Με την συμμετοχή πλήθους πιστών και με λαμπρότητα τιμήθηκε η διπλή σημερινή εορτή της Αναλήψεως του Χριστού και των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στην πόλη της Καλαμάτας.

Στον Ενοριακό Ιερό Ναό Αναλήψεως του Χριστού Καλαμάτας προέστη της Πανηγυρικής Θείας Λειτουργίας και ενδέχεται συνεχεία της λιτάνευσης της Ιεράς Εικόνος,  ο Σεβ.  Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ.  Χρυσόστομος.  Τον Σεβασμιώτατο πλαισίωσαν ο Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Αρχιμ.  Φίλιππος Χαμαργιάς,  ο Αρχιερατικός Επίτροπος Καλαμάτας Αρχιμ. Χριστοφόρος Νταμάτης,  οι εφημέριοι του Ιερού Ναού και ο Διάκονος Θεόφιλος Κυριάκος.

Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας και της λιτανείας ο Σεβασμιώτατος ευχήθηκε χρόνια πολλά σε όλους τους εορτάζοντες και ευχαρίστησε τον Προϊστάμενο του Ναού Αρχιμανδρίτη Αλέξιο Σαραντόπουλο για το έργο που επιτελείται στην ενορία αυτή και την καθιστά ένα ζωντανό κύτταρο της Ιεράς Μητροπόλεως.

Με λαμπρότητα και μεγαλοπρέπεια τελέστηκε το απόγευμα της Τετάρτης 20 Μαΐου, ο Πανηγυρικός Εσπερινός της εορτής της Αναλήψεως και των Αγίων Θεοστέπτων και Ισαποστόλων Κωνσταντίνου και Ελένης στην Ιερά Μητρόπολη Μεσσηνίας. 

Στο Ιερό Παρεκκλήσιο των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, ο οποίος αποτελεί τον πνευματικό σύνδεσμο των Μελών του Εμπορικού Συλλόγου Καλαμάτας, προέστη του Πανηγυρικού Εσπερινού ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος,  πλαισιωμένος από τον Πρωτοπρεσβύτερο Νικόλαο Βασιλόπουλο και τον Διάκονο Θεόφιλο Κυριάκο.

Προ του πέρατος τελέσθηκε στον αύλειο χώρο του Παρεκκλησίου η Αρτοκλασία και περατωθείσης της Ακολουθίας ο Σεβασμιώτατος ευχήθηκε τα δέοντα στα μέλη του Εμπορικού Συλλόγου και ευχαρίστησε για την παρουσία τους τον Βουλευτή κ. Περικλή Μαντά, τον Περιφερειάρχη Πελοποννήσου κ. Δημήτριο Πτωχό,  τον Δήμαρχο Καλαμάτας κ.  Αθανάσιο Βασιλόπουλο και τον Αντιπεριφερειάρχη Μεσσηνίας κ.  Στάθη Αναστασόπουλο.

Στον Ενοριακό Ιερό Ναό Αναλήψεως του Χριστού Καλαμάτας προέστη του Πανηγυρικού Εσπερινού ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καρθαγένης κ. Μελέτιος,  πλαισιωμένος από τον Αρχιερατικό Επίτροπο Καλαμάτας Αρχιμ.  Χριστοφόρο Νταμάτη και άλλους κληρικούς της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσσηνίας.  Μετά το πέρας του Εσπερινού εψάλη η Αρτοκλασία στην πλατεία έξωθεν του Ιερού Ναού και έμπροσθεν του Μνημείου της Μικρασιατικής Καταστροφής , αφού η ενορία της Αναλήψεως αποτελεί την εστία των απογόνων των Μικρασιατών της Καλαμάτας. Παρέστησαν εκ μέρους των τοπικών Αρχών ο Βουλευτής κ. Μίλτος Χρυσομάλλης,  ο Δήμαρχος Καλαμάτας κ.  Αθανάσιος Βασιλόπουλος,  ο Διοικητής του 9ου Σ.Π. Συνταγματάρχης Γεώργιος Χαρίτος και εκπρόσωποι άλλων φορέων.

Στον Ενοριακό Ιερό Ναό των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Καλαμάτας προέστη της Ακολουθίας ο Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσσηνίας Αρχιμ.  Φίλιππος Χαμαργιάς, πλαισιωμένος από τους εφημερίους του Ιερού Ναού Πρωτοπρεσβύτερο Γεώργιο Τσιριγώτη και Οικονόμο Ανδρέα Γεωργακόπουλο και άλλους κληρικούς της πόλης της Καλαμάτας, ενώ παρέστησαν ο Υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη κ.  Ιωάννης Λαμπρόπουλος και μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου Καλαμάτας.

Με τη δέουσα μεγαλοπρέπεια και τη συμμετοχή πλήθους πιστών τιμήθηκε η μνήμη των Αγίων Θεοστέπτων, Μεγάλων Βασιλέων και Ισαποστόλων Κωνσταντίνου και Ελένης στην Ιερά Μητρόπολη Μεσσηνίας. Επίκεντρο του εορτασμού ο ομώνυμος Ενοριακός Ναός της συνοικίας των Καλυβίων, στην πόλη της Καλαμάτας.

Νωρίς το πρωί τελέσθηκε η Ακολουθία του Όρθρου, χοροστατούντος του Σεβ. Μητροπολίτου Καρθαγένης κ. Μελετίου, εκ του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, γόνου της πόλεως της Καλαμάτας. Εν συνεχεία τελέσθηκε η πανηγυρική Θεία Λειτουργία προεξάρχοντος τους ως άνω Αρχιερέως, πλαισιωμένου από τον Πρωτοσύγκελλο της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσσηνίας Αρχιμ. Φίλιππο Χαμαργιά και κληρικούς της πόλεως της Καλαμάτας.

Προ του πέρατος της Θείας Λειτουργίας ο π. Φίλιππος, κηρύττοντας τον θείο λόγο, αναφέρθηκε στην σημερινή ημέρα τονίζοντας το γεγονός ότι ο Μέγας Κωνσταντίνος κατέστη ουσιαστικά ο θεμελιωτής της ευρωπαϊκής ιδέας και του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Τόνισε χαρακτηριστικά ότι “Μέσα σε ένα ομιχλώδες και στείρο πολιτικό περιβάλλον, η Ευρώπη πορεύεται σε μια εκλογική αναμέτρηση, για την ανάδειξη εκπροσώπων των χωρών της στην Ευρωβουλή. Όμως δυστυχώς ως πολίτες και συμμέτοχοι σε αυτήν την πορεία δεν αντιλαμβανόμαστε για ποια Ευρώπη καλούμαστε να ψηφίσουμε και με ποια προοπτική. Έρχεται λοιπόν ο Μέγας Κωνσταντίνος και προβάλλει ένα πρότυπο ευρωπαϊκής προοπτικής και προσανατολισμού, μέσα από το σύνολο έργο του. Έρχεται και λέει στους ηγέτες των ευρωπαϊκών χωρών «Πάρτε παράδειγμα από την Δημοκρατία και την Ενότητα που δίδαξα με την συγκρότηση της  Α’ Οικουμενικής Συνόδου. Πάρτε παράδειγμα από την Ελευθερία που κατοχύρωσα ως δικαίωμα στον άνθρωπο, μέσα από το Διάταγμα των Μεδιολάνων που εξέδωσα. Πάρτε παράδειγμα του σεβασμού στην Ιστορία και στον Πολιτισμό που ενέπνευσα στους λαούς μέσα από την μεταφορά της πρωτεύουσας της Αυτοκρατορίας στην Κωνσταντινούπολη. Σταθείτε απέναντι σε όποιον με νόμους και ιδεοληψίες προσπαθεί να αποδομήσει και να καταλύσει την Ιστορία και τον Πολιτισμό, μετατρέποντας τους ναούς σε τζαμιά. Υπερασπιστείτε τη σημαία του Σταυρού και μην αφήνετε άλλες πολύχρωμες σημαίες να γίνονται δήθεν μοντέρνα σύμβολα!!!».”

Συνεχίζοντας αναφέρθηκε στην ανάγκη για τήρηση των ελληνοχριστιανικών παραδόσεων που μας δίδαξαν οι πρόγονοί μας και που καλούμαστε να διδάξουμε κι εμείς τα παιδιά μας, λέγοντας χαρακτηριστικά “Η Αγία Ελένη ως πρότυπο μητέρας καλεί τις μητέρες να διδάξουν τα παιδιά τους και να τα οδηγήσουν στο δρόμο του Θεού και όχι στους δρόμους που χαράσσουν οι νέες ιδέες και αντιλήψεις, που προβάλλονται τάχα ως εκσυγχρονισμός  και προοδευτισμός”.

Μεγάλη γιορτή για την ορθοδοξία σήμερα, 21 Μαΐου, καθώς είναι του Κωνσταντίνου και της Ελένης.

Ο Άγιος Κωνσταντίνος γεννήθηκε το 247. Γονείς του ήταν ο Κωνστάντιος ο Α’ ο Χλωρός και μητέρα του η Ελένη από το Δρέπανο της Βιθυνίας. Ο Κωνσταντίνος σε ηλικία 18 ετών έγινε στρατιωτικός και χάρη στην ανδρεία και το αγέρωχο φρόνημά του, προήχθη γρήγορα στα ανώτατα αξιώματα του στρατού.

Ήταν ο πρώτος αυτοκράτορας ο οποίος ευνόησε την Εκκλησία μετά από τρεις αιώνες απηνών διωγμών. Μετέφερε την πρωτεύουσα του κράτους του στο αρχαίο Βυζάντιο και έκτισε τη Βασιλίδα των πόλεων, την Κωνσταντινούπολη. Λίγο πριν πεθάνει αξιώθηκε και του Αγίου Βαπτίσματος. Εκοιμήθη σε ηλικία 63 ετών, την 21 Μαΐου 327. Ο Κωνσταντίνος ενδιαφέρθηκε πολύ και για τα ιερά σεβάσματα των χριστιανών, για το λόγο αυτό απέστειλε στα Ιεροσόλυμα την μητέρα του, για να βρει τον Τίμιο Σταυρό.

Η Αγία Ελένη γεννήθηκε στο Δρέπανο της Βιθυνίας της Μικράς Ασίας περί το 247 μ.Χ. Φαίνεται ότι ήταν ταπεινής καταγωγής. Μεταξύ των ετών 272 – 288 μ.Χ. γέννησε στη Ναϊσό της Μοισίας τον Κωνσταντίνο. Όταν, πέντε έτη αργότερα, ο Κωνσταντίνος Χλωρός έγινε Καίσαρας από τον Διοκλητιανό, αναγκάσθηκε να την απομακρύνει, για να συζευχθεί τη Θεοδώρα, θετή κόρη του αυτοκράτορα Μαξιμιανού, και να έχει έτσι το συγγενικό εκείνο δεσμό, ο οποίος θα εξασφάλιζε τη στερεότητα του Διοκλητιανού τετραρχικού συστήματος. Παρά το γεγονός αυτό ο Μέγας Κωνσταντίνος τιμούσε ιδιαίτερα τη μητέρα του. Της απένειμε τον τίτλο της αυγούστης, έθεσε τη μορφή της επί νομισμάτων και έδωσε το όνομά της σε μία πόλη της Βιθυνίας.

Η ανοικοδόμηση εκκλησιών από την Αγία Ελένη

Η Αγία έδειξε την ευσέβειά της με πολλές ευεργεσίες και την ανοικοδόμηση νέων Εκκλησιών στη Ρώμη (Τιμίου Σταυρού), στην Κωνσταντινούπολη (Αγίων Αποστόλων), στη Βηθλεέμ (βασιλική της Γεννήσεως) και επί του Όρους των Ελαιών (βασιλική της Γεθσημανή).

Σύμφωνα με το ekklisiaonline.gr η Αγία Ελένη κοιμήθηκε εν ειρήνη μάλλον το 327 μ.Χ. σε ηλικία 80 ετών. Ο ιστορικός Ευσέβιος γράφει ότι η Αγία προαισθάνθηκε το θάνατό της και με διαθήκη άφησε την περιουσία της στον υιό της και τους εγγονούς της.Ιερά Λείψανα

Μία ωμοπλάτη του Αγίου Κωνσταντίνου βρίσκεται στη Μονή Κωνσταμονίτου Αγίου Όρους. Από τμήματα του Ιερού Λειψάνου του Αγίου Κωνσταντίνου βρίσκονται στη Μονή Κύκκου Κύπρου και στις Λαύρες Αγίας Τριάδος – Αγ. Σεργίου Μόσχας και Αγ. Αλεξάνδρου Νέβσκι Αγίας Πετρουπόλεως.

Στο Παρεκκλήσιο των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, ιδιοκτησίας του Εμπορικού Συλλόγου, στην πόλη της Καλαμάτας, μετέβη το απόγευμα της παραμονής της εορτής των Θεοστέπτων Αγίων και προέστη του πανηγυρικού εσπερινού ο Σεβ. Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος.

Τον Σεβασμιώτατο πλαισίωσαν ο, εκ Καλαμάτας καταγόμενος, Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Ιλίου Αρχιμ. Νικόδημος Αθανασίου, ο Γραμματέας της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσσηνίας Πρωτοπρεσβύτερος Νικόλαος Βασιλόπουλος και ο Διάκονος Θεόφιλος Κυριάκος.

Το παρόν έδωσαν άπαντα τα μέλη του Εμπορικού Συλλόγου Καλαμάτας και ο Περιφερειάρχης Πελοποννήσου κ. Παν. Νίκας. Στον Ενοριακό Ιερό Ναό των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Καλαμάτας προέστη του πανηγυρικού εσπερινού ο Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσσηνίας Αρχιμ. Φίλιππος Χαμαργιάς συμπαραστατούμενος από πλήθος εφημερίων της πόλεως της Καλαμάτας.

Προ του πέρατος της Ακολουθίας ο π. Φίλιππος κηρύττοντας τον θείο λόγο αναφέρθηκε στα “πνευματικά παιδιά”, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, του Αγίου Κωνσταντίνου, δηλαδή στην “ελευθερία” την οποία σφράγισε με το Διάταγμα των Μεδιολάνων περί ανεξιθρησκίας και την “ενότητα” την οποία επιβεβαίωσε με την σύγκληση της Α’ Οικουμενικής Συνόδου το 325 μ. Χ.

Σήμερα  Κυριακή 21 Μαΐου 2023  είναι του Αγίου Κωνσταντίνου και της Αγίας Ελένης.

Αυτό  σημαίνει ότι γιορτάζουν οι εξής:

• Κωνσταντίνος
• Κώστας
• Κωστής
• Κωσταντίνος
• Κωνσταντίνα
•  Κωνσταντία
•  Κωσταντίνα
•  Κωστούλα
•  Ντίνα
• Νάντια
• Ελένη
•  Έλενα
•  Ελεάννα
• Ελεάνα
•  Ελίνα
•  Λένα
•  Λενίτσα
• Λένγκω
•  Λενιώ
•  Ελεονόρα
•  Ελεονώρα
•  Νόρα
•  Μαριλένα
•  Ελενάκι
• Νίτσα
•  Νέλη

Στον Ιερό Ναό των Αγίων ενδόξων Βασιλέων και Ισαποστόλων Κωνσταντίνου και Ελένης, της ιστορικής κωμόπολης της Ανδρούσης, μετέβη, την Κυριακή της Σαμαρείτιδος, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος και προέστη της Θείας Λειτουργίας.

Τον Σεβασμιώτατο πλαισίωσαν ο εφημέριος του Ναού και Αρχιερατικός Επίτροπος Ανδρούσης Πρωτοπρεσβύτερος Παναγιώτης Κρόμπας και ο Διάκονος Θεόφιλος Κυριάκος.

Κηρύττοντας τον Θείο Λόγο, ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στο μήνυμα της Ευαγγελικής περικοπής,  τονίζοντας τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζει ο Κύριος τους ανθρώπους και τη δυνατότητα που τους δίνει να συνομιλήσουν μαζί Του και να γίνουν μέτοχοι της χάριτος Του.

Με τη δέουσα μεγαλοπρέπεια και εκκλησιαστική τάξη τιμήθηκε η μνήμη των Αγίων ενδόξων Βασιλέων και Ισαποστόλων Κωνσταντίνου και Ελένης, στην Ιερά Μητρόπολη Μεσσηνίας. Επίκεντρο του εορτασμού ο ομώνυμος περικαλλής Ενοριακός Ιερός Ναός της πόλεως της Καλαμάτας, στον οποίον, κατά την παραμονή της εορτής,  έλαβε χώρα η υποδοχή του αποτμήματος του Τιμίου Ξύλου και των τμημάτων εκ των ιερών λειψάνων των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, εκ της Ιεράς Μονής Αιμυαλών, της Ιεράς Μητροπόλεως Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως. Κατά την κυριώνυμο ημέρα χοροστάτησε στον Όρθρο και προέστη της Θείας Λειτουργίας ο Σεβ. Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος. Τον Σεβασμιώτατο πλαισίωσαν ο Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσσηνίας Αρχιμ. Φίλιππος Χαμαργιάς, ο Αρχιερατικός Επίτροπος Καλαμάτας Αρχιμ. Χριστοφόρος Νταμάτης, οι Πρωτοπρεσβύτεροι Σωτήριος Τζαϊλέας και Γεώργιος Τσιριγώτης, ο Οικον. Ανδρέας Γεωργακόπουλος και ο Διάκονος Θεόφιλος Κυριάκος.

Τον Θείο Λόγο κήρυξε ο Πρωτοσύγκελλος, ερμηνεύοντας το γεγονός πως οι Άγιοι Κωνσταντίνος και Ελένη απεικονίζονται κρατώντας τον Τίμιο Σταυρό και παραλλήλισε αυτήν την απεικόνιση με την λαϊκή ρήση ότι κάποιοι πορεύονται στη ζωή τους “με τον Σταυρό στο χέρι”. Τόνισε πως η πορεία μας στη ζωή θα πρέπει να είναι μια πορεία η οποία θα ξεχωρίζει από έργα αγάπης, πίστεως και θυσιαστικής διάθεσης, προς τους συνανθρώπους μας διά των οποίων, όπως είπε χαρακτηριστικά,  “θα αποδεικνύεται και δεν θα επιδεικνύεται η ταυτότητά μας ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί”.

Προ του πέρατος, ο Σεβασμιώτατος ευχήθηκε στους εορτάζοντες και στις εορτάζουσες εκ του πολυπληθούς εκκλησιάσματος και παρότρυνε τους πιστούς να συμμετάσχουν στην αυριανή εθελοντική αιμοδοσία της ενορίας, με σκοπό την προσφορά αίματος για τους συνανθρώπους μας και συνεχάρη τους εφημέριους του ναού για την μέχρι τώρα σημαντική κίνηση της εθελοντικής αιμοδοσίας.

Σήμερα Σάββατο 21 Μαΐου είναι των Κωνσταντίνου και Ελένης. Αυτό σημαίνει ότι γιορτάζουν:

• Κωνσταντίνος, Κώστας, Κωστής, Κωσταντίνος, Κωστάκης, Κωνσταντίνα, Κωνσταντία, Κωσταντίνα, Κωστούλα, Ντίνα, Νάντια
• Ελένη, Έλενα, Ελεάννα, Ελεάνα, Λένα, Λενίτσα, Λένγκω, Λενιώ, Ελεονόρα, Ελεονώρα, Νόρα, Μαριλένα, Ελενάκι, Νίτσα

Επίσης, είναι Παγκόσμια Ημέρα Πολιτισμού.

Ανατολή ήλιου: 06:10

Δύση ήλιου: 20:33

Διάρκεια ημέρας: 14 ώρες 23 λεπτά

Σελήνη 20.7 ημερών

Με λαμπρότητα θα υποδεχθεί αύριο η Καλαμάτα, Παρα­σκευή 20 Μαΐου 2022 και ώρα 7.30 μ.μ., αποτμήματα Ιερών Λειψάνων εκ του Τιμίου Σταυρού και των Αγίων Κων/νου και Ελένης, προερχόμενα εκ της Ιεράς Μονής Γενεθλίου της Θεοτόκου Αιμιαλών Αρκαδίας.

Τα ιερά σεβάσματα θα υποδεχθεί ο Σεβ. Μητροπολίτης Μεσ­ση­νίας κ. Χρυσόστομος, στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Αγίων Κων/νου και Ελένης Καλυβίων Καλαμάτας, με τη συμμετοχή του Ιερού Κλήρου, των Τοπικών Αρχών και του Λαού.

Εν συνεχεία θα τελεσθεί πανηγυρικός Εσπερινός μετά το πέρας του οποίου, θα τελεσθούν τα εγκαίνια της νεοανεγερθείσης ενορια­κής αίθουσας του ως άνω Ιερού Ναού.

Τα Ιερά Λείψανα θα παραμείνουν στον Ιερό Ναό για προσκύνημα μέχρι και τη Δευτέρα 23 Μαΐου 2022.

Οι ηθοποιοί Βασίλης Κούκουρας και Μαρία Λεκάκη ποζάρουν ξανά μαζί, 21 χρόνια μετά το τέλος της δημοφιλούς τηλεοπτικής σειράς «Κωνσταντίνου και Ελένης».

Πρόκειται σίγουρα για ένα από τα τηλεοπτικά ζευγάρια που έγραψαν ιστορία. Μάνθος Φουστάνος και Πέγκυ Καρρά του «Κωνσταντίνου και Ελένης» κατέχουν μέχρι σήμερα ξεχωριστή θέση στη καρδιά των τηλεθεατών.

Οι κατά κόσμον Βασίλης Κούκουρας και Μαρία Λεκάκη συνεργάστηκαν άψογα τις δύο σεζόν που προβλήθηκε η επιτυχημένη σειρά και μαζί με τους υπόλοιπους πρωταγωνιστές της σειράς αποτελούν τη μεσημεριανή παρέα μας εδώ και πολλά χρόνια.

21 χρόνια μετά την προβολή του τελευταίου επεισοδίου του “Κωνσταντίνου και Ελένης”, η Μαρία Λεκάκη και ο Βασίλης Κούκουρας συναντιούνται ξανά και ποζάρουν μαζί, έχοντας μεγάλα χαμόγελα στα χείλη τους.

Την αποκάλυψη έκανε η γνωστή ηθοποιός, δημοσιεύοντας στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram το εν λόγω στιγμιότυπο: “Ξανά μαζί”, αρκέστηκε να σχολιάσει η Μαρία Λεκάκη στη λεζάντα της ανάρτησής της.

Δείτε τη φωτογραφία που αναρτήθηκε στα social media:

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη maria lekaki (@marialekaki.official)

ΠΗΓΗ 

Σήμερα, Πέμπτη 21 Μαΐου είναι των Κωνσταντίνου και Ελένης. Δηλαδή γιορτάζουν οι: Κωνσταντίνος, Κώστας, Κωστής, Κωσταντίνος, Κωστάκης, Κωνσταντίνα, Κωνσταντία, Κωσταντίνα, Κωστούλα, Ντίνα, Νάντια, Ελένη, Έλενα, Ελεάννα, Ελεάνα, Λένα, Λενίτσα, Λένγκω, Λενιώ, Ελεονόρα, Ελεονώρα, Νόρα, Μαριλένα, Ελενάκι, Νίτσα.

Άγιος Κωνσταντίνος και Αγία Ελένη

Τιμάται σήμερα, Πέμπτη 21 Μαΐου η μνήμη των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης.

Γιατί όμως ένας αυτοκράτορας και η μητέρα του αγιοποιήθηκαν και γιορτάζουν;

Ο Μέγας Κωνσταντίνος

Πρόκειται για τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα, επί των ημερών του οποίου κατοχυρώθηκε η ανεξιθρησκεία και προωθήθηκε η χριστιανική πίστη η οποία μέχρι τότε ήταν υπό διωγμό.

Την εποχή που ο πατέρας του Κωνστάντιος υπηρετούσε στα Ανάκτορα, ο Κωνσταντίνος βρισκόταν στην αυλή του αυτοκράτορα Διοκλητιανού στη Νικομήδεια, κατέχοντας το αξίωμα του Χιλίαρχου. Όταν όμως οι δύο Αύγουστοι, Διοκλητιανός και Μαξιμιανός παραιτούνται από τα αξιώματά τους, στο αξίωμα του Αυγούστου προάγονται ο Κωνστάντιος για τη Δύση και ο Γαλέριος για την Ανατολή.

Όταν πεθαίνει ο Κωνστάντιος (306) ο στρατός της δύσης αναγνώρισε ως Αύγουστο τον Κωνσταντίνο.

Ο Κωνσταντίνος, λοιπόν, ανακηρύχθηκε σε Αύγουστο κατόπιν της νίκης του εναντίον του Μαξεντίου.

Ο ιστορικός Ευσέβιος, αναφέρει ότι ο Κωνσταντίνος δεν γνώριζε καλά-καλά σε ποιόν ακριβώς Θεό να προσευχηθεί για να αντιμετωπίσει τον Μαξέντιο. Όταν, όμως, άρχισε να αναπέμπει παρακλήσεις, μετά το μεσημέρι φάνηκε στον ουρανό ένα σημείο, ο Σταυρός με την περίφημη επιγραφή «εν τούτῳ νίκα».

Έτσι, έχοντας τη βεβαιότητα της θείας συμπαράστασης επιτίθεται εναντίον του Μαξεντίου, τον οποίο και κατατροπώνει.

Μετά τα γεγονότα αυτά και αφού πλέον είναι ο μόνος άρχων της Αυτοκρατορίας, ο Κωνσταντίνος θα πάρει μια απόφαση που έμελλε να αλλάξει την πορεία της ανθρωπότητας: μεταφέρει την πρωτεύουσα της Αυτοκρατορίας από τη Ρώμη σε ένα ψαροχώρι του Βοσπόρου και πάνω στο παλαιό Βυζάντιο οικοδομεί την Κωνσταντινούπολη.

Αξιοσημείωτο γεγονός, μεταξύ άλλων, είναι η υπογραφή του διατάγματος των Μεδιολάνων το 313, το οποίο προέβλεπε να σταματήσουν οι διωγμοί και να αποφυλακισθούν οι πιστοί. Το διάταγμα υπογράφηκε με την ευκαιρία του γάμου του Λικινίου με την αδελφή του Κωνσταντία.

Με την επικράτηση του Χριστιανισμού ξεκινούν και οι πρώτες έριδες στο σώμα της Εκκλησίας. Η πρώτη βόμβα που θα ταράξει τα θεμέλιά της είναιο Άρειος ο οποίος θα υποστηρίξει τη μια και μόνη φύση του Ιησού Χριστού.

Ο Κωνσταντίνος αντιλαμβανόμενος το πρόβλημα που προκαλούσαν οι αιρέσεις στη συνοχή της Αυτοκρατορίας συγκαλεί την Α’ Οικουμενική Σύνοδο στη Νίκαι της Βιθυνίας το 325, η οποία και αποφάνθηκε ότι ο Άρειος διδάσκει αιρετικές απόψεις.

Μετά το πέρας των εργασιών της Συνόδου ο ίδιος ο Κωνσταντίνος ανέλαβε την γνωστοποίηση των σχετικών αποφάσεων προς όλη την επικράτεια της Αυτοκρατορίας.

Ο Άρειος, όμως, και οι ομόφρονές του παραπλάνησαν τον Κωνσταντίνο ασκώντας την φιλολογική και φιλοσοφική τους τέχνη έπεισαν τον Κωνσταντίνο ότι η διδασκαλία τους δεν αφίσταται από το δόγμα της Οικουμενικής Συνόδου.

Αποτέλεσμα της επέμβασης αυτής του Αρείου ήταν η σύγκληση νέας συνόδου το 327 μ.Χ., η οποία ανακάλεσε τον Άρειο από την εξορία και αποκατέστησε τους ομοφρόνους του Επισκόπους Νικομηδείας Ευσέβιο και Νικαίας Θεόγνιο. Η ενέργεια αυτή προκάλεσε αντιδράσεις από πλευράς Ορθοδόξων, γι’αυτό, τόσο ο Αλεξανδρείας Αλέξανδρος, όσο και ο Μέγας Αθανάσιος δεν συμβιβάστηκαν με τις αποφάσεις της Συνόδου, παρόλο που ο Αυτοκράτορας απειλούσε με καθαίρεση.

Ακολούθως, νέα Σύνοδος αιρετικών Επισκόπων, που συνήλθε στην Αντιόχεια το 330, καθαίρεσε και εξόρισε τον ο Άγιο Ευστάθιο, Επίσκοπο Αντιοχείας και στη συνέχεια, το 335, άλλη Σύνοδος, που έγινε στην Τύρο της Συρίας, επέβαλε την ποινή της καθαιρέσεως στον Μέγα Αθανάσιο, ο οποίος, ως εκ τούτου ζήτησε από τον Κωνσταντίνο να τον ακούσει, αλλά ο Αυτοκράτορας, στην αρχή, δεν αποδέχτηκε την πρόταση του Αθανασίου, παρά μόνο όταν ο μεγάλος αυτός θεολόγος είπε σε αυτόν: «Δικάσει Κύριος ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ».

Μετά την ακρόαση, και αφού ο Κωνσταντίνος κάλεσε όλους αυτούς που συμμετείχαν στη Σύνοδο της Τύρου, ο Ευσέβιος Νικομηδείας παρουσιάστηκε, με άλλο επιχείρημα ενώπιον του Αυτοκράτορα, αυτή τη φορά, θέτοντας το θέμα της δήθεν παρεμπόδισης της μεταφοράς σιταριού. Ο Αυτοκράτορας εξόρισε, τελικά, τον Μέγα Αθανάσιο στα Τρέβιρα της Γαλλίας, όμως δεν επικύρωσε την απόφαση της Συνόδου εκείνης και παράλληλα δεν προχώρησε σε αναπλήρωση της επισκοπικής έδρας της Αλεξάνδρειας. Το ζήτημα του Αρείου έλυσε την περίοδο εκείνη η Πρόνοια του Θεού, αφού την παραμονή της πανυγηρικής αναγνώρισης του Αρείου, αυτός απέθανε με φρικτό τρόπο ενώ βρισκόταν στο αποχωρητήριο.

Παρά το γεγονός ότι ο ίδιος σε όλη του τη ζωή λάτρευε τον θεό Ήλιο, λίγο πριν πεθάνει αποφάσισε να βαπτισθεί χριστιανός. Κατά το μυστήριο είπε και την περίφημη φράση: «Νυν αληθεί λόγω μακάριον οιδ’ εμαυτόν, νυν της αθανάτου ζωής πεφάναι άξιον, νυν του θείου μετειληφέναι φωτός πεπίστευκα». Από τότε και μέχρι την ημέρα της κοιμήσεώς του το 337 σε προάστιο της Νικομήδειας δεν ενδύθηκε βασιλικό μανδύα. Ή κοίμησή του σημειώθηκε εννέα χρόνια μετά την κοίμηση της μητέρας του σε ηλικία 63 ετών και έγινε την ημέρα της εορτής της Πεντηκοστής, όπως αναφέρει ο ιστορικός Ευσέβιος.

Η Αγία Ελένη

Η Αγία Ελένη ήταν η μητέρα του Μεγάλου Κωνσταντίνου. Γεννήθηκε στο Δρέπανο της Βιθυνίας (Γιάλοβα Μ. Ασίας) στα μέσα του 3ου αιώνα μ.Χ. Είκοσι περίπου χρόνια μετά τη γέννησή της, η Ελένη γνωρίστηκε με τον Κωνστάντιο Χλωρό, αξιωματούχο της Αυτοκρατορίας, τον οποίο παντρέυτηκε το 270, με βάση πρόνοια ειδικού νόμου, ο οποίος επέτρεπε το γάμο αξιωματούχων με γυναίκες λαϊκής καταγωγής. Ο Κωνστάντιος ήταν συγγενής του Κλαυδίου, ο οποίος βασίλευσε πριν από τον Διοκλητιανό και προσελήφθει στα ανάκτορα από τον Διοκλητιανό. Καρπός του γάμου της Ελένης και του Κωνστάντιου ήταν ο Κωνσταντίνος, ο μετέπειτα μονοκράτορας της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, τον οποίο η Αγία Ελένη γέννησε στη Ναϊσσό της Μοισίας (Νίσσα Σερβίας).

Προκειμένου, όμως, ο Κωνστάντιος να προβιβαστεί από τον Διοκλητιανό σε Καίσαρα Γαλατίας, Ισπανίας και Βρεττανίας χώρισε την Αγία Ελένη και παντρεύτηκε την ανιψιά του Μαξιμιανού Θεοδώρα. Τότε, η Αγία Ελένη μαζί με τον Κωνσταντίνο παρέμειναν υπό φρούρηση του Διοκλητιανού και στη συνέχεια του Γαλέριου, για να μπορούν να ελέγχουν τον Κωνστάντιο. Ωστόσο, η ανάληψη του Καισαρικού αξιώματος από τον Κωνστάντιο λειτούργησε ευνοϊκά για την Εκκλησία, αφού ακόμη και κατά την περίοδο των διωγμών, που εξαπέλυσε ο Διοκλητιανός, οι πιστοί σε αυτή την περιοχή δεν καταδιώχτηκαν. Επίσης, με την άνοδο του Χλωρού στο αξίωμα αυτό ανοίχθηκε ο δρόμος και για τον γιό του Κωνσταντίνο.

Η Αγία Ελένη επανήλθε στη δημόσια ζωή κατά την ανάδειξη του Κωνσταντίνου σε Καίσαρα το 306, οπότε ο Κωνσταντίνος την έφερε κοντά του στα Τρέβηρα και ακολούθως την πήρε μαζί του στη Ρώμη, όταν επρόκειτο να ανακηρυχθεί σε Αύγουστο. Η Αγία ανακηρύχθηκε σε Αυγούστα από τον Κωνσταντίνο, όταν αυτός παρέμεινε μονοκράτορας νικώντας τον Λικίνιο, ενώ στην πορεία λειτούργησε ως σύμβουλος και συνεργάτιδά του. Αυτή η αγάπη και ο σεβασμός του Κωνσταντίνου προς την μητέρα του φάνηκε και με την ύψωση δύο στηλών στη μεγάλη πλατεία «Φόρος», η μία στο όνομα της Αγίας Ελένης και η άλλη στο όνομά του, και ανάμεσα τους ένας σταυρός, που έφερε την επιγραφή: «Εις Άγιος, εις Κύριος, Ιησούς Χριστός, εις δόξαν Θεού πατρός, Αμήν». Επίσης, για να την τιμήσει, έκοψε νομίσματα με τ” όνομα και τη μορφή της και μετονόμασε το Δρέπανο σε Ελενόπολη.

Ακόμη, μεταξύ άλλων, παραχώρησε στη μητέρα του το ανάκτορο στο Σεσσόριο του Λατερανού, όπου έκτισε μία εκκλησία, ώστε αυτή να μπορεί να επιτελεί φιλανθρωπικό και πνευματικό έργο. Στη συνέχεια, η Αγία Ελένη, με τη συγκατάθεση του Κωνσταντίνου, ανάλαβε η ίδια την ευθύνη της ανοικοδόμησης ναών και το κτίσιμο νέων εκκλησιών και ευαγών ιδρυμάτων σε όλη την επικράτεια της Αυτοκρατορίας. Ο ιστορικός Ευσέβιος αναφέρει σχετικά: «Ελένη Αυγούστα…ευσεβούς τεκμήρια διαθέσεως ίδρυσε».

Πέραν όμως της ζωής και του έργου της Αγίας Ελένης στο πλευρό του γιού της, το πιο σημαντικό γεγονός που σφράγισε την ίδια ήταν η μετάβασή της στους Αγίους Τόπους. Εκεί σύμφωνα με την Παράδοση, κατόπιν θεϊκού σημείου, βρήκε τον Τίμιο και Ζωοποιό Σταυρό του Κυρίου το 326 μ.Χ. Όταν έφθασε στα Ιεροσόλυμα, λοιπόν, καθ’ υπόδειξη του Αγίου Κυριάκου, που ήταν Εβραίος και τότε λεγόταν Ιούδας, αλλά και με βάση μία παράδοση που έλεγε ότι μετά την Αποκαθήλωση ο Τίμιος Σταυρός πετάχθηκε σε λάκκο, κοντά στον Γολγοθά, άρχισε αμέσως τις σχετικές έρευνες.

Επειδή όμως επρόκειτο για υπέρογκη εργασία, οι έρευνες στράφηκαν στο μέρος εκείνο, όπου βλάστανε το λουλούδι βασιλικός, του οποίου η ευωδία ήταν έντονη. Ο χρονογράφος Γεώργιος μοναχός σημειώνει το γεγονός της ευρέσεως ως εξής: «Μαθών δε ο Επίσκοπος (Μακάριος), τα της Βασιλικής ελεύσεως…πάντας παρακάλεσε ησυχία να κάμουσι και σπουδαιοτέραν ευχήν υπέρ τούτου, στον Θεό προσέφερε… Τούτου δε γενομένου, ευθύς θεόθεν εδείχθη στον Επίσκοπο ο τόπος, όπου ο ακαθάρτου δαίμονος, ο ναός και το άγαλμα της Αφροδίτης υπήρχε. Τότε η βασίλισσα, πλήθος πολύ τεχνιτών και εργατών συγκέντρωσε και εκ βάθρων το αισχρό οικοδόμημα κατέστρεψε. Τούτου δε γενομένου, ανεφάνη το θείον Μνήμα, ο τόπος του κρανίου και τρεις καταχωμένοι σταυροί…Αμηχανία και θλίψη κατέλαβε την Βασίλισσα, αφού κανείς δεν γνώριζε ποιός είναι ο Τίμιος Σταυρός.

Ο δε Επίσκοπος μετά πίστεως έλυσε την απορία…Γυναίκα άρρωστη, υπό πάντων απεγνωσμένη και τα λοίσθια πνέουσα, έφεραν μεταξύ των σταυρών…Με τη σκιά του Τιμίου Σταυρού η ασθενούσα…ευθέως αναπήδησε, δοξάζουσα μετά μεγάλης φωνής τον Θεό…Η δε Βασίλισσα Ελένη, μετά χαράς μεγάλης παρέλαβε τον Σταυρό…και μέρος αυτού παρέδωσε στον Επίσκοπο της πόλεως» (Γεώργιος Μοναχός, Περί της ευρέσεως του σταυρού, 110.620-621).

Επίσης, ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος αναφέρει ότι στον Γολγοθά βρέθηκαν τρεις σταυροί, από τους οποίους ο ένας διαγνώστηκε ότι ανήκει στον Ιησού Χριστό. Το Συναξάρι της εορτής της Ύψωσης του Τιμίου Σταυρού αναφέρει: «διαπορούσης δε της Βασιλίσσης (δηλ. της Αγίας Ελένης), τίς αν είη ο του Κυρίου Σταυρός, διά της εις θανούσαν γυναίκα χήραν θαυματουργίας δείκνυται• και ανέστη τη τούτου προσψαύσει• των δε λοιπών δύο σταυρών των Ληστών μηδέν εις τούτο ενδειξαμένων εις θαυματοποιΐας υπόδειγμα».
Μετά το σημείο αυτό η Αγία Ελένη αποφάσισε να οικοδομήσει επί τόπου το ναό της Αναστάσεως, ένα ακόμη ναό επάνω από το Σπήλαιο της Γεννήσεως στη Βηθλεέμ και άλλους δύο, ένα στο όρος της Αναλήψεως και ένα στο ορός Θαβώρ.

Κατόπιν, η Αγία Ελένη αναχώρησε για την Κωνσταντινούπολη, μεταφέροντας μαζί της τεμάχια του Τιμίου Ξύλου. Στην πορεία της πέρασε για δεύτερη ορά από την Κύπρο. Έτσι αποβιβάστηκε νότια του νησιού κοντά στο σημερινό Ζύγι. Η περιοχή στην οποία αποβιβάστηκε, υπήρχε ένα ποτάμι, το οποίο τότε ονομάστηκε βασιλοπόταμο, κοντά στο οποίο εναπόθεσε τους σταυρούς – κατά την παράδοση, επειδή οι τρεις σταυροί είχαν παραμείνει μαζί για πολλά χρόνια, τους αποσύνδεσε, έσμιξε τα ξύλα τους και τους ξαναέφτιαξε. Από το ξύλο του υποποδίου του σταυρού του Χριστού έφτιαξε, επίσης, ένα άλλο μικρό σταυρό.

Εκεί, εξαντλημένη καθώς ήταν, η ογδοντάχρονη Αγία, έγειρε για να ξεκουραστεί λίγο, ώστε να μπορέσει να συνεχίσει την πορεία της προς την Κωνσταντινούπολη. Σύμφωνα με την Παράδοση κατά τη διάρκεια του ύπνου της, ένας νέος με αγγελική μορφή της είπε: «Σεβαστή μου βασίλισσα, είμαι απεσταλμένος του Παναγάθου Θεού, για να σου εκφράσω το θέλημά Του. Όπως εκεί στα Ιεροσόλυμα έκτισες ναούς, για να δοξάζεται και να υμνείται ο Θεός, έτσι κι εδώ, σε τούτο το νησί το ευλογημένο, πρέπει να πράξεις το ίδιο. Να κτίσεις κι εδώ ιερό ναό, τον οποίο μάλιστα να θεμελιώσεις με το Τίμιο Ξύλο, για να προσκυνείται και να δοξάζεται στους αιώνες ο Σταυρός του Κυρίου από τους κατοίκους αυτού του τόπου. Εδώ θα ζουν Χριστιανοί μέχρι τη συντέλεια του κόσμου».

Η Αγία όταν ξύπνησε, διέταξε αμέσως να γίνει όπως ο λαμπρός εκείνος νέος της υπέδειξε. Ο ένας όμως από τους μεγάλους σταυρούς είχε εξαφανιστεί και εθεάθη στην κορυφή του βουνού Όλυμπος. Εκεί, λοιπόν, βρέθηκε το Τίμιο Ξύλο, το οποίο προς στιγμή είχε χαθεί. Τότε, η Αγία Ελένη με τους συνεργάτες της έκτισαν ναό τον οποίο εγκαινίασαν με το τίμιο Ξύλο και από τότε (327) το βουνό αυτό ονομάζεται Σταυροβούνι, όπου μέχρι σήμερα υπάρχει η ομώνυμη Ιερά Μονή.

Κατόπιν η Αγία αναχώρησε για την Βασιλεύουσα, όπου ο Κωνσταντίνος υποδέχθηκε τον Τίμιο Σταυρό, τους τέσσερις Ήλους (=καρφιά) και την μητέρα του με κάθε λαμπρότητα. Σημειώνουμε ότι απ’αυτούς τους τέσσερις Ήλους, οι δύο τοποθετήθηκαν στο Στέμμα, το οποίο φορούσε ο βασιλιάς Κωνσταντίνος.

Η Αγία Ελένη κομήθηκε ένα χρόνο αργότερα, σε ηλικία 81 περίπου ετών (328-329) ενώ σήμερα, το μεγαλύτερο μέρος του Τιμίου Ξύλου φυλάγεται στην Ιερά Μονή Ξηροποτάμου στο Άγιο Όρος.

Πηγή

Εορτολόγιο

Ως γνωστόν κατά την 29^η Ιουνίου 2019, η Αδελφότητα της Γυναικείας Κοινοβιακής Ιεράς Μονής Αγίων Κων/νου και Ελένης Καλαμάτας, εξέλεξε παμψηφεί νέα Καθηγουμένη την Οσιωτάτη Μοναχή Γερασίμη Τσίρμπα.

Η ενθρόνιση της Καθηγουμένης θα πραγματοποιηθεί αύ­ριο 20-7-2019 και ώρα 7 μ.μ. στο Καθολικό της Ιεράς Μονής,  από το Σεβ. Μητροπολίτη Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομο.

Επίσης με απόφαση του Μητροπολίτη, κάθε Κυριακή και μεγάλες εορτές, θα τελείται στην ως άνω Ιερά Μονή η Θεία Λειτουργία, από ώρα 6 π.μ. έως 8,30 π.μ.

Μετά από ανακοίνωση στους εκκλησιαζόμενους του Ιερού ναού Παμμεγίστων Αγίων Ταξιαρχών στην Καλαμάτα, η Ιερά Μονή Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης Καλογραιών από το προσεχές Σάββατο θα επαναλειτουργεί κανονικά κάθε Κυριακή όπως παλιά.

Το μοναστήρι είναι γνωστό ως Μονή Καλογραιών, επειδή από τα τέλη του 18ου αιώνα οπότε και ιδρύθηκε έχει φιλοξενήσει εκατοντάδες κοπέλες από την Καλαμάτα και τις γύρω περιοχές, η Μονή Κωνσταντίνου και Ελένης στήριξε δια των μοναχών της πολλές φορές τους κατοίκους της περιοχής είτε στην περίοδο της Κατοχής είτε, πιο πρόσφατα, στον σεισμό του 1986.

Κωνσταντίνου και Ελένης

Κάθε χρόνο στις 21 Μαΐου η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Ρωμαίου αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Α’ του Μεγάλου και της μητέρας του Ελένης.

Τους ονομάζει Ισαποστόλους για τις μεγάλες υπηρεσίες που πρόσφεραν στον Χριστιανισμό. Την ημέρα αυτή γιορτάζουν όσοι φέρουν το όνομα Κωνσταντίνος, Κωνσταντίνα και Ελένη.

Ο Κωνσταντίνος (272-337) βασίλεψε από το 306 έως το θάνατό του. Με το διάταγμά του περί ανεξιθρησκείας (313) έπαψε τους διωγμούς κατά των χριστιανών, βοηθώντας έτσι την ακώλυτη άσκηση της λατρείας και την εξάπλωση της νέας θρησκείας. Το 325 συνεκάλεσε την Α’ Οικουμενική Σύνοδο στη Νίκαια της Μικράς Ασίας και την προσφώνησε αυτοπροσώπως. Η σύνοδος αυτή είναι βασική στην πορεία του Χριστιανισμού, αφού καταδίκασε την αίρεση του Αρειανισμού και διαμόρφωσε το δόγμα του («Σύμβολο της Πίστεως»). Λίγο πριν από το θάνατό του βαπτίστηκε χριστιανός.

Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία δεν τον έχει εντάξει στο Αγιολόγιό της, επειδή η ιστορική έρευνα του χρεώνει τη διαταγή για τη δολοφονία του γιου του Κρίσπου (από την πρώτη του γυναίκα Μινερβίνη) και της δεύτερης γυναίκας του Φαύστας (Κρίσπος και Φαύστα πρέπει να είχαν ερωτική σχέση, σύμφωνα τα νεώτερα ιστορικά δεδομένα). Αντίθετα, τιμούν τη μνήμη του, εκτός από την Ορθόδοξη Εκκλησία, η Αγγλικανική Εκκλησία και διάφορες Λουθηρανικές ομολογίες.

Η βασιλομήτωρ Ελένη (246/250 – 327/330) βρήκε τον Τίμιο Σταυρό στους Αγίους Τόπους και χρηματοδότησε την ανέγερση χριστιανικών ναών σε πολλά μέρη της αυτοκρατορίας. Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία τιμά τη μνήμη της στις 18 Αυγούστου.

Πηγή

Κωνσταντίνου και Ελένης

Είναι γνωστό ως Μονή Καλογραιών, επειδή από τα τέλη του 18ου αιώνα οπότε και ιδρύθηκε έχει φιλοξενήσει εκατοντάδες κοπέλες από την Καλαμάτα και τις γύρω περιοχές, η Μονή Κωνσταντίνου και Ελένης στήριξε δια των μοναχών της πολλές φορές τους κατοίκους της περιοχής είτε στην περίοδο της Κατοχής είτε, πιο πρόσφατα, στον σεισμό του 1986.

Το Καθολικό της Μονής Καλογραιών έχει χτιστεί στα ερείπια αρχαιότερου ναού του 13ου αιώνα από τον οποίο σώζεται στην Πρόθεση η τοιχογραφία που απεικονίζει την Άκρα Ταπείνωση.

Στη Μονή Καλογραιών υπάρχει και δεύτερος – μικρότερος – ναός αφιερωμένος στην Ύψωση του Τιμίου Σταυρού, σκευοφυλάκιο όπου φυλάσσονται ιερά Λείψανα διαφόρων Αγίων, ιερά σκεύη, άμφια, πολύτιμες εικόνες και τμήμα παλαιού τέμπλου ενώ υπάρχει και πλούσια βιβλιοθήκη.

Κωνσταντίνου και Ελένης

Αυτό, όμως, για το οποίο ξεχωρίζει η Μονή Καλογραιών είναι τα μεταξωτά υφαντά των μοναχών με αργαλειό (τραπεζομάντιλα, κουρτίνες, πετσέτες, κεντητά άμφια, αλλά και το χαρακτηριστικό Καλαματιανό μαντήλι) που έχουν γίνει διάσημα σε όλο τον κόσμο έχοντας λάβει για αυτά επίσημα βραβεία και επαίνους και που διατίθενται στο μαγαζάκι της Μονής.

ΠΗΓΗ