από το πώς λειτουργεί το καθετί».

Έρευνα του 2016 που εξέτασε πάνω από 5.000 άτομα για περίπου 50 χρόνια, διαπίστωσε ότι τα πιο έξυπνα παιδιά εξακολουθούσαν να είναι πιο ανοιχτά σε νέες ιδέες όσο μεγάλωναν. Οι ευφυείς άνθρωποι αναζητούν διαρκώς νέες πηγές μάθησης και ψάχνουν απαντήσεις.

3. Έχεις καλή σχέση με την ακαταστασία

Πολλές έρευνες δείχνουν ότι τα άτομα με υψηλότερη νοημοσύνη διακρίνονται παράλληλα για την ακαταστασία τους. Δεν μπορούν να βάλουν τάξη ούτε στον χώρο που κινούνται, ούτε στο μυαλό τους καθώς παράγει συνεχώς ιδέες.

4. Αργείς να κοιμηθείς

Αν είσαι νυχτερινός τύπος, τότε μάλλον έχεις υψηλότερο IQ από το συνηθισμένο σύμφωνα με έρευνες. Όταν οι άλλοι κοιμούνται, εσύ κάνεις τα πιο παραγωγικά πράγματα. Γυμνάζεσαι, διαβάζεις και αυτό εξελίσσει την ευφυία σου.

5. Έχεις άγχος

Και εννοούμε το παραγωγικό. Όχι αυτό που σε καταστρέφει. Το άγχος είναι ένα από τα ισχυρότερα σημάδια της υψηλής νοημοσύνης και αυτό επιβεβαιώνεται και από έρευνα του 2015.

6. Φημίζεσαι για την καλή σου μνήμη

Υπάρχουν διαφορετικά είδη μνήμης, η βραχυπρόθεσμη και η μακροπρόθεσμη. Έρευνα δείχνει ότι αν μπορείς και συγκρατείς εύκολα διάφορες πληροφορίες, τότε έχεις και μεγαλύτερο δείκτη νοημοσύνης.

Όταν ο άνθρωπος τολμάει, η ζωή τον ανταμείβει πάντα. Οι λύσεις εμφανίζονται με μαγικό τρόπο. Γιατί η τόλμη, βάζει τη στατική ενέργεια, σε κίνηση.

Τολμώ σημαίνει υπερβαίνω.

Τολμώ σημαίνει επιτρέπω.

Τολμώ σημαίνει διακινδυνεύω.

Τολμώ σημαίνει εκτίθεμαι.

Τολμώ δε σημαίνει δε φοβάμαι, αλλά ότι παίρνω από το χέρι το φόβο μου και προχωρούμε μαζί παρέα.

Τολμώ σημαίνει μπαίνω στη φωτιά των φόβων μου κι εμπιστεύομαι τη Σοφία της Αβεβαιότητας.

Υπάρχει κι άλλη μια διάσταση του Τολμώ. Η διάσταση του Αφήνομαι.

Τολμώ να αφεθώ χωρίς να γνωρίζω, να έχω εξασφαλίσει, χωρίς να ξέρω εκ των προτέρων, χωρίς δίκτυ ασφαλείας.

Τολμώ ν’ αλλάξω, τολμώ να αφεθώ, παραιτούμενος από κάθε προσπάθεια να ελέγξω ή να καθορίσω την έκβαση, αλλά ωστόσο είμαι σίγουρος ότι ό,τι έρθει θα είναι το καλύτερο για μένα. Ίσως δε θα είναι πάντα αυτό που θέλω αλλά Πάντα θα είναι αυτό που χρειάζομαι!

Αλλά το θέμα είναι ότι σπάνια οι άνθρωποι τολμάνε να τολμήσουν…

Από καρδιάς

Πηγή: www.newsone.gr

Στις δυτικές κοινωνίες της ταχύτητας, των εξοντωτικών ρυθμών και των κυνικών συμπεριφορών, τα δάκρυα «μεταφράζονται» ως ένδειξη ενός ανίσχυρου χαρακτήρα που δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα με τους… «κακούς» της αγέλης, δεν μπορεί να ηγηθεί, δεν είναι ικανός να επιβάλλει την τάξη

Μέγα λάθος. Σύμφωνα με νεότερες μελέτες και στοιχεία ψυχοθεραπευτών από την άλλη άκρη του Ατλαντικού όσοι κλαίνε αυθόρμητα και συχνά, συνήθως, είναι προσωπικότητες απείρως πιο ισχυρές από τους υπόλοιπους που προτιμούν να κάνουν την καρδιά τους πέτρα, μόνο και μόνο για να κερδίσουν τις εντυπώσεις. Δεν είναι ένδειξη αδυναμίας, λένε οι ειδικοί, ούτε σημάδι αυτολύπησης και ψυχολογικής κατάρρευσης.

Το να κλαίμε είναι η έκφραση μιας ισχυρής προσωπικότητας, που ξέρει να αντιδρά σωστά στις αντιξοότητες και να τις μετασχηματίζει σε κάτι πραγματικά καλό.   Να 6 λόγοι που σύμφωνα με τη σύγχρονη ψυχοθεραπευτική συμβουλευτική οι «κλαψιάρηδες» είναι πιο δυνατοί από τους υπόλοιπους.

Δεν φοβούνται να εκφράσουν τα συναισθήματα τους

Με τον ίδιο τρόπο που όταν μας συμβαίνει κάτι συναρπαστικό δεν διστάζουμε να χαμογελάσουμε και να μεταδώσουμε τη θετική μας ενέργεια, λένε, είναι απολύτως φυσιολογικό να μας στενοχωρεί και να μας καταβάλλει μία αρνητική εξέλιξη. Όσοι κλαίνε, μπορεί να κάνουν κακό στα μάτια τους (αν και όχι πάντα), αλλά δείχνουν να έχουν επαφή με την πραγματικότητα, να κατανοούν πολύ καλύτερα ό,τι συμβαίνει γύρω τους και να το «μεταφράζουν» σωστά για να βρουν λύσεις στη συνέχεια.

Ξέρουν ότι τα δάκρυα «καθαρίζουν» την ψυχή

Λογικά ξεσπάσματα λειτουργούν σαν ψυχική κάθαρση. Κάποιος που κλαίει – με λόγο και αιτία – καθαρίζει την ψυχή του από περιττά βάρη, αφήνει διόδους για να βγει η θλίψη, ώστε να μην τον κατασπαράξει ψυχολογικά. Το κλάμα, διαπιστωμένα ανακουφίζει πνεύμα και σώμα από αρνητικά συναισθήματα και εμποδίζει το άτομο από το να αναπτύξει συμπλέγματα και αντικοινωνικές συμπεριφορές.

Τα δάκρυα φέρνουν… χαμόγελα

Μοιάζει παράδοξο, αλλά η ανακούφιση που προσφέρει ένα καλό ξέσπασμα, φτιάχνει τη διάθεση. Πολλές μελέτες πάνω στο ανθρώπινο κλάμα καταλήγουν στο συμπέρασμα, ότι όσοι κλαίνε συχνά, λίγο μετά αισθάνονται πολύ καλύτερα και γενικώς είναι προσωπικότητες που αμέσως μετά θα αναζητήσουν πηγές χαράς. Τεκμηριώνεται επιστημονικά από το γεγονός ότι όταν κλαίμε, ο εγκέφαλος παίρνει την εντολή να εκκρίνει ενδορφίνες και ωκυτοκίνη, που είναι γνωστή και ως η ορμόνη της χαράς. Γι’ αυτό αμέσως μετά, οι «κλαψιάρηδες», σκέφτονται πιο καθαρά, πιο ήρεμα και συνήθως επανέρχονται με τη λύση του προβλήματος που τους «έσπρωξε» προς την κούτα με τα χαρτομάντιλα.

Δεν νοιάζονται για το τι θα πει ο κόσμος

Κι αυτό είναι μόνο καλό, λένε οι ψυχοθεραπευτές, αφού κάποιος που δεν χολοσκάει για τους τίτλους και τους ρόλους μέσα στον κοινωνικό ιστό, συνήθως είναι ο καλύτερος ηγέτης μιας ομάδας. Όσοι κλαίνε, χωρίς ντροπή, είναι άνθρωποι με μυαλό που κινείται πέρα από το τυπικό κοινωνικό στίγμα, προσωπικότητες με ισχυρό πνεύμα, που ιεραρχούν σωστά όσα αξίζουν και όσα όχι. Δηλαδή, το τι θα πει ο κόσμος, αν σε δει να κλαις.

Λειτουργούν ως πρότυπο

Κι αυτό φαίνεται παράδοξο, αλλά δεν είναι. Όσοι είναι ειλικρινής με τον εαυτό τους και τους γύρω τους, συνήθως ενθαρρύνουν και τους άλλους να σκέφτονται, ακόμη και να νιώθουν έτσι. Δεν είναι τυχαίο ότι με κάποιους ανθρώπους νιώθουμε πιο κοντά, πιο άνετα, ακριβώς επειδή είναι… ανθρώπινοι, με πραγματικά συναισθήματα και ειλικρινείς εκδηλώσεις.

Τα δάκρυα «σκοτώνουν» τα μικρόβια

Το συναρπαστικό με τα δάκρυα δεν είναι μόνο ότι «σκοτώνουν» τα αρνητικά συναισθήματα. Το ίδιο κάνουν και με τα βακτήρια σε ποσοστό 90%-95%, ενώ «καθαρίζουν» την όραση.

Στην κοινωνία που ζούμε έχουμε συνηθίσει στην αδιαφορία, στην απαξίωση και όταν εισπράττουμε αγάπη, γενναιοδωρία, καλοσύνη, σεβασμό, ψάχνουμε να βρούμε την παγίδα. Γινόμαστε υπερβολικά αδιάφοροι, και δύσπιστοι, σαν να μην την αξίζουμε.

Πάντα θα υπάρχουν προβλήματα και δυσκολίες που φέρνει η ίδια η ζωή, το θέμα είναι να μπορούν να αντιμετωπιστούν! Προσπαθήστε να τονώσετε την αυτοπεποίθηση του ανθρώπου που αγαπάτε και να γίνετε το στήριγμά του, η αγκαλιά, ο σεβασμός! Η προσφορά μας συνδέει με τους άλλους, δημιουργεί ισχυρούς κοινωνικούς δεσμούς και βοηθά να χτίσουμε μια πιο υγιή σχέση με εμάς και τους άλλους.

Φυσικά, χρειάζεται κανείς να καλλιεργήσει πρώτα τη σχέση με τον εαυτό του, και μετά να προσπαθήσει να αγαπήσει και τους άλλους!

Συμφωνα με έρευνες, όταν φροντίζουμε τα φυτά μας, όταν τους μιλάμε και τους προσφέρουμε αγάπη, τα βοηθάμε να αναπτυχθούν περισσότερο. Εάν, λοιπόν, ένα λουλούδι είναι σε θέση να ακούσει αυτά που λέμε και να ανθίσει, φανταστείτε πόσο μεγάλη μπορεί να είναι η δύναμη της αγάπης απέναντι σε έναν άνθρωπο.

Η προσφορά είναι δείγμα ανωτερότητας διότι φανερώνει έναν άνθρωπο ώριμο, σκεπτόμενο, συνειδητοποιημένο και με πλούτο συναισθήματος. Για να προσφέρεις αγάπη, κατανόηση, συμπαράσταση, συγχώρεση πρέπει να έχεις και να σου περισσεύει. Αυτός που αδυνατεί να συγχωρέσει, γκρεμίζει τις γέφυρες που θα χρειαστεί ο ίδιος να περάσει. Δεν χρειάζεται να είστε πλούσιοι για να προσφέρετε. Η γενναιοδωρία μπορεί να είναι μια απλή και ευγενική πράξη, ένα χαμόγελο, ένα χάδι, μια τρυφερή και γλυκιά κουβέντα.

Το πιο σημαντικό απ’ όλα, ακόμα και από όλα τα υλικά αγαθά, είναι η σχέση μας με τον συνάνθρωπο. Στο δρόμο μας προς τη ζωή θα συναντηθούμε με ένα εκατομμύριο ανθρώπους, το βασικό ερώτημα είναι ένα! «Μπορούν όλοι να αγαπήσουν, να προσφέρουν»;  Και η απάντηση είναι ξεκάθαρα όχι!

Μένουμε όλοι μαζί σε αυτόν τον πλανήτη και είναι καλό να είμαστε αγαπημένοι και μονοιασμένοι. Αυτή είναι κι η πηγή της ευτυχίας… Όλοι ζούμε κάτω από τον ίδιο ουρανό, γι’ αυτό, ας πράττουμε το καλό!

Γεωργία Ρήγα

Η αδιαφορία ενός γονέα μπορεί να μεταφράζεται ως εγκατάλειψη του παιδιού σε όλα τα επίπεδα, αλλά θεωρείται και νέο στιλ μεγαλώματος, σύμφωνα με το οποίο ο γονέας δεν καθοδηγεί το παιδί και το αφήνει να μάθει από μόνο του. Το παιδί όμως χρειάζεται επαρκή ποσότητα συναισθηματικής στήριξης, σωματική επαφής και αγάπης χωρίς όρια. Ποια είναι τα πιο συνηθισμένα χαρακτηριστικά των αδιάφορων κηδεμόνων;

Είναι συναισθηματικά αποσυνδεδεμένοι από το παιδί. Υπάρχουν γονείς που θεωρούν ότι οι υποχρεώσεις τους ξεκινούν και τελειώνουν στην κάλυψη των βασικών αναγκών και ξεχνούν να συνδεθούν συναισθηματικά με το παιδί και να το ρωτήσουν για τη μέρα τους ή για το πώς νιώθουν γενικά.
Είναι πολύ συγκεντρωμένοι στα δικά τους προβλήματα. Τους απασχολεί πάρα πολύ η δουλειά, τα οικονομικά, τα ψυχολογικά τους προβλήματα και το πώς διαχειριστούν τις κρίσεις.
Δεν εκφράζουν αγάπη. Η σωματική επαφή είναι μηδαμινή, δεν δείχνουν ζεστασιά και δεν λένε στα παιδιά τους ότι τα αγαπούν.

Τι μπορεί να προκαλέσει η αδιαφορία σε ένα παιδί;

Νιώθει ότι δεν αγαπιέται. Και αυτό έχει πάντα τεράστιο αντίκτυπο στη συνολική ψυχολογική ανάπτυξή του.

Δεν βρίσκει τον προορισμό του. Δεν μπορεί να αποφασίσει για τον εαυτό του και πάντα στρέφεται στους άλλους για συμβουλή. Επίσης, δεν έχει μάθει την ύπαρξη των ορίων και αυτό το κάνει αντικοινωνικό.

Δεν μπορεί να ακολουθήσει οδηγίες ή κανόνες. Όταν δεν υπάρχουν κανόνες στο σπίτι του, δεν ξέρει πώς να φερθεί και αντιμετωπίζει προβλήματα στο σχολείο.

Τα αρνητικά συναισθήματα γιγαντώνονται. Δυσκολεύονται να διαχειριστούν αυτά που νιώθουν και ο φόβος, το άγχος και ο θυμός λειτουργούν πολύ δυνατά καθώς δεν βρίσκουν τη συναισθηματική στήριξη που χρειάζονται από τους γονείς τους.

Έλλειψη προσωπικής ανάπτυξης. Πηγαίνουν απλώς με τη ροή και δεν υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο στιλ μεγαλώματος που να διαμορφώνει την προσωπικότητά τους.

ΠΗΓΗ

Η Ελληνική MENSA στο πλαίσιο των σκοπών της για την αναγνώριση και ανάπτυξη της ανθρώπινης ευφυΐας σε όλη την Ελλάδα, διεξάγει στην Καλαμάτα, το επίσημο τεστ I.Q. για την εισαγωγή στη MENSA!

Το τεστ θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 6 Μαΐου 2023 και ώρα έναρξης 18:00, στο Ξενοδοχείο “OSTRIA”, Ναυαρίνου 95, ΤΚ 24100.

Το τεστ αφορά άτομα που έχουν συμπληρώσει το 10ο έτος της ηλικίας τους. Όσοι δεν έχουν συμπληρώσει το 17ο έτος της ηλικίας τους, χρειάζονται εξουσιοδότηση από έναν γονέα ή κηδεμόνα, ή την παρουσία αυτού.

Τα τεστ αποτελούνται μόνο από σχηματικές παραστάσεις, ώστε να μπορούν να απαντηθούν από όλους (ακόμη και από αυτούς που δεν γνωρίζουν γραφή και ανάγνωση) και δεν προϋποθέτει εγκυκλοπαιδικές γνώσεις.

Το κόστος συμμετοχής είναι 30 Ευρώ. Για φοιτητές, μαθητές και ανέργους(ΟΑΕΔ) 20 Ευρώ.

Δεν χρειάζεται προηγούμενη αίτηση, παρά μόνο έγγραφο που να αποδεικνύει την ταυτότητα του υποψηφίου. Η αίτηση συμπληρώνεται επί τόπου.

Η MENSA είναι ο παγκόσμιος μη κερδοσκοπικός οργανισμός για την αναγνώριση και ανάπτυξη της ανθρώπινης ευφυΐας.  Ιδρύθηκε το 1946, έχοντας 77 χρόνια συνεχούς παρουσίας και κοινωνικού έργου. Αριθμεί πάνω από 145.000 μέλη, χωρίς καμία διάκριση, φυλετική, θρησκευτική, πολιτική, ταξική, φύλου, ηλικίας ή επιπέδου μόρφωσης, έχοντας Εθνικούς οργανισμούς ΜENSA σε 50 χώρες του κόσμου και μέλη σε περισσότερες από 100. Για να γίνει κάποιος μέλος της MENSA η μόνη προϋπόθεση είναι να έχει δείκτη νοημοσύνης (I.Q. – Intelligence Quotient) που να τον κατατάσσει στο ανώτερο 2% του ανθρώπινου πληθυσμού. Ο Δ.Ν. μετράται με αναγνωρισμένα και αξιόπιστα τεστ, την σύνταξη των οποίων επιμελούνται ειδικοί ψυχολόγοι.

Πληροφορίες στην ιστοσελίδα: www.mensa.org.gr 

Έρευνες, μελέτες και σιγά σιγά η εμπειρία των προηγούμενων γενεών πιστοποιούν πια πως τα 6 πρώτα χρόνια ζωής ενός παιδιού προδιαγράφουν το μέλλον του.

Η υγιεινή διατροφή, τα πλούσια ερεθίσματα αλλά κυρίως η αγάπη των γονιών, ειδικά σε αυτά τα σημαντικά 6 χρόνια της ζωής, είναι ικανά ακόμα και να απενεργοποιήσουν τα γονίδια εκείνα που σχετίζονται με κάθε είδους ασθένεια, σωματική ή ψυχική. Τα νέα στοιχεία, κάνουν σκόνη την θεωρία που θέλει τα γονίδιά μας να είναι αυτά που κάνουν καθολικό κουμάντο. Τώρα ξέρουμε πως το περιβάλλον και ο τρόπος που μεγαλώνουμε είναι αυτά που μπορούν να επηρεάσουν τη ζωή μας. Αυτό δεν σημαίνει πως τα γονίδια δεν παίζουν το ρόλο τους, δεν ορίζουν όμως μόνο αυτά τη εξέλιξη της προσωπικότητάς μας.

Όπως και να έχει, το βασικό είναι πως επιβεβαιώνεται αυτό που όλοι υποψιαζόμασταν: πως η προσοχή, η αγάπη και η φροντίδα που δίνουμε σε ένα παιδί από τα πρώτα χρόνια της ζωής του καθορίζει σε τεράστιο βαθμό τη ζωή τους και ουσιαστικά αποτελεί ένα σημαντικό κληροδότημά μας προς εκείνα.

Στα πρώτα χρόνια της ζωής του το παιδί είναι όπως το μαλακό κερί, όπως το μαργαριτάρι, όπως η ζωγραφική, όπως η κατασκευή των αγαλμάτων. Κατ’ επέκτασιν, οι γονείς γίνονται ζωγράφοι, καλλιτέχνες, αγαλματοποιοί και κατασκευάζουν αυριανούς ανθρώπους.

Παλαιότερα τα παιδιά αντιμετωπίζονταν ή αδιάφορα ή στην καλύτερη περίπτωση ως μικρογραφία ενήλικα. Στην πορεία, άρχισε να αντιμετωπίζεται με μεγάλη προσοχή, γιατί το σημερινό παιδί είναι ο πρόδρομος του αυριανού ενήλικα. Το ψυχικά υγιές παιδί έχει πολύ περισσότερες πιθανότητες να είναι αύριο ένας υγιής ενήλικας. Αντίστοιχα, το κακοποιημένο και τραυματισμένο παιδί έχει μεγάλες πιθανότητες να είναι αύριο ένας προβληματικός, αντικοινωνικός και παραβατικός ενήλικας. Η ανατροφή και η διαπαιδαγώγηση του παιδιού από τα πρώτα χρόνια της ζωής του είναι μια υπερβολικά υπεύθυνη, επίπονη, χρονοβόρα και δύσκολη διαδικασία η οποία απαιτεί την ευαισθητοποίηση των γονέων, την αυταπάρνησή τους και την υπομονή τους. Πέρα από το ότι ολοκληρώνει τη μητέρα και τον πατέρα ως άτομα, προδιαγράφει τις σχέσεις των ανθρώπων του αύριο.

Ανατρέφω ένα παιδί, θα πει στην πράξη ότι το μορφώνω όπως γράφει η σύμβουλος σχολικού εκπαιδευτικού προσανατολισμού Β. Παππά. Η μητέρα είναι εκείνη που το εκπαιδεύει πως να πίνει νερό από το ποτήρι, πως να τρώει με το κουτάλι και το πηρούνι, πως να ντύνεται μόνο του, να πηγαίνει στην τουαλέτα. Επίσης, εκείνη το μαθαίνει να τακτοποιεί τα παιχνίδια του, να τα μοιράζεται με τα άλλα παιδιά και να σέβεται τα δικαιώματα του άλλου. Η μητέρα διδάσκει το παιδί της με διάφορους τρόπους. Χρησιμοποιεί το λόγο, την επίδειξη, του παραστέκεται με τη σωματική της δύναμη. Αν θέλει, όμως, να πετύχει στο έργο της, επιβάλλεται να προσαρμόζει τις προσδοκίες της σ’ αυτά που σωματικά, ψυχολογικά και διανοητικά, μπορεί το παιδί να μάθει. Είναι σημαντικό για τη μητέρα να γνωρίζει το ίδιο της το παιδί. Να ξέρει σε ποιο σημείο ανάπτυξης βρίσκεται κι αν είναι έτοιμο να μάθει, αυτό που προσπαθεί να του διδάξει.

Ο πιο εκδηλωτικός τρόπος να μεταδώσουμε την αγάπη μας στο παιδί είναι η σωματική επικοινωνία. Κι όταν λέμε σωματική επικοινωνία, εννοούμε ένα χάιδεμα, ένα αγκάλιασμα, το ενθαρρυντικό χτύπημα στην πλάτη ή και ένα απλό άγγιγμα του παιδιού. Το παιδί που μεγαλώνει σε ένα σπίτι όπου οι γονείς χρησιμοποιούν την οπτική και σωματική επικοινωνία, αισθάνεται άνετα με τον εαυτό του και με τους άλλους, και συνεπώς, θα είναι αγαπητό και θα έχει αυτοσεβασμό. Κατ’ αυτό τον τρόπο το παιδί μπορεί να γεμίσει το συναισθηματικό του δοχείο. Επίσης, η συμμετοχή του πατέρα στη φροντίδα του παιδιού και η συναισθηματική στήριξη στη σύζυγό του ενισχύει σημαντικά τη συζυγική και οικογενειακή αρμονία, ενισχύοντας τους δεσμούς τόσο με το παιδί όσο και με τη σύντροφό του.

“Ιδανικοί” γονείς θεωρούνται, όσοι συνδυάζουν την έκδηλη στοργή και την ενθάρρυνση για αυτονομία. «Το πολύ μικρό παιδί μπορεί να έχει ανάγκη από τη συνεχή φροντίδα, όσο μεγαλώνει όμως, ο γονιός οφείλει να το απελευθερώνει σιγά – σιγά, χωρίς να διακόπτεται η αμοιβαία αγάπη και να το οδηγεί στη συναισθηματική και πνευματική ανεξαρτησία. Η γονεϊκή αγάπη που πνίγει τα παιδιά, τη στιγμή που αυτά έχουν ανάγκη να βγουν εξω από την οικογενειακή “φωλιά”, μοιάζει με τα δέντρα που φυτεύουμε, για να προστατεύσουμε το σπίτι από τον ήλιο και που, τελικά, μεγαλώνουν τόσο πολύ και ευδοκιμούν τόσο, ώστε πρέπει να τα κλαδέψουμε, αν δεν θέλουμε να πεθάνουμε από ασφυξία».

Όσα κάνουμε, όσα λέμε, από ένα απλό νανούρισμα, μέχρι ένα χάδι, από ένα «μη» μέχρι ένα «μπράβο» στο πρώτο δειλό βήμα, καταγράφονται στο μυαλό και την ψυχή του παιδιού. Και παρόλο που ως ενήλικες αδυνατούμε να χρησιμοποιήσουμε σε συνειδητό επίπεδο όλες τις πληροφορίες εκείνες που συλλέξαμε στην πρώιμη παιδική ηλικία, αυτές οι μνήμες είναι υπαρκτές και ασκούν πάνω μας επιρροή σε ασυνείδητο επίπεδο.

Γι’ αυτό οφείλουμε σαν γονείς να γεμίσουμε τον κόσμο του τόσο μικρού αυτού ανθρώπου με όμορφες εικόνες και τρυφερά συναισθήματα, ώστε όταν έρθει ο καιρός να «ανασύρει» όλο αυτό του υλικό για να προχωρήσει, να «βρει» στοιχεία που θα τον κάνουν έναν μαχητή της ζωής και όχι ένα φερέφωνο των γονεϊκών προσδοκιών.

ΠΗΓΗ

Όταν συναντάς κάποιον για πρώτη φορά, μπορείς να διακρίνεις την προσωπικότητα αυτού του ατόμου απλά κοιτάζοντας το πρόσωπό του; Αν νομίζεις ότι μπορείς, δεν είσαι μόνος!

Πρόσφατη έρευνα έδειξε ότι άνθρωποι διαφορετικών πολιτισμών από 41 χώρες βγάζουν συμπεράσματα για ένα άτομο κοιτάζοντας απλώς το ουδέτερο πρόσωπό του – για παράδειγμα, πόσο πολύ φαίνεται ότι το άτομο μπορεί να σε βλάψει και πόσο κυριαρχικές τάσεις φαίνεται να έχει.

Εντάξει, οι άνθρωποι μπορεί να πιστεύουν ότι διαβάζουν τα πρόσωπα άλλων, αλλά είναι πραγματικά καλοί σε αυτό;

Προηγούμενη έρευνα απέδωσε ανάμεικτα αποτελέσματα, με ορισμένες μελέτες να υποδηλώνουν ότι είμαστε αρκετά ακριβείς, ενώ άλλες έδειξαν ότι οι προβλέψεις μας δεν είναι πολύ καλύτερες από τις τυχαίες εικασίες. Η ερευνητική ομάδα του SPSP στις ΗΠΑ, επανέλαβε αυτές τις μελέτες και δοκίμασε την ακρίβεια αυτών των πρώτων εντυπώσεων σε μεγάλες ομάδες συμμετεχόντων από τις ΗΠΑ και την Τουρκία.

Εστιάσαμε σε δύο σειρές γνωρισμάτων προσωπικότητας: Τα κοινά μελετημένα «Big Five» (συναισθηματική σταθερότητα, εξωστρέφεια, διαφάνεια, ευχαρίστηση και ευσυνειδησία) και τρία ιδιαίτερα αρνητικά χαρακτηριστικά «Σκοτεινής Τριάδας»:

Ναρκισσισμός – αλαζονεία, ματαιότητα, εγωκεντρισμός
Ψυχοπάθεια – απερισκεψία, ανταγωνισμός, διεκδικητικότητα
Μακιαβελισμός – χειριστικότητα, μοχθηρότητα

Χρησιμοποίησαν ένα σύνολο συναισθηματικά ουδέτερων φωτογραφιών προσώπων ανθρώπων που είχαν ήδη βαθμολογηθεί για αυτά τα χαρακτηριστικά προσωπικότητας, τόσο από τους ίδιους όσο και από άτομα που τους γνώριζαν. Στη μελέτη αυτή, χρησιμοποίησαν σύνθετες εικόνες, οι οποίες ήταν μέσοι όροι πολλών προσώπων με ένα συγκεκριμένο χαρακτηριστικό. Για παράδειγμα, μια σύνθετη εικόνα ήταν η σύνθεση ατόμων με υψηλό ναρκισσισμό, ενώ μια άλλη ήταν η σύνθεση ατόμων με χαμηλό ναρκισσισμό. Παρουσίασαν και τις δύο αυτές σύνθετες εικόνες δίπλα δίπλα και ζήτησαν από τους ανθρώπους να εκτιμήσουν ποια έχει υψηλότερο επίπεδο κάθε χαρακτηριστικού προσωπικότητας.

Βρέθηκε ότι οι εικασίες των ανθρώπων ήταν σημαντικά πάνω από το επίπεδο πιθανότητας του 50% (σχεδόν όλες πάνω από 60%, μερικές φορές έως και 74%) για όλα τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας της Σκοτεινής Τριάδας τόσο σε αμερικανικά όσο και σε τουρκικά δείγματα. Αυτό υποδηλώνει ότι οι άνθρωποι όχι μόνο παρατηρούν και ενδιαφέρονται για τις λεπτές ενδείξεις στα πρόσωπα των άλλων, αλλά μπορούν επίσης να ανιχνεύσουν το επίπεδο των σκοτεινών χαρακτηριστικών σε κάποιο βαθμό, αν και όχι με 100% ακρίβεια. Βρέθηκε επίσης ότι οι άνθρωποι μπορούσαν να μαντέψουν την εξωστρέφεια, την ευχαρίστηση και την ευσυνειδησία, αν και τα αποτελέσματα για τα χαρακτηριστικά των Πέντε Μεγάλων ήταν πιο μικτά και μεταβλητά σε διαφορετικές ομάδες, σε σύγκριση με τη Σκοτεινή Τριάδα.

Αυτά τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι οι πρώτες εντυπώσεις σχετικά με τα χαρακτηριστικά της Σκοτεινής Τριάδας, τα οποία είναι όλα κακόβουλα και κοινωνικά ανεπιθύμητα χαρακτηριστικά προσωπικότητας, είναι καλύτερες από τις τυχαίες εικασίες, αν και δεν είναι πάντα 100% ακριβείς. Αυτό μπορεί να είναι το αποτέλεσμα μιας εξελικτικής προσαρμογής για την παραμονή μακριά από δυνητικά επικίνδυνους ανθρώπους. Θα μπορούσε κανείς να υποθέσει ότι οι άνθρωποι που ήταν πιο επιτυχημένοι στον αυθόρμητο εντοπισμό των κακών προθέσεων των άλλων θα είχαν το πάνω χέρι σε όλη την εξελικτική μας ιστορία.

Αν και τα αποτελέσματα είναι ενδιαφέροντα, υπάρχουν επίσης σημαντικές επιφυλάξεις. Αν και στη μελέτη αυτής της ομάδας, οι συμμετέχοντες κατάφεραν να διακρίνουν δύο σύνθετες εικόνες με διαφορετικά επίπεδα χαρακτηριστικών της Σκοτεινής Τριάδας, αυτό δε σημαίνει απαραίτητα ότι θα αξιολογούσαν με ακρίβεια τα πρόσωπα όλων των ανθρώπων. Ίσως, ήταν απλώς τυχεροί με αυτές τις συγκεκριμένες συνθέσεις προσώπων. Επίσης, στην πραγματική ζωή οι άνθρωποι δε σχηματίζουν πάντα τις πρώτες τους εντυπώσεις με βάση την εμφάνιση του προσώπου, αφού στην πραγματικότητα, άλλοι παράγοντες μπορούν να συμβάλουν: το πλαίσιο της αλληλεπίδρασης, οι εθνοτικές/φυλετικές προκαταλήψεις, οι εκφράσεις του προσώπου, το φύλο και η ομοιότητα του εαυτού τους. Στόχος είναι μόνο μερικοί από τους παράγοντες που μπορούν να αλλάξουν την πρώτη εντύπωση.

Τα ευρήματά αυτά, όπως και κάποιες από τις προηγούμενες έρευνες, έδειξαν ότι οι άνθρωποι είναι τουλάχιστον εν μέρει ακριβείς στις αντιλήψεις τους για τα πρόσωπα των αγνώστων. Ωστόσο, αυτό απέχει πολύ από το να είναι οριστικό, λαμβάνοντας υπόψη τους πιθανούς περιορισμούς. Η μελλοντική έρευνα θα συνεχίσει να προσπαθεί να κατανοήσει εάν οι άνθρωποι μπορούν να διαβάσουν τις προσωπικότητες άλλων από τα πρόσωπά τους σε διαφορετικά περιβάλλοντα, και αν ναι, πώς ακριβώς μπορούν να το κάνουν αυτό.

ΠΗΓΗ

Ο μορφωμένος άνθρωπος μπορεί να αντιληφθεί το καλό και το κακό, σε αυτό που σε βλάπτει και σε αυτό που σε ωφελεί.

Πολλοί συνδυάζουν την παιδεία, με την εκπαίδευση, και την οικονομική άνεση, και φυσικά αυτό αποτελεί μία εσφαλμένη αντίληψη. Ο άνθρωπος ο οποίος έχει λάβει παιδεία, έχει μάθει να σέβεται και να τιμά των ανθρώπινη ζωή, χωρίς να υποβαθμίζει την αξιοπρέπεια του άλλου ή να καταστρατηγεί τα δικαιώματα του.

Σήμερα υπηρετείτε ο φθηνός επαγγελματισμός, χωρίς ηθικούς φραγμούς.  Άτομα που ως στόχο έχουν την κατάληψη μιας θέσης, που θα τους προσφέρει επαγγελματική ασφάλεια και αναγνώριση. Καλλιεργεί ανθρώπους σκληροπυρηνικούς, στη συμπεριφορά και στη νοοτροπία. Η σημερινή εποχή μας «επιβάλλει» να δεχτούμε το χώρο δουλειάς, σαν χώρο που θα βγάλουμε περισσότερα κέρδη, για να μπορέσουμε να εξελιχθούμε, κάτι το οποίο αν δεν έχουμε την γνώση να το διαχειριστούμε, θα μας οδηγήσει σθεναρά στην απληστία.

Η κοινωνία προωθεί ένα κανιβαλικό ιδανικό, μιας και μας σπρώχνει για το «ποιος θα φάει τον άλλον». Αυτό όμως σκοτώνει μέσα μας κάθε ευαισθησία, και ελπίδα για αλλαγή αφού, μας κάνει να υποτιμάμε τον απέναντι μας, και να τον κοιτάμε αφ’ υψηλού. Δημιουργεί ρωγμές στις ανθρώπινες ψυχές κι αδυνατεί να φέρει στην κοινωνία άτομα υγιή, με συναίσθηση του καθήκοντος και όρεξη για δημιουργική εργασία και σεβασμό.

Η δική μας γενιά είναι που θα δώσει πνοή στην έννοια της παιδείας και θα κάνει καλύτερο τον κόσμο μας. Αναφερόμαστε σε έναν κόσμο, που «βρωμάει» συμφέρον και πρέπει πάση θυσία να σταματήσουν οι δήθεν αξίες κι να μπει τέλος σε όσους κάνουν κατάχρηση της εξουσίας τους, λόγω της δουλειάς που έχουν.

Έχουμε ανάγκη από ικανούς πνευματικά ανθρώπους με αναλλοίωτα «πιστεύω», όχι άλλους στενόμυαλους. Μία προοδευτική κοινωνία απαλλαγμένη απ’ τα φόβητρα παλαιών ιδεολογιών. Μια κοινωνία που θα μας «αγκαλιάσει» και θα αισθανθούμε πως πραγματικά ανήκουμε σε αυτήν!

Γιατί, αν έχουμε ορθή παιδεία, θα έχουμε και ορθό πολιτισμό. Από την παιδεία ξεκινάνε τα πάντα και τα πάντα καταλήγουν σ’ αυτήν!

Γεωργία Ρήγα