Με μέλι και πιπέρι οι αρχαίοι Έλληνες κυνηγούσαν τις γυναίκες τους 12 φορές τη μέρα: Θερμόαιμοι οι αρχαίοι πρόγονοί μας, τη γλεντούσαν τη ζωούλα τους, την ξεσκόνιζαν την κυρά

Στην αρχαία Ελλάδα η έννοια του γάμου και οι «συνήθειες» του ζευγαριού μέσα σε αυτόν ήταν τελείως διαφορετικές από τις σημερινές.

Σε κάποιες περιπτώσεις, ο ρόλος της γυναίκας ήταν πολύ δύσκολος και ο τρόπος που έπρεπε να έρθει κοντά με τον σύντροφο της ήταν επίπονος και βασανιστικός. Αντιθέτως, ο άντρας με τη βοήθεια της φύσης, ήταν σε θέση να ικανοποιήσει τη σύζυγο του έως και 12 φορές την ημέρα!

Μέλι και πιπέρι, το αρχαίο βιάγκρα

Σύμφωνα με το βιβλίο, «Ο μύθος της ιερής πορνείας στην αρχαιότητα», της ιστορικού Στέφανι Λιν Μπούτιν, στην αρχαιότητα υπήρχε μια σειρά σκευασμάτων που είχαν σκοπό να βελτιώσουν τη σεξουαλική απόδοση των αντρών.

Κάποια από αυτά, τους έδιναν τη δυνατότητα να έχουν μόνιμη διέγερση. Το μέλι σε συνδυασμό με το πιπέρι ήταν ένα από τα πιο συνηθισμένα και αποτελεσματικά σκευάσματα.

Ένα ακόμα μυστικό των εραστών εκείνης της εποχής ήταν ένα ινδικό φυτό που προκαλούσε ισχυρή διέγερση σε καθημερινή βάση. Από τα φύλλα εκκρινόταν μια ουσία που αν ερχόταν σε επαφή με τα ανδρικά γεννητικά όργανα ο άνδρας μπορούσε να συνευρεθεί ερωτικά έως και 12 φορές ημερησίως με μια γυναίκα.

Για να εξαλειφτούν οι «ευεργετικές ιδιότητες» του φυτού, χρησιμοποιούσαν ως αντίδοτο μερικές σταγόνες ελαιόλαδου.

Η πορνεία

Στην αρχαία Αθήνα όσοι εκπορνεύονταν πλήρωναν φόρους. Όσοι έκαναν αυτό το επάγγελμα δεν είχαν πολιτικά δικαιώματα και ήταν κυρίως σκλάβοι. Τα νομίσματα του έρωτα απεικόνιζαν διάφορες σεξουαλικές πράξεις και διακινούνταν σε πορνεία. Περιέγραφαν την αξία της ερωτικής στάσης.

Τα πρώτα αρχαία νομίσματα κόπηκαν στη Λυδία της Μικράς Ασίας τον 7ο αιώνα π.Χ. Είχαν σχήμα φασολιού, ομοιόμορφο μέγεθος και ενιαία αξία.

Οι Έλληνες τελειοποίησαν το είδος και έκοψαν νομίσματα σε σχήμα δίσκου με το έμβλημα της πόλης στην οποία κυκλοφορούσαν. Συνήθως είχαν κεφάλια σε πλάγια όψη και σχηματοποιημένα ζώα.

Ωστόσο, ορισμένα νομίσματα που κυκλοφόρησαν στη Ρώμη τον 1ο αιώνα π.Χ. έχουν προκαλέσει απορίες στους αρχαιολόγους ως προς τη χρήση τους.

Στη μια όψη του νομίσματος απεικονιζόταν ανδρόγυνα ζευγάρια σε διάφορες σεξουαλικές στάσεις αλλά και από άτομα του ίδιου φύλλου, και στην άλλη όψη ένας λατινικός αριθμός.

Ο θεσμός του γάμου είναι αρχαιότατος. Στις πιο μοντέρνες κοινωνίες υπάρχουν όλο και περισσότεροι που τον βρίσκουν αχρείαστο. Είναι γεγονός πως τα τελευταία χρόνια οι γάμοι κρατούν όλο και λιγότερο, με πολλούς να πιστεύουν πως γι’ αυτό φταίνε οι πιο γρήγοροι ρυθμοί ζωής.

Αυτό δεν σημαίνει πως οι γάμοι δεν είναι ακόμα όνειρο πολλών ανθρώπων. Η πρόταση γάμου συγκεκριμένα είναι μια στιγμή που θέλουν να είναι τέλεια. Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν κι αυτοί τον τρόπο τους να τραβούν την προσοχή και να κάνουν επίδειξη όταν έκαναν πρόταση γάμου στις αγαπημένες τους. Πως; Της πετούσαν ένα μήλο. Αν εκείνη το έπιανε, σήμαινε πως δέχεται την πρόταση.

Οι ρίζες αυτής της παράδοσης βρίσκονται στην ελληνική μυθολογία. Ο μύθος αυτός ξεκινά στον γάμο της Θέτιδος με τον θνητό Πηλέα, βασιλιά της Αίγινας.

Όλοι οι θεοί ήταν καλεσμένοι εκτός από την Έριδα, η θεά της ζήλιας και της διχόνοιας. Η Έριδα πικράθηκε και θέλησε να πάρει εκδίκηση. Πήγε απρόσκλητη στο γλέντι του γάμου και πέταξε ένα χρυσό μήλο μπροστά στην Αφροδίτη, στην Αθηνά και την Ήρα. Το μήλο έγραφε πάνω «Στην πιο όμορφη απ’ όλες». Το γνωστό δηλαδή «Μήλον της Έριδος».

Η συζήτηση μετατράπηκε σε καυγά μεταξύ των τριών, για το ποια το άξιζε περισσότερο. Οι υπόλοιποι καλεσμένοι προσπάθησαν να ηρεμήσουν τα πνεύματα, αλλά καμία δεν υποχωρούσε. Ο Δίας διέταξε τον Ερμή να καλέσει τον Πάρη της Τροίας, για να αποφασίσει σε ποια θεά ανήκει το μήλο.

Και οι τρεις προσπάθησαν να τον δελεάσουν. Ο Πάρις ήταν όμορφος και αφελής ταυτόχρονα και είπε πως θα δεχθεί την καλύτερη προσφορά. Η Αφροδίτη είχε την καλύτερη. Του υποσχέθηκε πως θα κάνει την ωραία Ελένη να τον ερωτευτεί. Κέρδισε το μήλο, αλλά ο έρωτας του Πάρη και της Ωραίας Ελένης ήταν και η αφορμή για τον Τρωικό Πόλεμο.

Μπορεί η συγκεκριμένη ιστορία από τη μυθολογία να απεικονίζει το μήλο σαν σύμβολο διαφωνίας, πειρασμού και ματαιοδοξίας, αλλά οι αρχαίοι ημών πρόγονοι το θεώρησαν ως φρούτο που συμβόλιζε την αγάπη, τη γυναικεία ομορφιά και τη γονιμότητα. Τα θετικά του χαρακτηριστικά δηλαδή τη διχόνοια που ήταν εμφανής στην ιστορία με το «Μήλον της Έριδος».

Αρκετοί ιστορικοί έχουν φτάσει στο συμπέρασμα πως μαζί με το πέταγμα του μήλου ανάμεσα στο ζευγάρι, οι καλεσμένοι πετούσαν μήλα και στους γάμους, όπως εμείς σήμερα ρίχνουμε ρύζι. Μετά τον γάμο, οι νεόνυμφοι μοιράζονταν ένα μήλο, ώστε να εξασφαλιστεί η γόνιμη ένωσή τους αλλά και η οικογενειακή τους ευτυχία. Άλλοι ιστορικοί πάλι διαφωνούν ότι το πέταγμα του μήλου ήταν πρόταση γάμου και υποστηρίζουν πως ήταν απλά ένας τρόπος αποπλάνησης, κάτι το οποίο διαφέρει σημαντικά από τη δήλωση αγάπης.

ΠΗΓΗ