Με μεγαλοπρέπεια και λαμπρότητα και με την παρουσία πλήθους πιστών εορτάσθηκε και φέτος, η Κοίμηση της Υπεραγίας Θεοτόκου στη Μεσσηνία. Επίκεντρο του εορτασμού οι ιστορικές Ιερές Μονές Κοιμήσεως της Θεοτόκου Βουλκάνου, επί του όρους Ιθώμη και Κοιμήσεως της Θεοτόκου Δημιόβης, επί του ορεινού όγκου του Ταϋγέτου.

Στην Ιερά Μονή Βουλκάνου κατά τον όρθρο χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καρθαγένης κ. Μελέτιος,  ο οποίος κατά το πέρας του Όρθρου εξήλθε μετά του Σεβ. Μητροπολίτου Μεσσηνίας κ. Χρυσοστόμου, προεξάρχοντες της ιεράς πομπής και μετέβησαν εις την Φιάλη της Μονής όπου υποδέχθηκε, κατά παλαιότατο έθος την Ιερά Εικόνα της Παναγίας της Βουλκανιώτισσας, κατερχομένης από το παλιό Καθολικό της Μονής, επί της κορυφής του όρους Ιθώμη. Εν συνεχεία τελέσθηκε Δισαρχιερατική Θεία Λειτουργία, προεξάρχοντος του Σεβ. Καρθαγένης και συλλειτουργούντος του οικείου Ποιμενάρχου Μητροπολίτου Μεσσηνίας κ. Χρυσοστόμου. Τους αρχιερείς πλαισίωσαν ο Καθηγούμενος της Μονής Αρχιμ. Προκόπιος Σμυρνής και ο εκ των αδελφών της Μονής Αρχιμ. Αλέξιος Σαραντόπουλος και ο Διάκονος Θεόφιλος Κυριάκος.

Περατωθείσης της Θείας Λειτουργίας ευχαρίστησε για την συμμετοχή του στον εορτασμό τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Καρθαγένης κ. Μελέτιο, τονίζοντας ότι είναι “σαρξ εκ της σαρκός” της Μονής και ευχήθηκε στο πολυπληθές εκκλησίασμα και στους εκπροσώπους των Αρχών, ήτοι τον Υφυπουργό Προστασίας του Πιλίτη κ. Ιω. Λαμπρόπουλο, τον Δήμαρχο Μεσσήνης κ. Γεώργιο Αθανασόπουλο, τον Βουλευτή  κ. Μίλτο Χρυσομάλλη και τα παρόντα μέλη του Περιφερειακού Συμβουλίου Πελοποννήσου και του Δημ. Συμβουλίου Μεσσήνης, η Υπεραγία Θεοτόκος να αποτελεί την Βοήθεια, Σκέπη και Αντίληψη όλων των παιδιών Της, ιδιαιτέρως δε των όπου Γης Μεσσηνίων.

Μετά το πέρας των ευχών και ευχαριστιών ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος απένειμε στον Διοικητή του 9^ου Συντάγματος Πεζικού, της πόλης της Καλαμάτας, Συνταγματάρχη κ. Γεώργιο Χαρίτο την Ανώτατη Τιμητική Διάκριση της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσσηνίας, τον Χρυσό Σταυρός “Παναγία η Υπαπαντή”, εκφράζοντας την ευγνωμοσύνη της τοπικής Εκκλησίας στο πρόσωπο του κ. Διοικητή, ο οποίος από την πρώτη ημέρα της ελεύσεώς του στην Καλαμάτα στάθηκε αρωγός και συμπαραστάτης στο έργο της Εκκλησίας. Τέλος ευχαρίστησε και τον Υπουργό Εθνικής Αμύνης κ. Νικόλαο Δένδια για την αποδοχή της προτάσεως της Τιμητικής Διακρίσεως προς τον κ. Διοικητή.

Στην ιστορική Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Δημιόβης, στον ορεινό όγκο του Ταϋγέτου, εκεί όπου έλαβε το μοναχικό σχήμα ο Όσιος Βησσαρίων ο Αγαθωνίτης και εκ Πεταλιδίου καταγόμενος, προέστη της Θείας Λειτουργίας ο Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσσηνίας Αρχιμ. Φίλιππος Χαμαργιάς, πλαισιωμένος από τον εφημέριο της Μονής και Αρχιερατικό Επίτροπο Αλαγονίας Πρωτοπρ. Ιωάννη Παρθένιο και τον Πρόεδρο της Διαχειριστικής Επιτροπής της Μονής Πρωτοπρ. Σωτήριο Παπαδόπουλο. Ο π. Φίλιππος προ του πέρατος, καθιέρωσε την νέα Ιερά Εικόνα του Οσίου Βησσαρίωνος του Αγαθωνίτου, η οποία πλέον θα κοσμεί το βόρειο τμήμα του τέμπλου του Καθολικού.  Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας ακολούθησε η λιτάνευση της Ιεράς Εικόνος της Παναγίας της Δημιοβιτίσσης και εν συνεχεία τελέσθηκε η καθιερωμένη ευλόγηση των άρτων, η οποία τελέσθηκε στον προαύλειο χώρο λόγω του πολυπληθούς εκκλησιάσματος.

Με την παρουσία πλήθους πιστών, από την ευρύτερη περιοχή της Καλαμάτας, τιμήθηκε η εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, στον ομώνυμο ενοριακό Ιερό Ναό, της συνοικίας των Λεΐκων της Καλαμάτας.

Το εσπέρας της κυριωνύμου τελέσθηκε ο μεθέορτος εσπερινός, προεξάρχοντος του Πρωτοσύγκελλου της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσσηνίας, Αρχιμ. Φιλίππου Χαμαργιά, πλαισιωμένου υπό πολλών κληρικών της Καλαμάτας. Προ του πέρατος του εσπερινού εψάλησαν τα Εγκώμια της Παναγίας και εν συνεχεία λιτανεύθηκε το Ιερό Κουβούκλιο του Επιταφίου, με την συνοδεία της φιλαρμονικής του Δήμου Καλαμάτας και προεστώτος του λαού του Δημάρχου Καλαμάτας κ. Αθανασίου Βασιλόπουλου, του Προέδρου του Δημ. Συμβουλίου Καλαμάτας κ. Δημητρίου Πολίτη και πολλών μελών αυτού.

Στη σύντομη προσλαλιά του ο π. Φίλιππος τόνισε πως “Η Παναγία μας είναι γεγονός πως, σύμφωνα με τις Γραφές, δεν μίλησε πολλές φορές. Όμως παρότι δεν μίλησε, εν τούτοις είναι το πρόσωπο εκείνο το οποίο πάντοτε ακούει τις παρακλήσεις, τις δεήσεις, τις προσευχές και τα αιτήματα των παιδιών Της”.

Τέλος ευχαρίστησε τους παρευρισκομένους άρχοντες και συνεχάρη τον εφημέριο της ενορίας π. Γεώργιο Κωνσταντόπουλο για την άψογη διοργάνωση της πανηγύρεως.

Σήμερα Δευτέρα 15 Αυγούστου είναι της Κοίμησις της Θεοτόκου. Αυτό σημαίνει πως γιορτάζουν οι εξής:

• Παναγιώτης,
• Πάνος,
• Πανούσος,
• Παναγής,
• Πανάγος,
•  Γιώτης,
• Τάκης,
• Πανίκος,
• Παναγιώτα,
• Γιώτα,
•  Παναγιούλα,
•  Γιούλα,
• Παναγούλα,
•  Νάγια
• Δέσποινα,
• Δέσπω,
• Ντέπη,
• Πέπη,
• Ζέπω *
• Μαρία,
•  Μαργέτα,
• Μαριέττα,
• Μαργετίνα,
• Μάρω,
• Μαριώ,
• Μαριωρή,
• Μαρίκα,
• Μαριγώ,
• Μαριγούλα,
• Μαρούλα,
• Μαρίτσα,
•  Μανιώ,
• Μαίρη,
• Μαρινίκη,
• Μιρέλλα,
• Μυρέλλα,
• Μάνια,
• Μάρα,
• Μαράκι,
•  Μάριος
• Γεσθημανή,
•  Ιεσθημανή
• Θεοτόκης,
•  Θεοτοκία
• Μαριάντζελα
• Μαρινέλα
• Ελώνα,
• Ελλώνα,
•  Ελόνα
• Ηλιοστάλακτη
• Καθολική
• Κρυστάλλω,
•  Κρουστάλλω,
• Κρουστάλω,
• Κρυσταλία,
• Κρυσταλλία,
• Κρουσταλένια
• Πρέσβεια,
• Πρεσβεία
• Συμέλα,
• Σιμέλα,
• Σουμελα

Ανατολή ήλιου: 06:40 – Δύση ήλιου: 20:19 – Διάρκεια ημέρας: 13 ώρες 39 λεπτά

Σελήνη 18.4 ημερών

Με λαμπρότητα και αθρόα συμμετοχή κατοίκων και επισκεπτών, εορτάσθηκε στο Δήμο Καλαμάτας η Κοίμηση της Θεοτόκου και η Μετάστασή Της. Επίκεντρο των εορτασμών Ιερές Μονές και Ενοριακοί Ναοί που πανηγύριζαν.

Παραμονή και ανήμερα της εορτής, εκατοντάδες πιστοί κατέθεσαν στην Υπεραγία Θεοτόκο την ευγνωμοσύνη και τις ελπίδες τους, στα ιερά προσκυνήματα.

Το βράδυ της παραμονής, στην Ιερά Μονή Δήμιοβας, στο Καλάθιο όρος, τελέσθηκε πανηγυρικός Εσπερινός με πολλές αρτοκλασίες, παρουσία εκατοντάδων πιστών, ενώ ανήμερα την εορτή πραγματοποιήθηκαν Όρθρος και Θεία Λειτουργία.

Σημειώνεται ότι κέντρα του εορτασμού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου υπήρξαν, επίσης οι Ιερές Μονές Μαρδακίου πλησίον της Νέδουσας και Ελληνικών στην Άνθεια, καθώς και το Ιερό Μετόχιο της Μονής Μεγίστης Λαύρας στη Μικρομάνη. Επίσης, Ιερές Πανηγύρεις τελέσθηκαν στους Ιερούς Ναούς Λαιΐκων, Σπερχογείας, Άριος, Πλατέος, Άνω Βέργας και στον Κοιμητηριακό Ναό της Καλαμάτας.

Οι φετινοί εορτασμοί πραγματοποιήθηκαν με την τήρηση των υγειονομικών μέτρων που είναι σε ισχύ για την αποφυγή διάδοσης του κορωνοϊού.

Σήμερα, Κυριακή 15 Αυγούστου είναι της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Γιορτάζουν, δηλαδή οι: Παναγιώτης, Πάνος, Πανούσος, Παναγής, Πανάγος, Γιώτης, Τάκης, Πανίκος, Παναγιώτα, Γιώτα, Παναγιούλα, Γιούλα, Παναγούλα, Νάγια, Δέσποινα, Δέσπω, Ντέπη, Πέπη, Ζέπω *, Μαρία, Μαργέτα, Μαριέττα, Μαργετίνα, Μάρω, Μαριώ, Μαριωρή, Μαρίκα, Μαριγώ, Μαριγούλα, Μαρούλα, Μαρίτσα, Μανιώ, Μαίρη, Μαρινίκη, Μιρέλλα, Μυρέλλα, Μάνια, Μάρα, Μαράκι, Μάριος *, Γεσθημανή, Ιεσθημανή, Θεοτόκης, Θεοτοκία, Μαριάντζελα, Μαρινέλα, Ελώνα, Ελλώνα, Ελόνα, Ηλιοστάλακτη, Καθολική, Κρυστάλλω, Κρουστάλλω, Κρουστάλω, Κρυσταλία, Κρυσταλλία, Κρουσταλένια, Πρέσβεια, Πρεσβεία, Συμέλα, Σιμέλα, Σουμελά

Με κάθε λαμπρότητα θα εορταστεί η μεγάλη Θεομητορική εορτή Κοιμήσεως της Θεοτόκου, στην πανηγυρίζουσα Ιερά Μονή Ελληνικών Άνθειας.

Το Σάββατο 14 Αυγούστου 2021 και ώρα 7 μ.μ., θα τελεστεί ο πανηγυρικός Εσπερινός, ενώ την επομένη Κυριακή 15 Αυγούστου 2021, και ώρα 7 π.μ. θα τελεστεί ο Όρθρος και στη συνέχεια η πανηγυρική Θεία Λειτουργία.

Όσοι συμμετάσχουν στις Ιερές Ακολουθίες θα έχουν την ευκαιρία να προσκυνήσουν την Εφέστιο Ιερά Εικόνα της Μονής, που απεικονίζει την Κοίμηση της Παναγίας και να λάβουν τη χάρη της.

Η Κοίμηση της Θεοτόκου είναι Θεομητορική εορτή των Χριστιανικών Εκκλησιών, η οποία εορτάζεται στις 15 Αυγούστου. Στην Ελλάδα γιορτάζεται με ιδιαίτερη λαμπρότητα σε πολλά μέρη της χώρας, ονομάζεται δε και «Πάσχα του καλοκαιριού» την Κοίμηση της Υπεραγίας Θεοτόκου και την εις ουρανόν Μετάστασή Της. Η Θεομήτωρ αφήνει τον κόσμο, μεταβαίνοντας δίπλα στον Υιό της και Θεό, τον Ιησού Χριστό, όπου εξακολουθεί να μεσιτεύει υπέρ των ανθρώπων.

Με τον Εσπερινό την παραμονή και με τον Όρθρο και τη Θεία Λειτουργία ανήμερα την εορτή, στην περιφέρεια του Δήμου Καλαμάτας πανηγυρίζουν Ιερές Μονές και Ενοριακοί Ναοί.

Πανηγυρίζουν οι Ιερές Μονές Δήμιοβας στο Καλάθιο όρος, Μαρδακίου πλησίον της Νέδουσας και Ελληνικών στην Άνθεια, καθώς και το Ιερό Μετόχιο της Μονής Μεγίστης Λαύρας στη Μικρομάνη.

Επίσης, Ιερές Πανηγύρεις θα τελεσθούν στους πανηγυρίζοντες Ιερούς Ναούς Λαιΐκων, Σπερχογείας, Άριος, Πλατέος, Άνω Βέργας, Καλαμίου και στον Κοιμητηριακό Ναό της Καλαμάτας.

Ο Δήμαρχος Θανάσης Βασιλόπουλος θα μετάσχει στον εορτασμό στην Ιερά Μονή Δήμιοβας.

Στην Ορθόδοξη Χριστιανική Εκκλησία ο εορτασμός της Κοίμησης της Θεοτόκου περιλαμβάνει κατά πρώτο λόγο το θάνατο και την ταφή της Παναγίας και κατά δεύτερο την ανάσταση και τη μετάστασή της στους ουρανούς.

Για την Κοίμηση της Θεοτόκου δεν υπάρχουν πληροφορίες από την Καινή Διαθήκη. Γι’ αυτήν μαθαίνουμε από τις διηγήσεις σημαντικών εκκλησιαστικών ανδρών, όπως των Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, Διονυσίου του Αρεοπαγίτη, Μόδεστου Ιεροσολύμων, Ανδρέα Κρήτης, Γερμανού Κωνσταντινουπόλεως, Ιωάννη Δαμασκηνού κ.ά., καθώς και από τα σχετικά τροπάρια της εκκλησιαστικής υμνολογίας. Στα κείμενα αυτά διασώζεται η «αρχαία και αληθεστάτη» παράδοση της Εκκλησίας γι’ αυτό το Θεομητορικό γεγονός.

Έτσι, λοιπόν, κατά την εκκλησιαστική παράδοση, η μητέρα του Ιησού Χριστού, Μαρία (η Θεοτόκος και Παναγία), πληροφορήθηκε τον επικείμενο θάνατό της από έναν άγγελο τρεις ημέρες προτού αυτός συμβεί και άρχισε να προετοιμάζεται κατάλληλα. Προσεύχεται στο όρος των Ελαιών και δίνει τα υπάρχοντά της σε δύο γειτόνισσές της χήρες. Επειδή κατά την ημέρα της Κοίμησής της δεν ήταν όλοι οι Απόστολοι στα Ιεροσόλυμα, καθώς κήρυτταν «απανταχού γης», μία νεφέλη τους άρπαξε και τους έφερε κοντά της. Μοναδικός απών ο απόστολος Θωμάς.

Η Κοίμηση της Θεοτόκου συνέβη στο σπίτι του Ευαγγελιστή Ιωάννη, στο οποίο διέμενε η μητέρα του Θεανθρώπου. Αφού της έκλεισαν τα μάτια, οι Απόστολοι μετέφεραν το νεκροκρέβατό της στον κήπο της Γεθσημανής, όπου και την έθαψαν. Κατά τη μεταφορά του λειψάνου της, φανατικοί Ιουδαίοι αποπειράθηκαν να ανατρέψουν το νεκροκρέβατό της, αλλά τυφλώθηκαν. Μόνο ένας από αυτούς κατόρθωσε να το ακουμπήσει, αλλά μια αόρατη ρομφαία του έκοψε τα χέρια.

Μοναδικός απών από την κηδεία της υπήρξε, όπως προαναφέραμε, ο Απόστολος Θωμάς. Όταν μετά από τρεις ημέρας πήγε στον τάφο της, βρήκε μόνο τα εντάφια. Προφανώς, η Παναγία είχε αναστηθεί. Πάνω στον τάφο της χτίστηκε μεγαλοπρεπής ναός, που αποδίδεται στην Αγία Ελένη. Μετά την καταστροφή του, ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου Μαρκιανός (450-457) με τη δεύτερη σύζυγό του Πουλχερία έχτισαν ένα νέο ναό, που υπάρχει μέχρι σήμερα.

Μεταξύ της Ορθόδοξης και της Καθολικής Εκκλησίας υπάρχει δογματική διαφορά σχετικά με την Κοίμηση της Θεοτόκου. Η Καθολική Εκκλησία πιστεύει στο δόγμα της ενσώματης ανάληψης της Θεοτόκου (Assumptio Beatae Mariae Virginis), που οριστικοποιήθηκε με την αποστολική εγκύκλιο του Πάπα Πίου IB’ «Munificentissimus Deus» (1 Νοεμβρίου 1950). Αντίθετα, η Ορθόδοξη Εκκλησία κάνει λόγο πρώτα για Κοίμηση της Θεοτόκου, δηλαδή πραγματικό θάνατο (χωρισμό ψυχής και σώματος) και στη συνέχεια για μετάσταση της Θεοτόκου, δηλαδή ανάσταση (ένωση ψυχής και σώματος) και ανάληψή της κοντά στον Υιόν της.

Εξωβιβλικές πηγές της εορτής

Με δεδομένο πως απουσιάζουν μαρτυρίες σχετικές με τα γεγονότα της κοιμήσεως της Θεοτόκου, το εορτολογικό περιεχόμενό της το εντοπίζουμε σε εξωβιβλικές μαρτυρίες. Έτσι έχουμε ένα απόκρυφο κείμενο με τίτλο De transitu beatae Mariae virginis (Περί μεταστάσεως της μακαρίας Παρθένου Μαρίας) χρονολογούμενο τον 5ο αιώνα και είναι λατινική μετάφραση παλιότερου χαμένου ελληνικού πρωτοτύπου. Γύρω στον 6ο αιώνα έχουμε λατινική μετάφραση ενός άλλου απόκρυφου έργου με τίτλο Joannis liber de Dormitione Mariae (βίβλος Ιωάννου περί της κοιμήσεως της Μαρίας) ενώ εκδόθηκε και συριακή μετάφραση. Η λατινική μετάφραση του Transitus αποτελεί ελεύθερη απόδοση του συριακού Joanis liber. Για άλλους ερευνητές το Transitus δεν είναι τίποτε άλλο παρά συμπερίληψη όλων των περί Κοιμήσεως απόκρυφων αφηγήσεων. Το αρχικό πρωτότυπο δεν αποκλείεται επίσης να ήταν και ελληνικό, χρονολογούμενο στα τέλη του 4ου με αρχές του 5ου αι. και μεταφράστηκε στα κοπτικά, λατινικά και αραβικά και ίσως αποτελεί σύνοψη αρχαιότερων πηγών από τον 2ο αι. μ.Χ. Σε κάθε περίπτωση οι απόκρυφες αφηγήσεις συνδέονται με το εορτολογικό περιεχόμενο της εορτής και όχι με το πώς εμφανίστηκε η εορτή.

Η περί του τόπου ταφής της Θεοτόκου παράδοση

Η παλιότερη αναφορά στον τόπο ταφής της Θεοτόκου προέρχεται από τον 5ο αιώνα και συνδέεται με τα Ιεροσόλυμα. Οδοιπορικά του 6ου αιώνα (Θεοδόσιος το 530, Αντώνιος Πλακεντίας το 570) προσδιορίζουν τον τάφο της στη Γεσθημανή. Τον 7ο αιώνα, τον ίδιο τόπο προσδιορίζει και ο Σοφρώνιος Ιεροσολύμων, και στο Breviarius de Hierosolyma η Έφεσος θεωρείται ένας εναλλακτικός τόπος ταφής της Θεοτόκου θεμελιωμένος από την απόκρυφη παράδοση που θέλει τον Ευαγγελιστή Ιωάννη όταν ήλθε στην Έφεσο να έφερε μαζί του και τη Θεοτόκο αλλά και από τη σύγκληση της Γ’ Οικουμενικής Συνόδου στο ναό της αγίας Μαρίας στην πόλη αυτή.

Νηστεία

Κατά την εκκλησιαστική παράδοση, της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου προηγείται νηστεία, η οποία καθιερώθηκε τον 7ο αιώνα. Αρχικά ήταν χωρισμένη σε δύο περιόδους: πριν από την εορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος και πριν από την εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Τον 10ο αιώνα, συνενώθηκαν σε μία νηστεία, που περιλαμβάνει 14 ημέρες και ξεκινά την 1η Αυγούστου. Κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης νηστείας, νηστεύεται το λάδι εκτός του Σαββάτου και της Κυριακής, ενώ στη γιορτή της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα καταλύεται (επιτρέπεται) το ψάρι. Ανήμερα της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου καταλύονται τα πάντα, εκτός και αν η εορτή πέσει σε Τετάρτη ή Παρασκευή, οπότε καταλύεται μόνο το ψάρι. Τις ημέρες της νηστείας του Δεκαπενταύγουστου ψάλλονται τις απογευματινές ώρες στις εκκλησίες (εκτός Κυριακής), εναλλάξ, ο «Μικρός και ο Μέγας Παρακλητικός Κανών εις την Υπεραγίαν Θεοτόκον», οι λεγόμενες «Παρακλήσεις».

Στην Ελλάδα, η Κοίμηση της Θεοτόκου εορτάζεται με ιδιαίτερη λαμπρότητα. Σε πολλά νησιά του Αιγαίου (Τήνος, Πάρος, Πάτμος) στολίζουν και περιφέρουν επιτάφιο προς τιμήν της Παναγίας. Σε πόλεις και χωριά ανά την επικράτεια, σε εκκλησίες αφιερωμένες στην Κοίμηση της Θεοτόκου διοργανώνονται παραδοσιακά πανηγύρια, που καταλήγουν σε γενικευμένο γλέντι. Η Κοίμηση της Θεοτόκου δεν είναι ένα πένθιμο γεγονός για τον λαό, επειδή η Παναγία «μετέστη προς την ζωήν». Εξάλλου, τον Δεκαπενταύγουστο γιορτάζουν ο Παναγιώτης, η Μαρία και η Δέσποινα.

Η εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου γιορτάζεται με λιγότερο εμφατικό τρόπο στις λοιπές ορθόδοξες και καθολικές χώρες του κόσμου, στις περισσότερες από τις οποίες ο Δεκαπενταύγουστος είναι επίσημη αργία, όπως και στην Ελλάδα. Οι προτεσταντικές ομολογίες θεωρούν την Κοίμηση της Θεοτόκου δευτερεύουσα εορτή, επειδή δεν βασίζεται σε βιβλικές αναφορές. Η διαφορά αυτή φαίνεται ανάγλυφα στη Γερμανία, όπου ο Δεκαπενταύγουστος είναι επίσημη αργία μόνο στα καθολικά κρατίδια του Ζάαρλαντ και της Βαυαρίας.

Η εορτολογική εξέλιξη προς τη 15η Αυγούστου

Στον δρόμο από την Ιερουσαλήμ προς τη Βηθλεέμ υπάρχει μια τοποθεσία ονόματι Κάθισμα στο οποίο σύμφωνα με την απόκρυφη παράδοση η Θεοτόκος λίγο πριν την κύησή της ζήτησε από τον Ιωσήφ να ξεκουραστεί. Εκεί χτίσθηκε ναός στα χρόνια του Ιουβενάλιου Ιεροσολύμων (417-458). Λειτουργιολόγοι εικάζουν πως η ημερομηνία της εορτής μνήμης της Θεοτόκου που εορταζόταν εκεί ήταν στις 13 Αυγούστου. Από τα μέσα του 5ου αιώνα ο αυτοκράτορας Μαρκιανός κτίζει ναό προς τιμήν της Θεοτόκου στη Γεσθημανή και τρία χρόνια μετά τον θάνατό του, το 460, εμφανίζεται για πρώτη φορά η εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στις 15 Αυγούστου στον συγκεκριμένο ναό, εκτοπίζοντας την παλαιότερη του Καθίσματος. Προς επίρρωσιν αυτής της πληροφορίας είναι και εκείνη από το Γεωργιανό κανονάριο, κειμένου που αποτυπώνει την ιεροσολυμιτική λατρεία ανάμεσα στα 450-750μ.Χ., το οποίο μας πληροφορεί ότι στις 15 Αυγούστου τιμάται η μνήμη της Θεοτόκου στη Γεθσημανή στο ναό του αυτοκράτορα Μαρκιανού. Προς την κατεύθυνση της καθιέρωσης της εορτής της Κοιμήσεως κινήθηκε η διατύπωση του ορθόδοξου Μαριολογικού δόγματος κατά την Γ’ Οικουμενική Σύνοδο. Τελικά, σύμφωνα με τη μαρτυρία του Νικηφόρου Κάλλιστου, ο αυτοκράτορας Μαυρίκιος περί τα τέλη του 6ου αιώνα καθόρισε διά διατάγματος την επιτέλεση της εορτής στις 15 Αυγούστου. Δεν επρόκειτο για τη σύσταση νέας εορτής αλλά για την επίσημη υιοθεσία της ιεροσολυμιτικής ημερομηνίας. Πάντως η ημερομηνία αυτή δεν επιβλήθηκε σε όλο τον χριστιανικό κόσμο. Η Συριακή Εκκλησία τοποθέτησε στις 26 Δεκεμβρίου την εορτή της Κοιμήσεως την ίδια μέρα Γεννήσεως του Κυρίου, μετατεθείσης κατά μία ημέρα για να μη συμπέσουν οι δύο εορτές. Από τη Συρία η εορτή περνάει στην Ρώμη. Ο πάπας Θεόδωρος Α’ (647-649) είναι ο πρώτος ο οποίος επιχείρησε να εισαγάγει την εορτή στη Ρώμη αλλά χωρίς επιτυχία. Ο Σύριος πάπας Σέργιος Α’ (687-701) μετέφερε στη Ρώμη τον εορτασμό της Κοιμήσεως. Ο Πάπας Αδριανός εγκαινίασε την εορτή στο ναό της Αγίας Μαρίας της Μείζονος στη Ρώμη. Στην Αίγυπτο η εορτή εμφανίστηκε τον 5ο αιώνα εξ επιδράσεως των Ιεροσολύμων. Ως ημερομηνία τέλεσης της εορτής είχε οριστεί η 21η του αιγυπτιακού μηνός Τομπί δηλαδή η 16η Ιανουαρίου του Ιουλιανού ημερολογίου. Την 15η Αυγούστου εορταζόταν η Μετάσταση αυτής.

Πηγή: sansimera.gr, wikipedia

Ξεκίνησαν, την Κυριακή 8 Αυγούστου, οι πανηγυρικές εκδηλώσεις προς τιμήν της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, κατά την οποίαν πανηγυρίζει η ιστορική Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Δήμιοβας. Κατά το έθος οι εκδηλώσεις αυτές έχουν ως αφετηρία την Θεία Λειτουργία κατά την Κυριακή προ της Κοιμήσεως, ιερουργούντος, κατά το έθος, του εκάστοτε Πρωτοσυγκέλλου της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσσηνίας.

Έτσι και φέτος ο Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως, Πανοσιολ. Αρχιμ. Φίλιππος Χαμαργιάς, τηρώντας το έθιμο, ιερούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο και ευλόγησε τους προσφερθέντες άρτους κατά την Ακολουθίαν της Αρτοκλασίας. Πλήθος κόσμου προσήλθε από την ευρύτερη περιοχή και την πόλη της Καλαμάτας, πολλοί δε εξ αυτών έφθασαν στη Μονή μετά από τρίωρη οδοιπορία, εκπληρώνοντας έτσι κάποιο προσωπικό τους τάμα προς την Παναγία την Δημιοβίτισσα.

Κατά το κήρυγμά του ο Πρωτοσύγκελλος αναφέρθηκε στο γεγονός της θεραπείας των δύο τυφλών και του κωφού δαιμονιζομένου της σημερινής ευαγγελικής περικοπής, λέγοντας χαρακτηριστικά πως “δυο τυφλοί και ένας κωφός δαιμονισμένος γίνονται σήμερα οδηγοί και δάσκαλοί μας στο δρόμο προς την σωτηρία”.

Η μεγάλη γιορτή της Παναγίας, της Ορθοδοξίας και της Ελλάδας, βρίσκει την πατρίδα μας να δοκιμάζεται, τόσο εξαιτίας της πανδημίας όσο και λόγω των σημαντικών εξελίξεων των τελευταίων ημερών στα εθνικά μας θέματα.

Σε αυτή την κρίσιμη για το έθνος μας συγκυρία, ας αντλήσουμε δύναμη από την πίστη μας και από τις ένδοξες σελίδες της ιστορίας μας και ας κοιτάξουμε μπροστά με περισσότερο θάρρος, αποφασιστικότητα και ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο, με πρόοδο και ευημερία για τον τόπο μας και για όλη την χώρα.

Η Χάρη της Παναγίας να μας δίνει υγεία και φώτιση. Η δύναμη της πίστης, είναι η κινητήρια δύναμη για να αντιμετωπίζουμε όλοι μας τις αντιξοότητες και να αφήνουμε πίσω μας, τα όποια προβλήματα.

Η Ελλάδα είναι μια χώρα υπερήφανη και ισχυρή. Και παρά τις προκλήσεις και τις δύσκολες στιγμές που βιώνει αυτή την περίοδο το έθνος μας, με τη βοήθεια της Παναγίας, θα τις ξεπεράσουμε.

Όλοι μαζί, θα υπερβούμε τα εμπόδια και θα κάνουμε το επόμενο βήμα για την ανάταξη της χώρας.

Εύχομαι ολόψυχα Χρόνια πολλά σε όλες και σε ολους, ιδιαίτερα στην πατριδα μου τη Μεσσηνία, αλλά και στους επισκέπτες που βρίσκονται αυτές τις ημέρες στο νομό μας, για τον εορτασμό του Δεκαπενταύγουστου.

Υγεία για όλους, δύναμη ψυχής και ηρεμία. Να μας έχει στη σκέπη της!!!

Καλή Παναγιά να έχουμε!!!

Το Σάββατο 15 Αυγούστου 2020, η Ορθόδοξη Εκκλησία εορτάζει και τιμά το «Πάσχα του καλοκαιριού», την Κοίμηση της Υπεραγίας Θεοτόκου και την εις ουρανόν Μετάστασή Της. Η Θεομήτωρ αφήνει τον κόσμο, μεταβαίνοντας δίπλα στον Υιό της και Θεό, τον Ιησού Χριστό, όπου εξακολουθεί να μεσιτεύει υπέρ των ανθρώπων.

Με τον Εσπερινό την παραμονή και με τον Όρθρο και τη Θεία Λειτουργία ανήμερα την εορτή, στην περιφέρεια του Δήμου Καλαμάτας πανηγυρίζουν Ιερές Μονές και Ενοριακοί Ναοί.

Πανηγυρίζουν οι Ιερές Μονές Δήμιοβας στο Καλάθιο όρος, Μαρδακίου πλησίον της Νέδουσας και Ελληνικών στην Άνθεια, καθώς και το Ιερό Μετόχιο της Μονής Μεγίστης Λαύρας στη Μικρομάνη.

Επίσης, Ιερές Πανηγύρεις θα τελεσθούν στους πανηγυρίζοντες Ιερούς Ναούς Λαιΐκων, Σπερχογείας, Άριος, Πλατέος, Άνω Βέργας, Καλαμίου και στον Κοιμητηριακό Ναό της Καλαμάτας.

Ο Δήμαρχος Θανάσης Βασιλόπουλος θα μετάσχει στον εορτασμό απόψε στην Ιερά Μονή Δήμιοβας.

Με λαμπρότητα και την πρέπουσα εκκλησιαστική τάξη θα εορτασθεί και φέτος η Κοίμηση της Θεοτόκου, στην Ιερά Μητρόπολη Μεσσηνίας.

Ο  Σεβ. Μητροπολίτης  Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος, την Παρασκευή 14-8-2020, παραμονή της εορτής και ώρα 7,30 μ.μ., θα χοροστατήσει στην ακολουθία του πανηγυρικού εσπερινού στην Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Δημιόβης.

Την επομένη, Σάββατο 15-8-2020, κυρία ημέρα της εορτής,  και ώρα 7 π.μ., θα χοροστατήσει κατά τον Όρθρο και θα τελέσει την πανηγυρική θεία λειτουργία στην Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Βουλκάνου.

Κλείνουν τα Γραφεία της Ι. Μητροπόλεως Μεσσηνίας από 15 έως 30 Αυγούστου

Κλειστά θα παραμείνουν τα Γραφεία της Ιεράς Μητροπό­λεως Μεσσηνίας, από 15 έως 30 Αυγούστου 2020.

Τις εργάσιμες ημέρες (Δευτέρα έως Παρασκευή) θα λειτουρ­γεί μόνο το Γραφείο Γάμων και Διαζυγίων από ώρα 11 π.μ. έως 12 μεσημβρινή.

Με λαμπρότητα, κατάνυξη και την παρουσία πλήθους πιστών εορτάστηκε η Κοίμηση της Θεοτόκου στην Ι. Μητρόπολη Μεσσηνίας.

Επίκεντρο του εορτασμού η Ιστορική Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Βουλκάνου.

Κατά τον Όρθρο χοραστάτησε ο Σεβ. Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος. Στη συνέχεια, οι Σεβ. Μητροπολίτες Καρθαγένης κ. Μελέτιος και Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος υποδέχθηκαν την Ιερά και Θαυματουργό Εικόνα της Παναγίας Βουλκανιωτίσσης από το παλαιό μοναστήρι της επί του όρους Ιθώμη.

Ακολούθως, τελέσθηκε πανηγυρική Δισαρχιερατική Θεία Λειτουργία στο καθολικό της Ιεράς Μονής.

Ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας απευθυνόμενος στους πιστούς αναφέρθηκε στην προσωπικότητα της Υπεραγίας Θεοτόκου και στο μεσιτευτικό της ρόλο προς τον Υιό της. Ευχήθηκε δε, να σκέπει και να προστατεύει τον κάθε πιστό, αλλά και την ευλογημένη πατρίδα μας.

Πλειάδα πιστών κατέκλεισε την Ιερά Μονή προκειμένου να συμμετάσχει στη Θεία Λειτουργία και να λάβει τη χάρη της Μεγαλόχαρης.

Όταν ο θάνατος γίνεται γιορτή και δεν αποκαλείται θάνατος, αλλά μετάσταση… Όταν δεν εξαντλούνται όλα στο εδώ και τώρα… Όταν υπάρχει η μετά του τάφου αιώνια ζωή, η ελπίδα της αέναης βασιλείας, οι απανταχού χριστιανοί γιορτάζουν και… σήμερα, ειδικότερα, απ’ άκρη σε άκρη της γης, την αγία Μετάσταση της Θεοτόκου.

«Είσαι για τους αγγέλους και όλες τις υπερκόσμιες δυνάμεις άφατη ευφροσύνη, για τους πατριάρχες χαρά χωρίς τέλος, για τους δικαίους ανεκλάλητη ευχαρίστηση, για τους προφήτες διαρκής αγαλλίαση! Τον κόσμο ευλογείς, τα σύμπαντα αγιάζεις. Για τους αποκαμωμένους είσαι ανάσα, για τους πενθούντες παρηγοριά, για τους αρρώστους γιατρειά, για τους θαλασσοδαρμένους λιμάνι, για τους αμαρτωλούς συγχώρεση, για τους θλιμμένους καλοσυνάτο στήριγμα, για όσους σε αναζητούν η πρόθυμη βοήθεια», αναφέρεται σε απόσπασμα-αφιέρωμα του 8ου αι. των Εγκωμίων του Αγίου Ιωάννη του Δαμασκηνού στην Κοίμηση της Θεοτόκου το οποίο φιλοξενείται σε αφιέρωμα του ΑΠΕ-ΜΠΕ.

«Έλα Κυρά και Παναγιά
με τ’ αναμμένα σου κεριά
Δώσε το φως το δυνατό
στον Ήλιο και στο Θάνατο», αναφέρεται στα «Ρω του Έρωτα» του 20ού αι. από τον Οδυσσέα Ελύτη.

Το ιερό πρόσωπό Της έχει εμπνεύσει τόσο βυζαντινούς υμνωδούς που Την εγκωμιάζουν όσο και Νεοέλληνες ποιητές που ζητούν τη μεσιτεία της, αλλά και πολλούς εκπροσώπους της τέχνης, της ζωγραφικής, της πεζογραφίας, της ποίησης, της μουσικής.

Ωστόσο, σήμερα, που γιορτάζουμε το «Πάσχα του καλοκαιριού», η έμπνευση, η δέηση, η ελπίδα, η κατάνυξη και η χαρά διαχέονται σε πλήθος πιστών χριστιανών που συρρέουν σε κάθε εκκλησία της Παναγίας και πανηγυρίζουν, διότι η Κοίμηση της Θεοτόκου δεν είναι πένθιμο γεγονός για τον λαό, επειδή η Παναγία «μετέστη προς την ζωήν» και με την Κοίμησή της προπορεύτηκε στη δόξα που μας περιμένει.
Στην Ελλάδα, η Θεομητορική μετάσταση γιορτάζεται με ιδιαίτερη λαμπρότητα σε κάθε γωνιά της χώρας όπου υπάρχει και μια ξεχωριστή Παναγιά.

Περιβόητοι εορτασμοί:

Στην Τήνο, όπου γίνεται το μεγαλύτερο προσκύνημα, ο εορτασμός της Παναγίας καθιερώθηκε με Βασιλικό Διάταγμα του 1836 να είναι οκταήμερος και να διαρκεί έως τα «εννιάμερα της Θεοτόκου», στις 23 Αυγούστου, όταν σε ατμόσφαιρα συγκίνησης ψάλλονται ύμνοι και εγκώμια, μπροστά στον επιτάφιο και την εικόνα.

Παράλληλα, στο νησί οι Έλληνες τιμούν κι αυτούς που χάθηκαν, όταν οι Ιταλοί τορπίλισαν και βούλιαξαν την «Έλλη» στο λιμάνι ανήμερα της Παναγιάς.

Στην Παναγία Σουμελά, σύμβολο της ποντιακής πίστης, πανελλήνιο προσκύνημα αποτελούν η εικόνα της Παναγιάς, έργο του Ευαγγελιστή Λουκά, ο σταυρός του αυτοκράτορα Εμμανουήλ Κομνηνού και το ιερό ευαγγέλιο του πατρός Χριστοφόρου, επίσης δώρο του αυτοκράτορα Δαυίδ του Κομνηνού. Εκεί, στις πλαγιές του Βερμίου, χιλιάδες προσκυνητές, καθώς και εκπρόσωποι Ομοσπονδιών και Ποντιακών Σωματείων από την Ελλάδα και το εξωτερικό θα συμμετάσχουν και φέτος στις ιερές ακολουθίες και στις πολιτιστικές εκδηλώσεις.

Στην Πάρο, που γίνεται σήμερα πόλος έλξης, γιορτάζει η Παναγία της Εκατονταπυλιανής. Ο ναός της, για τον οποίο υπάρχουν δύο ονομασίες, «Καταπολιανή» και «Εκατονταπυλιανή», βρίσκεται στην πρωτεύουσα του νησιού, Παροικιά. Σύμφωνα με την παράδοση, η Κατοπολιανή έχει ενενήντα εννέα φανερές πόρτες, ενώ η εκατοστή είναι κλειστή και δεν φαίνεται. Η πόρτα αυτή θα φανεί και θα ανοίξει όταν οι Έλληνες πάρουν την Πόλη. Άλλοι θρύλοι αναφέρονται στην Αγία Ελένη που, στον δρόμο για τους Άγιους Τόπους προκειμένου να βρει τον Τίμιο Σταυρό, έφτασε στην Πάρο και προσευχήθηκε σε έναν μικρό ναό που βρισκόταν στη θέση της Εκατονταπυλιανής. Κατά την προσευχή της έκανε τάμα ότι αν βρει τον Τίμιο Σταυρό θα χτίσει στη θέση αυτή έναν μεγάλο ναό. Η προσευχή της εισακούστηκε. Βρήκε τον Τίμιο Σταυρό και, πραγματοποιώντας το τάμα της, ανήγειρε τον μεγαλόπρεπο ναό της Εκατονταπυλιανής, ο οποίος, όμως, στο μεγαλύτερο μέρος του καταστράφηκε, πιθανότατα από πυρκαγιά, και ανακατασκευάστηκε επί Ιουστινιανού, στα μέσα του 6ου αι. Φημολογείται, επίσης, ότι το τάμα της Αγίας Ελένης ολοκλήρωσε ο γιος της Άγιος Κωνσταντίνος, αυτοκράτορας του Βυζαντίου, καθώς η ίδια δεν πρόλαβε.

Στην Κοζάνη, ξεχωριστός είναι ο εορτασμός του Δεκαπενταύγουστου στο ιστορικό μοναστήρι της Παναγίας στο Μικρόκαστρο, του δήμου Βοΐου, όπου κάθε χρόνο χιλιάδες πιστοί προσκυνούν την εικόνα της Παναγίας, που χρονολογείται από το 1603, ενώ πρόσφατη έρευνα την χρονολογεί στον 13ο αι. Πιστοί από όλα τα μέρη της Ελλάδας επισκέπτονται το μοναστήρι, για να προσκυνήσουν την εικόνας Της.

Άξιο λόγου, το έθιμο των «καβαλάρηδων της Σιάτιστας» που προσελκύει χιλιάδες επισκέπτες, καθώς ιππείς από τη Σιάτιστα και τη γύρω περιοχή επισκέπτονται το μοναστήρι πάνω στα καταστόλιστα άλογά τους. Το πανηγύρι έχει τις ρίζες του στην περίοδο της Τουρκοκρατίας, όταν αποτελούσε ευκαιρία για τους σκλαβωμένους να δείξουν τη λεβεντιά και τον πόθο τους για λευτεριά και έχει χαρακτηριστεί ως πανηγύρι λεβεντιάς και τόλμης.

Στο νησί του Παπαδιαμάντη, τη Σκιάθο, από το βράδυ της παραμονής γίνεται η έξοδος του επιταφίου της Παναγίας υπό τη συγκινητική μελωδία των Εγκωμίων της Θεοτόκου που ψάλλουν όλοι μαζί οι Σκιαθίτες.

Στο νησί της Ορθοδοξίας, την Πάτμο, όπου βρίσκεται το ιστορικό Μοναστήρι της Αποκάλυψης, ο επιτάφιος περιφέρεται από τους μοναχούς στα σοκάκια του νησιού, ενώ οι καμπάνες ηχούν ασταμάτητα.

Στα Ζαγοροχώρια, φημισμένα σε όλη την Ελλάδα για τα πανηγύρια του Δεκαπενταύγουστου, οι εκδηλώσεις στη μνήμη της Κοίμησης της Θεοτόκου είναι τριήμερες και δίνουν την ευκαιρία για τρικούβερτο γλέντι με παραδοσιακούς ηπειρώτικους σκοπούς.

Στη Θάσο, στο χωριό Παναγιά, μετά τη λιτάνευση της εικόνας, που συνοδεύεται από πολυμελή μπάντα, οι πιστοί μαζεύονται στο προαύλιο της εκκλησίας όπου παρακάθονται στο γιορτινό τραπέζι που περιλαμβάνει πατάτες, ρύζι και μοσχάρι στιφάδο.

Στη Λέσβο, η Παναγιά η Αγιασώτισσα προσφέρει ένα από τα ωραιότερα πανηγύρια του Ανατολικού Αιγαίου. Πολλοί προσκυνητές με αφετηρία την πόλη της Μυτιλήνης περπατούν 25 ολόκληρα χιλιόμετρα για να φτάσουν στον αυλόγυρο της εκκλησίας, όπου και διανυκτερεύουν. Στη γραφική κωμόπολη της Αγιάσου βιώνει κανείς όλη την ατμόσφαιρα ενός γνήσιου νησιώτικου πανηγυριού.

Στην Κάρπαθο, το νησί της Δωδεκανήσου, η Παναγιά στην Όλυμπο γιορτάζεται με τον πιο κατανυκτικό τρόπο. Εδώ, οι λειτουργίες είναι βαθιά συνδεδεμένες με το πένθος για την Παναγία που «έφυγε». Αποκορύφωμα του εορτασμού είναι ο παραδοσιακός Κάτω Χορός που ξεκινά από τους άντρες σε σταθερό, αργόσυρτο βήμα και κατανυκτική διάθεση. Ακολουθούν οι γυναίκες ντυμένες με τις εκπληκτικής ομορφιάς παραδοσιακές γιορτινές στολές τους.

Στην Κεφαλονιά, κοντά στο χωριό Μαρκόπουλο, τα φιδάκια της Παναγιάς προσελκύουν κάθε χρόνο χιλιάδες προσκυνητές, που βεβαιώνουν με τα μάτια τους ένα μοναδικό φαινόμενο. Κάθε 15 Αυγούστου μικρά άκακα φιδάκια εμφανίζονται στον τρούλο της εκκλησίας. Σύμφωνα με τον μύθο, πρόκειται για τις καλόγριες ενός παλιού μοναστηριού που υπήρχε στη περιοχή, οι οποίες προκειμένου να μην πέσουν στα χέρια των πειρατών παρακάλεσαν την Παναγιά να τις μεταμορφώσει σε φίδια.

ΠΗΓΗ

Παναγία, το ιερότερο από τα πρόσωπα της Ορθοδοξίας, δοξάζεται σε κάθε γωνιά της Ελλάδας. Η μεγάλη λατρεία που έχουν οι Έλληνες για τη «μάνα» του Θεού και των ανθρώπων αποδεικνύεται από τα πολλά ονόματα που της έχουν προσδώσει. Μεγαλόχαρη, Εκατονταπυλιανή, Φανερωμένη, Κοσμοσωτήρα, Χοζοβιώτισσα, Εικοσιφοίνισσα, Βρεφοκρατούσα, Ελεούσα, Θαλασσινή, Γιάτρισσα, Μυρτιδιώτισσα και πολλά ακόμη.

Η Κοίμηση της Υπεραγίας Θεοτόκου αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες γιορτές της χριστιανοσύνης.

Η προετοιμασία των πιστών αρχίζει από την 1η Αυγούστου με τη νηστεία που διαρκεί έως τον Δεκαπενταύγουστο, αποτελώντας για τους Ορθόδοξους χριστιανούς το «Πάσχα του καλοκαιριού».

Στις 15 Αυγούστου χιλιάδες πιστών με την ψυχή γεμάτη ελπίδα και κατάνυξη, προστρέχουν στα αμέτρητα προσκυνήματα, όπου λιτανεύονται οι θαυματουργές εικόνες της Παναγίας για να μαρτυρήσουν τη πίστη τους στο πρόσωπό της.

Η Παναγία της Τήνου

Η εικόνα της Παναγίας της Τήνου βρέθηκε στις 30 Ιανουαρίου του 1823, έπειτα από πολλές προσπάθειες και «με την υπόδειξη της Παναγίας στη μοναχή Πελαγία», στην ιστορική Μονή της «Κυράς των Αγγέλων», στο Κεχροβούνι.

Με Βασιλικό Διάταγμα του 1836, καθιερώθηκε ο εορτασμός της Παναγίας στην Τήνο να είναι οκταήμερος και να διαρκεί έως τα «εννιάμερα της Θεοτόκου», στις 23 Αυγούστου, όπου μέσα σε ατμόσφαιρα συγκίνησης, κατάνυξης και σεβασμού, ψάλλονται ύμνοι και εγκώμια, μπροστά στον επιτάφιο και την εικόνα.

Ο δρόμος που οδηγεί από το λιμάνι στο ναό του Ευαγγελισμού, όπου βρέθηκε η εικόνα, είναι η μεγαλύτερη απόδειξη της άρρηκτης σχέσης του ελληνισμού με την Ορθοδοξία.

Αυτό το δρόμο χιλιάδες πιστοί τον διανύουν γονυπετείς ως τάμα.

Στην Τήνο παράλληλα με την εορτασμό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, οι Έλληνες τιμούν κι αυτούς που χάθηκαν, όταν οι Ιταλοί τορπίλισαν και βούλιαξαν την «Έλλη» μέσα στο λιμάνι του νησιού ανήμερα της Παναγιάς το 1940.

Παναγία Σουμελά

Η Παναγία Σουμελά αποτελεί το σύμβολο της ποντιακής πίστης, αν και η πρώτη ονομασία της θαυματουργής εικόνας ήταν Αθηνιώτισσα.

Την εικόνα της Παναγίας Σουμελά αγιογράφησε ο Ευαγγελιστής Λουκάς.

Μετά τον θάνατό του τη μετέφερε στην Αθήνα ο μαθητής του Ανανίας και τοποθετήθηκε σε περικαλλή ναό της Θεοτόκου.

Έτσι αρχικά ονομάστηκε ως Παναγία η Αθηνιώτισσα.

Στο τέλος του 4ου αιώνα (380-386 μ.Χ.), σύμφωνα με την παράδοση, η Παναγία η Αθηνιώτισσα εμφανίστηκε ως όραμα στους μοναχούς Σωφρόνιο και Βαρνάβα, στη Αθήνα, και τους κάλεσε στην εκκλησία.

Εκεί είδαν την εικόνα να σηκώνεται από το προσκυνητάρι, να βγαίνει από το παράθυρο και να πετάει προς τα ουράνια.

Συγχρόνως, άκουσαν την Θεοτόκο να λέει: «Πηγαίνω στην Ανατολή. Προπορεύομαι στο όρος Μελά. Ακολουθήστε με…».

Οι μοναχοί την ακολούθησαν και στο όρος Μελά, στον Πόντο, όπου στάθηκε, κτίστηκε μεγάλος Ναός και Μονή.

Έτσι η εικόνα πήρε την ονομασία Σουμελά από τη φράση «στου Μελά».

Το 1922, μετά την Μικρασιατική καταστροφή, μοναχοί έθαψαν την εικόνα, μαζί με άλλα κειμήλια.

Με την ανταλλαγή, τα ιερά κειμήλια παραχωρήθηκαν και το 1931 τα ξέθαψε και τα έφερε στην Ελλάδα, ο Αμβρόσιος ο Σουμελιώτης.

Η εικόνα επανήλθε στην Αθήνα και παρέμεινε στο Μουσείο έως το 1951.

Τότε, το Σωματείο «Παναγία Σουμελά» Θεσσαλονίκης πρότεινε το κτίσιμο ναού στις πλαγιές του Βερμίου, στην Καστανιά
Βέροιας.

Η Παναγία στο Μικρόκαστρο Κοζάνης

Ιδιαίτερος είναι ο εορτασμός του Δεκαπενταύγουστου στο ιστορικό μοναστήρι της Παναγίας στο Μικρόκαστρο, του δήμου Βοΐου.

Κάθε χρόνο χιλιάδες πιστοί προσκυνούν την εικόνα της Παναγίας, που χρονολογείται από το 1603, ενώ εντύπωση προκαλεί η αναβίωση του εθίμου των προσκυνητών καβαλάρηδων από τη Σιάτιστα.

Το έθιμο των καβαλάρηδων προσκυνητών έρχεται από την τουρκοκρατία, όταν αποτελούσε ευκαιρία για τους σκλαβωμένους να δείξουν τη λεβεντιά και τον πόθο τους για λευτεριά.

Παναγία της Εκατονταπυλιανής

Ο ναός της Παναγίας της Εκατονταπυλιανής βρίσκεται στην Παροικία, της Πάρου.

Για το ναό υπάρχουν δύο ονομασίες: «Καταπολιανή» και «Εκατονταπυλιανή».

Σύμφωνα με την παράδοση, η Κατοπολιανή έχει ενενήντα εννέα φανερές πόρτες, ενώ η εκατοστή είναι κλειστή και δεν φαίνεται.

Η πόρτα αυτή θα φανεί και θα ανοίξει, όταν οι Έλληνες πάρουν την Πόλη

Πολλές παραδόσεις αναφέρονται στην ίδρυση της Εκατονταπυλιανής.

Η πρώτη πληροφορεί ότι, όταν η Αγία Ελένη μητέρα πήγαινε στην Παλαιστίνη για να βρει τον Τίμιο Σταυρό, έφτασε στην Πάρο και προσευχήθηκε σ’ έναν μικρό ναό που βρίσκονταν στη θέση της Εκατονταπυλιανής.

Κατά την προσευχή της έκανε τάμα ότι αν βρει τον Τίμιο Σταυρό, θα χτίσει στη θέση αυτή έναν μεγάλο ναό.

Η προσευχή της εισακούστηκε.

Βρήκε τον Τίμιο Σταυρό και, πραγματοποιώντας το τάμα της, ανήγειρε τον μεγαλόπρεπο ναό της Εκατονταπυλιανής. Μία δεύτερη παράδοση αναφέρει ότι το τάμα της Αγίας Ελένης ολοκλήρωσε ο γιος της Άγιος Κωνσταντίνος, αυτοκράτορας του Βυζαντίου, καθώς η ίδια δεν πρόλαβε.

Η «Οφιούσα» της Κεφαλονιάς

Στη νότια Κεφαλονιά, κοντά στο χωριό Μαρκόπουλο, βρίσκεται ο ναός της Κοιμήσεως.

Εκεί από τη γιορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρα (6 Αυγούστου) εμφανίζονται μέσα κι έξω από τον ναό μικρά φίδια.

Είναι τα λεγόμενα «φίδια της Παναγίας».

Στη θέση αυτή, λέει η παράδοση, υπήρχε ένα παλιό μοναστήρι της Παναγιάς, μεγάλο και πλούσιο.

Όταν το μοναστήρι δέχτηκε επίθεση από πειρατές οι καλόγριες για να μην πέσουν στα χέρια τους παρακάλεσαν την Παναγία να τις κάνει πουλιά, ή φίδια.

Έτσι, σαν φίδια, ιερά πλέον, γυρίζουν κάθε χρόνο στις αρχές του Αυγούστου και όσο περνούν οι μέρες πληθαίνουν.

Την παραμονή της Κοιμήσεως «πλημμυρίζουν» τον ναό.

Σύμφωνα με την παράδοση αν κάποια χρονιά τα φίδια δεν παρουσιασθούν, είναι κακό σημάδι.

Αυτό συνέβη το 1940 και το 1953, όταν το νησί δοκιμάσθηκε από τους σεισμούς.

Παναγία Αγιασώτισσα

Στην ενδοχώρα της Λέσβου, στην Αγιάσο, ο Δεκαπενταύγουστος αποτελεί μία ξεχωριστή εμπειρία για όλους.

Η ομώνυμη εικόνα είναι έργο του ευαγγελιστή Λουκά, πλασμένη με κερί και μαστίχα.

Πολλοί από τους προσκυνητές, με αφετηρία την πόλη της Μυτιλήνης, περπατούν 25 χιλιόμετρα για να φθάσουν στον αυλόγυρο της εκκλησίας, όπου διανυκτερεύουν.

Την ημέρα της γιορτής της Παναγίας, ύστερα από τη λειτουργία, γίνεται η περιφορά της εικόνας γύρω από το ναό, ενώ οι εορταστικές εκδηλώσεις φθάνουν στο αποκορύφωμά τους με τις μουσικές και χορευτικές εκδηλώσεις στην πλατεία του
χωριού.

Η Παναγία της Ολύμπου στην Κάρπαθο

Διαφορετικός είναι ο εορτασμός στην Όλυμπο της Καρπάθου.

Οι λειτουργίες είναι βαθιά συνδεδεμένες με το πένθος που χαρακτηρίζει τη μέρα του Δεκαπενταύγουστου και το αποκορύφωμα του παραδοσιακού εορτασμού είναι ο χορός που γίνεται στη
μικρή πλατεία, μπρος στην εκκλησιά της Παναγίας, με τους οργανοπαίκτες να παίζουν τον Κάτω Χορό.

Ο χορός αργός και πάντα με σταθερό βήμα και κατανυκτική διάθεση, κρατά για ώρες.

Ο επιτάφιος της Παναγίας στην Πάτμο

Στο νησί της Αποκάλυψης, την Πάτμο, οι μοναχοί τηρούν το έθιμο του επιταφίου της Παναγίας, έθιμο με βυζαντινές καταβολές.

Ο χρυσοποίκιλτος επιτάφιος της Παναγίας περιφέρεται στα σοκάκια του νησιού σε μεγαλοπρεπή πομπή, ενώ οι καμπάνες του μοναστηριού και των άλλων εκκλησιών ηχούν ασταμάτητα.

Κουφονήσια – Με τα καΐκια στην Παναγιά

Τον Δεκαπενταύγουστο γιορτάζει η Παναγία στο Κάτω Κουφονήσι. Μετά τη λειτουργία προσφέρεται φαγητό από τους κατοίκους και κατόπιν εκείνοι μεταφέρονται με τα καΐκια τα οποία κάνουν αγώνες για το ποιος θα περάσει τον άλλο στο Πάνω Κουφονήσι.

Άνδρος – Παναγία Φανερωμένη

Το Κάστρο Φανερωμένης είναι από τα πιο χαρακτηριστικά σημεία στην περιοχή του Κορθίου, σε ύψωμα κοντά στο χωριό Κοχυλού. Το Δεκαπενταύγουστο γίνεται εδώ μεγάλο πανηγύρι στην Παναγία τη Φανερωμένη, που βρίσκεται μέσα στο Κάστρο.

Πηγή: www.newsone.gr

Δείτε ποιοι γιορτάζουν σήμερα Πέμπτη 15 Αυγούστου, σύμφωνα με το εορτολόγιο

Χριστιανικό Εορτολόγιο

† Η Χριστιανοσύνη τιμά την Κοίμηση της Θεοτόκου.

Ορθόδοξη Εκκλησία

† Αγίου Ταρσιζίου του μάρτυρος.

Καθολική Εκκλησία

† Αγίου Ταρσιζίου του μάρτυρος.

Γιορτάζουν: Δέσποινα, Μαρία, Μαριέττα, Μαριανός, Μαριανή, Μάριος, Παναγιώτης, Παναγιώτα, Ταρσίζιος.

Επέτειοι και Λοιπές Εορτές

Η Ινδία γιορτάζει την ανεξαρτησία του από τη Μεγάλη Βρετανία (15/8/1947).
Το Κονγκό γιορτάζει την επέτειο της ανεξαρτησίας του από τη Γαλλία (15/8/1960).
Ημέρα των Ενόπλων Δυνάμεων στην Πολωνία.
Ημέρα του Ναυτικού στη Ρουμανία.
Η Νότιος και η Βόρειος Κορέα γιορτάζουν την επέτειο της απελευθέρωσής τους από τον Ιαπωνικό αποικιακό ζυγό (15/8/1945).
Οι βουδιστές της Ιαπωνίας γιορτάζουν την Ημέρα των Πνευμάτων (Obon).
Εθνική Ημέρα Λεμονόπιτας στις ΗΠΑ.