Η Γιορτή του Πατέρα 2023, ή Ημέρα του Πατέρα, γιορτάζεται σήμερα, Κυριακή 18 Ιουνίου, καθώς έχει καθιερωθεί να γιορτάζεται κάθε χρόνο την τρίτη Κυριακή του Ιουνίου. 

Η Γιορτή του Πατέρα είναι μια ημέρα κατά την οποία η κοινωνία τιμάει όλες τις πατρικές φιγούρες για την προσφορά τους. Η ημέρα αυτή έρχεται να συμπληρώσει μια αντίστοιχη παγκόσμια γιορτή, την Ημέρα της Μητέρας.

Στις περισσότερες χώρες γιορτάζεται τον Ιούνιο, ενώ υπάρχουν και χώρες στο νότιο ημισφαίριο όπως η Αυστραλία, που γιορτάζουν την ημέρα του πατέρα τον Σεπτέμβριο.

Στην Ελλάδα, όπως και στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, η ημέρα του πατέρα είναι κινητή και γιορτάζεται πάντα τη τρίτη Κυριακή του Ιουνίου.

Η πρώτη ιστορικά περίπτωση εορτασμού έλαβε χώρα στο Φέαρμοντ της Δυτικής Βιρτζίνιας των Ηνωμένων Πολιτειών στις 5 Ιουλίου 1908.

Η Γιορτή τουτ Πατέρα διοργανώθηκε από την Γκρέις Γκόλντεν Κλέιτον. Η γυναίκα ήθελε να γιορτάσει προς τιμήν των 210 νεκρών πατέρων που έχασαν τη ζωή τους σε ορυχείο στην αποκαλούμενη Τραγωδία του Μόνονγκα.

Έλαβε χώρα μερικούς μήνες πριν στο Μόνονγκα της Δυτικής Βιρτζίνιας, τον Δεκέμβριο του 1907. Είναι πιθανόν η Κλέιτον να επηρεάστηκε από τον πρώτο εορτασμό της ημέρας της μητέρας που έλαβε τόπο την ίδια χρονιά.

Η Κλέιτον διάλεξε την πιο κοντινή Κυριακή στα γενέθλια του εκλιπόντα πατέρα της για να διεξαχθεί η εορτή.

Δυστυχώς, η συγκεκριμένη μέρα δεν έλαβε την απαραίτητη προσοχή. Ο λόγος ήταν ότι επισκιάστηκε από άλλα γεγονότα που συνέβησαν εκείνη την ημέρα στην πόλη. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ούτε η Δυτική Βιρτζίνια να αναγνωρίσει τη συγκεκριμένη μέρα ως επίσημη εορτή, ούτε να εορταστεί ξανά. Όλη η αναγνώριση για την ημέρα του πατέρα πήγε στη Σονόρα Ντοντ από το Σποκέιν της πολιτείας Ουάσιγκτον.

Η Ντοντ μη γνωρίζοντας τίποτα για την προηγούμενη διοργάνωση στη Βιρτζίνια και επηρεασμένη επίσης από την Ημέρα της Μητέρας διοργάνωσε από μόνη της τη γιορτή του πατέρα, δύο μόλις χρόνια αργότερα από αυτήν της Κλέιτον. Ήθελε να τιμήσει τον πατέρα της, ο οποίος υπήρξε βετεράνος του Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου (1861-1865).

Το πρώτο νομοσχέδιο που πήγε στο αμερικανικό Κογκρέσο το 1913 καταψηφίστηκε λόγω φόβων περί εμπορευματοποίησης της εορτής. Το 1916 ο πρόεδρος Γούντροου Ουίλσον επισκέφτηκε το Σπόουκεν όπου έκανε ομιλία για την Ημέρα του Πατέρα. Ήταν άλλη μία αποτυχημένη απόπειρα για την επισημοποίηση της γιορτής από το Κογκρέσο. Το 1924, ο πρόεδρος Κάλβιν Κούλιτζ πρότεινε επίσημα την καθιέρωση μιας ιδιαίτερης ημερομηνίας για τον εορτασμό του πατέρα στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η Γιορτή του Πατέρα σε διάφορα μέρη του κόσμου

Ύστερα από μερικές ακόμα αποτυχημένες προσπάθειες ανάδειξης της εορτής, το 1966 ο πρόεδρος Λίντον Τζόνσον εξέδωσε το πρώτο προεδρικό διάταγμα που τιμούσε επισήμως τους πατέρες. Αυτός καθιέρωσε την τρίτη Κυριακή του Ιουνίου ως Ημέρα του Πατέρα. Έξι χρόνια αργότερα, το 1972, ο πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον οριστικοποίησε τη γιορτή ως μόνιμη εθνική εορτή στην Αμερική.

Στην Αυστραλία γιορτάζεται την πρώτη Κυριακή του Σεπτεμβρίου. Από την άλλη, η Εκκλησία το γιορτάζει του Αγίου Πνεύματος. Στην Ευρώπη έπαψε να είναι «ημέρα του πατέρα» αλλά «γιορτή του πατέρα» με αρχή από τη Γερμανία που συνδεόταν άμεσα με τη γιορτή της μπύρας.

Οι σύγχρονοι μπαμπάδες παίρνουν πoλύ πιο σοβαρά τον ρόλο τους, αφιερώνοντας τρεις φορές περισσότερο χρόνο στα παιδιά τους, σε σύγκριση με τους άνδρες δύο γενιές πριν, σύμφωνα με έρευνα.

Ευχάριστα νέα, αν σκεφτεί κανείς πως το 1982, το 43% των μπαμπάδων σε αντίστοιχη έρευνα, είχε παραδεχτεί ότι δεν είχε αλλάξει μια πάνα ούτε μια φορά. Σήμερα, το ποσοστό αυτό έχει πέσει κάτω από το 3% και αυτό είναι σπουδαίο, διότι οι μελέτες δείχνουν ότι όταν οι μπαμπάδες φροντίζουν τα παιδιά τους η σχέση πατέρα-παιδιού γίνεται ακόμα πιο δυνατή όσο μεγαλώνει το παιδί.

Φυσικά δεν υπάρχουν ιδανικές καταστάσεις, καθώς τα ποσοστά αποδεικνύουν ότι η μαμά εξακολουθεί να κάνει περισσότερα – αλλά μια πρόσφατη μελέτη έδειξε ότι οι σύγχρονοι μπαμπάδες αφιερώνουν 30 λεπτά περισσότερο στις καθημερινές δουλειές του σπιτιού από τους δικούς τους μπαμπάδες και γενικά προτιμούν να ασχολούνται με τα παιδιά τους αντί να βλέπουν τηλεόραση ή να χαζολογούν στον υπολογιστή.

Οι ενεργοί μπαμπάδες με την συμμετοχή τους στο μεγάλωμα των παιδιών δίνουν στα βλαστάρια τους πολύ σημαντικά μηνύματα, καθώς κορίτσια και αγόρια μαθαίνουν ότι δεν υπάρχουν «γυναικείες» κα «ανδρικές» δουλειές και ότι όλοι είναι ισότιμοι σε μια οικογένεια, ανεξαρτήτως φύλου.

Η τάση των μπαμπών να εμπλέκονται όλο και περισσότερο με τα του σπιτιού, είναι ευεργετικό και για τον γάμο τους. Οι έρευνες δείχνουν ότι όταν το 60% των γονικών ευθυνών πέφτει στις πλάτες της μαμάς, τότε η σχέση μεταξύ των γονιών περνάει κρίση. Όταν οι μπαμπάδες θεωρούν αυτονόητο ότι θα ασχοληθούν με τα παιδιά τους, η σχέση του ζευγαριού ισχυροποιείται.

Και οι μπαμπάδες νιώθουν ενοχές

Αρκετοί μπαμπάδες που προσπαθούν και συμμετέχουν στο μεγάλωμα των παιδιών, νιώθουν συχνά ενοχές που δεν μπορούν να μοιραστούν «στα ίσα» τις υποχρεώσεις του σπιτιού. Πρόσφατες δημοσκοπήσεις διαπίστωσαν ότι περίπου οι μισοί μπαμπάδες θέλουν να ξοδεύουν περισσότερο χρόνο με τα παιδιά τους απλά δεν μπορούν – ακόμα- να ξεπεράσουν μερικά εμπόδια στον χώρο εργασίας τους.

Είναι σαφές ότι οι χώροι εργασίας πρέπει να προβούν σε κάποιες αλλαγές προκειμένου να υποστηρίξουν όλους τους γονείς. Ίσως λοιπόν ο αριθμός των μπαμπάδων που αναλαμβάνουν ίσο μερίδιο της φροντίδας των παιδιών με τη μητέρα (επί του παρόντος 1 στα 3) θα αντικατοπτρίζει περισσότερο τον αριθμό των πατέρων που το επιθυμούν (2 στους 3).

Ειναι γεγονός πως η νέα γενιά μπαμπάδων αντιμετωπίζει πολλές προκλήσεις, αλλά πρέπει να παραδεχτούμε πως βρισκόμαστε σε καλό σημείο – σε σύγκριση με το παρεθλόν πάντα. Το βλέπουμε πια γύρω μας, στις παδικές χαρές, στα σχολεία, στα βίντεο που αναρτώνται στα σοσιαλ μίντια: οι μπαμπάδες δεν είναι διακοσμητικοί και «βουτάνε» όλο και περισσότερο στο ρόλο τους, πράγμα που είναι ευεργετικό για όλη την οικογένεια και για το γάμο τους.

Αν και φαίνεται αστείο, είναι η πραγματικότητα: με το να αλλάξει μια πάνα ο πατέρας, αλλάζει τον κόσμο, αφήνοντας πίσω του παλιές πεποιθήσεις που έριχναν τις ευθύνες αποκλειστικά στη μητέρα.

ΠΗΓΗ

Υπάρχει μια αντίληψη πως οι μητέρες έχουν περισσότερη αδυναμία στους γιους και οι μπαμπάδες λιώνουν για τις κόρες τους. Κι όμως! Δεν είναι ακριβώς έτσι. Έρευνα Φιλανδών επιστημόνων δείχνει πως αν και οι γονείς δεν πρέπει να κάνουν διάκριση στην αγάπη για τα παιδιά τους.

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Τούρκου στην Φινλανδία έκαναν τις σχετικές μελέτες κι έβγαλαν τα συμπεράσματα τους.

Ο επικεφαλής της έρευνας Δρ. Ρόμπερτ Λυντς και οι συνεργάτες του διαπίστωσαν πως οι γυναίκες έβλεπαν περισσότερο τα κορίτσια ως «καλά» και επένδυαν περισσότερα χρήματα σε αυτά, ενώ οι άντρες έβλεπαν με τον ίδιο τρόπο τους γιους του.

Σύμφωνα με τα όσα έδειξαν οι έρευνες, «οι άνθρωποι μπορεί να μιλούν για τις προτιμήσεις τους, αλλά δεν ξέρουν πάντα και μπορεί να ψεύδονται ακόμα και στον ίδιο τους τον εαυτό».
Κι ενώ δεν πειράζει για τα παιδιά να περνούν ξεχωριστά χρόνο με το γονέα του ίδιου φύλου, δεν είναι και τόσο δίκαιο για τα παιδιά που μεγαλώνουν σε μονογονεική οικογένεια, με το γονέα του αντίθετου φύλου.

ΠΗΓΗ

Μπαμπάδες με κόρες

Δεν φέρνουν μόνο χαρά και ομορφιά σε αυτόν τον κόσμο τα κορίτσια –όπως δείχνει επίσημη έρευνα, αποδεικνύονται και πολύτιμα στο προσδόκιμο ζωής των μπαμπάδων τους!

Πιο συγκεκριμένα, ειδικοί από το Πανεπιστήμιο Jagiellonian της Κρακοβίας, μελέτησαν την επίδραση που έχει ο ερχομός παιδιών στη ζωή των ανδρών και κατέληξαν, έπειτα από μεγάλο όγκο δημογραφικών δεδομένων (περισσότερα από 4.310 άτομα, εκ των οποίων 2.147 μαμάδες και 2.163 μπαμπάδες) σε ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον συμπέρασμα:

Ο συνολικός αριθμός παιδιών ή αγοριών που μπορεί να έχει ένας άντρας, δεν έχει καμία επίδραση στη ζωή του. Έχει, όμως, επίδραση ο αριθμός των κοριτσιών που έχει στη μακροβιότητά του.

Οι επιστήμονες ισχυρίζονται, ότι οι πατεράδες που μεγαλώνουν κόρες τείνουν να ζουν περισσότερο και -το καλύτερο;- όσο περισσότερες κόρες έχουν, τόσο περισσότερο ζουν! Και μπορεί αυτά να είναι εξαιρετικά νέα για τους μπαμπάδες με κόρες εκεί έξω, όμως για τις μαμάδες τα συμπεράσματα που προέκυψαν δεν είναι εξίσου ενθαρρυντικά.

Η ίδια έρευνα, λοιπόν, η οποία δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό American Journal of Human Biology, λέει ότι τόσο οι κόρες όσο και οι γιοι έχουν αρνητική επίδραση στην υγεία της μαμάς και μειώνουν το προσδόκιμο ζωής της. Το συμπέρασμα αυτό επισφραγίζεται από μία πρόσφατη μελέτη, η οποία αποκάλυψε πως οι γυναίκες που παραμένουν single όσο το δυνατόν περισσότερο, είναι πιο ευτυχισμένες.

Ωστόσο, υπάρχει και η αντίθετη άποψη, άλλης έρευνας, που ισχυρίζεται ότι το να έχεις παιδί, ανεξαρτήτως φύλου, αυξάνει το προσδόκιμο ζωής και των δύο γονιών. Η έρευνα αυτή που βασίστηκε σε μελέτες 14 ετών έδειξε, ότι τα ζευγάρια με ένα ή περισσότερα παιδιά έχουν πιθανότητες να ζήσουν περισσότερο, συγκριτικά με αυτά που επιλέγουν να μείνουν άτεκνα.

Εσείς τι λέτε; Τι από όλα ισχύει τελικά;

Πηγή: www.newsone.gr

Γιατί τα παιδιά αγαπούν πιο πολύ το μπαμπά από τη μαμά;

Δύσκολο πράγμα να είσαι γονιός και ακόμα δυσκολότερο να κερδίσεις την προτίμηση του παιδιού σου – αν μπεις βέβαια σε αυτήν τη διαδικασία. Μπαμπάδες και μαμάδες λατρεύουν τα παιδιά τους και εκείνα επίσης, αν και δεν είναι λίγες οι φορές που προτιμούν περισσότερο έναν από τους δύο γονείς για τους δικούς του λόγους το καθένα. Συνήθως η επιλογή γίνεται ανάλογα με αυτά που προσφέρει ο καθένας, ανάλογα με το αν συμπεριφέρεται καλύτερα ή όχι στο παιδί, αν είναι αυστηρός κ.λπ.

Υπάρχουν όμως και μερικοί βασικοί λόγοι που τα παιδιά αγαπούν περισσότερο τους μπαμπάδες τους από τις μαμάδες κι ας έχουν εκείνοι την ταμπέλα του αυστηρού. Και μπορεί να είναι αστείοι αλλά έχουν μέσα τους μεγάλη δόση αλήθειας…

1. Οι μπαμπάδες σκέφτονται σαν παιδιά, ενώ οι μαμάδες σαν μαμάδες!

2. Οι μπαμπάδες είναι πολύ πιο ήσυχοι από τις μαμάδες και φωνάζουν μόνον όταν υπάρχει πραγματικός λόγος.

3. Οι μπαμπάδες είναι πάντα οι καλοί αστυνόμοι, ενώ οι μαμάδες οι κακοί.

4. Οι μπαμπάδες είναι πιο χρήσιμοι στην πρώτη μάχη που θα δώσεις με τα παιδιά στη γειτονιά.

5. Θέλουν να αγοράζουν πιο ωραία πράγματα από τις μαμάδες, όπως αυτοκίνητα, κινητά, ipads, playstations και laptops!

6. Οι μπαμπάδες σπάνε πιο συχνά πράγματα απ’ ό,τι οι μαμάδες. Και τότε οι μαμάδες βάζουν τις φωνές κι εμείς τους αγκαλιάζουμε.

7. Οι μπαμπάδες μπορούν να πετάξουν τα παιδιά ψηλά! Οι μαμάδες φοβούνται!

8. Οι μπαμπάδες αν θέλουν βγάζουν μούσια!

9. Οι μπαμπάδες θυμούνται λιγότερα απ’ ό,τι οι μαμάδες. Και σχεδόν ποτέ ότι κάποτε έσπασες το σερβίτσιο.

10. Οι μπαμπάδες φτιάχνουν καλύτερα σάντουιτς από τις μαμάδες γιατί βάζουν μέσα πολύ βούτυρο και μπέικον και σαλάμι και πάριζα, καθόλου ντομάτα και μπόλικη κέτσαπ.

Γιατί τα παιδιά αγαπούν πιο πολύ το μπαμπά από τη μαμά;

Όταν ένας μπαμπάς μείνει μόνος με το παιδί του, φαίνεται πως αρχίζει το πάρτι! Σίγουρα τα προσέχουν, σίγουρα τα περιποιούνται, ωστόσο, μέσα σε όλα οι μπαμπάδες ξέρουν να διασκεδάζουν και να βλέπουν τα πράγματα λίγο πιο χαλαρά.

Μέσα από φωτογραφίες, που αναρτήθηκαν στο Ιντερνετ, μπαμπάδες του κόσμου μοιράζονται τα… κατορθώματά τους, την ώρα που είναι με τα παιδιά τους, μοιράζοντας γέλιο.

Μωρά «ακτινίδια», «τραπεζάκια», με αστεία βαψίματα και φορεσιές αποδεικνύουν πως η σχέση του μπαμπά με το παιδί θα είναι πάντα σε ένα άλλο επίπεδο!