Η Ελλάδα πρωταγωνιστεί στη συρρίκνωση δικτύου και προσωπικού, στη συρρίκνωση γενικότερα της δυνατότητας χρηματοπιστωτικής κάλυψης της οικονομίας, δημιουργώντας μια  κατάσταση εντελώς αναντίστοιχη με τις ανάγκες της οικονομίας και της κοινωνίας. Τούτο προκαλεί έντονη κοινωνική δυσαρέσκεια, καταφέρει πλήγματα στην απαραίτητη εμπιστοσύνη της πελατείας και υποσκάπτει την ικανότητα των Τραπεζών να στηρίξουν την ανάπτυξη στη μετά -Covid εποχή, με τη διαχείριση των σημαντικότατων κονδυλίων που θα διατεθούν από τα Ταμεία της Ε.Ε. για το σκοπό αυτό.

Παρά ταύτα, οι Τράπεζες συνεχίζουν την κούρσα συρρίκνωσης και περιορισμού κόστους, συναγωνιζόμενες μεταξύ τους ποιά θα κλείσει περισσότερα καταστήματα και θα μειώσει περισσότερο το προσωπικό της. Δημιουργούν έτσι συνθήκες αποκλεισμού για μεγάλο κομμάτι της πελατείας, που είτε θεωρείται «μη επικερδές», είτε δεν έχει πρόσβαση σε ψηφιακά κανάλια εξυπηρέτησης λόγω γνώσεων, κόστους ή έλλειψης υποδομών. Όμως η πρόσβαση στο χρηματοπιστωτικό σύστημα και τις υπηρεσίες του είναι απαραίτητο στοιχείο κοινωνικής ένσωμάτωσης και μείωσης ανισοτήτων.

Οι διαπραγματεύσεις έρχονται μετά από δύο δύσκολα χρόνια για τον κλάδο των τραπεζοϋπαλλήλων, καθώς μόνο το 2020, εν μέσω πανδημίας, το προσωπικό των τραπεζών μειώθηκε κατά 12,2% και χάθηκαν συνολικά 4.613 θέσεις εργασίας. Πρόκειται για το μεγαλύτερο κύμα συρρίκνωσης προσωπικού στις τράπεζες από το 2015, με την χρονιά της εμφάνισης της πανδημίας του Covid-19 να καταγράφεται ως μία από τις χειρότερες για την απασχόληση στον τραπεζικό κλάδο από το ξέσπασμα της κρίσης του 2010.

Σημειώνεται ότι το 2010 ο αριθμός των τραπεζοϋπαλλήλων στη χώρα μας ανερχόταν σε 60.000 και σήμερα κινείται σε περίπου 32.000, με προοπτική περαιτέρω μείωσης κυρίως λόγω της ψηφιοποίησης των εργασιών.

Οι διαπραγματεύσεις που αναμένεται να έχουν στην αιχμή τους τις επιπτώσεις της πανδημίας και της ψηφιοποίησης στην απασχόληση στον τραπεζικό κλάδο, θα καταλήξουν τον Μάρτιο στην υπογραφή της νέας κλαδικής συλλογικής σύμβασης για την περίοδο 2022 – 2024.

Τηλεργασία, ψηφιοποίηση και μείωση των θέσεων απασχόλησης αποτελούν βασικά ζητήματα της ατζέντας των διαπραγματεύσεων, με τους τραπεζοϋπαλλήλους να επαναφέρουν και ζήτημα εκπροσώπησής τους στα διοικητικά συμβούλια των τραπεζών.

Αυτό να μην το ξεχνούν ούτε οι Εργοδότες, ούτε οι Καρεκλοκένταυροι Συνδικαλιστές που τους ενδιαφέρει μόνο να διατηρήσουν την απόσπασή τους γιατί τρέμουν στην ιδέα μήπως και βρεθούν στη θέση των χιλιάδων εργαζομένων συναδέλφων που μοχθούν για να επιβιώσουν, και οι αδιάφοροι αποσπασμένοι Συνδικαλιστές να τους έχουν εγκαταλείψει !!!

Και αυτό συμβαίνει κυρίως στην Βόρεια Ελλάδα που κάποιοι Συνδικαλιστές διατηρούν 2 και 3 υψηλόβαθμες θέσεις, σε Συλλόγους και στην Ομοσπονδία Τραπεζοϋπαλλήλων Ελλάδας, δίχως να ενδιαφέρονται για την διασφάλιση της εργασίας των τραπεζοϋπάλληλων και αυτό, αποδεικνύεται δυστυχώς από την απραξία του Γραφείου Βορείου Ελλάδος της ΟΤΟΕ σε μία εποχή που διακυβεύονται τα εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων, διότι δεν έχει υπογραφεί ακόμη ( περιθώριο υπογραφής έως 31 Μαρτίου 2022).