Ο κόσμος τους: πόλεμος, εκμετάλλευση, καταστολή
Ο κόσμος μας: αντίσταση, αλληλεγγύη, ελευθερία

Ζούμε σε μια εποχή ενός άτυπου 3^ου παγκόσμιου πόλεμου.

Στη Ουκρανία για τέταρτη χρονιά συνεχίζονται οι μάχες με χιλιάδες νεκρούς και από τις δύο πλευρές. Ο Μαδούρο, εκλεγμένος πρόεδρος της Βενεζουέλας, και η γυναίκα του απάγονται από τους Αμερικανούς και οδηγούνται σε φυλακή στις ΗΠΑ. Αφορμή: Το δήθεν εμπόριο ναρκωτικών. Αιτία: Η άρνηση πλήρους υποταγής στις επιταγές των ΗΠΑ. Η Κούβα σε εμπάργκο από το 1962, σε κατάσταση πνιγμού τα τελευταία χρόνια  και με απειλή για κατάληψη από τον Τραμπ. Αφορμή: Καμία. Αιτία: Να σβήσει από την ιστορική μνήμη το παράδειγμα ενός λαού, ο οποίος μολονότι βρίσκεται στο στόμα του λύκου και παρά τις τεράστιες δυσκολίες που αντιμετωπίζει, εξακολουθεί να ζει με αξιοπρέπεια και να μην υποκύπτει στους εκβιασμούς των ιμπεριαλιστών, πιστός στην προτροπή του Καμίλο Σιενφουέγος: «Εδώ δεν παραδίνεται κανείς γαμώτο!». Σε μια σειρά άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής οι ΗΠΑ επιβάλλουν την κυριαρχία τους με εκβιασμούς, πραξικοπήματα, οικονομικές πιέσεις και χειραγώγηση της πολιτικής ζωής

Στη Συρία, ένας τζιχαντιστής που φόρεσε κοστούμι γίνεται πρόεδρος της χώρας και συνεχίζει τις σφαγές με την αμέριστη βοήθεια Αμερικάνων και Ισραηλινών, διαλύοντας τη χώρα. Στο Ιράν, οι ίδιοι ιμπεριαλιστές αφού δεν μπόρεσαν να ανατρέψουν το καθεστώς, προχωρούν σε βομβαρδισμούς με πρώτα θύματα μαθήτριες δημοτικού σχολείου. Δολοφονούν όποιον δεν τους αρέσει στο εσωτερικό και εκβιάζουν μια ολόκληρη χώρα για να την υποτάξουν. Στο Λίβανο τα ίδια: χιλιάδες νεκροί και εκατομμύρια εκτοπισμένοι επειδή έτσι «διατάζει» ο νταής της περιοχής, το Ισραήλ.

Στην Παλαιστίνη, 78 χρόνια μετά τη Νάκμπα (καταστροφή στα αραβικά), ο παλαιστινιακός λαός συνεχίζει να αντιστέκεται για γη και ελευθερία, ενάντια στη γενοκτονία και τη λιμοκτονία, την κατοχή και τον αφανισμό, από τον ισραηλινό στρατό και τους εποίκους. Οι ιμπεριαλιστές ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – Ε.Ε.  στηρίζουν και καλύπτουν τους ισραηλινούς εγκληματίες πολέμου που συνεχίζουν να σπέρνουν το θάνατο σε Γάζα και Δυτική Όχθη, συνεχίζοντας την γενοκτονία και την εθνοκάθαρση.

Η δήθεν δημοκρατική, με ανθρώπινο πρόσωπο  και κοινωνική ευαισθησία Ε.Ε στηρίζει χωρίς ντροπή τους φονιάδες Αμερικάνους και Ισραηλινούς, διατηρώντας εμπορικές και κάθε είδους οικονομικές και στρατιωτικές σχέσεις με το Ισραήλ ενώ παράλληλα κάνει στροφή στη πολεμική οικονομία, εντείνοντας τους εξοπλισμούς σε βάρος όποιων κοινωνικών παροχών έχουν απομείνει. Στην ίδια λογική το ελληνικό κράτος και οι κυβερνήσεις του: έχουν καταστήσει τη χώρα ορμητήριο πολέμου, αγαπημένο τουριστικό και επενδυτικό προορισμό των Ισραηλινών εγκληματιών. Στην περιοχή μας, στη θέση Μπουρνιά, 200 στρέμματα γης προορίζονται για mega-επένδυση, διεκδικώντας αποκλειστική πρόσβαση στην παραλία και τη θάλασσα. Η φυσιογνωμία της περιοχής αλλά και ολόκληρης της πόλης, που έχει δείξει καθαρά ότι στέκεται αταλάντευτα στο πλευρό του Παλαιστινιακού λαού, κινδυνεύει να αλλοιωθεί.

Η υποτακτική στάση της ελληνικής κυβέρνησης φάνηκε ξεκάθαρα κατά την τρομοκρατική πειρατεία των σιωναζί ενάντια στον Στόλο της Ελευθερίας ανοιχτά της Κρήτης, όπου συνεργάστηκε με τους απαγωγείς αλλά και μετά την δεύτερη επίθεση με την αδιαφορία και απαξίωση που επέδειξε για τα βασανιστήρια που υπέστησαν τα πληρώματα του Στόλου, μεταξύ αυτών και 19 Έλληνες και Ελληνίδες, τη στιγμή που όλος ο κόσμος – ακόμα και δυτικές κυβερνήσεις- αναγκάστηκαν να εκφράσουν μια καταδίκη για τις πρακτικές του Ισραήλ. Είναι ολοφάνερο ότι η στάση της ελληνικής κυβέρνησης βρίσκεται  σε πλήρη αντίθεση με τη θέληση του ελληνικού λαού.

Όμως ο πόλεμος δεν διεξάγεται μόνο στα μέτωπα. Διεξάγεται και μέσα στην κοινωνία. Η ακρίβεια συνθλίβει τα λαϊκά στρώματα, ενώ μισθοί και συντάξεις δεν φτάνουν για να βγει ο μήνας. Η στέγη μετατρέπεται σε προνόμιο, τα ενοίκια εκτοξεύονται, λαϊκές κατοικίες εκπλειστηριάζονται και ολόκληρες περιοχές παραδίδονται στην κερδοσκοπία επενδυτικών κεφαλαίων και των προγραμμάτων «golden visa». Την ίδια ώρα, η εμβληματική προσπάθεια για συλλογική και αυτό-οργανωμένη υπεράσπιση του δικαιώματος στη στέγαση, η κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, μπαίνει στο στόχαστρο γιατί αμφισβητεί τα κυβερνητικά σχέδια για «αναπλάσεις» που ξεσπιτώνουν τους κατοίκους και εξυπηρετούν το κεφάλαιο. Οι κάτοικοι τα υπερασπίζονται με την ίδια τους τη ζωή, προχωρώντας δύο από αυτούς σε απεργία πείνας.

Ο πρωτογενής τομέας οδηγείται σε μαρασμό, υπονομεύοντας ακόμη και τη διατροφική επάρκεια της χώρας. Η δημόσια Υγεία, η Παιδεία και το Νερό αντιμετωπίζονται ως πεδία ιδιωτικής κερδοφορίας. Στην ενημέρωση κυριαρχούν η παραπληροφόρηση, οι απειλές και οι αγωγές φίμωσης. Παράλληλα, η διαφθορά, οι υποκλοπές, οι απευθείας αναθέσεις και η συγκάλυψη μεγάλων σκανδάλων αποκαλύπτουν ένα κράτος που λειτουργεί όλο και πιο ανοιχτά υπέρ των ισχυρών.

Και ενώ όλα αυτά συμβαίνουν, τα σύνορα της Ευρώπης και της χώρας μας μετατρέπονται σε υγρούς και χερσαίους τάφους προσφύγων και μεταναστών. Άνθρωποι που αναζητούν μια θέση στη ζωή, μακριά από πολέμους, φτώχεια και διώξεις, βρίσκονται αντιμέτωποι με τείχη, επαναπροωθήσεις, στρατόπεδα εγκλωβισμού και τον θάνατο. Δε ξεχνάμε το μεγαλύτερο ρατσιστικό έγκλημα στη σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας: το έγκλημα της Πύλου. Με τη συνενοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των κυβερνήσεων και των μηχανισμών καταστολής, η ανθρώπινη ζωή υποτιμάται και η αλληλεγγύη ποινικοποιείται.

Για έναν κόσμο που θα χωρά όλους τους ανθρώπους

Δεν είναι προφανώς υπερβολή να πούμε ότι ο ολοκληρωτικός καπιταλισμός της εποχής μας δολοφονεί φυσικά, ψυχολογικά, συναισθηματικά. Είναι όμως καιρός να ανοίξουμε τους δρόμους της απελευθέρωσης από αυτή τη σκλαβιά με συλλογικούς όρους. Για μια παιδεία που μορφώνει και καλλιεργεί, μια εργασία που δημιουργεί, μια ελευθερία που ανυψώνει, μια κοινωνία δίχως καταπίεση και εκμετάλλευση, στην οποία οι σχέσεις ανθρωπεύουν και ομορφαίνουν τον άνθρωπο, μια φύση που δεν λεηλατείται αλλά αναπτύσσεται σε αρμονία με τον άνθρωπο,  έναν κόσμο δίχως πολέμους, έναν κόσμο ισότητας και αλληλεγγύης.

Για όλα αυτά και όχι μόνο…

Έλα να συζητήσουμε, να προβληματιστούμε, να καταθέσουμε εμπειρίες και απόψεις

στο 15^Ο ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ

στις 19-20-21 ΙΟΥΝΙΟΥ

στο ΠΑΡΚΟ ΛΙΜΕΝΙΚΟΥ

          Αντιφασιστική Κίνηση Καλαμάτας

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΦΕΣΤΙΒΑΛ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 19 ΙΟΥΝΙΟΥ

20:00

«ΦΤΑΙΕΙ Ο ΕΡΩΤΑΣ»

Παράσταση της Ακτιβιστικής Ομάδας Θεάτρου των Καταπιεσμένων

LAND OF THE FREE

Συναυλία της πρωτοβουλίας «Η Μουσική Κόντρα στη Σιωπή»

ΣΑΒΒΑΤΟ 20 ΙΟΥΝΙΟΥ

11:00

Ανοιχτή Συνέντευξη Τύπου

Εμπειρίες από μέλη της ελληνικής αποστολής του Global Sumud Flotilla

19:15

Η ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΜΑΣ ΦΛΕΓΕΤΑΙ: ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ, ΛΙΒΑΝΟΣ, ΙΡΑΝ

Ομιλητές:

ΝΑΣΙΜ ΑΛΑΤΡΑΣ – Δημοσιογράφος, Συγγραφέας

ΝΙΚΟΛΑΣ ΚΟΣΜΑΤΟΠΟΥΛΟΣ – Συγγραφέας, Αναπληρωτής Καθηγητής Πολιτικής Ανθρωπολογίας, Αμερικανικό Πανεπιστήμιο Βηρυτού

ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΣΙΡΗΣ – Πλήρωμα Global Sumud Flotilla, μέλος Αντιφασιστικής Κίνησης Καλαμάτας

Χαιρετίζει ο GEORGE IBRAHIM ABDALLAH – Λιβανέζος κομμουνιστής ακτιβιστής για την Παλαιστίνη

Μετά τις 21:00 – Συναυλίες

Antifona

Απλοί Θεατές

TNT – Gzas (Rationalistas)

ΚΥΡΙΑΚΗ 21 ΙΟΥΝΙΟΥ

11:00
Κύκλος Συζήτησης

Η ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΩΣ ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΔΕΞΙΟΤΗΤΩΝ ΖΩΗΣ:
Όρια, συναίνεση και πρόληψη της έμφυλης βίας

Ομιλήτρια:
Μαρία Πατεράκη – Εκπαιδευτικός, MA Gender Studies

Εκδήλωση της Φεμινιστικής Καλαμάτας

«ΣΗΚΩ ΚΟΡΗ, ΣΗΚΩ ΛΥΓΕΡΗ»
Τραγούδια του χθες, κραυγές του σήμερα

Παραδοσιακά τραγούδια «της τιμής» και ιστορίες γυναικοκτονίας από τα Antifona και την ομάδα χορού «αντίστροφα»

19:00
ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ 2.0
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ & ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΥΠΟ ΔΙΩΓΜΟ

Ομιλητές:

ΛΟΥΚΑΣ ΣΤΑΜΕΛΛΟΣ – μέλος OmniaTV

ΜΑΡΙΝΙΚΗ ΑΛΕΒΙΖΟΠΟΥΛΟΥ – Δημοσιογράφος, The Manifold

ΘΟΔΩΡΗΣ ΧΟΝΔΡΟΓΙΑΝΝΟΣ – Δημοσιογράφος, Reporters United

Μετά τις 21:00 – Συναυλίες

Briz

Lost Minds

Sisyphusmustdie

Παραδοσιακό Γλέντι

Θεματικές γωνιές:

Έκθεση βιβλίου, έκθεση φωτογραφίας, έκθεση ζωγραφικής, παιδική γωνιά.