Σε ηλικία 74 ετών έφυγε από τη ζωή ο Νίκος Καλογερόπουλος, ο ηθοποιός που συνέδεσε το όνομά του με μερικές από τις πιο σημαντικές ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου κατά τις δεκαετίες του ’80 και του ’90, αφήνοντας το στίγμα του τόσο μπροστά από την κάμερα όσο και πίσω από αυτήν.

Τα τελευταία χρόνια ο Νίκος Καλογερόπουλος έδινε σκληρή μάχη με τον καρκίνο. Όπως έγινε γνωστό, άφησε την τελευταία του πνοή σε δημόσιο νοσοκομείο.

Με χαρακτηριστική παρουσία και έναν τρόπο ερμηνείας που τον έκανε αμέσως αναγνωρίσιμο, ο Καλογερόπουλος πέρασε από τον κινηματογράφο, την τηλεόραση και το θέατρο, ενώ στην πορεία ασχολήθηκε με τη σκηνοθεσία, το σενάριο, την ποίηση και το τραγούδι. Από το «Μάθε παιδί μου γράμματα» μέχρι τη «Λούφα και Παραλλαγή» και από το «Ρεμπέτικο» έως το τηλεοπτικό «Κάμπινγκ», συμμετείχε σε έργα που άφησαν ανεξίτηλο αποτύπωμα στη νεότερη ελληνική κινηματογραφική και τηλεοπτική παραγωγή.

Από τα Φιλιατρά στην υποκριτική

Ο Νίκος Καλογερόπουλος γεννήθηκε την 1η Αυγούστου 1952 στα Φιλιατρά της Μεσσηνίας. Η σχέση του με την υποκριτική ξεκίνησε μέσα από τις σπουδές του στην Αθήνα, όπου παρακολούθησε μαθήματα στις σχολές θεάτρου Κωστή Μιχαηλίδη, Βεάκη και Αθηνών.

Η τηλεόραση ήρθε νωρίς στη διαδρομή του. Εμφανίστηκε στη μεταφορά του μυθιστορήματος του Νίκου Καζαντζάκη «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται», ενώ στη συνέχεια έλαβε μέρος σε σειρές όπως «Ο φωτογράφος του χωριού», «Οι παραστρατημένοι» και «Μεθυσμένη Πολιτεία». Στα πρώτα χρόνια της καριέρας του βρέθηκε και στο θέατρο, ενώ σταδιακά το ενδιαφέρον του στράφηκε ολοένα και περισσότερο στον κινηματογράφο, όπου θα έρχονταν και οι ρόλοι που τον καθιέρωσαν.

Το «Μάθε παιδί μου γράμματα» και η πρώτη μεγάλη διάκριση

Το 1981 ήρθε μία από τις καθοριστικές στιγμές της πορείας του, όταν συμμετείχε στο «Μάθε παιδί μου γράμματα» του Θόδωρου Μαραγκού. Η ταινία, με πρωταγωνιστές μεταξύ άλλων τον Βασίλη Διαμαντόπουλο και τον Κώστα Τσάκωνα, εξελίχθηκε σε μία από τις χαρακτηριστικότερες πολιτικές σάτιρες του ελληνικού κινηματογράφου.

Η ερμηνεία του Καλογερόπουλου δεν πέρασε απαρατήρητη και του χάρισε διάκριση στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Έναν χρόνο αργότερα εμφανίστηκε στην «Άρπα Colla», ενώ το 1983 συμμετείχε στο «Ρεμπέτικο» του Κώστα Φέρρη, μία από τις σημαντικότερες ελληνικές κινηματογραφικές παραγωγές της εποχής. Και αυτή η ερμηνεία του διακρίθηκε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.

Η «Λούφα και Παραλλαγή» και ο ρόλος που τον καθιέρωσε

Το 1984 ο Νίκος Καλογερόπουλος συμμετείχε στη «Λούφα και Παραλλαγή» του Νίκου Περάκη, την ταινία που έμελλε να αποτελέσει έναν από τους μεγαλύτερους σταθμούς της καριέρας του. Υποδύθηκε τον στρατιώτη Γιάννη Παπαδόπουλο και η ερμηνεία του του χάρισε το βραβείο Α’ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

Η ταινία απέκτησε με τα χρόνια ξεχωριστή θέση στην ιστορία του ελληνικού σινεμά και ο Καλογερόπουλος ταυτίστηκε με μια γενιά ηθοποιών που έφεραν στη μεγάλη οθόνη έναν διαφορετικό, σατιρικό και συχνά ανατρεπτικό τρόπο αφήγησης. Στην κινηματογραφική του διαδρομή συνεργάστηκε με σκηνοθέτες όπως ο Νίκος Περάκης, ο Θόδωρος Μαραγκός, ο Κώστας Φέρρης και ο Νίκος Ζαπατίνας.

Από τον κινηματογράφο στο «Κάμπινγκ»

Παράλληλα, συνέχισε να εμφανίζεται στην τηλεόραση, συμμετέχοντας σε σειρές όπως «Χαίρε Τάσο Καρατάσο», «Όλη η δόξα, όλη η χάρη» και «Ερασιτέχνης άνθρωπος». Ιδιαίτερη θέση στην τηλεοπτική του πορεία είχε το «Κάμπινγκ», η σειρά που προβλήθηκε από την ΕΡΤ στα τέλη της δεκαετίας του ’80 και έμεινε στη μνήμη των τηλεθεατών ως μία από τις χαρακτηριστικές κωμωδίες εκείνης της περιόδου.

Ο Καλογερόπουλος, ωστόσο, δεν έμεινε μόνο στην υποκριτική. Πέρασε πίσω από την κάμερα ως σκηνοθέτης και σεναριογράφος, συνεργαζόμενος με ηθοποιούς όπως ο Γιώργος Κιμούλης, ο Ηλίας Λογοθέτης και ο Αντώνης Καφετζόπουλος.

Το «Τρενοτεχνείο» και η επιστροφή στη Μεσσηνία

Τα τελευταία χρόνια ένα μεγάλο κομμάτι της δημιουργικής του δραστηριότητας ήταν συνδεδεμένο ξανά με τη Μεσσηνία. Στην Κυπαρισσία δημιούργησε μαζί με φίλους και συνεργάτες το «Τρενοτεχνείο», μετατρέποντας έναν χώρο που συνδεόταν με τον σιδηρόδρομο σε ζωντανό σημείο πολιτισμού.

Στο «Τρενοτεχνείο» φιλοξενήθηκαν παραστάσεις και εκδηλώσεις, καθώς και γνωστά ονόματα της ελληνικής μουσικής σκηνής. Τον Δεκέμβριο του 2024 ο χώρος βρέθηκε στο επίκεντρο της επικαιρότητας όταν άγνωστοι προκάλεσαν εκτεταμένες φθορές στις εγκαταστάσεις του. Ο Καλογερόπουλος είχε εμφανιστεί τότε ιδιαίτερα φορτισμένος από την καταστροφή ενός χώρου στον οποίο είχε αφιερώσει μεγάλο μέρος της ζωής και της δημιουργικότητάς του.

Ο Νίκος Καλογερόπουλος ακολούθησε μια καλλιτεχνική πορεία που δεν περιορίστηκε σε έναν μόνο ρόλο. Ηθοποιός, σκηνοθέτης και σεναριογράφος, αλλά παράλληλα ποιητής και τραγουδοποιός, κινήθηκε για δεκαετίες ανάμεσα σε διαφορετικές μορφές έκφρασης. Κυρίως, όμως, άφησε πίσω του μια σειρά από κινηματογραφικούς χαρακτήρες που συνδέθηκαν με μια ιδιαίτερα δημιουργική περίοδο του ελληνικού σινεμά και συνέχισαν να βρίσκουν κοινό πολύ μετά την πρώτη προβολή των ταινιών στις οποίες εμφανίστηκε.