Η Πρωτομαγιά ήταν για μένα μια μέρα γεμάτη εμπειρίες και εκπλήξεις.

Ξεκινήσαμε με τον Σύλλογο Πεζοπόρων – Ορειβατών Καλαμάτας ”Ο Ευκλής” να περπατήσουμε στη Δυτική Μεσσηνία, στα μέρη που έδωσαν μάχες και έπεσαν ηρωικά ο Παπαφλέσσας και τα παλικάρια του.

Γράφει το μέλος του ”Ευκλή” Χριστίνα Καλέκα.

Σημείο εκκίνησης ήταν το Σχολείο της Μεταμόρφωσης.

Εκεί μόλις αποβιβαστήκαμε μας περίμενε η πρώτη έκπληξη, ένα τραπέζι γεμάτο με λογής λογής ζεστά εδέσματα, από τις κυρίες της περιοχής, με πρωτεργάτη την συνοδοιπόρο μας Αγγελική Μαθιοπούλου και πρόεδρο του Πολιτιστικού Συλλόγου Γυναικών Μεταμόρφωσης.

Κατόπιν επισκεφτήκαμε το ”Οινοποιείο Ταγκαλάκης”. Με οδηγό μας τον ντόπιο Τάσσο Φιλιππόπουλο αρχίσαμε, να ανηφορίζουμε στο βουνό, την Αμυγδαλίτσα, σταματώντας στο διάβα μας, να θαυμάσουμε με ξεναγό τον εφημέριο της περιοχής έναν Ιερό Ναό, που χρονολογείται από τον 10ο αιώνα.

Μετά από αρκετή ώρα ανηφορικής πορείας φτάσαμε εκεί, που ο Παπαφλέσσας και τα παλικάρια του άναψαν φωτιές, προκειμένου να προσελκύσουν και αποτρέψουν τον Ιμπραήμ, που μετά την μάχη των Κρεμμυδιών είχε σκοπό να πάει προς την Καλαμάτα.

Πράγματι το κατάφεραν, οι μάχες που έγιναν εκεί, παρ όλο που ήταν άνισες κι έγινε τόπος θυσίας, γράφτηκαν με χρυσά γράμματα στο βιβλίο της ιστορίας.

Συνεχίζοντας επισκεφθήκαμε το εκκλησάκι την Αγία Ανάσταση, όπου φυλάσσονται τα οστά των πεσόντων Αγωνιστών της μάχης του Μανιακίου, εκεί στον Ανδριάντα του Παπαφλέσσα κάναμε τρισάγιο και καταθέσαμε στεφάνι στην μνήμη τους.

Η θέα από όλες αυτές τις κορυφές ήταν εξαιρετική !

Τι να πρωτοπώ για τη φύση, τα χρώματα, τις ευωδιές, θα αφήσω τις φωτογραφίες και τη φαντασία του καθενός να μιλήσουν…..

Το τέλος της πορείας μας, μας βρίσκει πάλι στην αφετηρία, εκεί ήταν κι η μεγάλη έκπληξη, τραπέζια στρωμένα με εξαιρετικά φαγητά για όλους, τα οποία τιμήσαμε δεόντως !

Στο Δημοτικό Σχολείο της Μεταμόρφωσης στεγάζεται ένα υπερπλήρες, πανέμορφο Λαογραφικό Μουσείο.

Ευχαριστούμε θερμά για την φιλοξενία τα μέλη του Πολιτιστικού Συλλόγου, τον πρόεδρο της Κοινότητας Κων/νο Βάγγαλη, τον οδηγό της πεζοπορίας Τάσσο Φιλιππόπουλου, καθώς και τους εφημέριους Βασίλειο και Θεόδωρο. >>

Την Πρωτομαγιά, ημέρα Κυριακή, ο Σύλλογος Πεζοπόρων – Ορειβατών Καλαμάτας ”Ο Ευκλής” θα μεταβεί στην Δυτική Μεσσηνία, για να περπατήσουν από το όμορφο χωριό της Μεταμόρφωσης και να καταλήξουν στο ιστορικό Μανιάκι και στον τόπο θυσίας του Ήρωα Παπαφλέσσα.

Πύλος, Μεθώνη, Κορώνη, Φοινικούντα

Ιστορικά κάστρα, μυκηναϊκά ανάκτορα, ένας σπουδαίος υδροβιότοπος, μοναδική φιλοξενία υψηλών αξιώσεων και ο Βοιδοκοιλιας, η παραλία σταρ της Δυτικής Μεσσηνίας

Το ελληνικό καλοκαίρι στην ωραιότερή του εκδοχή. Στη Δυτική Μεσσηνία, υπέροχες θάλασσες, ψαροχώρια, απέραντοι ελαιώνες, παραθαλάσσιες και ορεινές διαδρομές με μοναδική θέα σας περιμένουν. Αλλά και αρχαίες πολιτείες, και μυκηναϊκά ανάκτορα και η Γιάλοβα, ένας υδροβιότοπος μοναδικός στην Ελλάδα. Σκαρφάλωμα στο Παλαιόκαστρο, περπάτημα στο Νιόκαστρο και στα κάστρα της Μεθώνης και της Κορώνης. Ποδηλατάδα, βόλτα, φρέσκο ψάρι στις ταβέρνες και τα μεζεδοπωλεία πλάι στο νερό. Aλλά και διαμονή σε ένα από τα πιο εντυπωσιακά και πολυτελή ξενοδοχειακά συγκροτήματα στη Μεσόγειο. Κομμάτι-κομμάτι θα συνθέσετε το παζλ της Δυτικής Μεσσηνίας, ταξιδεύοντας και ανακαλύπτοντας. Και να ξέρετε, ένα καλοκαίρι δεν φτάνει. Kαι του χρόνου, στη Δυτική Μεσσηνία θα έρθετε ξανά διακοπές!

Αξίζει να δείτε στη Δυτική Μεσσηνία

Παλαιόκαστρο: το ξεχασμένο, μα αγέρωχο καστέλι των Φράγκων

Μην χάσετε την εμπειρία της ανάβασης με τα πόδια. Το κάστρο, ένα από τα πολλά αξιοθέατα που θα συναντήσετε στη Δυτική Μεσσηνία, δεσπόζει στον κόλπο του Ναβαρίνου. Η θέα είναι τόσο εντυπωσιακή που οι ντόπιοι λένε, υπερβάλλοντας, ότι σε μια ξάστερη νύχτα μπορείτε να δείτε ακόμη και τα φώτα της Μάλτας.

Το Νιόκαστρο: το εντυπωσιακά διατηρημένο φρούριο των Τούρκων

Θεωρείται από τα καλύτερα διατηρημένα κάστρα στην Ελλάδα. Η περιήγησή του είναι μια αξέχαστη εμπειρία. Στη μέση του περιβόλου δεσπόζει η εντυπωσιακή Μεταμόρφωση του Σωτήρος, η οποία λειτούργησε για πολλά χρόνια ως τζαμί. Οικοδομήθηκε το 1573, είναι απόρθητο από τη θάλασσα και έχει συνδεθεί με την περίφημη Ναυμαχία του Ναβαρίνου.

H Πύλος: η ξακουστή «οικοδέσποινα» της Πελοποννήσου

Τίποτα δεν προδίδει το πολυτάραχο παρελθόν της πόλης που είναι ταυτισμένη με τη Ναυμαχία του Ναβαρίνου. Σήμερα αναπαύεται ήρεμη, κτισμένη αμφιθεατρικά κάτω από το Νιόκαστρο και θυμίζει νησιωτικό οικισμό. Απολαύστε τον καφέ σας στη σκιά των καφενείων της κεντρικής πλατείας Τριών Ναυάρχων με τους φοίνικες. Δείτε το Αρχαιολογικό Μουσείο. Κάντε μια βόλτα στον παραλιακό δρόμο και διαλέξτε εστιατόριο για το δείπνο. Λίγο έξω από τον οικισμό θα θαυμάσετε τις Καμάρες, τμήμα του παλιού υδραγωγείου. Οι διακοπές σας εδώ θα είναι ονειρεμένες.

Εικόνες από την Δυτική Μεσσηνία

Πύλος: «οικοδέσποινα» του Κόλπου του Ναυαρίνου

Η παραλία Βοϊδοκοιλιά, Πύλος

Το παραθαλάσσιο χωριό της Φοινικούντας

Λιμνοθάλασσα Γιάλοβας, Πύλος

Κάστρο Μεθώνης, Πύλος

Η γραφική παραθαλάσσια νέα πόλη της Μεθώνης

Νεόκαστρο: Το εντυπωσιακό, οθωμανικό φρούριο, Πύλος

Το Παλαιόκαστρο στην Πύλο

Το παραθαλάσσιο χωριό της Φοινικούντας

Κορώνη, Πύλος

Το κάστρο της Κορώνης

Σφακτηρία, Πύλος

Στην περιοχή κοντά στην Σπηλιά του Νέστορα στη Πύλο

Ανάκτορο του Νέστορα στην αρχαία Πύλο

Η παραλία Βοϊδοκοιλιά: στο θερινό ημικύκλιο του ονείρου

Οι εικόνες της διάσημης παραλίας κάτω από το Παλαιόκαστρο με τον ημικυκλικό όρμο της έχουν κάνει το γύρο του κόσμου. Υπέροχα πρασινογάλαζα και τιρκουάζ νερά και λευκή άμμος που, αν την ψάξετε με το χέρι σας, θα ανακαλύψετε πανέμορφα κοχύλια.

Λιμνοθάλασσα της Γιάλοβας: βιότοπος-καταφύγιο σπάνιων πουλιών και ζώων

Εξοπλισμένος με κιάλια και φωτογραφική μηχανή, θα ακολουθήσετε το μονοπάτι που οδηγεί στο παρατηρητήριο των πουλιών. Βρίσκεστε στη Γιάλοβα, έναν εξαιρετικής ομορφιάς βιότοπο στην Πελοπόννησο, όπου φιλοξενούνται πάνω από 250 είδη σπάνιων πουλιών -μεταξύ αυτών φλαμίνγκο, κύκνοι, πρασινοκέφαλες πάπιες, αλλά και μεγάλα αρπακτικά. Ιδιαίτερα σημαντική είναι η παρουσία του αφρικανικού χαμαιλέοντα. Η Γιάλοβα είναι το μοναδικό μέρος στην Ευρώπη, όπου επιβιώνει και αναπαράγεται.

Διακοπές σε παραλίες σπάνιας ομορφιάς

Στην περιοχή της Πύλου θα βρείτε την παραλία Χρυσή Ακτή ή αλλιώς Διβάρι, που «κοιτάζει» την Πύλο και θεωρείται προστατευόμενη περιοχή. Πολύ κοντά βρίσκεται η Βοϊδοκοιλιά. Από εδώ και μέχρι την Κυπαρισσία θα συναντήσετε μεγάλες αμμώδεις παραλίες, όπως το Μάτι και ο Λαγκούβαρδος, αλλά και μικρούς γραφικούς κολπίσκους με βαθιά νερά, όπως το Στόμιο στα Φιλιατρά. Βόρεια από τη Βοϊδοκοιλιά είναι η απέραντη παραλία του Ρωμανού.

Κάστρο της Mεθώνης: ο «φρουρός» του λιμανιού

Περνάτε την πέτρινη γέφυρα με τα 14 τόξα, φλερτάροντας με τη φουσκοθαλασσιά, εντυπωσιασμένοι ήδη από το κάστρο και την πύλη που αντικρίζετε μπροστά σας. Μια δεύτερη και μια τρίτη πύλη οδηγούν στο εσωτερικό του, όπου κάποτε βρισκόταν ο οικισμός. Σήμερα σώζονται σημαντικά αξιοθέατα, όπως ο ναός της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος, τα τουρκικά λουτρά που χρονολογούνται στον 19ο αιώνα, η οικία του Ιμπραήμ και το Μπούρτζι που κτίστηκε το 1500 από τους Τούρκους. Το ίδιο το κάστρο είναι του 13ου αιώνα και το έκτισαν οι Ενετοί.

Η Μεθώνη: το κάστρο στη θάλασσα

Ένα με το κάστρο της που ακουμπάει στη θάλασσα, η νέα πόλη της Μεθώνης με τα χαμηλά πέτρινα σπίτια, κτισμένα το ένα κοντά στο άλλο, και με αυλές, που αναδύουν αρώματα λουλουδιών, γοητεύει και σας προσκαλεί να απολαύσετε τις παραλίες, τα καφέ, τα εστιατόριά της.

To «ατρόμητο» κάστρο της Κορώνης

Κτίστηκε την ίδια εποχή με το κάστρο της Μεθώνης. Επί τουρκοκρατίας θεωρείτο ως το καλύτερα οχυρωμένο της Μεσσηνίας και ένα από τα ισχυρότερα της Πελοποννήσου. Μέσα στο κάστρο και πάνω στα ερείπια αρχαίου ναού αφιερωμένου στον Απόλλωνα και μίας παλαιοχριστιανικής βασιλικής, κτίστηκε ο βυζαντινός ναός της Αγίας Σοφίας, δίπλα σχεδόν στο γυναικείο, παλαιοημερολογίτικο μοναστήρι του Τίμιου Προδρόμου.

H αρχοντική και «ατόφια» Koρώνη

Κτισμένη στη θέση της αρχαίας Ασίνης, η σύγχρονη Κορώνη, αρχοντική, με καλοδιατηρημένα παλιά πέτρινα σπίτια και στενά ανηφορικά δρομάκια αναδύει μία ατμόσφαιρα που θυμίζει χωριό της Κάτω Ιταλίας. Τους καλοκαιρινούς μήνες στην παραλιακή οδό, που κατακλύζεται από καφετέριες και ταβέρνες, επικρατεί το αδιαχώρητο, ενώ τριγύρω απλώνονται όμορφες παραλίες, με πιο δημοφιλή την αμμώδη παραλία του Ζάγκα.

Η «υπήνεμη» και φιλόξενη Φοινικούντα

Αξίζει να έρθετε για φαγητό ή καφέ. Κτισμένη σε έναν απάνεμο όρμο, την τριγυρίζουν παραλίες με άμμο και  ρηχά νερά που λατρεύουν οι οικογένειες με μικρά παιδιά. Το όνομά της εικάζεται ότι το οφείλει στους Φοίνικες που είχαν εμπορικές διασυνδέσεις με την περιοχή, ενώ το σύγχρονο χωριό άρχισε να αναπτύσσεται από Κρητικούς μετανάστες, περίπου το 1840.

Οι κρυμμένοι θησαυροί της Δυτικής Μεσσηνίας

Σφακτηρία: η νησίδα-προστάτης του κόλπου

Στο κατάφυτο νησάκι έχουν στηθεί μνημεία αφιερωμένα στους νεκρούς της Ναυμαχίας του Ναβαρίνου. Με το βαρκάκι που θα σας πάει στη Σφακτηρία θα δείτε και το μικρό νησί Χελωνάκι με μνημείο των Άγγλων πεσόντων στη Ναυμαχία.

Η σπηλιά του Νέστορα

Η κατοίκιση της ευρύτερης περιοχής ήδη από τη νεολιθική περίοδο αποδεικνύεται από ευρήματα που χρονολογούνται στα μέσα της 6ης χιλιετίας π.Χ. και εντοπίστηκαν στη σπηλιά του Νέστορα. Βρίσκεται σε ύψωμα πάνω από την παραλία Βοϊδοκοιλιά και κάτω από το Παλαιόκαστρο.

Tο ανάκτορο της Πύλου

Το ανάκτορο καλύπτει μία έκταση περίπου 2 στρεμμάτων και θεωρείται το καλύτερα διατηρημένο μυκηναϊκό ανάκτορο στην Πελοπόννησο από όσα έχουν -μέχρι σήμερα- εντοπιστεί. Στα σημαντικότερα ευρήματα συγκαταλέγονται οι πινακίδες με κείμενα της Γραμμικής Γραφής Β’.

ΠΗΓΗ

Περικλής Μαντάς

Με δεδομένη την έντονη ανησυχία των πολιτών αλλά και την παρέλευση αρκετά μεγάλου χρονικού διαστήματος από τις δημόσιες τοποθετήσεις κυβερνητικών παραγόντων, ο βουλευτής Μεσσηνίας Περικλής Μαντάς ζήτησε ενημέρωση από το Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών, αναφορικά με την πορεία υλοποίησης των οδικών έργων της περιοχής της Μεσσηνίας.

Έτσι λοιπόν όσον αφορά την κατασκευή με Σ.Δ.Ι.Τ. του οδικού άξονα Καλαμάτα – Ριζόμυλος – Πύλος – Μεθώνη, τις επόμενες ημέρες θα δοθεί σε διαβούλευση και θα κατατεθεί προς γνωμοδότηση στα Δημοτικά Συμβούλια Καλαμάτας και Μεσσήνης, καθώς και στο Περιφερειακό Συμβούλιο Πελοποννήσου, η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων του τμήματος Καλαμάτα – Ριζόμυλος. Με το πέρας της διαβούλευσης θα ολοκληρωθεί και το πρώτο στάδιο της διαδικασίας, το οποίο επιπλέον περιλαμβάνει την επιλογή των εταιριών που εκδήλωσαν ενδιαφέρον για συμμετοχή στην διαδικασία ανταγωνιστικού διαλόγου για τη μελέτη, κατασκευή, χρηματοδότηση, λειτουργία και συντήρηση του έργου, όπως και για τη συνολική περιβαλλοντική αδειοδότησή του.  Στο δεύτερο και κρίσιμο στάδιο που θα ακολουθήσει αμέσως μετά, περιλαμβάνονται κατά κύριο λόγο οι διαδικασίες επιλογής του τελικού αναδόχου, όπως και η ολοκλήρωση της σύμβασης παραχώρησης, ώστε να ξεκινήσει όσο το δυνατόν ταχύτερα η κατασκευή του οδικού άξονα.

Όσον αφορά τον εξίσου σημαντικό οδικό άξονα Τσακώνα – Καλό Νερό, ο οποίος ποτέ δεν έπαψε να βρίσκεται στις κυβερνητικές προτεραιότητες, πρόκειται για ένα έργο πλήρες και ώριμο μελετητικά, το οποίο θα προσφέρει σημαντική ανάπτυξη στη Δυτική Μεσσηνία. Για το έργο αυτό και ως προς την διαδικασία που θα ακολουθηθεί για την κατασκευή του, οι τελικές αποφάσεις θα ληφθούν έπειτα από την οριστική έγκριση από την πλευρά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τον οδικό άξονα Πάτρα – Πύργος.

Εντυπωσιακή αρχαιολογική ανακάλυψη στη Μεσσηνία: Δυο θολωτοί τάφοι κοντά στην Πύλο

Μία απίστευτη ανακάλυψη στη Μεσσηνία όπου βρέθηκαν δυο θολωτοί τάφοι κατά τη διάρκεια της ανασκαφικής περιόδου 2018 – 2019.

Οι δυο θολωτοί τάφοι εκτιμάται ότι έχουν χρησιμοποιηθεί μετά τον θάνατο του Γρύπα Πολεμιστή και διεγείρουν ένα σημαντικό ερώτημα… Γιατί άραγε αυτός είχε ενταφιαστεί ξεχωριστά από τους άλλους και μόνος του;

Σήμερα 17 Δεκεμβρίου στο αμφιθέατρο του ΥΠΠΟΑ οι ανασκαφείς Jack Davis και Sharon Stocker του περίφημου τάφου – του αποκαλούμενου του «Γρύπα Πολεμιστή» – παρουσίασαν τα αποτελέσματα της ανασκαφικής περιόδου 2018-19.

Στην εισαγωγή της η υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού εξέφρασε τις ευχαριστίες της προς τους ανασκαφείς αναφερόμενη στην αγαστή συνεργασία, επί τόσων ετών με το ΥΠΠΟΑ.

Σημείωσε ότι «τα ως τώρα αποτελέσματα δείχνουν ότι ο τάφος δεν είναι στον χώρο μόνος και τυχαίος αλλά ότι πρόκειται για ένα σύνολο που αποτελεί ένα νεκροταφείο».

Τα εντυπωσιακά ευρήματα ανακαλύφθηκαν κατά λάθος

Τα ευρήματα ήρθαν στο φως από συγκυρία, δεδομένου ότι η ανασκαφή του μέρους όπου ανακαλύφθηκε, δεν υπήρξε ποτέ στον προγραμματισμό της ανασκαφής. Αντιθέτως, ο στόχος ήταν η ανασκαφή ενός διπλανού αγροτεμαχίου στο οποίο υπήρξε ανασκαφική δραστηριότητα και στο παρελθόν. Σ’ αυτό ήλπιζαν ότι θα ανακαλύψουν οικιστικά κατάλοιπα που περιστοίχιζαν το Ανάκτορο του Νέστορος κατά την τελευταία περίοδο της ζωής του, τον 13ο αιώνα π.Χ.

Αρκετά χρόνια πριν, το Υπουργείο Πολιτισμού έκανε τις απαιτούμενες νομικές διαδικασίες για την απαλλοτρίωση του αγροτεμαχίου, το οποίο βρισκόταν ακόμη σε χέρια ιδιωτών. Ο αρχαιολόγος Καρλ Μπλέγκεν, που το 1939 μαζί με τον Κωνσταντίνο Κουρουνιώτη ανακάλυψε το Ανάκτορο του Νέστορος, ζήτησε άδεια κατά τη δεκαετία του 1950 να εξερευνήσει το οικόπεδο, όμως ο ιδιοκτήτης του τότε δεν το επέτρεψε.

Παρ’ όλα αυτά, η σκαπάνη του Μπλέγκεν κατάφερε να φέρει στο φως ένα μεγάλο θολωτό τάφο στην άκρη αυτού του αγροτεμαχίου, τον οποίο ονόμασε Θολωτό Τάφο IV του Άνω Εγκλιανού. Σήμερα, ο τάφος αυτός αποτελεί σημαντικό μέρος του αρχαιολογικού χώρου και ένα δημοφιλές τουριστικό αξιοθέατο.

Το 2018, τρία χρόνια μετά την ανακάλυψη του Τάφου του Γρύπα – Πολεμιστή, και αφού ολοκληρώθηκε επιτέλους η απαλλοτρίωση, ξεκίνησε η ανασκαφή.

Με στόχο την εύρεση οικιστικών καταλοίπων καθαρίστηκε η βλάστηση από το αγροτεμάχιο, που ήταν σπαρμένο με κορινθιακή σταφίδα. Έτσι οι ανασκαφείς παρατήρησαν ότι υπήρχαν συγκεντρωμένες πέτρες στο νοτιοανατολικό τμήμα του αγροτεμαχίου, καθώς και αρκετές μεγάλες πλάκες, πλησίον του Θολωτού Τάφου IV, με κάτι που ομοίαζε με κοιλότητα κάτω από αυτές.

Με γνώμονα αυτή την παρατήρηση αλλά και τα ιδιαίτερα αυτά χαρακτηριστικά, προχώρησαν στην εκσκαφή τάφρων από άκρη εις άκρη της έκτασης.

Οι θολωτοί τάφοι και το σημαντικό ερώτημα που προκύπτει

Στα τέλη Μαΐου 2018, ήταν ξεκάθαρο ότι επαναλαμβανόταν το θαύμα όπως ακριβώς συνέβη και στην περίπτωση του Τάφου του Γρύπα – Πολεμιστή το 2015: Βρέθηκαν πολύ σημαντικοί αλλά και εντελώς άγνωστοι τάφοι. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, επρόκειτο για δύο κυψελόσχημα ταφικά μνημεία που ονομάστηκαν Θολωτοί Τάφοι VI και VII.

Οι δρόμοι των Θολωτών Τάφων IV και VII του 2019, βρίσκονται παράλληλα με αυτούς του Θολωτού Τάφου IV που ανακάλυψε ο Μπλέγκεν. Ήταν φανερό ότι κατά μήκος του δρόμου που οδηγούσε από την Ακρόπολη και το Ανάκτορο του Νέστορος προς την Χώρα Τριφυλίας, είχε χτιστεί το πιο σπουδαίο νεκροταφείο από χωροταξική άποψη, την εποχή που ο Μυκηναϊκός Πολιτισμός πρωτοέπαιρνε σάρκα και οστά στην Ηπειρωτική Ελλάδα και κατά τη μετάβαση από τη Μέση στην Ύστερη Εποχή του Χαλκού.

Και οι τρεις θολωτοί τάφοι θα μπορούσαν να είχαν χρησιμοποιηθεί όταν πέθανε ο Γρύπας-Πολεμιστής, κάτι που εγείρει ένα σημαντικό ερώτημα: Γιατί άραγε αυτός είχε ενταφιαστεί ξεχωριστά από τους άλλους και μόνος του;

Στην περίπτωση του Θολωτού Τάφου VI, ο χώρος εντός του θαλάμου είναι τεράστιος. Έχει διάμετρο περίπου 12 μέτρα και οι τοίχοι του διατηρούνται σε ύψος περίπου 4,5 μέτρα πάνω από το δάπεδο του Τάφου.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των ανασκαφέων περιείχε κατά προσέγγιση περίπου 1000 κυβικά μέτρα εδάφους και πετρωμάτων, τα οποία είχαν υποστεί κατολίσθηση σε διάφορες χρονικές φάσεις, καθώς ο θόλος του Τάφου είχε καταρρεύσει.

Ωστόσο, υπάρχει σημαντική στρωματογραφία εντός του θαλάμου. Έχει απομονωθεί η φάση κατά την οποία το ανώτερο τμήμα του θαλάμου κατοικούνταν στην Αρχαϊκή – Κλασική Εποχή και σε χαμηλότερο ύψος, φαίνεται να υπάρχει παρουσία κατά τους Σκοτεινούς Χρόνους.

Πιθανόν θα ξετυλιχθεί το κουβάρι της ιστορίας της Ύστερης Εποχής του Χαλκού, που σχετίζεται με αυτόν τον τάφο. Βασικός αρωγός στην προσπάθεια είναι η ποιοτική φωτογραμμετρική τεκμηρίωση σε συνδυασμό με την χωρική χαρτογράφηση με την εφαρμογή εξελιγμένων μεθόδων GIS.

Ο Θολωτός Τάφος VII είναι σημαντικά μικρότερος με διάμετρο μόλις 8,5 μέτρα περίπου, ενώ οι τοίχοι του διατηρούνται μόνο σε ύψος περίπου 2 μέτρων. Όσον αφορά την τοιχοποιία τους, οι τοίχοι αμφότερων των τάφων είναι κατασκευασμένοι με παρόμοιο τρόπο με ακατέργαστους λίθους, ενώ οι δρόμοι τους είναι χωμάτινοι.

Ωστόσο, ανεξήγητο παραμένει ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του Θολωτού Τάφου VI: στην βορειοανατολική και νοτιοανατολική πλευρά του θαλάμου, που βρέθηκαν λαξευτοί λίθοι να κείτονται στο δάπεδο του Τάφου. Η τόσο κοντινή απόσταση που έχουν με τους τοίχους φανερώνει πως δεν μπορεί να έχουν πέσει μέσα στον Τάφο από ψηλά. Μάλλον οι λίθοι είχαν μεταφερθεί από την Ακρόπολη του Ανακτόρου του Νέστορος έχοντας διασωθεί από κτίρια που είχαν προηγουμένως καταστραφεί.

Σε σχέση με προγενέστερες ανακαλύψεις, η χρονολόγηση των νέων τάφων φαίνεται ξεκάθαρη. Ο Θολωτός Τάφος IV που ανακάλυψε ο Μπλέγκεν φαίνεται ότι είχε κατασκευαστεί πρώτος και πιθανώς λειτουργούσε ως μαγνήτης για μεταγενέστερους τάφους.

Όποιος διερχόταν την πύλη του οχυρωματικού τείχους που περιέβαλλε την Ακρόπολη κατά την πρώιμη φάση της Ύστερης Εποχής του Χαλκού, θα τον έβλεπε μπροστά του! Ωστόσο, τόσο οι νέοι θολωτοί τάφοι, όσο και ο Τάφος του Γρύπα Πολεμιστή χτίστηκαν αργότερα, τον 15ο αιώνα π.Χ., κατά την Υστεροελλαδική Περίοδο. ΙΙΑ.

Τα μεγάλα δωμάτια των θαλάμων των δύο τάφων είχαν παραμείνει ασύλητα από την αρχαιότητα, καθώς προστατεύονταν από περίπου σαράντα χιλιάδες λίθους μεγέθους καρπουζιού που είχαν υποστεί κατολίσθηση στο εσωτερικό τους, όταν κατέρρευσε ο θόλος τους.

Σε αμφότερους τους τάφους, ωστόσο, σύμφωνα με το έθιμο των Μυκηναίων που θάβονταν σε τάφους που χρησιμοποιούνταν κατ’ επανάληψη, τα κατάλοιπα των προηγούμενων ταφών παραμερίζονταν ανά τακτά χρονικά διαστήματα ενώ τα κτερίσματα που τους συνόδευαν ανακυκλώνονταν και κατά καιρούς επέστρεφαν στον κόσμο των ζωντανών.

Ο συνολικός χαρακτήρας των ευρημάτων που παρέμειναν στους νέους τάφους και στους δρόμους τους μοιάζουν εξαιρετικά με τους θαλαμωτούς τάφους που απεκάλυψε μεταγενέστερα στις Μυκήνες η ανασκαφική δραστηριότητα του Χρήστου Τσούντα τον 19ο αιώνα, ιδίως ως προς το ύφος των κοσμημάτων και άλλων διάκοσμων, ενώ βρέθηκαν και στοιχεία, τα οποία απουσίαζαν στην Πύλο, και μαρτυρούν δεσμούς με την Εγγύς Ανατολή και την Αίγυπτο.

Ανάμεσα στα πιο συναρπαστικά νέα ευρήματα συγκαταλέγεται ένα χρυσό δαχτυλίδι, το οποίο απεικονίζει δύο βοοειδή που πλαισιώνονται από στάχυα κριθαριού, όπως αναγνωρίστηκε από την καθηγήτρια Ιστορίας και Αρχαιολογίας του ΑΠΘ Τάνια Βαλαμώτη, και ένα χρυσό μενταγιόν που απεικονίζει την κεφαλή της Αιγύπτιας Θεάς Άθωρ. Αυτή η ανακάλυψη παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον λαμβάνοντας υπόψη τον ρόλο που είχε στην Αίγυπτο ως προστάτιδα των νεκρών.

Η ανασκαφική δραστηριότητα και η δημοσίευση των δύο νέων τάφων – οι πρώτοι που ανακαλύφθηκαν εδώ και δεκαετίες – σε μια πολύ σπουδαία τοποθεσία με μυκηναϊκή παρουσία, δίνουν τη δυνατότητα να διασαφηνιστούν ή και να ανατραπούν πτυχές της υπάρχουσας εικόνας της Πύλου στα κρίσιμα στάδια του σχηματισμού κράτους στο Αιγαίο.

Παλαιότερα, ο Θολωτός Τάφος IV φάνταζε στα μάτια πολλών, ως ταφικός θάλαμος μιας οικογένειας που ήταν υπεύθυνη για τη δημιουργία του Μυκηναϊκού κράτους της Πύλου. Η εικόνα τώρα γίνεται πολύ πιο περίπλοκη. Εικάζεται ότι ο Γρύπας Πολεμιστής, υπό το πρίσμα τόσων πολλών εκφράσεων, τόσο στρατιωτικών όσο και θρησκευτικών συμβολισμών που αντιπροσωπεύονται στην εικονογραφία των αντικειμένων που ήταν θαμμένα μαζί του ήταν ένας Βασιλιάς (άναξ) της πρώιμης Μυκηναϊκής περιόδου και ότι εξαιτίας αυτής της ιεραρχίας εξηγείται το γεγονός του χωριστού ενταφιασμού του σε λακκοειδή τάφο, αντί για τους χώρους ταφής των Βασιλιάδων της Πύλου και των οικογενειών τους.

Αυτές οι σημαντικές οικογένειες και οι ιδιώτες είχαν βαθιές επιρροές από τον Μινωϊκό πολιτισμό. Έχτιζαν τα σπίτια τους στην Ακρόπολη με λαξευτούς λίθους επηρεασμένοι από την Μινωϊκή τεχνοτροπία και γέμιζαν τους τάφους τους με κρητικά προϊόντα ανωτέρας ποιότητας που εισήγαγαν.

Η Πύλος μοιάζει μετά τα καινούρια ευρήματα πολύ περισσότερο με τις Μυκήνες όσον αφορά στα νεκροταφεία, χωρίς αυτό να φαίνεται οπισθοδρομικό ή στενά περιορισμένο στην εποχή του Μυκηναϊκού πολιτισμού. Στην πραγματικότητα, η συνολική εικόνα των πρώιμων σταδίων της Ύστερης Εποχής του Χαλκού στην Ηπειρωτική Ελλάδα γίνεται πιο ξεκάθαρη από αυτή των Μυκηνών.

Η ανασκαφική έρευνα του Πανεπιστημίου του Cincinnati μέσω της Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα, αποκαλύπτοντας τα δύο νέα θολωτά ταφικά μνημεία, εμπλουτίζει τα αρχαιολογικά δεδομένα στην περιοχή της Πυλίας, παρέχοντας πολύτιμες πληροφορίες για τους διαύλους επικοινωνίας και συναλλαγών με τη Μινωϊκή Κρήτη, την Αίγυπτο και την Εγγύς Ανατολή στις πρώιμες Μυκηναϊκές Περιόδους και ιδιαίτερα πριν από τη μεγάλη ακμή του ανακτόρου του Νέστορος. Επιπλέον, τίθενται νέα δεδομένα και ερωτήματα σχετικά με το πολιτικό, κοινωνικό και θρησκευτικό καθεστώς στη Δυτική Μεσσηνία.

Η αρχαιολογική έρευνα και η μελέτη των ευρημάτων ίσως δώσει τις κατάλληλες απαντήσεις.

Εντυπωσιακή αρχαιολογική ανακάλυψη στη Μεσσηνία: Δυο θολωτοί τάφοι κοντά στην Πύλο

[ΠΗΓΗ]