Μία ολοκαίνουργια καμπάνια του οίκου μόδας Gucci, έρχεται για να δώσει την πιο στιλάτη «γροθιά» σε όλα τα μέχρι τώρα στερεότυπα! Το μοντέλο που πρωταγωνιστεί ονομάζεται Ellie Goldstein, είναι πανέμορφη, ξεχωριστή και το πιο γνωστό μοντέλο με σύνδρομο Down στον κόσμο.

Το χαμόγελο και η αυθεντικότητα της Ellie, όπως φαίνεται, έχουν κλέψει τις εντυπώσεις ενώ με την φωτογένειά της σπάει όλα τα ταμπού που υπήρχαν μέχρι σήμερα για την γυναικεία ομορφιά.

Το νέο μοντέλο του οίκου Gucci είναι ένα πανέμορφο κορίτσι με σύνδρομο Down!

Δείτε το βίντεο

Πηγή

8 νέοι με σύνδρομο down που δεν τους προσλάμβανε κανείς άνοιξαν δική τους πιτσαρία και έσπασαν κάθε στερεότυπο

Πιτσαρία ομάδας φίλων με σύνδρομο Down – Χρήσιμες πληροφορίες: Πρόκειται για μία πιτσαρία, η οποία βρίσκεται στην Αργεντινή. Το όνομα της πιτσαρίας είναι «Los Perejiles». Οι ίδιοι αποφάσισαν να ανοίξουν την το συγκεκριμένο μαγαζί για να αποκατασταθούν επαγγελματικά. Αυτό, διότι δεν τους ήθελε κανένας στη δουλειά ρους.

Πιτσαρία ομάδας φίλων με σύνδρομο Down: Πότε ξεκίνησε, η δημιουργία, της επιχείρησης

Το εγχείρημα της ομάδας φίλων άρχισε στα μέσα του 2016 και σήμερα είναι ακόμη ανοιχτό για το κοινό και έχει καλύψει περίπου 200 εκδηλώσεις. Δεν είναι μυστικό για κανέναν ότι ο κόσμος της εργασίας μπορεί να είναι μια πλήρης πρόκληση, ακόμα και για τους ανθρώπους που έχουν μεγάλες μελέτες, φανταστείτε τώρα τη δυσκολία που ένα άτομο με σύνδρομο Down, μπορεί να χρειαστεί να πάρει μια εταιρεία για να τον μισθώσει. Φυσικά υπάρχουν εταιρείες που το κάνουν, αλλά η εύρεση τους μπορεί να είναι ένα πολύ δύσκολο έργο.

Ωστόσο, αυτό δεν αποτελούσε εμπόδιο για αυτούς τους νέους. Ο Mateo Kawaguchi, ο Leandro López, ο Mauricio και ο Franco αποφάσισαν να ξεκινήσουν τη δική τους επιχείρηση πίτσας, αφήνοντας κατά μέρος κάθε είδους προκατάληψη για τους ανθρώπους που υποφέρουν από αυτή την κατάσταση.

Πιτσαρία ομάδας φίλων με σύνδρομο Down: Πώς γεννήθηκε, η ιδέα, της δημιουργίας της

Η πρωτοβουλία να δημιουργηθεί μια πιτσαρία δημιουργήθηκε από το γεγονός ότι οι τέσσερις ένωσαν την αγάπη και την γεύση τους για πίτσα, γι ‘αυτό αποφάσισαν να ανοίξουν μια πιτσαρία, αλλά αυτό δεν είναι απλώς μια πιτσαρία, είναι εξειδικευμένη στην παρακολούθηση και κάλυψη γεγονότων, γιαυτό την ονόμασαν: Los Perejiles.

Εκτός από τη γεύση τους οι πίτσες τους είναι νόστιμες, και πληρούν όλα τα απαιτούμενα ποιοτικά πρότυπα. Η επιχείρησή τους στα χρόνια αυτά έχει αυξηθεί ευχάριστα. Έχουν την ικανότητα να εξυπηρετούν περισσότερους από 600 ανθρώπους ταυτόχρονα. Έχουν υπηρεσίες catering για γάμους, πάρτι γενεθλίων, βαθμολογήσεις, μεταξύ άλλων.

Σήμερα, έχουν περάσει περισσότερα από 2 χρόνια από τότε που ξεκινήσανε την επιχείρησή τους, η ομάδα έχει πάνω από είκοσι άτομα, όπου τα περισσότερα από αυτά είναι αγόρια που έχουν και σύνδρομο Down. Είναι σαφές ότι αυτό είναι ένα καλό παράδειγμα εμμονής και αγώνα. Διαλύστε κάθε εμπόδιο στον αγώνα για την επίτευξη των στόχων σας.

8 νέοι με σύνδρομο down που δεν τους προσλάμβανε κανείς άνοιξαν δική τους πιτσαρία και έσπασαν κάθε στερεότυπο

Πηγή

Πρωταθλήτρια ενόργανης με σύνδρομο down γίνεται μοντέλο και εμπνέει κάθε γυναίκα

Η κοινωνία μας σίγουρα δεν αντιμετωπίζει τους ανθρώπους με σύνδρομο Down το ίδιο όπως πριν 50 χρόνια.

Μπαίνουν σε πανεπιστήμια, εργάζονται κανονικά, γίνονται αθλητές, ακόμη και μοντέλα.

Πατέρας τερματίζει στο μαραθώνιο αγκαλιά με τον 7 μηνών γιο του που έχει σύνδρομο down και συγκινεί – Μια φωτογραφία ενός πατέρα που κρατούσε το μωρό του μέχρι τη γραμμή τερματισμού του μαραθωνίου της Νέας Υόρκης, συγκίνησε μία παρευρισκόμενη τόσο πολύ που η γυναίκα μπήκε στα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης, σε μια προσπάθειά της να ανακαλύψει ποιος ήταν, για να αφηγηθεί στον κόσμο μια ιστορία αγάπης ενός πατέρα για το γιο του.

Με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας Συνδρόμου Down, αναδημοσιεύουμε τη συγκλονιστική συνέντευξη που έκανε η Welt Online και μεταφράστηκε στα ελληνικά από το aphavita.gr τον περασμένο Αύγουστο για το πρώτο πτυχιούχο με σύνδρομο Down.

Ακολουθεί η συνέντευξη:

Ο Πάμπλο τελείωσε τις σπουδές του παιδαγωγού και έκανε την πρακτική εξάσκηση στην Κόρδοβα. Έδωσε τις εξετάσεις για την άδεια άσκησης επαγγέλματος και του μένουν μόνο τέσσερις ακόμα για να τελειώσει τις σπουδές του σε ψυχολογία και παιδαγωγικά. Στο φεστιβάλ κινηματογράφου της Μάλαγκα προβλήθηκε η ταινία «Me too» που είναι εμπνευσμένη από τη ζωή του Πινέδα και στην οποία ο ίδιος κρατά το βασικό ρόλο.

Με τον Πινέδα μίλησε ο Jan Marot.

WELT ONLINE: Πώς βιώσατε προσωπικά το σύνδρομο Down;

Δεν ήταν οι γονείς μου που μου το είπαν. Ήταν ο δάσκαλός μου. Ήμουν περίπου εφτά χρονών, όταν με ρώτησε αν ήξερα τι είναι το σύνδρομο Down. Φυσικά, απάντησα ναι. Με κοίταξε έντονα και μου εξήγησε τη γενετική του συνδρόμου Down. Στην ηλικία αυτή ήταν πραγματικά πολύ σκληρό. Για μένα αυτό ακουγόταν σαν αραμαϊκά. Ήταν πολύ βαρύ. Του έθεσα μόνο δύο ερωτήσεις: «Είμαι χαζός;». Απάντησε «Όχι». «Μπορώ να συνεχίσω να πηγαίνω στο σχολείο με τους φίλους μου;». Απάντησε «Κανένα πρόβλημα». Τα υπόλοιπα μου ήταν παντελώς αδιάφορα.

WELT ONLINE: Όπως η πλειοψηφία των παιδιών με σύνδρομο Down στην Ισπανία. Το 85% πηγαίνουν σε ένα κανονικό σχολείο.

Ναι, τώρα. Όμως παλαιότερα δεν υπήρχε η ένταξη. Αυτό είναι η κορυφή μιας ανάπτυξης. Εγώ ήμουνα ο πρώτος μαθητής με σύνδρομο Down που πήγα σε ένα δημόσιο σχολείο.

WELT ONLINE: Τι αναμνήσεις έχετε από τα χρόνια του σχολείου;

Στο σχολείο διασκέδαζα πολύ, περνούσα πολύ καλύτερα απ” ό,τι με τους φίλους μου. Είχα υπέροχες, ενδιαφέρουσες και πολύ σκληρές εμπειρίες. Συνολικά ήταν μια απίστευτα πλούσια φάση της ζωής μου. Υπήρχαν καλύτερες και χειρότερες μέρες. Ιδιαίτερα η εφηβεία ήταν σκληρή. Αλλά αυτή είναι πάντα μια δύσκολη περίοδος. Εγώ δεν μπορούσα μερικές φορές να ζήσω με το σώμα μου και μέσα σ” αυτό.

WELT ONLINE: Γιατί επιλέξατε τις παιδαγωγικές σπουδές;

Σαν παιδί είχα πολλές ιδέες. ΄Ηθελα να γίνω δικηγόρος, κατόπιν δημοσιογράφος. Τότε ένας καθηγητής και μέντοράς μου με συμβούλεψε να γίνω δάσκαλος, γιατί τα παιδαγωγικά προσφέρουν περισσότερες επιλογές. Μου είπε ότι οι άλλες επιστήμες είναι σκληρές και ανταγωνιστικές. Δεν το έχω μετανιώσει ούτε δευτερόλεπτο. Μου αρέσει να εργάζομαι με παιδιά, νιώθω πολύ χρήσιμος.

WELT ONLINE: Ακολουθείτε αυστηρά κάποιο σταθερό ημερήσιο πρόγραμμα μελέτης;

Από το τίποτα βγαίνει μόνο το τίποτα. Μελετώ λοιπόν, περίπου 6-7 ώρες τη μέρα. Τα βράδια τα έχω ελεύθερα. Διαβάζω πάντα με μουσική. Αλλά ας είμαστε ειλικρινείς, οι σπουδές δεν είναι εύκολες και το σύνδρομο Down με περιορίζει κατά 30%, πράγμα που τις καθιστά δυσκολότερες. Ο καθένας πρέπει να παλεύει για το μέλλον του.

Sergio Gonzalez Valero. 05/04/2016. Comunidad de Madrid.Pablo Pineda.Maestro.Doce mas una.Entrevista Rafa Alvaez.Foto.Pablo Pineda.NO TOCAR NIVELES.COLORES…..
WELT ONLINE: Τι σημαίνει και τι σημασιοδοτεί το είναι κανείς ο πρώτος με σύνδρομο Down πτυχιούχος στην Ευρώπη;

Είναι μια μεγάλη ευθύνη. Γνωρίζω ότι οι πατέρες και οι μητέρες που έχουν παιδιά με σύνδρομο Down χρειάζονται κάποιον να τους δείξει και να τους πει «Το παιδί σου μπορεί να το κάνει αυτό». Και τα μέσα μπορούν να συνδράμουν, καθώς ψάχνουν για αξιόλογες ειδήσεις. Θέλω να δώσω πρόσωπο σε ένα κομμάτι του πληθυσμού, που σχεδόν ποτέ δεν θεωρείται αντικείμενο είδησης. Αρέσω στα μέσα – μου τηλεφωνούν τριάντα φορές τη μέρα. Αυτό είναι μερικές φορές εξαντλητικό.

WELT ONLINE: Σας έχουν ήδη προσφέρει θέσεις εργασίας;

Όχι ακόμη. Όταν πετύχω τις εξετάσεις και πάρω την άδεια άσκησης επαγγέλματος του δάσκαλου, θα πλησιάσω το στόχο μου, να έχω δηλαδή ένα σταθερό εισόδημα. Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας στη Σεβίλλη συγκατοικούσα με ένα συνάδελφο. Για μένα έχει μεγάλη σημασία να οργανώσω την ανεξαρτησία μου. Δεν ξέρω ακόμη πού θα εργαστώ. Μπορεί στην επιμόρφωση, στον επαγγελματικό προσανατολισμό, στην συμβουλευτική, ποιος ξέρει. Είμαι ευέλικτος.

WELT ONLINE: Τι είναι, κατά τη γνώμη σας, η « οπισθοδρομική / καθυστερημένη κοινωνία»;

Το μεγαλύτερο έλλειμμα της κοινωνίας είναι το ότι δεν μπορεί να κατανοήσει τη διαφορετικότητα. Λόγω της έλλειψης κατανόησης κολλά κάποιες ταμπέλες. «Οι ομοφυλόφιλοι», «οι Ξένοι/ μετανάστες» και φτάνει μέχρι του σημείου «Οι γυναίκες». Χωρίζουν σε ομάδες, δεν ξέρουν πώς να αντιμετωπίσουν «το διαφορετικό». Το απομονώνουν, το απλοποιούν ή το αποφεύγουν με κάθε τρόπο. Δημιουργούνται στερεότυπα, προκαταλήψεις μέχρι και λέξεις, όπως «discapacidad» (ανικανότητα) στα ισπανικά για να δηλωθεί η έννοια της υστέρησης ή καθυστέρησης…

WELT ONLINE: Ποια εναλλακτική λύση θα υπήρχε για σας; Διότι και η ισπανική λέξη «Minusvalido» που χρησιμοποιείται («κατώτερος/ κατώτερης αξίας») δεν είναι σε καμιά περίπτωση κατάλληλη.

Είναι προσβολή να αποκαλείς κάποιον «ανίκανο» ή «καθυστερημένο». Γιατί να μην τον αποκαλείς «αλλιώτικο» ή «διαφορετικό άνθρωπο»; Με τον όρο σύνδρομο Down περιγράφεται μια γενετική μετάλλαξη κατά την οποία το χρωμόσωμα 21 παρουσιάζεται τρεις φορές, εξού και ο όρος τρισωμία-21.

WELT ONLINE: Ποια είναι η γνώμη σας για την έκτρωση εμβρύων στα οποία έχει προγεννητικά διαγνωστεί κάποια καθυστέρηση, πράγμα που αποτελεί αντικείμενο αντιπαράθεσης αυτή την εποχή στη Γερμανία;

Είμαι αντίθετος στην έκτρωση. Όχι για ηθικούς λόγους, αλλά λόγω της εμπειρίας μου. Είναι δύσκολες καταστάσεις και εμπειρίες, αλλά σε εμπλουτίζουν ως άνθρωπο. Εξαιτίας της έκτρωσης κάποιος/α δεν θα τις βιώσει ποτέ. Γονείς με παιδιά που είναι «διαφορετικά» γίνονται καλύτεροι γονείς. Γίνονται ανεκτικότεροι και πιο αλληλέγγυοι. Δεν είναι καλό να επιλέγεις ένα παιδί «a la carte». Σε τελική ανάλυση, επιλέγουμε το τέλειο. Και όταν όλοι είναι ίδιοι, τότε είμαστε σε πολλά φτωχότεροι. Ακόμη και τα λουλούδια διαφέρουν, αλλά όλα είναι όμορφα. Αυτή η τάση για ομογενοποίηση είναι κακή. Όταν όλοι σκέφτονται με τον ίδιο τρόπο, έχουν την ίδια εμφάνιση, είναι όλοι ομοιόμορφοι, αυτό είναι ο φασισμός.

WELT ONLINE: Η ταινία που είχε τη ζωή σας ως έμπνευση, είχε ρομαντικά στοιχεία. Ονειρεύεστε να κάνετε τη δική σας οικογένεια;

Αυτό είναι δύσκολο. Η λογοτεχνία για το σύνδρομο Down στρέφεται κυρίως γύρω από τη γενετική, την αντίληψη ή τη συμπεριφορά. Ποτέ δεν συζητιέται η συμπάθεια ή ο έρωτας μεταξύ ανθρώπων με σύνδρομο Down. Σ” αυτό ακριβώς φαίνεται η μεγάλη δύναμη της ηθικής. Στην Ισπανία, μετά από 40 χρόνια δικτατορίας του Φράνκο και με μια σταθερά διαμαρτυρόμενη καθολική εκκλησία, αυτό αποτελεί θέμα ταμπού. Είναι δύσκολο να μιλήσεις για σεξ. Πρέπει τελικά κανείς να διαχωρίσει την ηθική από την πράξη. Μερικά Μέσα έχουν μια σχεδόν άρρωστη απληστία να δημιουργούν εντυπώσεις (να προκαλούν). Αρνήθηκα μια πρόσκληση για συμμετοχή σε ένα talk show, που ονομάζεται «La Noria» όπου το θέμα θα ήταν σχετικό με Σεξ και Αναπηρία. Μου ήταν αδύνατο να πάω, ήταν πολύ προκλητικό και αποκλειστικά για δημιουργία εντυπώσεων. Αυτό είναι ένα ιδιωτικό, ακανθώδες θέμα, ακόμα και κάποιοι φίλοι μου με απέτρεψαν από το να συμμετέχω. Οι άνθρωποι της τηλεόρασης έμειναν άναυδοι με την άρνησή μου.

WELT ONLINE: Στην Αυστρία και στη Γερμανία κατά τη διάρκεια του ναζισμού δολοφονήθηκε αμέτρητο πλήθος ανθρώπων με σύνδρομο Down. Από μεταπολεμικές μελέτες, για χρόνια ήταν διαδεδομένη η εντύπωση ότι το σύνδρομο Down συνδέεται με προσδόκιμο ζωής τα 30 χρόνια.

Αυτά είναι μύθοι που δημιουργούνται σύμφωνα με την ιστορία των κρατών και της επιστήμης. Η κατάσταση σήμερα είναι τελείως διαφορετική. Φτάνουμε στα γηρατειά. Εξαρτάται από το πόσο υγιείς διατηρούμαστε, σωματικά και πνευματικά. Εγώ, όπως και πολλοί νέοι άνθρωποι με σύνδρομο Down, ήμουν υπέρβαρος. Με γυμναστική και σωστή διατροφή έχασα 12 κιλά. Είχα επίσης την τύχη να μεγαλώσω σε μια οικογένεια με πνευματικά ενδιαφέροντα. Με εφημερίδες και μια βιβλιοθήκη, γι” αυτό από πολύ νωρίς είχα περιέργεια και ενδιαφέροντα. Όταν απαγορεύεις σε κάποιον την καλλιέργεια, κατά έναν τρόπο τον σκοτώνεις.

WELT ONLINE: Ποιο είναι κατά τη γνώμη σας το ουσιαστικό κατά την ανατροφή παιδιών με σύνδρομο Down;

1ον: Πρέπει να συμπεριφέρεστε στο παιδί σας όπως σε ένα παιδί και όχι όπως σε έναν «ανάπηρο». Έτσι πρέπει να το αναθρέψετε και να το εκπαιδεύσετε (μορφώσετε). Πρέπει να μιλάτε με το παιδί σας, γιατί ο χειρότερος εχθρός για τα παιδιά με σύνδρομο Down, είναι η σιωπή. Δεν πρέπει να έχετε κανένα κόμπλεξ. Βγείτε μαζί τους έξω στον κόσμο. Πρέπει να δείξετε στους άλλους ότι αυτό είναι το παιδί σας. Δεν πρέπει ποτέ να είστε υπερπροστατευτικοί, ποτέ. Πρέπει να του δίνετε φυσικά και πνευματικά ερεθίσματα και έτσι να το διδάξετε να είναι αυτόνομο. Γιατί, τι θα συμβεί όταν κάποτε δεν θα είστε πια κοντά του ως γονείς;

Πηγή; true.gr