Τι μπορεί κανείς να πει για την εξέλιξη στην ιατρική. Κάθε μέρα μια νέα πληροφορία δίνει ελπίδες στην ανθρωπότητα. Αν όμως σκεφτεί κανείς πως κάποτε θεωρούνταν θεραπεία διάφορα αηδιαστικά σκευάσματα, το ηλεκτροσόκ και η κοκαΐνη μπορούμε να συμφωνήσουμε πως ευτυχώς η ιατρική προχώρησε.

Στην Αρχαία Ρώμη, οι άνθρωποι πίστευαν ότι μπορούσαν να θεραπεύσουν τη λύσσα. Σύμφωνα με τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο, φυσιοδίφη και συγγραφέα, όποιος δαγκωθεί από λυσασμένο σκυλί θα πρέπει να θεραπεύεται ανοίγοντας την πληγή του και σκεπάζοντας με ωμό μοσχαρίσιο κρέας. Στη συνέχεια, ο ασθενής θα πρέπει να τρώει μια δίαιτα με λεμόνι και λίπος γουρουνιού – και στη συνέχεια ο ασθενής θα έπινε ένα παρασκεύασμα φτιαγμένο με κρασί και βρασμένη κοπριά ασβού.

Το ράδιο κάποτε θεωρούνταν νόμιμη ιατρική θεραπεία. Οι ασθένειες που υποτίθεται ότι θεράπευε περιελάμβαναν την αρθρίτιδα, την ανικανότητα και τη γήρανση. Το Revigator, ένα σκεύος των αρχών του 20ου αιώνα, τοποθετήθηκε σε εκατοντάδες χιλιάδες αμερικανικά νοικοκυριά. Τώρα ξέρουμε ότι το ράδιο δεν θεραπεύει τη γήρανση. θέτει τους ανθρώπους σε κίνδυνο ασθένειας ακτινοβολίας. Οι χρήστες του Revigator είχαν επίσης έκπλυση αρσενικού και μολύβδου στο νερό τους, κάτι που δεν ήταν υπέροχο.

Το βιβλίο του Dr. Thomas Jefferson Ritter’s Mother’s Remedies που δημοσιεύτηκε το 1910, περιέχει πολλές θεραπείες που έχουν καταργηθεί σταδιακά – όπως αυτό για την αλλεργική ρινίτιδα, που πρότεινε ψεκασμό με διάλυμα κοκαΐνης στη μύτη. Αυτό ήταν σχετικά φυσιολογικό τότε, όσο τρελό και να μας φαίνεται. Η κοκαΐνη συνταγογραφήθηκε αρκετές φορές για δυσπεψία, κόπωση, πόνο στα μάτια και αιμορροΐδες!

Στο Primitive Physick, που δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στα τέλη της δεκαετίας του 1740, ο Βρετανός ευαγγελιστής John Wesley πρότεινε «ένα δεκαπενθήμερο διατροφικό πρόγραμμα μόνο με βραστά καρότα» για τη θεραπεία του άσθματος.

Για τις αρρυθμίες οι θεραπείες του Wesley περιελάμβαναν «πιείτε ένα ποτήρι κρύο νερό» και «ηλεκτρισμό».

Ο Wesley πρότεινε στους ασθενείς με πονόδοντο ηλεκτροσόκ! Η ιδέα της ηλεκτροθεραπείας ήταν αρκετά νέα στη δεκαετία του 1700, αλλά χρησιμοποιήθηκε τακτικά μέχρι τις αρχές του 1900 για ασθένειες όπως η επιληψία, η παράλυση, η ανικανότητα, η ταινία και άλλα. Μερικοί άνθρωποι μάλιστα, έκαναν ηλεκτροθεραπεία για γενική ευεξία.

ΠΗΓΗ

Η ρινίτιδα είναι φλεγμονή του ρινικού βλεννογόνου, η οποία προκαλείται από αλλεργίες ή άλλους παράγοντες, όπως ο καπνός του τσιγάρου, οι αλλαγές της θερμοκρασίας, η άσκηση ή η συναισθηματική φόρτιση.

Η πιο συχνή μορφή είναι η εποχική αλλεργική ρινίτιδα, η οποία συνήθως προκαλείται από τη γύρη των φυτών. Οι ευαισθητοποιημένοι ασθενείς έχουν κυρίως συμπτώματα κατά την περίοδο της ανθοφορίας, δηλαδή άνοιξη και αρχές καλοκαιριού, ή σε κάποιες περιπτώσεις το φθινόπωρο.

Η χρόνια αλλεργική ρινίτιδα, κατά την οποία παρουσιάζονται συμπτώματα καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου. Συχνά οφείλεται σε αλλεργιογόνα εσωτερικού χώρου, όπως η σκόνη και το τρίχωμα των κατοικίδιων.

Τέλος, υπάρχει και η μη-αλλεργική ρινίτιδα, η οποία συμβαίνει σε ασθενείς στους οποίους δεν έχει διαπιστωθεί κάποια αλλεργική αιτιολογία. Αυτός ο τύπος ρινίτιδας είναι συνήθως η αιτία που ξυπνάτε μονίμως με βουλωμένη μύτη ή συνάχι σχεδόν όλο τον χρόνο, ανεξάρτητα από το αν υπάρχει έξαρση στις αλλεργίες ή αν είστε άρρωστοι.

Ρινίτιδα: Αίτια

Αλλεργική ρινίτιδα

• Η αλλεργική ρινίτιδα προκαλείται από ουσίες που ονομάζονται αλλεργιογόνα.
• Όταν η αλλεργική ρινίτιδα προκαλείται από κοινά αλλεργιογόνα της υπαίθρου όπως η γύρη από τα δέντρα, το γρασίδι   και τα αγριόχορτα που αιωρείται στον αέρα, ονομάζεται εποχική αλλεργική ρινίτιδα.
• Η αλλεργική ρινίτιδα δεν αποκλείεται να προκληθεί επίσης από κοινά αλλεργιογόνα που απαντώνται σε κλειστούς   χώρους όπως τα οικιακά ζώα, οι μήκυτες και τα περιττώματα από κατσαρίδες ή τα ακάρεα.   Αυτή ονομάζεται ολοετής η επίμονη αλλεργική ρινίτιδα.

Μη-αλλεργική ρινίτιδα

Συνήθως προσβάλλει ενήλικα άτομα και προκαλεί συμπτώματα σε όλη τη διάρκεια του έτους.

Τα αίτια της  μη-αλλεργικής ρινίτιδας είναι:

• Οι έντονες οσμές
• Η μόλυνση
• Τα διάφορα αιωρούμενα σωματίδια (σκόνη)
• Ο καπνός

Μπορεί να διαχωριστεί ανάλογα με το αίτιο σε:

• Λοιμώδη ρινίτιδα
• Ηωσινοφιλική μη – αλλεργική ρινίτιδα
• Φαρμακευτική ρινίτιδα
• Δομική ρινίτιδα προκαλείται από κατασκευαστικές ανωμαλίες στο ρινικό διάφραγμα

Ρινίτιδα: Συμπτώματα

• Φτέρνισμα
• Ρινική συμφόρηση – ρινική απόφραξη
• Ρινική καταρροή
• Φαγούρα στη μύτη, τον ουρανίσκο, το λαιμό, τα μάτια και τα αυτιά

Ρινίτιδα: Πιθανές επιπλοκές

• Η παραρρινοκολπίδα που εκδηλώνεται με κεφαλαλγία, αδυναμία και καταβολή)
• Η ορώδης (εκκριτική) μέση ωτίτιδα
• Η υπερτροφία του ρινικού βλεννογόνου

Ρινίτιδα: Θεραπείες

Η ρινίτιδα μπορεί να θεραπευτεί με την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή η οποία προλαμβάνει την εκδήλωση των συμπτωμάτων.

Η φαρμακευτική θεραπεία της αλλεργικής ρινίτιδας πρέπει να εξατομικεύεται, αφού ληφθούν υπόψη πολλοί παράγοντες, όπως η ηλικία, η συχνότητα και η ένταση των συμπτωμάτων, τα ειδικά αλλεργιογόνα στα οποία το άτομο έχει ευαισθησία, η προηγούμενη χρήση φαρμάκων, συνυπάρχουσες παθολογικές καταστάσεις και το κόστος.

Οι κατηγορίες των φαρμάκων που συνήθως χορηγούνται για την αντιμετώπιση της ρινίτιδας είναι:

• Τα αντιισταμινικά τα οποία εμποδίζουν τη δράση της ισταμίνης. Η ισταμίνη είναι ουσία η οποία απελευθερώνεται στον οργανισμό κατά τη διάρκεια της αλλεργικής αντίδρασης και είναι υπεύθυνη για την εκδήλωση αρκετών συμπτώματων, όπως ρινική συμφόρηση και ρινική καταρροή.
• Τα αντιφλεγμονώδη, όπως τα ενδορρινικά κορτικοστεροειδή τα οποία συνήθως χορηγούνται με τη μορφή sprays. Δρουν παρεμποδίζοντας τη δημιουργία φλεγμονής και είναι τα πιο αποτελεσματικά σκευάσματα στην αντιμετώπιση και τον έλεγχο όλων των συμπτωμάτων της ρινίτιδας.

ΠΗΓΗ

Γράφει ο Χειρουργός ΩΡΛ Καρκατζούλης Γεώργιος

Αλλεργική ρινίτιδα ή κρυολόγημα

Συνήθως θεωρούμε το πρώτο φτάρνισμα του παιδιού προάγγελο ενός απλού κρυολογήματος και αμέσως παίρνουμε τα κατάλληλα μέτρα. Τι γίνεται, όμως, όταν το παιδί ταλαιπωρείται αρκετές εβδομάδες από φταρνίσματα, μπούκωμα και καταρροή; Αν συμβαίνει αυτό ίσως πρέπει να σκεφτούμε και άλλες πιθανές αιτίες για αυτά τα συμπτώματα, όπως η αλλεργική ρινίτιδα.

Η αλλεργική ρινίτιδα είναι ένα από τα πιο συχνά αλλεργικά προβλήματα στην παιδική και εφηβική ηλικία. Μάλιστα, τα τελευταία χρόνια υπολογίζεται πώς έχει αυξηθεί περίπου 9 % στις ηλικίες 6-7 ετών και 15% στις ηλικίες 14 ετών. Πώς μπορούμε να την ξεχωρίσουμε όμως από ένα απλό κρυολόγημα όταν τα συμπτώματα είναι παρεμφερή;

Τι είναι η αλλεργική ρινίτιδα

Ως αλλεργική ρινίτιδα ορίζεται η φλεγμονή του βλεννογόνου της μύτης, ο οποίος είναι μια πολύ λεπτή μεμβράνη που καλύπτει το εσωτερικό της μύτης. Η φλεγμονή αυτή μπορεί να είναι αποτέλεσμα προσβολής του βλεννογόνου από αλλεργιογόνες ουσίες του περιβάλλοντος. Η αλλεργική ρινίτιδα χωρίζεται σε δύο κατηγορίες:

Εποχική ρινίτιδα: εκδηλώνεται κυρίως την άνοιξη που είναι περίοδος ανθοφορίας και προκαλείται από αλλεργιογόνους παράγοντες όπως η γύρη, τα ζιζάνια, τα δέντρα ή το γρασίδι. Συνήθως εμφανίζεται σε παιδιά ηλικίας 6 ετών και άνω.

Ολοετής ρινική ρινίτιδα: Σε αντίθεση με την εποχική ρινίτιδα, η ολοετής διαρκεί για μεγάλο χρονικό διάστημα ανεξαρτήτου εποχής και εμφανίζεται συνήθως σε παιδιά ηλικίας κάτω των 6 ετών που είναι πιο ευαίσθητα σε αλλεργιογόνους παράγοντες όπως τα ακάρεα οικιακής σκόνης και στους μύκητες. Πολλές φορές μάλιστα προκαλούν ωτίτιδες.

Ποια είναι τα συμπτώματα της αλλεργικής ρινίτιδας

Τα κλασικά συμπτώματα της αλλεργική ρινίτιδας περιλαμβάνουν:

Έντονη ρινική καταρροή και συμφόρηση που οδηγεί στο μπούκωμα. Η βουλωμένη μύτη δυσκολεύει το παιδί τόσο στον ύπνο, όσο και στις καθημερινές του υποχρεώσεις. Μπορεί να προκαλέσει ακόμα και την απόφραξη της ευσταχιανής σάλπιγγας, του σωλήνα δηλαδή που ενώνει το αυτί με την μύτη. Αυτό προκαλεί διάφορες μολύνσεις στο αυτί. Οι εκκρίσεις συνήθως μοιάζουν με νερό.

Ρινικός κνησμός ή αλλιώς φαγούρα στην περιοχή της μύτης. Συνήθως τα παιδιά προκειμένου να ξύσουν την περιοχή που τους ενοχλεί, ακουμπούν την παλάμη τους χεριού τους στην άκρη της μύτης με κατεύθυνση προς τα πάνω. Είναι ο λεγόμενος «αλλεργικός χαιρετισμός». Πολλές φορές συνοδεύεται και από φαγούρα στον φάρυγγα και τα αυτιά.

Φταρνίσματα που είναι συνήθως πολλαπλά και διαδοχικά στην διάρκεια της ημέρας, αλλά αρχίζουν κυρίως τις πρωινές ώρες που παρατηρείται αυξημένη συγκέντρωση γυρεόκοκκων στην ατμόσφαιρα.

Καταρροή από τα μάτια. Εκτός από την ρινική καταρροή προκαλούνται εκκρίσεις και από τα μάτια που πάλι μοιάζουν με νερό, με αποτέλεσμα να τα κοκκινίζουν.

Διαφορές με απλό κρυολόγημα

Μπορεί τα συμπτώματα της αλλεργικής ρινίτιδας και του απλού κρυολογήματος να μοιάζουν ωστόσο υπάρχουν ορισμένες διαφορές που θα μας βοηθήσουν να καταλάβουμε τι είναι αυτό που ταλαιπωρεί το παιδί.

Το κρυολόγημα προκαλείται από ιούς σε αντίθεση με την αλλεργική ρινίτιδα που όπως αναφέραμε είναι αποτέλεσμα αλλεργιογόνων ουσιών. Αυτό σημαίνει ότι τα συμπτώματα μετά την επαφή με τον ιό θα εμφανιστούν μερικές ημέρες μετά καθώς δεν έχει προλάβει να αναπτυχθεί ακόμα, ενώ στην αλλεργία τα συμπτώματα εμφανίζονται αμέσως μετά την έκθεση στο αλλεργιογόνο.

Επιπλέον, το κοινό κρυολόγημα συνοδεύεται συνήθως και από άλλα συμπτώματα όπως ο βήχας και ο μυϊκός πόνος και διαρκεί μεταξύ 8- 10 ημερών. Η αλλεργική ρινίτιδα από την άλλη διαρκεί εβδομάδες και κάποιες φορές ακόμη και μήνες.

Πώς αντιμετωπίζουμε την αλλεργική ρινίτιδα

Όπως ισχύει και με όλα τα είδη αλλεργίας ο καλύτερος τρόπος θεραπείας είναι η αποφυγή του παράγοντα που προκαλεί την αλλεργία. Επειδή, όμως, στην πλειονότητα των περιπτώσεων αγνοούμε τον «υπεύθυνο», οφείλουμε να επισκεφτούμε έναν αλλεργιολόγο, ο οποίος μπορεί να ανακουφίσει το παιδί με φαρμακευτική αγωγή. Ανάλογα το πρόβλημα μπορεί να γίνει:

Τοπική αγωγή: τοποθετείται στην μύτη του παιδιού ένα φάρμακο αντιισταμινικό ή κορτιζονούχο. Για την αντιμετώπιση της εποχικής αλλεργικής ρινίτιδας μπορεί να χρησιμοποιηθεί ένα φάρμακο το χρωμογλυκονικό, εφόσον το επιτρέψει ο γιατρός/

Αγωγή από το στόμα: Συνήθως δίνονται αντιισταμινικά και αποσυμφορητικά μύτης. Πλέον στο εμπόριο υπάρχουν πολλές κατηγορίες αντιισταμινικών που δεν προκαλούν υπνηλία.

ΠΗΓΗ