Δαμηλάκης Ευτύχιος Πολιτικός Επιστήμων

Αγαπητοί φίλες και φίλοι, αποφάσισα να γράψω μερικές σύντομες σκέψεις όσον αφορά την καινούργια πραγματικότητα που αντιμετωπίζουμε.

Δεν πιστεύω στην συνωμοσιολογία. Δεν πιστεύω δηλαδή, ότι ο Ιός κατασκευάστηκε σε κάποιο εργαστήριο με σκοπό να υπάρξει παγκόσμια διακυβέρνηση, ή χειραγώγηση, ή για να πλουτίσουν οι φαρμακοβιομηχανίες ούτε, ότι ήρθε η συντέλεια του κόσμου, ή οτιδήποτε άλλο φαντάζονται κάποιοι. Πιστεύω όμως στον ντετερμινισμό-αιτιοκρατία, δηλαδή ότι συγκεκριμένες επιλογές παράγουν συγκεκριμένα αποτελέσματα. Δυστυχώς στην περίπτωση του Κορονοϊού η ιστορία επαναλαμβάνεται.

Ο Κορονοϊός έχει κάποια κοινά χαρακτηριστικά με την πανώλη. Η πανώλη πρωτοεμφανίστηκε στην Κίνα τον 14ο αιώνα και μεταδόθηκε στην Ευρώπη, μέσο του δρόμου του μεταξιού, μεταδόθηκε από τα ποντίκια, και έπληξε, στο μεγαλύτερο βαθμό τις χώρες της μεσογείου και την Αγγλία, το μεγαλύτερο τότε πλήγμα, το είχε η Ιταλία και κυρίως η κεντρική και βόρεια Ιταλία. Η πανώλη εμφανίζεται σε τρεις μορφές, Βουβωνική, πνευμονική (ιδιαίτερα μολυσματική μορφή, βαριά πνευμονία) και σηψαιμική. Ο Κορονοϊός πρωτοεμφανίστηκε στην πόλη Ουχάν της Κίνας όπου δυστυχώς οι κάτοικοι της, τρώνε σκύλους, γάτες, νυχτερίδες, φίδια. Βάρβαρες, παράνομες και επικίνδυνες διατροφικές επιλογές. Είναι εύλογο και επιστημονικά αναγκαίο να εξεταστεί από πού προέρχεται ο κορονοίος.

Κατά επιστημονική τεκμηρίωση και κατά γενική αλήθεια η καλή υγεία του ανθρώπου, εξαρτάται από την διατροφή του. Η δική μου σκέψη είναι ότι η ιοί που προσβάλουν τα ζώα είναι πολύ πιο ανθεκτική και εφόσον μεταδοθούν στον άνθρωπο είναι πολύ επικίνδυνοι και δύσκολα αντιμετωπίσιμοι. Η Κίνα έχει ευθύνες για την εμφάνιση και την μετάδοση του Κορονοϊού και θα πρέπει να απολογηθεί για αυτό, να συμπαρασταθεί και να αποζημιώσει τα Κράτη που υπέστησαν βλάβες εξαιτίας της διάδοσης του Κορονοϊου.

Όσο αφόρα την απορία ποιοι κερδίζουν από αυτήν την πανδημία; η απάντηση είναι η Κίνα καθώς στην Κίνα η πανδημία έχει ξεπεραστεί και είναι έτοιμη να δανείσει και να δεσμεύσει Κράτη όπως είναι η ΗΠΑ, Γαλλία, Αγγλία, κ.α μεγάλα κράτη.

Πλέον καθίσταται η ανάγκη η Ευρωπαϊκή Ένωση να σταθεί ενωμένη και αλληλέγγυα ώστε να ξεπεράσουμε την πανδημία και να αντιμετωπίσουμε τα μεγάλα οικονομικά προβλήματα που έρχονται. Σε αυτές τις δύσκολες στιγμές η Γερμανία θα πρέπει να δείξει το ανθρωπιστικό της πρόσωπο και όχι να μας θυμίζει το σκοτεινό παρελθόν της.
Αυτές τις Άγιες ημέρες ας προσευχηθούμε, να συμπαρασταθούμε στον συνάνθρωπο μας, να πιστέψουμε στους εαυτούς μας και να ακολουθήσουμε μια ισορροπημένη διατροφή. Κατανοώ ότι αυτή η αντικανονικότητα που βιώνουμε όλοι, δημιουργεί μια έντονη συναισθηματική φόρτιση με αποτέλεσμα να είμαστε πιο ευάλωτοι.

Προσοχή στο αλκοόλ και στις ψυχότροπες ουσίες. Οι ψυχολόγοι, και άλλοι ειδικοί με αίσθημα ευθύνης θα πρέπει να κατευθύνουν τους ανθρώπους που το έχουν ανάγκη και όχι να το δουν ως μια ευκαιρία ώστε να αυξήσουν το πελατολόγιο τους ή γα να κερδίσουν χρήματα.

Καλή δύναμη.

Μια νέα Ευρωπαϊκή Ένωση

Είναι γεγονός ότι σήμερα η συνοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης βρίσκεται στο μεταίχμιο, όχι πλέον εξαιτίας των θεσμικών αδυναμιών της, από τη στιγμή που η συνθήκη της Λισσαβώνας έλυσε σε πολύ μεγάλο βαθμό τα όποια θεσμικά προβλήματα υπήρχαν.
Το μεγάλο ερώτημα είναι αν η πολιτική βούληση θα καταφέρει να εφαρμόσει στο σύνολο της την συνθήκη της Λισσαβώνας, καθώς η τελευταία θέτει τις βάσεις για μια πολιτική ένωση συγκεκριμένων χαρακτηριστικών: Μια ομόσπονδη πολιτική ένωση που θα ανταποκρίνεται στις αρχές της ειρήνης, της σταθερότητας, της ευημερίας και της συνεργασίας μεταξύ των λαών.
Η δυσκολία των πρώην σοσιαλιστικών δημοκρατιών να κατανοήσουν τις αρχές και τις αξίες της Ε.Ε φαίνεται ότι έχει ξεπεραστεί, όπως και η διευρυντική κόπωση. Το διακύβευμα είναι η επιτυχής μετατροπή της ισορροπίας ισχύος των Κρατών της Ε.Ε σε ισορροπία ισχύος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι Ευρωπαίοι πολίτες πρέπει να εργαστούν για μια συνεκτική Ευρώπη η οποία να λειτουργεί προς όφελος των πολιτών και να εξυπηρετεί την εύρυθμη λειτουργία των κοινωνιών της, να στοχεύει στη μείωση της ανισότητας και την ενίσχυση της Δημοκρατίας με την ενεργό συμμετοχή των πολιτών στα κοινά, την αναθεώρηση των χαρακτηριστικών εκείνων που είναι προβληματικά για τη Δημοκρατία και οδηγούν στον αποκλεισμό του Ευρωπαίου πολίτη, καθώς και να δοθεί η δυνατότητα στους Ευρωπαίους πολίτες να εκλέγουν τους αντιπροσώπους τους σε υψηλά αξιώματα της Ε.Ε.
Περεταίρω, θεμελιώδης άμεση ανάγκη είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση να προχωρήσει σε:
Μια αμιγώς κοινή εξωτερική πολιτική, ιδρύοντας Ευρωπαϊκό συμβούλιο εξωτερικής πολιτική με Υπουργό Εξωτερικών της Ε.Ε
Στη δημιουργία Ευρωπαϊκού επιχειρησιακού τακτικού Στρατού (χωρίς να καταργεί τους Εθνικούς Στρατούς)
Στη ύπαρξη κοινής μεταναστευτικής πολιτικής, αναθεωρώντας τις επιφυλάξεις της συνθήκης του Σέγκεν. (Όχι στην βάση των ανοιχτών συνόρων αλλά στη βάση της προστασίας των Ευρωπαϊκών συνόρων).
Στην οικοδόμηση κοινής ενεργειακής πολιτικής και απεξάρτησης.
Σε ένα ενιαίο τραπεζικό σύστημα και στη δημιουργία ενός κοινού Ευρωπαϊκού χρηματιστηρίου.
Σε ένα κοινό φορολογικό σύστημα.
Η νέα Ευρωπαϊκή Ένωση δεν θα πρέπει να γίνει ένα χωνευτήρι των λαών, αλλά ούτε να γκρεμίζει το παρελθόν: Ο κάθε λαός είναι ανάγκη να διατηρήσει τα εθνικά του σύμβολα και την βασική του εθνική παιδεία, όπου ρητά θα έχει και την αποκλειστική του αρμοδιότητα.
Ως γνωστόν, ζωτική ανάγκη του ανθρώπου είναι να έχει ταυτότητα και αυτή η ταυτότητα είναι πρωτίστως η Εθνική του ταυτότητα, διαφορετικά πάντα θα υπάρχουν διαβρωτικές και αποσχιστικές τάσεις.
Η Ευρώπη πρέπει να ξεπεράσει τους φόβους της, να προχωρήσει μπροστά με τους λαούς που αποδέχονται ή κάνουν αυτό που είναι απαραίτητο για να αποδεχτούν το Ευρωπαϊκό κεκτημένο.
Στην ακμή της Παγκοσμιοποίησης ένα Κράτος για να θεωρείται ανεξάρτητο θα πρέπει να είναι μέρος της αλληλεξάρτησης, διαφορετικά είναι εξαρτημένο.

Ευτύχιος Δαμηλάκης

πολιτικός σύμβουλος του προέδρου της Ένωσης κεντρώων Βασίλη Λεβέντη

Η νέα πρόταση νόμου για τους δανειολήπτες

Η νέα πρόταση Νόμου αποκλείει το 80% των δανειοληπτών από τους εν δυνάμει δικαιούχους του νόμου Κατσέλη Η νέα πρόταση Νόμου δε συνιστά αντικατάσταση του Νόμου Κατσέλη, αλλά μία αποτύπωση των ήδη υπαρχουσών ενδοτραπεζικών ρυθμίσεων.

Τα αρνητικά σημεία της νέας πρότασης Νόμου είναι τα εξής:

1) Οι ρυθμίσεις οφειλών περνούν αποκλειστικά στις Τράπεζες από τα δικαστήρια. Θα είναι εξωδικαστικές και δεν θα έχουν άμεση σύνδεση με τις δικαστικές ρυθμίσεις οφειλών. Θα γίνονται αποκλειστικά μέσω ηλεκτρονικής πλατφόρμας, όπως λειτουργεί και ο εξωδικαστικός μηχανισμός για τις επιχειρήσεις και τους ελεύθερους επαγγελματίες. Για τις εκκρεμείς αιτήσεις του Ν 3869/2010, μένει να φανεί αν θα γίνει σε αντισυνταγματικό πλαίσιο με στέρηση του δικαιώματος του φυσικού προσώπου να δικαστεί από τον φυσικό δικαστή.

2) Ισχύει για συνολικές οφειλές ύψους μέχρι 130.000 ευρώ. Με βάση την εμπειρία τόσο στην αγορά ακινήτων προ κρίσης, όσο και στο ύψος χορήγησης στεγαστικών Δανείων, το ποσό των 130.000 € είναι εκτός πραγματικότητας.

3) Δεν καλύπτει τους 70.000 δανειολήπτες με Ελβετικό φράγκο. Επειδή η ισοτιμία Ελβετικού φράγκου ενισχύθηκε σε σχέση με το ευρώ, οι οφειλές των δανειοληπτών αυτών έχουν ανέβει στα ύψη.

4) Αποκλείει οφειλέτες που η αξία του ακινήτου τους είναι μεγαλύτερη από την συνολική τους οφειλή προς τις τράπεζες. Δηλ. εάν οι οφειλές είναι μικρότερες από την αξία του ακινήτου, τους αποκλείει από την ρύθμιση ακόμα και εάν δεν έχουν καμία δυνατότητα να πληρώσουν.

5) Οι ρυθμίσεις θα αφορούν αποκλειστικά δάνεια με εμπράγματη εξασφάλιση, είτε αυτά είναι επαγγελματικά είτε στεγαστικά και αφήνει αρρύθμιστο το σύνολο σχεδόν των καταναλωτικών δανείων και καρτών. Συμπερασματικά ο καινούργιος νόμος που έχει προτείνει η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ είναι επαχθέστερος από τους προηγούμενους και δεν διασφαλίζει τη πρώτη κατοικία στο μεγαλύτερο μέρος των δανειοληπτών.

Η πρόταση νόμου είναι αμφοτεροβαρής προς της τράπεζες και εγκλωβίζει χιλιάδες οικογένειες, που ενώ μειώθηκε το εισόδημα τους αυτές πρέπει να βοηθηθούν και να σταθούν στα πόδια τους.

Ευτύχιος Δαμηλάκης

πολιτικός σύμβουλος του προέδρου της Ένωσης κεντρώων Βασίλη Λεβέντη

Η Θρησκευτική διπλωματία είναι εις βάρος των Εθνικών μας συμφερόντων

Κατά την πρόσφατη επίσκεψη του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα στην Τουρκία διαπιστώθηκε ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ επιδίωξε να ασκήσει εξωτερική πολιτική μέσο της θρησκευτικής διπλωματίας με σκοπό να κατευνάσει του Τούρκους από την συνεχιζόμενη διεκδικητικότητα τους. Για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι πολύ άνετο να το κάνει καθώς μεταξύ άλλων και αυτό βοηθάει ώστε να εξυπηρετήσει την ίδια την διεθνική κοσμοαντίληψη του ώστε να πετύχει τον βίαιο κοινωνικό μετασχηματισμό της ελληνικής κοινωνίας . Συγκεκριμένα ο Τούρκος πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αξίωσε από την Ελλάδα πέραν της ανέγερσης του Τζαμιού στο Βοτανικό την επαναλειτουργία Φετιχιέ Τζαμιού στο Μοναστηράκι την αιρετή εκλογή των μουφτήδων στην Θράκη αλλά έθεσε και ξανά θέμα Τούρκικης μειονοτήτητας στην Θράκη. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται να δέχεται αυτές τις αξιώσεις χώρις υπαρκτά ωφέλει για την πατρίδα μας. Αυτό έχει καταστροφικές συνέπειες για την εθνική ηρεμία και γεωγραφική ασφάλεια, δημιουργεί νομικά «οπλα» για διεκδικήσεις εις βάρος την πατρίδα μας. Η θρησκευτική ελευθερία είναι ένα θεμελιώδες ατομικό δικαίωμα που κάθε κράτος οφείλει να σέβεται και να αναγνωρίζει. Δεν πρέπει σε καμία περίπτωση, και ποτε να χρησιμοποιείται η θρησκευτική διπλωματία για την άσκηση εξωτερικής πολιτικής διότι σχεδόν πάντοτε είναι εις βάρος των εθνικών μας συμφερόντων.

Ευτύχιος Δαμηλάκης

πολιτικός σύμβουλος του προέδρου της Ένωσης κεντρώων Βασίλη Λεβέντη

Συμφωνία των Πρεσπών: Η απαρχή ενός προβλήματος στα βαλκάνια

‘’Τις  μάχες στην εξωτερική πολιτική δεν τις δίνεις σε ζωτικό έδαφος αλλά στο έδαφός του άλλου, διαφορετικά εάν χάσεις ή αν συμβιβαστείς θα πρέπει να δώσεις κάτι που σου ανήκει’’.

Η Ελλάδα σέβεται το διεθνές δίκαιο και αναγνωρίζει τις διεθνείς πρακτικές και κανόνες και αυτό το κάνει πάντα αμυντικά και μόνο, προκειμένου να υπερασπιστεί τα δικαιώματά της από τυχόν αλυτρωτικές διεκδικήσεις εις βάρος της χώρας μας και όχι για να υπερασπιστεί ή να διεκδικήσει τα δικαιώματα των Ελληνικών μειονοτήτων που βρίσκονται πέριξ των συνόρων μας ή για να ασκήσει τα κυριαρχικά της δικαιώματα.

Η συμφωνία των Πρεσπών δεν είναι μόνο είναι καταστροφική και εθνικά επιζήμια, αλλά  επιπλέον ενθαρρύνει τυχόν εθνικιστικές τάσεις και εδραιώνει σχέσεις αποσταθεροποίησης, συγκρούσεων και εχθρότητας. Σε όλες τις περιπτώσεις κατά τις οποίες στα Βαλκάνια δημιουργηθήκαν μορφώματα χωρίς εθνική υπόσταση, τα τελευταία αποτέλεσαν αιτία γένεσης εμφυλίων και παγκοσμίων πολέμων.  Η πΓΔΜ αποτελεί ένα χωνευτήρι λαών. Τα όποια θετικά ωφέλη της συμφωνίας των Πρεσπών στον τομέα του πολιτισμού, της εκπαίδευσης και του εμπορίου δεν μπορούν να υπερκεράσουν τα προβλήματα που φέρει αναπόφευκτα η διαχείριση της συμφωνίας για το ονοματολογικό, καθώς και το ίδιο το γεγονός ότι η γειτονική χώρα θα ονομάζεται «Βόρεια Μακεδονία». Με μεγάλη απογοήτευση οι Σκοπιανοί επιδιώκουν με κάθε τρόπο ακόμα και σε επίσημα διπλωματικά έγγραφα που απορρέουν από την  συμφωνία να θέσουν θέμα μειονοτήτων γράφοντας τον διττό όρο “Nationality‘’, το οποίο σημαίνει «εθνικότητα» και όχι τον ξεκάθαρο όρο στην Αγγλική που είναι ‘’Citizenship’’ και σημαίνει «υπηκοότητα». Όταν κατατεθεί η συμφωνία στον ΟΗΕ με αυτόν τον όρο, αυτόματα δηλώνεται η ύπαρξη Μακεδονικής εθνότητας (σε διαφορετική περίπτωση, ο όρος «nationality” είναι θέμα ερμηνείας του κάθε κράτους). Επιπρόσθετα, έντονο προβληματισμό όσον αφορά τις προθέσεις και τον προσανατολισμό της πΓΔΜ στα Βαλκάνια και την Ε.Ε προκαλούν οι συναντήσεις του Σκοπιανού υπουργού εξωτερικών Ν. Ντιμιτρόφ με τον Τούρκο ομόλογό του Μ. Τσαβούσογλου κατά τη διάρκεια των πιο κρίσιμων φάσεων της διαπραγμάτευσης  της συμφωνίας των Πρεσπών.

Δεδομένου λοιπόν ότι η Ελλάδα από τη μεριά της έχει κάνει βήματα καλής θέλησης με την πΓΔΜ, όπως είναι η ενδιάμεση συμφωνία το 1995 και η στήριξή της στην συμφωνία σταθεροποίησης και σύνδεσης  με την Ε.Ε  το 2001, οι παραπάνω κινήσεις της πΓΔΜ θέτουν υπό αμφισβήτηση την προσπάθεια οικοδόμησης σχέσης ειρήνης, εμπιστοσύνης και ευημερίας στα Βαλκάνια και στην Ευρώπη.

Κατά συνέπεια, είναι φανερό ότι τις όποιες προσπάθειες καλής θέλησης έχει κάνει η πατρίδα μας τόσο για την ειρήνη και την ευημερία στη περιοχή, όσο και στο να υπάρξει μια κοινά αποδεκτή λύση στο πρόβλημα, οι Σκοπιανοί τις εξέλαβαν ως αδυναμία και τις  χρησιμοποίησαν εναντίον μας. Πλέον η Ελλάδα έχει κάθε λόγο να σταματήσει οποιαδήποτε διαπραγμάτευση και να επιδιώξει την αποααναγνώριση  της πΓΔΜ, όπως συνέβη και το 1971, όταν ο ΟΗΕ έπαψε να αναγνωρίζει την Δημοκρατία της Ταιβάν ως κράτος και αναγνώρισε την Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας (« Ταϊβανοποίηση»).

Είναι εθνική επιταγή.

Ευτύχιος Δαμηλάκης

πολιτικός σύμβουλος του προέδρου της Ένωσης κεντρώων Βασίλη Λεβέντη