Τις παρατηρήσεις τους για την παρουσία της Ελληνικής γλώσσας στο διαδίκτυο απέστειλαν μαθητές από επτά σχολικές μονάδες της Καλαμάτας προς την Ακαδημία Αθηνών, με σκοπό να συμβάλλουν στις προσπάθειες όλων μας για την διατήρηση και ανάπτυξη της γλωσσικής μας κληρονομιάς.

Οι επτά σχολικές μονάδες, που είναι το 4ο Δημοτικό Σχολείο Καλαμάτας, το 12ο Δημοτικό Σχολείο Καλαμάτας, το 13ο Δημοτικό Σχολείο Καλαμάτας, το 14ο Δημοτικό Σχολείο Καλαμάτας, το 17ο Δημοτικό Σχολείο Καλαμάτας, το 19ο Δημοτικό Σχολείο Καλαμάτας και το Ενιαίο Ειδικό Επαγγελματικό Γυμνάσιο Λύκειο Καλαμάτας, δραστηριοποιήθηκαν στο πλαίσιο του Προγράμματος Σπουδών για τον Ενεργό Πολίτη, που εισήχθηκε στην Εκπαίδευση κατά το σχολικό έτος 2024-2025. Οι μαθητές είτε συμμετείχαν στην διαμόρφωση είτε στην αποστολή της συγκεκριμένης επιστολής, η οποία ακολουθεί παρακάτω.

Όπως παρατήρησαν οι μαθητές, τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότερο εμφανίζονται αλλοιώσεις στον γραπτό λόγο των συσκευών που χρησιμοποιούν διαδίκτυο, δηλαδή τους υπολογιστές τα κινητά τηλέφωνα, τα τάμπλετ κ.λπ. Για παράδειγμα εξαφανίζονται γράμματα, όπως το «ς» που γίνεται «σ», το «μ», που γίνεται «m» και άλλα. Επίσης παρατήρησαν ότι εξαφανίζονται οι τόνοι, που όπως μαθαίνουν μας δείχνουν τον «ρυθμό της γλώσσας» και της ομιλίας μας. Ακόμη και «κεφαλαία με τόνο» παρατήρησαν ότι «επιβάλλονται» από τους διορθωτές των συσκευών. «Όλα αυτά δεν ταιριάζουν με όσα διδάσκονται από το σχολείο τους», όπως αναφέρουν στην επιστολή.

Αφού συνέλεξαν πολλές περιπτώσεις αλλοίωσης του γραπτού λόγου, οι μαθητές παρατήρησαν τις επιπτώσεις των αλλοιώσεων αυτών στην καθημερινότητα. Όταν αναζητούν στίχους στο διαδίκτυο η αλλοίωση είναι τόσο μεγάλη που στην πραγματικότητα δεν πρόκειται για ελληνική γραπτή γλώσσα. Όμως και η σύγχρονη μουσική, αλλοιώνει κατά πολύ τη μορφή της γλώσσας γιατί στην πραγματικότητα αδιαφορεί για τον σωστό τονισμό της λέξης μέσα στο τραγούδι. Είναι τέτοια η αλλοίωση των τονισμών που όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά οι μαθητές «Αν κάποιος έχει τα ελληνικά για δεύτερη γλώσσα δε θα μπορέσει να καταλάβει ελληνικά» ακούγοντας κάποια ελληνικά τραγούδια και ιδιαίτερα κάποιες λέξεις ή φράσεις τους.

Καθώς φτωχαίνει η αποτύπωση του γραπτού λόγου, χάνεται η έννοια της ορθογραφίας και της ετυμολογίας, που αποτελούν τον εσωτερικό πλούτο της γλώσσας. Όμως αυτό δεν είναι και τόσο δίκαιο! Στην επιστολή αναφέρεται πως «Μια τέτοια λογική στερεί την ορθογραφία και την ετυμολογία χωρίς να μας υπολογίζει μας μοιάζει σα μια στέρηση μιας δημοκρατίας. Θα την λέγαμε  γλωσσική δημοκρατία. Θέλουμε γλωσσική δημοκρατία και όχι γλωσσική… τυραννία!»

Η επιστολή στάλθηκε στην Ακαδημία Αθηνών, με σεβασμό και ευγένεια προς τον θεσμό από τους μικρούς ενεργούς πολίτες και τους εκπαιδευτικούς τους. Παράλληλα κοινοποιήθηκε στους θεσμικούς φορείς της χώρας μας που συνδέονται με την γλωσσική μας κληρονομιά, τα ιδρύματα, τα εργαστήρια και τα πανεπιστημιακά Τμήματα που σχετίζονται άμεσα με τη γλώσσα.

Έτσι, με τη νέα χρονιά, οι μαθητές θα μπορέσουν να μελετήσουν – πάντα ως εκπαιδευόμενοι ενεργοί πολίτες – τα ζητήματα δραστηριοποίησης για την διάσωση του πολιτισμού μας και τις σχέσεις των πολιτών με τους θεσμικούς φορείς.

Βγάζοντας χρήσιμα συμπεράσματα θα συνεχίσουν στο δεύτερο μέρος της δράσης τους αυτής, αναλύοντας τα αποτελέσματα και την συνεργασία – επικοινωνία με τους θεσμικούς φορείς.

Η δράση με τη γενική ονομασία «Βγάλτε Γλώσσα: Κατανοώ τη γλωσσική μου κληρονομιά και δρω»,  συνδέεται με το τρέχον «Πρόγραμμα Σπουδών για τον Ενεργό Πολίτη», με τις δράσεις για τα «Εργαστήρι Δεξιοτήτων» και εστιάζει στην σύνδεση της «Επιστήμης των Πολιτών» (Citizen Science) και της Ανοικτής Επιστήμης (Open Science) με την Εκπαίδευση. Συντονίστηκε από το 13^ο Δημοτικό Σχολείο, αγκαλιάστηκε από τις μονάδες και τους φορείς που την υποστήριξαν και αναμένεται να δώσει και σχετικό εκπαιδευτικό υλικό, το οποίο θα είναι διαθέσιμο σε όλους από την ιστοσελίδα του σχολείου.

Καλαμάτα 10/06/2025

Προς: Ακαδημία Αθηνών

Κοιν.: Αρμόδιους φορείς για την ελληνική γλώσσα και κάθε πιθανό ενδιαφερόμενο φορέα ή πρόσωπο

Θέμα: Ερωτηματικά και παρατηρήσεις για την γραπτή Ελληνική γλώσσα στα ψηφιακά μέσα

Εμείς οι μαθητές των σχολείων της Μεσσηνίας που μελετούμε στο μάθημά μας την ελληνική γραπτή γλώσσα στα ψηφιακά μέσα, κάναμε κάποιες παρατηρήσεις που μας δημιούργησαν προβληματισμούς και απορίες. Θα θέλαμε, λοιπόν, να μοιραστούμε τους προβληματισμούς και τις απορίες μας αυτές, που αφορούν την εθνική γλωσσική μας κληρονομιά με τον φορέα σας, που είναι αρμόδιος για τα θέματα αυτά, αλλά και κάθε φορέα και πρόσωπο που ενδιαφέρεται.

Ο προβληματισμός και τα ερωτήματά μας, αφορούν την διαφορά που βλέπουμε να υπάρχει ανάμεσα στον γραπτό λόγο που μαθαίνουμε στο σχολείο και τον γραπτό λόγο που συναντούμε όταν χρησιμοποιούμε ψηφιακά μέσα.

Συγκεκριμένα παρατηρούμε ότι εδώ και πολύ καιρό στο διαδίκτυο το «σίγμα τελικό ‘ς’» δεν χρησιμοποιείται πλέον πάντα και έχει αντικατασταθεί από το «μικρό ‘σ’».

Επίσης, εδώ και λίγο καιρό το «μ» έχει αντικατασταθεί από το «m», και σε κάποιες περιπτώσεις λογισμικών το «ε» αντικαθίσταται από το «e».

Παρατηρούμε γενικά μια εξαφάνιση από τις οθόνες του ελληνικού αλφαβήτου που συμβαίνει σταδιακά και «γράμμα-γράμμα».

Επίσης παρατηρήσαμε ότι υπάρχουν διορθωτές κειμένων που θεωρούν τα πεζά τονισμένα γράμματα «λάθος», τα υπογραμμίζουν ως μη αποδεκτά και προτείνουν κεφαλαία τονισμένα γράμματα. Υποστηρίζουν, δηλαδή, μόνο κεφαλαίους χαρακτήρες και μάλιστα με τόνους. Έτσι εξαφανίζεται ο γραπτός λόγος όπως τον μαθαίνουμε και δημιουργείται ένας νέος που δεν υπάρχει αλλά τα λογισμικά τον θεωρούν ολόσωστο.

Βέβαια ήταν πολλές και οι περιπτώσεις που οι ψηφιακές εφαρμογές αδιαφορούσαν για τους τόνους προτείνοντας οι ίδιες ολόκληρες φράσεις και αποσπάσματα γραπτού λόγου χωρίς τονισμό.

Όλα τα παραπάνω συνιστούν, όπως όλοι μπορούμε να παρατηρήσουμε, μεγάλες και ριζικές αλλοιώσεις της ελληνικής γραπτής γλώσσας. Οι αλλοιώσεις αυτές στα δικά μας μάτια δεν έχουν σταματημό και διαρκώς προστίθενται σε αυτές κι άλλες.

Γι’ αυτές τις αλλοιώσεις, εκφράζουμε τον προβληματισμό μας, καθώς η πραγματικότητα δεν συμφωνεί με ό,τι έχουμε διδαχτεί για τον γραπτό λόγο. Αντίθετα τον αλλάζει ριζικά, καθολικά και απόλυτα.

Εκφράζουμε, όμως και τα ερωτήματά μας για το πώς θα μπορούσαμε να αντιμετωπίσουμε αυτές τις αλλοιώσεις  που επιδρούν αρνητικά στην ελληνική γλώσσα. Επιδρούν αρνητικά όχι μόνο για εμάς αλλά για όλον τον πλανήτη, διεθνώς, αφού σε όλα αυτά έχει πρόσβαση όλος ο κόσμος.

Αναρωτιόμαστε πώς μπορούμε να αντιμετωπίσουμε όλα αυτά εμείς σήμερα, όλοι οι πολίτες αύριο, αλλά και οι φορείς που είτε είναι αρμόδιοι, είτε απλά χρησιμοποιούν τον ελληνικό γραπτό λόγο.

Έτσι, αυτός ο προβληματισμός και η απορία μας, μας οδήγησαν να απευθυνθούμε πρωτίστως σε εσάς, στην Ακαδημία Αθηνών, αλλά και κάθε σχετικό φορέα που σκεφτήκαμε.

Απευθυνόμαστε, λοιπόν, κυρίως σε εσάς, αλλά κοινοποιούμε τον προβληματισμό και τα ερωτήματά μας, σε όσα άλλα ακαδημαϊκά ιδρύματα και φορείς μάθαμε ότι σχετίζονται με την μελέτη της ελληνικής γλώσσας. Επίσης αφήνουμε την επιστολή μας αυτή ανοιχτή σε κάθε ενδιαφερόμενο συμπολίτη μας, σε κάθε θεσμό και φορέα που μπορεί να βοηθήσει στο πρόβλημα αυτό της αλλοίωσης του γραπτού μας λόγου.

* * *

Όλα τα παραπάνω περιγράφουν σχετικά σύντομα το σκοπό της επιστολής μας και τους λόγους που μας οδήγησαν μέσα από το μάθημά μας να την συντάξουμε για εσάς. Η σύντομη αυτή περιγραφή, όμως, προέκυψε μέσα από μια σειρά μαθημάτων, στα οποία ερευνήσαμε το φαινόμενο της αλλοίωσης της γραπτής ελληνικής γλώσσας. Στα μαθήματα αυτά προέκυψαν ενδιαφέρουσες – πιστεύουμε – διαπιστώσεις. Αυτές θα θέλαμε να μοιραστούμε μαζί σας.

1. Παρατηρήσαμε αισθητική υποβάθμιση της γλώσσας

Οι γενιές μας έχουν γνωρίσει μια συγκεκριμένη εικόνα για την γραπτή μας γλώσσα. Η εικόνα αυτή έχει κεφαλαία και πεζά γράμματα μαζί. Έχει ένα τονικό σημάδι, που δίνει τον ρυθμό και τη μελωδία της γλώσσας. Φαίνεται και ακούγεται.  Η εικόνα αυτή έχει μια ορθογραφία πολύ χρήσιμη γιατί μας δείχνει την ετυμολογία των λέξεων.

Αυτή η εικόνα τώρα διαταράσσεται. Νοιώθουμε την ασχήμια και κάποια προσβολή που δημιουργεί  στη γλώσσα ο τρόπος αυτός γραφής, χωρίς ορθογραφία και χωρίς τονισμό.

Υποθέσαμε ότι το ίδιο μπορεί να ένιωσαν κι άλλοι άνθρωποι στο παρελθόν, καθώς δεν είναι πρώτη φορά που η γλώσσα μας αλλάζει αισθητική.  Να ένοιωθαν άσχημα που αλλάζει η γλώσσα τους, όχι προς το καλύτερο και όχι για κάποιον πνευματικό σκοπό.

Γιατί ψάξαμε και βρήκαμε πως διάφορες απλοποιήσεις που γίνονται στο γραπτό κείμενο εξυπηρετούν οικονομικούς λόγους, δηλαδή λόγους εξοικονόμησης ενέργειας, χρόνου ίσως και χρημάτων. Λόγους υλικούς και πρακτικούς και όχι λόγους πνευματικούς και πολιτιστικούς.

Μάθαμε πως επικράτησε προβληματισμός για την πνευματική ζωή της γλώσσας και στο παρελθόν. Όταν καταργήθηκαν οι «τόνοι και τα πνεύματα», το γνωστό μας «πολυτονικό σύστημα» και αντικαταστάθηκαν από το ένα και μόνο τονικό σημάδι, υπήρχε προβληματισμός. Επίσης ειπώθηκε ότι η κατάργηση αυτή έγινε για οικονομικούς και πρακτικούς λόγους.

Αναρωτιόμαστε όμως: Είναι, σήμερα επαρκής λόγος η οικονομία για να καταστρέψουμε την τωρινή εικόνας μιας γραπτής γλώσσας; Τί λένε οι ειδικοί για την αισθητική της γλώσσας, για τις αλλαγές που κάνουν τα ψηφιακά μέσα για προφανώς οικονομικούς και πρακτικούς λόγους; Είναι πράγματι μια αισθητική υποβάθμιση της γλώσσας η αλλοίωσή της; Και τί μπορούμε να κάνουμε γι’ αυτό;

2. Παρατηρήσαμε ότι φτωχαίνει το περιεχόμενο της γλώσσας

Άλλωστε, καταλάβαμε πως όταν απλοποιούμε την γραφή, δεν χάνουμε μόνο την αισθητική αλλά προκύπτουν και πρακτικά ζητήματα συνεννόησης. Τα σωστά γράμματα δημιουργούν σωστή ορθογραφία, η οποία με τη σειρά της μας δίνει τις λέξεις σωστά συνδεδεμένες μεταξύ τους.

Με την ορθογραφία καταλαβαίνουμε τις οικογένειες και τις συγγένειες των λέξεων. Καταλαβαίνουμε βαθύτερες συνδέσεις στα νοήματα των λέξεων, επειδή γνωρίζουμε ορθογραφία και ετυμολογία.

Μπορούμε ακόμη να είμαστε και δημιουργικοί με την ορθογραφία και την ετυμολογία, όπως βλέπουμε να κάνουν συνάνθρωποί μας που κάνουν ετυμολογικά και ορθογραφικά παίγνια.

Δοκιμάσαμε κι εμείς να παίξουμε παιχνίδια δημιουργικής ορθογραφίας και μας άρεσαν πολύ.

Νομίζουμε ότι κανείς δεν μπορεί να προκαταβάλει ότι οι άνθρωποι δεν είναι δημιουργικοί με την ορθογραφία και την ετυμολογία, και να τις καταργήσει.

Ποιος μπορεί να πει ότι η άνθρωποι δεν ενδιαφέρονται και δεν θα ενδιαφερθούν ποτέ για την πληροφορία που μας δίνει η ορθογραφία και η ετυμολογία; Εμάς μας ενδιαφέρουν και μας αρέσουν. Είναι σωστό που τα ψηφιακά μέσα καταργούν την ορθογραφία και την ετυμολογία; Δεν πρέπει να κάνουμε κάτι γι’ αυτό;

Μια τέτοια λογική στερεί την ορθογραφία και την ετυμολογία χωρίς να μας υπολογίζει μας μοιάζει σα μια στέρηση μιας δημοκρατίας. Θα την λέγαμε  γλωσσική δημοκρατία. Θέλουμε γλωσσική δημοκρατία και όχι γλωσσική… τυραννία!

3. Παρατηρήσαμε πώς φτωχαίνει η γλώσσα χωρίς τόνους

Ειδικά για τις περιπτώσεις που το τονικό σημάδι εξαφανίζεται, παρατηρήσαμε ότι αν ο αναγνώστης δεν έχει επαρκή γνώση της γλώσσας, χάνει το νόημα. Αν κάποιος δεν ξέρει καλά ελληνικά δεν μπορεί να διαβάσει την αλλοιωμένη γλώσσα των ψηφιακών μέσων. Αν κάποιος έχει τα ελληνικά ως δεύτερη γλώσσα δε θα μπορέσει να καταλάβει ελληνικά.

Όταν οι λέξεις είναι άτονες ο αναγνώστης αναγκαστικά παρατονίζει τις λέξεις που δεν ξέρει. Όμως αν ακουστεί λάθος τόνος ακούγεται λάθος λέξη. Ακούγεται και άλλη λέξη. Εμείς σαν νέα γενιά βασανιζόμαστε πολύ να καταλάβουμε λέξεις σε τραγούδια γιατί οι τραγουδιστές πια δεν δίνουν σημασία στους τόνους. Φανταστείτε τί θα γίνει για όσους δεν μιλάνε ελληνικά σαν πρώτη γλώσσα.

Ο παρατονισμός είναι συχνό φαινόμενο που συμβαίνει στη μουσική όταν ο συνθέτης δεν γνωρίζει ότι ο τόνος ορίζει το λογοτεχνικό αλλά και το μουσικό μέτρο.

Δυστυχώς μπορούμε να σας πούμε πολλά τραγούδια που κι εμείς δεν καταλαβαίνουμε γιατί οι τραγουδιστές παρατονίζουν στο τραγούδι. Είναι η τραγική αλήθεια. Μπορούμε να μην ακούσουμε τις παράτονες μουσικές αν μάθουμε καλά μουσική. Τα άτονα κείμενα όμως γιατί πρέπει να τα βλέπουμε;

Μας έκανε εντύπωση μάλιστα, η ιδιαίτερη σχέση της ελληνικής γλώσσας με τον τόνο, μόλις γνωρίσαμε έστω και στα βασικά της στοιχεία την επιστήμη της Μετρικής. Η Μετρική μας ήταν αρκετή για να καταλάβουμε ότι η γλώσσα έχει ρυθμό που είναι βαθιά εντυπωμένος ακόμη και στο νευρικό μας σύστημα!

Ένας άνθρωπος που «χτυπά έντονα το χέρι του στο τραπέζι ενώ μιλάει», ασυναίσθητα χτυπάει τους τόνους της φράσης που λέει!

Στα δικά μας μάτια και αυτιά, ο τόνος, το τονικό σημάδι είναι ένα μουσικό σημάδι. Είναι ένα σημείο που μετατρέπει το κείμενο σε μια σωστή ρυθμική παρτιτούρα. Κυρίως ρυθμική αλλά και μελωδική, γιατί στην ελληνική γλώσσα, μάθαμε ότι ο τόνος είναι ό,τι πραγματικά λέει η λέξη: ένας ψηλότερος τόνος στην μελωδία που σχηματίζει η φωνή που μιλάει. Μήπως γι αυτό, άλλωστε παλιά δε λέγαν το τονικό σημάδι «οξεία»; Γιατί κάνει την φωνή να πηγαίνει σε πιο «οξεία» νότα;

Είναι, πολύ θλιβερό, λοιπόν, να βλέπουμε τα ψηφιακά μέσα να εξαφανίζουν το τονικό σημάδι. Εκτός από την αισθητική υποβάθμιση, εκτός από το φτωχότερο περιεχόμενο, που προαναφέραμε, χάνεται και η μουσική και ο ήχος της γλώσσας όταν γράφεται.

Πειστήκαμε, λοιπόν, ότι η Μετρική και ο τόνος αποκαλύπτουν τη μουσική της γλώσσας και της κίνησής μας και μας φάνηκε πολύ άσχημο κάτι τόσο σημαντικό να το αγνοούμε.

Έτσι καταλήξαμε ότι η παραγνώριση του τόνου της ελληνικής γλώσσας είναι ένα ακόμη σημάδι πενίας και κατάπτωσης, το οποίο τα ψηφιακά μέσα μπορεί να ενισχύουν σημαντικά στις μέρες μας.

4. Παρατηρήσαμε ότι το πρόβλημα είναι πιο σοβαρό από τα γνωστά μας «greeklish»

Στη συνέχεια, αναρωτηθήκαμε μήπως τελικά όλη αυτή η αλλοίωση της γλώσσας δεν είναι κάτι σοβαρό, αφού εδώ και χρόνια χρησιμοποιούμε τα γνωστά σε όλους  «greeklish».

Μάλιστα δεν σας κρύβουμε πως η Τεχνητή Νοημοσύνη δικαιολόγησε την αλλοίωση αυτή, όταν τη ρωτήσαμε, λέγοντάς μας ότι η αιτία που χάνεται το «ς» και γενικά γίνονται όλα αυτά τα προβλήματα είναι επειδή οι χρήστες γράφουν «λάθος» – εννοώντας τα greeklish και παρόμοιες πρακτικές – οπότε  ο «αλγόριθμος» των μηχανών αναζήτησης αναγκαστικά υιοθετεί κι αυτός τις αλλοιώσεις της γραπτής γλώσσας.

Δυσκολευόμαστε, όμως, να πιστέψουμε ότι τόσο συστηματική αλλοίωση της γλώσσας, η οποία στην περίπτωση των τονισμένων κεφαλαίων έχει εισαχθεί πλέον στα λεξικά των εφαρμογών, είναι μια μη σκόπιμη αλλοίωση λόγω πολλών «λαθών» των χρηστών, που προσμετρούν οι αλγόριθμοι. Πιστεύουμε ότι είναι κάτι συστηματικό και ηθελημένο και γι’ αυτό μπορεί να διορθωθεί από τους προγραμματιστές όλων αυτών των εφαρμογών.

Αντίθετα, επειδή πολλές φορές βλέπουμε ότι η ελληνική γλώσσας δεν υποστηρίζεται στα διάφορα λογισμικά, συμπεραίνουμε ότι ο ανθρώπινος παράγοντας και όχι τα πολλά «greeklish», αγνοούν και υποβαθμίζουν την ορθότητα του γραπτού ελληνικού λόγου.

Άλλωστε βλέπουμε τόσες άλλες γλώσσες να υποστηρίζονται από τα λογισμικά με δυσκολίες πολλές. Γιατί αυτές τις φρόντισαν οι προγραμματιστές; Μήπως γιατί απευθύνονται σε μεγάλους πληθυσμούς της γης, πολύ μεγαλύτερους από όσους χρησιμοποιούν την ελληνική γλώσσα;

Μα τότε γίνεται ξεκάθαρο για εμάς ότι μια γλώσσα που δεν αφορά πολλούς ανθρώπους, πολλούς «καταναλωτές», όπως λέμε στη «αγωγή καταναλωτή» που κάποτε διδασκόταν στα σχολεία, τότε την αγνοούμε για οικονομικούς λόγους. Είναι όμως σωστό κριτήριο αυτό για τον σεβασμό μιας γλώσσας;

Μάθαμε ότι στην Ευρωπαϊκή Ένωση η ελληνική γλώσσα είναι μια από αυτές που υποχρεωτικά θα πρέπει να μεταφράζονται τα ευρωπαϊκά κείμενα, αυτά που αφορούν τους ευρωπαίους πολίτες. Όμως κι εκεί δυστυχώς δεν βρίσκουμε όλα τα κείμενα μεταφρασμένα στα ελληνικά.

Παρατηρούμε ότι σε θέματα ευρωπαϊκά που μελετούμε στην τάξη οι εισαγωγικές ιστοσελίδες μπορεί να έχουν ελληνική μετάφραση, όμως στη συνέχεια αναγκαζόμαστε κάποιες φορές να καταφύγουμε στο αγγλικό κείμενο που μας είναι πιο προσφιλές. Αυτό συμβαίνει ιδιαίτερα στα προγράμματα Erasmus+ για όσους από εμάς συμμετέχουμε.

Το αναφέρουμε αυτό όχι τόσο για να παρατηρήσουμε ότι η ελληνική γλώσσα μπορεί να αγνοείται για πρακτικούς λόγους αλλά γιατί αυτό είναι μια ένδειξη ότι όπως στα ευρωπαϊκά κείμενα, έτσι και στα κείμενα των διεθνών λογισμικών και ψηφιακών μέσων, μπορεί η ελληνική γλώσσα να παραγνωρίζεται για πρακτικούς και οικονομικούς λόγους.

Έτσι συμπεράναμε ότι τα greeklish από μόνα τους δεν είναι η «καρδιά» του προβλήματος. Τα greeklish είναι η αντίδραση των πολιτών όταν βρίσκουν συσκευές και λογισμικά που δεν υποστηρίζουν την ελληνική γλώσσα, ενώ απευθύνονται και σε πολίτες που την χρησιμοποιούν. Τα greeklish είναι ένα φαινόμενο που κυρίως δείχνει την υποβάθμιση και την αλλοίωση της ελληνικής γλώσσας, χάρη στην οποία παρακινηθήκαμε για την επιστολή μας αυτή, παρά η αιτία για την αλλοίωση αυτή που παρατηρούμε στην επιστολή μας.

Αυτές ήταν οι τέσσερις παρατηρήσεις που κάναμε, και θελήσαμε να τις μοιραστούμε μαζί σας μαζί με το μήνυμα του προβληματισμού μας, σε αυτή την επιστολή. Σας ευχαριστούμε από την καρδιά μας για το σπουδαίο έργο σας. Καθώς μεγαλώνουμε, εμείς οι μικροί μαθητές και θα συνεχίσουμε τις σπουδές και τις εργασίες μας μετά το Λύκεια, ίσως κάποια μέρα συναντηθούμε. Όμως και τώρα χάρη στην τεχνολογία και τη σπουδή μας για την Ενεργό Πολιτότητα επικοινωνούμε μαζί σας με μεγάλη χαρά. Με ακόμη μεγαλύτερη χαρά, περιμένουμε τη νέα χρονιά να διαβάσουμε ό,τι ενδιαφέρον και σπουδαίο έχετε να μας πείτε!

Με εκτίμηση και σεβασμό

οι μαθητές που μελέτησαν και οι μαθητές που συναποστέλλουν το παρόν
με τους δασκάλους τους!

Εξαιρετική ήταν η εμφάνιση της διασχολικής χορωδίας του 12ου Δημοτικού Σχολείου, του 3ου Γυμνασίου και 7ου Πειραματικού Γυμνασίου Καλαμάτας στη 17η Χορωδιακή Συνάντηση Σχολικών Χορωδιών Καρδίτσας.

Η κοινή χορωδία της πόλης μας ξεχώρισε τόσο για τη μουσική της προετοιμασία όσο και τη σκηνική της παρουσία που ξεσήκωσε το κοινό, επιλέχθηκε να κλείσει το πρόγραμμα της δεύτερης ημέρας και πάνω της βασίστηκε και το τρίφωνο κοινό και απαιτητικό χορωδιακό έργο του G.P. da Palestrina που είχε ζητηθεί από τους διοργανωτές από όλες τις χορωδίες.

Ο καλλιτεχνικός διευθυντής του φεστιβάλ Δρ. Νίκος Ευθυμιάδης αφού τόνισε την πρωτοτυπία και τη σπανιότητα της συνεργασίας των τριών σχολικών χορωδιακών συνόλων απέδωσε την εξαιρετική της εμφάνιση στην καλλιτεχνική υποδομή που υπάρχει στην πόλη μας τόσο στη μουσική, στον χορό αλλά και τον πολιτισμό γενικότερα. Εξήγησε ότι όταν μια πόλη προσφέρει τόσα καλλιτεχνικά ερεθίσματα στους κατοίκους της και ιδιαίτερα στα παιδιά, τότε είναι αναμενόμενες οι καλλιτεχνικές συνεργασίες και οι ποιοτικές παρουσιάσεις.

Τα παιδιά αφιέρωσαν την εμφάνισή τους στον Μίκη Θεοδωράκη, τιμώντας τα 100 χρόνια από τη γέννησή του. Εκτός από τα γνωστά σε όλους μας αγωνιστικά και πολιτικά τραγούδια του, παρουσίασαν τρυφερά μελοποιημένα ποιήματα, κοντά στην παιδική αθωότητα και την αγάπη των νέων. Προσπαθήσαμε να ακούσουν τα παιδιά τη συνήχηση δύο και τριών φωνών ταυτόχρονα και να την απολαύσουν. Να απολαύσουν το χορωδιακό τραγούδι που συνενώνει τα χρώματα όλων των φωνών σε ένα άκουσμα.

Πολλές προτάσεις για συνεργασίες δέχθηκαν οι υπεύθυνες του χορωδιακού συνόλου μας και από τους υπόλοιπους αξιόλογους συμμετέχοντες της ίδια ημέρας, όπως η χορωδία του Σχολείου Ευρωπαϊκής Παιδείας από το Ηράκλειο της Κρήτης και τον μαέστρο της κ. Νίκο Κοκολάκη, αλλά και από την κα Μαρία Κωνσταγιαννακοπούλου μαέστρο του 1ου Δημοτικού Σχολείου Άμφισσας που συμμετείχε με μία επίσης εξαιρετική και έμπειρη παιδική χορωδία. Επιπλέον, τέθηκαν οι βάσεις ώστε η χορωδία μας να ανοίξει τα φτερά της για χορωδιακά φεστιβάλ του εξωτερικού.

Μετά το τέλος των καλλιτεχνικών υποχρεώσεων τα παιδιά απόλαυσαν το ανοιξιάτικο τοπίο της Λίμνης Πλαστήρα, όπου διέμεναν. Ξεναγήθηκαν στην Μονή του Αγ. Στεφάνου Μετεώρων όπου θαύμασαν το καταπληκτικό ξυλόγλυπτο τέμπλο και παρακολούθησαν έναν αγιογράφο που εκείνη τη στιγμή δημιουργούσε μία καταπληκτική αγιογραφία. Ανέβηκαν στη μοναδικής αρχιτεκτονικής Μονή Βαρλαάμ και γνώρισαν τη ζωή των μοναχών εκεί. Περπάτησαν στις πόλεις της Καρδίτσας, των Τρικάλων και είδαν από κοντά το φράγμα της Λίμνης Πλαστήρα. Ήταν μια μοναδική εκπαιδευτική εμπειρία.

Τέλος, θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε και πάλι όλους τους γονείς για την υποστήριξη όλης της προσπάθειας και οικονομικά όχι μόνο με την ανάληψη του κόστους της επίσκεψης του παιδιού τους, αλλά και με επιπλέον δωρεές για όλα τα παιδιά. Η εμφάνιση της χορωδίας είναι προσφορά της επιχείρησης Bors@lino Sporτ Café που ανήκει σε γονέα της ομάδας μας. Ευχαριστούμε και την Ιερά Μητρόπολη Μεσσηνίας που αγκάλιασε τη συνεργασία των σχολείων μας και συνέβαλε οικονομικά στο ταξίδι μας.

Η Διασχολική Χορωδία του 12ου Δημοτικού Σχολείου Καλαμάτας, του 3ου Γυμνασίου Καλαμάτας και του 7ου Πειραματικού Γυμνασίου Καλαμάτας τιμούν τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Μίκη Θεοδωράκη και τραγουδούν συνθέσεις του.

Η πρώτη εμφάνιση γίνεται την Τετάρτη 7/5/2025. ώρα 20.00 στην Αίθουσα Πολλαπλών Χρήσεων του 7ου Πειραματικού Γυμνασίου Καλαμάτας.

Η 2η γίνεται στις 9/5/2025 19.30 στην Καρδίτσα στη 17η συνάντηση Χορωδιών του 43ου Διεθνούς Φεστιβάλ Χορωδιών Καρδίτσας.

Η ΤΕ Μεσσηνίας του ΚΚΕ καταγγέλλει την προσαγωγή από την Αστυνομία, υποψήφιου συμβούλου τοπικής κοινότητας Καλαμάτας με τη «Λαϊκή Συσπείρωση» και στελέχους του ΚΚΕ και μιας γυναίκας έξω από το 12ο Δημοτικό Σχολείο Καλαμάτας.

Δείτε την ανακοίνωση:

Καταγγέλλουμε την αδικαιολόγητη προσαγωγή από την αστυνομία, υποψήφιου συμβούλου τοπικής κοινότητας Καλαμάτας με τη Λαϊκή Συσπείρωση και στελέχους του ΚΚΕ και μιας γυναίκας που έκανε το “λάθος” να συζητάει μαζί του έξω από το 12^ο δημοτικό σχολείο Καλαμάτας.

Τόσο πολύ ενοχλεί η δράση και η διαφαινόμενη άνοδος της Λαϊκής Συσπείρωσης που στηρίζει το ΚΚΕ, που ενεργοποιήθηκε μέχρι και η αστυνομία για να εμποδίσει την “εγκληματική” δράση ενός υποψηφίου. Ζητάμε άμεσα να αφεθεί ο ελεύθερος ο υποψήφιος.

Καλούμε το λαό της Καλαμάτας και όλης της Πελοποννήσου, να καταδικάσει την απαράδεκτη προσαγωγή, να ισχυροποιήσει τα ψηφοδέλτια της Λαϊκής Συσπείρωσης παντού, για να χάσει τον ύπνο της η κυβέρνηση της ΝΔ.

«Κάτω από το πλακόστρωτο το χώμα ονειρεύεται το χορτάρι»…

Wendell Berry
Αμερικανός συγγραφέας 

…Το ίδιο όνειρο είχαν και οι μαθητές, οι δάσκαλοι και οι γονείς του 12^ου Δημοτικού Σχολείου Καλαμάτας. Εδώ και πολλά χρόνια η Διεύθυνση του σχολείου αναζητούσε την υποστήριξη και είχε αποσπάσει τη δέσμευση του Δήμου για την αξιοποίηση του σημαντικού αυτού χώρου του σχολείου με πολλές προτάσεις που δεν είχαν ευοδωθεί. Μετά την περίοδο της καραντίνας, κατά τη διάρκεια της φετινής χρονιάς  όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς και κυρίως τα παιδιά συζήτησαν, οραματίστηκαν και αποφάσισαν να «ελευθερώσουν» το χώμα, να του επιτρέψουν να βρει το χορτάρι του και να δώσει ζωή σε όλους. Στα λαχανικά του κήπου που έδωσαν καρπούς, στα δέντρα που ξεκίνησαν να μεγαλώνουν, στα παιδιά και στους δασκάλους που θα ζουν  δημιουργικές και χαλαρωτικές στιγμές εκεί, στους γείτονες που ομόρφυνε ο τόπος τους, στα πουλιά που βρήκαν τις φωλιές τους και στους έφηβους που θα βρουν ένα στέκι να σέβονται και να το φροντίζουν. Δούλεψαν όλοι μαζί με μεράκι και επιμονή.

Ο Σύλλογος Γονέων στήριξε σε όλη τη φάση δημιουργίας, από το βάψιμο των κάγκελων και του τοίχου έως τα υδραυλικά, την κατασκευή των ξύλινων φωλιών, την δωρεά υλικών, φυτών, δέντρων και την παροχή προσωπικής εργασίας.

Και η συντροφιά μεγάλωσε. Με χρονολογική σειρά: Το Δίκτυο Συνοικιακής Κομποστοποίησης του Δήμου Καλαμάτας, που υλοποιείται από την «ΚΟΙΝΣΕΠ Re:think» μας εξασφάλισε τον οικιακό μας κομποστοποιητή και η κυρία Μυρτώ Φοίφα μας εισήγαγε στην φιλοσοφία της περμακουλτούρας. Ο κύριος Αποστόλης Πολυχρονόπουλος από τον «Κήπο της Λυσούς» έφτιαξε τα καταπληκτικά παρτέρια στην μέση του κήπου. Ο γεωπόνος και φυσικός καλλιεργητής κύριος Παναγιώτης Μανίκης μας δώρισε σποροσβόλους και μας συμβούλεψε σχετικά με την φυσική καλλιέργεια και τις τεχνικές της.

Ο εργολάβος κύριος Παναγιώτης Χελάς, παλαιός μαθητής του σχολείου μας, δώρισε χώμα και χαλίκι. Τα φυτώρια «GreenLeaf Garden Center», «Γεωπονική Εστία», «Φυτώριο Πουλόπουλου», μας προσέφεραν φυτά και δέντρα. Η διακοσμήτρια κυρία Βάνα Λούρα επιμελήθηκε τον σχεδιασμό του κήπου.

Θεσμικά, από τον Δήμο Καλαμάτας συμμερίστηκαν και στήριξαν την δημιουργία του ο Δήμαρχος Καλαμάτας κύριος Αθανάσιος Βασιλόπουλος, ο Αντιδήμαρχος Συντήρησης Υποδομών, Συγκοινωνιακού και Κυκλοφοριακού Έργου κύριος Δημήτριος Μαστραγγελόπουλος, ο Διευθυντής του Τμήματος Γεωτεχνικών Έργων κύριος Γιάννης Λιοντήρης και  ο κύριος Λεωνίδας Παχής από το Τμήμα Γεωτεχνικών Έργων του Δήμου Καλαμάτας. Καθ’ όλη τη διάρκεια του έργου ήταν στο πλάι μας ως καθ’ ύλη αρμόδιος, με πολλή υποστήριξη και έμπνευση ο πρόεδρος της Σχολικής Επιτροπής Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης του Δήμου Καλαμάτας, κύριος Παύλος Κλάδης.

Ευχαριστούμε θερμά όλους αυτούς του ανθρώπους για το μοναδικό δώρο που μας χάρισαν, έναν κήπο στο σχολείο μας, αλλά και τη γειτονιά και την πόλη της Καλαμάτας.

Οι δάσκαλοι και η Διευθύντρια του σχολείου

Μια απλή, ημερήσια  σχολική εκδρομή τον Ιανουάριο ή τον Φεβρουάριο στη Λιμνοθάλασσα της Γιάλοβας, όπως αυτή που πραγματοποίησαν οι 30 μαθητές της  Δ΄ τάξη του 12^ου Δημοτικού Σχολείου Καλαμάτας μπορεί να δώσει εξαιρετικές εκπαιδευτικές βιωματικές εμπειρίες και απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα. Με αυτό τον τρόπο η μελέτη περιβάλλοντος ξεφεύγει από το βιβλίο και γίνεται βίωμα.

Πόσο δύσκολο είναι τα παιδιά μας να δούνε τα εξωτικά φλαμίνγκο; Πόσο δύσκολο είναι να ξεχωρίζουν τους λευκοτσικνιάδες,  από τους πελεκάνους και βουτηχτάρια ; Πόσα είδη διαφορετικά πάπιας μπορούν να δουν από κοντά; Πώς περπατάμε σε μια στενή λωρίδα γης όπου δεξιά και αριστερά περικυκλώνεσαι από νερό λιμνοθάλασσας;

Η αλήθεια είναι ότι όσο εκεί στο παλιό αντλιοστάσιο υπήρχε η έδρα της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας η απόφαση για έναν εκπαιδευτικό να οργανώσει ορνιθοπαρατήρηση ήταν ευκολότερη, αφού υπήρχε και η υποστήριξη ενός έμπειρου ανθρώπου. Όμως παρόλα αυτά αν κάποιος το επιθυμεί η Ορνιθολογική  Εταιρεία προσφέρει και εκπαιδευτικό υλικό και καθοδήγηση ώστε να γίνει σωστά η προετοιμασία της ομάδας, αλλά και στη συνέχεια η αναζήτηση πληροφοριών μετά την μελέτη στο πεδίο. Επίσης ήταν εντυπωσιακό πώς ξαφνικά τα παιδιά οργανώθηκαν με τα κυάλια τους ανά χείρας και συγκεντρώνονταν στην παρατήρηση με συνεργασία και αλληλοϋποστήριξη.

Η λιμνοθάλασσα της Γιάλοβας  είναι ένα μοναδικό οικοσύστημα που βιώνεις τη μαγεία, τη σοφία και τη γαλήνη της φύσης. Εκεί ξεχειμωνιάζουν πάνω από 254 είδη πουλιών όπως ερωδιοί, κορμοράνοι, κιρκινέζια, αιγαιόγλαροι, φλαμίνγκος, ψαραετοί, βασιλαετοί και άλλα παρυδάτια πτηνά. Εκεί φιλοξενείται και το σπανιότατο είδος σε όλη την Ευρώπη, ο αφρικανικός χαμαιλέοντας, που θεωρείται υπό εξαφάνιση.

Ένας υγροβιότοπος με εύκολη πρόσβαση για τους μαθητές οι οποίοι περπατώντας ανάμεσα στα νερά της λιμνοθάλασσας μπορούν γρήγορα να συνειδητοποιήσουν τις τρομακτικές συνέπειες της κλιματική κρίσης και πόσο οι άνθρωποι χρειάζεται να αλλάξουμε στάση για να προστατεύσουν αυτά τα τόσο ευάλωτα και ταυτόχρονα τόσο δυνατά και υπομονετικά πλάσματα. Ας ξεκινήσουμε την αλλαγή γνωρίζοντάς τα.

Ο Ορειβατικός Σύλλογος Καλαμάτας υπήρξε για μια ακόμη φορά δίπλα στη φυσιολατρική δράση του σχολείου μας με τεχνική υποστήριξη.

«Μια πολύτιμη εκπαιδευτική πρόταση για μαθητές δημοτικού σχολείου»

Ένα  όμορφο, γιορτινό, χριστουγεννιάτικο, αλλά ταυτόχρονα εκπαιδευτικό συναπάντημα πραγματοποιήθηκε στην Αλαγονία την Τρίτη στις 6 Δεκεμβρίου 2022. Ο Πολιτιστικός Σύλλογος  και η Κοινότητα Αλαγονίας, μαζί με το Κέντρο Φυσικής Καλλιέργειας φιλοξένησαν στο βουνό τις Γ΄ και Δ΄ τάξεις του 12^ου Δημοτικού Σχολείου Καλαμάτας μαζί με την ομάδα νέων που εκπαιδεύονται στο φυτώριο του  «Κήπου της Λυσούς» συνοδευόμενοι από μια εξαιρετική διεπιστημονική ομάδα.

Όλοι μαζί εξερεύνησαν σημεία του Ταϋγέτου με εξαιρετικό περιβαλλοντικό ενδιαφέρον, όπως οι καταρράκτες που μάγεψαν τα παιδιά. Απόλαυσαν το βουνό που ήταν ντυμένο με τα πολύχρωμα φθινοπωρινά φύλλα του. Περπάτησαν παρέα, επισκέφθηκαν πολιτιστικά αξιοθέατα της Αλαγονίας, γνώρισαν τους φιλόξενους κατοίκους που τους περίμεναν με τραγανές πίτες με μέλι του βουνού, στόλισαν μαζί τα χριστουγεννιάτικα δέντρα της πλατείας και τραγούδησαν χριστουγεννιάτικα τραγούδια.

Η πιο σημαντική, ίσως, συνάντηση ήταν αυτή του «Κήπου της Λυσούς» με τον Παναγιώτη Μανίκη του Κέντρου Φυσικής Καλλιέργειας – η οποία έγινε και την Τετάρτη 7 Δεκεμβρίου με άλλη ομάδα νέων εκπαιδευόμενων –  όπου  αντάλλαξαν ιδέες, προτάσεις και εμπειρίες με βάση την κοινή τους αγάπη για τον κήπο, την καλλιέργεια και γενικότερα την φυσική παραγωγή, χωρίς τη χρήση χημικών λιπασμάτων.

Η εκπαιδευτική επίσκεψη εντάσσεται στον πολυετή κύκλο εκπαιδευτικών δράσεων του Εκπαιδευτικού Δρυμού Ταϋγέτου. Οι νέοι αγρότες, όπως και οι μαθητές του 12^ο Δημοτικό Σχολείου, γνώρισαν την φυσική καλλιέργεια και την τεχνική της χρήσης σποροσβόλων με τρόπο ώστε να μπορέσουν στο μέλλον να τα εφαρμόσουν.

Αυτή η ημέρα άφησε στην καρδιά όλων την γλυκιά ενέργεια του ορεινού όγκου που βρίσκεται δίπλα μας και ομορφαίνει τη ζωή μας και την χαρά της γνωριμίας και της επικοινωνίας των ανθρώπων και των διαφορετικών φορέων που συνεργάζονται. Μια συνεργασία που θα συνεχιστεί τόσο στον χώρο του «Κήπου τη Λυσούς» όπου γίνεται σπουδαία δουλειά, όσο και στον χώρο της εκπαίδευσης.

Παρουσία επίσημων προσκεκλημένων, Ελλήνων και ξένων σκηνοθετών, παραγωγών, φίλων και όλων των συμμετεχόντων στην παραγωγή του φετεινού Φεστιβάλ, πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 17 Απριλίου, στο Δημοτικό Πνευματικό Κέντρο της Καλαμάτας, η Τελετή Λήξης της 8^ης διοργάνωσης του Διεθνούς Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Πελοποννήσου, κατά την οποία απονεμήθηκαν και τα Βραβεία Κοινού.

Ειδικότερα, το Βραβείο Κοινού για το Καλύτερο Διεθνές Ντοκιμαντέρ απονεμήθηκε στην ταινία «Είμαι η Μπελμάγια» (I am Belmaya) της Sue Carpenter, ενώ το Βραβείο Κοινού για το Καλύτερο Ελληνικό Ντοκιμαντέρ κέρδισε η ταινία του Χρήστου Μπάρμπα «Μέσα από τα Τζάμι, Τρεις Πράξεις», που συνοδεύτηκε από χρηματικό βραβείο 1000 ευρώ, προσφορά της εταιρείας SteFilm.

Κατά την διάρκεια της εκδήλωσης προβλήθηκε το συλλογικό ντοκιμαντέρ 12 προπτυχιακών φοιτητών του εργαστηρίου Βιντεοτέχνης της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών, με τίτλο «Πορτραίτα», που ετοιμάστηκε κατά την διάρκεια του Φεστιβάλ, υπό την καθοδήγηση του Ολλανδού σκηνοθέτη, Robert Rombout,  του Διευθυντή Φωτογραφίας, Οδυσσέα Παυλόπουλου (GSC) και της καθηγήτριάς τους Βίκης Μπέτσου. Προβλήθηκαν επίσης τρεις πρωτότυπες ταινίες video art μικρού μήκους που δημιούργησαν, στο πλαίσιο του 7ου ΔΦΝΠ, τρεις μεταπτυχιακές φοιτήτριες της ΑΣΚΤ, υπό την καθοδήγηση της καλλιτεχνικής συμβούλου του Φεστιβάλ, Κλεώνης Φλέσσα.

Μία μικρή έκπληξη επεφύλασσαν στο κοινό της εκδήλωσης μαθητές από το 12^ο Δημοτικό Σχολείο Καλαμάτας που συμμετείχαν στο σεμινάριο stop motion animation του Thomas Kunstler. Αφού προβλήθηκε η μικρού μήκους animation ταινία που ετοίμασαν,  τα παιδιά ανέβηκαν στη σκηνή  και έπαιξαν τζέμπε! Τη βραδιά πλαισίωσαν μουσικοχορευτικά ο Κενυάτης χορευτής και χορογράφος από την Αθήνα, Sammi Gian Kigumba, και 5 εκπληκτικοί Γάλλοι μουσικοί που συναντήθηκαν μουσικά για να παίξουν στο δικό μας Φεστιβάλ με το ελληνικό όνομα «Navayo Quintet»!

Τα Βραβεία Ισότητας

Τα βραβείο Ισότητας από την τριμελή Διεθνή Κριτική Επιτροπή, που αξιολόγησε 14 ταινίες, απονεμήθηκαν σε ξεχωριστή εκδήλωση, το Σάββατο 16 Απριλίου.

Ειδικότερα, το Βραβείο Ισότητας μοιράστηκαν οι ταινίες: «Είμαι ο Σάμιουελ» (I am Samuel) του Pete Murimi και «Είμαι η Μπελμάγια» (I am Belmaya) της Sue Carpenter, ενώ, εύφημος μνεία απονεμήθηκε στην ταινία «Ultraviolette, η συμμορία που έφτυνε αίμα» (Ultraviolette and the blood–spitters gang) σε σκηνοθεσία Robin Hunzinger.

Τέλος, το Ειδικό Βραβείο Αφιερώματος στους Πολιτισμούς της Υποσαχάριας Αφρικής απονεμήθηκε στο ντοκιμαντέρ «Ο Χρυσός Λύκος του Μπαλολέ» (The golden wolf of Balolé) της Chloe Aicha Boro. Το βραβείο απένειμε, κατόπιν αξιολόγησης των 11 ταινιών που συμμετείχαν στο Ειδικό Αφιέρωμα, ομάδα φοιτητών του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου με έδρα το Ναύπλιο.

Να σημειωθεί ότι όλοι οι νικητές των βραβείων κερδίζουν από ένα ProPlan της MyAirbridge, επίσημου συνεργάτη μεταφοράς δεδομένων.