Ἀγαπητά μου παιδιά·

Ἴσως σὲ καμμία ἄλλη περίοδο τὰ τελευταῖα χρόνια δέν καθίσταται τόσο ἐπίκαιρο τὸ ἐλπιδοφόρο μήνυμα τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ, ὅσο σὲ αὐτὴν τῆς πανδημικῆς κρίσης, ὅπου δοκιμάζονται οἱ σχέσεις τῶν ἀνθρώπων, κλονίζεται ἡ ἐμπιστοσύνη μας, ἀποδυναμώνεται ἡ προσδοκία μας. Πόνος ψυχῆς, φόβος θανάτου, ἀγωνία γιὰ τὸ σήμερα καὶ κυρίως γιὰ τὸ αὔριο ἐπικρατεῖ στὴν ἀνθρωπότητα.

Ἀπόψε ὅμως, Ἀδελφοί μου, τολμοῦμε καὶ ἑορτάζουμε τὴν ἑορτὴ τῶν ἑορτῶν καὶ τὴν πανήγυρη τῶν πανηγύρεων ἐπιβεβαιώνοντας ὃτι προσδοκοῦμε τὴν κατάργηση τῆς φθορᾶς καὶ τοῦ θανάτου καί τὴν ἀπαρχὴ τῆς αἰωνίου βιοτῆς.

Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ, ἀποτελεῖ ἔμπρακτη ἀπάντηση κοινωνίας τοῦ Θεοῦ μέ τόν κάθε ἄνθρωπο.  Μᾶς προσφέρει τὴν ἀγάπη, τὴν συγχώρηση καὶ τὴν παρηγοριά, ἀρετὲς τὶς ὁποῖες ὁ ἴδιος ὁ Ἀναστημένος Χριστὸς ἐδίδαξε μέ τή θυσιαστική Του προσφορά στό σταυρό. Ἔτσι ὁ ἐγερθεὶς Κύριος σημασιολογεῖ τήν γνησιότητα τῆς ζωῆς. Ἀπαντᾶ στά ἐρώτηματα γιατὶ ζοῦμε καί πώς ζοῦμε, ποιός εἶναι ὁ σκοπὸς τῆς ζωῆς καὶ πρὸς ποιά κατεύθυνση κινούμεθα.

Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ, ὡς ἡ ἀπαρχὴ τῆς αἰωνίου καὶ ὄντως ζωῆς, ἔρχεται νά διαλύσει τελικῶς τὸ βαθύ σκοτάδι τῆς ἀπελπισίας, τῆς θλίψης καὶ τῆς ἀγωνίας διασαλπίζοντας τήν νίκη τῆς θυσιαστικῆς ἀγάπης κατά τῆς ἰδιοτέλειας, τοῦ φίλαυτου ἐγωϊσμοῦ καί τοῦ ἀτομισμοῦ.

Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου, μᾶς προσφέρει τήν δυνατότητα νά ὁμολογοῦμε ἔμπρακτα, ὅτι ὁ Ἀναστημένος Χριστὸς εἶναι ἡ δύναμή μας, ἡ ἐλπίδα μας  καὶ ἡ χαρά μας. Σ’ Αὐτὸν μόνο ἐλπίζουμε γιατὶ Αὐτὸς μόνο αὐθεντικὰ μᾶς διδάσκει τόν τρόπο μέ τόν ὁποῖον θὰ μετατρέψουμε τήν δυσκολία σὲ χαρά, τὸν πόνο σὲ λύτρωση, τὴν ἀσθένεια σὲ ὑγεία, τὴν ἀπιστία σὲ ἐμπιστοσύνη καί ἐλπίδα.

Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ, ἀποτελεῖ τήν ἄριστη καὶ μοναδικὴ εὐκαιρία γιά νά μοιραστοῦμε μέ τοὺς συνανθρώπους μας τὸ ἐλπιδοφόρο μήνυμα ὅτι «Χριστὸς Ἀνέστη» καὶ νά ἐκφράσουμε τὴν βεβαιότητα ὅτι «Ἀληθῶς Ἀνέστη», κυρίως πρός ὅλους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι δοκιμάζονται ἀπὸ τὴν πανδημικὴ νόσο ἀλλὰ καὶ σέ ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἕως ἐξουθενώσεως προσφέρονται θεραπευτικὰ καὶ ἀγωνίζονται νοσηλευτικά, γιά νά κρατηθοῦν στή ζωὴ καὶ νά ἐπιβιώσουν, oἱ ἀσθενεῖς καὶ πάσχοντες ἀδελφοί μας, ἐκφράζοντας καί μέ αὐτὸν τὸν τρόπο τὸ βαθύτερο περιεχόμενο τῆς πίστης καὶ τῆς ἀνθρωπιᾶς τους.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ – ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ

Μέ πατρικές εὐχές ἐν Χριστῷ Ἀναστάντι

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† Ο ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

Πασχαλινό μήνυμα Μητροπολίτη Μεσσηνίας

Αγαπητά μου παιδιά,

Σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς των θλίψεων, των δοκιμασιών και της απομόνωσης που διερχόμεθα, ίσως θεωρηθεί από κάποιους ο εορτασμός της Ανάστασης του Κυρίου ουτοπία ή πολυτέλεια. Όλοι εμείς, όμως, σε πνεύμα ηρεμίας, αυτοσυγκράτησης, εμπιστοσύνης προς τις υγειονομικές αρχές και τις αποδείξεις τους, μακράν από ακρότητες και υπερβολές εορτάζουμε την Ανάσταση του Κυρίου και είναι απαραίτητο να θυμηθούμε ότι, αν και την περίοδο αυτή δοκιμάζεται η πίστη μας, δε θα πρέπει να μας διαφεύγει το μήνυμα της ελπίδας και της προσδοκίας που μας προβάλλει η εορτή της Ανάστασης του Κυρίου. Μας υποδεικνύει την αρχή μιας νέας βιωτής, την οποία καλούμεθα να πολιτευτούμε, γιατί είναι μία νέα ζωή, η οποία δε διδάσκεται, δεν προπαγανδίζεται, δεν κατανοείται ατομικιστικά αλλά γεννιέται, μέσα από μία σχέση με τον Χριστό και τους συνανθρώπους μας, η οποία εκφράζεται με την θυσιαστική αγάπη και την ελευθερία ως έμπρακτο σεβασμό προς τον συνάνθρωπο.

Η αγάπη αυτή προς τον συνάνθρωπο, κατά τον άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο, μας καθιστά ανθρώπους και μιμητές του Χριστού, ενώ η έλλειψή της μας οδηγεί στην απανθρωπιά και την ασυδοσία.

Από την ύπαρξη ή την ανυπαρξία της αγάπης και της ελευθερίας η σχέση μας μπορεί να γίνει ζωηφόρος ή θανατηφόρος, γιατί η σχέση αυτή έχει να κάνει με τον τρόπο με τον οποίον ζούμε και υπάρχουμε, αποδεχόμεθα τον συνάνθρωπο, θυσιαστικά, σταυρικά, όπως έκανε άλλωστε και ο ίδιος ο Χριστός, ο οποίος τελικά έδειξε και την πορεία προς αυτήν την νέα βιωτή. Ο σταυρός είναι η θύρα προς την Ανάσταση.

Η εξάπλωση του κορωνοϊού, με εκθετική αύξηση και ύπουλα, απέδειξε τη γελιοποίηση του δήθεν παντοδύναμου ανθρώπου και έθεσε όλους προ των ευθυνών μας, συγχρόνως όμως μας θέτει και τα ερωτήματα:

Μπορούμε να σταθούμε με υπευθυνότητα δίπλα στον συνάνθρωπο αποβάλλοντας την αλαζονεία της αυτοπεποίθησης και την επιβεβαίωση της παντοδυναμίας;

Αποδεχόμεθα τον διπλανό μας με σεβασμό και θυσιαστικά;

Προσφερόμεθα σ’ αυτόν με αυταπάρνηση και χωρίς ιδιοτέλεια;

Εάν απαντήσουμε καταφατικά, τότε το ελπιδοφόρο μήνυμα της Ανάστασης του Κυρίου επιβεβαιώνει την διαχρονία του και την επικαιρότητά του.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ – ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ

Με πατρικές ευχές εν Χριστώ Αναστάντι

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

+ Ο ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ