Έντονη κριτική στην παρουσία του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στο συνέδριο της ΚΕΔΕ στην Καλαμάτα ασκεί η περιφερειακή σύμβουλος Πελοποννήσου Κωνσταντίνα Νικολάκου, θέτοντας στο επίκεντρο την αντιμετώπιση της Αυτοδιοίκησης και την πρόσθετη επιβάρυνση των επιχειρήσεων από την αύξηση του τέλους παρεπιδημούντων.

Σε ανακοίνωσή της, με ημερομηνία 6 Νοεμβρίου 2026, η κ. Νικολάκου χαρακτηρίζει αποκαλυπτική την παρουσία του Πρωθυπουργού για τον τρόπο με τον οποίο, όπως υποστηρίζει, η Κυβέρνηση αντιλαμβάνεται την Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Σύμφωνα με την ίδια, ο Κυριάκος Μητσοτάκης πήρε τον λόγο εκτός της κανονικής σειράς των ομιλητών και αποχώρησε σχεδόν αμέσως μετά την ομιλία του, χωρίς να παραμείνει για να ακούσει τους εκπροσώπους της Αυτοδιοίκησης και να απαντήσει στα ζητήματα που θέτουν.

«Ήρθε, είδε και απήλθε!» αναφέρει χαρακτηριστικά, σημειώνοντας ότι η ολιγόλεπτη παρουσία του ανέδειξε δύο βασικές πτυχές της κυβερνητικής πολιτικής.

Κριτική για τις απευθείας αναθέσεις

Η περιφερειακή σύμβουλος επικρίνει τις υποδείξεις του Πρωθυπουργού προς τους αιρετούς για τον περιορισμό των απευθείας αναθέσεων και των προσλήψεων έκτακτου προσωπικού.

Όπως επισημαίνει, η ίδια η Κυβέρνηση έχει βρεθεί επανειλημμένα στο επίκεντρο δημόσιας κριτικής για την έκταση των απευθείας αναθέσεων. Με τη φράση «Δάσκαλε που δίδασκες…», καταλογίζει στην κυβερνητική πλευρά πολιτική αμετροέπεια και αλαζονεία.

Παράλληλα, επικαλείται την τοποθέτηση του δημάρχου Αθηναίων Χάρη Δούκα, ο οποίος, σύμφωνα με την ανακοίνωσή της, έκανε λόγο για κυβερνητικό «πρωταθλητισμό» στις απευθείας αναθέσεις.

Αντίθεση στην αύξηση του τέλους παρεπιδημούντων

Ιδιαίτερη αναφορά κάνει η Κωνσταντίνα Νικολάκου στην αύξηση του τέλους παρεπιδημούντων από 0,75% σε 1%, την οποία, όπως αναφέρει, ο Πρωθυπουργός παρουσίασε ως μέτρο ενίσχυσης των Δήμων.

Κατά την ίδια, η συγκεκριμένη επιλογή μεταφέρει πρόσθετο οικονομικό βάρος στις επιχειρήσεις, σε μια περίοδο κατά την οποία η εστίαση, ο τουρισμός και οι μικρομεσαίοι επαγγελματίες αντιμετωπίζουν ήδη αυξημένο ενεργειακό και μισθολογικό κόστος, φορολογικές υποχρεώσεις και συνεχείς ανατιμήσεις.

Η κ. Νικολάκου αντιπαραβάλλει την επιβάρυνση αυτή με το αίτημα των επαγγελματιών για μείωση του ΦΠΑ στο 13% στο σύνολο της εστίασης, υποστηρίζοντας ότι η Κυβέρνηση επικαλείται δημοσιονομικούς περιορισμούς όταν καλείται να προχωρήσει σε ελαφρύνσεις.

Τονίζει, επίσης, ότι η οικονομική ενίσχυση των Δήμων δεν μπορεί να στηρίζεται στην εξουθένωση των επιχειρήσεων που συμβάλλουν στον τουρισμό, στην απασχόληση και στην τοπική οικονομία.

Κάλεσμα στους αιρετούς για δυναμική αντίδραση

Ολοκληρώνοντας την παρέμβασή της, η περιφερειακή σύμβουλος υποστηρίζει ότι ο Πρωθυπουργός δεν έδωσε ουσιαστικές απαντήσεις στα προβλήματα της Αυτοδιοίκησης, ούτε συγκεκριμένες δεσμεύσεις για την οικονομική της αυτοτέλεια και τις ανάγκες των τοπικών κοινωνιών.

Χαρακτηρίζει τη συγκυρία ιδιαίτερα κρίσιμη και καλεί τους αιρετούς Α΄ και Β΄ βαθμού Αυτοδιοίκησης σε εγρήγορση και δυναμική αντίδραση.

Στις εκλογές του 2023 για την Αυτοδιοίκηση, όσα ζήσαμε όσοι συμμετείχαμε ενεργά, ήταν πρωτοφανή.  Ο κομματισμός χτύπησε κόκκινο ,όπως  οι πιέσεις και οι υποσχέσεις στους πολίτες από κυβερνητικούς παράγοντες, προκειμένου να παραχθεί συγκεκριμένο εκλογικό αποτέλεσμα.

Γράφει : Η Αντωνία Μπούζα

Οι Υπουργοί έβαλαν σε 2η μοίρα το κυβερνητικό έργο τους και περιόδευαν μαζί με τους εκλεκτούς τους σε Περιφέρειες και Δήμους.

Οι *πρόθυμοι*  εκλεκτοί υποψήφιοι, σφάζονταν κυριολεκτικά έστω και για μια φωτογραφία με υπουργούς κλπ κομματικά στελέχη για να δείξουν στους ψηφοφόρους, πως έχουν την πολυπόθητη στήριξη του κόμματος.

Βέβαια το ίδιο έκαναν ΟΛΑ τα κόμματα που είχαν χρίσει υποψηφίους σε όλη την Ελλάδα  μετέχοντας ενεργά στις συγκεκριμένες εκλογές.

Έτσι οδηγηθήκαμε στην απόλυτη  *άλωση* της αυτοδιοίκησης, όπου τα *πρόθυμα* στελέχη έγιναν δεκτικοί και υπάκουοι σε κάθε αντιδημοκρατική παρέκκλιση.

Δυστυχώς  σήμερα λόγω αυτής της κατάστασης, σιωπούν στο καπέλωμα και περιθωριοποίηση της Αυτοδιοίκησης, θέτοντας υπεράνω όλων,  τις προσωπικές τους επιδιώξεις, συμβάλλοντας  έτσι στη διάλυση ενός θεσμού που ξεκίνησε το 1833  και με τα χρόνια, μπόλιασε τις καρδιές των Ελλήνων  με σεβασμό και εμπιστοσύνη.

Το 2023 δυστυχώς ξεπεράστηκαν όλα τα υγιή όρια και όλοι σφάζονταν  τότε, κυριολεκτικά στα πόδια κυρίως των κυβερνητικών προσώπων. Μετά την απόλυτη παράδοση στον κομματισμό,  αίφνης κάποιοι αυτοδιοικητικοί ανακάλυψαν εσχάτως την ….Αμερική.

Ανακάλυψαν 2 χρόνια μετά πως ήταν άνθρακας ο θησαυρός των υποσχέσεων για έργα και δυναμικές παρεμβάσεις στην περιφέρεια της Χώρας και σήμερα, βιώνουν και οι ίδιοι την πλήρη υποβάθμιση της ζωής σε πόλεις και χωριά.

Δυστυχώς ο ραγιαδισμός είναι πρωτοφανής,  με παράδειγμα την Περιφέρεια Πελοποννήσου όπου βλέπουμε αιρετούς να αλλάζουν την ψήφο τους σε σοβαρά θέματα, ανάλογα με τις εντολές που δέχονται κάθε φορά , ενώ άλλοι επαίρονται για δήθεν σπουδαίο έργο, ανακοινώνοντας  μνημόνια συνεργασίας,  παρατηρητήρια κ.α., δηλ. κυρίως άυλες δράσεις ενώ στην πράξη, έχουν αφήσει στο έλεος του Θεού τους πολίτες.

Καμία μέριμνα ουσίας, παρά μόνο επικοινωνίας για αγρότες , κτηνοτρόφους,  επιχειρηματίες, ξενοδόχους, απλούς πολίτες που εκτός της εργασιακής τους παρακμής,  βιώνουν και την απόλυτη εγκατάλειψη των δημοσίων υποδομών σε πόλεις και χωριά.

Αντίθετα στη χαρούμενη καθημερινότητα των αιρετών της αυτοδιοίκησης Α΄ και Β΄ βαθμού, βλέπουμε συμμετοχές σε χαρές και πανηγύρια, αλαζονικές συμπεριφορές, καμία διάθεση για ουσιαστική λογοδοσία και αυτοκριτική, ενώ σε σοβαρά λάθη που επηρεάζουν την κοινωνία δεν αναλαμβάνεται καμία ευθύνη όπως πχ με το πρόστιμο των 10 εκατ. ευρώ για τα σπιτάκια ανακύκλωσης, συμμετέχοντας  σε μία άτυπη ομερτά.

Μαθαίνουμε κάθε ημέρα για άντληση πόρων για κάθε τι *έξυπνο* κυκλοφορεί, χωρίς να υπάρχει κατατεθειμένος  σχεδιασμός διεκδίκησης τέτοιων έργων ή μέριμνα έστω συντήρησης όσων  έχουν υλοποιηθεί. Μάθαμε πως διατέθηκαν απουσία της αυτοδιοίκησης  και αδιαμαρτύρητα, τεράστια ποσά  για  έξυπνες γέφυρες δηλ συστήματα που θα…καταγράφουν προβλήματα και όχι θα τα επιλύουν, ενώ γεμίσαμε παντού έξυπνους λαμπτήρες,  πληροφοριακές πινακίδες κ.α.

Ενώ στερούμαστε μικρά αλλά χρήσιμα έργα, όπως αντιπλημμυρικά, αντιδιαβρωτικά, οδικά και αρδευτικά έργα, μαθαίνουμε πως εκπονούνται μόνο μελέτες επί παντός επιστητού, με χρήματα κυρίως του Ταμείου Ανάκαμψης και με fast track διαδικασίες δίδονται σημαντικοί πόροι στοχευμένα .

Η αυτοδιοίκηση θεατής σε όλον αυτόν τον παραλογισμό,  αδιαμαρτύρητα αποδέχεται πως έργα όπως πχ τα αρδευτικά, τα εργοστάσια αφαλάτωσης, εγκαταστάσεις αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας από ΑΠΕ, αναβάθμιση περιφερειακών λιμένων, κέντρων υγείας, υποδομές παροχής και εξοικονόμησης πόσιμου νερού  κ.α. πολλά, δεν αποτελούν πλέον επιλέξιμες δαπάνες, από το Ταμείο Ανάκαμψης. Παραδόξως  επιλέγει να συντηρεί την εικονική πραγματικότητα παρουσιάζοντας  διθυραμβικά έργα π.χ. σαν  το μνημόνιο συνεργασίας για δημιουργία γραφείου εξωστρέφειας στην Περιφέρεια Πελοποννήσου ως κάτι σπουδαίο. Πληροφοριακά 6 μόνο Περιφέρειες μετέχουν, ενώ χρήσιμοι πόροι θα κατευθυνθούν εκτός από προσλήψεις κ.α , κυρίως στην εκπόνηση μελετών που είναι  και η αγαπημένη ασχολία κάποιων *ψαγμένων* στελεχών . Κι όμως και αμειβόμενος Αντιπεριφερειάρχης Ανάπτυξης υπάρχει στην Πελοπόννησο και 2  χρόνια τώρα δεν έχουμε ακούσει ούτε τη φωνή του, πόσο μάλλον τις προτάσεις του και ελληνικές Προξενικές Αρχές υπάρχουν σε όλο τον κόσμο που μπορούν  να χρησιμοποιηθούν για την στοχευμένη για τις ανάγκες της Πελοποννήσου εξωστρέφεια.

Εντός της Περιφέρειάς μας δε, στο πραγματικό πεδίο πολιτικής, σχεδόν όλα τα χρήσιμα έργα προηγουμένων διοικήσεων έχουν σταματήσει, άλλα σέρνονται, πολλά έχουν σιωπηρώς απενταχθεί, ενώ νέα δεν υπάρχουν.

Αυτή η ελεγχόμενη αυτοδιοίκηση δεν αξίζει στην Ελλάδα που σήμερα μαραζώνει,  ενώ είχε καταφέρει στο παρελθόν και είχε ριζώσει  ως θεσμός  χρήσιμος που σέβονταν και υπολόγιζαν οι πολίτες.

Αν αναλογιστεί κανείς πως πιθανότατα οι εκλογές θα γίνουν μέσα στο 2023, το διάστημα από τώρα δεν απέχει πολύ.

Επομένως, οι περισσότεροι πολίτες της Καλαμάτας ήδη οραματίζονται πώς θέλουν να είναι η πόλη τους από εδώ και στο εξής με τις όποιες  δυσκολίες.

Η πανδημία και η εξελισσόμενη ενεργειακή κρίση προβλημάτισαν τους πολίτες και άλλαξαν σημαντικά την ζωή τους.

Η κλιματική κρίση έχει ενισχύσει το αίσθημα περί υπευθυνότητας απέναντι στο περιβάλλον. Επομένως, η επόμενη δημοτική αρχή θα πρέπει να έχει συγκεκριμένη ατζέντα με περιβαλλοντολογικά θέματα.

Μπορεί να έγιναν σοβαρές κινήσεις γύρω από συμμετοχές σε διάφορα ευρωπαϊκά προγράμματα. Ωστόσο, σίγουρα η πόλη χρειάζεται ακόμα περισσότερους εξειδικευμένους  ανθρώπους  με γνώσεις και που θα μπορούν να ψάχνουν και να διεκδικούν ευκαιρίες σε ευρωπαϊκά προγράμματα.

Η επόμενη Δημοτική καλείται να σηκώσει στις πλάτες της όλες τις συνέπειες από τρεις διαδοχικές κρίσεις.

Η ακρίβεια και οι ανατιμήσεις στην ενέργεια είναι ένας παράγοντας που ο κάθε πολίτης θα εξετάσει πολύ σοβαρά. Θ ακούσει όλους τους δημόσιους λόγους των υποψηφίων και σίγουρα θα αναμένει να ακούσει τι μέλλει γενέσθαι γύρω από αυτά τα προβλήματα, εάν μέχρι τότε υπάρχουν στον βαθμό που υπάρχουν και τώρα.

Επιπρόσθετα, οι πολίτες θέλουν μία αυτοδιοίκηση που θα ενδυναμώνει τις διαπεριφερειακές και διαδημοτικές συνεργασίες.

Η Καλαμάτα μπορεί να απέδειξε πως στέκεται επάξια στα πόδια της παρά τις προκλήσεις, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως δεν χρειάζεται τις συνεργασίες με τους υπόλοιπους δήμους. Άρα, μία αυτοδιοίκηση με καλές προοπτικές για περισσότερες συνεργασίες σίγουρα θα ηχήσει πολύ θετικά στα αυτιά των πολιτών.

Επίσης, ο μέσος πολίτης της Καλαμάτας επιθυμεί περαιτέρω βελτίωση των δημοσίων υπηρεσιών και αναβάθμιση των ψηφιακών, καθώς επίσης και καλύτερη ενημέρωση των πολιτών για την χρήση των ψηφιακών μέσων για όσους δεν μπορούν λόγω γνωσιακών ελλειμμάτων να έχουν πρόσβαση.

Τέλος, ο πολίτης  πριν επιλέξει την Δημοτική Αρχή που θα τον εκπροσωπήσει θα χρειαστεί εγγυήσεις για την εξέλιξη της πανδημίας και της ενεργειακής κρίσης και τις προτάσεις της.

Όπως είναι φυσικό, όταν θα ξεκινήσει ο προεκλογικός αγώνας η κάθε υποψήφια αρχή θα πρέπει να έχει οργανώσει πολύ καλά το λόγο και τα επιχειρήματά της και να έχει καταστρώσει τα σχέδιά της με γνώμονα την ανάπτυξη.

Στις εκλογές που έρχονται πραγματικά όλα θα κριθούν στην κόψη του ξυραφιού.

Διττός είναι ο στόχος των αλλαγών στον εκλογικό νόμο για την Αυτοδιοίκηση , που παρουσίασε στο Υπουργικό Συμβούλιο η νέα πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εσωτερικών και εγκρίθηκαν , χωρίς καμία προηγούμενη διαβούλευση με την Αυτοδιοίκηση συνολικά

Πέραν της διασφάλισης της « κυβερνησιμότητας» των δήμων και των περιφερειών, που επικαλείται και διατυμπανίζει η κυβέρνηση , εκμεταλλευόμενη , τα ολέθρια λάθη και τις παραλείψεις στον τωρινό νόμο « Σκουρλέτη», η νυν κυβέρνηση στοχεύει κυρίως :

– Στη διατήρηση του σχεδόν απόλυτου πολιτικού ελέγχου που έχει σήμερα των Περιφερειών της χώρας , με το όριο εκλογής από το πρώτο γύρο στο 43% να θεωρείται απολύτως εφικτό να επιτευχθεί για τι μισές και πλέον Περιφέρειες της χώρας . Οι Περιφέρειες αποτελούν το ” φιλέτο” της Αυτοδιοίκησης διότι έχουν σημαίνοντα ρόλο στη διαχείριση και διαμόρφωση του ΕΣΠΑ και άλλων σημαντικών χρηματοδοτικών εργαλείων . Επίσης στην άσκηση πολιτικής αλλά και διοίκησης του Κράτους με τις εκατοντάδες αρμοδιότητες που έχουν

– Στη διαμόρφωση από τώρα συμπαγών με ” αέρα νίκης” συσπειρώσεων των « γαλάζιων» αυτοδιοικητικών δυνάμεων στους δήμους , στη συντριπτική πλειοψηφία των οποίων στις Δημοτικές Εκλογές του 2019 πλην ελαχίστων εξαιρέσεων ήταν κατακερματισμένες. Με « λαμπρότερο» παράδειγμα ο δήμος Θεσσαλονίκης .

Σ΄αυτό συντείνουν τόσο η εκλογή από τον α΄ γύρο με 43% όσο και η επιβολή πλαφόν 3% για να μπει μια παράταξη στο Δημοτικό Συμβούλιο.

Βέβαια όλα αυτά είναι « επί χάρτου» και ουδείς μπορεί να προεξοφλήσει από τώρα τι θα συμβεί στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2023. Όπως εξάλλου συνέβη και με το νόμο «Σκουρλέτη» επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ , που του γύρισε « μπούμερανγκ» και « πλήρωσε» πολύ ακριβά στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2019, το υπάρχον τότε πολιτικό κλίμα, με ισχυρές πλειοψηφούσες συμπράξεις -“αντισυσπειρώσεις” στο β΄γύρο , σε βάρος των υποψηφίων του .

Οι κύριες αλλαγές

Οι βασικές αλλαγές που επιφέρει το συγκεκριμένο νομοσχέδιο συνοψίζονται στα παρακάτω:

– Επαναφορά της 5ετούς θητείας. Οι δήμαρχοι και οι περιφερειάρχες που θα εκλεγούν τον Οκτώβριο του 2023, θα έχουν πλήρη πενταετή θητεία.

– Μειώνεται οριακά ο αριθμός των μελών του δημοτικού και του περιφερειακού συμβουλίου ώστε να ενισχυθεί ο ουσιαστικός διάλογος.

– Το όριο εκλογής από τον πρώτο γύρο τίθεται στο 43%.

– Εξασφαλίζεται κατά κανόνα τουλάχιστον η εκλογή των 3/5 των μελών του συμβουλίου στον νικητή των εκλογών.

– Τίθεται όριο 3% για τη εκλογή δημοτικού ή περιφερειακού συμβούλου, το οποίο είναι ευθυγραμμισμένο με το ισχύον στις βουλευτικές εκλογές και ανεξάρτητο από τον αριθμό των μελών του.

– Καταργείται η ξεχωριστή κάλπη για την εκλογή των «κοινοτικών αρχών» η οποία δημιούργησε έναν de facto τρίτο βαθμό αυτοδιοίκησης παρά τη ρητή πρόβλεψη του Συντάγματος.

– Επαναφορά της ορολογίας «κοινότητας» σε «δημοτική κοινότητα» ώστε να μην υπάρχει καμία σύγχυση με την προ του «Καποδίστρια» διοικητική διαίρεση της χώρας.

– Εναρμονίζεται η πλειοψηφία του δημάρχου στα συμβούλια δημοτικών κοινοτήτων με πληθυσμό μεγαλύτερο των 500 κατοίκων.

– Σε μικρότερες δημοτικές κοινότητες ο εκπρόσωπος της εκλέγεται από ενιαία λίστα υποψηφίων και εκτός συνδυασμών.

– Τίθεται καταληκτική ημερομηνία η 30η Ιουνίου για την κατάρτιση των συνδυασμών ώστε να υπάρχει πλήρης έλεγχος των εκλογικών δαπανών και να είναι εγκαίρως στο εκλογικό σώμα γνωστοί οι υποψήφιοι.

του Θεόδωρου Σταυριανόπουλου

Μαθηματικός-MSc Ηθ. Φιλοσοφίας

Όταν θέλουμε να δούμε το πώς μπορεί να εξελιχθεί αναπτυξιακά μια περιοχή, θα πρέπει πρώτα να εξετάσουμε και καταγράψουμε το τι διαθέτει ως «προίκα» σε σχέση με το φυσικό-αρχαιολογικό –βυζαντινό-πολιτιστικό  περιβάλλον και στη συνέχεια να δούμε τι μπορούμε εμείς να κάνουμε και πως μπορούμε, θέτοντας προτεραιότητες, να δημιουργήσουμε ένα βιώσιμο και αειφορικό ανθρωπογενές περιβάλλον. Λέγοντας εμείς εννοώ τα πολιτικά πρόσωπα που επιλέγει ο λαός προκειμένου να πάνε τον τόπο του μπροστά και να τον βελτιώσουν.

Δυστυχώς, όλοι θυμούνται την συναίνεση όταν αυτοί είναι στο τιμόνι της εξουσίας, είτε στην Αυτοδιοίκηση είτε στην Κυβέρνηση. Στο κείμενο μου αυτό θα αναφερθώ  στο πως μπορεί να λειτουργήσει ένα Συμβούλιο, καθώς και ποια, κατά την γνώμη μου, είναι τα αναπτυξιακά έργα που πρέπει να προγραμματιστούν για τα επόμενα χρόνια.

Ένα Συμβούλιο, αν θέλει να λειτουργήσει η συναίνεση, θα πρέπει στις πρώτες συνεδριάσεις μέσα από διαβούλευση να συνθέσει απόψεις και να ομογενοποιήσει αντιλήψεις τόσο για  το αναπτυξιακό μοντέλο που θέλει όσο επίσης και για  τα αναπτυξιακά έργα που θα θέσει σε προτεραιότητα.

Τι συνηθιζόταν όμως; Μέχρι πρότινος η παράταξη που κέρδιζε τις εκλογές είχε και την πλειοψηφία στο Συμβούλιο και «αλώνιζε»! Έφερνε προς ψήφιση ό,τι ήθελε, φέρνοντας προ τετελεσμένου γεγονότος τις μειοψηφίες. Οποιαδήποτε καλή πρόταση, αν δεν ήταν της πλειοψηφούσας παράταξης, έπεφτε στον «Καιάδα».

Τώρα, με τα νέα δεδομένα και στους δύο βαθμούς της Αυτοδιοίκησης, που δεν υπάρχουν πλειοψηφίες, αναζητούν την συναίνεση. Οι κακές συνήθειες του παρελθόντος δεν επιτρέπουν την ανάπτυξη μιας ειλικρινούς συναίνεσης, διότι οι «τοπικοί άρχοντες» τελούν υπό την έπαρση του παρελθόντος.

Αν θέλουμε να μιλάμε για μια σύγχρονη και αειφορική πόλη και με χρονικό ορίζοντα τουλάχιστον 30 ετών, θα πρέπει αυτοί που έχουν την εξουσία να προηγούνται των εξελίξεων αρκετά.

Θα προτείνω κάποια έργα, που όχι πρέπει να γίνουν, αλλά θα έπρεπε να έχουν γίνει προ πολλού. Δυστυχώς, όμως, όχι δεν τιμωρούνται αυτοί που δεν τα έκαναν, αλλά οι ψηφοφόροι τους επιβραβεύουν. Αυτό συμβαίνει, διότι οι διοικούντες δεν κοιτάζουν τα μεγάλα αναπτυξιακά έργα της περιοχής, αλλά προτιμούν τις μικροεξυπηρετήσεις, διότι αυτές διασφαλίζουν- δυστυχώς- την επανεκλογή.

Αυτά που προτείνω για την πόλη της Καλαμάτας είναι:

1^ον Αντικατάσταση του κεντρικού αγωγού ύδρευσης από Πήδημα προς Καλαμάτα. Δεν επιτρέπεται η πόλη να πίνει νερό από ένα φθαρμένο αγωγό δεκαετιών, και αν δεν κάνω λάθος, όπως λέγεται, πολλά κομμάτια του να είναι από αμίαντο.

2^ον Κάλυψη μέρος του ποταμού Νέδοντα προκειμένου να δημιουργηθούν και άλλες θέσεις στάθμευσης, βγάζοντας περισσότερο το αυτοκίνητο από το κέντρο της πόλης.

3^ον Μονοδρόμηση της οδού Αθηνών έως τον κόμβο του Καρέλια με κατεύθυνση εξόδου από την πόλη.

4^ον Διάνοιξη του παραλιακού δρόμου  στην δυτική παραλία ταυτόχρονα με ανάπλαση κομματιών, δίνοντας την δυνατότητα τουριστικής ανάπτυξης της περιοχής.

5^ον Διάνοιξη της οδού Κρήτης έως να συναντήσει τον περιμετρικό δρόμο της πόλης.

6^ον Υπογειοποίηση μέρους της οδού Ναβαρίνου, δημιουργώντας πεζοδρομήσεις και χώρους επαγγελματικών δραστηριοτήτων.

7^ον Δημιουργία εναλλακτικού αναπτυξιακού μοντέλου στα χωριά του ορεινού όγκου του Ταϋγέτου.

8^ον Το  πάρκο του ΟΣΕ μπορεί με εμπλουτισμό σε δέντρα να αποτελέσει και πάρκο ενδημικής χλωρίδας της περιοχής.

9^ον Αξιοποίηση του χώρου του παλιού Στρατοπέδου και μετεξέλιξή του σε χώρο δραστηριοτήτων.

ΥΓ1. Δεν κάνω τον ξύπνιο και ούτε είμαι ο ειδικός τεχνοκράτης. Απλά αγωνιώ για το αύριο του τόπου μου που, ενώ διαθέτει τα συγκριτικά πλεονεκτήματα, δεν αναπτύσσεται όσο θα έπρεπε. Διαθέτει ένα κλίμα που προσφέρεται για ετήσιο τουρισμό και μοιρολατρικά τελματώνει  στην δίμηνη τουριστική περίοδο. Οι πολιτικοί μας και το Επιμελητήριο διαχρονικά δεν έκατσαν μαζί  με τους σχετικούς φορείς να συζητήσουν σοβαρά και να σχεδιάσουν την τουριστική και όχι μόνο ανάπτυξη της περιοχής.

ΥΓ2. Ο κάθε Δήμαρχος, αν θέλει να συλλέξει καλές εφικτές καινοτόμες ιδέες, μπορεί να προκηρύξει ένα διαγωνισμό και να επιλέξει βραβεύοντας τις τρεις καλύτερες. Υπάρχουν πολλά άτομα που διαθέτουν πολύ καλές και πρωτότυπες ιδέες.

ΥΓ3.  Ο Δήμος Καλαμάτας πρέπει να αποτελέσει την «ναυαρχίδα» στην ανάπτυξη του νομού μας. Αναλαμβάνοντας  πρωτοβουλίες μέσα από συνδιασκέψεις με τους άλλους Δήμους του νομού να προσανατολίσει την αναπτυξιακή πυξίδα της περιοχής. Η Μεσσηνία διαθέτει την δυνατότητα πολυμορφικής ανάπτυξης.