Όταν μεγαλώνει ένα παιδί, η λέξεις του γονιού έχουν πολύ μεγαλύτερη βαρύτητα από οποιουδήποτε άλλου. Κάτι που θα σου πει ένας φίλος μπορεί να περάσει έτσι, αλλά αν σου πει το ίδιο ο γονιός, τότε μπορεί να μείνει μέσα σου για πάντα.

Και αυτό πολλές φορές τείνουμε να το ξεχνάμε. Πολλές φορές πάνω στα νεύρα μας, λέμε κάποιες λέξεις ή φράσεις που δεν εννοούμε. Αυτές πονάνε πολύ και επηρεάζουν ακόμα περισσότερο το παιδί, κυρίως για την εικόνα που έχει για τον εαυτό του.

Γι’ αυτό κάθε φορά πρέπει να σκεφτόμαστε λίγο περισσότερο πριν πούμε κάτι που θα πληγώσει το παιδί και να προσπαθήσουμε να χρησιμοποιήσουμε λέξεις ή φράσεις που δεν θα κάνουν ζημιά στην αυτοπεποίθησή του.

Όπως οι 5 παρακάτω…

1. Αλλάξτε το «Σταμάτα να κλαις» με το «Νιώθεις άσχημα και είναι λογικό. Κι εγώ θα στεναχωριόμουν αν μου συνέβαινε κάτι παρόμοιο»

2. Αλλάξτε το «Επειδή το λέω εγώ» με το «Καταλαβαίνω ότι θέλεις αυτό, αλλά αυτή τη στιγμή θα ήταν καλό να με ακούσεις»

3. Αλλάξτε το «Τώρα ποιος ο λόγος που αγχώνεσαι» με το «Θέλεις να το συζητήσουμε»

4. Αλλάξτε το «Το κάνεις λάθος, φέρτο εδώ να το φτιάξω» με το «Θέλεις να σου δείξω ένα κόλπο να το κάνεις εσύ στα γρήγορα;»

5. Αλλάξτε το «Αν μαζέψεις το τραπέζι σου έχω ένα δώρο» με το «Θυμάσαι την άλλη φορά που είχες μαζέψει το τραπέζι; Με είχες βοηθήσει πάρα πολύ».

ΠΗΓΗ

Καθημερινά χρησιμοποιούμε πλείστες όσες φράσεις, για τις οποίες ωστόσο δε γνωρίζουμε πάντα την ακριβή τους προέλευση. Μεταξύ αυτών των φράσεων συγκαταλέγεται και το γνωστό σε όλους μας: Του έβαλε τα δύο πόδια σε ένα παπούτσι.

Του έβαλε τα δυο πόδια σ’ ένα παπούτσι: Αυτή η ευρέως διαδεδεομένη φράση, όπως άλλωστε και πολλές άλλες φράσεις που χρησιμοποιούμε στην καθημερινότητα μας έχει τις ρίζες της στο Βυζάντιο.

Η φράση του έβαλε τα δύο πόδια σε ένα παπούτσι είναι άρρκηκτα συνδεδεμένη με το είδος τιμωρίας που επιβαλόταν στους νάνους, τους οποίους συνήθιζαν να έχουν όλοι οι αυτοκράτορες την εποχή εκείνη.

Οι αυτοκράτορες είχαν τους νάνους, προκειμένου να τους διασκεδάζουν στα συμπόσια τους.

Οι νάνοι αυτοί ονομάζονταν «τζουτζέδες» και ασκούσαν μεγάλη επιροή στους αυτοκράτορες .Οι αυτοκράτορες τους είχαν φοβερή αδυναμία και ποτέ δεν τους χαλούσαν το χατίρι. Τους είχαν ως μυστικοσυμβούλους και κατάσκοπους.

Όμως όταν έπεφταν σε βαρύ παράπτωμα τρεις φορές, τιμωρούνταν κι αυτοί με μια περίεργη τιμωρία. Τους έβαζαν τα δυο πόδια μέσα στο ίδιο υπόδημα και τους άφηναν να κυκλοφορούν, χοροπηδώντας. Η τιμωρία αυτή κρατούσε από τέσσερις μέχρι έξι μήνες. Στο τέλος, ο νάνος δεν μπορούσε να κρατήσει περισσότερο το αφάνταστο αυτό μαρτύριο και έπεφτε στα πόδια του αυτοκράτορα, για να του ζητήσει έλεος.

Έτσι από την περίεργη τιμωρία αυτή των νάνων στο Βυζάντιο μας έμεινε η φράση: «Μου έβαλε ή του έβαλε τα δυο πόδια σ’ ένα παπούτσι».

Πηγή: www.newsone.gr