Στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης βρίσκεται η υπόθεση των Πολυκέντρων Ανακύκλωσης, μετά τις εξελίξεις που αφορούν τη διερεύνηση της προμήθειάς τους και την απαίτηση ανάκτησης εκατομμυρίων ευρώ. Με αφορμή τις τελευταίες αποκαλύψεις, ο επικεφαλής της περιφερειακής παράταξης «Πρώτα η Πελοπόννησος», Μανώλης Μάκαρης, υποστηρίζει ότι είχε αναδείξει το ζήτημα ήδη από το 2024, ζητώντας παράλληλα ξεκάθαρες απαντήσεις από την κυβέρνηση και τον ΦΟΔΣΑ Πελοποννήσου.

Όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή του, κατά τη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Καλαμάτας στις 2 Οκτωβρίου 2024, όταν συζητούνταν η αύξηση των δημοτικών τελών, είχε θέσει το ερώτημα πώς ήταν δυνατόν συστήματα ανακύκλωσης που, σύμφωνα με καταγγελίες, θα μπορούσαν να κοστίζουν περίπου 66.000 ευρώ να προμηθεύονται με κόστος που έφτανε τις 300.000 ευρώ ανά μονάδα.

Σύμφωνα με τον ίδιο, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου αποκτήθηκαν συνολικά 58 Πολύκεντρα Ανακύκλωσης, με δημόσια δαπάνη που ξεπέρασε τα 21,5 εκατομμύρια ευρώ, ενώ υποστηρίζει ότι οι διαθέσιμοι πόροι θα έπρεπε να είχαν κατευθυνθεί σε βασικές υποδομές της διαχείρισης απορριμμάτων, όπως οι σταθμοί μεταφόρτωσης, οι καφέ κάδοι, η κομποστοποίηση και η διαλογή στην πηγή.

Ο κ. Μάκαρης σημειώνει ακόμη ότι η υπόθεση βρίσκεται πλέον στο μικροσκόπιο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, ενώ – σύμφωνα με δημοσιευμένα στοιχεία – έχει προκύψει απαίτηση ανάκτησης περίπου 10,59 εκατομμυρίων ευρώ από τον ΦΟΔΣΑ Πελοποννήσου.

Παράλληλα, υποστηρίζει ότι οι ευθύνες δεν περιορίζονται στον ΦΟΔΣΑ, αλλά αφορούν και τα αρμόδια υπουργεία και τους ελεγκτικούς μηχανισμούς, οι οποίοι, όπως αναφέρει, όφειλαν να είχαν ελέγξει εγκαίρως τις μεγάλες αποκλίσεις στις τιμές και να διασφαλίσουν την ορθή αξιοποίηση των δημόσιων και ευρωπαϊκών πόρων.

Ιδιαίτερη αναφορά κάνει και στη λήξη, στις 10 Ιουλίου 2026, της σύμβασης του αναδόχου που είχε αναλάβει τη λειτουργία των Πολυκέντρων Ανακύκλωσης. Όπως επισημαίνει, μέχρι να αναδειχθεί νέος ανάδοχος καταγράφονται δυσλειτουργίες, περιορισμένο ωράριο λειτουργίας και διακοπή της καταβολής του ανταποδοτικού ποσού προς τους πολίτες.

«Πώς είναι δυνατόν μια επένδυση άνω των 21,5 εκατομμυρίων ευρώ να μένει χωρίς εξασφαλισμένη συνέχεια στη λειτουργία της, όταν ήταν γνωστό πότε έληγε η σύμβαση;», διερωτάται, αποδίδοντας ευθύνες για την έλλειψη έγκαιρου σχεδιασμού.

Ο επικεφαλής της παράταξης θέτει έξι κρίσιμα ερωτήματα προς την κυβέρνηση και τον ΦΟΔΣΑ, ζητώντας να διευκρινιστεί πώς τεκμηριώθηκε η τιμή των 300.000 ευρώ ανά μονάδα, ποιοι ενέκριναν τη χρηματοδότηση, ποια ήταν η πραγματική απόδοση των Πολυκέντρων, γιατί δεν εξασφαλίστηκε η απρόσκοπτη λειτουργία τους, ποιος θα καλύψει την απαίτηση επιστροφής των 10,59 εκατομμυρίων ευρώ και αν το κόστος θα μετακυλιστεί τελικά στους δήμους και τους πολίτες.

Παράλληλα, ζητά την πλήρη δημοσιοποίηση των συμβάσεων, των τεχνικών προδιαγραφών, των εγκρίσεων χρηματοδότησης, των παραστατικών και των πραγματικών στοιχείων λειτουργίας των Πολυκέντρων Ανακύκλωσης, καθώς και σαφή δέσμευση ότι τυχόν δημοσιονομικές διορθώσεις δεν θα επιβαρύνουν την τοπική αυτοδιοίκηση και τους πολίτες.

Κλείνοντας, ο Μανώλης Μάκαρης τονίζει ότι η ανακύκλωση δεν μπορεί να λειτουργεί ως «επικοινωνιακή βιτρίνα» ούτε να συνδέεται με υπερκοστολογημένες προμήθειες, αλλά χρειάζεται έναν ολοκληρωμένο δημόσιο σχεδιασμό που θα δίνει προτεραιότητα στη διαλογή στην πηγή, την κομποστοποίηση, τους καφέ κάδους, τους σταθμούς μεταφόρτωσης και τη συνολική μείωση των σύμμεικτων απορριμμάτων.

Η απάντηση της Αναπληρώτριας Υπουργού Υγείας, Ειρήνης Αγαπηδάκη, στη Βουλή για την υγειονομική κάλυψη της Ανατολικής Πυλίας επιβεβαιώνει ότι η περιοχή θα ενισχυθεί μόνο προσωρινά κατά τη θερινή περίοδο, με τη μετακίνηση έξι διασωστών από το ΕΚΑΒ Αθήνας και τη λειτουργία ενός ασθενοφόρου για τέσσερις μήνες. Την ίδια στιγμή, το πάγιο αίτημα για μόνιμο Σταθμό ΕΚΑΒ και Κέντρο Υγείας με 24ωρη λειτουργία παραμένει χωρίς συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα, καθώς το Υπουργείο παραπέμπει το ζήτημα σε μελλοντική επανεξέταση στο πλαίσιο του νέου υγειονομικού χάρτη. Η εξέλιξη προκαλεί έντονο προβληματισμό, καθώς οι κάτοικοι και οι επισκέπτες της Ανατολικής Πυλίας συνεχίζουν να ζητούν σταθερές και μόνιμες λύσεις για την προστασία της δημόσιας υγείας.

Σύμφωνα με την απάντηση της Αν. Υπουργού Υγείας, Ειρήνης Αγαπηδάκη, σε κοινοβουλευτική ερώτηση σχετικά με την υγειονομική κάλυψη της Ανατολικής Πυλίας, προβλέπεται η μετακίνηση έξι διασωστών από το ΕΚΑΒ Αθήνας για τέσσερις μήνες και η λειτουργία ενός ασθενοφόρου κατά τη θερινή περίοδο, ενώ η λειτουργία Κέντρου Υγείας στην περιοχή παραπέμπεται σε μελλοντική επανεξέταση, στο πλαίσιο του νέου υγειονομικού χάρτη.

Η απάντηση του Υπουργείου Υγείας αποτελεί ακόμη μία απόδειξη ότι η κυβέρνηση επιλέγει τις προσωρινές λύσεις αντί για τη μόνιμη θωράκιση της δημόσιας υγείας.

Η μετακίνηση έξι διασωστών από το ΕΚΑΒ Αθήνας για μόλις τέσσερις μήνες και η λειτουργία ενός ασθενοφόρου κατά τη θερινή περίοδο δεν αποτελούν ίδρυση και στελέχωση μόνιμου Σταθμού ΕΚΑΒ. Πρόκειται για μια αποσπασματική λύση που λήγει με το τέλος του καλοκαιριού, αφήνοντας τους κατοίκους της Ανατολικής Πυλίας εκ νέου χωρίς επαρκή επείγουσα προνοσοκομειακή κάλυψη.

Η επιλογή της τετράμηνης διάρκειας προκαλεί εύλογα πολιτικά ερωτήματα. Οι τέσσερις μήνες είναι ακριβώς όσοι χρειάζονται για να δημιουργηθεί η εικόνα ότι δήθεν λύθηκε το πρόβλημα, την ώρα που, όπως όλα δείχνουν, η χώρα οδεύει προς εκλογική αναμέτρηση το φθινόπωρο. Αντί για μια μόνιμη επένδυση στη δημόσια υγεία, επιλέγεται μια επικοινωνιακή διαχείριση με ημερομηνία λήξης.

Εξίσου απογοητευτική είναι η αναφορά της Αναπληρώτριας Υπουργού ότι η λειτουργία του Κέντρου Υγείας «θα επανεξεταστεί» στο πλαίσιο του νέου υγειονομικού χάρτη. Είναι απαράδεκτο, ύστερα από τόσα χρόνια, το Υπουργείο Υγείας να δηλώνει ότι θα εξετάσει εκ νέου ανάγκες που είναι ήδη γνωστές και πιεστικές.

Οι κάτοικοι της περιοχής ακούν εδώ και χρόνια υποσχέσεις, χωρίς να βλέπουν ουσιαστική πρόοδο. Το σημαντικότερο είναι ότι ολόκληρη η Ανατολική Πυλία εξακολουθεί να παραμένει χωρίς επαρκή ιατρική κάλυψη σε 24ωρη βάση.

Η Ανατολική Πυλία δεν είναι μια περιοχή που υπάρχει μόνο τους καλοκαιρινούς μήνες. Είναι μια εκτεταμένη γεωγραφική ενότητα με μόνιμο πληθυσμό, ηλικιωμένους κατοίκους, απομακρυσμένους οικισμούς και έντονη τουριστική δραστηριότητα.

Σε κάθε έμφραγμα, εγκεφαλικό επεισόδιο ή σοβαρό τροχαίο, το κρίσιμο ζήτημα είναι ο χρόνος ανταπόκρισης. Σε αυτές τις περιπτώσεις, κάθε λεπτό μπορεί να σώσει ή να στερήσει μια ανθρώπινη ζωή.

Η Ανατολική Πυλία δεν χρειάζεται άλλες προσωρινές διευθετήσεις και προεκλογικά «μπαλώματα». Χρειάζεται μόνιμο και πλήρως στελεχωμένο Σταθμό ΕΚΑΒ και Κέντρο Υγείας με 24ωρη λειτουργία.

Η πρόσφατη διέλευση αμαξοστοιχίας στο τμήμα Ασπρόχωμα – Καλαμάτα απέδειξε κάτι που υποστηρίζουμε σταθερά εδώ και χρόνια: το τρένο στη Μεσσηνία και την Πελοπόννησο μπορεί να ξαναλειτουργήσει.

Δεν το θυμηθήκαμε σήμερα. Το διεκδικούμε διαχρονικά.

Από το 2014, ο «Ανοιχτός Δήμος – Ενεργοί Πολίτες» ανέδειξε στο Δημοτικό Συμβούλιο Καλαμάτας την ανάγκη επιστροφής του σιδηροδρόμου, σε μια περίοδο που το θέμα είχε ουσιαστικά εγκαταλειφθεί.

Το 2015 διοργανώσαμε στην Καλαμάτα την εκδήλωση «Επιστροφή του τρένου στην Καλαμάτα – Δυνατότητες και προοπτικές», όπου παρουσιάστηκε τεκμηριωμένα ότι η επαναλειτουργία του τρένου στη Μεσσηνία είναι εφικτή και αναγκαία.

Τον Ιανουάριο του 2016 πραγματοποιήσαμε συμβολική διαδρομή με τρένο από την Καλαμάτα στη Μεσσήνη, στηρίζοντας έμπρακτα την προοπτική του Προαστιακού Μεσσηνίας.

Τον Απρίλιο του 2016, με πρωτοβουλία του Μανώλη Μάκαρη στο Διοικητικό Συμβούλιο της ΠΕΔ Πελοποννήσου, διοργανώθηκε στην Καλαμάτα μεγάλη ημερίδα για το μέλλον του σιδηροδρόμου στην Πελοπόννησο, με τη συμμετοχή του τότε προέδρου της ΠΕΔ Δημήτρη Καμπόσου, εκπροσώπων του Υπουργείου Υποδομών και της ΕΡΓΟΣΕ. Εκεί τέθηκε με σαφήνεια το ζήτημα της επαναλειτουργίας του σιδηροδρόμου ως αναπτυξιακού εργαλείου για όλη την Πελοπόννησο. Μάλιστα τέθηκε επί τάπητος το θέμα ενεργοποίησης του δυτικού σιδηροδρομικού άξονα Πάτρα- Πύργος -Κυπαρισσία- Καλαμάτα.

Στη συνέχεια, μέσα από την περιφερειακή παράταξη «Πρώτα η Πελοπόννησος», η διεκδίκηση μεταφέρθηκε σε περιφερειακό επίπεδο. Με παρεμβάσεις στο Περιφερειακό Συμβούλιο, δημόσιες ερωτήσεις, επισκέψεις σε εγκαταλελειμμένους σιδηροδρομικούς σταθμούς και ολοκληρωμένες προτάσεις, ζητήσαμε:

– την επαναλειτουργία του Προαστιακού Μεσσηνίας,

– τη σύνδεση Καλαμάτας–Μεσσήνης–Αεροδρομίου–Διαβολιτσίου,

– την επαναλειτουργία της γραμμής Κόρινθος–Άργος–Ναύπλιο,

– την επαναλειτουργία του τρένου στην Αρκαδία ως τουριστικό τρένο.

– την προστασία του μετρικού σιδηροδρομικού δικτύου της Πελοποννήσου,

– την αξιοποίηση ευρωπαϊκών χρηματοδοτικών εργαλείων για βιώσιμες δημόσιες μεταφορές.

Το τρένο δεν είναι νοσταλγία. Είναι δημόσια μεταφορά, κοινωνικό δικαίωμα, περιβαλλοντική ανάγκη και αναπτυξιακή προοπτική.

Σε μια εποχή που η Ευρώπη επενδύει στις πράσινες μεταφορές, η Πελοπόννησος δεν μπορεί να μένει αποκλεισμένη από τον σιδηρόδρομο. Δεν μπορεί να συνεχιστεί η απαξίωση των υποδομών, το ξήλωμα γραμμών, η εγκατάλειψη σταθμών και η μονομερής εξάρτηση από το Ι.Χ. και τους οδικούς άξονες.

Η πρόσφατη δοκιμαστική διέλευση στο Ασπρόχωμα δείχνει τον δρόμο. Δεν αρκεί όμως ένα συμβολικό δρομολόγιο. Χρειάζεται πολιτική βούληση, χρηματοδότηση, τεχνικός σχεδιασμός και μόνιμη επαναλειτουργία.

Η θέση μας είναι καθαρή:

Να ξανασφυρίξει το τρένο στη Μεσσηνία και την Πελοπόννησο.

Να επαναλειτουργήσει ο Προαστιακός Μεσσηνίας.

Να αξιοποιηθεί το σιδηροδρομικό δίκτυο ως εργαλείο βιώσιμης ανάπτυξης, κοινωνικής συνοχής και προστασίας του περιβάλλοντος.

Ο αγώνας για το τρένο συνεχίζεται.

Μανώλης Μάκαρης

Ανοιχτός Δήμος- Ενεργοί Πολίτες

Πρώτα η Πελοπόννησος

Η περιφερειακή παράταξη «Πρώτα η Πελοπόννησος», διά του επικεφαλής της Μανώλη Μάκαρη, συμμετείχε ενεργά στην κρίσιμη ειδική συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Οιχαλίας για την εγκατάσταση μονάδας παραγωγής βιοαερίου στη ΒΙΠΕ Μελιγαλά, εκφράζοντας την πλήρη και αδιαπραγμάτευτη στήριξή της στον αγώνα των κατοίκων.

Η έγκριση των Περιβαλλοντικών Όρων από την Αποκεντρωμένη Διοίκηση, παρά τις ομόφωνες αρνητικές γνωμοδοτήσεις των 16 Τοπικών Κοινοτήτων, του Δημοτικού Συμβουλίου Οιχαλίας και της αρμόδιας Περιφερειακής Επιτροπής Περιβάλλοντος και Χωροταξίας, αποτελεί σοβαρό θεσμικό και δημοκρατικό ατόπημα.

Δεν μπορεί μια ολόκληρη περιοχή να αγνοείται. Δεν μπορεί η τοπική κοινωνία να λέει ομόφωνα «όχι» και η Πολιτεία να προχωρά σαν να μη συμβαίνει τίποτα.

Κατά τη συνεδρίαση αναδείχθηκαν σοβαρά ζητήματα που καθιστούν το έργο περιβαλλοντικά, κοινωνικά και οικονομικά απαράδεκτο.

1. Νέα επιβάρυνση σε μια ήδη περιβαλλοντικά επιβαρυμένη περιοχή

Ο Μελιγαλάς και η ευρύτερη περιοχή του δήμου Οιχαλίας δεν ξεκινούν από μηδενική βάση. Η περιοχή είναι ήδη επιβαρυμένη από τη λειτουργία πυρηνελαιουργείων και από τη διαχείριση απορριμμάτων στην Καλλιρρόη.

Όπως επισημάνθηκε στη συνεδρίαση, υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις αυξημένης ατμοσφαιρικής ρύπανσης, ιδιαίτερα κατά τους χειμερινούς μήνες, με συγκεντρώσεις μικροσωματιδίων PM2.5 που συνδέονται διεθνώς με αναπνευστικά προβλήματα, καρδιαγγειακή νοσηρότητα και αυξημένη θνητότητα.

Ο ιατρός καρδιολόγος Μανώλης Μάκαρης τόνισε ότι πριν από οποιαδήποτε νέα περιβαλλοντικά επιβαρυντική δραστηριότητα, απαιτείται σοβαρή κλινική και επιδημιολογική διερεύνηση της υγείας του πληθυσμού της περιοχής.

Η φέρουσα ικανότητα μιας περιοχής έχει όρια. Και στο δήμος Οιχαλία αυτά τα όρια έχουν ξεπεραστεί.

2. Διάτρητη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων

Η αδειοδότηση του έργου βασίστηκε σε μια Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων με σοβαρές ελλείψεις.

Συγκεκριμένα:

α. Χρησιμοποιούνται παλαιά μετεωρολογικά δεδομένα, χωρίς επαρκή αποτύπωση των σημερινών κλιματικών και τοπικών συνθηκών.

β. Δεν λαμβάνεται ουσιαστικά υπόψη το φαινόμενο της θερμοκρασιακής αναστροφής στο λεκανοπέδιο της Οιχαλίας.

γ. Υποβαθμίζεται η υφιστάμενη ατμοσφαιρική ρύπανση της περιοχής.

δ. Δεν εξετάζονται επαρκώς οι σωρευτικές επιπτώσεις από τη λειτουργία της νέας μονάδας δίπλα σε ήδη επιβαρυντικές δραστηριότητες.

ε. Δεν έχει υπάρξει η αναγκαία τεκμηρίωση από τις αρμόδιες υπηρεσίες δημόσιας υγείας.

ς. Δεν αντιμετωπίζεται επαρκώς ο κίνδυνος πλημμύρας και ρύπανσης του υδροφόρου ορίζοντα, ιδίως στη λεκάνη του Παμίσου.

ζ. Δεν έχει προηγηθεί οριοθέτηση του γειτονικού ρέματος, ενώ η ΒΙΠΕ στερείται βασικών υποδομών, όπως βιολογικού καθαρισμού.

Πρόκειται για ελλείψεις που δεν είναι τυπικές. Είναι ουσιαστικές και αφορούν την ασφάλεια, την υγεία και το περιβάλλον.

3. Ο δήμος Οιχαλίας κινδυνεύει να γίνει κόμβος αποβλήτων

Η μονάδα προβλέπεται να διαχειρίζεται περίπου 160 τόνους αποβλήτων ημερησίως, δηλαδή πάνω από 58.000 τόνους ετησίως, μεταξύ των οποίων κατσίγαρο, τυρόγαλο, ελαιοπυρήνα και ζωικά απόβλητα.

Αυτό σημαίνει συνεχή μεταφορά φορτίων μέσα από ένα ανεπαρκές οδικό δίκτυο, αυξημένη όχληση, κίνδυνο οσμών, αερολυμάτων, εντόμων και συνολική υποβάθμιση της ποιότητας ζωής σε μεγάλη ακτίνα γύρω από τη μονάδα.

Η περιοχή δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ο μόνιμος αποδέκτης κάθε περιβαλλοντικά επιβαρυντικής δραστηριότητας.

4. Πλήγμα στην τοπική οικονομία και στις υφιστάμενες επιχειρήσεις

Ιδιαίτερα σοβαρές είναι και οι επιπτώσεις στο τοπικό επιχειρείν.

Όπως καταγγέλθηκε από εκπροσώπους επιχειρήσεων τροφίμων που δραστηριοποιούνται σε πολύ μικρή απόσταση από τη σχεδιαζόμενη μονάδα, οι οσμές, τα αερολύματα και η πιθανή προσέλκυση εντόμων μπορούν να θέσουν σε κίνδυνο την ασφάλεια των τροφίμων, τις πιστοποιήσεις ποιότητας και τη βιωσιμότητα επιχειρήσεων που απασχολούν εκατοντάδες εργαζόμενους.

Δεν μπορεί η Πολιτεία από τη μία να μιλά για στήριξη της παραγωγής και της αγροδιατροφής και από την άλλη να επιτρέπει χωροθετήσεις που απειλούν τις ίδιες τις παραγωγικές δραστηριότητες της περιοχής.

5. Ακυρώνεται το αναπτυξιακό μέλλον της περιοχής

Ο δήμος Οιχαλίας και η ευρύτερη περιοχή έχουν ανάγκη από ένα αναπτυξιακό μοντέλο που θα στηρίζεται στην αγροδιατροφή, στον τουρισμό, στην προστασία του περιβάλλοντος και στη συγκράτηση των νέων ανθρώπων στον τόπο τους.

Η εγκατάσταση μονάδων βαριάς όχλησης ακυρώνει στην πράξη αυτή την προοπτική. Υποβαθμίζει τη γη, αποθαρρύνει επενδύσεις, πλήττει την εικόνα της περιοχής και δημιουργεί ένα μόνιμο καθεστώς περιβαλλοντικής ανασφάλειας.

Η ανάπτυξη δεν μπορεί να είναι πρόσχημα για την υποβάθμιση ενός τόπου.

Η παράταξη «Πρώτα η Πελοπόννησος» δηλώνει ξεκάθαρα:

Λέμε ΟΧΙ στην εγκατάσταση εργοστασίου βιοαερίου στη ΒΙΠΕ Μελιγαλά.

Στηρίζουμε τις νομικές ενέργειες που δρομολογεί ο Δήμος Οιχαλίας, συμπεριλαμβανομένης της ιεραρχικής προσφυγής και της προσφυγής στο Συμβούλιο της Επικρατείας.

Συμμετέχουμε στην Επιτροπή Αγώνα του Δήμου Οιχαλίας

Καλούμε τους κυβερνητικούς βουλευτές της Μεσσηνίας και την ηγεσία του Υπουργείου Περιβάλλοντος να αναλάβουν άμεσα τις πολιτικές τους ευθύνες και να προχωρήσουν στην ανάκληση της επίμαχης ΑΕΠΟ.

Δεν θα δεχτούμε εκπτώσεις στο δικαίωμα των πολιτών να ζουν σε ένα καθαρό και ασφαλές περιβάλλον.

Δεν θα επιτρέψουμε να μετατραπεί ο δήμος Οιχαλίας σε χαβούζα της Πελοποννήσου.

Θα είμαστε στην πρώτη γραμμή αυτού του αγώνα, θεσμικά και κινηματικά, μαζί με την τοπική κοινωνία.

Μανώλης Μάκαρης

Επικεφαλής Περιφερειακής Παράταξης «Πρώτα η Πελοπόννησος»

Ιατρός Καρδιολόγος

Η περιοχή του Μπουρνιά αποτελεί την τελευταία μεγάλη αδόμητη παραλιακή ζώνη της Καλαμάτας.

Έναν χώρο που σήμερα ανήκει σε όλους τους πολίτες και είναι ελεύθερα προσβάσιμος για αναψυχή, περίπατο και κολύμβηση.

Σύμφωνα με το έγγραφο της πολύ βραχείας διαβούλευσης, σχεδιάζεται η δημιουργία ενός πολυτελούς τουριστικού χωριού (resort) σε έκταση άνω των 205 στρεμμάτων, με ξενοδοχείο 5 αστέρων 140 δωματίων και με 248 πολυτελείς κατοικίες συνολικής δόμησης σχεδόν 40.000 τ.μ. .

Παράλληλα, ο επενδυτής έχει αιτηθεί την υπαγωγή του έργου ως Στρατηγική Επένδυση και την έγκριση ΕΣΧΑΣΕ.

Το πιο ανησυχητικό όμως είναι ότι στον φάκελο της επένδυσης ζητείται ρητά η αξιοποίηση των διατάξεων που αφορούν την παραχώρηση χρήσης του αιγιαλού και της παραλίας για τις ανάγκες της επένδυσης.

Με απλά λόγια, δεν συζητάμε μόνο για την κατασκευή ενός ξενοδοχείου.

Συζητάμε για μια επένδυση που ζητά να αποκτήσει ειδικά δικαιώματα χρήσης πάνω στον αιγιαλό και την παραλία, σε έναν χώρο που σήμερα είναι δημόσιος και προσβάσιμος σε όλους.

Το ερώτημα είναι ξεκάθαρο:

Θέλουμε η τελευταία ελεύθερη παραλία της Καλαμάτας να παραμείνει χώρος ανοιχτός για όλους ή να μετατραπεί σε προέκταση ενός κλειστού πολυτελούς resort;

Εμείς δεν είμαστε απέναντι στις επενδύσεις.

Είμαστε απέναντι στην εκχώρηση δημόσιου χώρου, στην υποβάθμιση του δικαιώματος ελεύθερης πρόσβασης στη θάλασσα και στην παράκαμψη του πολεοδομικού σχεδιασμού της πόλης.

Η ανάπτυξη πρέπει να υπηρετεί την κοινωνία και όχι να αποκλείει την κοινωνία.

Η Δυτική Παραλία ανήκει στους πολίτες της Καλαμάτας.

Ο αιγιαλός και η παραλία είναι δημόσια αγαθά και δεν πρέπει να μετατραπούν σε προνόμιο λίγων.

Στο Βιοτεχνικό Πάρκο Μελιγαλά βρέθηκε ο Μανώλης Μάκαρης, επικεφαλής της περιφερειακής παράταξης «Πρώτα η Πελοπόννησος», αναδεικνύοντας το ζήτημα της σχεδιαζόμενης εγκατάστασης μονάδας βιοαερίου σε μια περιοχή που ήδη δέχεται σημαντική περιβαλλοντική πίεση.

Όπως τόνισε, η συγκεκριμένη εγκατάσταση προωθείται παρά την ξεκάθαρη αντίθεση της τοπικής κοινωνίας, παρά την αρνητική γνωμοδότηση του Δημοτικού Συμβουλίου Οιχαλίας, παρά την αντίθεση 16 Δημοτικών Κοινοτήτων και παρά την αρνητική γνωμοδότηση της Επιτροπής Περιβάλλοντος της Περιφέρειας Πελοποννήσου.

Ο Μανώλης Μάκαρης δήλωσε:

«Σε τέτοια ζητήματα δεν μπορεί η φωνή των κατοίκων να αγνοείται. Ιδιαίτερα όταν μιλάμε για μια εγκατάσταση που μπορεί να προκαλέσει περιβαλλοντική όχληση σε μια περιοχή που ήδη επιβαρύνεται από κάποιες από τις υπάρχουσες βιομηχανικές δραστηριότητες.

Το ερώτημα είναι απλό: Πόση ακόμη περιβαλλοντική επιβάρυνση αντέχει ο Μελιγαλάς και τα γύρω χωριά;

Η ανάπτυξη δεν μπορεί να γίνεται ερήμην της κοινωνίας. Χρειάζεται σεβασμός στους κατοίκους, ουσιαστική διαβούλευση, πλήρης περιβαλλοντικός έλεγχος και ξεκάθαρες εγγυήσεις για τη δημόσια υγεία και το περιβάλλον».

Η παράταξη «Πρώτα η Πελοπόννησος» ζητά να ληφθούν σοβαρά υπόψη οι αποφάσεις και οι αντιδράσεις της τοπικής κοινωνίας, καθώς και οι αρνητικές γνωμοδοτήσεις των θεσμικών οργάνων. Κανένα έργο με πιθανές περιβαλλοντικές επιπτώσεις δεν μπορεί να προχωρά χωρίς κοινωνική συναίνεση, επιστημονική τεκμηρίωση και πλήρη διαφάνεια.

Ο Μελιγαλάς και τα γύρω χωριά δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ως περιοχές δεύτερης κατηγορίας. Η προστασία της δημόσιας υγείας, του περιβάλλοντος και της ποιότητας ζωής των κατοίκων πρέπει να είναι αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητα.

Από τις πηγές του Πηδήματος, απ’ όπου υδρεύεται η Καλαμάτα και πολλά χωριά του Δήμου, ο Μανώλης Μάκαρης δήλωσε ότι το νερό είναι βασικό κοινωνικό αγαθό και πρέπει να παραμείνει φθηνό, δημόσιο και προσβάσιμο σε όλους.

Ο επικεφαλής της παράταξης «Πρώτα η Πελοπόννησος» εξέφρασε για ακόμη μία φορά την κάθετη αντίθεσή του στις αυξήσεις των τιμολογίων της ΔΕΥΑΚ, ιδιαίτερα σε μια δύσκολη οικονομική συγκυρία για τους πολίτες.

Υπενθύμισε ότι η παράταξη είχε κρούσει εγκαίρως τον κώδωνα του κινδύνου, ήδη από τη συνέντευξη Τύπου που πραγματοποιήθηκε στην Τρίπολη στις 27/4/2026, καταδικάζοντας τόσο τις αυξήσεις στο νερό στο Δήμο Καλαμάτας όσο και τον κίνδυνο εμπορευματοποίησης ενός βασικού δημόσιου αγαθού.

Ιδιαίτερα για τα χωριά, όπου το χαμηλό κόστος του νερού αποτελούσε κίνητρο παραμονής των κατοίκων στον τόπο τους, οι  αυξήσεις είναι απαράδεκτες.

Παράλληλα, ο Μανώλης Μάκαρης τόνισε ότι η υπαγωγή του νερού στη ΡΑΑΕΥ – Ρυθμιστική Αρχή Αποβλήτων, Ενέργειας και Υδάτων – ενισχύει τη λογική της εμπορευματοποίησης και μπορεί να οδηγήσει σε νέα επιβάρυνση των πολιτών, όπως συνέβη με τα τιμολόγια του ηλεκτρικού ρεύματος.

Σημείωσε επίσης ότι η λεγόμενη «έκπτωση συνέπειας» έχει κυρίως εισπρακτικό χαρακτήρα και δεν αποτελεί πραγματική κοινωνική πολιτική. Αυτό που απαιτείται είναι ουσιαστική στήριξη των ευπαθών ομάδων και των νοικοκυριών που δυσκολεύονται.

Η παράταξη «Πρώτα η Πελοπόννησος» ζητά:

ανάκληση των αυξήσεων,

χαμηλά τιμολόγια για τα χωριά,

κοινωνική πολιτική για τους ευάλωτους,

δημόσιο και κοινωνικό έλεγχο στο νερό,

σωστή διαχείριση των υδατικών αποθεμάτων.

Το νερό δεν είναι εμπόρευμα. Είναι δημόσιο αγαθό.

Ο Μανώλης Μάκαρης επισκέφτηκε την Καλλιρρόη Μεσσηνίας όπου σύμφωνα με τους κατοίκους αναδεικνύεται ένα ζήτημα που δεν επιδέχεται ούτε υποτίμηση ούτε καθυστέρηση το οποίο είναι η ποιότητα του νερού που αφορά την τοπική κοινωνία και τη δημόσια υγεία.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν κατατεθεί στην Εισαγγελία Καλαμάτας και έχουν δει το φως της δημοσιότητας από τον Χρήστο Κυριακόπουλο,  Τοπικό Σύμβουλο και πρώην Πρόεδρο της Κοινότητας Καλλιρρόης, εργαστηριακές αναλύσεις δείχνουν ότι δείγματα νερού από το σημείο άντλησης δεν ανταποκρίνονται στις προβλεπόμενες τιμές της νομοθεσίας για νερό ανθρώπινης κατανάλωσης.

Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι ότι το πρόβλημα δεν εμφανίστηκε μία μόνο φορά και σταδιακά επιδεινώνεται με την πάροδο του χρόνου. Σύμφωνα με την αναφορά, τα αποτελέσματα του 2026, στις 23 Μαρτίου και στις 24 Απριλίου, κατέγραψαν μικροβιολογική επιβάρυνση με παρουσία ολικών κολοβακτηριδίων, Escherichia coli, εντερόκοκκων και αυξημένου μικροβιακού φορτίου.

Οι συγκεκριμένες παράμετροι, με βάση την ισχύουσα νομοθεσία, δεν επιτρέπεται να ανιχνεύονται σε πόσιμο νερό.

Το γεγονός ότι οι γεωτρήσεις που υδροδοτούν την Καλλιρρόη βρίσκονται σε απόσταση περίπου 450 μέτρων από την εγκατάσταση επεξεργασίας απορριμμάτων και ΧΥΤΥ, επιβάλλει αυξημένη θεσμική εγρήγορση, διαφάνεια και επιστημονική διερεύνηση.

Η παράταξή μας ζητά:

1.Άμεσο επίσημο έλεγχο του νερού από διαπιστευμένο εργαστήριο, με πιστοποιημένη δειγματοληψία από αρμόδιους φορείς.

2.Δημοσιοποίηση όλων των αναλύσεων που έχουν γίνει από τον Δήμο Οιχαλίας,  ή κάθε άλλη αρμόδια υπηρεσία.

3.Παρέμβαση της Διεύθυνσης Δημόσιας Υγείας της Περιφέρειας Πελοποννήσου, με αυτοψία και επίσημη ενημέρωση των κατοίκων.

4.Συστηματική παρακολούθηση του υπόγειου υδροφόρου ορίζοντα στην περιοχή της Καλλιρρόης.

5.Υδρογεωλογική και περιβαλλοντική διερεύνηση για να απαντηθεί καθαρά τι συμβαίνει και από πού προέρχεται η επιβάρυνση.

6.Άμεση ενημέρωση των κατοίκων για το αν το νερό είναι ασφαλές για κατανάλωση και ποια προληπτικά μέτρα πρέπει να ληφθούν.

Το νερό είναι δημόσιο αγαθό.

Η ασφάλεια των κατοίκων δεν μπορεί να στηρίζεται σε εικασίες, διαβεβαιώσεις χωρίς στοιχεία ή αποσπασματικούς ελέγχους.

Η Καλλιρρόη δικαιούται καθαρές απαντήσεις.

Οι κάτοικοι δικαιούνται ασφαλές νερό.

Και οι αρμόδιοι οφείλουν να πουν ξεκάθαρα:

Τι ακριβώς συμβαίνει με το νερό στην Καλλιρρόη;

Μανώλης Μάκαρης

Επικεφαλής της περιφερειακής παράταξης

«Πρώτα η Πελοπόννησος»

Η Πελοπόννησος που είδε ο πρωθυπουργός δεν είναι η Πελοπόννησος των δελτίων Τύπου της Περιφερειακής Αρχής. Είναι μια Περιφέρεια με κλειστούς δρόμους, έργα που καρκινοβατούν, υποστελεχωμένη υγεία, εγκαταλελειμμένη παραγωγή, περιβαλλοντικές απειλές και πολιτιστικούς θησαυρούς αφημένους στην τύχη τους.

Ενόψει της επίσκεψης του πρωθυπουργού στην Πελοπόννησο, η παράταξή μας μίλησε καθαρά σε συνέντευξη τύπου. Γιατί δεν αποδεχόμαστε την εξωραϊσμένη εικόνα που επιχειρεί να παρουσιάσει η Περιφερειακή Αρχή του κ. Πτωχού.

Η Πελοπόννησος δεν είναι βιτρίνα επικοινωνίας. Είναι οι πολίτες της, τα χωριά της, οι δρόμοι της, τα νοσοκομεία της, οι αγρότες της, οι εργαζόμενοι, οι μικρομεσαίοι, οι νέοι που φεύγουν.

Εμείς, ως παράταξη «Πρώτα η Πελοπόννησος», έχουμε οργώσει την Περιφέρεια απ’ άκρη σε άκρη. Έχουμε βρεθεί δίπλα στους πολίτες, εκεί όπου υπάρχουν τα πραγματικά προβλήματα. Και σήμερα θέτουμε δημόσια τα μεγάλα ζητήματα που δεν μπορούν να κρυφτούν πίσω από κυβερνητικές φιέστες.

1. Οδικό δίκτυο

Η Πελοπόννησος έχει σήμερα κρίσιμες εθνικές οδούς ουσιαστικά εκτός λειτουργίας.

Η Εθνική Οδός Τρίπολης – Ολυμπίας, πριν από το Λιβαδάκι Γορτυνίας, έχει κλείσει λόγω σοβαρής κατολίσθησης και η Περιφέρεια περιμένει το Υπουργείο να απαντήσει πότε θα χρηματοδοτήσει το έργο αποκατάστασης.

Η Εθνική Οδός Καλαμάτας – Σπάρτης, μετά την Αρτεμισία, παραμένει κλειστή επί μήνες προξενώντας τεράστια οικονομική ζημιά στους επαγγελματίες και μεγάλη ανασφάλεια στους κατοίκους.

Η παράκαμψη των Λαγκαδίων έχει απορριφθεί από κυβερνητικά χείλη, ενώ η αποκατάσταση της κατολίσθησης στην είσοδο του χωριού δεν εξελίσσεται ικανοποιητικά.

Την ίδια ώρα, η Περιφέρεια Πελοποννήσου βρίσκεται στις πρώτες θέσεις στα τροχαία ατυχήματα. Αυτό δεν είναι στατιστική λεπτομέρεια. Είναι θέμα ζωής και θανάτου.

2. Έργα που καθυστερούν ή δεν ξεκινούν ποτέ

Παντού βλέπουμε καθυστερήσεις.

Η ολοκλήρωση της σήραγγας  Παράκαμψης Πεταλιδίου μετατίθεται συνεχώς.

Ο δρόμος Φιλιατρά – Γαργαλιάνοι καθυστερεί.

Ο δρόμος Μεσσήνη – Εύα – Λάμπαινα από παράταση σε παράταση.

Η Παράκαμψη Σκάλας – Βλαχιώτη παραμένει υπόσχεση.

Ο δρόμος Αρχαιοτήτων στην Αργολίδα  που δεν έχει ολοκληρωθεί και είναι απαραίτητοι οι κυκλικοί κόμβοι και οι συνδετήριες οδοί Αρχαίας Μηδέας, Ήρας με κατάληξη στον κόμβο Σλήμαν.

Οδικός άξονας Ανατολικής Πελοποννήσου που να ξεκινά από Άργος και να καταλήγει Κυπαρίσσι Λακωνίας

Η κατασκευή του Πύργος- Καλό Νερό – Τσακώνα παραμένει στα χαρτιά.

Το λιμάνι της Πλάκας Λεωνιδίου είναι από το 2012 στο «περίμενε».

Η Πελοπόννησος δεν χρειάζεται άλλες εξαγγελίες. Χρειάζεται χρονοδιαγράμματα, χρηματοδότηση, λογοδοσία και παραδοτέα έργα.

3. Υγεία και ΕΚΑΒ

Το δημόσιο σύστημα υγείας στην Πελοπόννησο δοκιμάζεται.

Νοσοκομεία και Κέντρα Υγείας λειτουργούν με σοβαρές ελλείψεις προσωπικού. Με πρόσφατα παραδείγματα το γνωστό πρόβλημα της εφημέρευσης  των παθολογικών κλινικών του Νοσοκομείου Καλαμάτας, τη δυσλειτουργία της παιδιατρικής κλινικής στο Νοσοκομείο Κορίνθου και μη ύπαρξη παιδιατρικής κλινικής στα Νοσοκομεία Άργους και Ναυπλίου.

Ο «Γολγοθάς των καρκινοπαθών» στην Πελοπόννησο που δεν έχει επαρκή σε αριθμό ογκολογικά ιατρεία και δεν έχει ακτινοθεραπευτικό κέντρο.

Επίσης η ανυπαρξία ενός τριτοβάθμιου νοσοκομείου στην Περιφέρεια Πελοποννήσου έχει ως αποτέλεσμα να διακομίζονται στην Αθήνα αρκετοί ασθενείς.

Η πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας έχει μόνιμη υποστελέχωση όπως χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το Κέντρο Υγείας Αγίου Νικολάου στη Δυτική Μάνη αλλά και το Κέντρο Υγείας στα Τρόπαια Αρκαδίας.

Το ΕΚΑΒ έχει μεγάλα κενά σε κρίσιμες περιοχές: Ανατολική Πυλία (όπου ακόμα περιμένουν τον σταθμό ΕΚΑΒ ενώ δεν υπάρχει ούτε κέντρο υγείας στην περιοχή), Μεγαλόπολη, Νεμέα, Ξυλόκαστρο.

Δεν μπορεί ο πολίτης της Πελοποννήσου να αισθάνεται ότι η επείγουσα βοήθεια μπορεί να αργήσει ή να μη φτάσει εγκαίρως. Η υγεία δεν μπορεί να εξαρτάται από την τύχη.

4. «Δίκαιη μετάβαση», ενεργειακή επιβολή και αυξημένο ενεργειακό κόστος

Η λεγόμενη «δίκαιη μετάβαση» στη Μεγαλόπολη δεν είναι δίκαιη για την τοπική κοινωνία.

Δεν υπάρχει ουσιαστικά επιχειρηματικό πάρκο.

Σχεδιάζονται και υλοποιούνται ενεργειακές επενδύσεις όπως το μεγάλο φωτοβολταϊκό στη Μεγαλόπολη  από την  ΔΕΗ Ανανεώσιμες  χωρίς κανένα ουσιαστικό όφελος για τους πολίτες.

Παράλληλα, συνεχίζεται η ενεργειακή επιβολή σε περιοχές όπως ο Κοσμάς, τα Αγιωργίτικα και η Δώριζα.

Η Πελοπόννησος δεν μπορεί να γίνει μπαταρία της χώρας χωρίς ανταποδοτικότητα, χωρίς σεβασμό στο περιβάλλον και χωρίς συναίνεση των τοπικών κοινωνιών.

Παράλληλα ούτε μια ενεργειακή κοινότητα πραγματικής λαϊκής βάσης δεν έχει δημιουργηθεί που θα προσέφερε ανακούφιση στους πολίτες. Την ίδια στιγμή το ενεργειακό κόστος έχει εκτιναχθεί, τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις δεν αντέχουν τους δυσβάσταχτους λογαριασμούς ρεύματος.

5. Πρωτογενής παραγωγή

Ο αγροτικός κόσμος βρίσκεται σε πίεση με το κόστος παραγωγής να εκτινάσσεται.

Η δακοκτονία ήταν αναποτελεσματική λόγω ολιγωρίας  της Περιφέρειας και της κυβέρνησης με μεγάλη μείωση της παραγωγής.

Αλλά και άλλα σημαντικά προϊόντα αντιμετωπίζουν προβλήματα όπως πχ οι πατάτες Μεσσηνίας λόγω αθρόων εισαγωγών αιγυπτιακής πατάτας, τα εσπεριδοειδή  Αργολίδας που έχουν ιδιαίτερα προβλήματα  λόγω ασθενειών (τριτσέτα και ακρίδες) και λόγω εισαγωγών χυμών εσπεριδοειδών. Η ενίσχυση του  μέτρου 23 δεν εφαρμόστηκε σε αρκετά προϊόντα της Πελοποννήσου.

Η αντιμετώπιση του καταρροϊκού πυρετού δεν έγινε με τον ενδεδειγμένο τρόπο.

Μεγάλα αρδευτικά έργα καθυστερούν και δεν ολοκληρώνονται (Φιλιατρινό φράγμα, φράγμα Ασωπού, Κελεφίνα, Ανάβαλος, λίμνη Τάκα).

Η συμφωνία Mercosur εντείνει την αγωνία των παραγωγών.

Και στο θέμα του ΟΠΕΚΕΠΕ, η παράταξή μας ήταν από τις πρώτες που ανέδειξε το πρόβλημα σε τοπικό επίπεδο..

Χωρίς στήριξη της παραγωγής, δεν υπάρχει περιφερειακή ανάπτυξη.

6. Πολιτισμός και κληρονομιά

Η Πελοπόννησος έχει τεράστιο πολιτιστικό απόθεμα, αλλά η διαχείριση είναι κατώτερη των περιστάσεων.

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Τρίπολης έχει πλούσια συλλογή, αλλά στεγάζεται σε κτίριο που χρειάζεται σοβαρή αναβάθμιση γιατί έχει προβλήματα υγρομόνωσης και κατάπτωσης σοβάδων.

Η Έπαυλη Ηρώδου του Αττικού, με τα περίπου 1.400 τετραγωνικά μέτρα με ψηφιδωτά, θα μπορούσε να αποτελεί διεθνή επισκέψιμο πόλο, αντίστοιχο της Villa Romana στη Σικελία που έχει 300.000 επισκέπτες τον χρόνο.

Στη Μονεμβασιά, το «αμφιλεγόμενο» έργο του τελεφερίκ συνοδεύεται από εκβραχισμούς, αρχαιολογικά ζητήματα και σοβαρά ερωτήματα αδειοδότησης.

Το νέο Αρχαιολογικό Μουσείο Σπάρτης δεν έχει ούτε καν ξεκινήσει και τα σημαντικά εκθέματα στοιβάζονται στο παλαιό Μουσείο .

Ο πολιτισμός δεν είναι διακοσμητικό στοιχείο. Είναι αναπτυξιακός πυλώνας.

Απένταξη από το ΤΑΙΠΕΔ της παραλίας Καραθώνας και του ξενοδοχείου Ξενίας μεταβιβάζοντάς το στο Δήμο Ναυπλιέων.

7. Απορρίμματα

Στη διαχείριση απορριμμάτων έχουμε πλέον την ομολογία της αποτυχίας των ΣΔΙΤ.

Και αντί για ανακύκλωση, πρόληψη, διαλογή στην πηγή και αποκεντρωμένη διαχείριση, ανοίγει ο δρόμος για εργοστάσιο καύσης απορριμμάτων στη Μεγαλόπολη.

Η Πελοπόννησος δεν μπορεί να μετατραπεί σε τόπο καύσης σκουπιδιών.

8. Ασφάλεια και παραβατικότητα

Στα χωριά της Μεσσηνίας υπάρχουν σοβαρά ζητήματα παραβατικότητας.

Χρειάζονται μέτρα πρόληψης, αλλά κυρίως ενίσχυση των αστυνομικών τμημάτων που σήμερα είναι υποστελεχωμένα.

Η ασφάλεια του πολίτη δεν μπορεί να είναι επικοινωνιακό σύνθημα.

9. Νερό και τιμολόγια

Η σχεδιαζόμενη αύξηση των τιμολογίων σε τοπικές ΔΕΥΑ, όπως στην περίπτωση της Καλαμάτας, ανοίγει επικίνδυνο δρόμο.

Οδηγεί σε οικονομική επιβάρυνση των πολιτών ενώ η υπαγωγή στη ΡΑΑΕΥ οδηγεί, στο βάθος, σε ιδιωτικοποίηση του νερού.

Το νερό είναι δημόσιο αγαθό. Δεν είναι εμπόρευμα.

10.Απογύμνωση της υπαίθρου από κρίσιμες υπηρεσίες

Καθημερινά ανακοινώνονται νέες περιοχές που μένουν χωρίς ΕΛΤΑ και χωρίς τράπεζες. Με πρόσφατες ανακοινώσεις για κλείσιμο των ΕΛΤΑ στην Νεάπολη, την Αρεόπολη και τη Μονεμβασιά.

Ο πρωθυπουργός ας απαντήσει λοιπόν:

Πότε θα ανοίξουν οι κλειστοί δρόμοι;

Πότε θα ολοκληρωθούν τα έργα που λιμνάζουν;

Πότε θα ενισχυθούν τα νοσοκομεία, τα Κέντρα Υγείας και το ΕΚΑΒ;

Πότε θα στηριχτεί πραγματικά ο αγρότης;

Πότε θα προστατευτεί ο πολιτισμός και το περιβάλλον;

Πότε θα σταματήσει η Πελοπόννησος να αντιμετωπίζεται ως περιφέρεια δεύτερης κατηγορίας;

Εμείς ως παράταξη θα συνεχίσουμε να είμαστε δίπλα στους πολίτες.

Στα προβλήματα.

Και κυρίως στις λύσεις.

Μανώλης Μάκαρης

Επικεφαλής Ελάσσονος Αντιπολίτευσης

Περιφερειακού Συμβουλίου Πελοποννήσου

Η ιστορική άνοδος της Π.Σ. Καλαμάτας, της αγαπημένης Μαύρης Θύελλας, στην ανώτερη κατηγορία του ελληνικού ποδοσφαίρου γεμίζει υπερηφάνεια την Καλαμάτα, τη Μεσσηνία και ολόκληρη την Πελοπόννησο.

Η επιτυχία αυτή ανήκει πρωτίστως στους ποδοσφαιριστές, τη διοίκηση, το τεχνικό επιτελείο και κυρίως στον κόσμο της ομάδας που στάθηκε δίπλα της σε δύσκολες στιγμές. Η Μαύρη Θύελλα αποτελεί κομμάτι της ιστορίας και της ταυτότητας της πόλης και η επιστροφή της στην Σούπερ Λίγκα  δίνει χαρά και ελπίδα σε χιλιάδες φιλάθλους.

Ταυτόχρονα όμως η επιτυχία αυτή αναδεικνύει και μια μεγάλη ευθύνη: την ανάγκη ουσιαστικής στήριξης του αθλητισμού και των αθλητικών υποδομών στην Πελοπόννησο.

Η Καλαμάτα, η Μεσσηνία  και η Πελοπόννησος αξίζουν σύγχρονες αθλητικές εγκαταστάσεις, ασφαλείς χώρους άθλησης και ένα ολοκληρωμένο σχέδιο ανάπτυξης του αθλητισμού. Η επιτυχία της Μαύρης Θύελλας πρέπει να αποτελέσει αφετηρία για επενδύσεις στις υποδομές, για ενίσχυση των τοπικών συλλόγων και για πολιτικές που θα δίνουν διέξοδο στη νέα γενιά μέσα από τον αθλητισμό.

Η παράταξη «Πρώτα η Πελοπόννησος» συγχαίρει όλους όσοι συνέβαλαν σε αυτή τη μεγάλη επιτυχία και δηλώνει ότι θα συνεχίσει να στηρίζει κάθε προσπάθεια που αναδεικνύει την περιοχή μας και ενισχύει τον αθλητισμό ως κοινωνικό και αναπτυξιακό πυλώνα.

Η Μαύρη Θύελλα απέδειξε ότι η περιφέρεια μπορεί να πρωταγωνιστεί. Τώρα είναι η ώρα η Πολιτεία και η Περιφέρεια να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων.

Μανώλης Μάκαρης

Επικεφαλής ελάσσονος αντιπολίτευσης

Περιφερειακού Συμβουλίου Πελοποννήσου

Η απόφαση της περιφερειακής αρχής Πτωχού  να καταψηφίσει το υπόμνημα των κατοίκων της Αλαγονίας για τις καταστροφές από τις κατολισθήσεις  δεν αποτελεί μια τυπική διαφοροποίηση.

Αποτελεί σαφή πολιτική επιλογή αποστασιοποίησης από τα πραγματικά προβλήματα των ορεινών κοινοτήτων του Ταϋγέτου.

Η κατάσταση που επικρατεί σήμερα στην Αλαγονία, στη Νέδουσα, στον Μαχαλά, στην Άνω Μεριά και στην Ε.Ο. Καλαμάτας–Σπάρτης θυμίζει έντονα το 2019.

Τότε, μετά από αντίστοιχα ακραία φαινόμενα, υπήρξε ισχυρή πίεση προς την Πολιτεία και διατέθηκαν 6 εκατομμύρια ευρώ μέσω Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων (3 εκ. στον Δήμο Καλαμάτας και 3 εκ. στην Περιφέρεια).

Σήμερα, επτά χρόνια μετά, τα ερωτήματα είναι αμείλικτα:

1.Ποια έργα υλοποιήθηκαν;

2.Σε ποια σημεία έγιναν ουσιαστικές παρεμβάσεις;

3.Ποιες μελέτες εκπονήθηκαν;

4.Ποια κονδύλια απορροφήθηκαν;

5.Γιατί τα ίδια σημεία παρουσιάζουν εκ νέου κατολισθήσεις, καθιζήσεις και αποκοπές κυκλοφορίας;

Η παράταξη «Πρώτα η Πελοπόννησος» ζητά δημόσιο, πλήρη και τεχνικά τεκμηριωμένο απολογισμό.

Τι ζητούσαν οι κάτοικοι – Τι αρνήθηκε η Περιφέρεια

Το υπόμνημα των Αλαγονίων δεν περιείχε αόριστες διατυπώσεις. Ζητούσε:

1.Οριστική αποκατάσταση της κυκλοφορίας στον βασικό άξονα Καλαμάτας–Σπάρτης.

2.Συνολική τεχνική παρέμβαση στον άξονα των χωριών του Ταϋγέτου.

3.Ολοκληρωμένα αντιδιαβρωτικά και αντιπλημμυρικά έργα.

4.Σταθεροποίηση πρανών με μόνιμες λύσεις και όχι πρόχειρες επιχωματώσεις.

5.Πλήρεις και άμεσες αποζημιώσεις των πληγέντων.

Η Περιφερειακή Αρχή επέλεξε να καταψηφίσει το συγκεκριμένο πλαίσιο και να το αντικαταστήσει με γενικόλογες διατυπώσεις χωρίς σαφές χρονοδιάγραμμα, χωρίς δεσμεύσεις και χωρίς συγκεκριμένη χρηματοδότηση.

Αυτό δεν είναι διοικητική διαφωνία.

Είναι αποφυγή ευθύνης.

Το πρόβλημα είναι δομικό

Η επαναληπτικότητα των καταστροφών αποδεικνύει ότι:

Δεν υπάρχει συστηματική πρόληψη.

Δεν υπάρχει διαρκής τεχνική παρακολούθηση των ορεινών οδικών αξόνων.

Δεν υπάρχει ολοκληρωμένος σχεδιασμός απορροής ομβρίων και αντιπλημμυρικής θωράκισης.

Οι αποσπασματικές παρεμβάσεις μετά από κάθε θεομηνία δεν αποτελούν πολιτική προστασίας.

Αποτελούν διαχείριση κρίσης χωρίς στρατηγική.

Θέση της παράταξης «Πρώτα η Πελοπόννησος»

Η παράταξή μας υιοθετεί πλήρως τα αιτήματα των κατοίκων και ζητά:

1.Άμεση εκπόνηση επικαιροποιημένων γεωτεχνικών και υδραυλικών μελετών.

2.Ενιαίο σχέδιο αντιπλημμυρικής προστασίας για τον ορεινό όγκο του Ταϋγέτου.

3.Αναλυτική δημοσιοποίηση όλων των δαπανών από το 2019 έως σήμερα.

4.Χρονοδιάγραμμα υλοποίησης με συγκεκριμένες πηγές χρηματοδότησης.

5.Πλήρη αποζημίωση των πληγέντων χωρίς γραφειοκρατικές καθυστερήσεις.

Δεν μπορούμε κάθε 5–7 χρόνια να επιστρέφουμε στο ίδιο σημείο.

Δεν μπορούμε να συζητάμε ξανά για τα ίδια πρανή που καταρρέουν και τους ίδιους δρόμους που αποκόπτονται.

Η Πελοπόννησος δεν αντέχει άλλη εγκατάλειψη.

Ο Ταΰγετος δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως περιφερειακή υποσημείωση.

Η πολιτική ευθύνη είναι συγκεκριμένη.

Και η κοινωνία ζητά απαντήσεις

Μανώλης Μάκαρης

Επικεφαλής Περιφερειακής Παράταξης

«Πρώτα η Πελοπόννησος»

Οι παθολογικές κλινικές δεν χρειάζονται υποσχέσεις. Χρειάζονται γιατρούς.

Στο τελευταίο Διοικητικό Συμβούλιο καταψήφισα την πρόταση της Διοίκησης να καλυφθούν τα κενά με “εντέλλεσθε” και υπερεφημέρευση των ήδη εξαντλημένων συναδέλφων.

Δεν μπορούσα να αποδεχθώ ότι η λύση στο πρόβλημα της υποστελέχωσης είναι να δουλεύουν οι ίδιοι άνθρωποι πέρα από τα όρια της αντοχής και της νομιμότητας.

Η εικόνα είναι σαφής:

Σήμερα υπηρετούν μόλις 5 παθολόγοι, εκ των οποίων ένας επικουρικός και ένας αποσπασμένος. Δηλαδή λιγότεροι από τους μισούς που προβλέπει ένας ήδη ξεπερασμένος οργανισμός. Δύο κλινικές στηρίζονται ουσιαστικά σε ελάχιστους ιατρούς, με αλλεπάλληλες 24ωρες εφημερίες, ελάχιστα ρεπό και συσσωρευμένες άδειες ετών.

Είχε δοθεί δημόσια δέσμευση για πλήρη προκήρυξη όλων των κενών θέσεων παθολόγων. Αυτό δεν έγινε. Η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υγείας – και προσωπικά ο Υπουργός κ. Άδωνις Γεωργιάδης – οφείλει να εξηγήσει γιατί δεν υλοποιήθηκαν οι εξαγγελίες.

Το πρόβλημα είναι ότι οι θέσεις δεν προκηρύχθηκαν όπως έπρεπε και όπως είχε ανακοινωθεί.

Η απόφαση του Δ.Σ. να επιβάλει πρόσθετη εργασία:

Θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια των ασθενών.

Εκθέτει νομικά τους ιατρούς και τη Διοίκηση.

Αποτρέπει κάθε νέο γιατρό από το να επιλέξει το Νοσοκομείο Καλαμάτας.

Η υποστελέχωση δεν είναι “έκτακτο φαινόμενο”. Είναι αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών. Και δεν αντιμετωπίζεται με διοικητικές εντολές αλλά με άμεση, καθολική και ουσιαστική ενίσχυση με μόνιμο προσωπικό.

Η Μεσσηνία ζητά στελεχωμένες και ασφαλείς Παθολογικές Κλινικές.

Μανώλης Μάκαρης

Επικεφαλής Περιφερειακής Παράταξης

Πρώτα η Πελοπόννησος

Εκπροσώπου Ιατρών στο Δ.Σ. Γ.Ν. Μεσσηνίας – Ν.Μ. Καλαμάτας

Ο επικεφαλής της περιφερειακής παράταξης «Πρώτα η Πελοπόννησος», Μανώλης Μάκαρης, επισκέφθηκε την Αλαγονία και τη Νέδουσα, ενώ πραγματοποίησε αυτοψία και στην παλαιά Ε.Ο. Καλαμάτας–Σπάρτης (82η Ε.Ο.), στα σημεία όπου έχουν σημειωθεί σοβαρές καθιζήσεις και κατολισθήσεις.

Κατά την επίσκεψη συναντήθηκε με τον Πρόεδρο της Κοινότητας Αλαγονίας Γεώργιο Καζάκο, καθώς και με κατοίκους και επαγγελματίες της περιοχής, οι οποίοι περιέγραψαν την έκταση των ζημιών και τις άμεσες ανάγκες.

Ο Μανώλης Μάκαρης διαπίστωσε από κοντά τις σημαντικές καταστροφές στην Άνω Μεριά, στον Μαχαλά, στον δρόμο Αλαγονίας–Νέδουσας, αλλά και τη συνολικά επικίνδυνη κατάσταση στο οδικό δίκτυο του Ταϋγέτου. Αντίστοιχα σοβαρά προβλήματα έχουν καταγραφεί και στην παλαιά Ε.Ο. Καλαμάτας–Σπάρτης, όπου πρόσφατη κατολίσθηση μετά την Αρτεμισία προκάλεσε ρηγματώσεις, καθίζηση και απαγόρευση κυκλοφορίας.

Υιοθέτηση των αιτημάτων των κατοίκων

Ο Μανώλης Μάκαρης δηλώνει ότι υιοθετεί πλήρως τα αιτήματα των κατοίκων, όπως κατατέθηκαν από προέδρους κοινοτήτων, συλλόγους και επαγγελματίες και υιοθετήθηκαν από το Δημοτικό Συμβούλιο Καλαμάτας στη συνεδρίαση της 18ης Φεβρουαρίου 2026.

Η παράταξη «Πρώτα η Πελοπόννησος» στηρίζει τα ακόλουθα:

Οριστική αποκατάσταση της κυκλοφορίας στην Ε.Ο. Καλαμάτας–Σπάρτης χωρίς νέες καθυστερήσεις.

Συνολική τεχνική παρέμβαση στον κεντρικό άξονα των χωριών του Ταϋγέτου (ασφαλτόστρωση, αποστραγγιστικά, μέτρα αντιμετώπισης εντόνων βροχοπτώσεων).

Ολοκληρωμένα αντιδιαβρωτικά και αντιπλημμυρικά έργα σε όλο το δίκτυο, με μόνιμες λύσεις και όχι αποσπασματικές παρεμβάσεις.

Πλήρεις αποζημιώσεις σε κατοικίες, επαγγελματίες και επιχειρήσεις για ζημιές και απώλεια εισοδήματος.

Επαρκή κρατική χρηματοδότηση για την πραγματική θωράκιση της ορεινής ζώνης.

Δημόσιος απολογισμός για τα 6 εκατ. ευρώ του ΠΔΕ

Ο Μανώλης Μάκαρης θέτει και το ζήτημα της διαφάνειας για τη χρηματοδότηση που δόθηκε μετά τις καταστροφές του 2019, ύψους 6 εκατ. ευρώ μέσω ΠΔΕ (3 εκατ. ευρώ στον Δήμο Καλαμάτας και 3 εκατ. ευρώ στην Περιφέρεια Πελοποννήσου).

Η παράταξη ζητά να δοθούν δημόσια στοιχεία για:

1.ποια έργα έγιναν, 2.σε ποια ακριβώς σημεία, 3.με ποιες μελέτες και τεχνικές προδιαγραφές,

4.ποια κονδύλια απορροφήθηκαν, και  5.ποιο είναι το αποτέλεσμα σήμερα.

Το αίτημα αυτό είναι επιτακτικό, καθώς έχουν εμφανιστεί ξανά σοβαρές καταρρεύσεις τόσο στην Ε.Ο. Καλαμάτας–Σπάρτης όσο και στον δρόμο Αλαγονίας–Νέδουσας, ακόμη και σε σημεία όπου είχαν προηγηθεί παρεμβάσεις.

Δήλωση Μανώλη Μάκαρη

«Η δραματική εικόνα των καταστροφών στην Αλαγονία και τη  Νέδουσα καθώς και στην Ε.Ο. Καλαμάτας–Σπάρτης δεν αφήνει κανένα περιθώριο για εφησυχασμό. Τα προβλήματα είναι γνωστά εδώ και χρόνια και οι κάτοικοι και οι επαγγελματίες δικαιολογημένα απαιτούν οριστικές λύσεις. Υιοθετούμε τα αιτήματά τους, όπως κατατέθηκαν στο Δημοτικό Συμβούλιο Καλαμάτας, και ζητάμε άμεσα: ασφάλεια, μόνιμα τεχνικά έργα, αποζημιώσεις και λογοδοσία. Η ορεινή ζώνη του Ταϋγέτου δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με καθυστέρηση και αποσπασματικές παρεμβάσεις. Χρειάζεται σχέδιο, επάρκεια πόρων και συνεχής τεχνική παρακολούθηση.»

Η παράταξη «Πρώτα η Πελοπόννησος» συναινεί να εισαχθεί το θέμα ως έκτακτο στο Περιφερειακό Συμβούλιο την Τετάρτη 25/2, ζητώντας πλήρη ενημέρωση για χρηματοδοτήσεις, μελέτες, έργα και τις νέες παρεμβάσεις που απαιτούνται άμεσα.

Ο Μανώλης Μάκαρης  επισκέφθηκε την περιοχή της κατολίσθησης της εθνικής οδού Καλαμάτας – Σπάρτης μετά την Αρτεμισία στις 6/2, όπου διαπίστωσε “ιδίοις όμμασι” ότι το οδόστρωμα έχει «ανοίξει» στο ίδιο ακριβώς σημείο που είχε αποκατασταθεί και παραδοθεί πριν από μόλις δυόμισι χρόνια. Η εικόνα ήταν αδιαμφισβήτητη: εκτεταμένες ρωγμές, μετακίνηση του δρόμου προς την πλαγιά και ενεργή κατολίσθηση, γεγονός που καταρρίπτει κάθε προσπάθεια να παρουσιαστεί το πρόβλημα ως «απλή καθίζηση».

Η νέα σοβαρή κατολίσθηση στον εθνικό δρόμο Καλαμάτα–Σπάρτη, μετά την Αρτεμισία, είναι η επανάληψη αστοχίας σε έργο αποκατάστασης ύψους 1,85 εκατ. ευρώ, που παραδόθηκε σε κυκλοφορία τον Ιούλιο του 2023 από την Περιφέρεια Πελοποννήσου και σήμερα κατέρρευσε ξανά, οδηγώντας σε νέο κλείσιμο του δρόμου.

Το πιο αποκαλυπτικό στοιχείο είναι ότι η ίδια η Περιφερειακή Αρχή το παραδέχθηκε δημόσια: το συγκεκριμένο σημείο ήταν γνωστό ως προβληματικό, δεν αποκαταστάθηκε οριστικά, αλλά αντιμετωπίστηκε με προσωρινή λύση, λόγω έλλειψης χρηματοδότησης, και παρ’ όλα αυτά ο δρόμος δόθηκε στην κυκλοφορία. Με απλά λόγια, παρέδωσαν ημιτελή δρόμο, γνωρίζοντας τον  κίνδυνο.

Υπενθυμίζεται ότι για τα 41 χιλιόμετρα της Ε.Ο. Καλαμάτας–Σπάρτης η Περιφέρεια Πελοποννήσου είχε ενισχυθεί ήδη από το 2018 με 3.000.000 ευρώ από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων. Το γεγονός ότι σήμερα μιλάμε ξανά για κατάρρευση σε κομβικό σημείο του δρόμου δείχνει ότι οι πόροι αυτοί δεν αξιοποιήθηκαν με τρόπο που να εξασφαλίζει ουσιαστική, έγκαιρη και διαρκή οδική ασφάλεια.

Το κρίσιμο ερώτημα είναι ξεκάθαρο: ποιος θα ευθυνόταν αν είχε συμβεί ατύχημα; Η απάντηση είναι μία: η Περιφερειακή Διοίκηση. Όταν γνωρίζεις ότι ένα έργο δεν έχει ολοκληρωθεί, ότι υπάρχει τεκμηριωμένος γεωτεχνικός κίνδυνος, και παρ’ όλα αυτά ανοίγεις τον δρόμο, τότε αναλαμβάνεις πλήρως την ευθύνη. Σε αυτή την περίπτωση δεν θα μιλούσαμε για «ατύχημα», αλλά για συνέπεια συνειδητής διοικητικής επιλογής. Ούτε η σήμανση, ούτε τα μπαλώματα, ούτε οι μελλοντικές εργολαβίες θα μπορούσαν να καλύψουν την ευθύνη, αν υπήρχαν θύματα.

Η επανάληψη της κατάρρευσης σε έναν δρόμο ζωτικής σημασίας για τον Ταΰγετο και τη σύνδεση Μεσσηνίας–Λακωνίας θέτει πλέον ξεκάθαρα ζήτημα ευθυνών, προτεραιοτήτων και πραγματικής οδικής ασφάλειας.

Η οδική ασφάλεια οφείλει να είναι πρωταρχική υποχρέωση της περιφερειακής διοίκησης. Η λύση για την εθνική οδό Καλαμάτας- Σπάτης δεν μπορεί να περιοριστεί σε προσωρινά «μπαλώματα». Απαιτείται επικαιροποιημένη γεωτεχνική μελέτη σύμφωνα με τις οδηγίες του ΙΓΜΕ, μόνιμα έργα αποστράγγισης και αντιστήριξης, σαφές χρονοδιάγραμμα με επαρκή χρηματοδότηση και πλήρη διαφάνεια για την αξιοποίηση των διαθέσιμων κονδυλίων.