Σήμερα είναι Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος και εθνική εορτή στην Ελλάδα, που είναι η επόμενη της Πεντηκοστής, πενήντα ημέρες μετά το ελληνορθόδοξο Πάσχα. Στις ελληνορθόδοξες εκκλησίες είναι μια τριήμερη θρησκευτική γιορτή, με πολλές εορταστικές εκδηλώσεις, καθώς είναι μια χαρούμενη περίσταση και από πολλούς αναφέρεται και ως δεύτερο Πάσχα. Στη βιβλική ιστορία, 50 μέρες μετά την Ανάσταση του Χριστού, το Άγιο Πνεύμα κατέβηκε στους αποστόλους και στην εκκλησία της Ιερουσαλήμ. Συνέβη κατά τη διάρκεια της εβραϊκής γιορτής του Shavuot, μιας γιορτής για την απόδοση των Δέκα Εντολών στον Μωυσή στο όρος Σινά.

Καθώς οι Απόστολοι ήταν ανάμεσα σε αυτό το πλήθος, οι ιστορίες του Ευαγγελίου μεταδίδουν ότι το Άγιο Πνεύμα κατέβηκε πάνω τους ως πύρινες γλώσσες, επιτρέποντάς τους να κηρύξουν στα συγκεντρωμένα πλήθη, μιλώντας σε κάθε άτομο σε μια γλώσσα που μπορούσε να καταλάβει. Η λέξη Πεντηκοστή προέρχεται από την ελληνική λέξη «πεντηκόστος» που σημαίνει η πεντηκοστή ημέρα. Θεωρείται η ημέρα γενεθλίων της χριστιανικής εκκλησίας για δύο λόγους. Πρώτον, η κάθοδος του Αγίου Πνεύματος ολοκλήρωσε την Τριάδα – τον ​​Πατέρα, τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα – τη βάση της χριστιανικής θεολογίας. Δεύτερον, ήταν η πρώτη φορά που οι Απόστολοι άρχισαν να διαδίδουν την πίστη τους στις μάζες.

Οι εορταστικές εκδηλώσεις για την Πεντηκοστή ξεκινούν την Παρασκευή ή το Σάββατο πριν από την ίδια την ημέρα. Η Κυριακή είναι επίσης γνωστή ως Κυριακή της Τριάδας. Οι δημόσιες γιορτές, οι οποίες τείνουν να είναι τοπικές και εκκλησιαστικές – τοπικές εκθέσεις, για παράδειγμα, γίνονται το Σάββατο. Οι μεγαλύτερες εκκλησίες σε πόλεις, χωριά και νησιά κάνουν λειτουργίες και τα κέντρα των πόλεων έχουν τα μεγαλύτερα και πιο πολύχρωμα πανηγύρια. Σήμερα, η Δευτέρα μετά την Πεντηκοστή, γνωστή ως Αγίου Πνεύματος, είναι επίσης νόμιμη αργία στην Ελλάδα και σχολεία και εταιρείες είναι κλειστά, αλλά καταστήματα, εστιατόρια και καφετέριες είναι ανοιχτά και κανονικά γεμάτα κόσμο.

ΠΗΓΗ

Όταν ο Κύριος βαπτίσθηκε στον Ιορδάνη το Άγιο Πνεύμα εμφανίσθηκε εν είδει περιστεράς. Εμφανίσθηκε όχι για να προσθέσει κάτι στον Χριστό, αλλά συμβολικά, έτσι ώστε να δείξει αυτό που υπάρχει μέσα στον Χριστό: την ακακία, την καθαρότητα και την ταπεινότητα.

Αυτό συμβολίζει το περιστέρι. Ωστόσο, όταν οι απόστολοι συγκεντρώθηκαν την πεντηκοστή ημέρα από την ήμερα της Ανάστασης, το Άγιο Πνεύμα εμφανίσθηκε με τη μορφή πύρινων γλωσσών. Γιατί όμως, συνέβη αυτό;

Εμφανίσθηκε ως πύρινη γλώσσα για να τους αφαιρέσει ότι και να τους προσθέσει κάτι. Δηλαδή, να αφαιρέσει από αυτούς κάθε αμαρτία, κάθε αδυναμία, φόβο και ακαθαρσία της ψυχής και να τους δωρίσει τη δύναμη, το φως και τη ζεστασιά. Οι πύρινες γλώσσες επισημαίνουν συμβολικά αυτά τα τρία: τη δύναμη, το φως και τη ζεστασιά.
Γνωρίζεις ότι το πυρ είναι δυνατό, γνωρίζεις πως φωτίζει και ζεσταίνει. Αλλά όταν μιλάς για το Άγιο Πνεύμα πρόσεξε να μην σκέπτεσαι υλικά αλλά πνευματικά. Γίνεται λόγος λοιπόν, για την πνευματική δύναμη, για το πνευματικό φώς και για την πνευματική ζεστασιά. Και αυτά είναι: η δυνατή θέληση, ο φωτισμένος νους και η ζέση της αγάπης. Μ΄ αυτά τα τρία πνευματικά όπλα εξόπλισε το Άγιο Πνεύμα τους στρατιώτες του Χριστού για να αντιμετωπίσουν τον κόσμο. Ο Διδάσκαλος τους είχε απαγορεύσει ακόμα και ράβδο να φέρουν από τα επίγεια όπλα.

Γιατί το πυρ εμφανίζεται με τη μορφή γλωσσών πάνω άπό τα κεφάλια τους; Επειδή οι απόστολοι έπρεπε μέσω της γλώσσας να κηρύξουν στους λαούς το χαρμόσυνο νέο, την ευαγγελική αλήθεια και ζωή, την επιστήμη της μετάνοιας και της συγχώρεσης. Με τον λόγο έπρεπε να διδάξουν, με τον λόγο να θεραπεύουν, με τον λόγο να παρηγορούν, με τον λόγο να αγιάζουν και να καθοδηγούν, με τον λόγο να φροντίζουν την Εκκλησία.

Επίσης, με τον λόγο να αμύνονται, αφού τους είπε ό Οδηγός να μην φοβούνται τους διώκτες και να μην υπερασπίζονται εαυτούς στα δικαστήρια κατά το δοκούν, επειδή είναι απλοί άνθρωποι, και τους βεβαίωσε: «Ου γαρ υμείς έστε οι λαλούντες αλλά το Πνεύμα του πατρός υμών το λαλούν εν υμίν» (Ματθ. 10,20).

Θα μπορούσαν άραγε να μιλούν τη συνηθισμένη γλώσσα των ανθρώπων για το μέγιστο χαρμόσυνο νέο το όποιο έφθασε ποτέ στα αυτιά των ανθρώπων, ότι ο Θεός εμφανίσθηκε στη γη και άνοιξε στους ανθρώπους τις πύλες της αθάνατης ζωής; Θα μπορούσε άραγε ο άνθρωπος με τη θνητή ανθρώπινη φύση να διαδώσει αυτό το ζωοποιό βάλσαμο μέσα από τη δυσωδία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και μάλιστα έως την άκρη του κόσμου; Με τίποτα και ποτέ. Μόνο το πύρινο Πνεύμα του Θεού μπορούσε να το κάνει, το οποίο διά στόματος αποστόλων σκόρπισε ουράνιες σπίθες στο επίγειο σκοτάδι.

Αλλά, άνθρωπε, δεν αισθάνθηκες ποτέ το Πνεύμα του Θεού μέσα σου; Δες, και εσύ είσαι βαπτισμένος με Πνεύμα· με νερό και Πνεύμα. Άραγε ποτέ δεν σε ξάφνιασε μέσα σου κάποια μεγάλη και φωτεινή σκέψη, σιωπηρός λόγος του Αγίου Πνεύματος; Ποτέ δεν σε ξάφνιασε σαν άνεμος και δεν φούντωσε μέσα στην καρδιά σου η αγάπη για τον Δημιουργό σου φέρνοντας σου δάκρυα στα μάτια;

Παραδώσου στην θέληση του Θεού και φύλαξε αυτό που δονεί την ψυχή· θα γνωρίσεις το θαύμα της Πεντηκοστής, που στάθηκε πάνω από τους αποστόλους.
Ειρήνη και χαρά από το Άγιο Πνεύμα.

«Η τραγωδία της Πίστεως»
Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

ΠΗΓΗ