Οι μεγάλες εκδηλώσεις στοργής και αγάπης θέτουν τον πήχη ψηλά για τους άντρες και οι γυναίκες έχουν μεγάλες προσδοκίες για το πως πρέπει να εκδηλώνει την αγάπη του ένας άντρας. Αυτό σημαίνει ότι η αυθεντική εκδήλωση αγάπης συχνά περνάει απαρατήρητη και δεν εκτιμάται όπως πρέπει.

Παρακάτω σας έχουμε 5 τρόπους που ένας άντρας δείχνει στη σύντροφό του ότι την αγαπάει.

#1 – Δείχνει σεβασμό

Αυτή είναι η βάση για όλα τα υπόλοιπα. Αν ένας άντρας δεν σέβεται τη σύντροφό του, αν την αντιμετωπίζει σαν ένα αντικείμενο για να εκπληρώσει τις φαντασίες του ή να τον κάνει να νιώσει ποθητός, τότε δεν την αγαπάει. Μπορεί να δείχνει έντονο πάθος, αλλά δε την αγαπάει.

Όταν ένας άντρας αγαπάει πραγματικά τη σύντροφό του, στα μάτια του είναι ίσοι. Της μιλάει όχι σαν κάποια που πρέπει να ακολουθεί εντολές ή να υποκύπτει στη θέλησή του, αλλά ως κάποια με σεβαστές ιδέες, απόψεις και αισθήματα.

#2 – Είναι ειλικρινής

Κάποιοι άντρες υποκρίνονται και θα πούνε τα σωστά πράγματα για να κάνουν τους εαυτούς τους να φανούν «τέλειοι».

Αλλά όταν ένας άντρας αγαπάει πραγματικά μια γυναίκα, δεν θα πάει με τα «νερά της» με την πρόθεση να την ρίξει. Θα σταθεί στις αξίες του, ακόμα και αν εκείνη τον ωθεί στην αντίθετη πλευρά.

Γιατί; Επειδή ξέρει την αξία της ειλικρίνειας στη σχέση. Δε θα παραπλανήσει τη σύντροφό του, και να την απογοητεύσει μακροπρόθεσμα. Την αγαπάει, και έτσι είναι ειλικρινής μαζί της.

#3 – Θυμάται σημαντικά πράγματα

Όταν ένας άντρας αγαπάει τη σύντροφό του, θυμάται πάντα σημαντικά πράγματα για τη σύντροφό του. Ξέρει τι καφέ πίνει και ποιο είναι το αγαπημένο της τραγούδι ή ταινία. Φυσικά, θυμάται τα γενέθλιά της και την επέτειό τους.

#4 – Προσπαθεί να γίνει καλύτερο άτομο

Η αγάπη μπορεί να δώσει το κίνητρο για μεγαλύτερες προσπάθειες και επιτυχίες. Δεν είναι ότι ένας άντρας θα προσπαθήσει να εντυπωσιάσει τη σύντροφό του με ψεύτικες εντυπώσεις. Απλά προσπαθεί να βάλει τα δυνατά του και να γίνει καλύτερο άτομο και ξέρει ότι η σύντροφός του αξίζει περισσότερα.

#5 – Θα παλέψει

Μέχρι ένας άντρας καταλήξει σε μια σοβαρή σχέση, θα έχει κάνει κατά μέσο όρο 6 βραχυπρόθεσμες σχέσεις. Η αλήθεια είναι, ότι δεν πάλεψε και πολύ για να τις κρατήσει. Πιθανόν δεν σκέφτηκε καν να διορθώσει τα λάθη του.

Η μοναδική γυναίκα που ένας άντρας θα παλέψει για εκείνη είναι αυτή που αγαπάει. Ξέρει ότι η αληθινή αγάπη δεν αντικαθίσταται εύκολα. Ξέρει ότι αν αφήσει την αγάπη της ζωής του να φύγει, μπορεί να μη βρει ποτέ μια τέτοια γυναίκα ξανά. Και έτσι μάχεται να την κρατήσει.

Είναι ψέμα πως αν δίνεις πάρα πολλά, μπορεί να μείνεις χωρίς τίποτα. Είναι από αυτά τα ψέματα μάλιστα που καλλιεργούν φόβους για πλάκα και υποσυνείδητα περνούν στο DNA μας εξίσου εύκολα.

Το ακούσαμε μια, το ακούσαμε δυο, το ακούσαμε τρεις. Ευχαριστούμε πολύ, μα αφήστε μας να «κάνουμε τα λάθη μας» κι εμείς. Παιδιά είμαστε. Όταν αγαπάς πραγματικά, δεν αδειάζεις. Όταν αγαπάς πραγματικά, αφήνεσαι. Όταν αγαπάς πραγματικά, υπάρχει μόνο το «θέλω». «Μη», «πρέπει», «όχι», καταρρίπτονται με μιας. Μόνο όταν αγαπάς πραγματικά.

Όταν αγαπάς πραγματικά, το παιδί μέσα σου χορεύει και γελά, το είναι σου λούζεται από φως. Είσαι φως. Είσαι φως, ήλιος, σύμπαν και άνθρωπος απλός μαζί.

Γιατί η αγάπη είναι λιτή. Και μαζί το όλον. Είναι ένωση και συνάμα μια υπόθεση ατομική. Από μέσα ξεκινά άλλωστε προς εμάς. Ακούμε και άλλα ωραία ανά διαστήματα: «Είναι εγωιστής, αγαπά μόνο τον εαυτό του!». Ε και λοιπόν; Μπράβο του! Έκανε μόλις μια καλή αρχή. Εσύ, τον αγαπάς;

Αγάπησε τον εαυτό σου στο έπακρο, Λάτρεψε την καρδιά σου, άκουσέ τη, νιώσε τη. Αν όχι εσύ πρώτα, ποιος; Φλέρταρε με την όψη σου. Με όσους-ες και αν σου έχουν πει ότι μοιάζεις είσαι μοναδικός στον κόσμο. Το ξέρεις; Ξεκίνα από εσένα λοιπόν και δε θα αδειάσεις ποτέ. Στο υπόσχομαι.

Μόνο τότε σαν ολόκληρο σωστό, θα βρεις το ολόκληρό σου. Γιατί στην αγάπη χρειάζονται δύο ολόκληρα και όχι δυο μισά. Η αγάπη δεν είναι εξάρτηση, δεν είναι ανάγκη για «κάλυψη». Αυτό είναι μια σχέση τοξική και σίγουρα είναι κάτι άλλο.

Δεν θα αδειάσεις ποτέ στο υπόσχομαι. Άρχισε από… χτες να σε αγαπάς ένα κλικ παραπάνω, Για την ευγένειά σου, για τα μακριά σου υπέροχα μαλλιά, για τα γοητευτικά μάτια σου, για την εκκεντρικότητα, ή για τη ζήλια σου. Για το ότι ξεχνάς σχεδόν πάντα το θερμοσίφωνο ανοιχτό όταν κάνεις μπάνιο, για το ότι μαγειρεύεις πάντα ακούγοντας Elvis Presley.

Είσαι μοναδικός. Ξεχωριστός. Και όσο σε γεμίζεις χρώματα, εικόνες, μυρωδιές, ταξίδια, αγάπη, γίνεσαι ολόκληρος. Θα μου πεις, δεν ζούμε μόνοι μας. Έχουμε «ανάγκη» και τους άλλους. Είμαστε όντα κοινωνικά.

Ακόμα απορώ ποιος ταύτισε τα όντα «κοινωνικά» με την «ανάγκη». Οι λέξεις έχουν βαρύτητα, πρόσεξε. Η φυσική ροή των πραγμάτων του κόσμου γέννησαν επιθυμία για σύνδεση και μοιράζειν. Καμία «ανάγκη».

Όπως φυσικά λοιπόν θα σε αγαπήσεις, έτσι φυσικά και θα αγαπηθείς. Και όταν ξεκινήσει αυτό να συμβαίνει, μη ξεχάσεις ούτε μια μέρα να αισθανθείς ευγνωμοσύνη. Γιατί τότε δε θα αδειάσεις ποτέ, όταν αγαπάς πραγματικά.

Επιμέλεια: Μάρη Γαργαλιάνου

ΠΗΓΗ

Στην κοινωνία που ζούμε έχουμε συνηθίσει στην αδιαφορία, στην απαξίωση και όταν εισπράττουμε αγάπη, γενναιοδωρία, καλοσύνη, σεβασμό, ψάχνουμε να βρούμε την παγίδα. Γινόμαστε υπερβολικά αδιάφοροι, και δύσπιστοι, σαν να μην την αξίζουμε.

Πάντα θα υπάρχουν προβλήματα και δυσκολίες που φέρνει η ίδια η ζωή, το θέμα είναι να μπορούν να αντιμετωπιστούν! Προσπαθήστε να τονώσετε την αυτοπεποίθηση του ανθρώπου που αγαπάτε και να γίνετε το στήριγμά του, η αγκαλιά, ο σεβασμός! Η προσφορά μας συνδέει με τους άλλους, δημιουργεί ισχυρούς κοινωνικούς δεσμούς και βοηθά να χτίσουμε μια πιο υγιή σχέση με εμάς και τους άλλους.

Φυσικά, χρειάζεται κανείς να καλλιεργήσει πρώτα τη σχέση με τον εαυτό του, και μετά να προσπαθήσει να αγαπήσει και τους άλλους!

Συμφωνα με έρευνες, όταν φροντίζουμε τα φυτά μας, όταν τους μιλάμε και τους προσφέρουμε αγάπη, τα βοηθάμε να αναπτυχθούν περισσότερο. Εάν, λοιπόν, ένα λουλούδι είναι σε θέση να ακούσει αυτά που λέμε και να ανθίσει, φανταστείτε πόσο μεγάλη μπορεί να είναι η δύναμη της αγάπης απέναντι σε έναν άνθρωπο.

Η προσφορά είναι δείγμα ανωτερότητας διότι φανερώνει έναν άνθρωπο ώριμο, σκεπτόμενο, συνειδητοποιημένο και με πλούτο συναισθήματος. Για να προσφέρεις αγάπη, κατανόηση, συμπαράσταση, συγχώρεση πρέπει να έχεις και να σου περισσεύει. Αυτός που αδυνατεί να συγχωρέσει, γκρεμίζει τις γέφυρες που θα χρειαστεί ο ίδιος να περάσει. Δεν χρειάζεται να είστε πλούσιοι για να προσφέρετε. Η γενναιοδωρία μπορεί να είναι μια απλή και ευγενική πράξη, ένα χαμόγελο, ένα χάδι, μια τρυφερή και γλυκιά κουβέντα.

Το πιο σημαντικό απ’ όλα, ακόμα και από όλα τα υλικά αγαθά, είναι η σχέση μας με τον συνάνθρωπο. Στο δρόμο μας προς τη ζωή θα συναντηθούμε με ένα εκατομμύριο ανθρώπους, το βασικό ερώτημα είναι ένα! «Μπορούν όλοι να αγαπήσουν, να προσφέρουν»;  Και η απάντηση είναι ξεκάθαρα όχι!

Μένουμε όλοι μαζί σε αυτόν τον πλανήτη και είναι καλό να είμαστε αγαπημένοι και μονοιασμένοι. Αυτή είναι κι η πηγή της ευτυχίας… Όλοι ζούμε κάτω από τον ίδιο ουρανό, γι’ αυτό, ας πράττουμε το καλό!

Γεωργία Ρήγα

Δεν είναι κρυφό ότι ο έρωτας έπειτα από κάποια χρόνια «ξεφουσκώνει».

Τον αντικαθιστά η αγάπη και η αφοσίωση, χάρη στις οποίες η ευτυχία ενός ζευγαριού διατηρείται. Το γεγονός ότι υπάρχουν ζευγάρια αγαπημένα που είναι μαζί δεκαετίες, αποδεικνύει ότι ευτυχία δεν είναι τόσο άπιαστη τελικά. Ποιους όμως άγραφους κανόνες ακολουθούν και τα καταφέρνουν;

Tι κοινό έχουν όλα τα ευτυχισμένα ζευγάρια

Επικοινωνούν ουσιαστικά

Μπορεί να μην έχουν τίποτα καινούριο να μοιραστούν, ωστόσο η συζήτηση είναι αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς τους. Δεν τους ενοχλεί να μιλούν για ίδια θέματα, ενδιαφέρονται για την μέρα τους και ακούν με προσοχή τον σύντροφό τους.

Σέβονται την ιδιωτική ζωή ο ένας του άλλου

Το ότι είναι μαζί, δεν τους «υποχρεώνει» να είναι σιαμαίοι. Σέβονται την προσωπική ζωή του καθενός και αφήνουν χώρο για φίλους, χόμπι και οτιδήποτε ευχαριστεί τον καθένα ξεχωριστά.

Δεν προσπαθούν να αλλάξουν ο ένας τον άλλον

Τα ευτυχισμένα ζευγάρια δέχονται τα ελαττώματα του συντρόφου τους. Γνωρίζουν ότι δεν υπάρχει ο/η «τέλειος-α» σύζυγος και δεν προσπαθούν να αλλάξουν ο ένας τον άλλον. Σέβονται και εκτιμούν αυτό που γνώρισαν στην αρχή και εστιάζουν στα θετικά.

Οι δυσκολίες τους δένουν

Όταν αντιμετωπίζουν κάποιο πρόβλημα, λειτουργούν σαν ομάδα και προσπαθούν να βρουν λύση. Δεν απομακρύνονται, ούτε ανταλλάσσουν κατηγορίες προκειμένου να μη νιώσουν ότι φέρουν ευθύνη. Συμπορεύονται και στηρίζουν ο ένας τον άλλον στον κοινό τους βίο. Γιατί μια ζωή μαζί, σημαίνει μια ζωή που περιλαμβάνει και καλές και κακές στιγμές.

Συγχωρούν

Η συγχώρεση είναι ένας είδος λύτρωσης τόσο για αυτόν που μετανιώνει για το σφάλμα του, τόσο και γι’ αυτόν που συγχωρεί. Σε μια μακροχρόνια σχέση είναι αδύνατον να μην γίνουν λάθη ή να μην ειπωθούν «βαριές» κουβέντες. Τα ευτυχισμένα ζευγάρια συγχωρούν για να γιατρευτούν οι πληγές τους και να προχωρήσουν παρακάτω.

Είναι τρυφεροί μεταξύ τους

Δεν χρειάζεται η αγκαλιά ή το φιλί να αποσκοπούν στο σεξ. Η σεξουαλική ζωή ενός ζευγαριού μπορεί να έχει τα πάνω και τα κάτω της, όμως αυτό δεν ισχύει για την τρυφερότητα. Είναι πολύ σημαντικό για την σχέση να βλέπουν τους εαυτούς τους ως εραστές και όχι…συγκάτοικους.

Τσακώνονται για να βρουν λύση…

… και όχι για να ξεσπάσουν. Κανένας δεν μοιάζει απόλυτα με τον άλλον. Μπορεί να υπάρχουν κοινά στοιχεία, όμως ο καθένας έχει τις δικές του απόψεις και τρόπους αντιμετώπισης. Γι’ αυτό και το κλειδί μιας ισορροπημένης σχέσης είναι οι αμοιβαίες υποχωρήσεις που στοχεύουν στην λύση μιας διαφωνίας ή ενός προβλήματος και όχι στην διόγκωσή του.

Έχουν ρεαλιστικές προσδοκίες από την σχέση τους

Μερικές φορές έχουμε περισσότερες απαιτήσεις από τους ανθρώπους που αγαπάμε, αλλά και από τον εαυτό μας, με αποτέλεσμα όταν δεν ικανοποιούνται να απογοητευόμαστε. Είναι πολύ καλό σημάδι για ένα ζευγάρι να υπάρχουν προσδοκίες, αρκεί να στοχεύουν στο να γίνονται καλύτεροι σύντροφοι και όχι να καλύπτουν τις προσωπικές τους ανασφάλειες.

Προσπαθούν να βρίσκουν χρόνο για τους δυο τους

Τα παιδιά και οι υποχρεώσεις σίγουρα περιορίζουν τον χρόνο ενός ζευγαριού. Οι προσωπικές στιγμές όμως είναι ζωτικής σημασίας για την σχέση γι’ αυτό και τα ευτυχισμένα ζευγάρια προσπαθούν να «ξεκλέψουν» λίγο χρόνο με την πρώτη ευκαιρία. Μπορεί να είναι μισή ώρα το πρωί ή το βράδυ ή ένα ραντεβού το μήνα. Στην τελική εκτός από γονείς, είναι και σύντροφοί.

Γελούν

Το γέλιο είναι θετικό και ευεργετικό για κάθε ανθρώπινη σχέση. Πόσο μάλλον για τις ερωτικές. Τα ευτυχή ζευγάρια διατηρούν την αίσθηση του χιούμορ τους, αλληλοπειράζονται και θεωρούν το γέλιο απαραίτητο υλικό για την επιτυχημένη συνταγή του γάμου. Ποιος άλλωστε δεν θέλει να βλέπει τον αγαπημένο του ευτυχισμένο;

ΠΗΓΗ

Πολύς λόγος γίνεται για την αγάπη. Πολλές και μεγάλες οι προσδοκίες που έχουμε από την αγάπη. Και όλοι βέβαια αναρωτιόμαστε αν κρατάει για πάντα. Δεν ξέρω αν κρατάει για πάντα, δεν ξέρω πόσο αντέχει στο χρόνο και στη φθορά.

Διάβασα τις προάλλες ένα άρθρο του Tony Posnanski, ο οποίος περιγράφει με δικά του λόγια πώς είναι η αγάπη μετά από 10 χρόνια γάμου….και θα ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας.

Η ιστορία του νομίζω ότι περιγράφει απολύτως την πραγματική έννοια της αγάπης και πώς αυτή μπορεί να μοιάζει μετά από δέκα ή είκοσι χρόνια γάμου…

Λέει λοιπόν ο Tony Posnanski:

«Ο μπαμπάς μου δεν είναι το πιο ρομαντικό άτομο στον κόσμο. Στην πραγματικότητα, δεν νομίζω ότι έχει κάνει ποτέ κάτι ρομαντικό για τη μαμά μου. Δεν τον έχω δει ποτέ να αγοράσει στη μαμά μου λουλούδια ή να την πάρει και να φύγουν σε ταξίδι. Έχω δει όμως με τα ίδια μου τα μάτια να διαφωνούν για την πολιτική και να πηγαίνουν μαζί στην αγορά για ψώνια.

Όταν ήμουν περίπου 11 χρονών, η μαμά μου έπαθε δηλητηρίαση από κάτι που έφαγε. Δεν αισθανόταν καλά κι έτσι πήρε άδεια από τη δουλειά της. Το ίδιο έκανε κι ο πατέρας μου. Θυμάμαι όταν γύρισα από το σχολείο εκείνη την ημέρα, άκουσα θορύβους από το μπάνιο.Έτρεξα αμέσως προς τα εκεί κι είδα τη μαμά μου σκυμμένη πάνω από τον εμετό στην τουαλέτα. Είδα επίσης τον πατέρα μου από πάνω της, να της κρατάει τα μαλλιά πίσω. Είπα κάτι εντελώς αυθόρμητα, που μόνο ένα παιδί 11 χρονών θα μπορούσε να εκστομίσει:

«Αυτό είναι αηδία!»

«Αυτό είναι αγάπη» …απάντησε ο μπαμπάς μου.

Ο μπαμπάς μου θα έκανε τα πάντα για τη μαμά μου. Αν εκείνη ήθελε λουλούδια θα της έπαιρνε. Αν ήθελε να πάει ένα ταξίδι, εκείνος θα της πρότεινε δεκάδες προορισμούς. Κάθε φορά που χρειαζόταν ή επιθυμούσε κάτι, ήταν πάντα εκεί για εκείνη.

Είναι ρομαντικός; Βασικά όχι και τόσο.Αγαπάει τη μαμά μου; Απολύτως.

Γνώρισα τη γυναίκα μου το 2000. Θα σας πω ότι μέσα σε πέντε λεπτά που της μίλησα, ήξερα ότι θα περάσω το υπόλοιπο της ζωής μου μαζί της.

Στο πρώτο μας ραντεβού προσπάθησα να την εντυπωσιάσω. Ήταν τα γενέθλιά της κι έτσι της αγόρασα μερικά λουλούδια και λίγα αρωματικά κεριά. Ήξερα ότι οι γυναίκες τρελαίνονται με τα κεριά κι έτσι ήθελα πραγματικά να την εντυπωσιάσω. Πήγαμε σε ένα ωραίο ιταλικό εστιατόριο και στη συνέχεια να δούμε μια ταινία.

Στο δεύτερο ραντεβού μας, της αγόρασα ένα αρκουδάκι και κάποιες καραμέλες. Ήθελα πάλι να την εντυπωσιάσω. Ήταν ρομαντικό; Τόσο όσο θα μπορούσε να είναι. Πήγαμε στο κέντρο της πόλης και περπατήσαμε. Κρατιόμασταν χερi – χέρι και δώσαμε το πρώτο μας φιλί εκεί.

Στο τρίτο ραντεβού μας θα πηγαίναμε σε ένα πολύ ωραίο εστιατόριο. Την ώρα που ήμασταν στο αυτοκίνητο, η γυναίκα μου δεν αισθανόταν καλά. Ούρλιαζε και μου είπε να σταματήσουμε αμέσως. Βγήκε από το αυτοκίνητο τρέχοντας.

Έτρεξα πίσω της κι εκείνη έκανε εμετό. Της κρατούσα τα μαλλιά, αλλά με έδιωχνε φωνάζοντας να πάω πίσω στο αυτοκίνητο. Πήγαμε στο νοσοκομείο εκείνο το βράδυ. Έμεινα μαζί της όλη την ώρα. Πήρα την επόμενη μέρα άδεια από τη δουλειά μου, για να βεβαιωθώ ότι ήταν εντάξει.

Τίποτα από αυτά δεν ήταν ρομαντικό. Όλα αυτά όμως ήταν η αγάπη.

Ο γάμος δεν είναι εύκολη υπόθεση. Κανείς δεν είπε ποτέ ότι ήταν.

Υπάρχουν ζητήματα τα οποία προκύπτουν και δεν λύνονται από το τηλέφωνο. Υπάρχουν καυγάδες οι οποίοι κάποιες φορές γίνονται για σοβαρό λόγο και κάποιες άλλες για ασήμαντο.

Εμείς γιορτάσαμε τη δέκατη επέτειό μας τις προάλλες. Έχουμε περάσει πολλά. Έχουμε ζήσει σε διάφορες πόλεις και έχουμε κάνει πολλές δουλειές. Είχαμε οικονομικά προβλήματα αλλά και πολλές άσχημες στιγμές. Ήμουν δίπλα της στις κακές της φάσεις κι εκείνη δίπλα μου στις δικές μου.

Είχαμε τη χαρά και την ευτυχία να κάνουμε δύο όμορφα παιδιά, μέσω των οποίων γνωρίσαμε καλύτερα ο ένας τον άλλον. Ο γάμος είναι δύσκολο πράγμα… μέχρι να καθίσετε πραγματικά και να σκεφτείτε ποιος ήταν ο λόγος που πήρατε αυτήν την απόφαση να παντρευτείτε.

Η αγάπη.

Απόψε θα πάμε το βράδυ για φαγητό. Τίποτα το ρομαντικό. Θα της αγοράσω λουλούδια, γιατί ξέρω ότι το θέλει, παρά το γεγονός ότι μου λέει όχι. Εκείνη θα αγοράσει ένα κόσμημα και θα το βάλει. Εγώ δεν πάω να της αγοράσω κοσμήματα.

«Αγόρασα το κολιέ με την ανοιχτή καρδιά, λόγω της αγάπης μου για σένα»…θα μου πει εκείνη.“Έχεις ακόμη την απόδειξη;”… θα ρωτήσω εγώ.

Δεν είμαι ρομαντικός.Εγώ αγαπώ τη γυναίκα μου και την οικογένειά μου.Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο είμαι βέβαιος ότι ο γάμος μας θα διαρκέσει για τα επόμενα χρόνια».

Νομίζω ότι μέσα από τα λόγια αυτά, πολλοί και πολλές από εμάς, είδαμε τον εαυτό μας. Είδαμε κομμάτια της ζωής μας από το παρελθόν ή κομμάτια από τη ζωή που θα έρθει στο μέλλον.

Όπως και να’χει, η αγάπη, η πραγματική αγάπη δεν φεύγει ποτέ. Αλλάζει, μεταβάλλεται, προσαρμόζεται. Ενίοτε μπορεί και να κρύβεται για λίγο πίσω από την καθημερινότητα, πίσω από προβλήματα και την έλλειψη χρόνου ή διάθεσης, αλλά αν υπήρξε κάποτε πραγματική αγάπη ανάμεσα στο ζευγάρι, τότε θα υπάρχει ακόμα και έπειτα από πολλά χρόνια γάμου.

ΠΗΓΗ

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ γιατί τα μωρά, από την πρώτη κιόλας στιγμή που γεννιούνται, δείχνουν τόση μεγάλη αδυναμία στις μαμάδες τους; Έχετε σκεφτεί ποτέ τους λόγους που το αγγελούδι σταματάει να κλαίει όταν βρίσκεται στην αγκαλιά σας; Είναι ίσως η μόνη σχέση της ζωής μας που, τουλάχιστον στην αρχή, είναι πέρα για πέρα αληθινή, αμοιβαία και ανιδιοτελής. Η αδυναμία που τους έχουμε μας επιστρέφεται με τον πιο αγνό και κρυστάλλινο τρόπο και η σχέση που χτίζουμε μαζί τους μπορεί να μετουσιωθεί σε σχέση ισότιμη, ξεκάθαρη, δίκαιη και με απόλυτη αποδοχή.

Όλα, όμως, ξεκινούν από τη στιγμή που θα τα φιλοξενήσουμε στο σώμα μας, κι έπειτα στην αγκαλιά μας. Μπορούμε, άραγε, να τα αγαπήσουμε όπως τους αξίζει; Εκείνα, πάντως, μας αγαπούν γι’ αυτό ακριβώς που είμαστε, και οι λόγοι είναι απλοί.

Η μυρωδιά και η φωνή μας είναι υπέροχη!

Τα μωρά αναγνωρίζουν αμέσως τη μητέρα τους από τη φωνή και τη μυρωδιά της. Ακούνε τη φωνή της για εννέα μήνες, ζουν στο σώμα της, τρώνε από το φαγητό της. Είναι το πρώτο οικείο και γνώριμο πρόσωπο στον ξένο και αχανή κόσμο που καλούνται, ξαφνικά, να ζήσουν. Εάν ζητήσεις από ένα μωρό να επιλέξει ανάμεσα σε ένα μπουκέτο ολάνθιστα τριαντάφυλλα και την βρώμικη, ιδρωμένη και ταλαιπωρημένη μπλούζα της μαμάς του θα επιλέξει τη δεύτερη χωρίς δεύτερη σκέψη!

Του παρέχουμε φαγητό

Είτε θηλάζουμε είτε όχι, η μητέρα τροφός, ταΐζοντας το μωρό της, του προσφέρει κάτι περισσότερο από τις θρεπτικές ουσίες που χρειάζεται για να μεγαλώσει σωστά. Του παρέχει την ασφάλεια και τη συναισθηματική κάλυψη πως είναι δίπλα του και το φροντίζει. Υπάρχει κάποιος στη ζωή του που θα ικανοποιήσει τις ανάγκες του, θα δείξει τρυφερότητα και αγάπη, θα το καταλάβει και θα επικοινωνήσει μαζί του. Το ασφαλές πλαίσιο μέσα στο οποίο θα μεγαλώσει με ισορροπία αρχίζει, ήδη, να χτίζεται και τα χαρούμενα ματάκια του μας επιβεβαιώνουν πως κάτι κάνουμε καλά!

Λατρεύουν το πρόσωπό μας

Τα μωρά, τις πρώτες εβδομάδες της ζωής τους, δεν κάνουν και πολλά πράγματα. Για την ακρίβεια, κάνουν το εξής ένα: τρώνε! Ενώ τα ταΐζουμε, λοιπόν, κρατώντας τα αγκαλιά, α μάτια τους αναζητούν μια μικρή διασκέδαση, και το κύριο αξιοθέατο δείπνου είναι η μαμά, το πρόσωπο που βλέπουν πιο συχνά από όλα και που με έναν δικό τους, ιδιαίτερο τρόπο, το λατρεύουν!

Τα ηρεμούμε όταν κλαίνε

Καλώς ή κακώς, κυρίως μαμάδες είναι αυτές που έρχονται σε επαφή με τα νεογέννητα μωρά τους. Μαθαίνουν γρήγορα τα κουμπιά τους, μπορούν να ξεχωρίζουν το κλάμα τους και να κατανοούν τις ανάγκες τους. Αναπτύσσεται μεταξύ τους ένας κώδικας επικοινωνίας που δίνει στη μαμά το πλεονέκτημα να κάνει αυτό, ακριβώς, που πρέπει για να ηρεμήσει το αναστατωμένο της μωρό.

Τους μιλάμε και τα κρατάμε ασφαλή

Δεν ξέρω πώς ακούγεται στους ανθρώπους που δεν έχουν ακόμα παιδιά, αλλά ναι. Μιλάμε στα νεογέννητά μας συνέχεια και για τα πάντα! Τους εξηγούμε όλες μας τις κινήσεις βήμα προς βήμα, τους εκφράζουμε τα συναισθήματά μας, τους μαθαίνουμε τον κόσμο, τα συμβουλεύουμε, και ένα χίλια δυο άλλα που μοιάζουν να μην έχουν λογική. Ωστόσο, παρόλο που δεν καταλαβαίνουν σχεδόν τίποτα από όσα τους λέμε, αντιλαμβάνονται τα συναισθήματά μας και την προσπάθειά μας να επικοινωνήσουμε μαζί τους. Τους βάζουμε στον κόσμο μας κι αυτό είναι πολύτιμο δώρο για τα μωρά.

Τα αγαπάμε και το ξέρουν

Όπως είπαμε και στην αρχή, η αγάπη μεταξύ μίας μαμάς κι ενός μωρού είναι ιδιαίτερη και αμοιβαία. Κι αυτό δεν το γνωρίζουμε μόνο εμείς αλλά το καταλαβαίνουν και τα νεογέννητά μας. Η αγάπη μας είναι το λιμάνι τους απ’ όπου ξεκινούν δειλά δειλά να γνωρίσουν τον μεγάλο κόσμο. Σε κάθε στραβοπάτημα, θα επιστρέψουν για παρηγοριά. Μέχρι μια μέρα να βάλουν πλώρη για άλλη γη, για άλλα μέρη, και το λιμάνι τους να υπάρχει σαν ανάμνηση περήφανη που θα τα κοιτά και θα τα καμαρώνει από μακριά.

ΠΗΓΗ

Αμέτρητες έρευνες έχουν δείξει πως η ψυχική μας υγεία και η ψυχολογική μας κατάσταση μπορεί να επηρεάσει και την υγεία του σώματος μας. Τώρα, μια μελέτη Βρετανών επιστημόνων δείχνει πως όσοι αγαπούν τον εαυτό τους έχουν καλύτερο ανοσοποιητικό σύστημα και πιο χαμηλούς καρδιακούς χτύπους.

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Exeter και της Οξφόρδης στην Βρετανία πήραν 135 φοιτητές και τους χώρισε σε πέντε ομάδες.
Η κάθυε ομάδα άκουσε διαφορετικές οδηγίες.
Η μια ομάδα έκανε αξονικές την στιγμή που έπρεπε να αντιμετωπίσουν με ηρεμία διάφοες αισθήσεις στο σώμα τους.
Η δεύτερη ομάδα έκανε μια άσκησης αυτο-αγάπης και καλοσύνης κατά την οποία έπρεπε να κάνουν θετικές σκέψεις για τον εαυτό τους.
Η τρίτη και τέταρτη ομάδα άκουσαν ηχογραφημένα μηνύματα που ενεργοποιούσε την αυτοκριτική τους ενώ η πέμπτη ομάδα έπρεπε να φανταστεί πως ψωνίζει σε ένα συναισθηματικά ουδέτερο περιβάλλον.

Τα αποτελέσματα της έρευνας δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό έντυπο Clinical Psychological Science.
H επικεφαλής την έρευνας Dr. Anke Karl και οι συνεργάτες της διαπίστωσαν έντεκα λεπτά αφότου άρχισαν να κάνουν θετικέ σκέψεις για τον εαυτό τους, οι εθελοντές είχαν χαμηλότερους καρδιακούς χτύπους από εκείνους που έπρεπε να ασκήσουν κριτική στον εαυτό τους.
Από την έρευνα φάνηκε πως όσοι αγαπούσαν τον εαυτό τους έκαναν καλές σκέψεις για τον αυτό τους είχαν ισχυρότερο ανοσοποιητικό σύστημα και χαμηλότερους καρδιακούς χτύπους.

Πηγή

Δεν γίνεται να σε αγαπάνε όλοι

Δεν μπορούμε να ταιριάζουμε με όλους, ούτε να τα πηγαίνουμε καλά με όλους. Είναι αδύνατο και λίγοι άνθρωποι το έχουν καταφέρει.

Πολλοί άνθρωποι δεν ξέρουν να αγαπούν, δεν θέλουν να αγαπούν και όλα ξεκινάνε από τον ίδιο τους το εαυτό. Μην στεναχωριέστε για ανθρώπους αδύναμους να αγαπούν και να θυμάστε ότι δεν ταιριάζουμε με όλους.

Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να είμαστε κακοί προς αυτούς τους ανθρώπους ούτε ότι πρέπει να γινόμαστε αγενείς και να προσπαθούμε μάταια να τους αλλάξουμε άποψη..

https://www.awakengr.com/

Χριστούγεννα σημαίνει οικογένεια, αγάπη, χαμόγελα!

Τρέχεις να προλάβεις, να ετοιμάσεις, να πάρεις δώρα, να μαγειρέψεις, να ευχαριστήσεις τους πάντες, αλλά ξέρεις τι; Δε χρειάζεται να κάνεις όλες αυτές τις ετοιμασίες – υπερπαραγωγή – και να περάσεις όμορφα με την οικογένειά σου.

Οι γιορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς είναι κυρίως οι θεαματικές, μικρές στιγμές, που πρωταγωνιστεί η ζεστασιά της οικογένειας και η μαγεία του ονείρου. Κανένας λόγος να αισθανθούμε ενοχές ή ότι υπολειπόμαστε σε κάτι, αν το μόνο που μπορούμε να δώσουμε στην οικογένειά μας αυτά τα Χριστούγεννα είναι ο χρόνος μας και η ανάγκη μας για επικοινωνία και έκφραση…

carousel

Χριστούγεννα σημαίνει οικογένεια, αγάπη, χαμόγελα!

Αυτό είναι το αληθινό πνεύμα τους! Να γιατί:

Μιλάμε περισσότερο! Και πιο ποιοτικά. Όχι απαραίτητα γιατί πιάνουμε τα «μεγάλα» θέματα ή χρησιμοποιούμε πιο σωστές λέξεις. Αλλά γιατί είμαστε εκεί. Γιατί κάνουμε χιούμορ, πειράγματα. Απαντάμε στις πιο ασήμαντες ερωτήσεις των παιδιών μας που συχνά δεν έχουμε την υπομονή να τις απαντήσουμε καθώς η καθημερινότητα μας κυνηγάει. Αυτή η διαθεσιμότητά μας είναι το μεγαλύτερο ίσως δώρο ίσως των γιορτών- η ευελιξία μας να μην στριμώχνουμε τα παιδιά και την ανάγκη τους για επικοινωνία ανάμεσα σε όλες τις άλλες ενήλικες υποχρεώσεις μας.

Παίξε όσο μπορείς! Μπορεί να έχουμε πειστεί για τη συμβολή του παιχνιδιού στη μάθηση των παιδιών, για τους δρόμους που ανοίγει στη φαντασία τους και το χτίσιμο του δημιουργικού τους εαυτού- αλλά πόσο το έχουμε προτεραιότητα στη ζωή τους; Οι μέρες των γιορτών είναι η ιδανική ευκαιρία να «πάρουμε πίσω» όλες τις αρνήσεις μας κατά τη διάρκεια της χρονιάς να παίξουμε μαζί τους γιατί ήταν ώρα για το διάβασμά τους ή για κολυμβητήριο ή για να μαζέψουμε το σπίτι. Όλα αυτά τώρα επιβάλλεται να περιμένουν. Τι νόημα έχουν οι γιορτές αν ακολουθούν το… πρωτόκολλο των προηγούμενων ημερών; Ας βάλουμε το παιχνίδι στη ζωή μας ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι μπορεί να φάμε αργότερα το μεσημεριανό φαγητό ή να «ξεχάσουμε» το βραδινό μπάνιο. Τα παιδιά λατρεύουν να βλέπουν τους γονείς τους στο χαλί, να παίζουν μαζί το αγαπημένο τους επιτραπέζιο. Ή να τα βοηθάνε στα λέγκο. Ή να φτιάχνουν μαζί ρούχα για τις κούκλες τους. Και, πόσο, τελικά, το λατρεύουμε κι οι ίδιοι, όταν το μυαλό μας είναι καθαρό από υποχρεώσεις…

πλατεία της Καλαμάτας

Χριστούγεννα σημαίνει οικογένεια, αγάπη, χαμόγελα!

Είναι προφανές πως μία σχέση δεν είναι δεδομένη, απαιτεί θυσίες και από κοινού προσπάθειες για να διατηρηθεί μέσα στο χρόνο. Ιδιαίτερα οι μακροχρόνιες σχέσεις φθείρονται και κατά συνέπεια, όπως είναι φυσικό, επέρχεται η ρουτίνα.

Στη σχέση, λοιπόν, υπάρχουν ανάγκες που έχουμε και εμείς και οι σύντροφοί μας. Πολλές φορές όμως σκεφτόμαστε εγωιστικά και δεν φροντίζουμε όσο θα έπρεπε τον άνθρωπό μας.

Και οι δύο σύντροφοι έχουν ανάγκες που πρέπει να καλύπτονται άρτια. Ποιες είναι αυτές…;

• Η Αγάπη, όλοι έχουμε ανάγκη από αγάπη. Κανένας δεν είπε: «Αχ… έσκασα, μη μου δίνεις άλλη αγάπη!». Ποτέ μην σταματάμε να λέμε «σε αγαπώ», είναι τόσο σημαντικό, είναι ένα συστατικό που διατηρεί τη σχέση.

• Η Φροντίδα και το Ενδιαφέρον. Είναι βασικό να αισθανόμαστε τον άλλον, να συζητάμε μαζί του για τις ανησυχίες και τους προβληματισμούς του και να τον αφήνουμε να μας εκφράζει τα ενδότερα συναισθήματά του. Αν δεν ενδιαφερθούμε εμείς που είμαστε ο άνθρωπός του, σε ποιον θα τα πει; Με λίγα λόγια να έχουμε ενσυναίσθηση και να μην αδιαφορούμε, να μπαίνουμε στη θέση του άλλου, όχι μόνο στις χαρές αλλά και στις λύπες και στις αποτυχίες του.

• Η Καλοσύνη. Το να είμαστε καλοί με τον/την σύντροφό μας και να μην κρατάμε κακίες. Για όλα υπάρχουν λύση αν τα συζητάς…

• Η Εμπιστοσύνη σε μία σχέση είναι το Α και το Ω. Το αντίθετό της… η Ζήλια το μεγαλύτερο ελάττωμα που μπορεί να είναι και το συστατικό της συντριβής της.

• Η Συγχώρεση είναι επίσης, σημαντική στη σχέση. Είναι φυσικό να γίνονται λάθη, κανένας δεν είναι τέλειος… Καλό είναι να συζητάμε τα λάθη μας και να συγχωρούμε τον/ την σύντροφό μας. Άλλωστε και εμείς θα θέλαμε να μας συγχωρέσουν αν κάπου σφάλαμε. Το να ξέρεις να συγχωρείς και να μην κρατάς κακίες είναι αρετή!

• Ο Ρομαντισμός και η Φαντασία είναι εξίσου σημαντικά συστατικά που καλύπτουν τις ανάγκες και διατηρούν την σχέση ζωντανή και λειτουργική.

Αγάπη, κατανόηση, τρυφερότητα, έρωτας είναι λοιπόν τα ουσιαστικά συστατικά που αναζωπυρώνουν τη σχέση και την κρατούν μακριά από τη φθορά και το τέλος της.

Μην ξεχνάμε να «ποτίζουμε» τη σχέση μας με αυτά τα τόσο θρεπτικά συστατικά…

Γράφει ο Γιάννης Ξηνταράς

ΠΗΓΗ

Όποτε ο Θεός θέλει να σώσει έναν άνθρωπο στέλνει κάποιον να τον αγαπήσει!

Στον κόσμο αυτό υπάρχει πάντα ένα άτομο που περιμένει ένα άλλο, είτε στη μέση μιας ερήμου, είτε στη μέση μιας μεγάλης πόλης

Κι όταν οι δύο αυτοί άνθρωποι διασταυρώνονται

και οι ματιές τους σμίγουν,

το παρελθόν και το μέλλον χάνουν τη σημασία τους

και το μόνο πράγμα που υπάρχει είναι εκείνη η στιγμή,

μαζί με την απίστευτη βεβαιότητα ότι τα πάντα

κάτω από τον ήλιο είναι γραμμένα από το ίδιο Χέρι,

το Χέρι που αφυπνίζει την Αγάπη…

Ανήκω στο πολύ μικρό ποσοστό ανθρώπων σ’ αυτόν τον πλανήτη που όχι μόνο αυτές οι μέρες με βρήκαν και θα με βρουν με τους αγαπημένους μου, με μία στέγη πάνω απ’ το κεφάλι μου, με αγάπη κι υγεία αλλά και με την πολυτέλεια να μην έχω κάτι να ζητήσω από δώρα.

Μεγαλώνοντας, δεν περιμένω πλέον γυαλιστερά περιτυλίγματα με κορδέλες και χρυσόσκονη. Αντιθέτως, αυτή η εποχή είναι για μένα άλλη μια ευκαιρία με περισσότερο χρόνο για σκέψη, για αναδρομή στο περασμένο έτος και την κατάθεση των στόχων του επόμενου, που σχεδόν απειλητικά μας πλησιάζει. Γι’ αυτό κι η ανάγκη για δώρα ακριβά και λαμπερά φεύγει κι έρχεται μια άλλη ανάγκη, αλλιώτικη∙ η ανάγκη για έναν τόσο δα καλύτερο κόσμο από εκείνον του περασμένου χρόνου. Ανάγκη για ανθρώπους λίγο πιο αληθινούς, λίγο πιο παρόντες και λιγότερο χαμένους στις ρουτίνες τους.

Για αυτές τις γιορτές, λοιπόν, αν με ρωτάτε τι δώρα ζητάω, θέλω να δω ανθρώπους ευγνώμονες. Που να ‘ναι ευχαριστημένοι με όσα έχουν, που θα ξυπνάνε με χαμόγελο κι η καρδιά τους θα ξεχειλίζει από χαρά κι ενθουσιασμό για το τι θα ακολουθήσει. Που δεν τους νοιάζουν τα φωτάκια και τα στρας, που νιώθουν γεμάτοι με την παρουσία όσων μπορούν να ‘ναι μαζί τους.

Αν σας νοιάζει τι θέλω για φέτος, θέλω να δω καλοσύνη και μοίρασμα. Να γεμίζουν τα δωμάτια με κομπλιμέντα, να ‘χουν όλα τα σπίτια όσα χρειάζονται∙ δώρα για τα παιδιά και φαγητό στο τραπέζι. Θέλω να δω κόσμο να αναπολεί το 2018 και να σηκώνει το τηλέφωνο να πει μια «συγγνώμη» κι ένα «σε σκέφτομαι».

Αυτές τις γιορτές, ζητάω να δω λίγη περισσότερη ενσυναίσθηση στον κόσμο. Να μπορούμε να περπατήσουμε στα παπούτσια του διπλανού μας, να καταλάβουμε γιατί σήμερα ήτανε λίγο πιο απότομος ή λίγο πιο ευάλωτος απ’ ό,τι χθες. Να δω ανθρώπους που δε βιάζονται να κρίνουν.

Δε θα μπορούσα, βέβαια, να μη ζητήσω αγάπη. Αληθινή, ανιδιοτελή, δίχως όρους και προϋποθέσεις. Όχι από εκείνες τις σάπιες που σε ρίχνουν στα πατώματα. Εκείνες που σε γεμίζουν, που σε κάνουν, όντως, βαθιά χαρούμενο. Ανθρώπους που αγαπιούνται, που αγαπάνε τους δίπλα τους, που αγαπάνε τους εαυτούς τους και θέλουν να τους δουν να προχωρούν μπροστά. Που βάζουν μια δόση αγάπης ακόμη και στην πιο βαρετή δουλειά της μέρας τους,  που φοράνε το χαμόγελό τους κατευθείαν απ’ την καρδιά.

Θέλω αυτές τις γιορτές να δω ανθρώπους να κοιτάζονται στα μάτια, να ξεχνάνε τα κινητά τους για ώρες, να ανταλλάζουν ζεστές αγκαλιές, να ‘ναι εκεί, παρόντες σε κάθε στιγμή. Θέλω να δω κόσμο να μιλάει απ’ την ψυχή του, να εκφράζεται λίγο περισσότερο, να αγκαλιάζει με ευγνωμοσύνη όλα όσα θα του φέρουν αυτές οι όμορφες μέρες.

Αφήστε τα δώρα και τη χρυσόσκονη, φέτος θέλω να δω ανθρώπους που θυμούνται πως πώς να ‘ναι λίγο περισσότερο άνθρωποι.