Ο Μανώλης Μάκαρης, επικεφαλής της περιφερειακής παράταξης «Πρώτα η Πελοπόννησος», ασκεί κριτική στην επίσκεψη του Κυριάκου Μητσοτάκη στη Μεσσηνία. Στην παρέμβασή του αντιπαραβάλλει την κυβερνητική εικόνα ανάπτυξης με τα προβλήματα που, όπως υποστηρίζει, αντιμετωπίζουν αγρότες, δημόσιες δομές υγείας, νέοι και μικρομεσαίοι επαγγελματίες.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ήρθε στη Μεσσηνία για να παρουσιάσει μια εικόνα ανάπτυξης. Όμως η πραγματική Μεσσηνία απέχει πολύ από την κυβερνητική βιτρίνα.

Τι δεν είδε ο πρωθυπουργός;

Την επαναφορά της διοικητικής και οικονομικής αυτοτέλειας στο Νοσοκομείο Κυπαρισσίας και την αύξηση των οργανικών θέσεων ειδικευμένων γιατρών από 28 σε 52 ζητά ο Μανώλης Μάκαρης, έπειτα από επίσκεψή του στη νοσηλευτική μονάδα.

Ο επικεφαλής της περιφερειακής παράταξης «Πρώτα η Πελοπόννησος» και εκλεγμένος εκπρόσωπος των γιατρών στο Διοικητικό Συμβούλιο του Νοσοκομείου Μεσσηνίας συναντήθηκε με την αναπληρώτρια διοικήτρια Δήμητρα Καλομοίρη και τον διευθυντή της Διοικητικής Υπηρεσίας Θεόδωρο Ντέντε. Στη συνάντηση συζητήθηκαν τα προβλήματα λειτουργίας, οι ανάγκες στελέχωσης και οι προοπτικές αναβάθμισης του νοσοκομείου.

Ο κ. Μάκαρης υπογράμμισε ότι η μονάδα εξυπηρετεί την Τριφυλία και γειτονικές περιοχές. Αναφέρθηκε στις μεγάλες αποστάσεις, στις αυξημένες ανάγκες του ηλικιωμένου πληθυσμού και στην εποχική τουριστική κίνηση, συνδέοντας την ενίσχυση του νοσοκομείου με την ισότιμη πρόσβαση των κατοίκων στις δημόσιες υπηρεσίες υγείας.

Οι πέντε διεκδικήσεις για το Νοσοκομείο Κυπαρισσίας

1. Διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια. Το νοσοκομείο να αποκτήσει ξανά δική του διοίκηση και ανεξάρτητο προϋπολογισμό, ώστε να προγραμματίζει και να διαχειρίζεται τις ανάγκες του.
2. Νέο οργανόγραμμα με 52 θέσεις ειδικευμένων γιατρών. Σύμφωνα με τον κ. Μάκαρη, ο σημερινός οργανισμός προβλέπει 28 οργανικές θέσεις. Η πρότασή του προβλέπει αύξηση κατά 24 θέσεις για την ενίσχυση της στελέχωσης και την ανάπτυξη νέων υπηρεσιών.
3. Ενίσχυση της Καρδιολογικής και της Ορθοπεδικής. Ζητά προσλήψεις μόνιμου ιατρικού, νοσηλευτικού και λοιπού προσωπικού, με καθημερινή 24ωρη εφημεριακή κάλυψη στις βασικές ειδικότητες.
4. Αξιοποίηση των δωρεών για τα επείγοντα και τον νέο αξονικό. Ο κ. Μάκαρης αναφέρθηκε στη δωρεά ύψους 1 εκατ. ευρώ του Κωνσταντίνου Αρνόκουρου για την αναβάθμιση του Τμήματος Επειγόντων Περιστατικών και στη δωρεά για την προμήθεια νέου αξονικού τομογράφου. Ζήτησε επίσης προσλήψεις ακτινολόγων και τεχνολόγων για την πλήρη αξιοποίηση του εξοπλισμού.
5. Κτιριακή και ενεργειακή αναβάθμιση. Προτείνει εκσυγχρονισμό των εγκαταστάσεων, στέγαση των διοικητικών υπηρεσιών και ανανέωση του ιατροτεχνολογικού εξοπλισμού, με αυξημένη και σταθερή κρατική χρηματοδότηση.

Ζητά χρονοδιάγραμμα από το Υπουργείο Υγείας και την 6η ΥΠΕ

Ο Μανώλης Μάκαρης κάλεσε το Υπουργείο Υγείας και την 6η Υγειονομική Περιφέρεια να καταθέσουν κοστολογημένο και δεσμευτικό σχέδιο, με σαφές χρονοδιάγραμμα για τις προσλήψεις, την ενίσχυση των κλινικών και την επαναφορά της διοικητικής αυτοτέλειας.

«Η Τριφυλία δικαιούται ένα σύγχρονο, πλήρως στελεχωμένο και διοικητικά αυτοτελές δημόσιο νοσοκομείο», ανέφερε.

Το ζήτημα της αποκατάστασης του ιστορικού Πύργου του Αλέξανδρου Κουμουνδούρου στον Κάμπο Αβίας έφερε στο Περιφερειακό Συμβούλιο Πελοποννήσου ο Μανώλης Μάκαρης, επικεφαλής της παράταξης «Πρώτα η Πελοπόννησος», μετά από επιτόπια επίσκεψη, κατά την οποία διαπίστωσε την προχωρημένη εγκατάλειψη και φθορά του μνημείου.

Ο Μανώλης Μάκαρης ανέδειξε τις πολυετείς καθυστερήσεις, υπενθυμίζοντας ότι από το 2020 ξεκίνησαν από την προηγούμενη περιφερειακή αρχή οι μελέτες αποκατάστασης, το 2022 ανακοινώθηκε η επικείμενη δημοπράτηση, ενώ ακολούθησαν εξαγγελίες χρηματοδότησης από το Ταμείο Ανάκαμψης, το ΕΣΠΑ και τη Βουλή. Το 2024 μάλιστα η Υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη είχε δεσμευτεί για την αναζήτηση χρηματοδότησης.

Το σημαντικό θέμα είναι ότι παρά την ύπαρξη ολοκληρωμένων μελετών προϋπολογισμού 1,3 εκατ. ευρώ μετά από προγραμματική σύμβαση του Υπουργείου Πολιτισμού με την Περιφέρεια Πελοποννήσου, το έργο παραμένει χωρίς εξασφαλισμένη χρηματοδότηση και χρονοδιάγραμμα υλοποίησης.

Η απάντηση από την Περιφερειακή Αρχή επιβεβαίωσε ότι το έργο δεν εντάχθηκε στο ΕΣΠΑ 2021–2027, οι δεσμεύσεις χρηματοδότησης μέσω της Βουλής παρέμειναν προφορικές και η αναζήτηση πόρων συνεχίζεται χωρίς συγκεκριμένο αποτέλεσμα.

Ουσιαστικά αποδείχθηκε ότι η Περιφερειακή Αρχή Πτωχού περιορίζεται στον ρόλο του παρατηρητή, χωρίς συγκεκριμένο σχέδιο και δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα για τη διάσωση του μνημείου.

Παράλληλα, προκαλεί προβληματισμό η διαβεβαίωση ότι δεν υπάρχει άμεσος κίνδυνος κατάρρευσης, χωρίς να παρουσιαστεί συγκεκριμένη τεχνική τεκμηρίωση ή μέτρα προσωρινής προστασίας.

Ο Πύργος Κουμουνδούρου αποτελεί σημαντικό ιστορικό μνημείο της Μεσσηνίας  που σε συνδυασμό με το γειτνιάζοντα μυκηναϊκό θολωτό τάφο και το ιερό του Μαχάονος μπορούν να αποτελέσουν σημαντικό πόλο πολιτισμού και επισκεψιμότητας για τη Δυτική Μάνη.

Η παράταξη «Πρώτα η Πελοπόννησος» ζητά άμεση εξασφάλιση χρηματοδότησης, σαφές χρονοδιάγραμμα αποκατάστασης και ουσιαστικά μέτρα προστασίας.

Ερωτήματα για τη χρηματοδότηση και το κόστος υλοποίησης του Μιναγιώτικου φράγματος θέτει ο Μανώλης Μάκαρης, υποστηρίζοντας ότι το έργο έχασε 33,36 εκατ. ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης. Ζητά σαφείς απαντήσεις για την επιβάρυνση του Δημοσίου, το χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης και τις εγγυήσεις ότι το πρόσθετο κόστος δεν θα μετακυλιστεί στους αγρότες μέσω της τιμής του αρδευτικού νερού.

Ακολουθεί η ανακοίνωσή του:

Το Μιναγιώτικο είναι ένα έργο που η Μεσσηνία περιμένει εδώ και χρόνια. Ένα έργο απαραίτητο για τους αγρότες και την παραγωγή.

Όμως υπάρχει ένα σοβαρό ερώτημα που κυβέρνηση και Περιφέρεια αποφεύγουν να απαντήσουν:

Γιατί χάθηκαν 33,36 εκατ. ευρώ ευρωπαϊκής χρηματοδότησης από το Ταμείο Ανάκαμψης;

Το έργο είχε ενταχθεί στο Ταμείο Ανάκαμψης το 2022. Τον Μάιο του 2026 η χρηματοδότηση αυτή αφαιρέθηκε και πλέον το έργο προχωρά μέσω ΣΔΙΤ και εθνικών πόρων.

Άρα τα χρήματα που θα έρχονταν από ευρωπαϊκούς πόρους πρέπει τώρα να βρεθούν από τον κρατικό προϋπολογισμό.

Και εδώ βρίσκεται το βασικό ζήτημα:

Ποιος θα πληρώσει τελικά αυτή τη διαφορά; Το Δημόσιο; Ή θα φτάσει ένα μέρος του κόστους στους ίδιους τους αγρότες μέσω ακριβότερου αρδευτικού νερού και αυξημένων τελών;

Το Μιναγιώτικο αφορά περίπου 35.000 στρέμματα και 3.500 παραγωγούς. Οι άνθρωποι αυτοί ήδη αντιμετωπίζουν υψηλό κόστος παραγωγής. Δεν πρέπει να κληθούν να πληρώσουν ακόμη περισσότερο για το νερό που χρειάζονται για να κρατήσουν ζωντανές τις καλλιέργειές τους.

Γι’ αυτό ζητάμε ξεκάθαρες απαντήσεις:

1. Πόσα χρήματα θα βάλει τελικά το ελληνικό Δημόσιο;
2. Ποιο θα είναι το συνολικό κόστος της ΣΔΙΤ;
3. Πώς θα καθορίζεται η τιμή του αρδευτικού νερού;
4. Υπάρχει εγγύηση ότι το πρόσθετο κόστος δεν θα μετακυλιστεί στους αγρότες;
5. Πότε θα ολοκληρωθούν το φράγμα και το αρδευτικό δίκτυο ή θα παραπεμφθούν στις «πελοποννησιακές» καλένδες όπως έχει γίνει με το Φιλιατρινό και του Ασωπού;

Το Μιναγιώτικο πρέπει να γίνει. Και πρέπει να γίνει χωρίς ο λογαριασμός να καταλήξει στους αγρότες της Μεσσηνίας.

Έντονη κριτική στην κυβέρνηση και στη λειτουργία του λεγόμενου «επιτελικού κράτους» άσκησε ο επικεφαλής της παράταξης «Πρώτα η Πελοπόννησος», Μανώλης Μάκαρης. Με μια συνολική παρέμβαση, ανέδειξε τις αδικαιολόγητες καθυστερήσεις, τις απεντάξεις και την εγκατάλειψη που χαρακτηρίζουν τα μεγάλα εγγειοβελτιωτικά έργα σε όλη την Πελοπόννησο, καταγγέλλοντας πως η απαξίωση των υποδομών αποτελεί συνειδητή κυβερνητική επιλογή με τελικό στόχο την ιδιωτικοποίηση του νερού.

Τα βασικά σημεία της παρέμβασης του Μανώλη Μάκαρη:

Ο εμπαιγμός με τα φράγματα – Έργα «φαντάσματα»: Ο σχεδιασμός για τα φράγματα της Πελοποννήσου έχει μετατραπεί σε ένα διαρκές γεφύρι της Άρτας. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά: «Το Φιλιατρινό φράγμα, το οποίο έχει κατασκευαστεί, έχει νερό αλλά δεν έχει δίκτυα! Το φράγμα του Ασωπού ούτε έχει νερό, ούτε έχει δίκτυα». Στο ίδιο ακριβώς πλαίσιο εμπαιγμού εντάσσεται και το Μιναγιώτικο φράγμα, το οποίο παρά τις κυβερνητικές εξαγγελίες απεντάχθηκε από το Ταμείο Ανάκαμψης, στερώντας πολύτιμους υδάτινους πόρους από τους αγρότες της Μεσσηνίας.

Το φράγμα  του Ασωπού και οι απλήρωτες απαλλοτριώσεις:  Η πρόοδος κατασκευής του φράγματος του Ασωπού αποτελεί μνημείο αναποτελεσματικότητας. Από το 2019 μέχρι σήμερα, μέσα σε 7 ολόκληρα χρόνια, το έργο προχώρησε μόλις κατά 5% (από το 65% στο 70%). Την ίδια στιγμή, οι αγρότες που υπέστησαν απαλλοτριώσεις στα χωράφια τους  στις κοινότητες Μποζικά, Τιτάνη, Γονούσα, Παραδείσι παραμένουν απλήρωτοι, με αποτέλεσμα να έχει χαθεί κάθε ίχνος εμπιστοσύνης προς την Πολιτεία.

Αδικαιολόγητη οφειλή 370.000 ευρώ και νέες αξιώσεις εργολάβων: Η άρνηση του αρμόδιου Υπουργείου να καταβάλει εγκαίρως το ποσό των 370.000 ευρώ για τον Ασωπό προκαλεί τεράστια ερωτηματικά. Όπως διερωτήθηκε ο κ. Μάκαρης: «Όλη η ιστορία γίνεται για 370 χιλιάρικα. Αλίμονο το υπουργείο να μην τα έχει, τι είμαστε, σε πτώχευση; Μήπως κρύβεται τίποτα άλλο από πίσω;» Η καθυστέρηση αυτή όχι μόνο μπλοκάρει το έργο, αλλά ανοίγει τον δρόμο για νέες διεκδικήσεις αποζημιώσεων από την πλευρά του αναδόχου.

Η ξεκάθαρη μεθόδευση για την ιδιωτικοποίηση του νερού:  Η υποχρηματοδότηση των εγγειοβελτιωτικών έργων αποδεικνύει ότι η κυβέρνηση δεν θέλει να βοηθήσει τους αγρότες. Αντίθετα, λοξοκοιτάζει προς την ιδιωτικοποίηση του νερού, τόσο στην ύδρευση όσο και στην άρδευση. Η προωθούμενη ενσωμάτωση των ΔΕΥΑ των  δήμων της Κορινθίας στην ΕΥΔΑΠ και η υπαγωγή του νερού στη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας Υδάτων και Αποβλήτων θα έχει ως άμεση συνέπεια να συμβεί ό,τι ακριβώς έγινε και με το ρεύμα: θα οδηγήσει μαθηματικά σε υπέρογκες αυξήσεις στους λογαριασμούς των καταναλωτών.

Ο Μανώλης Μάκαρης κάλεσε το Περιφερειακό Συμβούλιο και όλους τους τοπικούς φορείς να υψώσουν ανάχωμα στα κυβερνητικά σχέδια και να προβάλουν ξεκάθαρη αντίθεση στην ιδιωτικοποίηση των υδάτινων πόρων. Ζήτησε να διασφαλιστεί η αποκεντρωμένη λειτουργία των υπηρεσιών (ΔΕΥΑ, ΓΟΕΒ και ΤΟΕΒ), να πληρωθούν άμεσα οι αγρότες για τις απαλλοτριώσεις και να ολοκληρωθούν επιτέλους τα κρίσιμα έργα (Ασωπός, Φιλιατρινό, Μιναγιώτικο) που έχει ζωτική ανάγκη ο πρωτογενής τομέας της Πελοποννήσου για να επιβιώσει.

Οι μαθητές του  Ειδικού Δημοτικού Σχολείου Καλαμάτας ξεκίνησαν ακόμη μία σχολική χρονιά σε ένα παλιό μετασεισμικό λυόμενο, που δεν κατασκευάστηκε για να στεγάσει ειδικό σχολείο και δεν ανταποκρίνεται στις σύγχρονες απαιτήσεις ασφάλειας και προσβασιμότητας.

Σύμφωνα με τη σχολική κοινότητα, περίπου 60 παιδιά στεγάζονται σε χώρους που επαρκούν μόλις για 30. Την ίδια στιγμή, ο διαγωνισμός για την κατασκευή του νέου σχολικού κτιρίου απέβη άγονος, ύστερα από διαδοχικές παρατάσεις.

Η Περιφέρεια Πελοποννήσου οφείλει να προχωρήσει σε άμεση επαναδημοπράτηση με διορθωμένους όρους και σαφές, δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης.

Η Ειδική Αγωγή δεν χωρά άλλες καθυστερήσεις. Τα παιδιά, οι εκπαιδευτικοί και οι οικογένειές τους δικαιούνται ένα ασφαλές, προσβάσιμο και σύγχρονο σχολείο.

Μανώλης Μάκαρης

Επικεφαλής της Περιφερειακής Παράταξης «Πρώτα η Πελοπόννησος»

Η δωρεά του 1 εκατ. ευρώ από τον Κωνσταντίνο Αρνόκουρο, στη μνήμη της κόρης του Νότας, μπορεί να αποτελέσει την αφετηρία για μια συνολική και ουσιαστική αναβάθμιση του Νοσοκομείου Κυπαρισσίας, επισημαίνει σε παρέμβασή του ο Μανώλης Μάκαρης, επικεφαλής της ελάσσονος αντιπολίτευσης στο Περιφερειακό Συμβούλιο Πελοποννήσου και εκλεγμένος εκπρόσωπος των ιατρών στο Δ.Σ. του Νοσοκομείου Μεσσηνίας.

Ο κ. Μάκαρης χαρακτηρίζει τη δωρεά, η οποία προορίζεται για την επέκταση και τον εκσυγχρονισμό των Επειγόντων Περιστατικών, ως πράξη μεγάλης κοινωνικής αξίας, τονίζοντας ωστόσο ότι οι νέες υποδομές και ο σύγχρονος εξοπλισμός πρέπει να συνοδευτούν από επαρκή στελέχωση και πλήρη λειτουργία των βασικών κλινικών και εργαστηρίων.

Όπως σημειώνει, στόχος πρέπει να είναι ένα πλήρως λειτουργικό δημόσιο νοσοκομείο στην Τριφυλία, με καθημερινή 24ωρη εφημερία, δυνατότητα ασφαλούς αντιμετώπισης επειγόντων περιστατικών, βασικές ιατρικές ειδικότητες, ολοκληρωμένη εργαστηριακή και απεικονιστική διάγνωση και δυνατότητα νοσηλείας ως δευτεροβάθμιο νοσοκομείο.

Αναβάθμιση του Οργανισμού

Σύμφωνα με τον Μανώλη Μάκαρη, ένα από τα πρώτα βήματα πρέπει να είναι η επικαιροποίηση του Οργανισμού του Νοσοκομείου Κυπαρισσίας, ο οποίος ανάγεται στο 2012 και προβλέπει συνολικά 28 θέσεις ειδικευμένων γιατρών.

Όπως υποστηρίζει, ο νέος Οργανισμός θα πρέπει να ανταποκρίνεται στις σημερινές ανάγκες της Τριφυλίας, στον πληθυσμό που εξυπηρετείται, στην αυξημένη τουριστική κίνηση αλλά και στις ανάγκες που θα δημιουργήσει η νέα πτέρυγα Επειγόντων.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην ενίσχυση των τομέων Παθολογίας, Γενικής Χειρουργικής, Καρδιολογίας, Ορθοπεδικής, Παιδιατρικής, Αναισθησιολογίας, Ακτινοδιαγνωστικής, Ιατρικής Βιοπαθολογίας και Επείγουσας Ιατρικής.

Παράλληλα, ζητείται η ενίσχυση με μόνιμο νοσηλευτικό, εργαστηριακό, διοικητικό και τεχνικό προσωπικό, τραυματιοφορείς και πληρώματα ασθενοφόρων, ώστε η λειτουργία του Νοσοκομείου να μη βασίζεται σε μετακινήσεις γιατρών και προσωρινές λύσεις.

Συγκεκριμένο σχέδιο στελέχωσης

Ο κ. Μάκαρης προτείνει, μετά την τροποποίηση του Οργανισμού, να ακολουθήσει άμεσα η προκήρυξη όλων των αναγκαίων θέσεων, με ειδικά κίνητρα για εκείνες που παραμένουν κενές ή χαρακτηρίζονται άγονες.

Μεταξύ των κινήτρων που προτείνει περιλαμβάνονται η οικονομική ενίσχυση, η στέγαση, η δυνατότητα επιστημονικής εξέλιξης και η εκπαίδευση.

Οργανωμένο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών

Για τη νέα πτέρυγα Επειγόντων, ο Μανώλης Μάκαρης επισημαίνει ότι δεν πρέπει να περιοριστεί σε έναν ανακαινισμένο χώρο υποδοχής, αλλά να λειτουργήσει ως οργανωμένο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών.

Όπως αναφέρει, απαιτούνται διαλογή ασθενών, χώρος αναζωογόνησης, δυνατότητα βραχείας νοσηλείας και αντιμετώπισης τραύματος, καθώς και ουσιαστική διασύνδεση με το ΕΚΑΒ.

24ωρη εργαστηριακή και απεικονιστική υποστήριξη

Κρίσιμη θεωρείται επίσης η συνεχής λειτουργία του ακτινολογικού και μικροβιολογικού εργαστηρίου, καθώς, όπως υπογραμμίζεται, δεν μπορεί να υπάρξει καθημερινή εφημερία χωρίς την αντίστοιχη εργαστηριακή υποστήριξη.

Στο πλαίσιο αυτό ζητείται αξονικός τομογράφος σε πλήρη επιχειρησιακή ετοιμότητα και σύγχρονος εξοπλισμός για την αντιμετώπιση επειγόντων περιστατικών.

Ζητά διοικητική και λειτουργική αυτοτέλεια

Στην παρέμβασή του ο Μανώλης Μάκαρης επαναφέρει επίσης την πρόταση για ουσιαστική διοικητική και λειτουργική αυτοτέλεια του Νοσοκομείου Κυπαρισσίας, θέμα που, όπως αναφέρει, είχε θέσει στον δημόσιο διάλογο από τις 7 Μαΐου 2026.

Η πρόταση αφορά δικό του προϋπολογισμό, διοίκηση και δυνατότητα προγραμματισμού προσλήψεων και προμηθειών, με τον ίδιο να τονίζει ότι το Νοσοκομείο Κυπαρισσίας δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως «περιφερειακό παράρτημα» για την κάλυψη συμπληρωματικών αναγκών.

Χρονοδιάγραμμα και δημόσια λογοδοσία

Τέλος, καλεί το Υπουργείο Υγείας και την 6η ΥΠΕ να παρουσιάσουν δημόσια ένα συγκεκριμένο και δεσμευτικό σχέδιο για την επόμενη ημέρα του Νοσοκομείου Κυπαρισσίας.

Το σχέδιο, σύμφωνα με τον ίδιο, θα πρέπει να περιλαμβάνει το κτιριολογικό και λειτουργικό πλάνο της νέας πτέρυγας, τον προϋπολογισμό, το χρονοδιάγραμμα κατασκευής και τις οργανικές θέσεις που προβλέπεται να δημιουργηθούν.

«Ο λαός της Τριφυλίας δεν πρέπει να συμβιβαστεί με τίποτα λιγότερο από ένα πλήρως λειτουργικό δημόσιο νοσοκομείο», αποτελεί το κεντρικό μήνυμα της παρέμβασης του Μανώλη Μάκαρη.

Στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης βρίσκεται η υπόθεση των Πολυκέντρων Ανακύκλωσης, μετά τις εξελίξεις που αφορούν τη διερεύνηση της προμήθειάς τους και την απαίτηση ανάκτησης εκατομμυρίων ευρώ. Με αφορμή τις τελευταίες αποκαλύψεις, ο επικεφαλής της περιφερειακής παράταξης «Πρώτα η Πελοπόννησος», Μανώλης Μάκαρης, υποστηρίζει ότι είχε αναδείξει το ζήτημα ήδη από το 2024, ζητώντας παράλληλα ξεκάθαρες απαντήσεις από την κυβέρνηση και τον ΦΟΔΣΑ Πελοποννήσου.

Όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή του, κατά τη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Καλαμάτας στις 2 Οκτωβρίου 2024, όταν συζητούνταν η αύξηση των δημοτικών τελών, είχε θέσει το ερώτημα πώς ήταν δυνατόν συστήματα ανακύκλωσης που, σύμφωνα με καταγγελίες, θα μπορούσαν να κοστίζουν περίπου 66.000 ευρώ να προμηθεύονται με κόστος που έφτανε τις 300.000 ευρώ ανά μονάδα.

Σύμφωνα με τον ίδιο, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου αποκτήθηκαν συνολικά 58 Πολύκεντρα Ανακύκλωσης, με δημόσια δαπάνη που ξεπέρασε τα 21,5 εκατομμύρια ευρώ, ενώ υποστηρίζει ότι οι διαθέσιμοι πόροι θα έπρεπε να είχαν κατευθυνθεί σε βασικές υποδομές της διαχείρισης απορριμμάτων, όπως οι σταθμοί μεταφόρτωσης, οι καφέ κάδοι, η κομποστοποίηση και η διαλογή στην πηγή.

Ο κ. Μάκαρης σημειώνει ακόμη ότι η υπόθεση βρίσκεται πλέον στο μικροσκόπιο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, ενώ – σύμφωνα με δημοσιευμένα στοιχεία – έχει προκύψει απαίτηση ανάκτησης περίπου 10,59 εκατομμυρίων ευρώ από τον ΦΟΔΣΑ Πελοποννήσου.

Παράλληλα, υποστηρίζει ότι οι ευθύνες δεν περιορίζονται στον ΦΟΔΣΑ, αλλά αφορούν και τα αρμόδια υπουργεία και τους ελεγκτικούς μηχανισμούς, οι οποίοι, όπως αναφέρει, όφειλαν να είχαν ελέγξει εγκαίρως τις μεγάλες αποκλίσεις στις τιμές και να διασφαλίσουν την ορθή αξιοποίηση των δημόσιων και ευρωπαϊκών πόρων.

Ιδιαίτερη αναφορά κάνει και στη λήξη, στις 10 Ιουλίου 2026, της σύμβασης του αναδόχου που είχε αναλάβει τη λειτουργία των Πολυκέντρων Ανακύκλωσης. Όπως επισημαίνει, μέχρι να αναδειχθεί νέος ανάδοχος καταγράφονται δυσλειτουργίες, περιορισμένο ωράριο λειτουργίας και διακοπή της καταβολής του ανταποδοτικού ποσού προς τους πολίτες.

«Πώς είναι δυνατόν μια επένδυση άνω των 21,5 εκατομμυρίων ευρώ να μένει χωρίς εξασφαλισμένη συνέχεια στη λειτουργία της, όταν ήταν γνωστό πότε έληγε η σύμβαση;», διερωτάται, αποδίδοντας ευθύνες για την έλλειψη έγκαιρου σχεδιασμού.

Ο επικεφαλής της παράταξης θέτει έξι κρίσιμα ερωτήματα προς την κυβέρνηση και τον ΦΟΔΣΑ, ζητώντας να διευκρινιστεί πώς τεκμηριώθηκε η τιμή των 300.000 ευρώ ανά μονάδα, ποιοι ενέκριναν τη χρηματοδότηση, ποια ήταν η πραγματική απόδοση των Πολυκέντρων, γιατί δεν εξασφαλίστηκε η απρόσκοπτη λειτουργία τους, ποιος θα καλύψει την απαίτηση επιστροφής των 10,59 εκατομμυρίων ευρώ και αν το κόστος θα μετακυλιστεί τελικά στους δήμους και τους πολίτες.

Παράλληλα, ζητά την πλήρη δημοσιοποίηση των συμβάσεων, των τεχνικών προδιαγραφών, των εγκρίσεων χρηματοδότησης, των παραστατικών και των πραγματικών στοιχείων λειτουργίας των Πολυκέντρων Ανακύκλωσης, καθώς και σαφή δέσμευση ότι τυχόν δημοσιονομικές διορθώσεις δεν θα επιβαρύνουν την τοπική αυτοδιοίκηση και τους πολίτες.

Κλείνοντας, ο Μανώλης Μάκαρης τονίζει ότι η ανακύκλωση δεν μπορεί να λειτουργεί ως «επικοινωνιακή βιτρίνα» ούτε να συνδέεται με υπερκοστολογημένες προμήθειες, αλλά χρειάζεται έναν ολοκληρωμένο δημόσιο σχεδιασμό που θα δίνει προτεραιότητα στη διαλογή στην πηγή, την κομποστοποίηση, τους καφέ κάδους, τους σταθμούς μεταφόρτωσης και τη συνολική μείωση των σύμμεικτων απορριμμάτων.

Η απάντηση της Αναπληρώτριας Υπουργού Υγείας, Ειρήνης Αγαπηδάκη, στη Βουλή για την υγειονομική κάλυψη της Ανατολικής Πυλίας επιβεβαιώνει ότι η περιοχή θα ενισχυθεί μόνο προσωρινά κατά τη θερινή περίοδο, με τη μετακίνηση έξι διασωστών από το ΕΚΑΒ Αθήνας και τη λειτουργία ενός ασθενοφόρου για τέσσερις μήνες. Την ίδια στιγμή, το πάγιο αίτημα για μόνιμο Σταθμό ΕΚΑΒ και Κέντρο Υγείας με 24ωρη λειτουργία παραμένει χωρίς συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα, καθώς το Υπουργείο παραπέμπει το ζήτημα σε μελλοντική επανεξέταση στο πλαίσιο του νέου υγειονομικού χάρτη. Η εξέλιξη προκαλεί έντονο προβληματισμό, καθώς οι κάτοικοι και οι επισκέπτες της Ανατολικής Πυλίας συνεχίζουν να ζητούν σταθερές και μόνιμες λύσεις για την προστασία της δημόσιας υγείας.

Σύμφωνα με την απάντηση της Αν. Υπουργού Υγείας, Ειρήνης Αγαπηδάκη, σε κοινοβουλευτική ερώτηση σχετικά με την υγειονομική κάλυψη της Ανατολικής Πυλίας, προβλέπεται η μετακίνηση έξι διασωστών από το ΕΚΑΒ Αθήνας για τέσσερις μήνες και η λειτουργία ενός ασθενοφόρου κατά τη θερινή περίοδο, ενώ η λειτουργία Κέντρου Υγείας στην περιοχή παραπέμπεται σε μελλοντική επανεξέταση, στο πλαίσιο του νέου υγειονομικού χάρτη.

Η απάντηση του Υπουργείου Υγείας αποτελεί ακόμη μία απόδειξη ότι η κυβέρνηση επιλέγει τις προσωρινές λύσεις αντί για τη μόνιμη θωράκιση της δημόσιας υγείας.

Η μετακίνηση έξι διασωστών από το ΕΚΑΒ Αθήνας για μόλις τέσσερις μήνες και η λειτουργία ενός ασθενοφόρου κατά τη θερινή περίοδο δεν αποτελούν ίδρυση και στελέχωση μόνιμου Σταθμού ΕΚΑΒ. Πρόκειται για μια αποσπασματική λύση που λήγει με το τέλος του καλοκαιριού, αφήνοντας τους κατοίκους της Ανατολικής Πυλίας εκ νέου χωρίς επαρκή επείγουσα προνοσοκομειακή κάλυψη.

Η επιλογή της τετράμηνης διάρκειας προκαλεί εύλογα πολιτικά ερωτήματα. Οι τέσσερις μήνες είναι ακριβώς όσοι χρειάζονται για να δημιουργηθεί η εικόνα ότι δήθεν λύθηκε το πρόβλημα, την ώρα που, όπως όλα δείχνουν, η χώρα οδεύει προς εκλογική αναμέτρηση το φθινόπωρο. Αντί για μια μόνιμη επένδυση στη δημόσια υγεία, επιλέγεται μια επικοινωνιακή διαχείριση με ημερομηνία λήξης.

Εξίσου απογοητευτική είναι η αναφορά της Αναπληρώτριας Υπουργού ότι η λειτουργία του Κέντρου Υγείας «θα επανεξεταστεί» στο πλαίσιο του νέου υγειονομικού χάρτη. Είναι απαράδεκτο, ύστερα από τόσα χρόνια, το Υπουργείο Υγείας να δηλώνει ότι θα εξετάσει εκ νέου ανάγκες που είναι ήδη γνωστές και πιεστικές.

Οι κάτοικοι της περιοχής ακούν εδώ και χρόνια υποσχέσεις, χωρίς να βλέπουν ουσιαστική πρόοδο. Το σημαντικότερο είναι ότι ολόκληρη η Ανατολική Πυλία εξακολουθεί να παραμένει χωρίς επαρκή ιατρική κάλυψη σε 24ωρη βάση.

Η Ανατολική Πυλία δεν είναι μια περιοχή που υπάρχει μόνο τους καλοκαιρινούς μήνες. Είναι μια εκτεταμένη γεωγραφική ενότητα με μόνιμο πληθυσμό, ηλικιωμένους κατοίκους, απομακρυσμένους οικισμούς και έντονη τουριστική δραστηριότητα.

Σε κάθε έμφραγμα, εγκεφαλικό επεισόδιο ή σοβαρό τροχαίο, το κρίσιμο ζήτημα είναι ο χρόνος ανταπόκρισης. Σε αυτές τις περιπτώσεις, κάθε λεπτό μπορεί να σώσει ή να στερήσει μια ανθρώπινη ζωή.

Η Ανατολική Πυλία δεν χρειάζεται άλλες προσωρινές διευθετήσεις και προεκλογικά «μπαλώματα». Χρειάζεται μόνιμο και πλήρως στελεχωμένο Σταθμό ΕΚΑΒ και Κέντρο Υγείας με 24ωρη λειτουργία.

Η πρόσφατη διέλευση αμαξοστοιχίας στο τμήμα Ασπρόχωμα – Καλαμάτα απέδειξε κάτι που υποστηρίζουμε σταθερά εδώ και χρόνια: το τρένο στη Μεσσηνία και την Πελοπόννησο μπορεί να ξαναλειτουργήσει.

Δεν το θυμηθήκαμε σήμερα. Το διεκδικούμε διαχρονικά.

Από το 2014, ο «Ανοιχτός Δήμος – Ενεργοί Πολίτες» ανέδειξε στο Δημοτικό Συμβούλιο Καλαμάτας την ανάγκη επιστροφής του σιδηροδρόμου, σε μια περίοδο που το θέμα είχε ουσιαστικά εγκαταλειφθεί.

Το 2015 διοργανώσαμε στην Καλαμάτα την εκδήλωση «Επιστροφή του τρένου στην Καλαμάτα – Δυνατότητες και προοπτικές», όπου παρουσιάστηκε τεκμηριωμένα ότι η επαναλειτουργία του τρένου στη Μεσσηνία είναι εφικτή και αναγκαία.

Τον Ιανουάριο του 2016 πραγματοποιήσαμε συμβολική διαδρομή με τρένο από την Καλαμάτα στη Μεσσήνη, στηρίζοντας έμπρακτα την προοπτική του Προαστιακού Μεσσηνίας.

Τον Απρίλιο του 2016, με πρωτοβουλία του Μανώλη Μάκαρη στο Διοικητικό Συμβούλιο της ΠΕΔ Πελοποννήσου, διοργανώθηκε στην Καλαμάτα μεγάλη ημερίδα για το μέλλον του σιδηροδρόμου στην Πελοπόννησο, με τη συμμετοχή του τότε προέδρου της ΠΕΔ Δημήτρη Καμπόσου, εκπροσώπων του Υπουργείου Υποδομών και της ΕΡΓΟΣΕ. Εκεί τέθηκε με σαφήνεια το ζήτημα της επαναλειτουργίας του σιδηροδρόμου ως αναπτυξιακού εργαλείου για όλη την Πελοπόννησο. Μάλιστα τέθηκε επί τάπητος το θέμα ενεργοποίησης του δυτικού σιδηροδρομικού άξονα Πάτρα- Πύργος -Κυπαρισσία- Καλαμάτα.

Στη συνέχεια, μέσα από την περιφερειακή παράταξη «Πρώτα η Πελοπόννησος», η διεκδίκηση μεταφέρθηκε σε περιφερειακό επίπεδο. Με παρεμβάσεις στο Περιφερειακό Συμβούλιο, δημόσιες ερωτήσεις, επισκέψεις σε εγκαταλελειμμένους σιδηροδρομικούς σταθμούς και ολοκληρωμένες προτάσεις, ζητήσαμε:

– την επαναλειτουργία του Προαστιακού Μεσσηνίας,

– τη σύνδεση Καλαμάτας–Μεσσήνης–Αεροδρομίου–Διαβολιτσίου,

– την επαναλειτουργία της γραμμής Κόρινθος–Άργος–Ναύπλιο,

– την επαναλειτουργία του τρένου στην Αρκαδία ως τουριστικό τρένο.

– την προστασία του μετρικού σιδηροδρομικού δικτύου της Πελοποννήσου,

– την αξιοποίηση ευρωπαϊκών χρηματοδοτικών εργαλείων για βιώσιμες δημόσιες μεταφορές.

Το τρένο δεν είναι νοσταλγία. Είναι δημόσια μεταφορά, κοινωνικό δικαίωμα, περιβαλλοντική ανάγκη και αναπτυξιακή προοπτική.

Σε μια εποχή που η Ευρώπη επενδύει στις πράσινες μεταφορές, η Πελοπόννησος δεν μπορεί να μένει αποκλεισμένη από τον σιδηρόδρομο. Δεν μπορεί να συνεχιστεί η απαξίωση των υποδομών, το ξήλωμα γραμμών, η εγκατάλειψη σταθμών και η μονομερής εξάρτηση από το Ι.Χ. και τους οδικούς άξονες.

Η πρόσφατη δοκιμαστική διέλευση στο Ασπρόχωμα δείχνει τον δρόμο. Δεν αρκεί όμως ένα συμβολικό δρομολόγιο. Χρειάζεται πολιτική βούληση, χρηματοδότηση, τεχνικός σχεδιασμός και μόνιμη επαναλειτουργία.

Η θέση μας είναι καθαρή:

Να ξανασφυρίξει το τρένο στη Μεσσηνία και την Πελοπόννησο.

Να επαναλειτουργήσει ο Προαστιακός Μεσσηνίας.

Να αξιοποιηθεί το σιδηροδρομικό δίκτυο ως εργαλείο βιώσιμης ανάπτυξης, κοινωνικής συνοχής και προστασίας του περιβάλλοντος.

Ο αγώνας για το τρένο συνεχίζεται.

Μανώλης Μάκαρης

Ανοιχτός Δήμος- Ενεργοί Πολίτες

Πρώτα η Πελοπόννησος

Η περιφερειακή παράταξη «Πρώτα η Πελοπόννησος», διά του επικεφαλής της Μανώλη Μάκαρη, συμμετείχε ενεργά στην κρίσιμη ειδική συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Οιχαλίας για την εγκατάσταση μονάδας παραγωγής βιοαερίου στη ΒΙΠΕ Μελιγαλά, εκφράζοντας την πλήρη και αδιαπραγμάτευτη στήριξή της στον αγώνα των κατοίκων.

Η έγκριση των Περιβαλλοντικών Όρων από την Αποκεντρωμένη Διοίκηση, παρά τις ομόφωνες αρνητικές γνωμοδοτήσεις των 16 Τοπικών Κοινοτήτων, του Δημοτικού Συμβουλίου Οιχαλίας και της αρμόδιας Περιφερειακής Επιτροπής Περιβάλλοντος και Χωροταξίας, αποτελεί σοβαρό θεσμικό και δημοκρατικό ατόπημα.

Δεν μπορεί μια ολόκληρη περιοχή να αγνοείται. Δεν μπορεί η τοπική κοινωνία να λέει ομόφωνα «όχι» και η Πολιτεία να προχωρά σαν να μη συμβαίνει τίποτα.

Κατά τη συνεδρίαση αναδείχθηκαν σοβαρά ζητήματα που καθιστούν το έργο περιβαλλοντικά, κοινωνικά και οικονομικά απαράδεκτο.

1. Νέα επιβάρυνση σε μια ήδη περιβαλλοντικά επιβαρυμένη περιοχή

Ο Μελιγαλάς και η ευρύτερη περιοχή του δήμου Οιχαλίας δεν ξεκινούν από μηδενική βάση. Η περιοχή είναι ήδη επιβαρυμένη από τη λειτουργία πυρηνελαιουργείων και από τη διαχείριση απορριμμάτων στην Καλλιρρόη.

Όπως επισημάνθηκε στη συνεδρίαση, υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις αυξημένης ατμοσφαιρικής ρύπανσης, ιδιαίτερα κατά τους χειμερινούς μήνες, με συγκεντρώσεις μικροσωματιδίων PM2.5 που συνδέονται διεθνώς με αναπνευστικά προβλήματα, καρδιαγγειακή νοσηρότητα και αυξημένη θνητότητα.

Ο ιατρός καρδιολόγος Μανώλης Μάκαρης τόνισε ότι πριν από οποιαδήποτε νέα περιβαλλοντικά επιβαρυντική δραστηριότητα, απαιτείται σοβαρή κλινική και επιδημιολογική διερεύνηση της υγείας του πληθυσμού της περιοχής.

Η φέρουσα ικανότητα μιας περιοχής έχει όρια. Και στο δήμος Οιχαλία αυτά τα όρια έχουν ξεπεραστεί.

2. Διάτρητη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων

Η αδειοδότηση του έργου βασίστηκε σε μια Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων με σοβαρές ελλείψεις.

Συγκεκριμένα:

α. Χρησιμοποιούνται παλαιά μετεωρολογικά δεδομένα, χωρίς επαρκή αποτύπωση των σημερινών κλιματικών και τοπικών συνθηκών.

β. Δεν λαμβάνεται ουσιαστικά υπόψη το φαινόμενο της θερμοκρασιακής αναστροφής στο λεκανοπέδιο της Οιχαλίας.

γ. Υποβαθμίζεται η υφιστάμενη ατμοσφαιρική ρύπανση της περιοχής.

δ. Δεν εξετάζονται επαρκώς οι σωρευτικές επιπτώσεις από τη λειτουργία της νέας μονάδας δίπλα σε ήδη επιβαρυντικές δραστηριότητες.

ε. Δεν έχει υπάρξει η αναγκαία τεκμηρίωση από τις αρμόδιες υπηρεσίες δημόσιας υγείας.

ς. Δεν αντιμετωπίζεται επαρκώς ο κίνδυνος πλημμύρας και ρύπανσης του υδροφόρου ορίζοντα, ιδίως στη λεκάνη του Παμίσου.

ζ. Δεν έχει προηγηθεί οριοθέτηση του γειτονικού ρέματος, ενώ η ΒΙΠΕ στερείται βασικών υποδομών, όπως βιολογικού καθαρισμού.

Πρόκειται για ελλείψεις που δεν είναι τυπικές. Είναι ουσιαστικές και αφορούν την ασφάλεια, την υγεία και το περιβάλλον.

3. Ο δήμος Οιχαλίας κινδυνεύει να γίνει κόμβος αποβλήτων

Η μονάδα προβλέπεται να διαχειρίζεται περίπου 160 τόνους αποβλήτων ημερησίως, δηλαδή πάνω από 58.000 τόνους ετησίως, μεταξύ των οποίων κατσίγαρο, τυρόγαλο, ελαιοπυρήνα και ζωικά απόβλητα.

Αυτό σημαίνει συνεχή μεταφορά φορτίων μέσα από ένα ανεπαρκές οδικό δίκτυο, αυξημένη όχληση, κίνδυνο οσμών, αερολυμάτων, εντόμων και συνολική υποβάθμιση της ποιότητας ζωής σε μεγάλη ακτίνα γύρω από τη μονάδα.

Η περιοχή δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ο μόνιμος αποδέκτης κάθε περιβαλλοντικά επιβαρυντικής δραστηριότητας.

4. Πλήγμα στην τοπική οικονομία και στις υφιστάμενες επιχειρήσεις

Ιδιαίτερα σοβαρές είναι και οι επιπτώσεις στο τοπικό επιχειρείν.

Όπως καταγγέλθηκε από εκπροσώπους επιχειρήσεων τροφίμων που δραστηριοποιούνται σε πολύ μικρή απόσταση από τη σχεδιαζόμενη μονάδα, οι οσμές, τα αερολύματα και η πιθανή προσέλκυση εντόμων μπορούν να θέσουν σε κίνδυνο την ασφάλεια των τροφίμων, τις πιστοποιήσεις ποιότητας και τη βιωσιμότητα επιχειρήσεων που απασχολούν εκατοντάδες εργαζόμενους.

Δεν μπορεί η Πολιτεία από τη μία να μιλά για στήριξη της παραγωγής και της αγροδιατροφής και από την άλλη να επιτρέπει χωροθετήσεις που απειλούν τις ίδιες τις παραγωγικές δραστηριότητες της περιοχής.

5. Ακυρώνεται το αναπτυξιακό μέλλον της περιοχής

Ο δήμος Οιχαλίας και η ευρύτερη περιοχή έχουν ανάγκη από ένα αναπτυξιακό μοντέλο που θα στηρίζεται στην αγροδιατροφή, στον τουρισμό, στην προστασία του περιβάλλοντος και στη συγκράτηση των νέων ανθρώπων στον τόπο τους.

Η εγκατάσταση μονάδων βαριάς όχλησης ακυρώνει στην πράξη αυτή την προοπτική. Υποβαθμίζει τη γη, αποθαρρύνει επενδύσεις, πλήττει την εικόνα της περιοχής και δημιουργεί ένα μόνιμο καθεστώς περιβαλλοντικής ανασφάλειας.

Η ανάπτυξη δεν μπορεί να είναι πρόσχημα για την υποβάθμιση ενός τόπου.

Η παράταξη «Πρώτα η Πελοπόννησος» δηλώνει ξεκάθαρα:

Λέμε ΟΧΙ στην εγκατάσταση εργοστασίου βιοαερίου στη ΒΙΠΕ Μελιγαλά.

Στηρίζουμε τις νομικές ενέργειες που δρομολογεί ο Δήμος Οιχαλίας, συμπεριλαμβανομένης της ιεραρχικής προσφυγής και της προσφυγής στο Συμβούλιο της Επικρατείας.

Συμμετέχουμε στην Επιτροπή Αγώνα του Δήμου Οιχαλίας

Καλούμε τους κυβερνητικούς βουλευτές της Μεσσηνίας και την ηγεσία του Υπουργείου Περιβάλλοντος να αναλάβουν άμεσα τις πολιτικές τους ευθύνες και να προχωρήσουν στην ανάκληση της επίμαχης ΑΕΠΟ.

Δεν θα δεχτούμε εκπτώσεις στο δικαίωμα των πολιτών να ζουν σε ένα καθαρό και ασφαλές περιβάλλον.

Δεν θα επιτρέψουμε να μετατραπεί ο δήμος Οιχαλίας σε χαβούζα της Πελοποννήσου.

Θα είμαστε στην πρώτη γραμμή αυτού του αγώνα, θεσμικά και κινηματικά, μαζί με την τοπική κοινωνία.

Μανώλης Μάκαρης

Επικεφαλής Περιφερειακής Παράταξης «Πρώτα η Πελοπόννησος»

Ιατρός Καρδιολόγος

Η περιοχή του Μπουρνιά αποτελεί την τελευταία μεγάλη αδόμητη παραλιακή ζώνη της Καλαμάτας.

Έναν χώρο που σήμερα ανήκει σε όλους τους πολίτες και είναι ελεύθερα προσβάσιμος για αναψυχή, περίπατο και κολύμβηση.

Σύμφωνα με το έγγραφο της πολύ βραχείας διαβούλευσης, σχεδιάζεται η δημιουργία ενός πολυτελούς τουριστικού χωριού (resort) σε έκταση άνω των 205 στρεμμάτων, με ξενοδοχείο 5 αστέρων 140 δωματίων και με 248 πολυτελείς κατοικίες συνολικής δόμησης σχεδόν 40.000 τ.μ. .

Παράλληλα, ο επενδυτής έχει αιτηθεί την υπαγωγή του έργου ως Στρατηγική Επένδυση και την έγκριση ΕΣΧΑΣΕ.

Το πιο ανησυχητικό όμως είναι ότι στον φάκελο της επένδυσης ζητείται ρητά η αξιοποίηση των διατάξεων που αφορούν την παραχώρηση χρήσης του αιγιαλού και της παραλίας για τις ανάγκες της επένδυσης.

Με απλά λόγια, δεν συζητάμε μόνο για την κατασκευή ενός ξενοδοχείου.

Συζητάμε για μια επένδυση που ζητά να αποκτήσει ειδικά δικαιώματα χρήσης πάνω στον αιγιαλό και την παραλία, σε έναν χώρο που σήμερα είναι δημόσιος και προσβάσιμος σε όλους.

Το ερώτημα είναι ξεκάθαρο:

Θέλουμε η τελευταία ελεύθερη παραλία της Καλαμάτας να παραμείνει χώρος ανοιχτός για όλους ή να μετατραπεί σε προέκταση ενός κλειστού πολυτελούς resort;

Εμείς δεν είμαστε απέναντι στις επενδύσεις.

Είμαστε απέναντι στην εκχώρηση δημόσιου χώρου, στην υποβάθμιση του δικαιώματος ελεύθερης πρόσβασης στη θάλασσα και στην παράκαμψη του πολεοδομικού σχεδιασμού της πόλης.

Η ανάπτυξη πρέπει να υπηρετεί την κοινωνία και όχι να αποκλείει την κοινωνία.

Η Δυτική Παραλία ανήκει στους πολίτες της Καλαμάτας.

Ο αιγιαλός και η παραλία είναι δημόσια αγαθά και δεν πρέπει να μετατραπούν σε προνόμιο λίγων.

Στο Βιοτεχνικό Πάρκο Μελιγαλά βρέθηκε ο Μανώλης Μάκαρης, επικεφαλής της περιφερειακής παράταξης «Πρώτα η Πελοπόννησος», αναδεικνύοντας το ζήτημα της σχεδιαζόμενης εγκατάστασης μονάδας βιοαερίου σε μια περιοχή που ήδη δέχεται σημαντική περιβαλλοντική πίεση.

Όπως τόνισε, η συγκεκριμένη εγκατάσταση προωθείται παρά την ξεκάθαρη αντίθεση της τοπικής κοινωνίας, παρά την αρνητική γνωμοδότηση του Δημοτικού Συμβουλίου Οιχαλίας, παρά την αντίθεση 16 Δημοτικών Κοινοτήτων και παρά την αρνητική γνωμοδότηση της Επιτροπής Περιβάλλοντος της Περιφέρειας Πελοποννήσου.

Ο Μανώλης Μάκαρης δήλωσε:

«Σε τέτοια ζητήματα δεν μπορεί η φωνή των κατοίκων να αγνοείται. Ιδιαίτερα όταν μιλάμε για μια εγκατάσταση που μπορεί να προκαλέσει περιβαλλοντική όχληση σε μια περιοχή που ήδη επιβαρύνεται από κάποιες από τις υπάρχουσες βιομηχανικές δραστηριότητες.

Το ερώτημα είναι απλό: Πόση ακόμη περιβαλλοντική επιβάρυνση αντέχει ο Μελιγαλάς και τα γύρω χωριά;

Η ανάπτυξη δεν μπορεί να γίνεται ερήμην της κοινωνίας. Χρειάζεται σεβασμός στους κατοίκους, ουσιαστική διαβούλευση, πλήρης περιβαλλοντικός έλεγχος και ξεκάθαρες εγγυήσεις για τη δημόσια υγεία και το περιβάλλον».

Η παράταξη «Πρώτα η Πελοπόννησος» ζητά να ληφθούν σοβαρά υπόψη οι αποφάσεις και οι αντιδράσεις της τοπικής κοινωνίας, καθώς και οι αρνητικές γνωμοδοτήσεις των θεσμικών οργάνων. Κανένα έργο με πιθανές περιβαλλοντικές επιπτώσεις δεν μπορεί να προχωρά χωρίς κοινωνική συναίνεση, επιστημονική τεκμηρίωση και πλήρη διαφάνεια.

Ο Μελιγαλάς και τα γύρω χωριά δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ως περιοχές δεύτερης κατηγορίας. Η προστασία της δημόσιας υγείας, του περιβάλλοντος και της ποιότητας ζωής των κατοίκων πρέπει να είναι αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητα.

Από τις πηγές του Πηδήματος, απ’ όπου υδρεύεται η Καλαμάτα και πολλά χωριά του Δήμου, ο Μανώλης Μάκαρης δήλωσε ότι το νερό είναι βασικό κοινωνικό αγαθό και πρέπει να παραμείνει φθηνό, δημόσιο και προσβάσιμο σε όλους.

Ο επικεφαλής της παράταξης «Πρώτα η Πελοπόννησος» εξέφρασε για ακόμη μία φορά την κάθετη αντίθεσή του στις αυξήσεις των τιμολογίων της ΔΕΥΑΚ, ιδιαίτερα σε μια δύσκολη οικονομική συγκυρία για τους πολίτες.

Υπενθύμισε ότι η παράταξη είχε κρούσει εγκαίρως τον κώδωνα του κινδύνου, ήδη από τη συνέντευξη Τύπου που πραγματοποιήθηκε στην Τρίπολη στις 27/4/2026, καταδικάζοντας τόσο τις αυξήσεις στο νερό στο Δήμο Καλαμάτας όσο και τον κίνδυνο εμπορευματοποίησης ενός βασικού δημόσιου αγαθού.

Ιδιαίτερα για τα χωριά, όπου το χαμηλό κόστος του νερού αποτελούσε κίνητρο παραμονής των κατοίκων στον τόπο τους, οι  αυξήσεις είναι απαράδεκτες.

Παράλληλα, ο Μανώλης Μάκαρης τόνισε ότι η υπαγωγή του νερού στη ΡΑΑΕΥ – Ρυθμιστική Αρχή Αποβλήτων, Ενέργειας και Υδάτων – ενισχύει τη λογική της εμπορευματοποίησης και μπορεί να οδηγήσει σε νέα επιβάρυνση των πολιτών, όπως συνέβη με τα τιμολόγια του ηλεκτρικού ρεύματος.

Σημείωσε επίσης ότι η λεγόμενη «έκπτωση συνέπειας» έχει κυρίως εισπρακτικό χαρακτήρα και δεν αποτελεί πραγματική κοινωνική πολιτική. Αυτό που απαιτείται είναι ουσιαστική στήριξη των ευπαθών ομάδων και των νοικοκυριών που δυσκολεύονται.

Η παράταξη «Πρώτα η Πελοπόννησος» ζητά:

ανάκληση των αυξήσεων,

χαμηλά τιμολόγια για τα χωριά,

κοινωνική πολιτική για τους ευάλωτους,

δημόσιο και κοινωνικό έλεγχο στο νερό,

σωστή διαχείριση των υδατικών αποθεμάτων.

Το νερό δεν είναι εμπόρευμα. Είναι δημόσιο αγαθό.

Ο Μανώλης Μάκαρης επισκέφτηκε την Καλλιρρόη Μεσσηνίας όπου σύμφωνα με τους κατοίκους αναδεικνύεται ένα ζήτημα που δεν επιδέχεται ούτε υποτίμηση ούτε καθυστέρηση το οποίο είναι η ποιότητα του νερού που αφορά την τοπική κοινωνία και τη δημόσια υγεία.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν κατατεθεί στην Εισαγγελία Καλαμάτας και έχουν δει το φως της δημοσιότητας από τον Χρήστο Κυριακόπουλο,  Τοπικό Σύμβουλο και πρώην Πρόεδρο της Κοινότητας Καλλιρρόης, εργαστηριακές αναλύσεις δείχνουν ότι δείγματα νερού από το σημείο άντλησης δεν ανταποκρίνονται στις προβλεπόμενες τιμές της νομοθεσίας για νερό ανθρώπινης κατανάλωσης.

Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι ότι το πρόβλημα δεν εμφανίστηκε μία μόνο φορά και σταδιακά επιδεινώνεται με την πάροδο του χρόνου. Σύμφωνα με την αναφορά, τα αποτελέσματα του 2026, στις 23 Μαρτίου και στις 24 Απριλίου, κατέγραψαν μικροβιολογική επιβάρυνση με παρουσία ολικών κολοβακτηριδίων, Escherichia coli, εντερόκοκκων και αυξημένου μικροβιακού φορτίου.

Οι συγκεκριμένες παράμετροι, με βάση την ισχύουσα νομοθεσία, δεν επιτρέπεται να ανιχνεύονται σε πόσιμο νερό.

Το γεγονός ότι οι γεωτρήσεις που υδροδοτούν την Καλλιρρόη βρίσκονται σε απόσταση περίπου 450 μέτρων από την εγκατάσταση επεξεργασίας απορριμμάτων και ΧΥΤΥ, επιβάλλει αυξημένη θεσμική εγρήγορση, διαφάνεια και επιστημονική διερεύνηση.

Η παράταξή μας ζητά:

1.Άμεσο επίσημο έλεγχο του νερού από διαπιστευμένο εργαστήριο, με πιστοποιημένη δειγματοληψία από αρμόδιους φορείς.

2.Δημοσιοποίηση όλων των αναλύσεων που έχουν γίνει από τον Δήμο Οιχαλίας,  ή κάθε άλλη αρμόδια υπηρεσία.

3.Παρέμβαση της Διεύθυνσης Δημόσιας Υγείας της Περιφέρειας Πελοποννήσου, με αυτοψία και επίσημη ενημέρωση των κατοίκων.

4.Συστηματική παρακολούθηση του υπόγειου υδροφόρου ορίζοντα στην περιοχή της Καλλιρρόης.

5.Υδρογεωλογική και περιβαλλοντική διερεύνηση για να απαντηθεί καθαρά τι συμβαίνει και από πού προέρχεται η επιβάρυνση.

6.Άμεση ενημέρωση των κατοίκων για το αν το νερό είναι ασφαλές για κατανάλωση και ποια προληπτικά μέτρα πρέπει να ληφθούν.

Το νερό είναι δημόσιο αγαθό.

Η ασφάλεια των κατοίκων δεν μπορεί να στηρίζεται σε εικασίες, διαβεβαιώσεις χωρίς στοιχεία ή αποσπασματικούς ελέγχους.

Η Καλλιρρόη δικαιούται καθαρές απαντήσεις.

Οι κάτοικοι δικαιούνται ασφαλές νερό.

Και οι αρμόδιοι οφείλουν να πουν ξεκάθαρα:

Τι ακριβώς συμβαίνει με το νερό στην Καλλιρρόη;

Μανώλης Μάκαρης

Επικεφαλής της περιφερειακής παράταξης

«Πρώτα η Πελοπόννησος»