Η Κική Δημουλά, η κορυφαία Ελληνίδα ποιήτρια Κική Δημουλά, έφυγε στις 22 Φεβρουαρίου 2020, το απόγευμα από τη ζωή σε ηλικία 89 ετών, ύστερα από σύντομη νοσηλεία, κατά την οποία είχε υποστεί ανακοπή καρδιάς.

Μετά τις εγκύκλιες σπουδές της, προσελήφθη ως υπάλληλος στην Τράπεζα της Ελλάδος, στην οποία εργάστηκε επί 25 χρόνια, έως το 1974, οπότε και συνταξιοδοτήθηκε.

Για μια οκταετία εργάστηκε αποσπασμένη στη σύνταξη του περιοδικού Kύκλος, που εξέδιδε η τράπεζα, με λογοτεχνικό και οικονομικό περιεχόμενο, στο οποίο δημοσιεύονταν κείμενά της.

Το 1954 παντρεύτηκε τον ποιητή Άθω Δημουλά (1921-1986), ο οποίος εργαζόταν ως πολιτικός μηχανικός στους Ελληνικούς Σιδηροδρόμους. Το ζευγάρι απέκτησε δύο παιδιά, τον Δημήτρη (1956) και την Έλση (1957).

Η Κική Δημουλά πρωτοεμφανίστηκε στα γράμματα το 1952 με την ποιητική συλλογή Ποιήματα, την οποία αποκήρυξε μετά από λίγο και την απέσυρε από την κυκλοφορία.

Από τότε εξέδωσε τις ποιητικές συλλογές:

Έρεβος (1956)
Ερήμην (1958)
Επί τα ίχνη (1963)
Το λίγο του κόσμου (1971)
Το τελευταίο σώμα μου (1981)
Χαίρε ποτέ (1988)
Η εφηβεία της λήθης (1994)
Ενός λεπτού μαζί (1998)
Ποιήματα (συγκεντρωτική έκδοση 1998)
Ήχος απομακρύνσεων (2001)
Χλόη θερμοκηπίου (2005)
Συνάντηση (Ανθολογία με εβδομήντα τρία ζωγραφικά έργα του Γιάννη Ψυχοπαίδη, 2007)
Μεταφερθήκαμε παραπλεύρως (2007)
Τα εύρετρα ( 2010)

Το 1972 τιμήθηκε με το Β’ Κρατικό Βραβείο Ποίησης για τη συλλογή Το λίγο του κόσμου, το 1989 με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης για τη συλλογή Χαίρε Ποτέ, το 1996 με το Βραβείο Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών για τη συλλογή Η εφηβεία της λήθης και το 2001 με το Αριστείο των Γραμμάτων της Ακαδημίας Αθηνών, για το σύνολο του έργου της.

Τον ίδιο χρόνο της απονεμήθηκε ο Χρυσός Σταυρός του Τάγματος της Τιμής από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνο Στεφανόπουλο.

Το 2002 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, η τρίτη μόλις γυναίκα, που έτυχε αυτής της τιμής, από το ανώτατο πνευματικό ίδρυμα της Ελλάδας.

Οι βραβεύσεις για την Κική Δημουλά συνεχίστηκαν το 2009 με το Ευρωπαϊκό Βραβείο Λογοτεχνίας για το σύνολο του έργου της και το 2010 με το Μεγάλο Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας, επίσης, για το σύνολο του έργου της. Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες του κόσμου (Αγγλικά Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά, Πολωνικά, Βουλγαρικά, Γερμανικά, Σουηδικά κ.ά.).

Η Κική Δημουλά έχει να επιδείξει και ένα μικρό σε έκταση αφηγηματικό έργο, μία επιλογή του οποίου περιέχεται στο βιβλίο Εκτός Σχεδίου (2005). Κυκλοφορούν, επίσης, η ομιλία που εκφώνησε στην Ακαδημία Αθηνών κατά την τελετή υποδοχής της με τίτλο Ο Φιλοπαίγμων Μύθος (2004) και η ομιλία της στην Αρχαιολογική Εταιρεία με τίτλο Έρανος σκέψεων (2009).

Ο ποιητικός λόγος της Κικής Δημουλά ακολούθησε μια εξελικτική πορεία, με επιδράσεις από την καβαφική ποίηση στο ξεκίνημά του και με βασικά χαρακτηριστικά στοιχεία τη λογοπλαστική τάση και την εικονοπλαστική ενάργεια.

Ο προβληματισμός της Δημουλά, σαφώς υπαρξιακός, εκφράζει την αγωνιώδη αναζήτησή της για το νόημα της φθαρτής ανθρώπινης ζωής. Τα θέματα που κυριαρχούν στα ποιήματά της είναι η απουσία, η φθορά, η απώλεια, η μοναξιά και ο χρόνος.

Στοιχεία της γραφής της είναι ο γοργός και αιχμηρός στίχος, ο ειρωνικός τόνος με τη χρήση των λέξεων της καθαρεύουσας, της τεχνολογίας, της αργκό ή και νεολογισμών, η φιλοπαίγμων διάθεση με την παράθεση αντίθετων ή ομόηχων λέξεων, η ηθελημένη αμέλεια στη σύνταξη και οι επαναλήψεις.

Πηγή: sansimera.gr

Πραγματοποιήθηκαν χθες, Τετάρτη 23 Ιουνίου 2021, τα ΙΒ’ Πολυδούρεια στο αμφιθέατρο του Κάστρου Καλαμάτας. Η εκδήλωση συνδιοργανώθηκε από το Δήμο Καλαμάτας, την Κ.Ε. Φάρις και τον Σύνδεσμο Φιλολόγων Μεσσηνίας.

Στο πρώτο μέρος της εκδήλωσης απονεμήθηκε το βραβείο ποίησης «Μαρία Πολυδούρη» σε πρωτοεμφανιζόμενο/ -νη εκδοτικά ποιητή/-τρια κατά το προηγούμενο της προκήρυξης έτους.

Ο πρόεδρος του ΣΦΜ, Βασίλης Μπαζάνης ανακοίνωσε τα ονόματα των νικητριών και το σκεπτικό της επιτροπής κρίσης του βραβείου. Οι νικήτριες του διαγωνισμού που μοιράστηκαν το βραβείο του 2020 εξ ημισείας είναι κατ’ αλφαβητική σειρά :

• Ιω-Άννα Ευθυμιάδου για την ποιητική της συλλογή με τίτλο «Ώσπου να χορτάσει χώμα η βροχή» από τις εκδόσεις ΡΩΜΗ
• Σοφία Περδίκη για την ποιητική της συλλογή με τίτλο «ΤΟ ΑΙΩΝΙΟ ΑΙΝΙΓΜΑ» από τις εκδόσεις ΚΙΧΛΗ.

Οι βραβευθείσες λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων δεν μπόρεσαν να παρευρεθούν για να παραλάβουν το βραβείο το οποίο παρέδωσε ο Δήμαρχος Καλαμάτας, Θανάσης Βασιλόπουλος, στον πρόεδρο της επιτροπής, Άγγελο Λάππα.

Η κα Ελένη Κοφτερού, ποιήτρια και μέλος της επιτροπής κρίσης, διάβασε ποιήματα και από τις δυο συλλογές που βραβεύτηκαν.

Η βραδιά ήταν αφιερωμένη στη συμπατριώτισσα μας και ακαδημαϊκό Κική Δημουλά η οποία έφυγε από τη ζωή το 2020.

Για την ποιήτρια μίλησαν η κα Έφη Πράττη, φιλόλογος, και ο κος Δημήτρης Κοσμόπουλος, ποιητής-δοκιμιογράφος-μεταφραστής, διευθυντής του περιοδικού Νέα Ευθύνη. Την παρουσίαση του προγράμματος επιμελήθηκε η κα Δήμητρα Δημοπούλου που ανέγνωσε επιστολή της κας  Έλσης Δημουλά, η οποία δεν μπόρεσε να παρευρεθεί.

Την εκδήλωση πλαισίωσε μουσικά κουιντέτο κλαρινέτων από μαθητές του Μουσικού Σχολείου Καλαμάτας και του Δημοτικού Ωδείου Καλαμάτας υπό τη διεύθυνση του κου Σταύρου Βόλλαρη.

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε με την τήρηση των προβλεπόμενων υγειονομικών πρωτοκόλλων.

Ο Σύνδεσμος Φιλολόγων Μεσσηνίας, ο Δήμος Καλαμάτας και η Κ.Ε. «Φάρις» του Δήμου Καλαμάτας συνδιοργανώνουν τα ΙΒ’ Πολυδούρεια την Τετάρτη 23 Ιουνίου 2021, στις 20:30 στο αμφιθέατρο του Κάστρου Καλαμάτας.

Θα απονεμηθούν τα βραβεία “Μ. Πολυδούρη” 2019 & 2020 πρωτοεμφανιζόμενου εκδοτικά ποιητή/-τριας. Κατά το προηγούμενο της προκήρυξης έτους για την Κική Δημουλά θα μιλήσουν η κα Έφη Πράττη, φιλόλογος, και ο κος Δημήτρης Κοσμόπουλος, ποιητής-δοκιμιογράφος- μεταφραστής, διευθυντής του περιοδικού Νέα Ευθύνη.

Την εκδήλωση πλαισιώνει μουσικά κουιντέτο κλαρινέτων μαθητών του Μουσικού Σχολείου Καλαμάτας υπό τη διεύθυνση του κου Σταύρου Βόλλαρη.

Στο πλαίσιο του θερινού εργαστήριου γλυπτικής που διοργανώνεται από τις 14/7/2020 έως τις 13/9/2020 στον εσωτερικό περίβολο του Κάστρου Καλαμάτας, σε συνεργασία της Εφορείας Αρχαιοτήτων Μεσσηνίας με το Καλλιτεχνικό Στέκι και το Κέντρο Δημιουργικού Ντοκιμαντέρ, και μέρος του οποίου είναι αφιερωμένο στην ποιήτρια Κική Δημουλά, θα προβληθεί το ντοκιμαντέρ με τίτλο «Συναντήσεις με την Κική Δημουλά» σε σκηνοθεσία της Κατερίνας Πατρώνη.

Το ντοκιμαντέρ θα προβληθεί την Τετάρτη 2 Σεπτεμβρίου 2020 υπό το φως της Πανσελήνου, στην Ακρόπολη του Κάστρου Καλαμάτας, με ελεύθερη είσοδο.

Θα προλογίσει η Έλση Δημουλά, κόρη της ποιήτριας και η σκηνοθέτης Κατερίνα Πατρώνη.

Ώρα έναρξης 8.30μ.μ.

«Συναντήσεις με την Κική Δημουλά»

Διάρκεια: 59΄

Σκηνοθεσια: Κατερίνα Πατρώνη

Έτος Παραγωγής: 2010

Μια προσωπική, εξομολογητική, αφοπλιστική συζήτηση, με την Κική Δημουλά να καταθέτει αποσπάσματα ζωής, συναισθημάτων και σκέψεων, σε μια συνεχή ροή λόγου, με τις αμφιβολίες, τις σιωπές και τις εντάσεις να αποτελούν μέρος της ταινίας και την μηχανή να παραμένει κοντά της ψάχνοντας συνεχώς με τον φακό το πρόσωπό της.

Τελευταίο αντίο στην Κική Δημουλά

Τελέστηκε σήμερα το απόγευμα, δημοσία δαπάνη στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών, η εξόδιος ακολουθία της Ακαδημαϊκού Κικής Δημουλά.

Ο Δήμαρχος Μεσσήνης Γιώργος Αθανασόπουλος παρέστη στην εξόδιο Ακολουθία, εκπροσωπώντας τον Δήμο Μεσσήνης, τόπο καταγωγής της κορυφαίας ποιήτριας (από την πλευρά της μητέρας της). Υπενθυμίζεται ότι το 2012 σε ειδική τελετή στο δημαρχείο Μεσσήνης, της απονεμήθηκε το χρυσό κλειδί της πόλης, στο πλαίσιο της ανακήρυξής της ως επίτιμης δημότισσας Μεσσήνης.

Ο Δήμαρχος Μεσσήνης προτίθεται να εισηγηθεί σε προσεχή συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, την πραγματοποίηση εκδήλωσης το καλοκαίρι και την ονοματοθεσία δημοτικής υποδομής, ως ελάχιστη ένδειξη τιμής στο τεράστιο έργο της.

Δήμος Μεσσήνης – Κική Δημουλά

Το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Μεσσήνης, συνεδρίασε εκτάκτως σήμερα, Δευτέρα 24 Φεβρουαρίου, μετά τον επισυμβάντα θάνατο της ακαδημαϊκού και ποιήτριας Κικής Δημουλά το Σάββατο το απόγευμα 22 Φεβρουαρίου 2020. Η σπουδαία λογοτέχνης με καταγωγή από την Μεσσήνη, είχε ανακηρυχθεί επίτιμη δημότισσα του Δήμου Μεσσήνης το Σεπτέμβριο του 2012 με την υπ. Αριθμόν 187/2012 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου και της είχε επιδοθεί το χρυσό κλειδί της πόλης.

Το Δημοτικό Συμβούλιο Μεσσήνης, σε ένδειξη πένθους και ως ελάχιστο φόρο τιμής, αποφάσισε ομόφωνα την έκδοση  του παρόντος ψηφίσματος, ως ακολούθως:

Ψ Η Φ Ι Σ Μ Α:

1.  Να εκφράσει προς την οικογένεια της εκλιπούσας την ανείπωτη και βαθιά του θλίψη και τα ειλικρινή του συλλυπητήρια.
2.  Να τηρηθεί ενός λεπτού σιγή τόσο στην παρούσα έκτακτη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, όσο και στην πρώτη τακτική συνεδρίαση αυτού.
3. Να παραστεί ο Δήμαρχος Μεσσήνης στην εξόδιο ακολουθία.

Γιώργος Αθανασόπουλος – Κική Δημουλά

«Η Ελλάδα θρηνεί την απώλεια της μεγάλης ποιήτριας Κικής Δημουλά. Η Κική Δημουλά με την αισθαντική και στιλπνή γραφή της άνοιξε νέους δρόμους στην τέχνη της και μίλησε στην ψυχή των αναγνωστών της, περιπλέκοντας  ευρηματικά στην αναγνωρίσιμη ποίησή  της τη φθορά, την απώλεια του χρόνου, την υπαρξιακή αγωνία. Η πολυβραβευμένη μας ποιήτρια, Νησιώτισσα στην καταγωγή, ήταν τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών στην έδρα της ποίησης. Το 2012 της απονεμήθηκε το χρυσό κλειδί της πόλης της Μεσσήνης, στο πλαίσιο της ανακήρυξής της ως επίτιμης δημότισσας Μεσσήνης σε ειδική τελετή στο δημαρχείο. «Από τον κόσμο των γρίφων φεύγω ήσυχη», είχε πει μεταξύ άλλων στίχων της. Είμαστε ευγνώμονες για όσα μας προσέφερε. Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένειά της».

Ο Δήμαρχος Μεσσήνης

Γιώργος Αθανασόπουλος

Κική Δημουλά

Σε ηλικία 89 ετών απεβίωσε η σπουδαία Ελληνίδα ποιήτρια, Κική Δημουλά, μετά από ημέρες νοσηλείας στην εντατική ιδιωτικού θεραπευτηρίου με αναπνευστικά και καρδιολογικά προβλήματα.

Γεννημένη ως Βασιλική Ράδου, η Κική Δημουλά γεννήθηκε στις 6 Ιουνίου 1931 στην Αθήνα.

Το 1952 παντρεύτηκε τον ποιητή και πολιτικό μηχανικό Άθω Δημουλά, με τον οποίο απέκτησε δύο παιδιά, τον Δημήτρη (1956) και την Έλση (1957).

Εργάστηκε σαν υπάλληλος στην Τράπεζα της Ελλάδος από το 1949 έως και το 1973. Διετέλεσε πρόεδρος του ιδρύματος Κώστα και Ελένης Ουράνη (κοινωφελές Ν.Π.Ι.Δ. υπό την αιγίδα της Ακαδημίας Αθηνών).

Τιμήθηκε το 1972 με το Β΄ Κρατικό Βραβείο Ποίησης για τη συλλογή Το λίγο του κόσμου, το 1989 με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης για τη συλλογή Χαίρε ποτέ και το 1995 με το Βραβείο Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών για τη συλλογή Η εφηβεία της λήθης.

Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί στα Αγγλικά, στα Γαλλικά, στα Ισπανικά, στα Ιταλικά, στα Πολωνικά, στα Βουλγαρικά, στα Γερμανικά και στα Σουηδικά.\

Αποκήρυξε την πρώτη της ποιητική συλλογή

Η Κική Δημουλά έκανε το ντεμπούτο της με την ποιητική συλλογή Ποιήματα, το 1952. Ωστόσο την αποκήρυξε και την απέσυρε από την κυκλοφορία. Από τότε εξέδωσε τις ποιητικές συλλογές:

Έρεβος (1956)

Ερήμην (1958)
Επί τα ίχνη (1963)
Το λίγο του κόσμου (1971)
Το τελευταίο σώμα μου (1981)
Χαίρε ποτέ (1988)
Η εφηβεία της λήθης (1994)
Ενός λεπτού μαζί (1998)
Ποιήματα (συγκεντρωτική έκδοση 1998)
Ήχος απομακρύνσεων (2001)
Χλόη θερμοκηπίου (2005)
Συνάντηση (Ανθολογία με εβδομήντα τρία ζωγραφικά έργα του Γιάννη Ψυχοπαίδη, 2007)
Μεταφερθήκαμε παραπλεύρως (2007)
Τα εύρετρα ( 2010)

Το 1972 τιμήθηκε με το Β’ Κρατικό Βραβείο Ποίησης για τη συλλογή Το λίγο του κόσμου, το 1989 με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης για τη συλλογή Χαίρε Ποτέ, το 1996 με το Βραβείο Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών για τη συλλογή Η εφηβεία της λήθης και το 2001 με το Αριστείο των Γραμμάτων της Ακαδημίας Αθηνών, για το σύνολο του έργου της. Τον ίδιο χρόνο της απονεμήθηκε ο Χρυσός Σταυρός του Τάγματος της Τιμής από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνο Στεφανόπουλο

Από το 2002 τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών

Το 2002 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, η τρίτη μόλις γυναίκα, που έτυχε αυτής της τιμής, από το ανώτατο πνευματικό ίδρυμα της Ελλάδας. Οι βραβεύσεις για την Κική Δημουλά συνεχίστηκαν το 2009 με το Ευρωπαϊκό Βραβείο Λογοτεχνίας για το σύνολο του έργου της και το 2010 με το Μεγάλο Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας, επίσης, για το σύνολο του έργου της. Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες του κόσμου (Αγγλικά Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά, Πολωνικά, Βουλγαρικά, Γερμανικά, Σουηδικά κ.ά.).

Η Κική Δημουλά έχει να επιδείξει και ένα μικρό σε έκταση αφηγηματικό έργο, μία επιλογή του οποίου περιέχεται στο βιβλίο Εκτός Σχεδίου (2005). Κυκλοφορούν, επίσης, η ομιλία που εκφώνησε στην Ακαδημία Αθηνών κατά την τελετή υποδοχής της με τίτλο Ο Φιλοπαίγμων Μύθος (2004) και η ομιλία της στην Αρχαιολογική Εταιρεία με τίτλο Έρανος σκέψεων (2009).

Τι είχε πει όταν τιμήθηκε με το Ευρωπαϊκό Βραβείο Λογοτεχνίας

Το 2010, με την ευκαιρία της βράβευσης της με το Ευρωπαϊκό Βραβείο Λογοτεχνίας για το σύνολο του ποιητικού και του πεζού έργου της η Κική Δημουλά έγραψε αυτοβιογραφούμενη:

«Ένα βιογραφικό σημείωμα πρέπει, αφού γραφτεί, να μείνει επ’ αρκετόν καιρό κρεμασμένο στον αέρα από ένα τσιγκέλι αυστηρότητας, ώστε να στραγγίξουν καλά τα στερεότυπα, οι ωραιοποιήσεις, η ρόδινη παραγωγικότης και ο πρόσθετος ναρκισσισμός, πέραν εκείνου που ενυπάρχει στη φύση μιας αυτοπαρουσίασης. Μόνον έτσι βγαίνει το καθαρό βάρος: το ήθος που επέβαλες να τηρεί η προσπάθειά σου.Τα πόσα βιβλία έγραψε κανείς, πότε τα εξέδωσε, ποιες μεταφράσεις τα μεταναστεύουν σε μακρινές ξένες γλώσσες και ποιες διακρίσεις τα χειροκροτούν είναι τόσο τρέχοντα, όσο το να πεις ότι μέσα σ’ έναν βαρύτατο χειμώνα υπήρξαν και κάποιες μέρες με λαμπρή λιακάδα. Ωστόσο, επειδή αυτό είναι το υλικό της πεπατημένης, που δεν μπορεί να συνεχίσει τη χάραξή της με συνεσταλμένες καινοτόμες επιφυλάξεις, γεννήθηκα στην Αθήνα το 1931. Η παιδική ηλικία πέρασε χωρίς να αναδείξει το «παιδί θαύμα». Το 1949, τελειώνοντας το Γυμνάσιο, υπέκυψα εύκολα στο «πρέπει να εργαστείς», και εργάστηκα στην Τράπεζα της Ελλάδος είκοσι πέντε χρόνια. Ανώτερες σπουδές: η μακρά ζωή μου κοντά στον ποιητή ‘Αθω Δημουλά. Χωρίς εκείνον, είμαι σίγουρη ότι θα είχα αρκεστεί σε μια ρεμβαστική, αμαθή τεμπελιά, προς την οποίαν, ίσως και σοφά, ακόμα ρέπω. Του οφείλω το λίγο έστω που της ξέφυγα, την ατελή έστω μύησή μου στο τι είναι απλώς φωνήεν στην ποίηση και τι είναι σύμφωνον με την ποίηση, του οφείλω ακόμα την πικρότατη δυνατότητα να μπορώ σήμερα, δημόσια, να τον μνημονεύω εις επήκοον της πολυπληθούς λήθης. Αυταπαρνητική, παραχωρήθηκα στο ρόλο της μητέρας και με τρυφερή γενναιότητα άκουσα να προσφωνούμαι «γιαγιά». Κυλώ τώρα με ψυχραιμία και χωρίς βλέψεις διαιωνίσεως μέσα σ΄ αυτές τις νέες παρακαμπτήριες του αίματός μου. Κυλώ και, όσο πλησιάζω στις εκβολές, όλο και ονειρεύομαι ότι θα μου πετάξει η ποίηση ένα σωσίβιο ποίημα. Δεν νιώθω δημιουργός. Πιστεύω ότι είμαι ένας έμπιστος στενογράφος μια πολύ βιαστικής πάντα ανησυχίας, που κατά καιρούς με καλεί και μου υπαγορεύει κρυμμένη στο ημίφως ενός παραληρήματος, ψιθυριστά, ασύντακτα και συγκεκομμένα, τις ακολασίες της με έναν άγνωστο τρόπο ζωής. Όταν μετά αρχίζω να καθαρογράφω, τότε μόνον, παρεμβαίνω κατ’ ανάγκην: όπου λείπουν λέξεις, φράσεις ολόκληρες συχνά και το νόημα του οργίου, προσθέτω εκεί δικές μου λέξεις, δικές μου φράσεις, το δικό μου όργιο στο νόημα, ότι τέλος πάντων έχει περισσέψει από δικές μου ακολασίες με έναν άλλον, άγνωστο τρόπο ζωής. Τόσο μεταχειρισμένη και υπηρεσιακή είναι η ανάμειξή μου στη δημιουργία. Φύσει ολιγογράφος, εξέδωσα οκτώ ποιητικές συλλογές μέσα σε σαράντα πέντε χρόνια. Η σημασία τους είναι ακόμα συμβατική. Είναι γραμμένη στη λίστα αναμονής των μεγάλων επερχόμενων κυμάτων του μετα-κριτή χρόνου».

ΠΗΓΗ