Με την ευλογία και προτροπή του Σεβ. Μητροπολίτου Μεσσηνίας κ. Χρυσοστόμου και με την παρουσία πλήθους πιστών τελέσθηκε το πρωί της Κυριακής 25 Οκτωβρίου 2026, στον Παμμεγέθη Ιερό Ναό των Παμμεγίστων Ταξιαρχών, στην πόλη της Καλαμάτας, η Θεία Λειτουργία του Αγίου Ιακώβου του Αδελφοθέου, η οποία έχει καθιερωθεί να τελείται στον ως άνω Παμμεγέθη Ναό κατά την πρώτη Κυριακή μετά την μνήμη του Αγίου Ιακώβου του Αδελφοθέου.

Της Θείας Λειτουργίας προέστη ο Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσσηνίας Αρχιμ. Φίλιππος Χαμαργιάς, συμπαραστατούμενος από κληρικούς της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσσηνίας.

Κηρύττοντας τον θείο λόγο ο π. Φίλιππος ανέπτυξε την ομολογία του δαιμονιζομένου νέου της χώρας των Γαδαρηνών, δανειζόμενος τον λόγο του : “Τι εμοί και σοι, Ιησού υιέ του Θεού του υψίστου;”, τονίζοντας την αναγνώριση, από μέρους του δαίμονα, του Ιησού ως Υιού του Θεού, σε αντίθεση με όσους, όντας χριστιανοί, δεν έχουν αυτή την ομολογιακή αντιμετώπιση στο πρόσωπο Του.

Με ιδιαίτερη πνευματική χαρά και εκκλησιαστική λαμπρότητα θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 11 Οκτωβρίου 2026, στον Ιερό Ναό Αγίου Βασιλείου Βασιλιτσίου, η τελετή ενθρονίσεως της Εφεστίου Εικόνας του Αγίου Χρυσοστόμου Παπασαραντόπουλου, του εκ Βασιλιτσίου καταγομένου και μεγάλου Ιεραποστόλου της Ορθοδόξου Εκκλησίας στην Κανάγκα της Αφρικής.

Οι Ιερές Ακολουθίες θα τελεσθούν με την αρμόζουσα εκκλησιαστική τάξη και λαμπρότητα.

Το πρωί της Κυριακής θα τελεσθεί η Θεία Λειτουργία, προεξάρχοντος του Πανοσιολογιώτατου Πρωτοσύγκελλου της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσσηνίας, Αρχιμανδρίτου π. Φιλίππου Χαμαργιά, και στη συνέχεια θα πραγματοποιηθεί η τελετή ενθρόνισης της Εφεστίου Εικόνας του Αγίου Χρυσοστόμου Παπασαραντόπουλου στον Ιερό Ναό Αγίου Βασιλείου Βασιλιτσίου.

Η παρουσία της Ιεράς Εικόνας του Αγίου στον τόπο καταγωγής του αποτελεί ιδιαίτερη ευλογία και σημαντικό πνευματικό γεγονός για την ενορία και ολόκληρη την τοπική κοινωνία. Ο Άγιος Χρυσόστομος Παπασαραντόπουλος, γόνος του Βασιλιτσίου, αφιέρωσε τη ζωή του στη διάδοση του Ευαγγελίου και στην Ιεραποστολή, διακονώντας με αυταπάρνηση την Ορθόδοξη Εκκλησία στην καρδιά της Αφρικής.

Η ενθρόνιση της Εφεστίου Εικόνας του αποτελεί έναν ακόμη ισχυρό δεσμό της γενέτειράς του με τη μνήμη, την πνευματική παρακαταθήκη και το ιεραποστολικό έργο του Αγίου, ώστε η ζωή και η προσφορά του να αποτελούν διαρκή πηγή έμπνευσης και πίστης για τις νεότερες γενιές.

Το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο του Ιερού Ναού Αγίου Βασιλείου Βασιλιτσίου προσκαλεί θερμά όλους τους ευσεβείς χριστιανούς, τους κατοίκους και τους καταγόμενους από το Βασιλίτσι, καθώς και όλους όσοι επιθυμούν να τιμήσουν τη μνήμη και το έργο του Αγίου Χρυσοστόμου Παπασαραντόπουλου, να παραστούν στη Θεία Λειτουργία και στην τελετή Ενθρονίσεως της Εφεστίου Εικόνας του Αγίου, συμμετέχοντας στην ιδιαίτερη αυτή ημέρα πνευματικής χαράς και ευλογίας για τον τόπο μας.

Με την δέουσα τάξη και μεγαλοπρέπεια τελέσθηκε το απόγευμα της Τετάρτης 23 Σεπτεμβρίου 2026, ο πανηγυρικός εσπερινός της πολιούχου της Πύλου Παναγίας της Μυρτιδιωτίσσης, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Γέροντος Λεοντοπόλεως κ. Γαβριήλ.

Τον Σεβασμιώτατο πλαισίωσαν ο Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσσηνίας, Αρχιμ. Φίλιππος Χαμαργιάς, ο Αρχιερατικός Επίτροπος Πύλου Αρχιμ. Ειρηναίος Γκουγκούνης,  και κληρικοί των Αρχιερατικών Περιφερειών Πύλου, Μεθώνης και Πεταλιδίου. Των τοπικών αρχών παρέστησαν ο Βουλευτής Μεσσηνίας κ. Περικλής Μαντάς,  ο Δήμαρχος Πύλου- Νέστορος κ. Παναγιώτης Καρβέλας και πλήθος μελών του Δημοτικού Συμβουλίου.

Προ του πέρατος της Ακολουθίας του Εσπερινού ο Σεβασμιώτατος Γέρων Λεοντοπόλεως κ.  Γαβριήλ κηρύττοντας τον θείο λόγο αναφέρθηκε στην Υπεραγία Θεοτόκο, ως Μυρτιδιώτισσα, ερμηνεύοντας την  φράση “ης τα θαυμάσια εορτάζομεν”.

Με την τέλεση μνημοσύνου την Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου 2026, τιμήθηκε η μνήμη των 20 θυμάτων του καταστρεπτικού σεισμού της 13^ης Σεπτεμβρίου 1986. Το μνημόσυνο τελέσθηκε, από τον Δήμο Καλαμάτας, στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Φλαρίου, ο οποίος είχε τότε πληγεί σοβαρά από τον σεισμό και επί 9 έτη παρέμεινε κλειστός.

Του ιερού μνημοσύνου και της θείας Λειτουργίας που προηγήθηκε, προέστη ο Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσσηνίας Αρχιμ. Φίλιππος Χαμαργιάς, ο οποίος προ του πέρατος, αφού αναφέρθηκε στην ανοικοδόμηση της πόλης, η οποία αναγεννήθηκε μέσα από τα συντρίμμια, εν συνεχεία συνεχάρη τον Δήμαρχο Καλαμάτας για την πρωτοβουλία αυτή, τονίζοντας την ανάγκη για προσευχή για τους κεκοιμημένους αδελφούς μας.

Στο μνημόσυνο παρέστησαν ο Δήμαρχος Καλαμάτας κ. Αθ. Βασιλόπουλος, ο Υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Ιωάννης Λαμπρόπουλος, ο Βουλευτής Μεσσηνίας κ. Μίλτος Χρυσομάλλης, οι Αντιπεριφερειάρχες κ. Στάθης Αναστασόπουλος και Αναστάσιος Αδαμόπουλος, πλήθος μελών του Δημ. Συμβουλίου, εκπρόσωποι του 9^ου Σ.Π., της Ελληνικής Αστυνομίας, του Πυροσβεστικού Σώματος, του Λιμενικού, της Ο.Α.Κ. και του Ερυθρού Σταυρού.

Μετά το πέρας του μνημοσύνου, άπαντες μετέβησαν εν πομπή στο Μνημείο του Σεισμού και αφού τελέσθηκε τρισάγιο, ο Δήμαρχος κ. Αθ. Βασιλόπουλος εναπέθεσε μια ανθοδέσμη στη μνήμη των θυμάτων του σεισμού.

Με την παρουσία πλήθους πιστών από την ευρύτερη περιοχή της Αρχιερατικής Περιφέρειας Κορώνης, τιμήθηκε η εορτή του Γενεσίου της Θεοτόκου στον Ενοριακό Ιερό Ναό Γενεσίου της Θεοτόκου Νέας Κορώνης Μεσσηνίας.

Του Όρθρου και της πανηγυρικής Θείας Λειτουργίας προέστη ο Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσσηνίας Αρχιμ. Φίλιππος Χαμαργιάς, πλαισιωμένος από τον Πρωτοπρεσβύτερο Παναγιώτη Λαλιώτη εφημέριου του πανηγυρίζοντος Ιερού Ναού.

Προ του πέρατος της Θείας Λειτουργίας ο π. Φίλιππος κηρύττοντας τον Θείο Λόγο αναφέρθηκε στο γεγονός της Γεννήσεως της Θεοτόκου, τονίζοντας ότι η εορτή αυτή μας οδηγεί σε έναν βαθύτερο προβληματισμό για την οικογένεια, μέσα στην οποία γεννήθηκε, ανατράφηκε και προετοιμάστηκε η Θεοτόκος για τη μεγάλη αποστολή Της. Όπως χαρακτηριστικά είπε: “Η σημερινή εορτή μας παρουσιάζει την οικογένεια των δικαίων Ιωακείμ και Άννης ως πρότυπο πίστεως, αγάπης, προσευχής, υπομονής και εμπιστοσύνης στο θέλημα του Θεού και γενικά ως πρότυπο φυσιολογικής οικογένειας. Μια οικογένεια σύμφωνα με την παράδοση της ανθρωπότητας, από καταβολής κόσμου. Μια οικογένεια με πατέρα και μητέρα και όχι σύμφωνη με τα εναλλακτικά πρότυπα οικογενείας που προβάλλονται σήμερα ως φυσιολογικά.” Ενώ σε άλλο σημείο τόνισε ότι: “Η εορτή της Γεννήσεως της Θεοτόκου μάς καλεί, λοιπόν, να ξαναδούμε τον θεσμό της οικογένειας όχι απλώς ως κοινωνική σύμβαση ή ως νομοθετική ρύθμιση προσωπικών ιδιοτελειών αλλά ως δρόμο αγιασμού.”

Επιπλέον ανέφερε ότι: “Στο πρόσωπο της Θεοτόκου αντικατοπτρίζεται και το μεγαλείο της μητρότητας, η οποία είναι ιερή διακονία. Και αυτό το οποίο της αποδίδει μια ιερότητα και δίνει μια άλλη διάσταση στην έννοια του τοκετού δεν είναι μόνο η στιγμή των ωδίνων και των πόνων αλλά η επί εννέα μήνες διάρκεια της κύησης. Αυτό μας επιβεβαιώνει η γυναίκα, στην σημερινή ευαγγελική περικοπή, η οποία εκφράζει τον θαυμασμό της, προς το πρόσωπο της Υπεραγίας Θεοτόκου, αναβοώντας με ενθουσιασμό “μακαρία ἡ κοιλία ἡ βαστάσασά σε καὶ μαστοὶ οὓς ἐθήλασας”, θέτοντας έτσι τα θεμέλια του σεβασμού και της ιερότητας της μητρότητας, σε αντίθεση με όσους χωρίς φόβο Θεού και χωρίς συνείδηση ευθύνης τολμούν να ανακινούν ζητήματα νομιμοποιήσεως των αμβλώσεων ή της υιοθεσίας παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια.

Τέλος ευχαρίστησε για την συμμετοχή τους στην πανήγυρη, τον Υφυπουργό Προστασίας του Πολίτη κ. Ιω. Λαμπρόπουλο, τον Βουλευτή κ. Μίλτο Χρυσομάλλη, τον Δήμαρχο Μεσσήνης κ. Γεώργιο Αθανασόπουλο, τους Αντιπεριφερειάρχες κ. Στάθη Αναστασόπουλο και Τάσο Σαρδέλη και τα παρόντα μέλη του Δημ. Συμβουλίου Μεσσήνης και του Περιφερειακού Συμβουλίου Πελοποννήσου.

Αρχιμ. Φιλίππου Χαμαργιά

Πρωτοσυγκέλλου

Ι. Μητροπόλεως Μεσσηνίας

            «Καὶ σὲ μεσίτριαν ἔχω, πρὸς τὸν φιλάνθρωπον Θεόν, μή μου ἐλέγξῃ τὰς πράξεις, ἐνώπιον τῶν Ἀγγέλων· παρακαλῶ σε, Παρθένε, βοήθησόν μοι ἐν τάχει».

Στην παράδοση του τόπου μας ο Δεκαπενταύγουστος ονομάζεται «Πάσχα του καλοκαιριού». Μέσα στο “ἱλαρόν φῶς” του Αυγούστου, συγκεντρωνόμαστε στους ναούς, ψάλλουμε τους Παρακλητικούς Κανόνες και καταθέτουμε ονόματα ζώντων, ασθενών και δοκιμαζομένων, προσφέροντάς Της ως άνθη ευώδη τις προσευχές μας και στεκόμαστε με δέος και συγκίνηση ιδιαιτέρως σε έναν ύμνο: “Καὶ σὲ μεσίτριαν ἔχω, πρὸς τὸν φιλάνθρωπον Θεόν, μή μου ἐλέγξῃ τὰς πράξεις, ἐνώπιον τῶν Ἀγγέλων, παρακαλῶ σε, Παρθένε, βοήθησόν μοι ἐν τάχει”.  Ο αυτός ύμνος, συγκαταλέγεται στα Εξαποστειλάρια που ψάλλονται στο τέλος του Μικρού και του Μεγάλου Παρακλητικού Κανόνος κατά την περίοδο αυτή και περικλείει μέσα σε λίγες λέξεις ολόκληρη την θεολογία της σχέσεως του πιστού ανθρώπου με την Υπεραγία Θεοτόκο.

Εάν τολμήσουμε να του δώσουμε έναν ορισμό, αυτός θα ήταν ένας ορισμός με τέσσερις προσδιορισμούς. Πρώτον είναι λόγος εμπιστοσύνης, δεύτερον είναι λόγος ομολογίας, τρίτον είναι λόγος μετάνοιας και τέλος αποτελεί λόγο ελπίδας.

Αναλύοντας εκτενέστερα το περιεχόμενό του και το ύφος του, διαπιστώνουμε ότι δεν αποτελεί απλώς έναν ποιητικό “στολισμό” της λατρείας ούτε μία συναισθηματική υπερβολή, απέναντι στην Μητέρα του Θεού και όλων μας, αλλά είναι, ουσιαστικά, η φωνή του ανθρώπου που παραδέχεται την αδυναμία του, βιώνει το βάρος των έργων του, αναμένει την ώρα της κρίσεως και συγχρόνως δεν απελπίζεται, επειδή τελικά προσβλέπει στην μεσιτεία της Κυρίας Θεοτόκου, ως πρέσβειρας προς τον φιλάνθρωπο Θεό.

Η εναρκτήριος φράση «καὶ σὲ μεσίτριαν ἔχω» γίνεται μια έκφραση προσωπική για τον κάθε χριστιανό. Διότι μέσα από την γραφίδα και την σκέψη του υμνωδού, ο κάθε άνθρωπος δεν απευθύνεται προς την Παναγία ως μεσίτρια των χριστιανών γενικώς, αλλά μέσα από μια προσωπική αναφορά λέγει: «Σε έχω εγώ». Σε έχω μέσα στην φτώχεια μου, στον φόβο μου, στην πτώση μου, στον αγώνα μου. Σε έχω όχι ως μία μακρινή ουράνια μορφή, αλλά ως ζωντανή παρουσία μέσα στην Εκκλησία και κατ’ επέκταση στην όλη ζωή μου. Και μέσα από αυτήν την αναφορά η πίστη γίνεται σχέση και ο πιστός άνθρωπος δεν περιορίζεται σε μία θεωρητική παραδοχή για την Θεοτόκο, αλλά της εκφράζει την εμπιστοσύνη του, την επικαλείται σε ένα προσωπικό επίπεδο, της ανοίγει την καρδιά του και της ζητά να σταθεί δίπλα του σε όσα δεν μπορεί μόνος του να σηκώσει. Εδώ πρέπει να τονίσουμε ότι η λέξη «ἔχω» δεν δηλώνει μια κατοχή ή μια εγωιστική διάθεση αλλά μια βεβαιότητα κοινωνίας, μέσα από την οποία γνωρίζει ότι δεν πορεύεται μόνος, αλλά έχει σίγουρο συνοδοιπόρο την πρεσβεία της Θεοτόκου, η οποία μας συναγάγει αυτές τις ημέρες σε μια κοινή πορεία προς το “Πάσχα του καλοκαιριού”.

Πολλοί βέβαια αντιμάχονται την ιδιότητα της Παναγίας ως Μεσίτριας, λέγοντας ότι στην Εκκλησία ο Ιησούς Χριστός είναι ο ένας και μοναδικός Μεσίτης, μεταξύ Θεού και ανθρώπων, αφού κατά τον Απ. Παύλο: «Εἷς γὰρ Θεός, εἷς καὶ μεσίτης Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων, ἄνθρωπος Χριστὸς Ἰησοῦς» (Α΄ Τιμ. 2,5). Φυσικά ο Χριστός είναι ο μοναδικός Μεσίτης, διότι Αυτός, ως τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος, ένωσε στο πρόσωπό Του την θεία και την ανθρώπινη φύση και με την Σταύρωση και την Ανάστασή Του, νίκησε την αμαρτία και τον θάνατο, συμφιλίωσε τον άνθρωπο με τον Θεό και άνοιξε τον δρόμο προς την Βασιλεία των Ουρανών.

Η μεσιτεία της Θεοτόκου δεν ανταγωνίζεται ούτε συμπληρώνει το λυτρωτικό έργο του Χριστού. Υπάρχει μέσα σε αυτό, εξαρτάται από αυτό και αντλεί όλη την δύναμή της από αυτό. Η Παναγία δεν είναι σωτήρας αντί του Χριστού. Είναι κατά το λεγόμενον “η πρώτη των σεσωσμένων” και διά στόματος του Αρχαγγέλου η “Κεχαριτωμένη”. Η Θεοτόκος δεν στέκεται ανάμεσα σε έναν οργισμένο Θεό και σε έναν φοβισμένο άνθρωπο, σαν να προσπαθεί να μεταβάλει την διάθεση του Θεού αλλά προσφέρει στον αδύναμο άνθρωπο την μεσιτεία Της προς τον  «φιλάνθρωπον Θεόν».

Το ότι η Παναγία μας δεν σκέφτηκε ποτέ να προσπεράσει το θέλημα του Θεού, φαίνεται καθαρά και στο γεγονός του γάμου της Κανά. Διακρίνει την δυσκολία των ανθρώπων πριν ακόμη εκείνοι εκφράσουν δημόσια την ανάγκη τους. Δεν υπαγορεύει στον Υιό της τι πρέπει να πράξει. Δεν Του επιβάλλει την θέλησή Της αλλά του εκφράζει ταπεινά και  αθόρυβα την ανθρώπινη ανάγκη λέγοντάς του: «Οἶνον οὐκ ἔχουσιν» και έπειτα στρέφεται προς τους διακόνους και τους λέγει: «Ὅ,τι ἂν λέγῃ ὑμῖν, ποιήσατε». Μέσα από αυτήν την προτροπή δεν κρατά τον άνθρωπο κοντά στον εαυτό Της, αλλά τον οδηγεί στην υπακοή προς τον Χριστό. Δεν επιθυμεί να γίνει η ίδια το κέντρο, αλλά κατευθύνει πάντοτε προς τον Υιό της.

Γι’ αυτό η Παναγία μπορεί να μεσιτεύει με τέτοια παρρησία, διότι η ζωή της υπήρξε ολοκληρωτική προσφορά στον Θεό.  Το ίδιο κάνει και κατά τον Ευαγγελισμό, όπου δεν προσφέρει απλώς μία συγκατάθεση της στιγμής αλλά παραδίδει ολόκληρη την ύπαρξή της στο θείο θέλημα, με το  «Ἰδοὺ ἡ δούλη Κυρίου· γένοιτό μοι κατὰ τὸ ῥῆμά σου». Κι έτσι αυτό το «γένοιτο» της Παρθένου γίνεται η θύρα από την οποία εισέρχεται στην ανθρωπότητα ο Σωτήρας Χριστός.

Ιδιαίτερη βαρύτητα έχει και η συνέχεια του ύμνου: «Μή μου ἐλέγξῃ τὰς πράξεις, ἐνώπιον τῶν Ἀγγέλων». Μέσα από αυτήν την παράκληση μας δεν ζητάμε από την Θεοτόκο να μας βοηθήσει να κρύψουμε την αμαρτία μας, αλλά να την ομολογήσουμε χωρίς να συντριβούμε από το βάρος της. Και Εκείνη ακούγοντάς την παράκληση αυτή, μας  διδάσκει να στεκόμαστε με ταπείνωση, αλήθεια και εμπιστοσύνη ενώπιον του Υιού Της.

Αυτό το «μή μου ἐλέγξῃ τὰς πράξεις» δεν είναι αίτημα ατιμωρησίας, ούτε αναζήτηση μιας εύκολης σωτηρίας χωρίς αλλαγή ζωής. Η επίκληση μας αυτή προς την Παναγία δεν υποκαθιστά την μετάνοια, την εξομολόγηση, την αποκατάσταση της αδικίας, την συγχώρηση του αδελφού και τον καθημερινό πνευματικό αγώνα. Δεν μπορούμε να ζητούμε την βοήθειά Της και να περιφρονούμε τις εντολές του Χριστού, δεν μπορούμε να ασπαζόμαστε την εικόνα Της και την ίδια στιγμή να πληγώνουμε τον συνάνθρωπο, ο οποίος είναι εικόνα του Θεού. Διότι όποιος λέγει «καὶ σὲ μεσίτριαν ἔχω», καλείται συγχρόνως να ακούσει τον λόγο Της: «Ὅ,τι ἂν λέγῃ ὑμῖν, ποιήσατε» και να πράττει το θέλημα του Κυρίου.

          «Παρακαλῶ σε, Παρθένε», συνεχίζει ο ύμνος. Σκεπτόμενοι την προσφώνηση «Παρθένε», χωρίς να παραμένουμε στην έννοια της σωματικής παρθενίας μόνο, διαπιστώνουμε και την ακεραιότητα της υπάρξεώς Της. Η καρδιά Της δεν ήταν διχασμένη, όπως συμβαίνει πολλές φορές στον άνθρωπο. Δεν υπηρετούσε δύο κυρίους ούτε διαπραγματευόταν με το Θείο θέλημα αλλά ήταν ολοκληρωτικά αφιερωμένη προς Αυτό.

Στον σύγχρονο κόσμο, που ο άνθρωπος ζει πολλές φορές απομονωμένος, ανάμεσα σε πολλές φωνές, πληροφορίες, φόβους και απαιτήσεις, η Παναγία μας καλεί να ξαναβρούμε τον εσωτερικό χώρο μέσα στον οποίο ακούγεται ο λόγος του Θεού, να μάθουμε την σιωπή που δεν είναι αδράνεια, αλλά προσευχή και να κάνουμε υπακοή στο θέλημά Του που δεν είναι μια μορφή δουλικότητας, αλλά ελευθερία από καθετί που παραμορφώνει την πίστη μας στον Θεό.

Και καταλήγει ο ύμνος : «Βοήθησόν μοι ἐν τάχει», δίνοντας στην  φράση αυτή την έκφραση μιας αμεσότητας ενός παιδιού το οποίο  καλεί τη μητέρα του. Μέσα από αυτήν την αμεσότητα, αποβάλλεται κάθε αξίωση και εκφράζεται εμπιστοσύνη, κι έτσι πριν η αμαρτία γίνει συνήθεια και πριν η συνήθεια γίνει δεσμός και ο δεσμός γίνει απελπισία, ο άνθρωπος ζητάει βοήθεια «ἐν τάχει». Αυτή όμως η ταχύτητα της Θεομητορικής βοήθειας δεν σημαίνει επ’ ουδενί λόγω κατάργηση της δοκιμασίας, αλλά επιβεβαιώνει ότι η Παναγία βοηθάει όχι απομακρύνοντας τον σταυρό μας, αλλά δίνοντάς μας δύναμη να τον σηκώσουμε. Δεν εξαφανίζει τα δάκρυά μας, αλλά τα μεταβάλλει σε προσευχή και η προσευχή αυτή γίνεται δύναμη και αντοχή στις δυσκολίες.

Πόσοι άνθρωποι, σε ώρες ασθενείας, πένθους, οικογενειακής δοκιμασίας, φτώχειας ή μοναξιάς, δεν βρήκαν καταφυγή μπροστά σε μία μικρή εικόνα της Παναγίας; Πόσοι δεν ψιθύρισαν μόνο το όνομά Της, όταν δεν είχαν δύναμη για περισσότερα λόγια;

«Καὶ σὲ μεσίτριαν ἔχω» λοιπόν, ως μία βαθιά πνευματική ασφάλεια, όχι όμως ασφάλεια της αμεριμνησίας. Δεν πρέπει να σκεφτούμε ότι : «Έχω την Παναγία, άρα δεν χρειάζεται να αγωνιστώ», αλλά να λέμε: «Έχω την Παναγία, άρα μπορώ να σηκωθώ και να αγωνιστώ», διότι η Παναγία δεν χρησιμοποιεί τη μητρική της προστασία ως κάλυμμα της αμαρτίας, αλλά ως πυξίδα μεταστροφής και μετάνοιας. Αυτή είναι η δύναμη του ύμνου. Δεν καλλιεργεί φόβο χωρίς ελπίδα, ούτε ελπίδα χωρίς μετάνοια, αλλά ενώνει την παραδοχή για την αμαρτία μας με την φιλανθρωπία του Θεού. Και ανάμεσα στις δύο αυτές αλήθειες στέκεται η Παναγία, όχι ως εμπόδιο, αλλά ως οδηγός προς τον Χριστό και την Εκκλησία Του. Ως η Μητέρα που μας παίρνει από το χέρι και μας οδηγεί στο μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, όπως τότε που ήμασταν μικρά παιδιά και μας επαναλαμβάνει διδακτικά πάντοτε: «Ὅ,τι ἂν λέγῃ ὑμῖν, ποιήσατε» και εμείς, με ταπείνωση και πίστη, να επαναλαμβάνουμε: «Καὶ σὲ μεσίτριαν ἔχω, πρὸς τὸν φιλάνθρωπον Θεόν».

Με κάθε μεγαλοπρέπεια και εκκλησιαστική τάξη τιμήθηκε η μνήμη του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Παντελεήμονος του Ιαματικού στην Ιερά Μητρόπολη Μεσσηνίας.

Επίκεντρο του εορτασμού ήταν και φέτος ο Ιερός Ναός του Αγίου Παντελεήμονος στην κωμόπολη του Διαβολιτσίου Μεσσηνίας.

Κατά την  Πανηγυρική Θεία Λειτουργία του φερώνυμου Ιερού Ναού στο Διαβολίτσι προέστη ο Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητρόπολης Μεσσηνίας, Αρχιμ. Φίλιππος Χαμαργιάς, πλαισιωμένος από τον προϊστάμενο του Ναού και Αρχιερατικό Επίτροπο Διαβολιτσίου Πρωτ. Κων/νο Ανδριόπουλο και εφημερίους της Αρχιερατικής Περιφέρειας.

Προ του πέρατος της Θείας Λειτουργίας ο π. Φίλιππος, κηρύττοντας τον θείο λόγο αναφέρθηκε στον συσχετισμό πίστης και επιστήμης, έτσι όπως προβάλλονται μέσα από τον τιμώμενο Άγιο Παντελεήμονα τον Ιαματικό. Τόνισε ότι η πίστη και η επιστήμη της Ιατρικής, όχι μόνο δεν συγκρούονται, αλλά αντιθέτως, όταν συνεργάζονται τότε ο άνθρωπος βιώνει θαυμαστά αποτελέσματα. Όπως είπε χαρακτηριστικά “Στη σημερινή εποχή συχνά παρουσιάζεται ένα ψεύτικο δίλημμα: ή πίστη ή επιστήμη. Η Εκκλησία όμως ποτέ δεν δίδαξε κάτι τέτοιο. Η αληθινή επιστήμη ερευνά το «πώς» λειτουργεί η δημιουργία· η πίστη αποκαλύπτει το «γιατί» υπάρχει η δημιουργία και ποιος είναι ο σκοπός της ζωής μας. Η μία δεν αναιρεί την άλλη. Αντίθετα, όταν υπηρετούν την αλήθεια, συμπορεύονται.” Ενώ σε άλλο σημείο ανέφερε ότι “Ο Άγιος Παντελεήμων δεν αντικαθιστούσε την επιστήμη με το θαύμα, ούτε το θαύμα με την επιστήμη. Συνδύαζε τη γνώση με την προσευχή και την επιστήμη της ιατρικής με την αγάπη προς τον πάσχοντα άνθρωπο.”

Η πανηγυρική Θεία Λειτουργία περατώθηκε με την ευλόγηση των προσφερθέντων άρτων και εν συνεχεία ακολούθησε η λιτάνευση της Ιεράς Εικόνος και των λειψάνων του Αγίου Παντελεήμονος, με την συνοδεία της Φιλαρμονικής του Δήμου Οιχαλίας και την συμμετοχή της Δημάρχου Οιχαλίας κ. Γιώτας Γεωργακοπούλου, του Αντιπεριφερειάρχη Μεσσηνίας κ. Αναστ. Αδαμόπουλου, των βουλευτών κ. Μίλτου Χρυσομάλλη και κ. Περικλή Μαντά, των Αντιπεριφερειαρχών Μαρίας Οικονομάνου, Ανδρέα Τσουκαλά και Αναστ. Σαρδέλη και πλήθους μελών του Δημοτικού Συμβουλίου Οιχαλίας και του Περιφερειακού Συμβουλίου Πελοποννήσου.

Με την δέουσα λαμπρότητα και με την παρουσία πλήθους πιστών τιμήθηκε η μνήμη της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Κυριακής, στους πανηγυρίζοντες Ιερούς Ναούς της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσσηνίας. Στον Ιερό Ναό Αγίας Κυριακής, στο συνοικισμό Ακοβίτικα Καλαμάτας προέστη της Θείας Λειτουργίας ο Αρχιμ. Νεόφυτος Σαχλάς, ενώ στον Ιερό Ναό Αγίας Κυριακής Ζευγολατιού Μεσσηνίας ο Ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως Αρχιμ. Γεώργιος Μπίζας.

Ο Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Αρχιμ. Φίλιππος Χαμαργιάς, μετέβη στην ορεινή κοινότητα του Κεφαλόβρυσου (πρώην Χαλβάτσου) και προέστη της Θείας Λειτουργίας στον εκεί Ιερό Ναό της Αγίας Κυριακής, συμπαραστατούμενος από τον εφημέριο της ενορίας Κεφαλόβρυσου π. Ιωάννη Κωνσταντόπουλο.

Προ του πέρατος της Θείας Λειτουργίας ο π. Φίλιππος κηρύττοντας τον θείο λόγο αναφέρθηκε στην ετυμολογία του ονόματος της Αγίας Κυριακής, τονίζοντας την αξία που έχουμε ως χριστιανοί να είμαστε παιδιά του Κυρίου μας, όπως η Αγία Κυριακή. Τόνισε ότι αυτό που θα μας χαρακτηρίζει ως παιδιά του Κυρίου είναι τα έργα, οι πράξεις, τα λόγια και οι σκέψεις μας. Κατέληξε δε με την φράση του Απ. Παύλου «Εἴτε ζῶμεν εἴτε ἀποθνήσκομεν τοῦ Κυρίου ἐσμὲν».

π. Φίλιππος: “Καμία οικονομική απολαβή δεν μπορεί να καλύψει ή να επισκιάσει την σχέση του πιστού λαού με τον πνευματικό πατέρα του.”

Με την παρουσία πλήθους προσκυνητών από την Καλαμάτα και την ευρύτερη περιοχή, πανηγύρισε επί τριήμερο, τόσο την μνήμη των Πρωτοκορυφαίων όσο και την Σύναξη των Δώδεκα Αποστόλων, ο Ιστορικός Ιερός Ναός των Αγίων Αποστόλων Καλαμάτας.

Κατά την παραμονή της εορτής των Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου τελέσθηκε Πανηγυρικός Εσπερινός υπό του Αρχιμ. Νεοφύτου Σαχλά ενώ το πρωί της Δευτέρας 29 Ιουνίου 2026 τελέσθηκε Πανηγυρική Θεία Λειτουργία από τον Αρχιμ. Αλέξιο Αρώνη. Το εσπέρας της παραμονής της Συνάξεως των Δώδεκα Αποστόλων  τελέσθηκε  Πανηγυρικός Εσπερινός μετ’ αρτοκλασίας και θείου κηρύγματος προεξάρχοντος του Αρχιμ. Τιμοθέου Μπινίσκου.

Την κυριώνυμο ημέρα της εορτής, Τρίτη 30 Ιουνίου 2026, τελέσθηκε ο Όρθρος και η Πανηγυρική Θεία Λειτουργία, προεξάρχοντος του Πρωτοσυγκέλλου της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσσηνίας  Αρχιμ. Φιλίππου Χαμαργιά, πλαισιωμένου από τον Πρωτοπρ. Αθανάσιο Σιψά και τον Διάκονο Θεόφιλο Κυριάκο.  Κηρύττοντας τον θείο Λόγο, ο π. Φίλιππος,  αναφέρθηκε στο Αποστολικό Ανάγνωσμα της εορτής και συγκεκριμένα στην φράση του Αποστόλου Παύλου «ἐὰν γὰρ μυρίους παιδαγωγούς ἔχητε ἐν Χριστῷ, ἀλλ᾿ οὐ πολλοὺς πατέρας (Α Κορ. 4,15), τονίζοντας την αξία της Αποστολικής διαδοχής, της πνευματικής πατρότητας, από τους πρώτους Αποστόλους μέχρι και σήμερα, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι “Κανένα υλικό αγαθό, κανένας μισθός και καμία οικονομική απολαβή δεν μπορεί να καλύψει ή να επισκιάσει την σχέση του πιστού λαού με τον πνευματικό πατέρα του”, ενώ σε άλλο σημείο εμφανώς συγκινημένος είπε “Ποιος μισθός μπορεί να επισκιάσει την επαφή ανάμεσα στον κληρικό που έχει απέναντί του μια μάνα που έχει χάσει το παιδί της ή μια μάνα που το παιδί της λιώνει από τα ναρκωτικά και εκείνος τους δίνει δύναμη και κουράγιο;” ενώ έκανε ιδιαίτερη μνεία στην αποστολή του συγκεκριμένου Ιστορικού Ναού, αναφέροντας ότι τα έσοδα από τον Ιερό Ναό των Αγίων Αποστόλων ενισχύουν το έργο του Ταμείου Αρωγής Απόρων Μεσσηνίων Φοιτητών, η ίδρυση του οποίου αποτελεί καρπό του έργου του Σεβ. Μητροπολίτου Μεσσηνίας κ. Χρυσοστόμου.

Τέλος ευχαρίστησε για την παρουσία τους τον Δήμαρχο Καλαμάτας κ. Αθ. Βασιλόπουλο και τον Αντιπεριφερειάρχη Μεσσηνίας κ. Ευστ. Αναστασόπουλος καθώς και  τα μέλη της χορωδίας της Σχολής Βυζαντινής Μουσικής της Μητροπόλεως Μεσσηνίας υπό τη διεύθυνση του Διευθυντή της Σχολής και Πρωτοψάλτου του Μητροπολιτικού Ναού της Υπαπαντής του Χριστού Καλαμάτας κ. Κων. Σιάχου, οι οποίοι απέδωσαν τους ύμνους κατά το εορταστικό τριήμερο.

Αρχιμ. Φιλίππου Χαμαργιά

Πρωτοσυγκέλλου

Ιεράς  Μητροπόλεως Μεσσηνίας

Διαβάζοντας κάποιος παλαιά βιβλία, αρχεία και έγγραφα, βρίσκει σχεδόν πάντα κάτι που του κεντρίζει το ενδιαφέρον. Περιδιαβαίνοντας ένα παλαιό Μηναίο του μηνός Ιουνίου, εκδοθέντος το έτος 1880, εκ του Ελληνικού Τυπογραφείου της Βενετίας “Ο ΦΟΙΝΙΞ”, στις πρώτες σελίδες, διά χειρογράφου αναφοράς και με πένα εποχής, αναγράφεται “Τήν 17 Ἰουνίου τοῦ ἔτους 1933, ἡμέραν Σάββατον & ὥραν 2:45 π.μ. ἀπεβίωσεν ὁ Μητροπολίτης Μεσσηνίας Μελέτιος” και υπογράφει ο αείμνηστος εφημέριος του Ιερού Ναού Αγίου Νικολάου Φλαρίου Καλαμάτας, Οικονόμος Παναγιώτης Τσίχλης (+21-7-1963).

Να λοιπόν που μέσα από μια ιστορική υπενθύμιση τεκμηριώνεται ένα μέρος της Νεώτερης Εκκλησιαστικής Ιστορίας, αφού αδιαμφισβήτητα ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας Μελέτιος Σακελλαρόπουλος, υπήρξε εκκλησιαστικός άνδρας, διά τον οποίο η Ιστορία παραπέμπει σε χρυσές σελίδες της.

Ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας Μελέτιος, κατά κόσμον Μιχαήλ  Σακελλαρόπουλος, υιός του Ιερέως Δημητρίου και της Πρεσβυτέρας Αικατερίνης, γεννήθηκε στον Βασσαρά Λακεδαίμονος το έτος 1854. Την 1^ην Ιανουαρίου 1878 εκάρη Μοναχός στην Ιερά Μονή Αγίων Τεσσαράκοντα Σπάρτης, ως υπότροφος της οποίας σπούδασε στο Γυμνάσιο Αρρένων Σπάρτης, ενώ διέμενε και στο Μετόχι της Μονής, πλησίον του Επισκοπείου Σπάρτης. Εν συνεχεία φοίτησε, ως υπότροφος πάλι της Ιεράς Μονής Αγίων Τεσσαράκοντα, στη Θεολογικὴ Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών από την οποία αποφοίτησε το έτος 1885. Χειροτονήθηκε Διάκονος το έτος 1878 από τον Μητροπολίτη Φωκίδος Δαυΐδ, λόγω χηρείας της τότε Αρχιεπισκοπής Σπάρτης, ένεκα του θανάτου του αοιδίμου Μητροπολίτου Σπάρτης Διονυσίου (Σασανά) και το 1890 Πρεσβύτερος από τον τότε Μητροπολίτη Πατρών και Ηλείας  Δαμασκηνό. Υπηρέτησε ως Σχολάρχης στο Αλιβέρι Ευβοίας, στην Σπάρτη και στην Κάρυστο. Από το 1892 ως το 1901 υπηρέτησε ως εφημέριος της Ελληνικής κοινότητας στο Μόναχο, όπου και ίδρυσε το “Ελληνικόν Ταμείον”, προς ανακούφιση των πτωχών Ελλήνων και συγγράφει την ιστορία του Ναού και της εκεί Ελληνικής Κοινότητος, με το μνημειώδες έργο του “Die Griechische (Salvator) Kirche in München” Μόναχο 1898. Το 1901 επέστρεψε στην Ελλάδα και διορίστηκε Α’ Γραμματεύς της Ιεράς Συνόδου.

Στις 8 Ιουλίου 1904 χειροτονήθηκε Επίσκοπος Μεσσηνίας. Τον Οκτώβριο του 1917 κηρύχθηκε έκπτωτος του θρόνου του ως συμμετέχων στο κατά του Βενιζέλου “ανάθεμα”. Επανήλθε όμως τον Νοέμβριο του 1920. Εργάστηκε στην Μεσσηνία αποδοτικά. Ίδρυσε την Λαϊκή Βιβλιοθήκη, την Σχολή Αναλφαβήτων και οργάνωσε λαϊκά συσσίτια. Ανασυγκρότησε το “Αλεξανδράκειο” Νοσοκομείο – Γηροκομείο και το Σανατόριο “Προφήτης Ηλίας”, ενώ το έτος 1929 αγόρασε ιδίοις εξόδοις κτήριο, το οποίο μέχρι τότε ανήκε στην Εθνική Τράπεζα, μετατρέποντας το σε Μητροπολιτικό Οίκο. Επίσης ανήγειρε στο Μανιάκι και στον τόπο θυσίας του Ήρωα Παπαφλέσσα, ναῒσκο, τιμώμενο επ’ ονόματι της Αναστάσεως του Χριστού και εντός αυτού συγκέντρωσε τα οστά των πεσόντων ηρώων της ιστορικής Μάχης του Μανιακίου.

Εξέδωσε κανονισμό Ιερατικού Συνδέσμου με σκοπό τη βελτίωση των εκκλησιαστικών πραγμάτων και την περίθαλψη των ενδεών και ανικάνων προς ιεροπραξία εφημερίων. Γνώστης του Κανονικού Δικαίου της Ορθοδόξου Εκκλησίας συνέγραψε τα παρακάτω βιβλία: 1. Εκκλησιαστικόν Δίκαιον της Ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας, εν Αθήναις 1898. 2. Ο βίος του Ιησού Χριστού, εν Αθήναις 1902. 3. Η Ιερά Μονή των Αγίων Τεσσαράκοντα εν Λακεδαίμονα, εν Αθήναις 1921. 4. Λόγοι και Διδαχαί, εν Αθήναις 1929, 5. Η Ανάστασις του Ιησού Χριστού. Η αλήθεια και η σπουδαιότης αυτής, μετφρ. εκ του γαλλικού, εν Αθήναις 1890.

Ως Μητροπολίτης Μεσσηνίας χειροτόνησε εκλεκτούς κληρικούς, μεταξύ των οποίων διακρίνονται οι Αρχιμανδρίτες Ιεζεκιήλ Στρούμπος (μετά ταύτα Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων) και Ιωήλ Γιαννακόπουλος, καθώς και οι προσφάτως αναγραφέντες στο Αγιολόγιο της Εκκλησίας μας, Όσιος Βησσαρίων ο Αγαθωνίτης (Κορκολιάκος) και Άγιος Χρυσόστομος (Παπασαραντόπουλος) ο Ιεράποστολος της Αφρικής.

Εκοιμήθη, μετά από εξάμηνο ασθενείας, την 17^ην Ιουνίου 1933 και ενταφιάστηκε στο Δημοτικό Κοιμητήριο Καλαμάτας, πλησίον του Ιερού Βήματος του Κοιμητηριακού Ναού, όπου αναπαύεται μέχρι και σήμερα.

Πηγές:

1. ΑΡΧΕΙΟΝ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ
2. ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΚΑΙ ΗΘΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ
3.  Μητροπ. Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων Ιεζεκιήλ, ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑΙ, Βόλος 1947
4. Μητροπ. Μεσσηνίας Χρυσοστόμου Θέμελη, Η ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΔΙΑ ΜΕΣΟΥ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ, Αθήναι 2003
5. Επισκόπου Ελαίας Θεοδωρήτου, ΜΕΛΕΤΙΑΣ ΗΤΟΙ,  Αθήναι 2013

Στα πλαίσια του μαθήματος της Φιλοσοφίας, της Β’ Λυκείου, και στην 4^η  ενότητα του βιβλίου “Αρχές Φιλοσοφίας” γίνεται λόγος για την ευθανασία, ως πρόβλημα της εφαρμοσμένης ηθικής. Για τον λόγο αυτό οι φιλόλογοι του Μουσικού Σχολείου Καλαμάτας, πραγματοποίησαν το πρωί της Τετάρτης 6 Μαΐου 2026, στρογγυλή τράπεζα, στην οποία συμμετείχαν ο Αρχιμ. Φίλιππος Χαμαργιάς, Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσσηνίας, ως εκπρόσωπος του Σεβ. Μητροπολίτου Μεσσηνίας κ. Χρυσοστόμου, ο δικηγόρος κ. Δημ. Καούνης, ο Επόπτης ποιότητας Εκπαίδευσης κ. Ι. Σόλαρης, ο ιατρός κ. Νικ. Φρέγκογλου, ο ψυχολόγος κ. Ευθ. Καλπακιώρης και η νοσηλεύτρια κ. Έλενα Παναγοπούλου και οι μαθητές των δυο τμημάτων της Β’ τάξης του Λυκείου.

Η συζήτηση ξεκίνησε με την προσλαλιά του υποδιευθυντή του σχολείου κ. Διον. Κοτταρίδη και εν συνεχεία παρουσίασαν τους ομιλητές οι φιλόλογοι κ. Τρισεύγενη Πουλοπούλου και κ. Ηλίας Βλαχάκης.

Στη συνέχεια οι ομιλητές, ο καθένας από την πλευρά του φορέα που εκπροσωπεί, αναφέρθηκαν στο πρόβλημα της ευθανασίας. Ο π. Φίλιππος, ως πρώτος εισηγητής ανέλυσε διεξοδικά το πρόβλημα της ευθανασίας, από την εποχή του μυθικού Καιάδα της Αρχαίας Σπάρτης μέχρι και τις μέρες μας, τονίζοντας ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία τάσσεται, χωρίς αμφιβολία και στρουθοκαμηλισμούς, κατά οποιασδήποτε μορφής ευθανασίας, παθητικής ή ενεργητικής και υπερασπίζεται το δικαίωμα και την ιερότητα της ζωής ως δώρο Θεού.  Αναφέρθηκε επίσης και στην προσευχητική δέηση της Εκκλησίας μας “Χριστιανά τα τέλη της ζωής ημών, ανώδυνα, ανεπαίσχυντα, ειρηνικά…” τονίζοντας τον όρο “ανεπαίσχυντα”. Τέλος έκλεισε με την επισήμανση ότι “Εφόσον δεν υπάρχει επιλογή στον χρόνο που ερχόμαστε στη ζωή, πως μπορούμε να έχουμε επιλογή στον χρόνο ή ακόμα χειρότερα και στον τρόπο που θα φύγουμε από την ζωή; Αυτό αποτελεί ύβρη κατά του Δημιουργού. ”

Με την παρουσία πλήθους πιστών, πανηγύρισε ο μοναδικός Ναός στην πόλη της Καλαμάτας επ’ ονόματι του Αγίου Γεωργίου.

Του Όρθρου και της Θείας Λειτουργίας προέστη ο Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσσηνίας Αρχιμ. Φίλιππος Χαμαργιάς, πλαισιωμένος από τον προϊστάμενο του Ναού και Αρχιερατικό Επίτροπο Καλαμάτας Αρχιμ. Χριστοφόρο Νταμάτη και τους συνεφημερίους του Πρωτοπρεσβυτέρους Ξενοφώντα Γαλανόπουλο και Αντώνιο Μανουσόπουλο.

Προ του πέρατος της Θείας Λειτουργίας ο π. Φίλιππος κηρύττοντας τον θείο λόγο τόνισε την σημασία της σημερινής εορτής, η οποία, όπως είπε, δεν πρέπει να αποτελεί μια ευκαιρία συμμετοχής μας σε έναν εθιμικό εορτασμό αλλά μια αφορμή για σκέψη και περισυλλογή και παράδειγμα φωτεινό στη ζωή μας, καθότι η μνήμη Αγίου αποτελεί μίμηση Αγίου.

Τέλος μετέφερε τις ευχές του Σεβ. Μητροπολίτου Μεσσηνίας κ. Χρυσοστόμου και ευχαρίστησε για την υποδειγματική διακονία τους, τους εφημερίους του Ιερού Ναού, οι οποίοι, όπως ανέφερε, μαζί με τους λαϊκούς συνεργάτες τους, έχουν καταστήσει την ενορία ένα ζωντανό κύτταρο. Επιπλέον ευχαρίστησε για την παρουσία τους τον Βουλευτή κ. Μίλτο Χρυσομάλλη, τον Δήμαρχο Καλαμάτας κ. Αθανάσιο Βασιλόπουλο, τον Αντιπεριφερειάρχη Μεσσηνίας κ. Στάθη Αναστασόπουλο και τους παρόντες Αντιδημάρχους και Μέλη του Δημ. Συμβουλίου Καλαμάτας και του Περιφερειακού Συμβουλίου Πελοποννήσου.

Με την παρουσία πλήθους πιστών από την ευρύτερη περιοχή της Μεσσηνίας, της Τριφυλίας, της Αρκαδίας και της Ηλείας, τελέσθηκε το απόγευμα της Πέμπτης της Διακαινησίμου εβδομάδος, ο Πανηγυρικός Εσπερινός της Ζωοδόχου Πηγής στο ομώνυμο Προσκύνημα της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσσηνίας, στην Σγράπα Πύλου.

Της Ακολουθίας του Εσπερινού προέστη ο Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσσηνίας Αρχιμ. Φίλιππος Χαμαργιάς,  πλαισιωμένος από τον Αρχιμ. Διονύσιο Χατζηαντωνίου, εφημέριο της Αρχιεπισκοπής Αθηνών και Γραμματέα παρά τω Αρχιγραμματεί της Ιεράς Συνόδου,  τον Αρχιερατικό Επίτροπο Πύλου Αρχιμ. Ειρηναίο Γκουγκούνη και το σύνολο των κληρικών της Αρχιερατικής Περιφέρειας Πύλου.

Παρέστησαν ο Υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη κ.  Ιωάννης Λαμπρόπουλος,  ο Δήμαρχος Πύλου – Νέστορος κ. Παναγιώτης Καρβέλας, οι Βουλευτές Μεσσηνίας κ. Μίλτος Χρυσομάλλης και κ. Περικλής Μαντάς, ο Γενικός Γραμματέας της ΚΕΔΕ κ. Δημήτριος Καφαντάρης και αρκετά μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου Πύλου – Νέστορος και του Περιφερειακού Συμβουλίου Πελοποννήσου.

Προ του πέρατος της Ακολουθίας ο Πρωτοσύγκελλος κηρύττοντας τον θείο λόγο αναφέρθηκε στην πνευματική δίψα του σημερινού κόσμου,  προβάλλοντας το πρόσωπο της Υπεραγίας Θεοτόκου ως Ζωοδόχο Πηγή, δια της οποίας δύναται ο άνθρωπος να θεραπεύσει την δίψα αυτή. Όπως είπε χαρακτηριστικά “Όποιος προσπαθεί να ξεδιψάσει με χρήμα, πλούτο και εφήμερη δόξα,  καταλήγει σε στεγνά πηγάδια και απολαμβάνει μόνο την ξηρασία τους”.

Με την παρουσία πλέον των χιλίων πιστών από την Καλαμάτα, την Μεσσήνη, την ευρύτερη περιοχή της Μεσσηνίας, της Αρκαδίας και της Ηλείας, τελέσθηκε και φέτος η Δ΄Στάση των Χαιρετισμών της Θεοτόκου στο ιστορικό  Ανδρομονάστηρο της Μεσσηνίας.

Την Ακολουθία τέλεσε ο Πρωτοσύγκελλος της Μητροπόλεως Μεσσηνίας Αρχιμ. Φίλιππος Χαμαργιάς, ο οποίος στο τέλος κήρυξε και τον θείο λόγο, ενώ δεν παρέλειψε να ευχαριστήσει για την παρουσία τους, τον Βουλευτή του Νομού κ. Μίλτο Χρυσομάλλη, τον Αντιπεριφερειάρχη Μεσσηνίας κ. Στ. Αναστασόπουλο, τους Αντιδημάρχους του Δήμου Μεσσήνης οι οποίοι εκπροσώπησαν τον απουσιάζοντα στο Εξωτερικό Δήμαρχο κ. Αθανασόπουλο, τα μέλη της Ενώσεως Γυναικών «Η Παναθηναϊκή» και του Συλλόγου Εθελοντών Μεσσήνης, αλλά και το πλήθος των προσκυνητών.

Τους ύμνους απέδωσαν τα μέλη της χορωδίας, της Σχολής Βυζαντινής Μουσικής, της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσσηνίας, υπό την διεύθυνση του Διευθυντού της Σχολής και Πρωτοψάλτου του Ιερού Μητροπολιτικού Ναού της Υπαπαντής Καλαμάτας κ. Κων/νου Σιάχου.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το Ανδρομονάστηρο είναι Μετόχι της Μονής Βουλκάνου και επί πολλά έτη παρέμενε κλειστό λόγω των εργασιών αναστήλωσης που διεξάγονταν από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Μεσσηνίας. Ο πιστός λαός είχε την ευκαιρία, πέραν της συμμετοχής στην Ακολουθία των Χαιρετισμών, να ξεναγηθεί και στις πλήρως ανακαινισμένες κτιριακές εγκαταστάσεις της Μονής. Η Μονή του Ανδρομονάστηρου ευρίσκεται κοντά στο χωριό Πετράλωνα του Δήμου Μεσσήνης. Θεωρείται κτίσμα του 12ου αιώνα και έργο του βυζαντινού αυτοκράτορα Ανδρόνικου Β΄ του Παλαιολόγου.

Μάλιστα η παράδοση αναφέρει, ότι ο Ανδρόνικος για να τιμήσει τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Αθανάσιο τον Α΄, καταγόμενο από την ιστορική Ανδρούσα, έφτιαξε το μεγαλόπρεπο αυτό μοναστήρι, κοντά στη γενέτειρα πόλη του Πατριάρχη και γι’ αυτό οφείλει το όνομά του Ανδρομονάστηρο ή Ανδρονικομονάστηρο στον Κτήτορα του αυτοκράτορα Ανδρόνικο.

Με την παρουσία πλήθους κόσμου, τελέσθηκε το πρωί της Παρασκευής 20 Μαρτίου 2026, στο Στρατόπεδο «ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ», της Καλαμάτας, η τελετή ορκωμοσίας των 884 νεοσυλλέκτων στρατιωτών της Α’ ΕΣΣΟ 2026.

Την ορκωμοσία τέλεσε ο Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Αρχιμ. Φίλιππος Χαμαργιάς, εκπροσωπώντας τον Σεβ. Μητροπολίτη Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομο. Τον Αρχηγό του ΓΕΣ, μεταφέροντας και μήνυμα του,  εκπροσώπησε ο Διοικητής ΓΕΣ/ΓΕΠΣ/ΔΙΣΕΚΠ Υποστράτηγος Αναστάσιος Δημουλάς, ενώ την ημερήσια διάταξη ανέγνωσε ο Διοικητής του 9^ου Σ.Π. Συνταγματάρχης (ΠΖ) κ. Γεώργιος Χαρίτος.

Στην Τελετή παρέστησαν επίσης ο Δήμαρχος Καλαμάτας κ. Αθ. Βασιλόπουλος, ο Πρόεδρος του Δημ. Συμβουλίου Καλαμάτας κ. Αναστάσιος Ηλιόπουλος, ο Αντιπεριφερειάρχης Μεσσηνίας κ. Ευστ. Αναστασόπουλος, η θεματική Αντιπεριφερειάρχης  Κοινωνικής Αλληλεγγύης & Αρωγής κ. Μαρία Οικονιμάκου και εκπρόσωποι των Σωμάτων Ασφαλείας, των Ενώσεων Αποστράτων Αξιωμάτων και λοιπών φορέων.

Αρχιμανδρίτου

Φιλίππου Χαμαργιά

Πρωτοσυγκέλλου

Ιεράς Μητροπόλεως Μεσσηνίας

Ο μήνας Μάρτιος είναι για την πόλη της Καλαμάτας, μήνας εορτασμού, ιστορικής μνήμης και ευθύνης, αλλά και προετοιμασίας, τόσο για τον εορτασμό της Εθνικής Εορτής της Ελληνικής Επανάστασης της 25^ης Μαρτίου 1821, όσο και του τοπικού εορτασμού της Απελευθέρωσης της Καλαμάτας, που γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 23 Μαρτίου, επειδή στις 23 Μαρτίου 1821 οι Έλληνες επαναστάτες κατέλαβαν την πόλη από τους Οθωμανούς, γεγονός που θεωρείται από τα πρώτα μεγάλα γεγονότα της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Οι εκδηλώσεις γίνονται κυρίως στην Πλατεία 23ης Μαρτίου και στον Ιστορικό Ιερό  Ναό των Αγίων Αποστόλων Καλαμάτας.

Ως Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσσηνίας και Εκκλησιαστικός Τελετάρχης κατά τις μεγάλες εορτές και επετείους, από την πρώτη ημέρα της ανάληψης των καθηκόντων μου, ανέτρεξα σε ιστορικά αρχεία και ντοκουμέντα, προκειμένου να αποκτήσω μια πλήρη εικόνα των τελουμένων κατά τις τιμητικές και εορταστικές εκδηλώσεις αυτών των ιστορικών γεγονότων.

Ένα από τα πρώτα και αδημοσίευτα, έγγραφα, που ανέσυρα από το Ιστορικό Αρχείο της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσσηνίας, είναι και το πεντασέλιδο  έγγραφο, διά γραφομηχανής, του μακαριστού Μητροπολίτου Μεσσηνίας Χρυσοστόμου Α’ (Δασκαλάκη), το οποίο τιτλοφορείται “ΟΔΗΓΙΑΙ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΚΡΙΒΗ ΕΚΤΕΛΕΣΙΝ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ 23^ης ΜΑΡΤΙΟΥ” και φέρει χρονολογία 1961, συνταχθέν λίγες ημέρες προ του αιφνίδιου θανάτου του, επισυμβάντος την 16^η Απριλίου 1961, αποκτώντας  συγχρόνως έναν ιδιαίτερο συμβολισμό και αφήνοντας τις Οδηγίες αυτές  παρακαταθήκη στις επόμενες γενεές.

Η ανάδειξη, του ιστορικού τούτου εγγράφου, πραγματοποιείται προκειμένου να θυμηθούν οι παλαιότεροι και να μάθουν οι νεότεροι, τόσο την, με θρησκευτική ευλάβεια, τήρηση των οδηγιών, όσο και την αθρόα συμμετοχή των κατοίκων από την εποχή εκείνη.

Η λεπτομερής καταγραφή και παράθεση των οδηγιών αυτών, μας θυμίζει, πρόσωπα, τοπωνύμια, ακόμα και κτίρια της εποχής εκείνης, εκ των οποίων άλλα παραμένουν αναλλοίωτα έως σήμερα, ενώ άλλα θυσιάστηκαν στον βωμό της ανάπτυξης και εξέλιξης. Ασφαλώς σήμερα δεν υπάρχουν, ούτε το φωτογραφείο Κεχάεφ, ούτε τα καταστήματα του Δαμηλάτη, του Τσιντέα, το βιβλιοπωλείο  Μανίνου, ούτε τα κηπάρια επί της Πλατείας 23^ης Μαρτίου, υπάρχουν όμως άνθρωποι που εργάστηκαν σε αυτά, που συναντήθηκαν, που τα έζησαν.

Όπως επίσης σήμερα δεν υπάρχουν τα Γυμνάσια Αρρένων και Θηλέων, το Εκκλησιαστικό Φροντιστήριο, ούτε και ο Τελετάρχης Μαστρογιαννόπουλος. Υπάρχουν όμως πολλοί εκ των αποφοιτησάντων από αυτά και διδαχθέντων την Ιστορία χωρίς παραμορφωτικούς φακούς.

Διακρίνουμε επίσης ορισμούς και λέξεις, οι οποίες ίσως να φανούν άγνωστες στους σημερινούς νέους, όπως π.χ. “το κοντόν” που αναφέρεται στο κοντάρι της Σημαίας ή η φράση “με μέτωπον κατά μεσημβρίαν” που σημαίνει “κοιτώντας προς τον Νότον”.

Αίσθηση προκαλεί επίσης η λεπτομερής πρόβλεψη, της ώρας, του τόπου που θα πρέπει να στέκονται όλοι, ακόμα και του μέτρου απόστασης του ενός από τον άλλον. Μια εικόνα ευταξίας και μεγαλοπρέπειας, όχι εντός ενός επιβλητικού κτιρίου ή μιας αίθουσας εκδηλώσεων, αλλά στην πλατεία, στους δρόμους, στα πεζοδρόμια, παντού!

Τιμώντας λοιπόν την ιστορική μνήμη, την διάθεση συμμετοχής και το πατριωτισμό των ανθρώπων τότε, παραθέτουμε αυτούσια αντιγραφή, σε μονοτονικό σύστημα γραφής (προς διευκόλυνση του ηλεκτρονικού Τύπου), αντί του πολυτονικού του πεντασέλιδου εγγράφου, και ευχόμαστε να βρει μιμητές και σήμερα.

ΟΔΗΓΙΑΙ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΚΡΙΒΗΝ ΕΚΤΕΛΕΣΙΝ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ 23^ης ΜΑΡΤΙΟΥ ΚΑΛΑΜΑΤΑ 1961

 Ώρα 2 μ.μ.:  Το Γυμνάσιον θηλέων (παραλαβή Σημαίας) δέον να ευρίσκεται προ της Νομαρχίας. Παραλαβή Σημαίας και αναχώρησις ώρα 2.25, συνοδευομένη υπό αντιπροσωπείας ένοπλων δυνάμεων, του κ. Δημάρχου, του Δημοτικού Συμβουλίου, καθώς και της Φιλαρμονικής Δήμου.

 Ώρα 2.45 μ.μ.: Άφιξις πομπής εις χώρον επάρσεως και παράδοσις Σημαίας προς έπαρσιν εις δυο φουστανελλοφόρους, οι όποιοι δέον να ευρίσκωνται επί τόπου ως φρουροί του κοντού από της 2.15 μ.μ.

   Επίσημοι Ώρα 2.40 μ.μ. δέον να ευρίσκωνται εις χώρον πρό της Προτομής Πετρόμπεη και επί του καταστρώματος τής πλατείας διά την έπαρσιν, λαμβάνοντες θέσιν μερίμνη του Τελετάρχου κ. Μαστρογιαννοπούλου εις απόστασιν 5 μέτρων από του κηπαρίου.

   Η μπάντα της Μεραρχίας την 2.15 μ.μ.· δέον να έχη λάβη θέσιν βορείως και πρό της Προτομής του Ν. Πολίτου προς απόδοσιν τιμών εις επισήμους.

   Η μπάντα του Δήμου θα παιανίση την έπαρσιν, λαμβάνουσα θέσιν δεξιά του κηπαρίου Πετρόμπεη.

Μετά την έπαρσιν: Αι μαθήτριαι αποχωρούν διά τής οδού Αναγνωσταρά εν παρατάξει, παραμένουν δε οι δύο φουστανελλοφόροι ως φρουροί της Σημαίας, τοποθετούμενοι ένθεν και ένθεν του κοντού με μέτωπον προς μεσημβρίαν.

   Οι φιλοξενούμενοι πρόσκοποι των αντιπροσωπειών Περιφερειών Πελοποννήσου θα τοποθετηθούν προς παρακολούθησιν του προγράμματος πρό του περιπτέρου του κηπαρίου Ν. Πολίτου και παραπλεύρως μπάντας Μεραρχίας.

   Η χορωδία του Γυμνασίου θηλέων πρέπει να λάβη θέσιν εις δεξιόν του κηπαρίου Πετρόμπεη επί του πεζοδρομίου πρό Καταστήματος ψιλικών Οικονομάκου, όπου και θα παραμείνουν μέχρι τέλους της αναπαραστάσεως όποτε θα αποχωρήσουν διά της οδού Υπαπαντής εις χώρον συντάξεως προς παρέλασιν.

Ο Κλήρος και το Εκκλησιαστικόν Φροντιστήριον μετά της Εικόνας, δέον να έχη αφιχθή και λάβη θέσιν 5 λεπτά πρό της επάρσεως επί του καταστρώματος της πλατείας δεξιά της Προτομής Πετρόμπεη με μέτωπον προς, τον κοντόν. Άμα τω πέρατι της επάρσεως θα προωθηθή μέχρι του Ναού, θα τοποθετήση την Εικόνα έξωθι της μεσημβρινής θύρας και εις το δεξιόν αυτής και θα λάβη θέσιν παρατάξεως ένθεν και ένθεν της οδού μερίμνη του Εκκλησιαστικού Τελετάρχου.

   Οι επίσημοι μετά την έπαρσιν θα ακολουθήσουν τον Σεβασμιώτατον και θα λάβουν θέσιν αι μεν πολιτικαί αρχαί εις το δεξιόν, έξω του Ναού μέρος, αι δέ στρατιωτικοί εις το αριστερόν. Εντός του Ναού θα εισέλθουν μόνον: Υπουργοί, Νομάρχης, Βουλευταί, Δήμαρχος, Ακαδημαϊκοί, Στρατηγοί, Πρόεδρος Πρωτοδικών, Εισαγγελεύς μετά των κ.κ. Πρωτοδικών και αντεισαγγελέων, Προέδρος Δημοτικού Συμβουλίου μετά των κ.κ. Δημοτικών Συμβούλων, Γενικοί Επιθεωρηταί Μέσης και Στοιχειώδους Εκπαιδεύσεως, Πρόεδροι Δικηγορικού, Ιατρικού και Φαρμακευτικού Συλλόγων, Διοικητής Κ.Ε.Ν.Κ., Διοικητής Χωροφυλακής, Λιμενάρχης, Διευθυντής Νομαρχίας, Πρόεδρος Εργατικού Κέντρου, οι Πρόεδροι Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου και Επαγγελματικού και ο σκηνοθέτης κ. Πελ. Κατσέλης.

   Μετά την τοποθέτησιν των επισήμων έξω του Ναού ή μπάντα της Μεραρχίας αθορύβως θα προωθηθή και θα λάβη θέσιν εις την αρχήν της οδού Ηφαίστου, όπου θα παιανίση το πολυχρόνιον και τον Εθνικόν Ύμνον και ακολούθως θα επανέλθη εις την προηγουμένην θέσιν της πρό του Πολίτου .

Τρισάγιον: Μετά το πέρας της δοσολογίας ο Σεβασμιώτατος επί κεφαλής του Κλήρου καί των επισήμων κατευθύνεται εις τόν χώρον πρό του Πετρόμπεη. Οι επίσημοι λαμβάνουν θέσιν πρό του πρώην Καταστήματος Τσιντέα με μέτωπον προς ανατολάς, ο δέ Κλήρος έμπροσθεν του κοντού της Σημαίας.

   Κατά το τρισάγιον ή μπάντα του Δήμου εκτελεί το «Αιωνία αυτών ή μνήμη» και επακολουθούν καταθέσεις στεφάνων: α) Υπουργού εκπροσώπου Κυβερνήσεως, β) Βουλή των Ελλήνων, γ) Ένοπλων Δυνάμεων, δ) Δημάρχου (Σημείωσις: Ό Δήμος Καλαμάτας δέον να μεριμνήση διά την κατασκευήν των στεφάνων, τα οποία να ευρίσκονται επί τόπου πρό της 2 μ.μ.). Μετά την κατάθεσιν και του τελευταίου στεφάνου, η χορωδία του Γυμνασίου Θηλέων υπό την Δ/νσιν του κ. Μιχ. Παπασταθοπούλου θα εκτελέσῃ τον Ύμνον των Προγόνων, τη συνοδεία της Φιλαρμονικής του Δήμου.

Αναπαράστασις: Ευθύς μετά τον Ύμνον των Προγόνων αρχίζει η μετάδοσις από μικροφώνου περιγραφής των Ιστορικών γεγονότων και ακολουθεί είσοδος των μπουλουκιών, τα οποιία οφείλουν να ευρίσκωνται εις τους τόπους εκκινήσεώς των, έτοιμα τα αργότερον την 4^ην μ.μ. ώραν. Σημεία εκκινήσεως μπουλουκιών και η σειρά εισόδου αυτών ορίζονται ως εξής:

Παπαφλέσσας Όπισθεν Πανθέου και  επί της οδού Νέδοντος

Πετρόμπεης: Επί της πλατείας Αγίου Νικολάου

Κολοκοτρώνης: Επί της πλατείας Υπαπαντής παρά το φωτογραφείον Κεχάεφ.

4) Παπατσώνης -Αναγνωσταράς: Επί της πλατείας Βασιλέως Γεωργίου, παρά την Προτομήν Παπαφλέσσα.

Άφιξις μπουλουκιών: Άμα τη αφίξει των επί της πλατείας 23ης Μαρτίου, τα μπουλούκια θα λάβουν τάς έξης θέσεις:

α) Παπαφλέσσας: Πρό του καταστήματος Αφών Λυμπεροπούλου. Ή κεφαλή του μπουλουκιού θα σταματήση επι της ασβεστωμένης γραμμής.

β)Πετρόμπεης: Διά της οδού Αναγνωσταρά θα προωθηθή εις την πλατείαν 23ης Μαρτίου και θα λάβη θέσιν εις το ύψος των Καταστημάτων Στεφανούρη – Σμυρνιού και Αφων Δαμηλάτη και μέχρι της ασβεστωμένης γραμμής.

γ) Κολοκοτρώνης: Εις το κέντρον της οδού Υπαπαντής, πρό του καταστήματος ποδηλάτων Καπόγιαννη και μέχρι της ασβεστωμένης γραμμής.

δ) Παπατσώνης – Αναγνωσταράς: Διά της οδού Αριστομένους-πλατείας 23ης Μαρτίου θα τοποθετηθούν μέχρι της ασβεστωμένης γραμμής πρό του Βιβλιοπωλείου Μανίνου.

Οδηγίαι διά τα μπουλούκια: Μόλις φθάνει το κάθε μπουλούκι εις τον χώρον παραμονής του ο καπετάνιος θα αφιππεύη με μεγαλοπρέπειαν, ενώ ένας ιπποκόμος θα κρατάη τους χαλινούς του αλόγου και έτερος θα τον βοηθή κατά την αφίππευσιν. Εν συνεχεία και αργά, αλλά με σταθερόν βήμα και αρρενωπόν παράστημα θα προχωρή εις τον τόπον όπου θα αναμένη ο Κλήρος, ακολουθούμενος εις μικράν απόστασιν υπό του βοηθού ιπποκόμου του. Ο Παπαφλέσσας ο οποίος θα φθάση πρώτος, θα αφήση τόν Παπα – Τούρταν να προηγηθή με τον Σταυρόν και θα πάρη ούτος θέσιν πλαγίως και εις το αριστερόν του Κλήρου. Ακολούθως ο Παπαφλέσσας θα προχωρήση προς τον Σεβασμιώτατον, θα ασπασθή το Ευαγγέλιον και την χείρα του και θα λάβη θέσιν πλησίον τού μικροφώνου. Ο Πετρόμπεης θα ακολουθήση την ιδίαν διαδικασίαν με την εξής προσθήκην / Μετά τον ασπασμόν του Ευαγγελίου και της χειρός του Σεβασμιωτάτου θα ανταλλάξη αδελφικόν πατριωτικόν χαιρετισμόν μετά του Παπαφλέσσα και θα λάβη θέσιν παρά το πλευρόν του. Οι άλλοι τρεις οπλαρχηγοί θα πράξουν τα αυτά και έκαστος κατά, την άφιξίν του θα ανταλλάσση αδελφικόν ασπασμόν μετά των άλλων καπεταναίων, ενώ οι καπεταναίοι θα μεταβαίνουν προς την θέσιν του μικροφώνου θα αφιππεύσουν πάντες οι έφιπποι και θα κρατούν τούς χαλινούς.

Πυρά: Τρία λεπτά πρό της ενάρξεως της εισόδου των μπουλουκιών θα αρχίσουν τα πυρά ομαδικά και μεμονωμένα. Εφιστάται ιδιαιτέρως η προσοχή των μπουλουκιών, όπως άμα τη αφίξει και τοποθετήσει των εις τάς προσδιωρισμένας θέσεις των παύσουν τούς πυροβολισμούς. Δι’ έκαστον μπουλούκι σύνθημα καύσεως του πυρός θα είναι η αφίππευσις του καπετάνιου ταυ.

   Μετά την τοποθέτησιν των καπεταναίων πλησίον του μικροφώνου θα ψαλή υπό των Ιεροσπουδαστών και των μπουλουκιών το «Τη Υπερμάχω» και εν συνεχεία η κορνέτα της μπάντας του Δήμου θα σημάνη «Προσοχή» οπότε τα μπουλούκια θα γονατίσουν εν πατριωτική εξάρσει και σιγή και ο Κολοκοτρώνης θα απαγγείλη τον όρκον του αρχαίου Αθηναίου. Μετά το πέρας του όρκου εγείρονται, τα μπουλούκια ζητωκραυγάζοντες (λευτεριά ή θάνατος, Τάν ή επι τάς κ.λ.π.).

Αι ζητωκραυγαί δεν πρέπει να διαρκέσουν πέραν των 45 αναφωνήσεων. Εν συνεχεία και υπό απόλυτον σιγήν των μπουλουκιών ο Πετρόμπεης θα αναγνώση την προκήρυξίν πρός τάς ξένας Αυλάς.

   Μετά ταύτα οι καπεταναίοι αργά και σταθερά θα προχωρήσουν πρός τα μπουλούκια των. Ο ιπποκόμος των θα κρατήση τούς χαλινούς και θα ιππεύσουν πάλιν μεγαλοπρεπώς. Από των θέσεων των αυτών θα παρακολουθήσουν χορούς (Καλαματιανό, Τσάμικο) που δεν πρέπει να διαρκέσουν πέραν του εικοσαλέπτου. Αφού τελειώσουν οι χοροί, αγόρια και κορίτσια θα λάβουν τάς θέσεις των εις τα μπουλούκια των και οι καπεταναίοι θα ξεκινήσουν ως ένα σώμα και με την εξής σειράν αποχωρήσεως: Κολοκοτρώνης και Πετρόμπεης μετά των μπουλουκιών των προχωρούν πρός τα άλλα δυο μπουλούκια (Παπαφλέσσα, Αναγνωσταρά-Παπατσώνη) και εις το σημείον της συναντήσεώς των τίθενται επί κεφαλής και οι πέντε καπεταναίοι και συνεχίζουν την πορείαν των διά της οδού Αριστομένους, οδού Αγίου Νικολάου, πλατείας Πετρόμπεη, οδού Μαυρομιχάλη, Φαρών διά να φθάσουν πρό του Μητροπολιτικού Οίκου πρός παρέλασιν.-

Επίσημοι:

1) Υπουργός

2) Βουλευταί

3) Νομάρχης

4) Δήμαρχος

5) Πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου

6) Δημοτικόν Συμβούλιον

7) Δ/ντής Νομαρχίας

8) Φρούραρχος

9) Διοικητής Κ.Ε.Ν.

Ι0) Διοικητής Χωρ/κής

11) Γενικός Επιθ/τής Μέσης Εκπ/σεως

12) Επιθεωρητής Δημ. Εκπ/σεως

13) Πρόεδρος Δικηγορικού Συλλόγου

14) Πρόεδρος Ιατρικού Συλλόγου

15) Πρόεδρος Φαρμακευτικού Συλλόγου

16) Πρόεδρος Οδοντιατρικού Συλλόγου

17) Πρόεδρος Εμπορικού Επιμελητηρίου

18) Πρόεδρος Επαγγελματικού Επιμελητηρίου

19) Πρόεδρος Εργατικού Κέντρου

20) Πρόεδρος Εμπορικού Συλλόγου

21) Δικαστικόν Σώμα Πρωτοδίκαι-Αντεισαγγελείς-Πάρεδροι·

22) Δασάρχης

23) Νομομηχανικός

24) Νομίατρος

25) Δ/ντής Γεωργικής*Υπηρεσίας

26) Λιμενάρχης

27) Νομοκτηνίατρος

28) Διοικητής Πυροσβεστικής

29) Δ/ντής*Εφορίας

30) Δ/ντής Ταμείου

31) Επιθεωρητής Δημοσίων Υπολόγων

32) Επιθεωρητής Τελωνείου

33) Επόπτης *Εργασίας

34) Διοικητής Στρατολογίας

35) Διευθυντής Τ.Τ.Τ

36) Διευθυντής Τελωνείου

37) Έφορος Καπνού

38) Δ/ντής Εφοδιασμού

39) Προέδρος Φανέλλας Στρατιώτου  (Κοντέα)

40) Λαϊκή Βιβλιοθήκη (Κουτραφούρης)

41) Πρόεδρος Εφέδρων Αξιωματικών

42) Πρόεδρος Αναπήρων και Θυμάτων

43) Πρόεδρος Αποστράτων Αξιωματικών

44) Πρόεδρος Πολυτέκνων

45) Πρόεδρος Θυμάτων και Παλαιών Πολεμιστών

46) Σχολίατρος

47) Δ/νταί Τραπεζών

48) Δημοσιογράφοι

49) Γυμνασιάρχαι

Με τη παρουσία πλήθους κόσμου πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Τρίτης 17 Μαρτίου ε.έ., στο Δημαρχείο της Μεσσήνης, ενημερωτική εκδήλωση με θέμα «Πρόληψη κι έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου του παχέος εντέρου». Την εκδήλωση διοργάνωσε το Παράρτημα Μεσσηνίας της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας, το οποίο ιδρύθηκε με την πρωτοβουλία της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσσηνίας, σε συνεργασία με το Δήμο Μεσσήνης και τους τρεις συλλογικούς φορείς Υγείας, τον Ιατρικό, τον Οδοντιατρικό και το Φαρμακευτικό Σύλλογο Μεσσηνίας.

Σκοπός της εκδήλωσης ήταν η ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των πολιτών σχετικά με τη σημασία της πρόληψης, των προληπτικών εξετάσεων και της έγκαιρης διάγνωσης, που μπορούν να συμβάλουν καθοριστικά στη μείωση της νοσηρότητας και της θνησιμότητας από τη συγκεκριμένη μορφή καρκίνου.

Η εκδήλωση ξεκίνησε με την ευλογητική προσλαλιά του Πρωτοσυγκέλλου της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσσηνίας Αρχιμ. Φιλίππου Χαμαργιά, ο οποίος αφού μετέφερε τις ευχές του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Μεσσηνίας κ. Χρυσοστόμου και συνεχάρη δημόσια τον εφημέριο του Διαβολιτσίου και Πρόεδρο του Παραρτήματος Μεσσηνίας της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας π. Κων. Ανδριόπουλο, αναφέρθηκε στην ευαισθητοποίηση της τοπικής Εκκλησίας σε θέματα υγείας και πρόληψης. Ακολούθησαν οι χαιρετισμοί του Δημάρχου Μεσσήνης Γεωργίου Αθανασόπουλου και του Προέδρου του Φαρμακευτικού Συλλόγου Μεσσηνίας κ. Νικολάου Μαθιόπουλου, ως εκπροσώπου των τριών Συλλόγων Υγείας.

Ακολούθως έλαβε τον λόγο ο Πρόεδρος του Παραρτήματος Μεσσηνίας της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας, Πρωτοπρεσβύτερος Κωνσταντίνος Ανδριόπουλος, εκφράζοντας την ευγνωμοσύνη του προς το Σεβασμιώτατο και τον Πρωτοσύγκελλο για την από μέρους τους συμπαράσταση και αρωγή στο έργο της ενημέρωσης και πρόληψης σε θέματα υγείας.

Στη συνέχεια οι ομιλητές της εκδήλωσης, ο διακεκριμένος Γαστρεντερολόγος  κ. Σωκράτης Μακρέας και η κ. Αφροδίτη Λουκάκου, Κλινική Διαιτολόγος – Διατροφολόγος, παρουσίασαν τα σύγχρονα δεδομένα για την πρόληψη, τα συμπτώματα που δεν πρέπει να αγνοούνται, τις διαθέσιμες διαγνωστικές εξετάσεις, καθώς και τον ρόλος της διατροφής και του τρόπου ζωής στη μείωση του κινδύνου εμφάνισης της νόσου.

Η εκδήλωση περατώθηκε με εποικοδομητικό διάλογο, τον οποίο συντόνισε ο ιατρός κ. Γεώργιος Πετράκος, Ειδικός Σύμβουλος σε θέματα Υγείας του Δημάρχου Μεσσήνης.

Με την συμμετοχή πολλών εθελοντών αιμοδοτών και δωρητών του Ιερού Ναού Αγίου Νικολάου Φλαρίου, στην πόλη της Καλαμάτας, πραγματοποιήθηκε την Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως, 15 Μαρτίου 2026, η 8η Ημέρα Αγάπης και Προσφοράς. Συνολικά συνελέγησαν 35 φιάλες αίματος και μεγάλες ποσότητες τροφίμων και ειδών υγιεινής και καθαριότητας, τα οποία θα διανεμηθούν στους έχοντες ανάγκη συνανθρώπους μας κατά τις ημέρες του Πάσχα.

Ο Προϊστάμενος του Ναού και Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσσηνίας Αρχιμ. Φίλιππος Χαμαργιάς, ευχαρίστησε όλους τους αιμοδότες και τους δωρητές του Ναού, ενώ έκανε ιδιαίτερη μνεία στις νέες και στους νέους της ενορίας, που έχουν δημιουργήσει την Εθελοντική Ομάδα “Θέλει κι οι ζωντανοί να δίνουν το αίμα τους”. Eκ μέρους της εθελοντικής ομάδας, ο Αλέξης Κληρόπουλος ευχαρίστησε όλους όσοι παραβρέθηκαν και συνέλαβαν σε αυτή την σπουδαία πράξη φιλανθρωπίας και ιδιαίτερα τους ιερείς του Ιερού Ναού Αγίου Νικολάου για την συνεργασία.

Ιδιαίτερο συμβολισμό είχε η ευλογητική παρουσία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Μεσσηνίας κ. Χρυσοστόμου, ο οποίος προσήλθε στον Ιερό Ναό και ευχαρίστησε τους εθελοντές, τονίζοντας την σημασία του εθελοντισμού και της θυσιαστικής αγάπης, πρότυπο της οποίας είναι ο Τίμιος Σταυρός.

Της εθελοντικής αιμοδοσίας προηγήθηκε η Θεία Λειτουργία υπό των εφημερίων του Ιερού Ναού, στην οποία παρέστησαν ο Δήμαρχος Καλαμάτας κ. Αθανάσιος Βασιλόπουλος, ο Αντιπεριφερειάρχης Μεσσηνίας κ. Ευστάθιος Αναστασόπουλος, ο Βουλευτής Μεσσηνίας και Πρόεδρος της Νέας Αριστεράς κ. Αλέξης Χαρίτσης και πλήθος μελών του Δημοτικού Συμβουλίου Καλαμάτας.